1.   In deze verordening worden gedetailleerde procedures vastgesteld voor de verificatie tijdens het gebruik van zware bedrijfsvoertuigen zoals bedoeld in Gedelegeerde Verordening (EU) 2024/1127.

2.   In deze verordening worden tevens gedetailleerde voorschriften vastgesteld inzake de rapportage van tijdens de verificatie tijdens het gebruik geconstateerde afwijkingen van de CO2-waarden van zware bedrijfsvoertuigen tijdens het gebruik ten opzichte van de waarden die op de conformiteitscertificaten of de klanteninformatiedossiers zijn geregistreerd, en inzake het rekening houden met die afwijkingen bij de berekening van de gemiddelde specifieke CO2-emissies van de fabrikanten waarvoor bij de CO2-emissiewaarden tijdens de verificatie tijdens het bedrijf een afwijking was geconstateerd.

3.   Deze verordening is niet van toepassing op emissievrije zware bedrijfsvoertuigen zoals gedefinieerd in artikel 3, punt 11, van Verordening (EU) 2019/1242.

1.   Bij de selectie van voertuigen overeenkomstig artikel 3 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2024/1127 selecteert de verlenende goedkeuringsinstantie voertuigen uit VTP-families, ISV-luchtweerstandsfamilies, CFD-families en ISV-bandenfamilies op basis van het risico van een afwijking van de CO2-emissiewaarden van de voertuigen met bepaalde onderdelen, technische eenheden of systemen of banden van die families, zoals beoordeeld door de Commissie overeenkomstig lid 2 van dit artikel en gerapporteerd overeenkomstig lid 3 van dit artikel.

De verlenende goedkeuringsinstantie zorgt er ook voor dat voertuigen van een VTP-familie of banden van een ISV-bandenfamilie niet tijdens dezelfde rapporteringsperiode voor de verificatie tijdens het gebruik door een andere verlenende goedkeuringsinstantie worden getest.

2.   Bij de in lid 1, eerste alinea, bedoelde beoordeling van de afwijking van de CO2-emissiewaarden houdt de Commissie ten minste rekening met de volgende elementen, indien beschikbaar:

3.   Elk jaar publiceert de Commissie uiterlijk op 30 juni een verslag met een lijst van VTP-families, ISV-luchtweerstandsfamilies, CFD-families en ISV-bandenfamilies met het grootste risico op een afwijking van de CO2-emissiewaarden. In het verslag wordt ook de methode beschreven die is gebruikt voor de in lid 1, eerste alinea, bedoelde beoordeling die is uitgevoerd in de rapporteringsperiode waarop het verslag betrekking heeft, en de belangrijkste bevindingen van die beoordeling.

1.   Voor elke rapporteringsperiode voert de verlenende goedkeuringsinstantie voor elke fabrikant aan wie zij een vergunning hebben verstrekt om het simulatie-instrument te gebruiken, ten minste voor het aantal overeenkomstig artikel 3 geselecteerde en in tabel 1 van bijlage I vermelde VTP-families, ISV-luchtweerstandsfamilies en ISV-bandenfamilies de overeenkomstige tests voor verificatie tijdens het gebruik uit op de individuele voertuigen en banden die overeenkomstig artikel 5 zijn geselecteerd.

De verlenende goedkeuringsinstantie berekent voor elke fabrikant het “totaal aantal voertuigen overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EU) 2017/2400”, zoals vermeld in tabel 1 van bijlage I bij deze verordening, als het gemiddelde, over de drie rapporteringsperioden voorafgaand aan de verificatie tijdens het gebruik, van het totale aantal voertuigen van de fabrikant waarvoor de CO2-emissies en het brandstofverbruik zijn bepaald overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EU) 2017/2400.

Bovendien voert de verlenende typegoedkeuringsinstantie voor elke fabrikant voor wie het “totaal aantal voertuigen overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EU) 2017/2400” gelijk is aan of groter is dan 5 000, elke rapporteringsperiode per fabrikant één massatest en één test op kunstmatige strategieën uit.

2.   Indien bij de in artikel 3, lid 1, van deze verordening bedoelde risicobeoordeling families worden geïdentificeerd voor een of meer fabrikanten waarvoor het “totale aantal voertuigen overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EU) 2017/2400” minder dan 5 000 bedraagt, voert de verlenende goedkeuringsinstantie de overeenkomstige test(s) uit voor ten minste één van die fabrikanten.

