(1)

Bij artikel 14, lid 1, van Verordening (EU) 2023/2405 wordt een vrijwillig milieulabelsysteem opgezet dat het mogelijk maakt de milieuprestaties van vluchten te meten; dit systeem mag worden toegepast door alle luchtvaartuigexploitanten die onder het toepassingsgebied van die verordening vallen.

(2)

Om consumenten in staat te stellen weloverwogen keuzes te maken met betrekking tot vluchten en alternatieve vervoerswijzen, moet deze verordening voorzien in een robuuste, betrouwbare, transparante en geharmoniseerde methode voor het ramen van de emissies van vluchten aan de hand van primaire gegevens, en in regels voor het meedelen van de vluchtemissies aan passagiers. Aangezien het resultaat van de methode de raming van vluchtemissies is, moet in deze verordening voor dit label een term worden gebruikt die nauw aansluit bij de gebruikte methode. Daarom moet het label “vluchtemissielabel” worden genoemd.

(3)

Luchtvaartuigexploitanten die labels willen aanvragen voor hun vluchten, moeten voldoende van tevoren een aanvraag indienen bij het Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart (“het Agentschap”), zodat zowel het Agentschap als de luchtvaartuigexploitanten de rapportage en de relevante digitale infrastructuur kunnen voorbereiden.

(4)

De in deze verordening vastgestelde methode voor de raming van vluchtemissies moet garant staan voor de hoogste niveaus van transparantie en traceerbaarheid van de ramingen en van de onderliggende aannames; deze methode moet te allen tijde in overeenstemming blijven met toekomstige handelingen van de Unie inzake de broeikasgasemissieboekhouding voor vervoersdiensten.

(5)

De vluchtemissies moeten worden geraamd op basis van de gemiddelde prestaties van eerdere vluchten, als een functie van de gemiddelde milieuprestaties van de luchtvaartbrandstoffen die worden gebruikt om elke vlucht uit te voeren en van het gemiddelde verbruik van luchtvaartbrandstoffen in de vorige overeenkomstige dienstregelingsperiode. Dit zijn de twee meest betrouwbare en robuuste factoren om de emissies van vluchten nauwkeurig te ramen. Gezien de mogelijke technische beperkingen om tot een dergelijke mate van gedetailleerdheid te komen over de exacte batches luchtvaartbrandstoffen die worden verbruikt om elke vlucht uit te voeren, moeten in deze verordening ook robuuste methoden worden vastgesteld om het brandstofverbruik en de levenscyclusemissies van luchtvaartbrandstoffen zo nauwkeurig en veilig mogelijk te benaderen, waarbij ernaar moet worden gestreefd de lasten voor de luchtvaartuigexploitanten en het Agentschap tot een minimum te beperken. Om de emissies van een vlucht op een route voor een bepaalde dienstregelingsperiode te ramen, moet rekening worden gehouden met de meest recente beschikbare informatie van de vorige overeenkomstige dienstregelingsperiode en moeten in deze verordening specifieke eisen daartoe worden vastgesteld. Door de informatie van het voorgaande kalenderjaar te gebruiken bij het ramen van vluchtemissies kan het Agentschap informatie gebruiken die reeds door onafhankelijke verificateurs is geverifieerd en tegelijk de administratieve lasten tot een minimum beperken en de meest recente prestatie-informatie gebruiken.

(6)

