1.   Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

2.   De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast met betrekking tot de nadere regels inzake de technische kenmerken van geluiddempers, halffabricaten van vuurwapens en halffabricaten van essentiële onderdelen in de zin van lid 1, punten 3), 5) en 6), van dit artikel. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 43, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

1.   De in de lijst opgenomen goederen worden niet:

2.   Met betrekking tot enkelvoudige vergunningen voor vereenvoudigde procedures die nog geldig blijven op grond van artikel 345, lid 4, van Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie (32), zijn de punten a) en b) van lid 1 van dit artikel niet van toepassing op de in de lijst opgenomen goederen.

1.   Importeurs:

2.   De verplichtingen uit hoofde van lid 1 van dit artikel laten de verplichtingen van de importeurs uit hoofde van Richtlijn (EU) 2021/555 of de op die richtlijn gebaseerde rechtshandelingen onverlet.

1.   Vuurwapens die het douanegebied van de Unie binnenkomen zonder markering overeenkomstig artikel 8, lid 1, punt a), van het VN-Vuurwapenprotocol, mogen niet worden ingevoerd of wederuitgevoerd.

2.   De in de lijst opgenomen goederen mogen alleen voor het vrije verkeer worden aangegeven indien zij voldoen aan de markeringsvoorschriften van artikel 4 van Richtlijn (EU) 2021/555 en aan artikel 8, lid 1, punt b), van het VN-Vuurwapenprotocol, met uitzondering van dergelijke goederen die worden ingevoerd door handelaren, die na het in het vrije verkeer brengen onverwijld aan die voorschriften mogen voldoen.

3.   De leden 1 en 2 van dit artikel zijn niet van toepassing op in de lijst opgenomen goederen die van bijzonder historisch belang zijn, overeenkomstig artikel 4, lid 2, tweede alinea, van Richtlijn (EU) 2021/555.

1.   Voorwerpen die als onbruikbaar gemaakte vuurwapens zijn aangegeven, worden alleen aangegeven voor het vrije verkeer of tijdelijke invoer overeenkomstig artikel 10 van deze verordening, mits zij vergezeld gaan van het desbetreffende certificaat van onbruikbaarmaking en gemarkeerd zijn overeenkomstig artikel 15 van Richtlijn (EU) 2021/555.

2.   De importeur verstrekt de bevoegde autoriteit via het elektronische vergunningensysteem een kopie van het certificaat van onbruikbaarmaking.

1.   Een invoervergunning voor alarm- en seinwapens wordt door de bevoegde autoriteit alleen verleend indien de voorziening in overeenstemming is met de in artikel 14, lid 2, van Richtlijn (EU) 2021/555 bedoelde technische specificaties of indien het een model betreft dat in de in lid 2 van dit artikel bedoelde uitvoeringshandeling is aangemerkt als alarm- en seinwapen dat niet kan worden omgebouwd.

2.   De Commissie stelt door middel van een uitvoeringshandeling een open lijst vast van modellen van alarm- en seinwapens die niet kunnen worden omgebouwd, zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel, evenals een open lijst van voorzieningen die zijn aangegeven als alarm- en seinwapens, waarvan echter bekend is dat zij kunnen worden omgebouwd. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 43, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

1.   Niettegenstaande de artikelen 11 en 12 is een invoervergunning vereist voor de binnenkomst van in bijlage I vermelde niet-Uniegoederen in het douanegebied van de Unie. De invoervergunning wordt verleend door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van eindbestemming.

2.   De invoervergunning bevat de in bijlage II vermelde gegevens en wordt via het elektronische vergunningensysteem afgegeven als een van de volgende soorten:

3.   Elke natuurlijke of rechtspersoon die op grond van Richtlijn (EU) 2021/555 toestemming heeft om de in de lijst opgenomen goederen te vervaardigen, te verwerven, voorhanden te hebben of te verhandelen, uitgezonderd halffabricaten van vuurwapens en van essentiële onderdelen, is gerechtigd een invoervergunning aan te vragen.

4.   Alleen handelaren en makelaars zijn gerechtigd om een invoervergunning aan te vragen voor halffabricaten van vuurwapens en halffabricaten van essentiële onderdelen.

5.   Indien een natuurlijke of rechtspersoon niet gerechtigd is om uit hoofde van de lid 3 of 4 een invoervergunning aan te vragen, aanvaardt de bevoegde autoriteit een aanvraag van die persoon niet.

1.   De bevoegde autoriteit behandelt aanvragen voor een invoervergunning binnen een termijn van maximaal 90 werkdagen, te rekenen vanaf de dag waarop alle vereiste informatie aan de bevoegde autoriteit is verstrekt. Om naar behoren gemotiveerde redenen kan die termijn bij aanvragen betreffende in de lijst opgenomen goederen van categorie A tot 110 werkdagen worden verlengd.

2.   De bevoegde autoriteit weigert een invoervergunning te verlenen indien:

3.   Bij haar beslissing over het al dan niet verlenen van een invoervergunning houdt de bevoegde autoriteit rekening met alle relevante overwegingen, waaronder die betreffende nationaal buitenlands en veiligheidsbeleid. Artikel 24 is van overeenkomstige toepassing.

4.   Voor de toepassing van lid 2 van dit artikel verkrijgen de lidstaten de informatie over eerdere strafrechtelijke veroordelingen van de verzoeker in andere lidstaten via het bij Kaderbesluit 2009/315/JBZ ingestelde systeem.

5.   Voor de toepassing van lid 2, punt c), controleren de lidstaten of het vuurwapen in kwestie niet in het Schengeninformatiesysteem is geregistreerd.

6.   De bevoegde autoriteit verklaart een invoervergunning nietig, schorst, wijzigt of herroept deze indien de voorwaarden voor het verlenen ervan niet of niet meer zijn vervuld. Indien de bevoegde autoriteit daartoe besluit, stelt zij die informatie onverwijld ter beschikking van de bevoegde douaneautoriteiten via het elektronische vergunningensysteem.