3.   Indien bij de in artikel 3, lid 1, bedoelde risicobeoordeling een CFD-familie wordt geïdentificeerd, voert de verlenende goedkeuringsinstantie voor die CFD-familie bovendien de luchtweerstandtest op basis van de CFD-methode uit.

4.   Voor fabrikanten van aanhangwagens voert de verlenende goedkeuringsinstantie de RRC-tests uit op de banden die overeenkomstig artikel 5 voor elke rapporteringsperiode zijn geselecteerd, ten minste voor het in tabel 2 van bijlage I bij deze verordening vermelde aantal bandenfamilies.

De verlenende goedkeuringsinstantie berekent voor elke aanhangwagenfabrikant het “totaal aantal aanhangwagens overeenkomstig artikel 8 van Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1362”, zoals vermeld in tabel 2 van bijlage I bij deze verordening, als het gemiddelde, over de drie rapporteringsperioden voorafgaand aan de verificatie tijdens het gebruik, van het totale aantal aanhangwagens van de fabrikant waarvoor de CO2-emissies en het brandstofverbruik zijn bepaald overeenkomstig artikel 8 van Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1362.

Bovendien voert de verlenende typegoedkeuringsinstantie voor elke fabrikant voor wie het “totaal aantal aanhangwagens overeenkomstig artikel 8 van Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1362” gelijk is aan of groter is dan 5 000, elke rapporteringsperiode per aanhangwagenfabrikant één massatest uit.

Indien bij de in artikel 3, lid 1, bedoelde risicobeoordeling aanhangwagenfabrikanten worden geïdentificeerd waarvoor het “totale aantal voertuigen overeenkomstig artikel 8 van Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1362” minder dan 5 000 bedraagt, voert de verlenende goedkeuringsinstantie de overeenkomstige test(s) uit voor ten minste één van die fabrikanten.

5.   Voor elke overeenkomstig artikel 3 geselecteerde familie worden de volgende tests uitgevoerd voor het volgende aantal overeenkomstig artikel 5 geselecteerde voertuigen en banden:

De resultaten van de in de eerste alinea, punten a), b) en d), bedoelde tests worden geëvalueerd volgens de in bijlage II bij deze verordening beschreven methode, en de resultaten van de in de eerste alinea, punt c), bedoelde tests worden geëvalueerd volgens de in aanhangsel 10 van bijlage VIII bij Verordening (EU) 2017/2400 beschreven methode.

6.   Naast de in lid 5 bedoelde tests worden overeenkomstig lid 1, derde alinea, voor elke fabrikant de volgende tests uitgevoerd voor het volgende aantal overeenkomstig artikel 5 geselecteerde voertuigen:

De resultaten van de in de eerste alinea, punt a), bedoelde tests worden geëvalueerd volgens de in bijlage II beschreven methode.

7.   De verlenende goedkeuringsinstantie kan besluiten om de resultaten van tests voor verificatie tijdens het gebruik die zijn uitgevoerd door de Commissie, een andere typegoedkeuringsinstantie, een markttoezichtautoriteit of een derde partij die voldoet aan de voorschriften van Uitvoeringsverordening (EU) 2022/163, op te nemen in de in bijlage I beschreven statistische methode indien aan de volgende voorwaarden is voldaan:

1.   De verlenende goedkeuringsinstantie selecteert testmotorvoertuigen die, op het moment van selectie, bij voorkeur niet ouder zijn dan drie jaar en aan alle volgende criteria voldoen:

De verlenende goedkeuringsinstantie selecteert testaanhangwagens die op het moment van selectie niet ouder zijn dan 5 jaar, gerekend vanaf de datum van hun eerste registratie.

2.   De verlenende goedkeuringsinstantie verifieert en zorgt ervoor dat de testvoertuigen zich in een staat bevinden die representatief is voor een voertuig dat naar behoren is onderhouden en gebruikt, en kenmerken hebben die vergelijkbaar zijn met de kenmerken die zijn geregistreerd in de klanteninformatiedossiers, conformiteitscertificaten, of certificaten van individuele goedkeuring, door middel van de checklist in bijlage III.

Indien een voertuig een test voor de conformiteit van de productie heeft ondergaan, wordt het voertuig uitgesloten van elke test voor verificatie tijdens het gebruik.

