1.   Bij deze verordening worden eisen vastgesteld inzake duurzaamheid, veiligheid, etikettering, markering en informatie om het in de handel brengen of in gebruik nemen van batterijen in de Unie toe te staan. Daarnaast worden minimumeisen vastgesteld voor de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid, voor de inzameling en verwerking van afgedankte batterijen en voor rapportage.

2.   Bij deze verordening worden verplichtingen van passende zorgvuldigheid inzake batterijen opgelegd aan marktdeelnemers die batterijen in de handel brengen of in gebruik nemen. Daarnaast worden eisen inzake groene overheidsopdrachten vastgesteld die gelden bij de inkoop van batterijen of producten waarin batterijen zijn ingebouwd.

3.   Deze verordening is van toepassing op alle categorieën batterijen, namelijk draagbare batterijen, start-, verlichtings- en ontstekingsbatterijen, batterijen voor lichte vervoermiddelen, batterijen voor elektrische voertuigen en industriële batterijen, ongeacht hun vorm, volume, gewicht, ontwerp, materiaalsamenstelling, chemische samenstelling, gebruik of doel. Zij is ook van toepassing op batterijen die zijn ingebouwd in of zijn toegevoegd aan producten of die specifiek zijn ontworpen om te worden ingebouwd in of toegevoegd aan producten.

Voor de toepassing van hoofdstuk II worden in de handel gebrachte batterijen, wanneer zij in meer dan één categorie kunnen worden ondergebracht, geacht te vallen onder de categorie waarop de strengste eisen van toepassing zijn.

4.   Indien batterijcellen of batterijmodules voor eindgebruik op de markt worden aangeboden zonder dat zij in een groter batterijpak of in batterijen zijn opgenomen of daartoe zijn samengesteld, worden zij geacht in de handel te zijn gebracht als batterijen die onder het toepassingsgebied van deze verordening vallen en zijn daarop de eisen van toepassing die gelden voor de meest soortgelijke batterijcategorie. Indien die batterijcellen of batterijmodules in meer dan één categorie kunnen worden ondergebracht, worden zij geacht te vallen onder de categorie waarop de strengste eisen van toepassing zijn.

5.   Deze verordening is niet van toepassing op batterijen die zijn ingebouwd in, of specifiek zijn ontworpen om te worden ingebouwd in:

6.   De hoofdstukken III en VIII van deze verordening zijn niet van toepassing op apparatuur die specifiek is ontworpen voor de veiligheid van kerninstallaties, zoals gedefinieerd in artikel 3 van Richtlijn 2009/71/Euratom van de Raad (42).

1.   Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:

2.   Naast de in lid 1 vermelde definities zijn de volgende definities van toepassing:

1.   De lidstaten kunnen het aanbieden of het in gebruik nemen van batterijen die aan deze verordening voldoen niet verbieden, beperken of belemmeren om redenen die verband houden met de duurzaamheids-, veiligheids-, etiketterings- en informatievereisten voor batterijen die onder de toepassing van deze verordening vallen.

2.   De lidstaten verhinderen niet dat op handelsbeurzen, tentoonstellingen, bij demonstraties of soortgelijke evenementen batterijen worden getoond die niet aan deze verordening voldoen, op voorwaarde dat een zichtbaar bord duidelijk aangeeft dat die batterijen niet aan deze verordening voldoen en niet op de markt mogen worden aangeboden of in gebruik mogen worden genomen voordat zij in overeenstemming met deze verordening zijn gebracht. Tijdens demonstraties van dergelijke batterijen neemt de betrokken marktdeelnemer passende maatregelen om de veiligheid van personen te waarborgen.

1.   Batterijen mogen alleen in de handel worden gebracht of in gebruik worden genomen als zij voldoen aan:

2.   Voor aspecten die niet onder de hoofdstukken II en III vallen, geldt voor op grond van lid 1 in de handel gebrachte of in gebruik genomen batterijen dat zij geen risico voor de menselijke gezondheid, de veiligheid van personen, eigendommen of het milieu mogen vormen.

1.   Naast de beperkingen die zijn vastgelegd in bijlage XVII bij Verordening (EG) nr. 1907/2006 en in artikel 4, lid 2, punt a), van Richtlijn 2000/53/EG mogen batterijen geen stoffen bevatten waarvoor in bijlage I bij deze verordening een beperking is opgenomen, tenzij er voldaan is aan de voorwaarden van die beperking.

2.   Indien als gevolg van het gebruik van een stof bij de fabricage van batterijen, of als gevolg van de aanwezigheid van een stof in de batterijen bij het in de handel brengen ervan, of tijdens de daaropvolgende fasen van de levenscyclus, waaronder tijdens herbestemming of verwerking van afgedankte batterijen, voor de menselijke gezondheid of het milieu een niet afdoend beheersbaar onaanvaardbaar risico bestaat dat op het niveau van de Unie moet worden aangepakt, stelt de Commissie overeenkomstig artikel 89 een gedelegeerde handeling vast om de beperkingen van bijlage I op grond van de procedure van de artikelen 86, 87 en 88 te wijzigen.

3.   Op grond van lid 2 van dit artikel vastgestelde beperkingen zijn niet van toepassing op het gebruik van een stof voor wetenschappelijk onderzoek en wetenschappelijke ontwikkeling zoals gedefinieerd in artikel 3, punt 23), van Verordening (EG) nr. 1907/2006, die betrekking hebben op batterijen.

4.   Indien een op grond van lid 2 van dit artikel vastgestelde beperking niet van toepassing is op onderzoek en ontwikkeling gericht op producten en procedés, zoals gedefinieerd in artikel 3, punt 22), van Verordening (EG) nr. 1907/2006, worden die vrijstelling en de maximumhoeveelheid vrijgestelde stof in bijlage I bij deze verordening gespecificeerd.

5.   De Commissie stelt, bijgestaan door het uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1907/2006 opgerichte Europees Agentschap voor chemische stoffen (“het Agentschap”), uiterlijk op 31 december 2027 een rapport op over zorgwekkende stoffen — dit zijn stoffen met een nadelig effect op de gezondheid van de mens of het milieu, of die het recyclen tot veilige en hoogwaardige secundaire grondstoffen belemmeren —, die in batterijen aanwezig zijn of bij hun fabricage worden gebruikt. De Commissie legt dat rapport voor aan het Europees Parlement en de Raad, licht haar bevindingen daarin toe en beraadt zich op de passende vervolgmaatregelen, waaronder het vaststellen van gedelegeerde handelingen als bedoeld in lid 2 van dit artikel.

1.   Voor batterijen voor elektrische voertuigen, oplaadbare industriële batterijen met een capaciteit van meer dan 2 kWh en batterijen voor lichte vervoermiddelen, wordt voor elk batterijmodel per fabricagefaciliteit een koolstofvoetafdrukverklaring opgesteld overeenkomstig de in de vierde alinea bedoelde uitvoeringshandeling, met daarin ten minste de volgende informatie:

De koolstofvoetafdrukverklaring geldt met ingang van:

De koolstofvoetafdrukverklaring vergezelt de batterij totdat de verklaring beschikbaar wordt via de in artikel 13, lid 6, bedoelde QR-code.

Uiterlijk op 18 februari 2024 voor batterijen voor elektrische voertuigen, 18 februari 2025 voor oplaadbare industriële batterijen, behalve die met externe opslag, 18 februari 2027 voor batterijen voor lichte vervoermiddelen en 18 februari 2029 voor industriële batterijen met externe opslag, stelt de Commissie de volgende handelingen vast:

2.   Batterijen voor elektrische voertuigen, oplaadbare industriële batterijen met een capaciteit van meer dan 2 kWh en batterijen voor lichte vervoermiddelen worden voorzien van een opvallend, duidelijk leesbaar en onuitwisbaar etiket met daarop de in lid 1, eerste alinea, punt d), bedoelde koolstofvoetafdruk van de batterij en de verklaring van de koolstofvoetafdrukprestatieklasse van het desbetreffende batterijmodel per fabricagefaciliteit.

Voor de in de eerste alinea genoemde batterijen blijkt uit de in bijlage VIII bedoelde technische documentatie dat de verklaarde koolstofvoetafdruk en de daarmee samenhangende indeling in een koolstofvoetafdrukprestatieklasse zijn berekend volgens de methode die is vastgelegd in de door de Commissie op grond van lid 1, vierde alinea, punt a), en de vierde alinea, punt a), van dit lid vastgestelde gedelegeerde handelingen.

De in de eerste alinea gestelde eisen inzake de koolstofvoetafdrukprestatieklasse gelden met ingang van:

Uiterlijk op 18 februari 2025 voor batterijen voor elektrische voertuigen, 18 augustus 2026 voor oplaadbare industriële batterijen, behalve die met uitsluitend externe opslag, 18 augustus 2028 voor batterijen voor lichte vervoermiddelen en 18 augustus 2030 voor oplaadbare industriële batterijen met externe opslag stelt de Commissie de volgende handelingen vast:

De Commissie beoordeelt om de drie jaar het aantal prestatieklassen en de bijbehorende drempelwaarden overeenkomstig de voorwaarden van punt 8 van bijlage II, en stelt waar passend gedelegeerde handelingen overeenkomstig artikel 89 vast om het aantal prestatieklassen en de bijbehorende drempelwaarden zodanig te wijzigen dat ze representatief blijven voor de realiteit en de verwachte ontwikkelingen op de markt.

3.   Voor batterijen voor elektrische voertuigen, oplaadbare industriële batterijen met een capaciteit van meer dan 2 kWh en batterijen voor lichte vervoermiddelen blijkt uit de in bijlage VIII bedoelde technische documentatie dat per fabricagefaciliteit de aangegeven waarde voor de koolstofvoetafdruk over de gehele levenscyclus voor het desbetreffende batterijmodel onder de maximale drempelwaarde ligt die is vastgelegd in de op grond van de derde alinea vastgestelde gedelegeerde handeling.

De in de eerste alinea vermelde eis inzake een maximale drempelwaarde voor de koolstofvoetafdruk over de gehele levenscyclus geldt met ingang van:

Uiterlijk op 18 augustus 2026 voor batterijen voor elektrische voertuigen, 18 februari 2028 voor oplaadbare industriële batterijen, behalve die met externe opslag, 18 februari 2030 voor batterijen voor lichte vervoermiddelen en 18 februari 2032 voor industriële batterijen met externe opslag stelt de Commissie ter aanvulling van deze verordening een gedelegeerde handeling overeenkomstig artikel 89 vast waarin de in de eerste alinea bedoelde maximale drempelwaarde voor de koolstofvoetafdruk over de gehele levenscyclus wordt vastgelegd. Bij de voorbereiding van die gedelegeerde handeling houdt de Commissie rekening met de toepasselijke voorwaarden van punt 9 van bijlage II.

De invoering van een maximale drempelwaarde voor de koolstofvoetafdruk over de gehele levenscyclus leidt zo nodig tot een herindeling van de in lid 2 bedoelde koolstofvoetafdrukprestatieklassen.

4.   Uiterlijk op 31 december 2030 evalueert de Commissie of het haalbaar is de eisen van dit artikel uit te breiden tot draagbare batterijen, en de eis van lid 3 tot oplaadbare industriële batterijen met een capaciteit van ten hoogste 2 kWh. Daartoe dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een rapport in en beraadt zij zich op het treffen van passende maatregelen, met inbegrip van de vaststelling van wetgevingsvoorstellen.

5.   De leden 1, 2 en 3 zijn niet van toepassing op batterijen die zijn voorbereid voor hergebruik, voorbereid voor herbestemming, herbestemd of geherfabriceerd, indien de batterij vóór die handeling reeds in de handel was gebracht of in gebruik was genomen.

1.   Met ingang van 18 augustus 2028 of, indien dat later is, 24 maanden na de datum van inwerkingtreding van de in de derde alinea bedoelde gedelegeerde handeling, gaan industriële batterijen met een capaciteit van meer dan 2 kWh, behalve die met uitsluitend externe opslag, batterijen voor elektrische voertuigen en start-, verlichtings- en ontstekingsbatterijen die kobalt, lood, lithium of nikkel in de actieve materialen bevatten, vergezeld van documentatie met informatie over het procentuele aandeel kobalt, lithium of nikkel dat in de actieve materialen aanwezig is en dat uit fabricageafval van batterijen of uit afval na consumptie van batterijen werd teruggewonnen, en het procentuele aandeel lood dat in de batterij aanwezig is en dat uit afval werd teruggewonnen, voor elk batterijmodel, per jaar en per fabricagefaciliteit.

De eerste alinea is met ingang van 18 augustus 2033 van toepassing op batterijen voor lichte vervoermiddelen die kobalt, lood, lithium of nikkel in de actieve materialen bevatten.