7.   Indien de bevoegde autoriteit heeft geweigerd een invoervergunning te verlenen, worden haar definitieve besluit en de reden daarvoor geregistreerd in het elektronische vergunningensysteem.

8.   De bevoegde autoriteit ziet erop toe dat er op basis van risicobeheer aan de voorwaarden voor invoervergunningen is voldaan. De voorwaarden van invoervergunningen die voor een termijn van meer dan twee jaar worden verleend, worden na twee jaar gecontroleerd.

1.   In bijlage I vermelde niet-Uniegoederen mogen het douanegebied van de Unie tijdelijk binnenkomen indien zij vergezeld gaan van een enkelvoudige invoervergunning die is aangevraagd door een importeur die niet in het douanegebied van de Unie is gevestigd.

2.   Aan importeurs die niet in het douanegebied van de Unie zijn gevestigd, kan voor de in de lijst opgenomen goederen slechts in de volgende situaties een enkelvoudige invoervergunning worden verleend:

De in de punten a) en b) van de eerste alinea bedoelde vergunningen worden verleend door de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar het onderzoek, de tentoonstelling, de reparatie of de schietsport, jacht of re-enactment plaatsvindt. Indien het onderzoek, de tentoonstelling, de reparatie of de schietsport, jacht, of re-enactment in meer dan één lidstaat plaatsvindt, wordt de vergunning verleend door de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar het onderzoek, de tentoonstelling, de reparatie of de schietsport, jacht of re-enactment eerst plaatsvindt.

De in punt c) van de eerste alinea bedoelde vergunning wordt verleend door de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de goederen het douanegebied van de Unie binnenkomen.

3.   De in lid 2 bedoelde aanvraag van een invoervergunning bevat het volgende:

4.   Artikel 10, leden 1, 2, 3, 5, 6 en 7, is van toepassing op de afgifte van de in lid 2 van dit artikel bedoelde invoervergunning.

5.   Niettegenstaande lid 2 kunnen de lidstaten een nationale algemene invoervergunning verlenen waarbij rechtstreeks toestemming wordt verleend voor de tijdelijke invoer van in de lijst opgenomen goederen van categorie C in het grondgebied van hun lidstaat voor de in lid 2, punt b), bedoelde doeleinden, in specifieke gevallen waarin de jagers, re-enactors of sportschutters zijn uitgenodigd voor een activiteit in de ruimten van de organisator. De importeurs voldoen aan de verplichtingen van deze verordening, met uitzondering van de verplichtingen in verband met de aanvraag van een enkelvoudige invoervergunning, en voldoen aan de voorwaarden die zijn neergelegd in de nationale algemene invoervergunning.

6.   De Commissie stelt door middel van een uitvoeringshandeling de minimumvereisten vast voor de voorwaarden die in de nationale algemene invoervergunningen moeten worden opgenomen. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 43, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

1.   Eenieder die in het bezit is van een Europese vuurwapenpas of die anderszins op grond van Richtlijn (EU) 2021/555 toestemming heeft om in de lijst opgenomen goederen te vervaardigen, te verwerven, voorhanden te hebben of te verhandelen, mag de in de lijst opgenomen goederen zonder invoervergunning overeenkomstig artikel 9 van deze verordening in het douanegebied van de Unie invoeren, indien het gaat om:

2.   Een persoon die overeenkomstig dit artikel goederen invoert, is dezelfde persoon die de goederen heeft uitgevoerd, en vermeldt in de douaneaangifte het referentienummer van de douaneaangifte die is gebruikt om de goederen tijdelijk uit het douanegebied van de Unie te brengen en het referentienummer of het nummer van de vereenvoudigde uitvoervergunning die overeenkomstig artikel 22, lid 2, of artikel 23, lid 1, door de bevoegde autoriteit is verstrekt.

3.   De bevoegde autoriteit van bestemming weigert de invoer en registreert die weigering onverwijld in het elektronische vergunningensysteem indien:

1.   In het geval van verkeer binnen het douanegebied van de Unie van in bijlage I vermelde niet-Uniegoederen bevat de aanvraag van de in artikel 9 of artikel 11 bedoelde invoervergunning informatie over de geplande overbrengingen, met inbegrip van, in voorkomend geval, de verschillende lidstaten waar een onderzoek, een tentoonstelling, een reparatie, de schietsport, de jacht of een re-enactment zal plaatsvinden.

2.   De bevoegde autoriteit die de in artikel 9 of artikel 11 bedoelde invoervergunning verleent, vraagt om goedkeuring door de bevoegde autoriteit van de andere lidstaten die in de aanvraag van de invoervergunning betreffende de geplande overbrenging zijn vermeld. In naar behoren gemotiveerde gevallen waarin bedenkingen bestaan over de veiligheid, kan de bevoegde autoriteit van de geraadpleegde lidstaat binnen tien werkdagen na de datum waarop de informatie over de geplande overbrenging is verstrekt, bezwaar maken tegen een overbrenging over haar grondgebied. Het uitblijven van bezwaren wordt als goedkeuring beschouwd. Indien de bevoegde autoriteit van een andere lidstaat tegen het verlenen van een dergelijke vergunning bezwaar maakt, wordt de aanvraag geweigerd door de lidstaat waar de aanvraag is ingediend. Voor de communicatie tussen de bevoegde autoriteiten wordt gebruikgemaakt van het elektronische vergunningensysteem.

3.   De vergunninghouder meldt wijzigingen in de geplande overbrenging onverwijld via het elektronische vergunningensysteem aan de bevoegde autoriteit die de vergunning verleent. In naar behoren gemotiveerde gevallen waarin bedenkingen bestaan over de veiligheid, neemt die bevoegde autoriteit haar besluit over het weigeren of aanvaarden van de gemelde wijzigingen volgens de regels voor het verlenen van de vergunning en na de in lid 2 bedoelde raadplegingsprocedure.

