(1)

Om een open en eerlijke concurrentie op de interne elektriciteits- en gasmarkten en een gelijk speelveld voor de marktdeelnemers te waarborgen, zijn integriteit en transparantie op de groothandelsmarkten voor energie vereist. Bij Verordening (EU) nr. 1227/2011 van het Europees Parlement en de Raad (2) is hiertoe een alomvattend kader vastgesteld.

(2)

Overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1227/2011 is het Agentschap van de Europese Unie voor de samenwerking tussen energieregulators (het “Agentschap”) belast met het doeltreffende toezicht op de groothandelsmarkten voor energie, in nauwe samenwerking met de nationale regulerende instanties en andere nationale autoriteiten. Bij artikel 32 van Verordening (EU) 2019/942 zijn vergoedingen ingevoerd om de financiering van het Agentschap te verbeteren en de kosten in verband met zijn taken overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1227/2011 te dekken.

(3)

Artikel 32 van Verordening (EU) 2019/942 regelt het toepassingsgebied en de basisbeginselen van de vergoedingsregeling en belast de Commissie met de vaststelling van de vergoedingen en de wijze waarop die moeten worden betaald, hetgeen de Commissie middels de vaststelling van Besluit (EU) 2020/2152 heeft gedaan (3). Door een verhoging van de beschikbare middelen is het Agentschap ook in staat de kwaliteit te verbeteren van de dienstverlening aan entiteiten die gegevens rapporteren en aan marktdeelnemers in het algemeen.

(4)

Bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/715 van de Commissie (4) is de financiële kaderregeling vastgesteld voor de organen die door de Unie zijn opgericht op grond van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en die rechtspersoonlijkheid hebben en bijdragen ten laste van de begroting van de Unie ontvangen. Het Agentschap is een dergelijk orgaan en heeft, zoals voorgeschreven bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/715, zijn eigen financiële regels vastgesteld, namelijk het financieel reglement van het Agentschap (5), die overeenstemmen met de regels uit hoofde van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/715.

(5)

Het programmeringsdocument van het Agentschap, opgesteld overeenkomstig artikel 20 van Verordening (EU) 2019/942 en artikel 32 van het financieel reglement van het Agentschap, bevat een jaarlijkse en meerjarige programmering en beschrijft in dit verband uitvoerig de taken van het Agentschap en de middelen die voor deze taken worden aangewend. Het programmeringsdocument is daarom het geschikte instrument om te bepalen welke kosten in aanmerking komen om overeenkomstig artikel 32 van Verordening (EU) 2019/942 door vergoedingen te worden gedekt.

(6)

Overeenkomstig artikel 20 van Verordening (EU) 2019/942 brengt de Commissie advies uit over het ontwerpprogrammeringsdocument van het Agentschap, met inbegrip van de voorstellen van het Agentschap ten aanzien van de kosten die voor financiering uit vergoedingen in aanmerking komen.

(7)

Overeenkomstig overweging 37 van Verordening (EU) 2019/942 moet het Agentschap hoofdzakelijk uit de algemene begroting van de Unie worden gefinancierd. Daarom mogen de inkomsten van het Agentschap uit vergoedingen niet hoger zijn dan de bijdrage uit de begroting van de Unie.

(8)

Om op een transparante manier aan te tonen dat de vergoedingen alleen worden gebruikt om in aanmerking komende kosten te dekken en dat het Agentschap hoofdzakelijk uit de algemene begroting van de Unie wordt gefinancierd, moet het geconsolideerde jaarlijkse activiteitenverslag, opgesteld overeenkomstig artikel 48 van het financieel reglement van het Agentschap, informatie verschaffen over de verschillende inkomstenbronnen en het gebruik van die inkomsten.

(9)

In het licht van de veranderende energiemarkten en de energiecrisis is Verordening (EU) nr. 1227/2011 in mei 2024 gewijzigd bij Verordeningen (EU) 2024/1106 (6) en (EU) 2024/1789 (7) van het Europees Parlement en de Raad, waarbij een aantal wijzigingen zijn aangebracht in het rapportagekader voor gegevens met betrekking tot voor de groothandel bestemde energieproducten. Zo moeten nu ook details over transacties met betrekking tot de opslag van elektriciteit, waterstof of aardgas en transacties in verband met balanceringsmarkten aan het Agentschap worden gerapporteerd. Ook leiden veranderingen in de markt, bijvoorbeeld meer hoogfrequente handel, en inflatie tot hogere kosten voor het Agentschap. Voorts heeft Verordening (EU) 2024/1106 het Agentschap belast met de nieuwe taak om de toezichts- en onderzoeksbevoegdheden uit te oefenen overeenkomstig de artikelen 13 tot en met 13 quater en artikel 16 van Verordening (EU) nr. 1227/2011.

