(1)

Overeenkomstig artikel 30 undecies, lid 1, van Richtlijn 2003/87/EG mogen de lidstaten vanaf 2027 de toepassing van het emissiehandelssysteem van de Unie (“EU-ETS”) voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren uitbreiden tot sectoren die niet zijn opgenomen in bijlage III bij Richtlijn 2003/87/EG.

(2)

Wanneer de lidstaten van deze mogelijkheid gebruikmaken, moeten zij met name rekening houden met de effecten op de interne markt, mogelijke concurrentieverstoringen, de milieu-integriteit van het emissiehandelssysteem en de betrouwbaarheid van het geplande bewakings- en rapportagesysteem.

(3)

Op 10 juni 2024 heeft Nederland een verzoek ingediend om de toepassing van het emissiehandelssysteem voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren uit te breiden tot een lijst van sectoren die nog niet onder bijlage III bij of onder de hoofdstukken II en III van Richtlijn 2003/87/EG vallen.

(4)

De Nederlandse autoriteiten hebben uitgelegd dat deze eenzijdige uitbreiding de administratieve kosten zou verminderen en de rapportage- en monitoringprocessen voor de gereglementeerde entiteiten en de nationale bevoegde autoriteit zou vergemakkelijken.

(5)

De Commissie is van mening dat de uitbreiding van het toepassingsgebied van het EU-ETS tot andere activiteiten dan de in bijlage III bij Richtlijn 2003/87/EG opgenomen lijst van activiteiten, zoals gevraagd door Nederland, inderdaad milieuvoordelen zou opleveren en de administratieve procedures zou vereenvoudigen voor brandstofleveranciers die in Nederland als gereglementeerde entiteiten optreden.

(6)

Uitgaande van de in 2020 overeenkomstig artikel 4, lid 3, van Verordening (EU) 2018/842 van het Europees Parlement en de Raad (2) beoordeelde broeikasgasemissiegegevens voor de jaren 2016, 2017 en 2018 bedraagt de gemiddelde totale hoeveelheid emissies van de sectoren waarvan Nederland in het kader van dit verzoek om eenzijdige uitbreiding kennis heeft gegeven, 5 908 224 t CO2. Deze hoeveelheid zal worden gebruikt als basis voor de berekening van de toekomstige hoeveelheid extra emissierechten, die vanaf 2027 zal worden verleend.

(7)

De Commissie heeft de door Nederland geplande rapportage- en monitoringmethoden beoordeeld en geconcludeerd dat deze betrouwbaar zijn en voldoen aan de vereisten van artikel 30 undecies van Richtlijn 2003/87/EG.

(8)

Het accijnsstelsel van Nederland, en met name de distributie-infrastructuur, stelt gereguleerde entiteiten niet in staat een effectief onderscheid te maken tussen het eindgebruik van brandstoffen in enerzijds de sectoren die reeds onder bijlage III bij Richtlijn 2003/87/EG vallen en anderzijds de sectoren die onder de uitbreiding van het toepassingsgebied vallen. Om de kosteneffectieve monitoring, rapportage en verificatie van emissies te vergemakkelijken en de administratieve lasten in verband met de rapportage over de bereikfactor in de jaarlijkse emissieverslagen en monitoringplannen te verlichten, mogen gereguleerde entiteiten niet worden verplicht een onderscheid te maken tussen de rapportage van emissies in de sectoren die onder de uitbreiding van het toepassingsgebied vallen en emissies in de sectoren die reeds onder bijlage III bij Richtlijn 2003/87/EG vallen.

(9)

Om te voldoen aan de regelmatige jaarlijkse cyclus voor de monitoring, rapportage en verificatie van emissies in het kader van het nieuwe emissiehandelssysteem voor de gebouwensector, de wegvervoerssector en aanvullende sectoren, moeten gereglementeerde entiteiten vanaf 1 januari 2025 geverifieerde emissies voor het uitgebreide toepassingsgebied rapporteren, overeenkomstig artikel 30 septies, lid 2, van Richtlijn 2003/87/EG,