4.   Bij administratieve vereenvoudigingen als bedoeld in artikel 12, lid 1, punt a), stelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming, indien het geplande punt van wederbinnenkomst zich niet op haar grondgebied bevindt, de bevoegde autoriteit van de lidstaat van het geplande punt van wederbinnenkomst via het elektronische vergunningensysteem onmiddellijk in kennis van die overbrenging. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van het geplande punt van wederbinnenkomst kan in naar behoren gemotiveerde gevallen waarin bedenkingen bestaan over de veiligheid, binnen vijf werkdagen na de datum waarop de informatie over de geplande wederbinnenkomst is verstrekt, bezwaar maken tegen die overbrenging over haar grondgebied. Het uitblijven van bezwaren wordt als goedkeuring beschouwd. Bezwaren van de bevoegde autoriteit van de lidstaat van het geplande punt van wederbinnenkomst tegen het toestaan van een dergelijke administratieve vereenvoudiging zijn bindend voor de lidstaat van bestemming.

1.   Indien een lidstaat voornemens is in artikel 14 bedoelde maatregelen vast te stellen, stelt hij de Commissie hiervan in kennis.

2.   De in lid 1 bedoelde kennisgeving bevat de nodige ondersteunende stukken en een opgave van de te nemen maatregelen, met inbegrip van de doelstellingen en alle andere ter zake dienende informatie.

3.   De in lid 1 bedoelde kennisgeving wordt ten minste zes maanden vóór de vaststelling van de nationale maatregel toegezonden. Als de door de lidstaat verstrekte informatie onvoldoende is, kan de Commissie om aanvullende informatie verzoeken.

4.   De Commissie stelt de in lid 1 van dit artikel bedoelde kennisgeving en, op verzoek, de begeleidende documenten ter beschikking aan de overige lidstaten, met inachtneming van de in artikel 18 neergelegde vereisten van vertrouwelijkheid.

5.   Als de door de lidstaat verstrekte informatie onvoldoende is om de vaststelling van nationale maatregelen toe te staan, kan de Commissie om aanvullende informatie verzoeken.

1.   De Commissie machtigt de lidstaten tot het vaststellen van invoerbeperkingen, tenzij zij besluit dat dergelijke maatregelen:

2.   De Commissie verleent de in lid 1 van dit artikel bedoelde machtiging door middel van een uitvoeringshandeling. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 43, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure vastgesteld. De Commissie neemt haar besluit binnen 120 werkdagen na ontvangst van de in artikel 16 bedoelde kennisgeving. Als voor het besluit aanvullende informatie vereist is, gaat de termijn van 120 werkdagen in op de datum waarop die aanvullende informatie is ontvangen.

3.   De Commissie stelt het Europees Parlement en de Raad in kennis van op grond van lid 2 genomen besluiten.

4.   In het geval dat de Commissie geen machtiging op grond van lid 1 verleent, stelt zij de betrokken lidstaat daarvan in kennis en maakt zij de redenen daarvoor bekend.

1.   Bij de kennisgeving aan de Commissie van zijn voornemen om in artikel 14 bedoelde maatregelen vast te stellen kan een de lidstaat aangeven of verstrekte informatie als vertrouwelijk moet worden beschouwd en of die informatie aan andere lidstaten kan worden doorgegeven.

2.   In in lid 1 bedoelde gevallen zorgen de lidstaten en de Commissie voor de bescherming van vertrouwelijke informatie overeenkomstig het toepasselijke Unierecht.

3.   De lidstaten en de Commissie zorgen ervoor dat op grond van artikel 16 verstrekte gerubriceerde informatie geen lagere rubriceringsgraad krijgt of niet gederubriceerd wordt zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de opsteller.

1.   Om in de lijst opgenomen goederen buiten het douanegebied van de Unie te brengen, is een uitvoervergunning vereist.

2.   Een exporteur die op grond van Richtlijn (EU) 2021/555 toestemming heeft om de in de lijst opgenomen goederen te vervaardigen, te verwerven, voorhanden te hebben of te verhandelen, is gerechtigd een uitvoervergunning aan te vragen. De uitvoervergunning wordt verleend door de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar die exporteur gevestigd is.

3.   De uitvoervergunning bevat de in bijlage III bedoelde gegevens en wordt via het elektronische vergunningensysteem afgegeven in een van de volgende vormen:

4.   Indien de in de lijst opgenomen goederen zich in een of meerdere andere lidstaten bevinden dan de lidstaat waar de aanvraag van de uitvoervergunning werd ingediend, wordt dat gegeven op die aanvraag vermeld. De bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de aanvraag van de uitvoervergunning werd ingediend, treedt in overleg met de bevoegde autoriteit of autoriteiten van de andere betrokken lidstaat of lidstaten en verstrekt de ter zake dienende informatie over de aanvraag van de uitvoervergunning. De geraadpleegde lidstaat maakt binnen tien werkdagen na de datum waarop met hen via het elektronisch vergunningensysteem contact werd opgenomen eventuele bezwaren tegen het verlenen van een dergelijke vergunning kenbaar. Deze bezwaren zijn bindend voor de lidstaat waar de vergunningsaanvraag werd ingediend.

5.   Indien een persoon niet gerechtigd is om uit hoofde van lid 2 een uitvoervergunning aan te vragen, aanvaardt de bevoegde autoriteit de aanvraag niet.