Nauwkeurige ramingen van het toekomstige verbruik van luchtvaartbrandstoffen door vluchten zijn van essentieel belang voor de berekening van vluchtemissies; deze ramingen moeten gebaseerd zijn op de meest recente wetenschappelijke gegevens. Deze ramingen van het verbruik van luchtvaartbrandstoffen moeten ook gebaseerd zijn op door luchtvaartuigexploitanten gerapporteerde primaire gegevens over hun meest recente activiteiten, namelijk die van de vorige overeenkomstige dienstregelingsperiode. Het gebruik van secundaire gegevens, zoals gegevens die afkomstig zijn van modellen en ramingen die niet volledig van primaire gegevens zijn afgeleid, moet worden beperkt tot uitzonderlijke gevallen waarin primaire gegevens niet beschikbaar zijn of wanneer ramingen op basis van primaire gegevens niet voldoende nauwkeurig kunnen worden opgesteld. Dit kan met name het geval zijn wanneer een luchtvaartuigexploitant besluit nieuwe routes te exploiteren of wanneer vluchten op bestaande routes volgens de planning onder verschillende omstandigheden zullen worden uitgevoerd. Deze verordening moet ervoor zorgen dat de methodologische eisen voor de raming van het verbruik van luchtvaartbrandstoffen in overeenstemming blijven met de meest recente wetenschappelijke gegevens en ontwikkelingen.

(7)

De levenscyclusemissies van luchtvaartbrandstoffen kunnen lager zijn dan die van conventionele luchtvaartbrandstoffen; dit hangt af van tal van factoren, zoals de keuze van grondstoffen en productietrajecten. De levenscyclusemissies van luchtvaartbrandstoffen houden rekening met de in kooldioxide-equivalenten (CO2eq) uitgedrukte emissies van de productie, het vervoer, de distributie en het gebruik aan boord van energie, ook tijdens verbranding, om in overeenstemming te blijven met het Unierecht, met name Verordening (EU) 2023/2405, maar ook Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad (2). Bij het ramen van de levenscyclusemissies moet derhalve rekening worden houden met de som van de volgende gassen: koolstofdioxide (CO2), methaan (CH4) en stikstofoxide (N2O). De levenscyclusemissies van luchtvaartbrandstoffen moeten worden berekend overeenkomstig punt C van bijlage V bij Richtlijn (EU) 2018/2001 en, indien van toepassing, andere relevante Uniewetgeving en internationale normen, en gegevens en in het kader van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) ontwikkelde methoden die de meest recente wetenschappelijke ontwikkelingen weerspiegelen.

(8)

Aangezien informatie over het verbruik en de levenscyclusemissies van luchtvaartbrandstoffen van groot belang is voor een nauwkeurige raming van de vluchtemissies, moeten in deze verordening de voorwaarden worden vastgesteld waaronder luchtvaartuigexploitanten deze informatie aan het Agentschap moeten rapporteren. De rapportagelast moet tot een minimum worden beperkt om te voorkomen dat luchtvaartuigexploitanten, met name kleine en middelgrote, worden ontmoedigd om het vluchtemissielabel te gebruiken. Daarom moeten luchtvaartuigexploitanten gegevens op soepele en naadloze wijze aan het Agentschap kunnen rapporteren, met gebruikmaking van door het Agentschap ontwikkelde digitale rapportage-instrumenten en, indien van toepassing, informatie die reeds voor andere doeleinden is gerapporteerd. Om robuuste ramingen te kunnen maken, moet het Agentschap toegang hebben tot alle nodige informatie over de hoeveelheden luchtvaartbrandstoffen die door elke luchtvaartuigexploitant op elke luchthaven worden getankt, de volumes die leveranciers van luchtvaartbrandstof op elke luchthaven aan luchtvaartuigexploitanten leveren, en de respectieve levenscyclusemissies van luchtvaartbrandstoffen.

(9)

De in deze verordening vastgestelde methode voor de raming van vluchtemissies moet gelijke tred houden met de ontwikkelingen in het toepasselijke recht van de Unie en met internationale normen, gegevens, methodologieën en wetenschappelijke ontwikkelingen, met name wat betreft het gebruik van standaardwaarden. Zolang in het Unierecht geen specifieke fossiele referentiebrandstof voor de luchtvaart is vastgesteld, moet, voor de toepassing van deze verordening, de uitgangswaarde voor de emissie-intensiteit van conventionele luchtvaartbrandstoffen gelijk zijn aan de referentiewaarde voor luchtvaartbrandstoffen die in het kader van de ICAO is ontwikkeld, namelijk 89 g CO2eq/MJ. Het gewicht dat per passagier is toegekend, met inbegrip van de bagage, moet 100 kg bedragen en de energie-inhoud van luchtvaartbrandstoffen moet in overeenstemming zijn met Richtlijn (EU) 2018/2001 en de toepasselijke internationale normen en methoden.