Uiterlijk op 18 augustus 2026 stelt de Commissie een gedelegeerde handeling overeenkomstig artikel 89 vast ter aanvulling van deze verordening, voor de in de eerste en tweede alinea bedoelde batterijen, met de methode voor de berekening en verificatie van het procentuele aandeel kobalt, lithium of nikkel dat in de actieve materialen aanwezig is en dat uit fabricageafval van batterijen of uit afval na consumptie van batterijen werd teruggewonnen, en van het procentuele aandeel lood dat in de batterij aanwezig is en dat uit afval werd teruggewonnen, en met het model voor de documentatie.

2.   Met ingang van 18 augustus 2031 blijkt voor industriële batterijen met een capaciteit van meer dan 2 kWh, behalve die met uitsluitend externe opslag, batterijen voor elektrische voertuigen en start-, verlichtings- en ontstekingsbatterijen die kobalt, lood, lithium of nikkel in de actieve materialen bevatten, uit de in bijlage VIII bedoelde technische documentatie dat die batterijen, voor elk batterijmodel per jaar en per fabricagefaciliteit, in de actieve materialen het volgende minimale procentuele aandeel van respectievelijk kobalt, lithium of nikkel bevat dat werd teruggewonnen uit fabricageafval van batterijen of uit afval na consumptie van batterijen, alsook het volgende minimale procentuele aandeel lood dat in de batterij aanwezig is en dat werd teruggewonnen uit afval:

3.   Met ingang van 18 augustus 2036 blijkt voor industriële batterijen met een capaciteit van meer dan 2 kWh, behalve die met uitsluitend externe opslag, batterijen voor elektrische voertuigen, batterijen voor lichte vervoermiddelen en start-, verlichtings- en ontstekingsbatterijen die kobalt, lood, lithium of nikkel in de actieve materialen bevatten, uit de in bijlage VIII bedoelde technische documentatie dat die batterijen, voor elk batterijmodel per jaar en per fabricagefaciliteit, in de actieve materialen het volgende minimale procentuele aandeel van respectievelijk kobalt, lithium of nikkel bevat dat werd teruggewonnen uit fabricageafval van batterijen of uit afval na consumptie van batterijen, alsook het volgende minimale procentuele aandeel lood dat in de batterij aanwezig is en dat werd teruggewonnen uit afval:

4.   De leden 1, 2 en 3 zijn niet van toepassing op batterijen die zijn voorbereid voor hergebruik, voorbereid voor herbestemming, herbestemd of geherfabriceerd, indien de batterij vóór die handeling reeds in de handel was gebracht of in gebruik was genomen.

5.   Na de datum van inwerkingtreding van de uit hoofde van lid 1 vastgestelde gedelegeerde handeling en uiterlijk op 31 december 2028 beoordeelt de Commissie of op basis van de bestaande beschikbaarheid, en de voor 2030 en 2035 voorspelde beschikbaarheid, van uit afval teruggewonnen kobalt, lood, lithium of nikkel, of op basis van het gebrek daaraan en gelet op de technische en wetenschappelijke vooruitgang, het passend is de in de leden 2 en 3 vastgelegde doelstellingen te herzien.

Indien zulks op basis van de uit hoofde van de eerste alinea gemaakte beoordeling of vanwege andere ingrijpende veranderingen in batterijtechnologieën met gevolgen voor het type teruggewonnen materialen gerechtvaardigd en passend is, stelt de Commissie uiterlijk op 18 augustus 2029 een gedelegeerde handeling overeenkomstig artikel 89 vast om de in de leden 2 en 3 vastgelegde doelstellingen te wijzigen.

6.   Indien gerechtvaardigd en passend vanwege marktontwikkelingen in verband met de chemische samenstellingen van batterijen met gevolgen voor het soort materialen dat kan worden teruggewonnen, is de Commissie bevoegd gedelegeerde handelingen overeenkomstig artikel 89 vast te stellen om deze verordening te wijzigen door aan de leden 2 en 3 van dit artikel, andere materialen toe te voegen dan kobalt, lood, lithium en nikkel, met hun specifieke minimumgehalten aan gerecycled materiaal.

1.   Uiterlijk op 18 augustus 2028 of, indien dat later is, 24 maanden na de datum van inwerkingtreding van de in lid 2 bedoelde gedelegeerde handeling, voldoen draagbare batterijen voor algemeen gebruik, met uitzondering van knoopcellen, aan de minimumwaarden voor de elektrochemische prestatie- en duurzaamheidsparameters van bijlage III zoals vastgelegd in de op grond van lid 2 vastgestelde gedelegeerde handeling.

2.   Uiterlijk op 18 augustus 2027 stelt de Commissie overeenkomstig artikel 89 een gedelegeerde handeling vast om deze verordening aan te vullen met de vaststelling van verplichte minimumwaarden voor de in bijlage III vastgelegde elektrochemische prestatie- en duurzaamheidsparameters voor draagbare batterijen voor algemeen gebruik, met uitzondering van knoopcellen.

De Commissie is bevoegd gedelegeerde handelingen overeenkomstig artikel 89 vast te stellen om de in de eerste alinea bedoelde minimumwaarden te wijzigen of elektrochemische prestatie- en duurzaamheidsparameters toe te voegen aan de in bijlage III vastgelegde parameters in het licht van de technische en wetenschappelijke vooruitgang.

Bij de voorbereiding van de in de eerste alinea bedoelde gedelegeerde handeling houdt de Commissie rekening met de noodzaak om de milieueffecten van draagbare batterijen voor algemeen gebruik tijdens de levenscyclus te verminderen, onder meer door de hulpbronnenefficiëntie ervan te vergroten, en houdt zij rekening met de desbetreffende internationale normen en etiketteringsregelingen.

De Commissie zorgt er ook voor dat de bepalingen van de in de eerste alinea genoemde gedelegeerde handeling geen significant nadelig effect hebben op de veiligheid en werking van die batterijen of de apparaten, op lichte vervoermiddelen of andere voertuigen waarin die batterijen zijn ingebouwd, op de betaalbaarheid en de kosten voor eindgebruikers en op het concurrentievermogen van de sector.

3.   Uiterlijk op 31 december 2030 beoordeelt de Commissie de haalbaarheid van maatregelen om niet-oplaadbare draagbare batterijen voor algemeen gebruik geleidelijk uit te bannen met het oog op het minimaliseren van de milieueffecten ervan, op basis van de levenscyclusanalysemethode en betaalbare alternatieven voor eindgebruikers. Daartoe dient de Commissie een rapport in bij het Europees Parlement en de Raad en beraadt zij zich over het treffen van passende maatregelen, met inbegrip van de vaststelling van wetgevingsvoorstellen voor de geleidelijke uitbanning of voor het vaststellen van eisen inzake ecologisch ontwerp.

1.   Met ingang van 18 augustus 2024 gaan oplaadbare industriële batterijen met een capaciteit van meer dan 2 kWh en batterijen voor elektrische voertuigen vergezeld van een document waarin waarden zijn opgegeven voor de in bijlage IV, deel A, vastgelegde elektrochemische prestatie- en duurzaamheidsparameters.

Voor de in de eerste alinea bedoelde batterijen bevat de in bijlage VIII bedoelde technische documentatie een toelichting op de technische specificaties, normen en voorwaarden die zijn gebruikt om de waarden voor de elektrochemische prestatie- en duurzaamheidsparameters te meten, te berekenen of te ramen. Die toelichting omvat ten minste de in bijlage IV, deel B, vastgelegde elementen.

2.   Met ingang van 18 augustus 2027 of, indien dat later is, 18 maanden na de datum van inwerkingtreding van de in lid 5, eerste alinea, bedoelde gedelegeerde handeling, voldoen industriële batterijen met een capaciteit van meer dan 2 kWh, behalve die met uitsluitend externe opslag, aan de minimumwaarden die in de door de Commissie op grond van lid 5, eerste alinea, vastgestelde gedelegeerde handeling zijn opgenomen voor de in bijlage IV, deel A, vastgelegde elektrochemische prestatie- en duurzaamheidsparameters.

3.   Met ingang van 18 augustus 2028 of, indien dat later is, 18 maanden na de datum van inwerkingtreding van de in lid 5, tweede alinea, bedoelde gedelegeerde handeling, voldoen batterijen voor lichte vervoermiddelen aan de minimumwaarden die in de door de Commissie op grond van lid 5, tweede alinea, vastgestelde gedelegeerde handeling zijn opgenomen voor de in bijlage IV, deel A, vastgelegde elektrochemische prestatie- en duurzaamheidsparameters.

4.   De leden 1, 2 en 3 zijn niet van toepassing op batterijen die zijn voorbereid voor hergebruik, voorbereid voor herbestemming, herbestemd of geherfabriceerd, indien de marktdeelnemer die die batterijen in de handel brengt of in gebruik neemt, aantoont dat de batterijen, voordat ze dergelijke handelingen ondergaan, in de handel zijn gebracht of in gebruik zijn genomen vóór de data waarop die verplichtingen overeenkomstig die leden van toepassing worden.

5.   Uiterlijk op 18 februari 2026 stelt de Commissie een gedelegeerde handeling overeenkomstig artikel 89 vast om deze verordening aan te vullen met minimumwaarden voor de in bijlage IV, deel A, vastgelegde elektrochemische prestatie- en duurzaamheidsparameters waaraan oplaadbare industriële batterijen met een capaciteit van meer dan 2 kWh, behalve die met uitsluitend externe opslag, moeten voldoen.

Uiterlijk op 18 februari 2027 stelt de Commissie een gedelegeerde handeling overeenkomstig artikel 89 vast om deze verordening aan te vullen met de vaststelling van minimumwaarden voor de in bijlage IV, deel A, vastgelegde elektrochemische prestatie- en duurzaamheidsparameters waaraan batterijen voor lichte vervoermiddelen moeten voldoen.

Bij de voorbereiding van de in de eerste en de tweede alinea bedoelde gedelegeerde handelingen houdt de Commissie rekening met de noodzaak om de milieueffecten van oplaadbare industriële batterijen met een capaciteit van meer dan 2 kWh, behalve die met uitsluitend externe opslag, en van batterijen voor lichte vervoermiddelen, te beperken en zorgt zij ervoor dat de daarin vastgelegde voorschriften geen significant nadelig effect hebben op de werking van die batterijen of de apparaten, lichte vervoermiddelen of andere voertuigen waarin ze zijn ingebouwd, voor de betaalbaarheid ervan en voor het concurrentievermogen van de sector.

6.   De Commissie is bevoegd gedelegeerde handelingen overeenkomstig artikel 89 vast te stellen om de in bijlage IV vastgelegde elektrochemische prestatie- en duurzaamheidsparameters te wijzigen in het licht van de marktontwikkelingen en de technische en wetenschappelijke vooruitgang, ook, met name, met betrekking tot de technische specificaties van de informele VN/ECE-werkgroep inzake elektrische voertuigen en het milieu.

1.   Een natuurlijke of rechtspersoon die producten met ingebouwde draagbare batterijen in de handel brengt, zorgt ervoor dat de eindgebruiker die batterijen gemakkelijk en op elk moment tijdens de levensduur van het product kan afzonderen en vervangen. Die verplichting is uitsluitend van toepassing op volledige batterijen en niet op afzonderlijke cellen of andere onderdelen van dergelijke batterijen.

Een draagbare batterij wordt geacht gemakkelijk te kunnen worden afgezonderd indien ze met in de handel verkrijgbare instrumenten van een product kan worden afgezonderd zonder dat daarvoor gespecialiseerd gereedschap — tenzij dat gratis bij het product wordt geleverd —, door eigendomsrechten beschermd gereedschap, thermische energie of oplosmiddelen om het product te demonteren nodig zijn.

Een natuurlijke of rechtspersoon die producten met ingebouwde draagbare batterijen in de handel brengt, zorgt ervoor dat die producten vergezeld gaan van instructies en veiligheidsinformatie voor het gebruik, de afzondering en de vervanging van de batterijen. Die instructies en veiligheidsinformatie worden permanent online beschikbaar gesteld op een openbare website, en zijn voor eindgebruikers gemakkelijk te begrijpen.

Dit lid geldt onverminderd specifieke bepalingen over de mogelijkheid tot afzondering en vervanging van draagbare batterijen door eindgebruikers die een hoger beschermingsniveau garanderen voor het milieu en de menselijke gezondheid, en die zijn vastgelegd in Unierecht over elektrische en elektronische apparatuur zoals gedefinieerd in artikel 3, lid 1, punt a), van Richtlijn 2012/19/EU.

2.   In afwijking van lid 1 mogen de volgende producten waarin batterijen zijn ingebouwd zodanig worden ontworpen dat de batterij uitsluitend door onafhankelijke beroepsbeoefenaars kan worden afgezonderd en vervangen:

De in punt a) vastgelegde afwijking is alleen van toepassing indien deze nodig is om de veiligheid van de gebruiker en het apparaat te garanderen.

3.   De in lid 1 vastgelegde verplichtingen zijn niet van toepassing indien continuïteit van de stroomvoorziening noodzakelijk is en een permanente verbinding tussen het product en de respectieve draagbare batterij vereist is om redenen van veiligheid van de gebruiker of het apparaat of, bij producten waarmee hoofdzakelijk gegevens worden verzameld en verstrekt, om redenen inzake gegevensintegriteit.