6.   De lidstaten kunnen nationale algemene uitvoervergunningen vaststellen waarin nationale voorschriften voor de uitvoer van in de lijst opgenomen goederen worden vastgelegd. De lidstaten stellen de Commissie en de andere lidstaten onverwijld in kennis van elke op grond van lid 3, punt c), vastgestelde nationale algemene uitvoervergunning, met opgave van de redenen daarvoor. Zij stellen de Commissie en de andere lidstaten in kennis van de omschrijving van de gecontroleerde goederen, van de landen van bestemming, en van de gebruiksvoorwaarden en -vereisten. De lidstaten stellen de Commissie en de andere lidstaten ook onverwijld in kennis van wijzigingen in aldus aangenomen nationale algemene vergunningen. De Commissie maakt dergelijke kennisgevingen bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.

1.   De bevoegde autoriteit behandelt aanvragen voor een uitvoervergunning binnen een termijn van maximaal 90 werkdagen, te rekenen vanaf de dag waarop alle vereiste informatie aan de bevoegde autoriteit is verstrekt. Om naar behoren gemotiveerde redenen kan die termijn door de bevoegde autoriteit tot 110 werkdagen worden verlengd.

2.   De aanvrager bezorgt de bevoegde autoriteit van de lidstaat die verantwoordelijk is voor de afgifte van de uitvoervergunning de nodige documenten om te bewijzen dat:

Punt b) van eerste alinea is niet van toepassing:

3.   Alvorens een uitvoervergunning als bedoeld in artikel 19 af te geven, verifieert de bevoegde autoriteit de overeenkomstig lid 2 van dit artikel ingediende documenten.

4.   Indien geen bezwaar tegen de doorvoer overeenkomstig lid 2, eerste alinea, punt b), is ontvangen binnen 20 werkdagen na de datum waarop de schriftelijke aanvraag werd ingediend, wordt of worden het geraadpleegde derde land of landen van doorvoer geacht geen bezwaar te hebben tegen de doorvoer.

5.   Met betrekking tot onbruikbaar gemaakte vuurwapens verstrekt de aanvrager het in artikel 15 van Richtlijn (EU) 2021/555 bedoelde certificaat van onbruikbaarmaking aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat die verantwoordelijk is voor de afgifte van de uitvoervergunning.

6.   De bevoegde autoriteit mag alleen uitvoervergunningen voor in bijlage I vermelde vuurwapens verlenen indien de aanvraag van een dergelijke vergunning vergezeld gaat van een in bijlage IV bedoelde gebruikersverklaring die is afgegeven door de importeur van het land van eindbestemming. In het geval van uitvoer naar een particuliere onderneming die de in de lijst opgenomen goederen op een lokale markt doorverkoopt, wordt die onderneming voor de toepassing van deze verordening als de gebruiker aangemerkt. Dat belet de bevoegde autoriteit niet uitvoervergunningaanvragen die betrekking hebben op uitvoer naar wederverkopers anders te beoordelen dan vergunningaanvragen voor uitvoer naar gebruikers.

7.   De geldigheidsduur van een enkelvoudige uitvoervergunning mag de geldigheidsduur van de door het derde land afgegeven invoervergunning niet overschrijden. Een meervoudige uitvoervergunning is niet langer dan drie jaar geldig. Indien op de door het derde land afgegeven invoervergunning geen geldigheidsduur staat vermeld, is de uitvoervergunning maximaal één jaar geldig, behalve in uitzonderlijke omstandigheden en om naar behoren gerechtvaardigde redenen.

1.   De uitvoervergunning, de door het betrokken derde land afgegeven invoervergunning en de begeleidende documentatie bevatten tezamen de volgende informatie:

2.   De in lid 1 bedoelde informatie moet, indien die in de door het betrokken derde land afgegeven invoervergunning is opgenomen, vooraf en ten laatste vóór de verzending, door de exporteur worden verstrekt aan het derde land, de derde landen of gebieden waardoorheen welke de goederen worden vervoerd.

3.   De in de lijst opgenomen goederen mogen alleen worden uitgevoerd indien zij zijn gemarkeerd overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn (EU) 2021/555.

1.   In afwijking van artikel 19, lid 1, is in de volgende gevallen geen uitvoervergunning vereist voor de tijdelijke uitvoer of voor de wederuitvoer van in de lijst opgenomen goederen:

Niettegenstaande het bepaalde in de eerste alinea, punt a), ii), leggen de jagers, re-enactors of sportschutters bij luchtvervoer de Europese vuurwapenpas voor aan de bevoegde autoriteit op de plaats waar de desbetreffende in de lijst opgenomen goederen worden overgedragen aan de luchtvaartmaatschappij voor vervoer uit het douanegebied van de Unie.

2.   De bevoegde autoriteit verstrekt de persoon die overeenkomstig lid 1, eerste alinea, punt a), informatie indient, via het elektronische vergunningensysteem een referentienummer.

3.   De bevoegde autoriteit van een lidstaat schorst voor een periode van ten hoogste tien werkdagen de uitvoer of verhindert indien noodzakelijk op een andere manier dat in de lijstopgenomen goederen het douanegebied van de Unie via die lidstaat verlaten, indien zij een gegrond vermoeden heeft dat de door de jagers, re-enactors of sportschutters aangevoerde redenen als bedoeld in lid 1, eerste alinea, punt a), van dit artikel, niet voldoen aan de desbetreffende overwegingen en de verplichtingen van artikel 24. Om naar behoren gemotiveerde redenen kan die schorsingstermijn door de bevoegde autoriteit tot 30 werkdagen worden verlengd. De bevoegde autoriteit deelt haar besluit om de vrijgave van de in de lijst opgenomen goederen toe te staan of om verdere maatregelen te nemen mee aan de douaneautoriteit via het elektronische vergunningensysteem.