(10)

Daarnaast is in Verordening (EU) nr. 1227/2011, zoals gewijzigd, bepaald dat marktdeelnemers de in de artikelen 7 quater en 8 van die verordening bedoelde gegevens uitsluitend via geregistreerde rapportagemechanismen (“RRM’s”) mogen rapporteren en informatie en meldingen van voorwetenschap alleen via platforms voor voorwetenschap (“IIP’s”) mogen rapporteren. RRM’s en IIP’s moeten door het Agentschap worden gemachtigd overeenkomstig bepaalde vereisten van Verordening (EU) nr. 1227/2011, zoals gewijzigd, en zoals nader uitgewerkt door de Commissie middels een gedelegeerde verordening overeenkomstig artikel 4 bis, punt 8, en artikel 9 bis, punt 6, van die verordening. Het Agentschap controleert of RRM’s en IIP’s voldoen aan de vereisten voor hun vergunning en trekt hun vergunning in indien het vaststelt dat zij niet aan die eisen voldoen.

(11)

Verordening (EU) 2019/942 is ook gewijzigd om de bij Verordening (EU) nr. 1227/2011 ingevoerde wijzigingen in aanmerking te nemen. Op grond van het gewijzigde artikel 32 van Verordening (EU) 2019/942 moeten de aan het Agentschap verschuldigde vergoedingen met name betrekking hebben op de taken van het Agentschap voor het verzamelen, hanteren, verwerken en analyseren van informatie die overeenkomstig artikel 8 van Verordening (EU) nr. 1227/2011 is gerapporteerd door marktdeelnemers of namens hen rapporterende entiteiten en voor de openbaarmaking van voorwetenschap op grond van de artikelen 4 en 4 bis van die verordening. Inkomsten uit die vergoedingen kunnen ook dienen voor de kosten van het Agentschap voor de uitoefening van de toezicht- en onderzoeksbevoegdheden op grond van de artikelen 13 tot en met 13 quater en artikel 16 van Verordening (EU) nr. 1227/2011. Het door vergoedingen te dekken bedrag dat door het Agentschap is vastgesteld, kan lager zijn dan de totale in aanmerking komende kosten.

(12)

Verder moeten de vergoedingen overeenkomstig artikel 32 van Verordening (EU) 2019/942 in verhouding staan tot de kosten van de betreffende diensten die op kosteneffectieve wijze worden verleend en moeten zij voldoende zijn om deze kosten te dekken; deze kosten moeten ook op een zodanig niveau worden vastgesteld dat zij niet-discriminerend zijn en geen buitensporige financiële of administratieve lasten veroorzaken voor marktdeelnemers of namens hen optredende entiteiten.

(13)

Besluit (EU) 2020/2152 moet derhalve worden ingetrokken om de bij Verordening (EU) 2024/1106 en Verordening (EU) 2024/1789 ingevoerde wijzigingen in aanmerking te nemen.

(14)

Overeenkomstig Besluit (EU) 2020/2152 moeten de vergoedingen worden betaald door de RRM’s, die destijds door de meerderheid van de marktdeelnemers werden gebruikt om gegevensbestanden te rapporteren. RRM’s worden momenteel door het Agentschap geregistreerd op grond van artikel 11 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1348/2014 van de Commissie (8). Het Agentschap registreert ook IIP’s, die marktdeelnemers gebruiken om voorwetenschap openbaar te maken. Uit de definitie van RRM’s en de desbetreffende verwijzingen daarnaar moet blijken dat, hoewel RRM’s in de toekomst door het Agentschap moeten worden gemachtigd overeenkomstig artikel 9 bis van Verordening (EU) nr. 1227/2011, de verplichting tot betaling van vergoedingen van toepassing blijft op de RRM’s die reeds bij het Agentschap zijn geregistreerd, zelfs als zij nog niet gemachtigd zijn. IIP’s vallen tot dusver niet onder Besluit (EU) 2020/2152. Aangezien de IIP’s volgens de bovengenoemde wetswijzigingen vergoedingen verschuldigd zijn aan het Agentschap, is dit besluit echter ook van toepassing op IIP’s en meer in het bijzonder als zij een vergunning hebben gekregen op grond van artikel 4 bis van Verordening (EU) nr. 1227/2011.