(10)

Voor de toepassing van deze verordening zijn de milieuprestaties beperkt tot de broeikasgasemissies van de door luchtvaartuigexploitanten gebruikte luchtvaartbrandstoffen, de operationele prestaties van de vluchten en van de vloot, en het effect van het luchtverkeer op het verbruik van luchtvaartbrandstoffen. Deze verordening heeft geen betrekking op andere milieueffecten, zoals geluidshinder en andere emissies van luchtverontreinigende stoffen zoals stikstofoxiden (NOx) of zwevende deeltjes (PM).

(11)

De methode voor de raming van vluchtemissies is gebaseerd op het gemiddelde verbruik van luchtvaartbrandstoffen in het verleden en de vernieuwing van de vloot; geoptimaliseerde routeplanning kan een niet te verwaarlozen effect hebben op de vermindering van het verbruik van luchtvaartbrandstoffen en dus ook op de beperking van de vluchtemissies. Deze twee factoren moeten automatisch tot uiting komen in de methode voor de raming van vluchtemissies om de overgang naar efficiëntere luchtvaartuigen en geoptimaliseerde routeplanning te vergemakkelijken. Daarom moeten de vluchtemissies die aan de hand van de in deze verordening vastgestelde methode door het Agentschap worden geraamd, de vernieuwing van de vloot en geoptimaliseerde routeplanning stimuleren. De in deze verordening vastgestelde methode moet robuust genoeg zijn om rekening te houden met technologische veranderingen en operationele vooruitgang.

(12)

Wanneer de exploitatievoorwaarden van toekomstige geregelde vluchten dezelfde zijn als die van de vluchten die reeds op die route worden uitgevoerd, is de raming van de milieuprestaties van die toekomstige geregelde vluchten op basis van deze verordening aanzienlijk betrouwbaarder. Voor de toepassing van deze verordening hebben de exploitatievoorwaarden betrekking op het type luchtvaartuig, het type luchtvaartbrandstof, het gemiddelde aantal passagiers en de massa van de vervoerde vracht. Wanneer de luchtvaartuigexploitant echter de exploitatievoorwaarden van een vlucht wijzigt of nieuwe vluchten uitvoert, moeten het verbruik en de milieuprestaties van de luchtvaartbrandstoffen worden geraamd aan de hand van de meest recente beschikbare wetenschappelijke methoden en bewijzen. Dergelijke ramingen moeten nauwkeurig zijn en gebaseerd zijn op een aanpak die beantwoordt aan het voorzorgsbeginsel. In deze verordening moet daarom de methode worden vastgesteld voor de raming van vluchtemissies in beide gevallen, dat wil zeggen voor vluchten waarvoor alle nodige informatie over de activiteiten van de luchtvaartuigexploitant uit het verleden beschikbaar is en die wordt beschouwd als een betrouwbare bron voor ramingen van die vluchtuitvoeringen, en voor vluchten waarvoor die informatie niet beschikbaar is.

(13)

De planning van toekomstige vluchten moet met het Agentschap worden gedeeld, met inachtneming van de nodige vertrouwelijkheidsoverwegingen, zodat het Agentschap de exploitatievoorwaarden kan vergelijken en de vluchtemissies zo nauwkeurig mogelijk kan ramen. Voorts moeten luchtvaartuigexploitanten ernaar streven het Agentschap alle andere informatie te verstrekken die de meest nauwkeurige raming van de vluchtemissies zou kunnen vergemakkelijken.