1.   In de volgende situaties kan een vereenvoudigde uitvoervergunning worden aangevraagd:

2.   Een aanvraag van een vereenvoudigde uitvoervergunning wordt ingediend via het elektronische vergunningensysteem en omvat het volgende:

3.   De bevoegde autoriteit behandelt aanvragen van een vereenvoudigde uitvoervergunning binnen een termijn van maximaal 20 werkdagen, te rekenen vanaf de dag waarop alle vereiste informatie aan de bevoegde autoriteit werd verstrekt. Om naar behoren gemotiveerde redenen kan die termijn tot 40 werkdagen worden verlengd. De vereenvoudigde uitvoervergunning wordt afgegeven via het elektronische vergunningensysteem.

4.   Voor het verkrijgen van de vereenvoudigde uitvoervergunning gelden de volgende voorwaarden:

5.   De geldigheidsduur van een overeenkomstig lid 1, punt c), afgegeven vereenvoudigde uitvoervergunning mag niet langer zijn dan de geldigheidsduur van de door het derde land afgegeven invoervergunning of één jaar indien dat derde land geen geldigheidsduur vermeldt of indien er vrijstelling van de invoervergunningsplicht is verleend.

1.   Bij haar besluit over de verlening van een uitvoervergunning of een vereenvoudigde uitvoervergunning uit hoofde van deze verordening houdt de bevoegde autoriteit rekening met alle ter zake dienende overwegingen, waaronder:

2.   De bevoegde autoriteit houdt bij de beoordeling van een aanvraag van een uitvoervergunning of een vereenvoudigde uitvoervergunning niet alleen rekening met de in lid 1 vastgestelde overwegingen ter zake, maar ook met de vraag of de aanvrager over evenredige en passende middelen en procedures beschikt om ervoor te zorgen dat de bepalingen en de doelstellingen van deze verordening en de voorwaarden van de vergunning in acht worden genomen.

3.   Bij haar besluit over de verlening van een uitvoervergunning of een vereenvoudigde uitvoervergunning komt de bevoegde autoriteit de verplichtingen na in het kader van beperkende maatregelen uit hoofde van besluiten van de Raad of uit hoofde van een besluit van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE), dan wel krachtens een bindende resolutie van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, in het bijzonder met betrekking tot wapenembargo’s, alsmede nationaal recht ter uitvoering van die verplichtingen.

4.   Voordat een bevoegde autoriteit een uitvoervergunning of een vereenvoudigde uitvoervergunning verleent, houdt zij rekening met alle weigeringen die door de bevoegde autoriteiten van andere lidstaten uit hoofde van deze verordening zijn afgegeven. De eerstgenoemde bevoegde autoriteit kan eerst de laatstgenoemde bevoegde autoriteit of autoriteiten raadplegen. Indien de eerstgenoemde bevoegde autoriteit na een dergelijke raadpleging besluit een vergunning te verlenen, stelt zij de laatstgenoemde bevoegde autoriteit of autoriteiten daarvan in kennis en verstrekt zij daarbij alle ter zake dienende informatie om haar besluit toe te lichten. Die uitwisseling van informatie vindt onverwijld plaats via het elektronische vergunningensysteem.

5.   De bevoegde autoriteiten zien erop toe dat er op basis van risicobeheer aan de voorwaarden van uitvoervergunningen en vereenvoudigde uitvoervergunningen is voldaan. De voorwaarden van vergunningen die voor een termijn van meer dan twee jaar worden verleend, worden na twee jaar gecontroleerd.

1.   De bevoegde autoriteiten weigeren een uitvoervergunning of vereenvoudigde uitvoervergunning te verlenen in een van de volgende gevallen:

2.   Voor de toepassing van lid 1 van dit artikel verkrijgen de lidstaten de informatie over eerdere strafrechtelijke veroordelingen van de verzoeker in andere lidstaten via het bij Kaderbesluit 2009/315/JBZ ingestelde systeem.

3.   Voor de toepassing van lid 1, punt c), controleren de lidstaten of het vuurwapen niet in het Schengeninformatiesysteem is geregistreerd.

4.   Een bevoegde autoriteit verklaart een uitvoervergunning of een vereenvoudigde uitvoervergunning nietig, schorst, wijzigt of herroept deze indien de voorwaarden voor het verlenen ervan niet of niet meer zijn vervuld. Indien een bevoegde autoriteit daartoe besluit, stelt zij die informatie onverwijld ter beschikking van de bevoegde douaneautoriteit via het elektronische vergunningensysteem.

5.   Indien de bevoegde autoriteit een uitvoervergunning of een vereenvoudigde uitvoervergunning heeft geschorst, stelt zij aan het eind van de schorsingsperiode haar definitieve besluit onverwijld ter beschikking van de andere bevoegde autoriteiten via het elektronische vergunningensysteem.

6.   Indien de bevoegde autoriteit heeft geweigerd een uitvoervergunning of een vereenvoudigde uitvoervergunning te verlenen, registreert zij haar definitieve besluit onverwijld in het elektronische vergunningensysteem.

7.   Bij de uitwisseling van alle informatie overeenkomstig dit artikel wordt artikel 28 betreffende de vertrouwelijkheid ervan in acht genomen.

1.   Binnen 45 dagen nadat de goederen het douanegebied van de Unie hebben verlaten, verstrekt de exporteur aan de bevoegde autoriteit die de uitvoervergunning heeft afgegeven, een bewijs van de ontvangst van de verzonden in de lijst opgenomen goederen in het derde land van invoer, door de desbetreffende douanedocumenten voor invoer over te leggen. Die documenten worden verstrekt via het elektronische vergunningensysteem.

2.   Bij gebreke van het bewijs van ontvangst van de verzonden zending als bedoeld in lid 1 verzoekt de bevoegde autoriteit die de uitvoervergunning heeft afgegeven de douaneautoriteit van uitvoer onverwijld te bevestigen dat de douaneformaliteiten in verband met de uitgang van goederen zijn vervuld en dat de in de lijst opgenomen goederen het douanegebied van de Unie hebben verlaten.