(15)

Dit besluit bevat ook een bijgewerkte definitie van transactiegegevens, met een verwijzing naar Verordening (EU) nr. 1227/2011 om te waarborgen dat eventuele wijzigingen van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1348/2014 geen invloed hebben op die definitie. De definitie is van fundamenteel belang voor de bepaling van gegevensclusters en dus voor de berekening van vergoedingen en moet daarom voldoende gedetailleerd zijn. Ter bepaling van gegevensclusters wordt een marktdeelnemer beschouwd als begunstigde van de transactie of, indien dergelijke informatie niet beschikbaar is, als wederpartij van de transactie.

(16)

Artikel 8, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1227/2011, zoals gewijzigd, bevat de verplichting voor marktdeelnemers om het Agentschap informatie over hun blootstellingen te verstrekken. Die nieuwe rapportageverplichting moet onder dit besluit vallen en hierin tot uiting komen.

(17)

De belangrijkste kostenfactoren van de betreffende diensten, en dus van de in aanmerking komende kosten van het Agentschap, zijn het aantal RRM's en IIP’s, het aantal marktdeelnemers waarvoor zij rapporteren en de hoeveelheid en de kenmerken van de gegevens die zij rapporteren. Om die kostenfactoren weer te geven, moet de vergoeding per RRM een combinatie zijn van een vast bedrag, de forfaitaire component van het inschrijvingsgeld, en een variabel bedrag, de op transactiegegevens gebaseerde vergoedingscomponent. Dat laatste is afhankelijk van het aantal marktdeelnemers waarvoor het RRM gegevens rapporteert en van de hoeveelheid en de kenmerken van de gerapporteerde gegevens.

(18)

De bij Verordening (EU) 2024/1106 en Verordening (EU) 2024/1789 ingevoerde wijzigingen leiden tot een aanzienlijke stijging van de kosten van het Agentschap die door vergoedingen moeten worden gedekt. Daarom moeten in dit besluit zowel de forfaitaire component van het inschrijvingsgeld als de inkomsten uit de op transactiegegevens gebaseerde vergoedingscomponent worden verhoogd. Tegelijkertijd mogen vergoedingen niet voor onnodige financiële lasten zorgen voor RRM’s en dus indirect voor marktdeelnemers. Daarom moet de stijging van de inkomsten uit de op transactiegegevens gebaseerde vergoedingscomponent evenredig worden gerealiseerd, zodat wordt vermeden dat de inkomsten afkomstig van kleinere marktdeelnemers die een klein aantal transactiegegevens rapporteren, aanzienlijk stijgen, maar ook dat inkomsten afkomstig van marktdeelnemers die een groot aantal transactiegegevens rapporteren, buitensporig toenemen.

(19)

Het forfaitaire bedrag moet een weerspiegeling zijn van de kosten van het Agentschap voor de verwerking van aanvragen om te worden gemachtigd of geregistreerd als RRM en om te garanderen dat bestaande gemachtigde of geregistreerde RRM’s aan de voorwaarden van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1227/2011 blijven voldoen. In de toekomst zullen die voorwaarden door de Commissie nader worden uitgewerkt middels een gedelegeerde verordening overeenkomstig artikel 4 bis, punt 8, en artikel 9 bis, punt 6, van die verordening. Aangezien deze kosten door het Agentschap worden gemaakt, ongeacht of de RRM’s transactiegegevens of fundamentele gegevens rapporteren, moet het vaste bedrag door alle RRM’s worden betaald.

(20)

Overeenkomstig artikel 4 bis van Verordening (EU) nr. 1227/2011 en nadat de desbetreffende gedelegeerde handeling ter aanvulling van dat artikel is vastgesteld, is het Agentschap belast met de machtiging van en het toezicht op IIP’s, gelijkaardig aan het toezicht op RRM’s. Daarom moeten IIP’s een vaste vergoeding betalen die gelijk is aan de forfaitaire component van het inschrijvingsgeld dat RRM’s moeten betalen.

(21)

Fundamentele gegevens zoals informatie over de capaciteit en het gebruik van faciliteiten voor de productie, de opslag, het verbruik of de transmissie van elektriciteit en aardgas of over de capaciteit en het gebruik van lng-installaties worden door het Agentschap alleen bijgehouden om de verzamelde transactiegegevens aan te vullen. Fundamentele gegevens mogen daarom niet worden opgenomen in de berekening van de variabele vergoedingscomponent. Omdat de status van RRM voor het Agentschap een belangrijke kostenfactor op zichzelf is, moeten RRM’s die uitsluitend fundamentele gegevens rapporteren toch de forfaitaire vergoedingscomponent betalen.