3.   Naast de voorschriften van de punten 1 en 2 moet een voor een VTP-test geselecteerd voertuig voldoen aan alle volgende voorschriften:

4.   Naast de voorschriften van de punten 1 en 2 moet een voor een luchtweerstandstest geselecteerd voertuig voldoen aan alle volgende voorschriften:

5.   In het geval van enkelvoudige vrachtwagens mogen alleen voertuigen zonder bovenbouw voor een massatest worden geselecteerd.

6.   Banden die voor een rolweerstandscoëfficiënt worden geselecteerd, moeten nieuwe banden zijn die op de markt worden verkocht en waarvoor een certificering overeenkomstig Verordening (EU) 2017/2400 vereist is.

7.   Wanneer de verlenende goedkeuringsinstantie niet tot het vereiste aantal voertuigen overeenkomstig artikel 4, lid 5, punten a) en b), kan komen als gevolg van de bepalingen van de leden 3 en 4 van dit artikel, voltooit de verlenende goedkeuringsinstantie de ISV-testprocedure binnen de volgende ISV-rapporteringsperiode. Indien zij binnen de volgende ISV-rapporteringsperiode nog steeds niet tot het vereiste aantal voertuigen kan komen, wordt de statistische procedure afgesloten als “niet voltooid” en selecteert zij een andere familie overeenkomstig artikel 3.

1.   De verhouding van de in de VTP gemeten en gesimuleerde CO2-emissies (“CVTP, ratio”) wordt bepaald overeenkomstig de VTP in punt 6 van bijlage X bis bij Verordening (EU) 2017/2400 in de versie die van kracht is op het moment van certificering van de testvoertuigen.

2.   De verlenende goedkeuringsinstantie zorgt ervoor dat de meetapparatuur voldoet aan de voorschriften van punt 5 van bijlage X bis bij Verordening (EU) 2017/2400.

1.   Voor elk individueel testvoertuig dat een VTP-test ondergaat, bepaalt de verlenende goedkeuringsinstantie de CVTP, ratio overeenkomstig punt 7 van bijlage X bis bij Verordening (EU) 2017/2400.

2.   Voor elk individueel testvoertuig moet de verlenende goedkeuringsinstantie, vóór en na de VTP, de waarden van de boordbrandstofverbruiksmeter en de kilometerteller van het voertuig aflezen, zoals bepaald in bijlage X bis bij Verordening (EU) 2017/2400, en die in het testrapport opnemen.

1.   De verlenende goedkeuringsinstantie, evalueert de resultaten van de VTP-test van de individuele testvoertuigen die overeenkomstig artikel 7 zijn verkregen om vast te stellen of er al dan niet sprake is van een afwijking in de CO2-emissiewaarden van de VTP-familie die de VTP-tests ondergaat, met behulp van de in bijlage II beschreven methode.

2.   Indien de VTP-familie de in bijlage II bij deze verordening beschreven statistische evaluatie niet doorstaat, onderneemt de verlenende goedkeuringsinstantie de volgende stappen:

1.   De luchtweerstandseigenschappen worden bepaald volgens de procedure voor de test met constante snelheid die is vastgesteld in bijlage VIII bij Verordening (EU) 2017/2400 in de meest recente versie die van kracht is.

2.   De verlenende goedkeuringsinstantie zorgt ervoor dat de testbaanvoorschriften, de voorschriften voor omgevingsomstandigheden, de installatie van het voertuig en de meetapparatuur voldoen aan de voorschriften van de punten 3.1 tot en met 3.4 van deel 3 van bijlage VIII bij Verordening (EU) 2017/2400 in de meest recente versie die van kracht is. Fabrikanten mogen aan de verlenende goedkeuringsinstantie banden verstrekken voor de luchtweerstandstests.

1.   Voor elk individueel testvoertuig dat een luchtweerstandtest ondergaat, bepaalt de verlenende goedkeuringsinstantie het product van de weerstandscoëfficiënt en de oppervlakte van de dwarsdoorsnede voor omstandigheden zonder zijwind (“luchtweerstandwaarde (CdA)”) uit de metingen tijdens de test met constante snelheid overeenkomstig artikel 9 van deze verordening, waarbij gebruik wordt gemaakt van de luchtweerstandvoorbewerkingstool van de ouderluchtweerstand overeenkomstig bijlage 1 bij aanhangsel 2 van bijlage VIII bij Verordening (EU) 2017/2400.