(14)

De aan het Agentschap gerapporteerde informatie, met name met betrekking tot het verbruik van luchtvaartbrandstof per vlucht en de levenscyclusemissies van de luchtvaartbrandstof die op elke luchthaven is getankt, moet door een onafhankelijke verificateur worden geverifieerd voordat zij aan het Agentschap wordt gerapporteerd. Deze onafhankelijke verificatie moet worden uitgevoerd op basis van de beginselen en richtsnoeren van het toepasselijke Unierecht en de toepasselijke internationale normen en methoden. Bij de verificatie moet ook rekening worden gehouden met de aan de gang zijnde internationale ontwikkelingen, met name om ervoor te zorgen dat vluchten die in de Unie aankomen in voorkomend geval ook kunnen profiteren van de bepalingen van deze verordening.

(15)

In deze verordening moeten de regels worden vastgesteld voor de geldigheidsduur van door het Agentschap afgegeven labels en de voorwaarden voor het opnemen van de geldigheidsduur in de aan luchtvaartuigexploitanten afgegeven labels, alsook het voorschrift voor luchtvaartuigexploitanten om klanten duidelijk informatie over deze geldigheid te verstrekken.

(16)

In deze verordening moeten de voorwaarden worden vastgesteld voor de weergave van door het Agentschap afgegeven labels. In tijden van digitalisering, met name in het luchtvervoer, hebben klanten online toegang tot veel bredere informatie over de luchtvervoersdiensten die door concurrerende luchtvaartuigexploitanten worden aangeboden. Het is daarom van essentieel belang ervoor te zorgen dat de door het Agentschap voor een luchtvaartuigexploitant afgegeven labels volgens de in deze verordening vastgestelde modellen worden getoond in alle verkooppunten die eigendom zijn van die luchtvaartuigexploitant. Luchtvaartuigexploitanten moeten er ook voor zorgen dat de door het Agentschap afgegeven labels worden getoond in alle verkooppunten waarmee zij een contractuele relatie hebben. Ten slotte moeten luchtvaartuigexploitanten redelijke inspanningen leveren om ervoor te zorgen dat de door het Agentschap afgegeven labels ook worden getoond in verkooppunten waarmee zij niet samenwerken. Als dit niet gebeurt, zou het vertrouwen in het label en in de inspanningen van luchtvaartuigexploitanten om luchtvaartbrandstoffen met lagere levenscyclusemissies te gebruiken, kunnen worden ondermijnd.

(17)

In deze verordening moet worden vastgesteld onder welke omstandigheden luchtvaartuigexploitanten door het Agentschap afgegeven labels moeten tonen en ervoor moeten zorgen dat vluchtemissies gemakkelijk kunnen worden herkend. In deze verordening moeten de ontwerpspecificaties worden vastgesteld, alsook de modellen die alle luchtvaartuigexploitanten moeten gebruiken om de vluchtemissies op geharmoniseerde en herkenbare wijze te tonen.

(18)

Het ontwerp moet een logo omvatten waaruit blijkt dat de vluchtemissies door het Agentschap namens de Europese Unie zijn geraamd overeenkomstig deze verordening. Dit geharmoniseerde logo moet ervoor zorgen dat het label wordt herkend en dat vertrouwen in de raming van de vluchtemissies overeenkomstig deze verordening wordt opgebouwd. Het dient ook om bekendheid te geven aan deze verordening en om verwarring met andere wetgeving van de Unie en bestaande initiatieven op het gebied van duurzaamheid te voorkomen, zoals de labels die zijn afgegeven op grond van Verordening (EU) 2017/1369 van het Europees Parlement en de Raad (3) en de gedelegeerde verordeningen die op grond daarvan zijn vastgesteld. Met het oog op betere communicatie en bewustmaking moet in deze verordening ook de specifieke terminologie worden vastgesteld om duidelijk te verwijzen naar elk van de elementen waaruit het vluchtemissielabel bestaat. Dit heeft bijvoorbeeld betrekking op de combinatie van de vluchtemissies, het logo en de andere aspecten die de belangrijkste elementen vormen waaruit het label bestaat. In deze verordening moet daarom het ontwerp worden vastgesteld van een eenvoudig en duidelijk logo dat altijd naast de vluchtemissies moet worden weergegeven op het label en dat de vlag van de Unie bevat. De in deze verordening vastgestelde voorschriften voor het tonen van labels moeten ervoor zorgen dat de labels gemakkelijk toegankelijk en begrijpelijk zijn en moeten klanten in staat stellen de milieuprestaties van vluchten die worden uitgevoerd door verschillende luchtvaartuigexploitanten die op dezelfde route vliegen, gemakkelijk te vergelijken. Deze verordening moet ervoor zorgen dat de emissiegegevens op samenhangende en accurate wijze worden weergegeven om vergelijkbaarheid en eerlijke concurrentie op de interne vervoersmarkt te waarborgen, met name wanneer luchtvervoersdiensten deel uitmaken van multimodale vervoersketens of wanneer die diensten concurreren met andere vervoerswijzen. Daartoe moet deze verordening in overeenstemming zijn met de toepasselijke wetgeving inzake de broeikasgasemissieboekhouding van vervoersdiensten.