(22)

Om te voorkomen dat RRM’s financieel buitensporig worden belast, moet het variabele bedrag van de op transactiegegevens gebaseerde vergoedingscomponent een weerspiegeling zijn van de hoeveelheid gerapporteerde transactiegegevens, gekoppeld aan het verhandelde volume en dus aan de potentiële inkomsten van een RRM. Bij de variabele component moet in aanmerking worden genomen dat veel RRM’s gegevens rapporteren voor een groot aantal marktdeelnemers die vaak actief zijn op verschillende georganiseerde markten en verschillende handelskanalen gebruiken.

(23)

Om marktmisbruik op een doeltreffende manier aan het licht te brengen, verzamelt het Agentschap niet alleen gegevens over transacties en andere contracten maar ook een aanzienlijke hoeveelheid gegevens over handelsorders die op georganiseerde marktplaatsen zoals energiebeurzen zijn geplaatst. Daarom moeten ook handelsorders onder de vergoedingsregeling vallen om de kosten proportioneel te houden. Om dezelfde redenen moet ook levenscyclusinformatie onder de vergoedingsregeling vallen.

(24)

De handel in voor de groothandel bestemde energieproducten op georganiseerde marktplaatsen wordt gekenmerkt door een hoger niveau van standaardisering dan de handel in dergelijke producten buiten georganiseerde marktplaatsen. Bovendien bevatten de gerapporteerde transactiegegevens van georganiseerde marktplaatsen ook handelsorders. De handel in standaardcontracten wordt gekenmerkt door marktontwikkelingen, zoals algoritmische en hoogfrequente handel, die aan belang toenemen en tot een toename leiden van het aantal handelsorders dat per standaard leveringscontract op georganiseerde marktplaatsen wordt gerapporteerd in vergelijking met leveringscontracten die buiten georganiseerde marktplaatsen worden gesloten. Transactiegegevens over voor de groothandel bestemde energieproducten die worden gerapporteerd op georganiseerde markten moeten bij de berekening van de variabele vergoedingscomponent daarom anders worden gewogen dan die welke van buiten de georganiseerde markten afkomstig zijn.

(25)

Overeenkomstig artikel 8, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1227/2011 en nadat de desbetreffende uitvoeringshandeling ter aanvulling van dat artikel is vastgesteld, rapporteren RRM’s per individuele marktdeelnemer de blootstelling van marktdeelnemers aan het Agentschap. Daarom moet een specifieke vergoedingscomponent worden ingevoerd met een vast bedrag per rapport, ongeacht de inhoud of de lengte.

(26)

Overeenkomstig artikel 71 van het financieel reglement van het Agentschap mag een agentschap pas diensten verlenen nadat de bijbehorende vergoeding volledig is betaald. Aangezien de vergoedingen worden berekend op basis van de hoeveelheid gerapporteerde transactiegegevens en meldingen van voorwetenschap van het vorige jaar, kunnen de te innen bedragen pas worden vastgesteld en gefactureerd aan het begin van elk jaar. RRM’s en IIP’s moeten niettemin in staat zijn om voortdurend gegevens en meldingen van voorwetenschap aan het Agentschap te rapporteren, dus ook voordat zij de factuur voor het betreffende jaar hebben betaald. RRM’s die niet langer door het Agentschap gemachtigd of geregistreerd zijn, mogen geen recht hebben op terugbetaling van betaalde vergoedingen of kwijtschelding van verschuldigde vergoedingen. Evenzo mogen IIP’s die niet langer door het Agentschap gemachtigd zijn, geen recht hebben op terugbetaling van betaalde vergoedingen of kwijtschelding van verschuldigde vergoedingen.

(27)

Indien een positief of negatief correctiebedrag wordt toegepast om de verschillen tussen de in het voorgaande jaar betaalde op transactiegegevens gebaseerde vergoedingscomponent te salderen met de op transactiegegevens gebaseerde vergoedingscomponent die volgens de feitelijke rapportage in dat jaar had moeten worden betaald, moet de berekening van het correctiebedrag worden gebaseerd op de door een RRM daadwerkelijk in het voorgaande jaar betaalde op transactiegegevens gebaseerde vergoedingscomponent, en niet op het oorspronkelijk berekende bedrag, aangezien het daadwerkelijk betaalde bedrag van het oorspronkelijk berekende bedrag afwijkt als er een verminderingsfactor van toepassing is.