4.   De Commissie is bevoegd gedelegeerde handelingen overeenkomstig artikel 89 vast te stellen teneinde lid 2 van dit artikel te wijzigen door meer producten vrij te stellen van in lid 1 van dit artikel opgenomen eisen inzake de mogelijkheid tot afzondering en vervanging. Dergelijke gedelegeerde handelingen worden uitsluitend vastgesteld op basis van marktontwikkelingen en technische en wetenschappelijke vooruitgang, en voor zover er gegronde bezorgdheid bestaat over de veiligheid van eindgebruikers die de draagbare batterij afzonderen of vervangen, dan wel in gevallen waar het risico bestaat dat het afzonderen of vervangen door eindgebruikers een inbreuk zou kunnen vormen op veiligheidsvoorschriften van het toepasselijke Unierecht.

5.   Een natuurlijke of rechtspersoon die producten met ingebouwde batterijen voor lichte vervoermiddelen in de handel brengt, zorgt ervoor dat een onafhankelijke beroepsbeoefenaar die batterijen, ook de afzonderlijke batterijcellen van een batterijpak, gemakkelijk en op elk moment tijdens de levensduur van het product kan afzonderen en vervangen.

6.   Voor de toepassing van de leden 1 en 5 wordt een draagbare batterij of een batterij voor een licht vervoermiddel geacht gemakkelijk vervangbaar te zijn wanneer die, nadat ze van een apparaat of een licht vervoermiddel is afgezonderd, vervangen kan worden door een andere compatibele batterij zonder dat dat de werking, de prestaties of de veiligheid van dat apparaat of dat licht vervoermiddel aantast.

7.   Een natuurlijke of rechtspersoon die producten met ingebouwde draagbare batterijen of batterijen voor lichte vervoermiddelen in de handel brengt, zorgt ervoor dat die batterijen voor onafhankelijke beroepsbeoefenaars en eindgebruikers minstens vijf jaar nadat de laatste unit van het apparatuurmodel op de markt is gebracht, tegen een redelijke en niet-discriminerende prijs beschikbaar zijn als reserveonderdelen voor de apparatuur die ze aandrijven.

8.   Software wordt niet gebruikt om de vervanging van een draagbare batterij of batterij voor lichte vervoermiddelen, of de hoofdbestanddelen daarvan, door een andere compatibele batterij of hoofdbestanddeel te verhinderen.

9.   De Commissie maakt richtsnoeren bekend om de geharmoniseerde toepassing van dit artikel te vergemakkelijken.

1.   Stationaire batterijsystemen voor energieopslag die in de handel worden gebracht of in gebruik worden genomen, zijn veilig tijdens hun normale werking en gebruik.

2.   Uiterlijk op 18 augustus 2024 geldt voor de in bijlage VIII bedoelde technische documentatie het volgende:

De technische documentatie wordt geëvalueerd indien een batterij wordt voorbereid voor hergebruik, voorbereid voor herbestemming, geherfabriceerd of herbestemd.

3.   De Commissie is bevoegd gedelegeerde handelingen overeenkomstig artikel 89 vast te stellen om de in bijlage V vastgelegde veiligheidsparameters te wijzigen in het licht van de technische en wetenschappelijke vooruitgang.

1.   Met ingang van 18 augustus 2026 of, indien dat later is, 18 maanden na de datum van inwerkingtreding van de in lid 10 bedoelde uitvoeringshandeling, worden batterijen voorzien van een etiket met de in bijlage VI, deel A, vastgelegde algemene informatie over batterijen.

2.   Met ingang van 18 augustus 2026 of, indien dat later is, 18 maanden na de datum van inwerkingtreding van de in lid 10 bedoelde uitvoeringshandeling, worden oplaadbare draagbare batterijen, batterijen voor lichte vervoermiddelen en start-, verlichtings- en ontstekingsbatterijen voorzien van een etiket met informatie over hun capaciteit.

3.   Met ingang van 18 augustus 2026 of, indien dat later is, 18 maanden na de datum van inwerkingtreding van de in lid 10 bedoelde uitvoeringshandeling, worden niet-oplaadbare draagbare batterijen voorzien van een etiket met informatie over de minimale gemiddelde levensduur bij gebruik in specifieke toepassingen en van een etiket met de vermelding “niet-oplaadbaar”.

4.   Met ingang van 18 augustus 2025 worden alle batterijen gemarkeerd met het symbool voor gescheiden inzameling van batterijen (“symbool voor gescheiden inzameling”), zoals afgebeeld in bijlage VI, deel B.

Het symbool voor gescheiden inzameling beslaat ten minste 3 % van de oppervlakte van de grootste zijde van de batterij, tot maximaal 5 × 5 cm.

Bij cilindrische batterijcellen beslaat het symbool voor gescheiden inzameling ten minste 1,5 % van de oppervlakte van de batterij, tot maximaal 5 × 5 cm.

Indien de afmetingen van de batterij dusdanig zijn dat het symbool voor gescheiden inzameling kleiner zou zijn dan 0,47 × 0,47 cm, hoeft de batterij niet met dat symbool te worden gemarkeerd. In plaats daarvan wordt op de verpakking een symbool voor gescheiden inzameling afgedrukt met een afmeting van ten minste 1 × 1 cm.

5.   Alle batterijen die meer dan 0,002 % cadmium of meer dan 0,004 % lood bevatten, worden gemarkeerd met het chemische symbool voor het betrokken metaal: Cd of Pb.

Het desbetreffende chemische symbool ter aanduiding van het gehalte aan zware metalen wordt afgedrukt onder het symbool voor gescheiden inzameling en beslaat een oppervlakte van ten minste een kwart van de grootte van dat symbool.

6.   Met ingang van 18 februari 2027 worden alle batterijen gemarkeerd met een QR-code, zoals beschreven in bijlage VI, deel C. De QR-code geeft toegang tot:

Die informatie is volledig, actueel en nauwkeurig.

7.   De in de leden 1 tot en met 6 bedoelde etiketten en QR-code worden zichtbaar, leesbaar en onuitwisbaar op de batterij gedrukt of daarin gegraveerd. Wanneer dat vanwege de aard en de afmetingen van de batterij niet mogelijk of niet gegrond is, worden de etiketten en de QR-code aangebracht op de verpakking en op de documenten die de batterij vergezellen.

8.   De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 89 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van deze verordening teneinde te voorzien in alternatieve soorten slimme etiketten voor gebruik in plaats van of in aanvulling op de QR-code, met het oog op de technische en wetenschappelijke vooruitgang.

9.   Batterijen die zijn voorbereid voor hergebruik, voorbereid voor herbestemming, herbestemd of geherfabriceerd, worden voorzien van nieuwe etiketten of gemarkeerd met markeringen overeenkomstig dit artikel, die informatie bevatten over de statuswijziging ervan overeenkomstig punt 4 van bijlage XIII, welke kan worden geraadpleegd via de QR-code.

10.   De Commissie stelt uiterlijk op 18 augustus 2025 uitvoeringshandelingen vast met het oog op de vaststelling van geharmoniseerde specificaties voor de in de leden 1, 2 en 3 van dit artikel bedoelde etiketteringsvereisten. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 90, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

1.   Met ingang van 18 augustus 2024 bevat het batterijbeheersysteem van batterijsystemen voor stationaire energieopslag, batterijen voor lichte vervoermiddelen en batterijen voor elektrische voertuigen actuele gegevens voor de parameters voor het bepalen van de conditie en de verwachte levensduur van batterijen, zoals vermeld in bijlage VII.

2.   Read-only toegang tot de gegevens voor de in bijlage VII vermelde parameters via het in lid 1 bedoelde batterijbeheersysteem wordt te allen tijde, met inachtneming van de intellectuele-eigendomsrechten van de batterijfabrikant, op niet-discriminerende wijze verleend aan de natuurlijke of rechtspersoon die de batterij rechtmatig heeft aangekocht, met inbegrip van onafhankelijke marktdeelnemers of afvalverwerkers, of derden die namens hen optreden, met het oog op:

3.   Het batterijbeheersysteem omvat een functie voor het resetten van de software voor het geval dat marktdeelnemers die batterijen voorbereiden voor hergebruik, voorbereiden voor herbestemming, herbestemmen of herfabriceren, software voor een ander batterijbeheersysteem moeten uploaden. Indien de software-resetfunctie wordt gebruikt, wordt de fabrikant van de oorspronkelijke batterij niet aansprakelijk gesteld voor iedere aantasting van de veiligheid of de werking van de batterij die kan worden toegeschreven aan na het in de handel brengen van die batterij geüploade software van het batterijbeheersysteem.

4.   De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 89 een gedelegeerde handeling vast te stellen om de in bijlage VII vermelde parameters voor het bepalen van de conditie en de verwachte levensduur van batterijen te wijzigen in het licht van de marktontwikkelingen en de technische en wetenschappelijke vooruitgang en om te zorgen voor synergie met de parameters van mondiaal technisch reglement nr. 22 van de VN betreffende de duurzaamheid van accu’s in elektrische voertuigen, met inachtneming van de intellectuele-eigendomsrechten van de batterijfabrikant.

5.   De bepalingen van dit artikel zijn van toepassing naast de bepalingen van het Unierecht inzake de typegoedkeuring van voertuigen.

1.   Met het oog op de naleving en de controle op de naleving van de eisen voor batterijen, die zijn vastgelegd in de artikelen 9, 10, 12, 13, 14 en 78 worden er tests, metingen en berekeningen verricht volgens betrouwbare, nauwkeurige en reproduceerbare methoden, waarbij rekening wordt gehouden met algemeen erkende geavanceerde methoden en waarvan de resultaten worden geacht weinig onzeker te zijn, met inbegrip van methoden die zijn opgenomen in normen waarvoor referenties voor dat doel in het Publicatieblad van de Europese Unie zijn bekendgemaakt.

2.   Geharmoniseerde normen simuleren zo veel mogelijk het werkelijke gebruik, met behoud van standaardtests.

3.   Batterijen die in overeenstemming zijn met geharmoniseerde normen, of onderdelen daarvan, waarvoor referenties in het Publicatieblad van de Europese Unie zijn bekendgemaakt, worden geacht in overeenstemming te zijn met de eisen van de artikelen 9, 10, 12, 13, 14 en 78, voor zover die eisen onder dergelijke geharmoniseerde normen of onderdelen daarvan vallen, en, indien van toepassing, voor zover de voor die eisen op grond van de artikelen 9 en 10 vastgestelde minimumwaarden worden bereikt.

1.   In uitzonderlijke gevallen kan de Commissie uitvoeringshandelingen vaststellen ter bepaling van gemeenschappelijk specificaties voor de eisen van de artikelen 9, 10, 12, 13, 14 en 78 of voor de tests bedoeld in artikel 15, lid 1, indien:

Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 90, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Bij het opstellen van de ontwerpuitvoeringshandeling tot vaststelling van de gemeenschappelijke specificaties neemt de Commissie de standpunten van de betrokken instanties of van de deskundigengroep in aanmerking en raadpleegt zij alle belanghebbenden naar behoren.

2.   Batterijen die in overeenstemming zijn met gemeenschappelijke specificaties of onderdelen daarvan, worden geacht in overeenstemming te zijn met de eisen van de artikelen 9, 10, 12, 13, 14 en 78, voor zover die eisen onder dergelijke gemeenschappelijke specificaties of onderdelen daarvan vallen en, indien van toepassing, voor zover de voor die eisen op grond van de artikelen 9 en 10 vastgestelde minimumwaarden worden bereikt.

3.   Wanneer er door een Europese normalisatieorganisatie een geharmoniseerde norm wordt vastgesteld en aan de Commissie wordt voorgesteld met het oog op bekendmaking van de referentie daarvan in het Publicatieblad van de Europese Unie, beoordeelt de Commissie de geharmoniseerde norm in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 1025/2012. Wanneer de referentie van een geharmoniseerde norm in het Publicatieblad van de Europese Unie wordt bekendgemaakt, trekt de Commissie de in lid 1 bedoelde uitvoeringshandelingen, of delen daarvan die dezelfde in lid 1 bedoelde eisen of tests betreffen, in.

1.   De conformiteitsbeoordeling van batterijen ten aanzien van de eisen van de artikelen 6, 9, 10, 12, 13 en 14 wordt uitgevoerd volgens een van de volgende procedures:

2.   De conformiteitsbeoordeling van batterijen ten aanzien van de eisen van de artikelen 7 en 8 wordt uitgevoerd volgens een van de volgende procedures:

3.   Een extra conformiteitsbeoordeling van batterijen die zijn voorbereid voor hergebruik, voorbereid voor herbestemming, herbestemd of geherfabriceerd, geschiedt volgens “Module A — Interne productiecontrole”, beschreven in bijlage VIII, deel A, met inachtneming van de eisen van de artikelen 6, 9, 10, 12, 13 en 14.