(19)

Bij de voorschriften voor het tonen van de labels moet een onderscheid worden gemaakt tussen een primaire en een secundaire weergave. De weergave van labels kan de consument bewuster maken van de geraamde vluchtemissies en van de inspanningen van luchtvaartuigexploitanten om de ecologische voetafdruk van de door hen aangeboden luchtvervoersdiensten te verkleinen. De primaire weergave moet altijd, in een gemakkelijk te begrijpen formaat, de belangrijkste elementen van een bepaalde vlucht bevatten gedurende het hele zoek- en aankoopproces, zonder dat daarvoor interactie van de klant vereist is. De primaire weergave moet ook de nodige elementen bevatten die de klant in staat stellen de prestaties van een bepaalde luchtvaartuigexploitant te vergelijken met andere concurrerende luchtvaartuigexploitanten op dezelfde route. Een dergelijke vergelijking maakt het voor de klant gemakkelijker om de relevante milieu-informatie te begrijpen en moedigt luchtvaartuigexploitanten aan om hun milieuprestaties verder te verbeteren. Een secundaire weergave, die pas zichtbaar wordt na interactie van de klant, moet meer details en achtergrondinformatie bevatten over de wijze waarop de vluchtemissies zijn geraamd, met inbegrip van bijvoorbeeld de gemiddelde milieuprestaties van de door de luchtvaartuigexploitant gebruikte luchtvaartbrandstoffen.

(20)

Om het vertrouwen van de klanten te vergroten, is het van essentieel belang dat alleen geldige labels worden getoond. In deze verordening moeten de voorschriften worden vastgesteld die het Agentschap moet volgen om te verifiëren of luchtvaartuigexploitanten de labels correct toepassen en weergeven in overeenstemming met het toepasselijke Unierecht en de toepasselijke internationale normen en methoden. Luchtvaartuigexploitanten mogen geen ingetrokken of verstreken labels tonen. In de verordening moeten ook de voorschriften worden vastgesteld die het Agentschap moet volgen om te beoordelen of de door luchtvaartuigexploitanten gerapporteerde informatie over hun activiteiten nauwkeurig en waarheidsgetrouw is. Daarom is het passend dat in deze verordening, samen met de toepasselijke handhavingsregels en bevoegdheden van het Agentschap, de voorschriften voor de beoordeling van labels worden vastgesteld, alsook de procedure die het Agentschap moet volgen om ongeldige labels in te trekken of om luchtvaartuigexploitanten te verplichten de weergave ervan aan te passen.

(21)

Het Agentschap moet een website over vluchtemissies opzetten en onderhouden, zodat informatie over de regeling gemakkelijk toegankelijk is voor zowel luchtvaartuigexploitanten als het publiek. Dit is ook noodzakelijk om de regeling aantrekkelijker te maken voor luchtvaartuigexploitanten.