(28)

Aangezien het Agentschap extra kosten maakt die reeds in 2025 door vergoedingen moeten worden gedekt, moet het een toeslag kunnen heffen die gelijk is aan het verschil tussen de inkomsten uit vergoedingen zoals begroot in het programmeringsdocument van het Agentschap voor 2025-2027 en de som van de reeds in 2025 gefactureerde bedragen. De toeslag moet op eenvoudige wijze worden berekend, zodat RRM’s gemakkelijk kunnen vaststellen wat de impact op de gefactureerde toeslag is van de verschillende marktdeelnemers namens wie zij gegevens rapporteren. Daarom moet de toeslag afhangen van het aantal marktdeelnemers waarvoor een RRM transactiegegevens rapporteert. Indien een marktdeelnemer via meer dan één RRM gegevens rapporteert, wordt deze marktdeelnemer toch voor ieder RRM in aanmerking genomen bij de berekening van de toeslag. Aangezien de toeslag van invloed kan zijn op de door marktdeelnemers aan een RRM betaalde kosten, mogen marktdeelnemers die eerder in 2025 zijn gestopt, niet bij de berekening van de heffing in aanmerking worden genomen.

(29)

Om te waarborgen dat het Agentschap niettemin voldoende inkomsten uit vergoedingen ontvangt om zijn in aanmerking komende kosten te dekken, moet het Agentschap de optie hebben om een toeslag toe te voegen aan de in januari 2026 te verzenden facturen. Die toeslag moet worden gebaseerd op het aantal marktdeelnemers waarvoor een RRM transactiegegevens rapporteert. Aangezien de mogelijke toeslag in 2026 tegelijk met de andere vergoedingscomponenten wordt berekend, kan de berekening worden gebaseerd op het aantal marktdeelnemers dat voor een RRM is vastgesteld bij de berekening van de op transactiegegevens gebaseerde vergoedingscomponent. Met het oog op de rechtszekerheid en om de RRM’s de zekerheid te bieden dat deze optie niet wordt gebruikt om de in aanmerking komende kosten van het Agentschap onnodig te verhogen, moeten de totale inkomsten die het Agentschap met inbegrip van die toeslag kan ontvangen, worden beperkt tot de geraamde inkomsten uit vergoedingen zoals voorgelegd in het programmeringsdocument van het Agentschap voor 2025-2027 of tot de inkomsten uit vergoedingen zoals begroot in het programmeringsdocument van het Agentschap voor 2026-2028, indien dat lager is.

(30)

De berekening van de op transactiegegevens gebaseerde vergoedingscomponent verschilt vanaf 2026 aanzienlijk van de berekening van die component in de voorgaande jaren. In 2026 zou dat op het moment van berekening kunnen leiden tot overtrokken waarden voor het correctiebedrag om de verschillen tussen de op transactiegegevens gebaseerde vergoedingscomponent die in 2025 is betaald te compenseren met de op transactiegegevens gebaseerde vergoedingscomponent die volgens de feitelijke rapportage in 2025 had moeten worden betaald. Daarom moet het Agentschap in 2026 het correctiebedrag berekenen door de in 2025 betaalde op transactiegegevens gebaseerde vergoedingscomponent niet af te trekken van de berekende op transactiegegevens gebaseerde vergoedingscomponent, maar van een vooraf bepaalde waarde, berekend aan de hand van de deelcomponenten van vergoedingen per gegevenscluster die van toepassing waren vóór de vaststelling van dit besluit.

(31)

Blootstellingsrapporten worden achteraf gerapporteerd, dus zal het Agentschap in het jaar waarin de rapportageverplichting inzake blootstelling van toepassing wordt (“het referentiejaar”) minder blootstellingsrapporten ontvangen dan in de daaropvolgende jaren. Daarom moet het aantal door een RRM in het referentiejaar gerapporteerde blootstellingsrapporten worden aangepast zodat ze een goede basis vormen voor de berekening van de op de blootstellingsrapporten gebaseerde vergoedingscomponent in het jaar volgend op het referentiejaar. In het referentiejaar wordt geen op de blootstellingsrapporten gebaseerde vergoedingscomponent berekend.