4.   De dossiers en de correspondentie betreffende de procedures voor conformiteitsbeoordeling van de batterijen worden opgesteld in de officiële taal of talen van de lidstaat waar de aangemelde instantie die de conformiteitsbeoordelingsprocedures uitvoert, gevestigd is, of in een of meer talen die door die instantie wordt of worden aanvaard.

1.   In de EU-conformiteitsverklaring wordt vermeld dat is aangetoond dat is voldaan aan de eisen van de artikelen 6 tot en met 10 en de artikelen 12, 13 en 14.

2.   De EU-conformiteitsverklaring heeft de in bijlage IX beschreven modelstructuur, bevat de in de betreffende modules van bijlage VIII vermelde elementen en wordt actueel gehouden. Zij wordt vertaald in de taal of talen die vereist zijn door de lidstaat waar de batterij in de handel wordt gebracht, op de markt wordt aangeboden of in gebruik wordt genomen. Ze wordt in elektronische vorm opgesteld en op verzoek op papier verstrekt.

3.   Indien voor een batterij krachtens meer dan één Uniehandeling een EU-conformiteitsverklaring vereist is, wordt met betrekking tot al die Uniehandelingen één EU-conformiteitsverklaring opgesteld. In die verklaring worden de betrokken Uniehandelingen en de publicatiereferenties daarvan vermeld.

4.   Door de EU-conformiteitsverklaring op te stellen, neemt de fabrikant de verantwoordelijkheid op zich dat de batterij voldoet aan de eisen van deze verordening.

5.   Onverminderd lid 3 kan één enkele EU-conformiteitsverklaring bestaan uit één of meer afzonderlijke EU-conformiteitsverklaringen die reeds in overeenstemming met een andere handeling of andere handelingen van de Unie zijn opgesteld, zulks om de administratieve lasten voor marktdeelnemers te verminderen.

1.   De CE-markering wordt zichtbaar, leesbaar en onuitwisbaar op de batterij aangebracht. Indien dat vanwege de aard van de batterij niet mogelijk of niet opportuun is, wordt de markering aangebracht op de verpakking en op de documenten die de batterij vergezellen.

2.   De CE-markering wordt aangebracht voordat de batterij in de handel wordt gebracht of in gebruik wordt genomen.

3.   De CE-markering wordt gevolgd door het identificatienummer van de aangemelde instantie, indien zulks vereist is uit hoofde van bijlage VIII. Dat identificatienummer wordt door de aangemelde instantie zelf aangebracht of volgens haar instructies door de fabrikant of diens gemachtigde.

4.   De CE-markering en het in lid 3 bedoelde identificatienummer kunnen, indien van toepassing, worden gevolgd door pictogrammen of andere markeringen die wijzen op een bijzonder risico of gebruik of op een gevaar in verband met het gebruik, de opslag, de behandeling of het vervoer van de batterij.

5.   De lidstaten bouwen voort op bestaande mechanismen om te zorgen voor een correcte toepassing van de voorschriften voor de CE-markering en nemen passende maatregelen in geval van oneigenlijk gebruik van die markering.

1.   De lidstaten wijzen een aanmeldende autoriteit aan die verantwoordelijk is voor de instelling en uitvoering van de nodige procedures voor de beoordeling en aanmelding van conformiteitsbeoordelingsinstanties en voor het toezicht op de aangemelde instanties, met inbegrip van de naleving van artikel 27.

2.   De lidstaten kunnen de beoordeling en het toezicht bedoeld in lid 1 laten uitvoeren door een nationale accreditatie-instantie, zoals gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 765/2008 en overeenkomstig de bepalingen van die verordening.

3.   Indien de aanmeldende autoriteit de beoordeling, de aanmelding of het toezicht bedoeld in lid 1 van dit artikel delegeert of op andere wijze toevertrouwt aan een instantie die geen overheidsinstantie is, is die instantie een rechtspersoon, voldoet zij mutatis mutandis aan de eisen van artikel 23 en heeft zij maatregelen getroffen om de aansprakelijkheid die het gevolg is van haar activiteiten te dekken.

4.   De aanmeldende autoriteit is volledig verantwoordelijk voor de taken die de in lid 3 genoemde instantie verricht.

1.   Een aanmeldende autoriteit wordt zodanig opgericht dat er zich geen belangenconflicten met conformiteitsbeoordelingsinstanties voordoen.

2.   Een aanmeldende autoriteit wordt zodanig georganiseerd en functioneert zodanig dat de objectiviteit en onpartijdigheid van haar activiteiten gewaarborgd zijn.

3.   Een aanmeldende autoriteit wordt zodanig georganiseerd dat elk besluit in verband met de aanmelding van een conformiteitsbeoordelingsinstantie wordt genomen door bekwame personen die niet de beoordeling hebben verricht van de conformiteitsbeoordelingsinstanties die een aanvraag tot aanmelding overeenkomstig artikel 28 hebben ingediend.

4.   Een aanmeldende autoriteit verricht geen activiteiten die worden uitgevoerd door conformiteitsbeoordelingsinstanties, noch biedt zij zulke activiteiten aan, en verleent geen adviesdiensten op commerciële basis of in concurrentie.

5.   Een aanmeldende autoriteit waarborgt dat de verkregen informatie vertrouwelijk wordt behandeld. Zij wisselt echter informatie over aangemelde instanties uit met de Commissie en met de aanmeldende autoriteiten van andere lidstaten en andere relevante nationale autoriteiten.

6.   Een aanmeldende autoriteit beschikt over een voldoende aantal bekwame personeelsleden en over voldoende financiële middelen om haar taken naar behoren uit te voeren.

1.   Om te kunnen worden aangemeld moeten conformiteitsbeoordelingsinstanties aan de eisen van de leden 2 tot en met 11 voldoen.

2.   Een conformiteitsbeoordelingsinstantie wordt opgericht uit hoofde van het nationale recht van een lidstaat en heeft rechtspersoonlijkheid.

3.   Een conformiteitsbeoordelingsinstantie is een derde partij die onafhankelijk is van de bedrijfswereld en, wat betreft de batterijen die zij beoordeelt, in het bijzonder van batterijfabrikanten, handelspartners van batterijfabrikanten, investeerders met aandelen in de fabricagefaciliteiten van batterijfabrikanten, en van andere aangemelde instanties en de brancheorganisaties en moeder- of dochterondernemingen van de aangemelde instanties.

4.   Een conformiteitsbeoordelingsinstantie, haar hoogste leidinggevenden en het personeel dat de conformiteitsbeoordelingstaken verricht, zijn niet de ontwerper, fabrikant, leverancier, importeur, distributeur, installateur, koper, eigenaar, gebruiker of onderhouder van de door hen beoordeelde batterijen, noch de vertegenwoordiger van een van die partijen. Dat verbod belet echter niet dat beoordeelde batterijen voor activiteiten van de conformiteitsbeoordelingsinstantie of voor persoonlijke doeleinden worden gebruikt.

Een conformiteitsbeoordelingsinstantie, haar hoogste leidinggevenden en het personeel dat de conformiteitsbeoordelingstaken verricht, zijn niet rechtstreeks of als vertegenwoordiger van de betrokken partijen betrokken bij het ontwerpen, fabriceren, verhandelen, importeren, distribueren, installeren, gebruiken of onderhouden van die batterijen. Zij oefenen geen activiteiten uit die hun onafhankelijk oordeel of hun integriteit met betrekking tot conformiteitsbeoordelingsactiviteiten waarvoor zij zijn aangemeld, in het gedrang zouden kunnen brengen. Dat geldt met name voor adviesdiensten.

Een conformiteitsbeoordelingsinstantie zorgt ervoor dat de activiteiten van haar moeder- of zusterondernemingen, dochterondernemingen of onderaannemers geen afbreuk doen aan de vertrouwelijkheid, objectiviteit of onpartijdigheid van haar conformiteitsbeoordelingsactiviteiten.

5.   Een conformiteitsbeoordelingsinstantie en haar personeel voeren de conformiteitsbeoordelingsactiviteiten uit met de grootste mate van beroepsintegriteit en met de vereiste technische bekwaamheid op het specifieke gebied en zij zijn vrij van elke druk en beïnvloeding, met name van financiële aard, die hun oordeel of de resultaten van hun conformiteitsbeoordelingsactiviteiten kunnen beïnvloeden, met name van personen of groepen personen die belang hebben bij de resultaten van die activiteiten.

6.   Een conformiteitsbeoordelingsinstantie is in staat alle conformiteitsbeoordelingsactiviteiten te verrichten die haar in bijlage VIII zijn toegewezen, alsook periodieke audits overeenkomstig artikel 48, lid 2, en externe verificatie overeenkomstig artikel 51, waarvoor zij is aangemeld, ongeacht of die taken door de conformiteitsbeoordelingsinstantie zelf of namens haar of onder haar verantwoordelijkheid worden verricht.

De conformiteitsbeoordelingsinstantie beschikt te allen tijde en voor elke in bijlage VIII vermelde conformiteitsbeoordelingsprocedure, voor elke periodieke audit overeenkomstig artikel 48, lid 2, en voor elke externe verificatie overeenkomstig artikel 51, alsook voor de batterijen waarvoor zij is aangemeld, over:

Een conformiteitsbeoordelingsinstantie beschikt over de middelen die nodig zijn om de technische en administratieve taken in verband met haar conformiteitsbeoordelingsactiviteiten op passende wijze uit te voeren en heeft toegang tot alle vereiste informatie, testapparatuur of -faciliteiten. Dat omvat de vaststelling van en het toezicht op interne procedures, het algemene beleid, gedragscodes of andere interne voorschriften, de toewijzing van personeel aan specifieke taken, en conformiteitsbeoordelingsbesluiten, zonder dat dat aan een onderaannemer of een dochteronderneming wordt gedelegeerd.

7.   Het voor de uitvoering van de conformiteitsbeoordelingsactiviteiten verantwoordelijke personeel beschikt over:

8.   De onpartijdigheid van een conformiteitsbeoordelingsinstantie, haar hoogste leidinggevenden en het personeel dat de conformiteitsbeoordelingstaken verricht, wordt gewaarborgd.

De beloning van de hoogste leidinggevenden en het personeel dat de conformiteitsbeoordelingstaken verricht, hangt niet af van het aantal uitgevoerde conformiteitsbeoordelingen of van de resultaten daarvan.

9.   Een conformiteitsbeoordelingsinstantie sluit een aansprakelijkheidsverzekering af, tenzij de wettelijke aansprakelijkheid op basis van het nationale recht van de aanmeldende lidstaat door de staat wordt gedekt of de lidstaat zelf rechtstreeks verantwoordelijk is voor de conformiteitsbeoordeling.

10.   Het personeel van een conformiteitsbeoordelingsinstantie is gebonden aan het beroepsgeheim ten aanzien van alle informatie waarvan het kennisneemt bij de verrichting van de conformiteitsbeoordelingstaken overeenkomstig bijlage VIII, periodieke audits overeenkomstig artikel 48, lid 2, of externe verificatie overeenkomstig artikel 51, behalve ten opzichte van de bevoegde aanmeldende autoriteit en de nationale autoriteiten van de lidstaat waarin de werkzaamheden plaatsvinden. Eigendomsrechten worden beschermd.

11.   Een conformiteitsbeoordelingsinstantie neemt deel aan, of zorgt ervoor dat haar personeel dat de conformiteitsbeoordelingstaken verricht, op de hoogte is van, de desbetreffende normalisatieactiviteiten en de activiteiten van de sectorale coördinatiegroep van aangemelde instanties die is opgericht op grond van artikel 37, en hanteert de door die groep genomen administratieve beslissingen en geproduceerde documenten als algemene richtsnoeren.

1.   Wanneer de aangemelde instantie specifieke taken in verband met de conformiteitsbeoordeling uitbesteedt of door een dochteronderneming laat uitvoeren, waarborgt zij dat de onderaannemer of dochteronderneming aan de eisen van artikel 25 voldoet, en brengt zij de aanmeldende autoriteit daarvan op de hoogte.

2.   Een aangemelde instantie neemt de volledige verantwoordelijkheid op zich voor de taken die worden verricht door onderaannemers of dochterondernemingen.

3.   Een aangemelde instantie mag uitsluitend met instemming van de klant activiteiten uitbesteden of door een dochteronderneming laten uitvoeren.

4.   Een aangemelde instantie houdt alle ter zake dienende documenten over de beoordeling van de kwalificaties van de onderaannemer of dochteronderneming en over de door hen uit hoofde van artikel 48, lid 2 en artikel 51 en uit hoofde van bijlage VIII uitgevoerde werkzaamheden ter beschikking van de aanmeldende autoriteit.

1.   Een conformiteitsbeoordelingsinstantie dient een verzoek tot aanmelding in bij de aanmeldende autoriteit van de lidstaat waar zij gevestigd is.