3.   Indien de douaneautoriteiten bevestigen dat de douaneformaliteiten zijn vervuld en de goederen zijn uitgegaan, vraagt de bevoegde autoriteit die de uitvoervergunning heeft afgegeven de betrokken autoriteit van het derde land van invoer om de binnenkomst van de goederen in haar douanegebied te bevestigen.

4.   Indien de bevoegde autoriteit geen bewijs van binnenkomst van het invoerende derde land zoals bepaald in lid 3 kan verkrijgen, registreert zij die informatie in het elektronische vergunningensysteem.

1.   Een bevoegde autoriteit die een uitvoervergunning voor in de lijst opgenomen goederen verleent, kan controles na verzending uitvoeren om zich ervan te vergewissen dat de uitvoer ervan in overeenstemming is met de verbintenissen die zijn aangegaan in de gebruikersverklaring zoals bepaald in bijlage IV, en dat de goederen op de geplande eindbestemming zijn aangekomen.

2.   De bevoegde autoriteiten en de douaneautoriteiten werken met elkaar en, indien nodig, met de autoriteiten van derde landen samen om de naleving van de verbintenissen die zijn aangegaan in de gebruikersverklaring zoals bepaald in bijlage IV of de aankomst van de in de lijst opgenomen goederen op de geplande eindbestemming te verifiëren. In voorkomend geval kunnen controles na verzending in derde landen worden uitgevoerd, mits zij daarmee instemmen, door middel van samenwerking met de administratieve autoriteiten van die derde landen. De lidstaten kunnen de Commissie om ondersteuning bij de uitvoering van dergelijke controles verzoeken.

1.   De Commissie, de bevoegde autoriteiten en de douaneautoriteiten werken nauw samen en wisselen informatie uit om de correcte uitvoering van deze verordening te waarborgen.

2.   De risico-informatie, met inbegrip van risicoanalyse en controleresultaten, die relevant is voor de handhaving van deze verordening, en met name in verband met het vermoeden van illegale handel in in de lijst opgenomen goederen, wordt als volgt uitgewisseld en verwerkt:

3.   De in lid 2, punten a) en b), van dit artikel bepaalde uitwisseling en verwerking van informatie vindt plaats door middel van het daartoe bij artikel 16, lid 1, van Verordening (EU) nr. 952/2013 ingestelde systeem. Indien de douaneautoriteiten vertrouwelijke informatie uitwisselen, doen zij die informatie overeenkomstig artikel 12 van Verordening (EU) nr. 952/2013 ook toekomen aan de Commissie en de bevoegde autoriteiten.

4.   De uitwisseling van informatie tussen douaneautoriteiten en bevoegde autoriteiten geschiedt met behulp van gevestigde nationale middelen of via het elektronische vergunningensysteem.

5.   Verordening (EG) nr. 515/97 van de Raad (33) is van overeenkomstige toepassing op maatregelen uit hoofde van dit artikel.

1.   Bij het vervullen van douaneformaliteiten voor de in de lijst opgenomen goederen vermeldt de aangever in de douaneaangifte of de aangifte voor wederuitvoer een verwijzing naar de uit hoofde van artikel 9, 11, 19 of 23 door de bevoegde autoriteit verleende vergunning of het door de bevoegde autoriteit overeenkomstig artikel 22 verstrekte referentienummer. Indien een ATA-carnet wordt gebruikt om de douaneformaliteiten te vervullen, wordt die informatie in een van de delen ervan verstrekt.

2.   Alle informatie en documentatie die nodig zijn om de conformiteit van de in de lijst opgenomen goederen met deze verordening aan te tonen, wordt op verzoek van de bevoegde autoriteit door de importeur of de exporteur verstrekt in een officiële taal van de lidstaat waar die bevoegde autoriteit is gevestigd, of in het Engels.

3.   Wanneer de in artikel 34, lid 7, bedoelde koppeling operationeel is, verifieert de douaneautoriteit bij aanvaarding van een douaneaangifte of een aangifte voor wederuitvoer van in de lijst opgenomen goederen de geldigheid van de vergunning via de éénloketomgeving van de EU voor de douane. De verificatie vindt elektronisch en automatisch plaats.

4.   Indien de douaneautoriteit in de lijst opgenomen goederen vrijgeeft voor een douaneregeling of wederuitvoer, wordt de vrijgave elektronisch en automatisch aan het elektronische vergunningensysteem meegedeeld via de éénloketomgeving van de EU voor de douane zodra de in artikel 34, lid 7, bedoelde koppeling operationeel is. Indien in de lijst opgenomen goederen onder de regeling tijdelijke invoer worden geplaatst, tijdelijk worden uitgevoerd, of worden wederuitgevoerd met behulp van een ATA-carnet, registreert de douaneautoriteit de informatie over de vrijgave van de goederen in het elektronische vergunningensysteem.

5.   Onverminderd de bevoegdheden die haar uit hoofde van Verordening (EU) nr. 952/2013 zijn verleend, geeft een douaneautoriteit de in de lijst opgenomen goederen niet vrij voor een douaneregeling of voor wederuitvoer en stelt zij de bevoegde autoriteit die een besluit neemt over de behandeling van die goederen, daarvan binnen 24 uur in kennis met behulp van gevestigde nationale middelen of het elektronische vergunningensysteem indien de douaneautoriteit betwijfelt of de goederen onder het toepassingsgebied van deze verordening vallen, of zij een gegrond vermoeden heeft dat:

De bevoegde autoriteit antwoordt de douaneautoriteit binnen tien werkdagen na ontvangst van de in de eerste alinea van dit lid bedoelde informatie met behulp van de gevestigde nationale middelen of via het elektronische vergunningensysteem. Om naar behoren gemotiveerde redenen kan die termijn tot 30 werkdagen worden verlengd. Indien de bevoegde autoriteit niet binnen de gestelde termijn reageert, geeft de douaneautoriteit de in de lijst opgenomen goederen vrij overeenkomstig artikel 194 van Verordening (EU) nr. 952/2013.