2.   Voor elk individueel testvoertuig dat een luchtweerstandtest ondergaat, bepaalt de verlenende goedkeuringsinstantie het resultaat van de luchtweerstandtest (“CdAratio”) als de verhouding van de overeenkomstig lid 1 bepaalde luchtweerstandwaarde (“CdAin-service verification”) tot de opgegeven luchtweerstandwaarde van het voertuig (“CdAdeclared”) zoals geregistreerd in punt 1.8.4 van het gegevensdossier van de fabrikant, overeenkomstig punt 3, deel I, van bijlage IV bij Verordening (EU) 2017/2400.

1.   De verlenende goedkeuringsinstantie evalueert de resultaten van de luchtweerstandtest van de individuele testvoertuigen die overeenkomstig artikel 10 zijn verkregen om vast te stellen of er al dan niet sprake is van een afwijking in de CO2-emissiewaarden van de ISV-luchtweerstandsfamilie die de luchtweerstandstests ondergaat, met behulp van de in bijlage II beschreven methode.

2.   Indien de ISV-luchtweerstandfamilie de in bijlage II beschreven statistische evaluatie niet doorstaat, bepaalt de verlenende goedkeuringsinstantie de grootte van de afwijking als de gemiddelde waarde voor CdAratio (gemiddelderatio) zoals in bijlage II gedefinieerd voor luchtweerstandtestresultaten.

1.   De RRC van banden wordt bepaald volgens de RRC-meetprocedure van punt 3.2 van bijlage X bij Verordening (EU) 2017/2400, in de versie die van kracht is op het ogenblik van de certificering van de testbanden.

2.   De verlenende goedkeuringsinstantie zorgt ervoor dat de banden worden getest in een referentielaboratorium of kandidaatlaboratorium zoals gedefinieerd in deel 1, punten 1 en 2, van bijlage V bij Verordening (EU) 2020/740.

1.   De verlenende goedkeuringsinstantie evalueert de resultaten van de RRC-tests van de individuele testbanden die overeenkomstig artikel 13 zijn verkregen om vast te stellen of er al dan niet sprake is van een afwijking in de CO2-emissiewaarden van de ISV-bandenfamilie die de RRC-tests ondergaat, met behulp van de in bijlage II beschreven methode.

2.   Indien de ISV-bandenfamilie de in bijlage II beschreven statistische evaluatie niet doorstaat, bepaalt de verlenende goedkeuringsinstantie de grootte van de RRC-afwijking als de gemiddelde waarde voor RRCratio (gemiddelderatio) zoals in bijlage II gedefinieerd voor RRC-testresultaten voor banden.

1.   Bij een motorvoertuig bestaat de massatest uit het bepalen van de “gecorrigeerde feitelijke massa van het voertuig” door het wegen van een testvoertuig en het toepassen van de in deel 2, punt 4, van bijlage III bij Verordening (EU) 2017/2400 vastgestelde correcties, of, in het geval van een aanhangwagen, het bepalen van de “gecorrigeerde massa in rijklare toestand van de aanhangwagen” door het wegen van een testvoertuig en het toepassen van de correcties van punt 3, tabel 1, van bijlage III bij Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1362.

2.   De verlenende goedkeuringsinstantie zorgt ervoor dat het weeginstrument voldoet aan de voorschriften van Richtlijn 2014/31/EU van het Europees Parlement en de Raad (10).

3.   Extra voertuigdelen die niet in aanmerking worden genomen voor de in lid 1 van dit artikel bedoelde correcties, worden verwijderd of de massa ervan wordt afgetrokken van de overeenkomstig lid 1 bepaalde massa.

4.   Als niet alle standaarduitrusting is gemonteerd, wordt de overeenkomstige massa van de ontbrekende constructie-elementen zoals bedoeld in punt 4.2 van bijlage III bij Verordening (EU) 2017/2400 toegevoegd zoals beschreven in punt 4.3 van die bijlage.

1.   Voor elk individueel testvoertuig dat een massatest ondergaat, bepaalt de verlenende goedkeuringsinstantie het resultaat van de massatest (“massaratio”) als de verhouding van de overeenkomstig artikel 15 van deze verordening bepaalde “gecorrigeerde feitelijke massa van het voertuig” (“massain-service verification”) tot de “gecorrigeerde feitelijke massa” van het voertuig (“massadeclared”) zoals geregistreerd in punt 1.1.8 van het klanteninformatiedossier van de fabrikant, overeenkomstig punt 3, deel II, van bijlage IV bij Verordening (EU) 2017/2400.