(32)

Om te voorkomen dat dit besluit moet worden gewijzigd louter omdat de inkomsten uit vergoedingen ontoereikend zijn om de in aanmerking komende kosten als gevolg van inflatie te dekken, moeten de vergoedingen automatisch worden aangepast aan de inflatie indien de inkomsten uit vergoedingen onder de in aanmerking komende kosten dalen. Om de RRM’s en IIP’s zich te laten voorbereiden op de wijzigingen van de verschillende vergoedingscomponenten, mag de aanpassing bovendien pas in het daaropvolgende jaar van kracht worden en moet die ruim van tevoren door het Agentschap worden aangekondigd.

(33)

Het Agentschap moet facturen toezenden aan RRM’s en IIP’s. Aangezien de vergoedingen volledig worden bepaald door dit besluit, dat de basis vormt voor het Agentschap om de te innen bedragen vast te stellen overeenkomstig artikel 71 van het financieel reglement van het Agentschap, moeten de facturen debetnota’s zijn.

(34)

De facturen die naar de RRM’s worden gestuurd, moeten informatie bevatten over de wijze waarop de vergoeding is berekend, zodat het voor het RRM duidelijk is hoe de verschillende marktdeelnemers waarvoor zij gegevens rapporteren, aan de gefactureerde vergoeding bijdragen. Om te voorkomen dat RRM’s financieel buitensporig worden belast, moet het mogelijk zijn om grote facturen, in overleg met het Agentschap, in termijnen te betalen. Tegelijkertijd moet het Agentschap beschikken over regelmatige en planbare inkomsten uit vergoedingen om zijn kosten te kunnen dekken en zijn uitgaven dienovereenkomstig te kunnen plannen. De stijging van de inkomsten uit vergoedingen zou kunnen betekenen dat een aanzienlijk deel van die inkomsten pas later in het jaar voor het Agentschap beschikbaar zou komen indien de uiterste datum van 30 september voor alle facturen zou worden gehandhaafd. Daarom mag de uiterste datum van 30 september alleen gelden voor de hoogste facturen, en moeten lagere facturen uiterlijk 30 juni worden betaald.

(35)

In welke mate transmissiesysteembeheerders voor elektriciteit of gas die als RRM zijn geregistreerd de kosten die voortvloeien uit de vergoedingen die zij verschuldigd zijn aan het Agentschap kunnen verhalen op netgebruikers via de nettarieven, is een beslissing die deel uitmaakt van de taken en bevoegdheden van de regulerende instanties van de lidstaten overeenkomstig artikel 59, lid 1, van Richtlijn (EU) 2019/944 van het Europees Parlement en de Raad (9) en artikel 78, lid 1, van Richtlijn (EU) 2024/1788 van het Europees Parlement en de Raad (10).

(36)

Krachtens artikel 32 van Verordening (EU) 2019/942 moet de Commissie de hoogte van de vergoedingen regelmatig onderzoeken. Dit moet samen met de beoordeling van de prestaties van het Agentschap worden uitgevoerd overeenkomstig artikel 45 van Verordening (EU) 2019/942. Een dergelijk vereiste belet de Commissie niet om de vergoedingsregeling onafhankelijk van deze beoordelingen te herzien.

(37)

Overeenkomstig artikel 32 van Verordening (EU) 2019/942 heeft een openbare raadpleging plaatsgevonden en zijn de raad van bestuur en de raad van regulators van het Agentschap geraadpleegd,

1)

“geregistreerd rapportagemechanisme”: een entiteit die door het Agentschap overeenkomstig artikel 9 bis van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1227/2011 is gemachtigd of overeenkomstig artikel 11 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1348/2014 is geregistreerd met het oog op de rapportage van transactiegegevens of fundamentele gegevens;

2)

“transactiegegevens”: afzonderlijke gegevens over een transactie, handelsorder, ongeacht of die gematcht is, of bilaterale handel in verband met voor de groothandel bestemde energieproducten, inclusief iedere levenscyclusgebeurtenis van die transacties, handelsorders of bilaterale transacties, die aan het Agentschap worden gerapporteerd, met uitzondering van gegevens met betrekking tot door het systeem gegenereerde orders;

3)

“blootstellingsrapport”: een individuele indiening door een RRM namens een marktdeelnemer bij het Agentschap overeenkomstig artikel 8 van Verordening (EU) nr. 1227/2011 met informatie op basis waarvan het Agentschap de blootstellingen van die marktdeelnemer berekent;

4)

“marktdeelnemer”: een entiteit die overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EU) nr. 1227/2011 bij de nationale regulerende instantie van de lidstaat is geregistreerd.