1.   Indien een douaneautoriteit een zending van in de lijst opgenomen goederen ontdekt die niet voldoet aan de verplichtingen van deze verordening, neemt zij passende maatregelen om ervoor te zorgen dat die goederen onder douanetoezicht blijven en stelt zij de bevoegde autoriteit daarvan binnen 24 uur in kennis.

2.   De bevoegde autoriteit neemt binnen een termijn van maximaal tien werkdagen een besluit over de behandeling van die in de lijst opgenomen goederen en stelt de douaneautoriteit in kennis van haar besluit om de vrijgave van die goederen toe te staan of om verdere maatregelen te nemen. Om naar behoren gemotiveerde redenen kan die termijn tot 30 werkdagen worden verlengd.

3.   De douaneautoriteit ziet erop toe dat het besluit van de bevoegde autoriteit met betrekking tot in de lijst opgenomen goederen onder douanetoezicht conform de douanewetgeving wordt uitgevoerd.

4.   Indien de zending van niet-conforme, in de lijst opgenomen goederen is verzonden naar of vanuit een andere lidstaat, stelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar die zending werd ontdekt, de bevoegde autoriteit van de lidstaat van verzending of bestemming via het elektronische vergunningensysteem onverwijld in kennis van de maatregelen die met betrekking tot die goederen zijn genomen en van de redenen daarvoor.

5.   In geval van een redelijk vermoeden dat in de lijst opgenomen goederen illegaal worden verhandeld, worden die goederen in beslag genomen of ingehouden en wordt informatie over de tijdens douanecontroles in beslag genomen of ingehouden goederen onverwijld door de douaneautoriteit gedeeld:

6.   De gegevens over inbeslagneming of inhouding omvatten, zodra deze beschikbaar zijn, de volgende informatie:

7.   Artikel 6, lid 1, van deze verordening belet de douaneautoriteit niet artikel 198, lid 2, van Verordening (EU) nr. 952/2013 toe te passen. Indien de douaneautoriteit de door de bevoegde autoriteit besloten vernietiging van de in de lijst opgenomen goederen verricht, worden de kosten voor de vernietiging gedragen overeenkomstig artikel 198, lid 3, van Verordening (EU) nr. 952/2013.

8.   De Commissie bepaalt door middel van een uitvoeringshandeling het systeem dat moet worden gebruikt om jaarlijkse statistische informatie over de inbeslagnemingen en inhoudingen van in de lijst opgenomen goederen te verzamelen. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 43, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

1.   De lidstaten bewaren gedurende ten minste twintig jaar alle informatie met betrekking tot de invoer, uitvoer en wederuitvoer van in de lijst opgenomen goederen die nodig is om die goederen te traceren en te identificeren en om illegale handel daarin te voorkomen en op te sporen.

2.   De in lid 1 van dit artikel bedoelde informatie omvat mutatis mutandis informatie overeenkomstig artikel 21, lid 1.

3.   Lid 1 van dit artikel is niet van toepassing op in- of uitvoer zoals bedoeld in artikel 12, lid 1, punt a), of artikel 22, lid 1, punten a) en b).

1.   De Commissie dient, in overleg met de in artikel 39, lid 1, bedoelde coördinatiegroep in- en uitvoer vuurwapens elk jaar uiterlijk op 31 oktober bij het Europees Parlement en de Raad een jaarverslag in over de uitvoering van deze verordening, en maakt dit verslag openbaar. Het verslag bevat de volgende informatie:

2.   De Commissie krijgt toegang tot de statistische gegevens die zijn verzameld in het elektronische vergunningensysteem en het overeenkomstig artikel 30, lid 8, te bepalen systeem.

3.   De lidstaten dienen elk jaar uiterlijk op 31 juli bij de Commissie de in lid 1, punten f) en g), bedoelde informatie in.

4.   De statistieken en het jaarverslag als bedoeld in lid 1 bevatten geen persoonsgegevens, commercieel gevoelige informatie of beschermde informatie op het gebied van defensie, buitenlands beleid of nationale veiligheid.

1.   De Commissie zet een beveiligd en versleuteld elektronisch vergunningensysteem op voor invoer, uitvoer en vereenvoudigde uitvoer, registraties, informatie en besluiten die daarmee verband houden op grond van de artikelen 9, 11, 12, 13, 19, 22, 23, 25, 26, 28, 29 en 30, en onderhoudt dit systeem.

Het in de eerste alinea bedoelde elektronische vergunningensysteem biedt ten minste de volgende functies:

2.   De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen regels vast voor de werking van het elektronische vergunningensysteem, met inbegrip van regels voor de verwerking van persoonsgegevens en de uitwisseling van gegevens met andere IT-systemen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 43, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

3.   De Commissie biedt toegang tot het elektronische vergunningensysteem aan:

De in de eerste alinea, punt b), bedoelde personen hebben alleen toegang tot informatie over henzelf.

4.   De Commissie zorgt voor de koppeling tussen het elektronische vergunningensysteem en de elektronische nationale vergunningensystemen, indien deze voorhanden zijn.

5.   De verwerking van persoonsgegevens in het elektronische vergunningensysteem geschiedt in overeenstemming met Verordening (EU) 2016/679 of Verordening (EU) 2018/1725, naargelang het geval.

6.   Het elektronische vergunningensysteem wordt uiterlijk op 12 februari 2027 ingevoerd.

7.   Ten behoeve van de in artikel 29, leden 3 en 4, van deze verordening bedoelde verificatie respectievelijk mededeling koppelt het in artikel 4 van Verordening (EU) 2022/2399 bedoelde elektronische douane-éénloketsysteem van de Europese Unie voor de uitwisseling van certificaten het elektronische vergunningensysteem aan de éénloketomgeving van de EU voor de douane. Die koppeling moet uiterlijk op 12 februari 2031 tot stand zijn gebracht.