2.   In geval van een aanhangwagen bepaalt de verlenende goedkeuringsinstantie, voor elk individueel testvoertuig dat de massatest ondergaat, het resultaat van de massatest (massaratio) als de verhouding van de overeenkomstig lid 15 bepaalde “gecorrigeerde massa in rijklare toestand van de aanhangwagen” (massain-service verification) tot de “gecorrigeerde massa in rijklare toestand” van de aanhangwagen (massadeclared) zoals geregistreerd in punt 1.1.10 van het klanteninformatiedossier van de fabrikant, overeenkomstig deel II van bijlage IV bij Uitvoeringsverordening (EU) 2022/1362.

1.   De verlenende goedkeuringsinstantie evalueert de resultaten van de massatest van individuele testvoertuigen die overeenkomstig artikel 16 zijn verkregen om vast te stellen of er al dan niet sprake is van een afwijking in de CO2-emissiewaarden van alle voertuigen van die fabrikant, met behulp van de in bijlage II beschreven methode.

2.   Indien de voertuigfabrikant de in bijlage II beschreven statistische evaluatie niet doorstaat, bepaalt de verlenende goedkeuringsinstantie de grootte van de massa-afwijking als de gemiddelde waarde voor massaratio (gemiddelderatio) zoals in bijlage II gedefinieerd voor massatestresultaten.

1.   De verlenende goedkeuringsinstantie evalueert de resultaten van de overeenkomstig artikel 18 van deze verordening uitgevoerde tests om het risico van kunstmatige strategieën in het testvoertuig te beoordelen, door de overeenkomstig punt 7.2.2 van bijlage X bis bij Verordening (EU) 2017/2400 bepaalde CVTP,ratio die is verkregen bij de in artikel 18, punt b), van deze verordening bedoelde test, te vergelijken met de CVTP,ratio die is verkregen bij de in artikel 18, punt a), van deze verordening bedoelde test. Bovendien evalueert de goedkeuringsinstantie die goedkeuring verleent alle andere relevante tests die op het betrokken voertuig worden uitgevoerd.

2.   De verlenende goedkeuringsinstantie beschrijft in het testrapport de criteria die zijn gebruikt voor de overeenkomstig lid 1 uitgevoerde evaluatie. In dat kader wordt onder kunstmatige strategieën verstaan alle software, besturingslogica, hardware of onderdelen aan boord van of met betrekking tot het voertuig, die de CO2-emissiewaarden of brandstofverbruikswaarden van het voertuig in de voor de CO2-emissiecertificering uitgevoerde tests verlagen, maar die niet consistent functioneren wanneer het voertuig in gebruik is, rekening houdend met het verschil tussen die testomstandigheden en de bedrijfsomstandigheden, tenzij die inconsistente werking het gevolg is van voorschriften van het Unierecht of wordt gerechtvaardigd door de noodzaak om het voertuig te beschermen tegen onmiddellijke schade of om de veilige werking van het voertuig te waarborgen.

3.   Indien de verlenende goedkeuringsinstantie op basis van de evaluatie overeenkomstig lid 1 van oordeel is dat er een hoog risico is dat er in het testvoertuig kunstmatige strategieën aanwezig zijn, specificeert zij een specifiek testprogramma en voert zij dit uit in aanvulling op de overeenkomstig artikel 18 uitgevoerde tests om vast te stellen of er al dan niet een kunstmatige strategie aanwezig is. Op verzoek van de verlenende goedkeuringsinstantie verstrekt de fabrikant alle relevante bijbehorende softwarecode om de aan- of afwezigheid van een kunstmatige strategie vast te stellen.

4.   Indien de verlenende goedkeuringsinstantie concludeert dat er kunstmatige strategieën aanwezig zijn, bepaalt zij de betrokken voertuigen en de grootte van de afwijking van de CO2-emissiewaarden door de CO2-emissiewaarde met en zonder kunstmatige strategieën te vergelijken. Indien de grootte van die afwijking niet kan worden vastgesteld op basis van de overeenkomstig artikel 18 en, indien van toepassing, lid 3 van dit artikel uitgevoerde tests, bedraagt de grootte van de afwijking van de CO2-emissiewaarden 10 % van de CO2-emissiewaarde van de referentie-CO2-emissies van de voertuigsubgroep.