2.   Het verzoek tot aanmelding gaat vergezeld van een beschrijving van de conformiteitsbeoordelingsactiviteiten, van de in bijlage VIII beschreven conformiteitsbeoordelingsmodule(s) of van de procedures van artikel 48, lid 2, en artikel 51, en van de batterijen waarvoor de conformiteitsbeoordelingsinstantie verklaart bevoegd te zijn, evenals een accreditatiecertificaat, indien van toepassing, dat is afgegeven door een nationale accreditatie-instantie, waarin wordt verklaard dat de conformiteitsbeoordelingsinstantie voldoet aan de eisen van artikel 25.

3.   Indien de betrokken conformiteitsbeoordelingsinstantie geen accreditatiecertificaat in de zin van lid 2 van dit artikel kan overleggen, verschaft zij de aanmeldende autoriteit alle bewijsstukken die nodig zijn om haar conformiteit met de eisen van artikel 25 te verifiëren en te erkennen en daar geregeld toezicht op te houden, met inbegrip van passende documentatie waaruit blijkt dat de conformiteitsbeoordelingsinstantie onafhankelijk is in de zin van artikel 25, lid 3.

1.   Een aanmeldende autoriteit meldt uitsluitend conformiteitsbeoordelingsinstanties aan die aan de eisen van artikel 25 voldoen.

2.   De aanmeldende autoriteit stelt de Commissie en de aanmeldende autoriteiten van de andere lidstaten in kennis van elke in lid 1 bedoelde conformiteitsbeoordelingsinstantie door middel van het door de Commissie ontwikkelde en beheerde elektronische aanmeldingssysteem.

3.   Bij de aanmelding worden de conformiteitsbeoordelingsactiviteiten, de conformiteitsbeoordelingsmodule(s) of de procedures van artikel 48, lid 2, en artikel 51, en de desbetreffende categorieën batterijen en de relevante bekwaamheidsattesten uitvoerig beschreven.

4.   Indien een aanmelding niet gebaseerd is op een accreditatiecertificaat als bedoeld in artikel 28, lid 2, verschaft de aanmeldende autoriteit de Commissie en de andere lidstaten de bewijsstukken waaruit de bekwaamheid van de conformiteitsbeoordelingsinstantie blijkt, evenals de regeling die waarborgt dat die instantie regelmatig wordt gecontroleerd en zal blijven voldoen aan de eisen van artikel 25.

5.   De betrokken conformiteitsbeoordelingsinstantie verricht de activiteiten van een aangemelde instantie alleen als de Commissie en de andere lidstaten binnen twee weken na de aanmelding indien een accreditatiecertificaat in de zin van artikel 28, lid 2, wordt gebruikt, en binnen twee maanden na de aanmelding indien de in lid 4 van dit artikel bedoelde bewijsstukken worden gebruikt, geen bezwaren hebben ingediend. Uitsluitend een dergelijke conformiteitsbeoordelingsinstantie wordt voor de toepassing van deze verordening als een aangemelde instantie beschouwd.

6.   De aanmeldende autoriteit stelt de Commissie en de andere lidstaten in kennis van alle latere wijzigingen van de in lid 2 bedoelde aanmelding.

1.   De Commissie kent aan elke aangemelde instantie een identificatienummer toe. Zij kent per instantie slechts één nummer toe, ook als de instantie uit hoofde van diverse Uniehandelingen is aangemeld.

2.   De Commissie maakt een lijst van uit hoofde van deze verordening aangemelde instanties openbaar en houdt die bij, onder vermelding van de toegekende identificatienummers en de conformiteitsbeoordelingsactiviteiten waarvoor zij zijn aangemeld.

1.   Indien een aanmeldende autoriteit heeft geconstateerd of vernomen dat een aangemelde instantie niet meer aan de eisen van artikel 25 voldoet of haar verplichtingen niet nakomt, wordt de aanmelding door de aanmeldende autoriteit beperkt, geschorst of ingetrokken afhankelijk van de ernst van het niet naleven van die eisen of verplichtingen. Zij brengt de Commissie en de andere lidstaten daarvan onmiddellijk op de hoogte.

2.   Wanneer een aanmelding op grond van lid 1 wordt beperkt, geschorst of ingetrokken, of wanneer een aangemelde instantie haar activiteiten heeft gestaakt, doet de aanmeldende autoriteit het nodige om ervoor te zorgen dat de dossiers van die instantie hetzij door een andere aangemelde instantie worden behandeld, hetzij aan de verantwoordelijke aanmeldende autoriteiten en markttoezichtautoriteiten op hun verzoek ter beschikking kunnen worden gesteld.

1.   De Commissie onderzoekt alle gevallen waarin zij twijfelt of met name door marktdeelnemers en andere relevante belanghebbenden in kennis wordt gesteld van een twijfel over de bekwaamheid van een aangemelde instantie of over de vraag of een aangemelde instantie nog aan de voor haar toepasselijke eisen voldoet en haar verantwoordelijkheden nakomt.

2.   De aanmeldende autoriteit verstrekt de Commissie op verzoek alle informatie over de grondslag van de aanmelding of het op peil houden van de bekwaamheid van de betrokken aangemelde instantie.

3.   Alle gevoelige informatie die de Commissie in het kader van haar onderzoek ontvangt, wordt door haar vertrouwelijk behandeld.

4.   Indien de Commissie vaststelt dat een aangemelde instantie niet of niet meer aan de aanmeldingseisen voldoet, stelt zij een uitvoeringshandeling vast waarin de aanmeldende lidstaat wordt verplicht om de nodige corrigerende maatregelen te nemen, alsook, zo nodig de aanmelding in te trekken. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 74, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure vastgesteld.

1.   Een aangemelde instantie voert conformiteitsbeoordelingen uit volgens de conformiteitsbeoordelingsprocedures van artikel 48, lid 2, artikel 51 of bijlage VIII, zoals bepaald door het toepassingsgebied van de aanmelding overeenkomstig artikel 29.

2.   Een aangemelde instantie voert conformiteitsbeoordelingen op evenredige wijze uit, waarbij zij marktdeelnemers niet onnodig belast en naar behoren rekening houdt met de omvang van de onderneming, de sector waarin de onderneming actief is, haar structuur, de relatieve complexiteit van de te beoordelen batterij en het massa- of seriële karakter van het productieproces. De aangemelde instantie eerbiedigt hoe dan ook de striktheid en het beschermingsniveau die nodig zijn opdat de batterij en de marktdeelnemers voldoen aan deze verordening.

3.   Indien een aangemelde instantie vaststelt dat niet is voldaan aan de toepasselijke eisen van de artikelen 6 tot en met 10 en de artikelen 12, 13, 14, 49 en 50, de in artikel 15 bedoelde overeenkomstige geharmoniseerde normen, de in artikel 16 bedoelde gemeenschappelijke specificaties of andere technische specificaties, vereist zij van de fabrikant of andere betrokken marktdeelnemer dat die passende corrigerende maatregelen neemt om te anticiperen op een tweede, definitieve conformiteitsbeoordeling, tenzij de tekortkomingen niet kunnen worden verholpen. Indien de tekortkomingen niet kunnen worden verholpen, geeft de aanmeldende instantie het conformiteitscertificaat of het goedkeuringsbesluit niet af.

4.   Indien een aangemelde instantie bij het toezicht op de conformiteit na de afgifte van een goedkeuringsbesluit vaststelt dat niet langer aan de eisen wordt voldaan, vereist zij van de fabrikant of de in artikel 48, lid 1, bedoelde marktdeelnemer, naargelang het geval, dat die passende corrigerende maatregelen neemt, en schorst zij het goedkeuringsbesluit zo nodig of trekt zij het zo nodig in.

5.   Indien er geen corrigerende maatregelen als bedoeld in lid 4 worden genomen of die niet het vereiste effect hebben, wordt het goedkeuringsbesluit door de aangemelde instantie naargelang het geval beperkt, geschorst of ingetrokken.

1.   Een aangemelde instantie brengt de aanmeldende autoriteit op de hoogte van:

2.   Een aangemelde instantie verstrekt andere aangemelde instanties die soortgelijke conformiteitsbeoordelingsactiviteiten voor dezelfde categorieën batterijen verrichten, relevante informatie over kwesties in verband met:

1.   Wanneer fabrikanten een batterij in de handel brengen of in gebruik nemen, ook voor eigen gebruik, zorgen zij ervoor dat de batterij:

2.   Voordat zij een batterij in de handel brengen of in gebruik nemen, stellen fabrikanten de in bijlage VIII bedoelde technische documentatie op en voeren zij de in artikel 17 bedoelde relevante conformiteitsbeoordelingsprocedure uit of laten zij die uitvoeren.

3.   Wanneer met de in artikel 17 bedoelde conformiteitsbeoordelingsprocedure is aangetoond dat de batterij aan de toepasselijke eisen voldoet, stellen fabrikanten een EU-conformiteitsverklaring op overeenkomstig artikel 18 en brengen zij de CE-markering aan in overeenstemming met de artikelen 19 en 20.

4.   Fabrikanten houden de in bijlage IX bedoelde technische documentatie en de EU-conformiteitsverklaring gedurende tien jaar na het in de handel brengen of het in gebruik nemen van de batterij ter beschikking van de nationale autoriteiten.

5.   Fabrikanten zorgen ervoor dat zij beschikken over procedures om de conformiteit van een batterij die in serie wordt geproduceerd met deze verordening te blijven waarborgen. Daarbij houden de fabrikanten naar behoren rekening met veranderingen in het productieproces, in het ontwerp of de kenmerken van de batterij en met veranderingen in de in artikel 15 bedoelde geharmoniseerde normen, de in artikel 16 bedoelde gemeenschappelijke specificaties of andere technische specificaties waarnaar in de conformiteitsverklaring van de batterij is verwezen of aan de hand waarvan de conformiteit van de batterij wordt gecontroleerd.

6.   Fabrikanten zorgen ervoor dat batterijen die zij in de handel brengen, voorzien zijn van een identificatie van het model en een partij- of serienummer, of van een productnummer of een ander identificatiemiddel. Indien dat door de omvang of aard van de batterij niet mogelijk is, wordt de vereiste informatie op de verpakking of in een bij de batterij gevoegd document vermeld.

7.   Importeurs vermelden op de batterij hun naam, hun geregistreerde handelsnaam of geregistreerd merk, hun postadres, met vermelding van één enkel contactpunt, en indien beschikbaar, het webadres en e-mailadres. Indien dat niet mogelijk is, wordt de vereiste informatie op de verpakking of in een bij de batterij gevoegd document vermeld. Die contactgegevens worden gesteld in één of meer talen die eindgebruikers en markttoezichtautoriteiten gemakkelijk kunnen begrijpen, zoals bepaald door de lidstaat waar de batterij in de handel zal worden gebracht of in gebruik zal worden genomen, en zijn duidelijk, begrijpelijk en leesbaar.

8.   Fabrikanten bieden toegang tot de gegevens voor de in bijlage VII opgenomen parameters in het in artikel 14, lid 1, bedoelde batterijbeheersysteem, in overeenstemming met de eisen van dat artikel.

9.   Fabrikanten die van mening zijn of redenen hebben om aan te nemen dat een door hen in de handel gebrachte of in gebruik genomen batterij niet conform een of meer van de toepasselijke eisen van de artikelen 6 tot en met 10 en de artikelen 12, 13 en 14 is, nemen onmiddellijk de nodige corrigerende maatregelen om de batterij conform te maken of zo nodig uit de handel te nemen of terug te roepen. Bovendien brengen fabrikanten, indien de batterij een risico vertoont, de markttoezichtautoriteit van de lidstaat waar zij de batterij op de markt hebben aangeboden daarvan onmiddellijk op de hoogte, waarbij zij in het bijzonder de non-conformiteit en alle genomen corrigerende maatregelen uitvoerig beschrijven.

10.   Fabrikanten verstrekken op een met redenen omkleed verzoek van een nationale autoriteit aan die nationale autoriteit alle benodigde informatie en documentatie om aan te tonen dat de batterij voldoet aan de eisen van de artikelen 6 tot en met 10 en de artikelen 12, 13 en 14, in één of meer talen die die nationale autoriteit gemakkelijk kan begrijpen. Die informatie en documentatie worden elektronisch of, op verzoek, op papier verstrekt. Op verzoek van de nationale autoriteit verlenen fabrikanten medewerking aan alle maatregelen die worden genomen om de risico’s van de door hen in de handel gebrachte of in gebruik genomen batterij weg te nemen.

11.   Marktdeelnemers die overgaan tot voorbereiding voor hergebruik, voorbereiding voor herbestemming, herbestemming of herfabricage, en een batterij die een van die handelingen heeft ondergaan, in de handel brengen of in gebruik nemen, worden voor de toepassing van deze verordening als fabrikanten beschouwd.

1.   Een fabrikant mag door middel van een schriftelijk mandaat een gemachtigde aanwijzen.

Het mandaat van de gemachtigde is enkel geldig wanneer het schriftelijk door de gemachtigde is aanvaard.