1.   De lidstaten brengen elk jaar uiterlijk op 1 juli aan de Commissie verslag uit over de modellen van alarm- en seinwapens die overeenkomstig artikel 8 zijn gecontroleerd. Die verslagen worden besproken in de in artikel 39 bedoelde coördinatiegroep in- en uitvoer vuurwapens.

2.   De lidstaten brengen elke twee jaar verslag uit over de in artikel 39 bedoelde coördinatiegroep in- en uitvoer vuurwapens de resultaten van het toezicht op de in artikel 10, lid 8, en artikel 24, lid 5, bedoelde vergunningen. Die verslagen worden besproken in de coördinatiegroep in- en uitvoer vuurwapens.

1.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat hun procedures voor vergunningverlening beveiligd zijn en dat de echtheid van vergunningsdocumenten kan worden geverifieerd of gevalideerd.

2.   De lidstaten kunnen in voorkomend geval ook via diplomatieke weg voor verificatie en validering zorgen.

1.   Om ervoor te zorgen dat deze verordening correct wordt toegepast, nemen de lidstaten alle noodzakelijke en evenredige maatregelen om hun bevoegde autoriteiten in staat te stellen:

2.   Op verzoek van een derde land van uitvoer dat op het moment van uitvoer partij is bij het VN-Vuurwapenprotocol, bevestigt de bevoegde autoriteit van de lidstaat die de voor de uitvoer uit het derde land gebruikte invoervergunning afgeeft, de invoer of de tijdelijke opslag van de in de lijst opgenomen goederen waarop de invoervergunning betrekking heeft.

1.   De lidstaten stellen de regels vast voor de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op deze verordening en nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat zij worden toegepast. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie van die regels en maatregelen in kennis en delen haar alle latere wijzigingen daarvan mee.

2.   De bij Richtlijn (EU) 2019/1937 ingestelde klokkenluidersregeling is van toepassing op personen die inbreuken op deze verordening melden.

1.   Er wordt een coördinatiegroep in- en uitvoer vuurwapens (de “coördinatiegroep”) ingesteld waarvan het voorzitterschap door een vertegenwoordiger van de Commissie wordt bekleed. De groep bestaat uit vertegenwoordigers van de in artikel 40, lid 2, bedoelde bevoegde autoriteiten.

2.   De coördinatiegroep onderzoekt elke kwestie in verband met de toepassing van deze verordening die door de voorzitter of door een vertegenwoordiger van de in artikel 40, lid 2, bedoelde bevoegde autoriteiten aan de orde wordt gesteld. Bij de verwerking en het gebruik van de in dit lid bedoelde informatie wordt Verordening (EG) nr. 515/97 betreffende de vertrouwelijkheid in acht genomen.

3.   De voorzitter van de coördinatiegroep of de coördinatiegroep zelf raadpleegt indien nodig de bij deze verordening betrokken belanghebbenden.

1.   Elke lidstaat stelt de Commissie in kennis van de voor de uitvoering van deze verordening vastgestelde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen.

2.   Uiterlijk op 12 augustus 2025 wijst elke lidstaat de voor de uitvoering van deze verordening bevoegde nationale instanties aan en brengt hij de andere lidstaten en de Commissie daarvan op de hoogte.

3.   De Commissie maakt op grond van de in lid 2 bedoelde inlichtingen op haar website een lijst van de in dat lid bedoelde instanties bekend en werkt deze bij indien zich wijzigingen voordoen.

4.   Op verzoek van de coördinatiegroep en in ieder geval elke tien jaar beoordeelt de Commissie de uitvoering van deze verordening en legt zij het Europees Parlement en de Raad een verslag voor over de toepassing ervan, waarin wijzigingsvoorstellen kunnen worden opgenomen. De lidstaten verstrekken de Commissie alle dienstige informatie voor de opstelling van dit verslag. De Commissie publiceert uiterlijk op 12 februari 2030 een eerste tussentijds verslag over de toepassing.

1.   De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden.

2.   De in artikel 41 bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor onbepaalde tijd.

3.   Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 41 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit vastgelegde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin vastgelegde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.

4.   Vóór de vaststelling van een gedelegeerde handeling raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die zijn neergelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven.

5.   Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.

6.   Een op grond van artikel 41 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben meegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.

1.   De Commissie wordt bijgestaan door een comité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.

2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 4 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

3.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

1.   Tot 12 februari 2029 verstrekt elke lidstaat voor de uitvoering van artikel 32, lid 1, uiterlijk op 31 juli van elk jaar aan de Commissie de volgende gegevens:

2.   Vergunningen voor de invoer of uitvoer van in de lijst opgenomen goederen die onder de artikelen 9, 11, 19 en 23 vallen, en die vóór 12 februari 2029 zijn verleend, blijven vanaf die datum geldig voor een periode van maximaal twaalf maanden.

3.   Vergunningen voor de invoer of uitvoer van in de lijst opgenomen goederen die vóór 12 februari 2029 zijn aangevraagd en op die datum in behandeling zijn, worden verleend overeenkomstig de bepalingen die vóór die datum van toepassing waren. Die vergunningen zijn geldig voor een periode van maximaal twaalf maanden vanaf die datum.

4.   Kwantitatieve invoerbeperkingen voor de in de lijst opgenomen goederen als bedoeld in artikel 14, die in de lidstaten van kracht zijn op 11 februari 2025, worden aan de Commissie meegedeeld overeenkomstig de in de artikelen 15, 16 en 17 bepaalde procedure. De lidstaten verrichten die kennisgeving uiterlijk op 12 augustus 2028.