1.   De verlenende goedkeuringsinstantie neemt in de in artikel 5, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2024/1127 bedoelde testrapporten ten minste de volgende informatie op voor elke geteste familie:

2.   Binnen 20 werkdagen na de voltooiing van de tests stelt de verlenende goedkeuringsinstantie het testverslag ter beschikking van de fabrikant van de betrokken voertuigen of banden en uploadt zij het in versleuteld formaat naar een daarvoor bestemde server van de Commissie, samen met de volgende gegevens voor elk van de individuele testvoertuigen of banden:

De in de punten a) en e) gespecificeerde gegevens en parameters worden niet gepubliceerd.

Wanneer alle gegevens voor alle geteste voertuigen of banden van een familie correct zijn geüpload, wordt vanaf de server van de Commissie een ontvangstbewijs naar de uploadende entiteit gestuurd.

1.   Indien uit de resultaten van de verificatie tijdens het gebruik blijkt dat de CO2-emissiewaarden niet afwijken, concludeert de verlenende goedkeuringsinstantie dat er geen sprake is van een gebrek aan overeenstemming tussen de CO2-emissiewaarden van de verificatie tijdens het gebruik en de waarden in het klanteninformatiedossier, en vermeldt zij die conclusie in het testrapport.

2.   Indien uit de resultaten van de verificatie tijdens het gebruik blijkt dat de CO2-emissiewaarden afwijken, kan de fabrikant de resultaten binnen 20 werkdagen na ontvangst van het testrapport betwisten door bewijsmateriaal aan te leveren waaruit blijkt dat de CO2-emissiewaarden in het klanteninformatiedossier overeenkomen met de waarden die voortvloeien uit de verificatie tijdens het gebruik. De fabrikant kan verzoeken om een verlenging met 20 werkdagen om dat bewijsmateriaal aan te leveren.

Als er geen reactie wordt gegeven, wordt de fabrikant geacht de resultaten van de verificatie tijdens het gebruik te hebben aanvaard.

3.   Rekening houdend met het door de fabrikant overeenkomstig lid 2 aangeleverde bewijsmateriaal, komt de typegoedkeuringsinstantie die goedkeuring verleent tot een conclusie over de vraag of de verificatie tijdens het gebruik al dan niet heeft vastgesteld dat de CO2-emissiewaarden van de verificatie tijdens het gebruik niet overeenstemmen met de in het klanteninformatiedossier geregistreerde waarden, of dat er kunstmatige strategieën aanwezig zijn.

De verlenende goedkeuringsinstantie stuurt haar conclusie uiterlijk 40 werkdagen of, in geval van verlenging overeenkomstig lid 2, uiterlijk 80 werkdagen na toezending van het testverslag aan de fabrikant overeenkomstig lid 2, aan de betrokken fabrikant en aan de Commissie.

4.   De in lid 3 bedoelde conclusie van de verlenende goedkeuringsinstantie omvat ten minste het volgende:

5.   Vóór 30 september van elk kalenderjaar publiceert de verlenende goedkeuringsinstantie een overzicht van de in de voorgaande rapporteringsperiode verrichte verificaties tijdens het gebruik en haar in die rapporteringsperiode uitgebrachte conclusies, zoals bedoeld in de leden 1 en 3, in het in bijlage V beschreven formaat. Voor tests voor verificatie tijdens het gebruik waarvoor vóór de publicatie van het overzicht geen conclusie is vastgesteld, wordt de conclusie opgenomen in het volgende jaarlijkse overzicht.

1.   Wanneer de verlenende goedkeuringsinstantie een conclusie zoals bedoeld in artikel 21, lid 4, punt b), van deze verordening heeft uitgebracht, past de Commissie voor de rapporteringsperiode van het jaar waarin de conclusie is uitgebracht en voor de volgende rapporteringsperioden de grootte van de afwijking van de CO2-emissiewaarden toe op de betrokken voertuigen, zoals bepaald overeenkomstig artikel 22, voor de berekening van de gemiddelde specifieke CO2-emissies van een fabrikant overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EU) 2019/1242.

2.   De Commissie past de grootte van de afwijking van de CO2-emissiewaarden ook toe op de betrokken voertuigen, zoals bepaald overeenkomstig artikel 22, voor het corrigeren van de gemiddelde specifieke CO2-emissies van de fabrikant voor de tien rapporteringsperioden voorafgaand aan het jaar waarin de conclusie is uitgebracht, maar niet eerder dan de rapporteringsperiode voor het jaar 2025.