2.   De verplichtingen uit hoofde van artikel 38, lid 1, en de artikelen 48 tot en met 52 en de verplichting om technische documentatie op te stellen maken geen deel uit van het mandaat van de gemachtigde.

3.   Een gemachtigde voert de taken uit die gespecificeerd zijn in het van de fabrikant ontvangen mandaat. De gemachtigde beschikt over de passende middelen om de in het mandaat gespecificeerde taken uit te voeren. De gemachtigde legt op verzoek een kopie van het mandaat aan de markttoezichtautoriteit over in een taal van de Unie die door die markttoezichtautoriteit wordt bepaald. Het mandaat omvat ten minste te volgende taken:

4.   Indien de batterij een risico vertoont, stelt de gemachtigde de markttoezichtautoriteiten daarvan onmiddellijk in kennis.

1.   Importeurs brengen uitsluitend batterijen in de handel die voldoen aan de artikelen 6 tot en met 10 en de artikelen 12, 13 en 14.

2.   Alvorens een batterij in de handel te brengen, controleren importeurs of:

Indien een importeur van mening is of redenen heeft om aan te nemen dat een batterij niet in overeenstemming is met de artikelen 6 tot en met 10 en de artikelen 12, 13 en 14, brengt die de batterij uitsluitend in de handel nadat zij daarmee in overeenstemming is gebracht. Bovendien brengt de importeur, indien de batterij een risico vertoont, de fabrikant en de markttoezichtautoriteiten daarvan op de hoogte, met een gedetailleerde beschrijving van de non-conformiteit en alle genomen corrigerende maatregelen.

3.   Importeurs vermelden op de batterij hun naam, hun geregistreerde handelsnaam of geregistreerd merk, het postadres, met vermelding van één enkel contactpunt, en indien beschikbaar, het webadres en e-mailadres. Indien dat niet mogelijk is, wordt de vereiste informatie op de verpakking of in een bij de batterij gevoegd document vermeld. De contactgegevens worden gesteld in één of meer talen die gemakkelijk kunnen worden begrepen door eindgebruikers, zoals bepaald door de lidstaat waar de batterij op de markt wordt aangeboden, en zijn duidelijk, begrijpelijk en leesbaar.

4.   Importeurs zorgen gedurende de periode dat zij voor een batterij verantwoordelijk zijn, voor zodanige opslag- en vervoersomstandigheden dat de overeenstemming van de batterij met de artikelen 6 tot en met 10 en de artikelen 12, 13 en 14 niet in het gedrang komt.

5.   Indien dat gelet op de risico’s van een batterij passend wordt geacht, voeren importeurs met het oog op de bescherming van de menselijke gezondheid en de veiligheid van de consumenten, steekproeven uit op de op de markt gebrachte batterijen, onderzoeken zij klachten, non-conforme batterijen en teruggeroepen batterijen en houden zij daarvan zo nodig een register bij, en houden zij de distributeurs op de hoogte van dat toezicht.

6.   Importeurs die van mening zijn of redenen hebben om aan te nemen dat een door hen in de handel gebrachte batterij niet conform de artikelen 6 tot en met 10 en de artikelen 12, 13 en 14 is, nemen onmiddellijk de nodige corrigerende maatregelen om de batterij conform te maken of, naargelang het geval, uit de handel te nemen of terug te roepen. Bovendien brengen importeurs, indien de batterij een risico vertoont, de markttoezichtautoriteit van de lidstaat waar zij de batterij op de markt hebben aangeboden daarvan onmiddellijk op de hoogte, waarbij zij in het bijzonder de non-conformiteit en alle genomen corrigerende maatregelen uitvoerig beschrijven.

7.   Importeurs houden gedurende een periode van 10 jaar nadat de batterij in de handel is gebracht een kopie van de EU-conformiteitsverklaring ter beschikking van de nationale autoriteiten en zorgen ervoor dat de in bijlage VIII bedoelde technische documentatie op verzoek aan die autoriteiten wordt verstrekt.

8.   Importeurs verstrekken op een met redenen omkleed verzoek van een nationale autoriteit aan die nationale autoriteit alle benodigde informatie en documentatie om aan te tonen dat de batterij voldoet aan de artikelen 6 tot en met 10 en de artikelen 12, 13 en 14, in één of meer talen die die nationale autoriteit gemakkelijk kan begrijpen. Die informatie en de documentatie worden elektronisch of, op verzoek, op papier verstrekt. Op verzoek van de nationale autoriteit verlenen importeurs medewerking aan alle maatregelen die worden genomen om de risico’s van de door hen in de handel gebrachte batterijen weg te nemen.

1.   Distributeurs die een batterij op de markt aanbieden, betrachten de nodige zorgvuldigheid in verband met de eisen van deze verordening.

2.   Alvorens een batterij op de markt aan te bieden, controleren distributeurs of:

3.   Indien een distributeur van mening is of redenen heeft om aan te nemen dat een batterij niet conform de artikelen 6 tot en met 10 of artikel 12, 13 of 14 is, brengt die de batterij uitsluitend in de handel nadat zij conform is gemaakt. Indien de batterij een risico vertoont, brengt de distributeur bovendien de fabrikant of de importeur, evenals de markttoezichtautoriteiten daarvan op de hoogte.

4.   Distributeurs zorgen gedurende de periode dat zij voor een batterij verantwoordelijk zijn, voor zodanige opslag- en vervoersomstandigheden dat de overeenstemming van de batterij met de artikelen 6 tot en met 10 en de artikelen 12, 13 en 14 niet in het gedrang komt.

5.   Distributeurs die van mening zijn of redenen hebben om aan te nemen dat een door hen op de markt aangeboden in batterij niet conform de artikelen 6 tot en met 10 of artikel 12, 13 of 14 is, zien erop toe dat de nodige corrigerende maatregelen worden genomen om de batterij conform te maken of, naargelang het geval, uit de handel te nemen of terug te roepen. Bovendien brengen distributeurs, indien de batterij een risico vertoont, de markttoezichtautoriteiten van de lidstaten waar zij de batterij op de markt hebben aangeboden daarvan onmiddellijk op de hoogte, met een gedetailleerde beschrijving van in het bijzonder de non-conformiteit en alle genomen corrigerende maatregelen.

6.   Distributeurs verstrekken op een met redenen omkleed verzoek van een nationale autoriteit aan die nationale autoriteit alle benodigde informatie en de documentatie om aan te tonen dat de batterij voldoet aan de artikelen 6 tot en met 10en de artikelen 12, 13 en 14, in één of meer talen die die nationale autoriteit gemakkelijk kan begrijpen. Die informatie en de documentatie worden elektronisch of, op verzoek, op papier verstrekt. Op verzoek van de nationale autoriteit verlenen distributeurs medewerking aan alle maatregelen die worden genomen om de risico’s van de door hen op de markt aangeboden batterijen weg te nemen.

1.   Marktdeelnemers die batterijen die zijn voorbereid voor hergebruik, voorbereid voor herbestemming, herbestemd of geherfabriceerd, in de handel brengen of in gebruik nemen, zorgen ervoor dat het onderzoek, het testen van de prestaties, het verpakken en overbrengen van die batterijen en van de onderdelen van dergelijke batterijen waarop enige van die handelingen zijn verricht, volgens passende kwaliteitsborgings- en veiligheidsinstructies verlopen.

2.   Marktdeelnemers die batterijen die zijn voorbereid voor hergebruik, voorbereid voor herbestemming, herbestemd of geherfabriceerd, in de handel brengen of in gebruik nemen, zorgen ervoor dat de batterij voldoet aan de eisen van deze verordening en aan alle toepasselijke beschermingseisen met betrekking tot het product, het milieu en de menselijke gezondheid en aan de veiligheidseisen inzake het vervoer ervan zoals vastgelegd in ander Unierecht, en houden er rekening mee dat de batterij als gevolg van die handelingen binnen een andere categorie batterijen zou kunnen vallen. Voor herfabricagehandelingen leggen die marktdeelnemers op verzoek de nodige documentatie aan de markttoezichtautoriteiten over om aan te tonen dat de batterij herfabricage in overeenstemming met deze verordening heeft ondergaan.

1.   Op verzoek van een nationale autoriteit verstrekken marktdeelnemers de volgende informatie aan de markttoezichtautoriteiten:

2.   Marktdeelnemers zorgen ervoor dat zij de in lid 1 bedoelde informatie kunnen verstrekken gedurende tien jaar nadat de batterij aan hen is geleverd en gedurende tien jaar nadat zij de batterij hebben geleverd.

1.   Met ingang van 18 augustus 2025 voldoen marktdeelnemers die batterijen in de handel brengen of in gebruik nemen, aan de in de leden 2 en 3 van dit artikel, en in de artikelen 49, 50 en 52 neergelegde verplichtingen inzake passende zorgvuldigheid, en zetten zij daartoe beleidsmaatregelen van passende zorgvuldigheid inzake batterijen op en voeren die uit.

2.   De in lid 1 van dit artikel bedoelde marktdeelnemers laten hun beleid van passende zorgvuldigheid inzake batterijen door een aangemelde instantie overeenkomstig artikel 51 verifiëren (“externe verificatie”) en regelmatig door die aangemelde instantie controleren om te waarborgen dat het beleid van passende zorgvuldigheid inzake batterijen wordt gehandhaafd en toegepast overeenkomstig de artikelen 49, 50 en 52. De aangemelde instantie verstrekt de gecontroleerde marktdeelnemer een auditrapport.

3.   De in lid 1 van dit artikel bedoelde marktdeelnemers houden gedurende tien jaar nadat de laatste batterij die uit hoofde van het toepasselijke beleid van passende zorgvuldigheid inzake batterijen is gefabriceerd, in de handel is gebracht, documentatie bij waaruit blijkt dat zij voldoen aan de in de artikelen 49, 50 en 52 neergelegde verplichtingen, met inbegrip van het verificatierapport en het goedkeuringsbesluit bedoeld in artikel 51, en de auditrapporten bedoeld in lid 2 van dit artikel.

4.   Onverminderd de individuele verantwoordelijkheid van marktdeelnemers voor hun beleid van passende zorgvuldigheid inzake batterijen, kunnen de in lid 1 van dit artikel bedoelde marktdeelnemers met het oog op de naleving van de in de artikelen 48, 49, 50 en 52 neergelegde eisen met andere marktdeelnemers samenwerken, inclusief via de uit hoofde van deze verordening erkende regelingen inzake passende zorgvuldigheid.

5.   Uiterlijk op 18 februari 2025 maakt de Commissie richtsnoeren bekend met betrekking tot de toepassing van de in de artikelen 49 en 50 neergelegde eisen inzake passende zorgvuldigheid wat betreft de in bijlage X, punt 2, bedoelde risico’s, en met name in overeenstemming met de in bijlage X, punten 3 en 4, bedoelde internationale instrumenten.

6.   Om marktdeelnemers informatie en ondersteuning te bieden bij het nakomen van de verplichtingen inzake passende zorgvuldigheid uit hoofde van deze verordening, kunnen de lidstaten afzonderlijk of gezamenlijk specifieke websites, platforms of portalen opzetten en exploiteren.

7.   De Commissie kan de in lid 6 bedoelde steunmaatregelen van de lidstaten aanvullen door voort te bouwen op bestaande maatregelen van de Unie ter ondersteuning van passende zorgvuldigheid in de Unie en in derde landen, en kan met nieuwe maatregelen komen om marktdeelnemers te helpen aan hun verplichtingen uit hoofde van deze verordening te voldoen.

8.   De Commissie beoordeelt regelmatig of de lijst van grondstoffen en risicocategorieën in bijlage X moet worden bijgewerkt.

De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 89 gedelegeerde handelingen vast te stellen teneinde:

1.   Alle in artikel 48, lid 1, bedoelde marktdeelnemers:

2.   Het in lid 1, punt d), bedoelde systeem wordt ondersteund door documentatie die ten minste de volgende informatie bevat:

De in punt e) van de eerste alinea bedoelde externe verificatierapporten worden door de in artikel 50, lid 3, bedoelde leveranciers beschikbaar gesteld aan de downstream-marktdeelnemers in de toeleveringsketen.

1.   De in artikel 48, lid 1, bedoelde marktdeelnemers:

2.   Wanneer de in artikel 48, lid 1, bedoelde marktdeelnemers risicobeperkende maatregelen nemen terwijl zij de handel voortzetten of tijdelijk schorsen, overleggen zij met leveranciers en de betrokken belanghebbenden, waaronder lokale en nationale overheidsinstanties, internationale of maatschappelijke organisaties en betrokken derden zoals lokale gemeenschappen, alvorens een strategie voor meetbare risicobeperking vast te stellen in het in lid 1, punt b), iii), van dit artikel bedoelde risicobeheersplan.