(22)

Om de invoering van het vluchtemissielabel in de Unie te vergemakkelijken, mag het Agentschap, vanaf de datum van inwerkingtreding van deze verordening tot en met 1 januari 2028, alleen labels voor passagiersvluchten of gemengde passagiers-vrachtvluchten afgeven, en niet voor vrachtvluchten. Passagiers- en vrachtvluchten zijn inherent verschillend wat betreft de wijze waarop ze zijn georganiseerd, en met name in hun betrekkingen met de eindafnemers. In deze verordening wordt voorrang gegeven aan de afgifte van labels aan luchtvaartuigexploitanten die passagiersvervoersdiensten verlenen, om de marktdeelnemers voldoende tijd te geven om vertrouwd te raken met het label. Labels zullen pas vanaf 1 januari 2028 betrekking hebben op alle soorten luchtvervoersdiensten.

(23)

De maatregelen van deze verordening zijn in overeenstemming met het advies van het ReFuelEU Luchtvaart-comité,

a)

een gestandaardiseerde en wetenschappelijk onderbouwde methode voor de berekening van vluchtemissies, met inbegrip van de methode voor ramingen, op basis van de beste beschikbare wetenschappelijke gegevens;

b)

de procedure aan de hand waarvan luchtvaartuigexploitanten het Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart (“het Agentschap”) de relevante informatie moeten verstrekken voor de raming van vluchtemissies en de afgifte van de respectieve labels;

c)

de geldigheidsduur van de door het Agentschap afgegeven labels;

d)

de voorwaarden en procedures voor de beoordeling, intrekking en afgifte van nieuwe labels door het Agentschap;

e)

de modellen voor het tonen van labels;

f)

de regels die gemakkelijke toegang tot alle afgegeven labels in een machineleesbaar formaat waarborgen;

g)

de mogelijkheid voor luchtvaartuigexploitanten om andere informatie over milieuprestaties buiten het toepassingsgebied van deze verordening te tonen, en de voorwaarden daarvoor.

1)

“vluchtemissies”: de geraamde levenscyclusemissies van luchtvaartbrandstoffen van een door een luchtvaartuigexploitant uitgevoerde vlucht, bestaande uit cabine- en vrachtemissies, gemeten in ton kooldioxide-equivalent;

2)

“cabine-emissies”: het aan de cabine toegeschreven deel van de vluchtemissies, gemeten in ton kooldioxide-equivalent;

3)

“vrachtemissies”: het aan vracht toegeschreven deel van de vluchtemissies, gemeten in ton kooldioxide-equivalent;

4)

“cabine-emissies per passagier”: het resultaat van de deling van de cabine-emissies door het gemiddelde aantal passagiers op de vluchten in de vorige overeenkomstige dienstregelingsperiode, gemeten in kilogram kooldioxide-equivalent per passagier;

5)

“vrachtemissies per ton”: het resultaat van de deling van de vrachtemissies door het gemiddelde gewicht van de vracht die werd meegenomen in luchtvaartuigen in de vorige overeenkomstige dienstregelingsperiode, gemeten in kilogram kooldioxide-equivalent per ton vracht;

6)

“cabine-emissies per passagierskilometer”: het resultaat van de deling van de geraamde cabine-emissies per passagier door de afstand van de geëxploiteerde route, gemeten in gram kooldioxide-equivalent per passagierskilometer;

7)

“vrachtemissies per tonkilometer”: het resultaat van de deling van de geraamde vrachtemissies per ton door de afstand van de geëxploiteerde route, gemeten in gram kooldioxide-equivalent per tonkilometer;

8)

“label”: een gedrukt of elektronisch grafisch diagram waarin het logo van het label en de in bijlage III beschreven informatie worden gecombineerd;

9)

“logo van het label”: de in punt 1 van bijlage III bij deze verordening gedefinieerde voorstelling die de verificatie van de vluchtemissies weergeeft;

10)

“verstreken labels”: labels waarvan de geldigheidsduur is verstreken;

11)

“digitaal rapportage-instrument”: een digitaal platform dat door het Agentschap wordt ontwikkeld en beheerd als het unieke contactpunt met luchtvaartuigexploitanten voor de rapportage van gegevens en de distributie van labels;

12)

“luchtvaartuig”: “luchtvaartuig” als gedefinieerd in artikel 3, punt 28, van Verordening (EU) 2018/1139 van het Europees Parlement en de Raad (4);

