(1)

In artikel 19, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1217/2009 is bepaald dat aan de lidstaten financiële bijdragen uit het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) moeten worden verstrekt om bij te dragen in de uitvoeringskosten die de lidstaten bij het opzetten van het systeem voor het verzamelen van variabelen met betrekking tot de in bijlage -I bij Verordening (EG) nr. 1217/2009 vermelde thema’s, met name milieu- en sociale variabelen, maken om te voldoen aan de vereisten van die verordening, en onder meer voor opleiding en interoperabiliteit tussen gegevensverzamelingssystemen.

(2)

Daartoe moeten met name gedetailleerde procedures voor de in artikel 19, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1217/2009 bedoelde financiële bijdragen van de Unie worden vastgesteld, alsmede de criteria op basis waarvan de bijdragen per lidstaat worden toegewezen.

(3)

In de begroting van de Unie voor 2024 is binnen de ELGF-middelen een bedrag van 50 miljoen EUR voor de in artikel 19, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1217/2009 bedoelde financiële bijdragen opgenomen om de lidstaten te ondersteunen bij het opzetten van het informatienet inzake de duurzaamheid van landbouwbedrijven (IDL).

(4)

Om tegemoet te komen aan de inspanningen die elke lidstaat moet leveren om zijn geautomatiseerde gegevensverzamelings- en rapportagesysteem om te zetten teneinde aan de vereisten van het IDL te voldoen, en om het financieel beheer van de bijdrage van de Unie te vereenvoudigen, moeten de in artikel 19, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1217/2009 bedoelde financiële bijdragen van de Unie ter beschikking van de lidstaten worden gesteld in de vorm van een forfaitaire bijdrage ter dekking van subsidiabele kosten, zoals die in verband met de ontwikkeling van informatietechnologie en de interoperabiliteit tussen de verschillende in artikel 4, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1217/2009 genoemde gegevensbronnen.

(5)

Na een grondige beoordeling is de Commissie van mening dat een forfaitair bedrag de meest geschikte vorm van bijdrage is, omdat de oprichting van zodanige aard is dat de kosten vooraf kunnen worden geraamd, ook voor daarmee verband houdende activiteiten die moeten leiden tot de operationele oprichting van het IDL. Bovendien wordt geschat dat er een laag risico op onregelmatigheden of fraude bestaat, aangezien de begunstigden overheidsinstanties zijn. Ook wordt verwacht dat het gebruik van forfaitaire bijdragen de uitvoering voor de Commissie en de lidstaten aanzienlijk zal vereenvoudigen omdat financiële verslaglegging en verificatie niet nodig zijn.

(6)

Om het financieel beheer van de bijdragen van de Unie te vereenvoudigen, moeten de beschikbaar te stellen forfaitaire bijdragen berusten op een geraamde begroting die elke lidstaat voorlegt binnen maximumbedragen die in verhouding staan tot de landbouwbevolking, de diversiteit aan structuren binnen de landbouwsector en de omvang van de bijdrage van elke lidstaat aan de landbouwproductie van de Unie.

(7)

Bij gebrek aan een specifieke overgangsperiode die een duidelijk te onderscheiden voorbereidingsfase voorafgaand aan de uitvoering mogelijk maakt, moeten de nieuwe voorschriften van Verordening (EU) 2023/2674 van het Europees Parlement en de Raad (2), die Verordening (EG) nr. 1217/2009 wijzigt, door de lidstaten geleidelijk worden toegepast vanaf het begin van de eerste gegevensverzamelingscyclus na de inwerkingtreding van Verordening (EU) 2023/2674, d.w.z. de cyclus met betrekking tot het rapportagejaar 2025. Bijgevolg is er bij de lidstaten op aangedrongen onmiddellijk na de inwerkingtreding van de nieuwe vereisten begin 2024 te beginnen met de aanpassing van hun systemen, zodat zij de eerste aanpassingen kunnen doorvoeren vóór eind oktober 2024, wanneer de verzamelingscyclus voor de nieuwe gegevens begint. Om deze termijn te halen en de nieuwe vereisten met succes te implementeren, zijn de lidstaten aangemoedigd vooruitgang te boeken bij de uitvoering van de acties die nodig zijn voor de overgang naar het IDL. Om te voorkomen dat lidstaten worden gestraft omdat zij in 2024 zo snel mogelijk met de implementering van de nieuwe vereisten zijn begonnen, moeten de lidstaten dan ook worden gemachtigd om vanaf 1 januari 2024 gemaakte kosten in aanmerking te laten komen voor financiële bijdragen van de Unie als bedoeld in artikel 19, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1217/2009.

(8)

De oprichting van het IDL in elke lidstaat, en dus de subsidiabiliteit van de bijdrage van de Unie, moet worden geverifieerd aan de hand van door de lidstaten opgestelde uitvoeringsverslagen over de daadwerkelijke acties die zijn ondernomen met het oog op de operationele oprichting van het IDL. De daadwerkelijk ondernomen acties kunnen verschillen van de oorspronkelijk geplande acties indien deze laatste zijn vervangen door relevante alternatieve acties.

(9)

Om de omzetting naar het IDL te versnellen, moet vóór 31 december 2024 voorfinanciering aan de lidstaten worden verstrekt.

(10)

De Commissie, het Europees Openbaar Ministerie (EOM) wat betreft de lidstaten die deelnemen aan nauwere samenwerking op grond van Verordening (EU) 2017/1939 (3), het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en de Rekenkamer moeten de bevoegdheid hebben om hun respectieve taken uit te oefenen, waaronder het uitvoeren van audits, controles ter plaatse en onderzoeken naar het gebruik van de financiële bijdragen van de Unie waarin deze verordening voorziet.

(11)

Om de lidstaten in staat te stellen zo spoedig mogelijk bij de Commissie een voorstel in te dienen waarin het bedrag van de gevraagde forfaitaire bijdragen wordt vermeld, moet deze verordening in werking treden op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

(12)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité voor het informatienet inzake de duurzaamheid van landbouwbedrijven,