3.   De in artikel 48, lid 1, bedoelde marktdeelnemers bepalen en beoordelen de waarschijnlijkheid van nadelige effecten in de in bijlage X, punt 2, vermelde risicocategorieën in hun toeleveringsketen. Die marktdeelnemers stellen de risico’s in hun toeleveringsketen vast en beoordelen die in het kader van hun eigen risicobeheersystemen. Die marktdeelnemers voeren via een aangemelde instantie overeenkomstig artikel 51 externe verificaties van hun eigen passende-zorgvuldigheidsketens uit. Die marktdeelnemers kunnen gebruikmaken van de externe verificatierapporten die op grond van artikel 51, lid 2, door een dergelijke aangemelde instantie zijn uitgebracht met betrekking tot beleidsmaatregelen betreffende passende zorgvuldigheid inzake batterijen dat overeenkomstig dit hoofdstuk wordt uitgevoerd door leveranciers in die keten. Die marktdeelnemers mogen ook die externe verificatierapporten gebruiken om, naargelang het geval, de praktijken inzake passende zorgvuldigheid van die leveranciers te beoordelen.

4.   De in artikel 48, lid 1, bedoelde marktdeelnemers rapporteren de bevindingen van de in lid 3 van dit artikel bedoelde risicobeoordeling aan hun overeenkomstig artikel 49, lid 1, punt c), verantwoordelijk gemaakte hoogste leidinggevenden en voeren de in lid 1, punt b), van dit artikel bedoelde strategie uit.

1.   De aangemelde instantie verricht externe verificaties. Dergelijke externe verificaties:

2.   De aangemelde instantie brengt een verificatierapport uit over de overeenkomstig lid 1 van dit artikel verrichte activiteiten en de resultaten daarvan. Indien het in artikel 48 bedoelde beleid van passende zorgvuldigheid inzake batterijen aan de in de artikelen 49, 50 en 52 neergelegde verplichtingen voldoet, vaardigt de aangemelde instantie een goedkeuringsbesluit uit.

1.   De in artikel 48, lid 1, bedoelde marktdeelnemers stellen het in artikel 51 bedoelde verificatierapport en goedkeuringsbesluit, de in artikel 48, lid 2, bedoelde auditrapporten en het beschikbare bewijs van naleving van een door de Commissie overeenkomstig artikel 53 erkende regeling inzake passende zorgvuldigheid op verzoek ter beschikking van markttoezichtautoriteiten of nationale autoriteiten van de lidstaten.

2.   De in artikel 48, lid 1, bedoelde marktdeelnemers stellen alle relevante informatie die zij hebben verzameld en bewaard op grond van hun beleid van passende zorgvuldigheid inzake batterijen, ter beschikking van hun onmiddellijke downstreamafnemers, een en ander met inachtneming van de vertrouwelijkheid van bedrijfsinformatie en andere concurrentiekwesties.

3.   Jaarlijks evalueren de in artikel 48, lid 1, bedoelde marktdeelnemers hun beleid van passende zorgvuldigheid inzake batterijen en brengen zij er een openbaar rapport over uit, ook op het internet. Dat rapport bevat, in een voor eindgebruikers gemakkelijk te begrijpen vorm waarbij duidelijk is om welke batterijen het gaat, gegevens en informatie over de maatregelen die de marktdeelnemers hebben genomen om te voldoen aan de eisen van de artikelen 49 en 50, waaronder bevindingen inzake aanzienlijke nadelige effecten in de risicocategorieën in bijlage X, punt 2, en de manier waarop die gevolgen zijn aangepakt, alsook een samenvatting van de overeenkomstig artikel 51 uitgevoerde externe verificaties, met inbegrip van de naam van de aangemelde instantie, met inachtneming van de vertrouwelijkheid van bedrijfsinformatie en andere concurrentiekwesties. In dat rapport wordt indien relevant ook ingegaan op de toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden met betrekking tot de winning, verwerking en verhandeling van de in batterijen aanwezige grondstoffen.

4.   Indien de in artikel 48, lid 1, bedoelde marktdeelnemers kunnen aantonen dat de in bijlage X, punt 1, vermelde grondstoffen die in de batterij aanwezig zijn, zijn verkregen uit recycling, maken zij hun conclusies voldoende gedetailleerd openbaar, met inachtneming van de vertrouwelijkheid van bedrijfsinformatie en andere concurrentiekwesties.

1.   regeringen, brancheorganisaties en groeperingen van belanghebbende organisaties die regelingen inzake passende zorgvuldigheid hebben ontwikkeld en daarop toezicht houden (“regelinghouders”), kunnen een aanvraag indienen om hun regelingen inzake passende zorgvuldigheid door de Commissie te laten erkennen. De Commissie is bevoegd uitvoeringshandelingen vast te stellen om te bepalen welke informatie-eisen de aanvraag voor erkenning moet bevatten. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 90, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

2.   Wanneer de Commissie, op basis van het bewijs dat, en de informatie die, op grond van lid 1 van dit artikel werd verstrekt, vaststelt dat de in dat lid bedoelde regeling inzake passende zorgvuldigheid marktdeelnemers in staat stelt aan de eisen van de artikelen 48, 49, 50 en 52 te voldoen, stelt zij een uitvoeringshandeling vast waarbij die regeling erkend wordt als zijnde gelijkwaardig met de eisen van deze verordening. Het Centrum voor maatschappelijk verantwoord ondernemen van de OESO wordt geraadpleegd alvorens die uitvoeringshandeling wordt vastgesteld. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 90, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

Bij het bepalen of een regeling inzake passende zorgvuldigheid wordt erkend, houdt de Commissie rekening met de verschillende sectorale praktijken die die regeling inhoudt, evenals met de risicogebaseerde benadering en methode die in die regeling worden gebruikt om risico’s te bepalen.

3.   De Commissie stelt overeenkomstig artikel 89 gedelegeerde handelingen vast met de criteria en de methode volgens welke zij overeenkomstig lid 2 van dit artikel bepaalt of marktdeelnemers op grond van regelingen inzake passende zorgvuldigheid aan de eisen van de artikelen 48, 49, 50 en 52 kunnen voldoen. Ook gaat de Commissie waar passend regelmatig na of erkende regelingen inzake passende zorgvuldigheid nog steeds voldoen aan de criteria op basis waarvan een besluit is genomen op grond van lid 2 van dit artikel een gelijkwaardigheidserkenning te verlenen.

4.   De houder van een regeling inzake passende zorgvuldigheid waarvoor overeenkomstig lid 2 een gelijkwaardigheidserkenning is verleend, stelt de Commissie onverwijld in kennis van elke wijziging of actualisering van die regeling. De Commissie beoordeelt of die wijzigingen of actualiseringen gevolgen hebben voor de gelijkwaardigheidserkenning van die regeling en neemt de nodige maatregelen.

5.   Indien er bewijs is van herhaalde of significante gevallen waarbij marktdeelnemers die een overeenkomstig lid 2 van dit artikel erkende regeling toepassen, niet voldoen aan de eisen van de artikelen 48, 49, 50 en 52, gaat de Commissie in overleg met de houder van de erkende regeling inzake passende zorgvuldigheid na of die gevallen op lacunes in de regeling wijzen.

6.   Indien de Commissie vaststelt dat er sprake is van niet-naleving van de eisen van de artikelen 48, 49, 50 en 52 of van lacunes in een erkende regeling inzake passende zorgvuldigheid, kan zij de regelinghouder een passende termijn toekennen om corrigerende maatregelen te treffen.

7.   Indien de regelinghouder de nodige corrigerende maatregelen niet treft of weigert te treffen en indien de Commissie heeft vastgesteld dat de in lid 6 van dit artikel bedoelde niet-naleving of lacunes de in artikel 48, lid 1, bedoelde marktdeelnemers die de regeling toepassen, beletten om de eisen van de artikelen 48, 49, 50 en 52 na te leven, of indien herhaalde of significante gevallen van niet-naleving door marktdeelnemers die een regeling toepassen te wijten zijn aan lacunes in de regeling, stelt de Commissie een uitvoeringshandeling vast waarbij de gelijkwaardigheidserkenning van de regeling wordt ingetrokken. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 90, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

8.   De Commissie stelt een register van erkende regelingen inzake passende zorgvuldigheid op en houdt dat bij. Dat register wordt op internet openbaar gemaakt.

1.   De lidstaten wijzen een of meer bevoegde autoriteiten aan die verantwoordelijk zijn voor de verplichtingen uit hoofde van dit hoofdstuk, met name voor het toezicht op en de controle van de naleving door producenten en organisaties voor producentenverantwoordelijkheid van hun verplichtingen uit hoofde van dit hoofdstuk.

2.   Elke lidstaat kan ook een van de in lid 1 bedoelde bevoegde autoriteiten aanwijzen als contactpunt voor de communicatie met de Commissie op grond van lid 4.

3.   De lidstaten stellen de bijzonderheden van de organisatie en activiteiten van de bevoegde autoriteit of autoriteiten vast, met inbegrip van de administratieve en procedurele regels voor:

4.   Uiterlijk op 18 november 2025 stellen de lidstaten de Commissie in kennis van de namen en adressen van de op grond van lid 1 aangewezen bevoegde autoriteiten. De lidstaten stellen de Commissie zonder onnodige vertraging in kennis van elke wijziging in de naam of het adres van die bevoegde autoriteiten.

1.   De lidstaten stellen een producentenregister op teneinde te controleren of producenten de verplichtingen van dit hoofdstuk naleven.

2.   Producenten registreren zich in het in lid 1 bedoelde register. Daartoe dienen zij in elke lidstaat waar zij een batterij voor het eerst op de markt aanbieden een registratieaanvraag in.

Producenten dienen de registratieaanvraag in via het in lid 9, punt a), bedoelde elektronische systeem voor gegevensverwerking.

Producenten bieden alleen batterijen, met inbegrip van batterijen die zijn ingebouwd in apparaten, lichte vervoermiddelen of andere voertuigen, aan op de markt van een lidstaat, indien zij of, bij machtiging, hun gemachtigden voor de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid, zijn geregistreerd in die lidstaat.

3.   De registratieaanvraag bevat de volgende informatie:

4.   Onverminderd lid 3 van dit artikel wordt de in punt d) van dat lid bedoelde informatie verstrekt ofwel in de registratieaanvraag uit hoofde van lid 3 van dit artikel, ofwel in de aanvraag om goedkeuring uit hoofde van artikel 58. Een dergelijke aanvraag om goedkeuring bevat ten minste informatie over de afzonderlijke of collectieve nakoming van de verplichtingen inzake uitgebreide producentenverantwoordelijkheid.

5.   De lidstaten kunnen al naargelang het geval aanvullende informatie of documenten vragen om het producentenregister efficiënt te gebruiken.

6.   Indien een producent overeenkomstig artikel 57, lid 1, een organisatie voor producentenverantwoordelijkheid heeft aangesteld, zijn de verplichtingen uit hoofde van dit artikel van overeenkomstige toepassing op die organisatie, tenzij anders is bepaald door de lidstaat.

7.   Aan de verplichtingen uit hoofde van dit artikel kan namens de producent worden voldaan door een gemachtigde voor de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid.

Indien aan de verplichtingen uit hoofde van dit artikel namens een producent wordt voldaan door een gemachtigde voor de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid die meer dan één producent vertegenwoordigt, vermeldt die gemachtigde naast de uit hoofde van lid 3 vereiste informatie de naam en de contactgegevens voor elke van de vertegenwoordigde producenten afzonderlijk.

8.   De lidstaten kunnen besluiten dat de registratieprocedure op grond van dit artikel en de goedkeuringsprocedure op grond van artikel 58 één enkele procedure vormen, mits de aanvraag voldoet aan de eisen van de leden 3 tot en met 7 van dit artikel.

9.   De bevoegde autoriteit:

10.   De bevoegde autoriteit:

11.   De bevoegde autoriteit kan de registratie van de producent weigeren of intrekken indien de in lid 3 bedoelde informatie en de daarbij horende bewijsstukken niet zijn verstrekt of ontoereikend zijn, of indien de producent niet langer voldoet aan de eisen van lid 3, punt d).

De bevoegde autoriteit trekt de registratie van de producent in wanneer die niet langer bestaat.

12.   De producent of, in voorkomend geval, de gemachtigde voor de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid of de namens de producenten die die vertegenwoordigt aangestelde organisatie voor producentenverantwoordelijkheid, stelt de bevoegde autoriteit zonder onnodige vertraging in kennis bij wijziging van de gegevens in het register en van de definitieve stopzetting van het op de markt aanbieden van in het register vermelde batterijen op het grondgebied van de lidstaat.

13.   Indien de informatie in het producentenregister niet openbaar toegankelijk is, waarborgen de lidstaten dat aanbieders van onlineplatforms die consumenten in staat stellen overeenkomsten op afstand met producenten te sluiten, gratis toegang tot de informatie in het register krijgen.

1.   Producenten hebben uitgebreide producentenverantwoordelijkheid voor batterijen die zij voor het eerst op de markt aanbieden op het grondgebied van een lidstaat. Die producenten moeten voldoen aan de eisen van de artikelen 8 en 8 bis van Richtlijn 2008/98/EG en de eisen van dit hoofdstuk.