13)

“bewijs luchtvaartexploitant” (“AOC”): “bewijs luchtvaartexploitant (AOC)” als gedefinieerd in artikel 2, punt 8, van Verordening (EG) nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad (5);

14)

“luchthaven”: “luchthaven” als gedefinieerd in artikel 2, punt 1, van Richtlijn 2009/12/EG van het Europees Parlement en de Raad (6);

15)

“stoel”: een in een luchtvaartuig gemonteerde stoel waarop een passagier tijdens een reis kan plaatsnemen;

16)

“passagier” (“pax”): een persoon die op het moment van vertrek van een luchtvaartuig een stoel inneemt in de passagiersruimte van een luchtvaartuig en die aan boord van een luchtvaartuig reist om een bepaalde bestemming te bereiken;

17)

“passagiersruimte”: de ruimte die is toegewezen voor elke stoel, voor elke passagier en voor elke cabineklasse, gemeten in vierkante meter;

18)

“cabineklasse”: de afzonderlijke dienst en accommodatie voor passagiers die wordt gekenmerkt door de specifieke configuratie van de stoelen in de cabine, de voorzieningen en de tariefstructuren;

19)

“dienstregelingsperiode”: een “dienstregelingsperiode” als gedefinieerd in artikel 2, punt d), van Verordening (EEG) nr. 95/93 van de Raad (7);

20)

“blokluchtvaartbrandstof”: de hoeveelheid luchtvaartbrandstoffen die een luchtvaartuig verbruikt bij de uitvoering van een vlucht, vanaf de eerste beweging vanaf zijn parkeerplaats op de luchthaven van vertrek tot de volledige stilstand op de parkeerplaats van de luchthaven van aankomst, gemeten in ton;

21)

“bloktijd”: de totale tijd die verstrijkt van vanaf de eerste beweging van een luchtvaartuig vanaf zijn parkeerplaats op de luchthaven van vertrek tot de volledige stilstand op de parkeerplaats van de luchthaven van aankomst, gemeten in minuten;

22)

“levenscyclusemissies van luchtvaartbrandstoffen”: in koolstofdioxide-equivalenten uitgedrukte emissies van luchtvaartbrandstoffen die de in koolstofdioxide-equivalenten uitgedrukte emissies van de productie, het vervoer, de distributie en het gebruik aan boord van energie omvatten, ook tijdens verbranding, en die de som vormen van de uitgestoten koolstofdioxide (CO2), methaan (CH4) en stikstofoxide (N2O), berekend overeenkomstig punt C van bijlage V bij Richtlijn (EU) 2018/2001 en, in voorkomend geval, andere relevante Uniewetgeving en internationale normen, alsook gegevens en methoden die de meest recente wetenschappelijke ontwikkelingen in het kader van de ICAO weerspiegelen, gemeten in gram koolstofdioxide-equivalent per megajoule;

23)

“koolstofdioxide-equivalent” (“CO2eq”): de meeteenheid waarmee de stralingskracht van een broeikasgas wordt vergeleken met die van koolstofdioxide (CO2);

24)

“broeikasgasregeling voor luchtvaartbrandstoffen”: een regeling waarbij aan luchtvaartuigexploitanten voordelen worden toegekend om de broeikasgasemissies van luchtvaartbrandstoffen te verminderen;

25)

“vracht”: andere goederen, materialen en pakketten dan passagiersbagage die aan boord van een luchtvaartuig worden vervoerd, gemeten in ton;

26)

“verkooppunt”: een fysieke locatie of onlineplatformdienst die eigendom is van een luchtvaartuigexploitant of die de vluchten van een luchtvaartuigexploitant aanbiedt, waarbij een luchtvaartuigexploitant of een persoon die gemachtigd is om die luchtvaartuigexploitant te vertegenwoordigen, informatie over door die luchtvaartuigexploitant uitgevoerde vluchten voor aankoop- of vergelijkingsdoeleinden opslaat en beschikbaar stelt aan het publiek.