2.   Een marktdeelnemer die een batterij die is voorbereid voor hergebruik, voorbereid voor herbestemming, herbestemd of geherfabriceerd, voor het eerst op de markt aanbiedt op het grondgebied van een lidstaat, wordt voor de toepassing van deze verordening beschouwd als de producent van die batterij en krijgt een uitgebreide producentenverantwoordelijkheid.

3.   Een producent zoals gedefinieerd in artikel 3, punt 47), d), stelt in elke lidstaat waar hij of zij batterijen verkoopt een gemachtigde voor de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid aan. Die aanstelling geschiedt bij schriftelijk mandaat.

4.   De door de producent te betalen financiële bijdragen dienen ter dekking van de volgende kosten voor de producten die de producent in de betrokken lidstaat op de markt aanbiedt:

5.   In het geval van het aanbieden van batterijen die zijn voorbereid voor hergebruik, voorbereid voor herbestemming, herbestemd of geherfabriceerd, kunnen zowel de producenten van de oorspronkelijke batterijen als de producenten van de batterijen die als gevolg van die handelingen in de handel worden gebracht, een kostendelingsmechanisme, dat is gebaseerd op de daadwerkelijke toekenning van kosten aan de verschillende producenten, instellen en aanpassen, voor de in lid 4, punten a), c) en d) bedoelde kosten.

Indien een in lid 2 bedoelde batterij onder meer dan één uitgebreide producentenverantwoordelijkheid valt, draagt de producent die de batterij voor het eerst in de handel brengt, geen extra kosten als gevolg van een dergelijk kostendelingsmechanisme.

De Commissie faciliteert de uitwisseling van informatie en beste praktijken tussen de lidstaten met betrekking tot dergelijke kostendelingsmechanismen.

1.   Producenten kunnen een overeenkomstig artikel 58 gemachtigde organisatie voor producentenverantwoordelijkheid aanstellen om namens hen de verplichtingen inzake uitgebreide producentenverantwoordelijkheid na te komen. De lidstaten kunnen maatregelen nemen om het aanstellen van een organisatie voor producentenverantwoordelijkheid verplicht te stellen. Dergelijke maatregelen worden gerechtvaardigd op basis van de specifieke kenmerken van een bepaalde categorie batterijen die in de handel worden gebracht en de daarmee verband houdende afvalbeheerkenmerken.

2.   Indien de verplichtingen inzake uitgebreide producentenverantwoordelijkheid collectief worden vervuld, zorgen organisaties voor producentenverantwoordelijkheid voor een gelijke behandeling van producenten, ongeacht hun herkomst of omvang, zonder dat zij een onevenredige last met zich brengen voor producenten van kleine hoeveelheden batterijen, waaronder ook kleine en middelgrote ondernemingen. Zij zorgen er ook voor dat de financiële bijdragen die de producenten aan hen betalen:

3.   Indien in een lidstaat meerdere organisaties voor producentenverantwoordelijkheid gemachtigd zijn om namens producenten de verplichtingen inzake uitgebreide producentenverantwoordelijkheid na te komen, verzekeren zij dat de activiteiten die zijn bedoeld in artikel 59, lid 1, artikel 60, lid 1 en artikel 61, lid 1, op het gehele grondgebied van de lidstaat zijn afgedekt. De lidstaten wijzen een bevoegde autoriteit aan of stellen een onafhankelijke derde aan om erop toe te zien dat de organisaties voor producentenverantwoordelijkheid hun verplichtingen op gecoördineerde wijze nakomen.

4.   Organisaties voor producentenverantwoordelijkheid waarborgen het vertrouwelijke karakter van de gegevens in hun bezit in geval van door eigendomsrechten beschermde informatie of rechtstreeks aan individuele producenten of hun gemachtigden voor de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid toe te schrijven informatie.

5.   Naast de in artikel 8 bis, lid 3, punt e), van Richtlijn 2008/98/EG bedoelde informatie, publiceren organisaties voor producentenverantwoordelijkheid ten minste elk jaar op hun website, onverminderd de vertrouwelijkheid van commerciële en industriële gegevens, informatie over het door de producenten die de organisatie voor producentenverantwoordelijkheid hebben aangesteld behaalde percentage gescheiden inzameling van afgedankte batterijen, de door hen behaalde recyclingrendementen en de door hen behaalde niveaus van materiaalterugwinning.

6.   Naast de in lid 5 bedoelde informatie, maken organisaties voor producentenverantwoordelijkheid informatie openbaar over de selectieprocedure voor afvalverwerkers die overeenkomstig lid 8 is gekozen.

7.   Wanneer dat nodig is om verstoring van de interne markt te voorkomen, is de Commissie gemachtigd een uitvoeringshandeling vast te stellen om criteria voor de toepassing van lid 2, punt a), van dit artikel te bepalen. Die uitvoeringshandeling behelst geen precieze vaststelling van de bijdragen en wordt volgens de in artikel 90, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

8.   Afvalverwerkers worden onderworpen aan een niet-discriminerende selectieprocedure, op basis van transparante gunningscriteria, die wordt uitgevoerd door producenten of organisaties voor producentenverantwoordelijkheid en die geen onevenredige last met zich brengt voor kleine en middelgrote ondernemingen.

1.   Producenten die de verplichtingen inzake uitgebreide producentenverantwoordelijkheid individueel nakomen en organisaties voor producentenverantwoordelijkheid die zijn aangesteld om die verplichtingen collectief na te komen, vragen een goedkeuring inzake de nakoming van de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid aan bij de bevoegde autoriteit.

2.   De goedkeuring wordt slechts verleend indien:

3.   De lidstaten nemen in hun maatregelen tot vaststelling van administratieve en procedurele regels als bedoeld in artikel 54, lid 3, punt b), de details op van de goedkeuringsprocedure, die kan verschillen afhankelijk van het feit of het een individuele of collectieve nakoming van de verplichtingen inzake uitgebreide producentenverantwoordelijkheid betreft, alsook de modaliteiten voor de controle van de naleving door producenten of organisaties voor producentenverantwoordelijkheid, met inbegrip van de daartoe door producenten of organisaties voor producentenverantwoordelijkheid te verstrekken informatie. De goedkeuringsprocedure omvat eisen inzake de controle van de regelingen die zijn ingevoerd om de naleving van de eisen van artikel 59, leden 1 en 2, en artikel 60, leden 1, 2 en 4, te waarborgen, en termijnen voor de controle, die niet langer mogen zijn dan twaalf weken na de indiening van een volledig aanvraagdossier. De controle kan worden verricht door een onafhankelijke deskundige, die een controlerapport over het resultaat van de controle opstelt.

4.   De producent of organisatie voor producentenverantwoordelijkheid stelt de bevoegde autoriteit zonder onnodige vertraging in kennis van wijzigingen van de informatie in de goedkeuring, van wijzigingen die betrekking hebben op de voorwaarden van de goedkeuring of van de definitieve stopzetting van activiteiten.

5.   Het in artikel 8 bis, lid 3, punt d), van Richtlijn 2008/98/EG bepaalde mechanisme voor zelfcontrole wordt regelmatig, en ten minste om de drie jaar, en op verzoek van de bevoegde autoriteit, uitgevoerd om na te gaan of nog steeds wordt voldaan aan de bepalingen in dat punt, alsook aan de in lid 2 van dit artikel bedoelde voorwaarden voor de goedkeuring. De producent of de organisatie voor producentenverantwoordelijkheid dient op verzoek een zelfcontrolerapport en, indien nodig, het ontwerpplan met corrigerende maatregelen in bij de bevoegde autoriteit. Onverminderd de bevoegdheden uit hoofde van lid 6 van dit artikel kan de bevoegde autoriteit opmerkingen maken bij het zelfcontrolerapport en het ontwerpplan met corrigerende maatregelen, en maakt zij dergelijke eventuele opmerkingen kenbaar aan de producent of de organisatie voor producentenverantwoordelijkheid. De producent of de organisatie voor producentenverantwoordelijkheid stelt op basis van die opmerkingen het plan met corrigerende maatregelen op.

6.   De bevoegde autoriteit kan besluiten de goedkeuring in te trekken indien de in artikel 59, lid 3, of artikel 60, lid 3, vastgelegde inzamelingsdoelstellingen niet worden gehaald of de producent of de organisatie voor producentenverantwoordelijkheid niet langer voldoet aan de eisen inzake de organisatie van de inzameling en verwerking van afgedankte batterijen of nalatig is bij het rapporteren aan de bevoegde autoriteit of verzuimt die in kennis te stellen van wijzigingen die betrekking hebben op de voorwaarden voor de goedkeuring, of de activiteiten heeft gestaakt.

7.   Een producent, in geval van individuele nakoming van de verplichtingen inzake uitgebreide producentenverantwoordelijkheid, en organisaties voor producentenverantwoordelijkheid, in geval van collectieve nakoming van uitgebreide producentenverantwoordelijkheid, bieden een garantie ter dekking van de kosten in verband met afvalbeheeractiviteiten die door de producent of de organisatie voor producentenverantwoordelijkheid verschuldigd zijn in geval van niet-naleving van de verplichtingen inzake uitgebreide producentenverantwoordelijkheid, onder meer in geval van definitieve stopzetting van hun activiteiten of insolventie. De lidstaten kunnen aanvullende eisen stellen betreffende die garantie. In het geval van een door de overheid beheerde organisatie voor producentenverantwoordelijkheid mag die garantie anders dan door de organisatie zelf worden verstrekt en kan zij de vorm aannemen van een uit producentenbijdragen gefinancierd overheidsfonds, waarvoor de lidstaat die de organisatie beheert gezamenlijk en hoofdelijk aansprakelijk is.

1.   Producenten van draagbare batterijen of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, organisaties voor producentenverantwoordelijkheid zorgen ervoor dat alle afgedankte draagbare batterijen, ongeacht hun aard, chemische samenstelling, conditie, merk of oorsprong, gescheiden worden ingezameld op het grondgebied van een lidstaat waar zij draagbare batterijen voor het eerst op de markt aanbieden. Daartoe:

2.   Producenten van draagbare batterijen of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, organisaties voor producentenverantwoordelijkheid zorgen ervoor dat het terugname- en inzamelingssysteem voor afgedankte draagbare batterijen:

3.   Producenten van draagbare batterijen of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, organisaties voor producentenverantwoordelijkheid halen en handhaven op duurzame wijze ten minste de volgende inzamelingsdoelstellingen voor afgedankte draagbare batterijen:

Producenten of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, organisaties voor producentenverantwoordelijkheid berekenen het in dit lid bedoelde inzamelingspercentage overeenkomstig bijlage XI.

4.   Eindgebruikers kunnen zich ontdoen van afgedankte draagbare batterijen via de in lid 2, punt a), bedoelde inzamelpunten zonder dat zij daarvoor hoeven te betalen of verplicht kunnen worden om een nieuwe batterij te kopen of deze te hebben gekocht bij de producenten die de inzamelpunten hebben opgezet.

5.   Overeenkomstig lid 2, punten a), i), iii) en iv), opgezette inzamelpunten zijn niet onderworpen aan de registratie- of vergunningsvoorschriften van Richtlijn 2008/98/EG.

6.   Lidstaten kunnen maatregelen vaststellen die aan de in lid 2, punt a), van dit artikel bedoelde inzamelpunten voorschrijven dat zij uitsluitend afgedankte draagbare batterijen mogen inzamelen indien zij een contract hebben gesloten met de producenten of indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, organisaties voor producentenverantwoordelijkheid.

7.   Gezien de verwachte ontwikkeling van de markt en de verwachte verlenging van de levensduur van oplaadbare draagbare batterijen, en om een beter beeld te krijgen van het daadwerkelijke volume afgedankte draagbare batterijen, is de Commissie bevoegd om uiterlijk op 18 augustus 2027 overeenkomstig artikel 89 gedelegeerde handelingen vast te stellen om de in bijlage XI uiteengezette methode voor de berekening van het inzamelingspercentage van draagbare batterijen te wijzigen, alsook om de in lid 3 van dit artikel vastgelegde inzamelingsdoelstelling te wijzigen teneinde die aan de nieuwe methode aan te passen en tegelijkertijd vergelijkbare ambities en tijdschema’s te handhaven.

1.   Producenten van batterijen voor lichte vervoermiddelen of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, organisaties voor producentenverantwoordelijkheid zorgen ervoor dat alle afgedankte batterijen voor lichte vervoermiddelen, ongeacht hun chemische samenstelling, conditie, merk of oorsprong, gescheiden worden ingezameld op het grondgebied van een lidstaat waar zij batterijen voor het eerst op de markt aanbieden. Daartoe:

2.   Producenten van batterijen voor lichte vervoermiddelen of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, organisaties voor producentenverantwoordelijkheid zorgen ervoor dat het terugname- en inzamelingssysteem voor afgedankte batterijen voor lichte vervoermiddelen:

3.   Producenten van batterijen voor lichte vervoermiddelen of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, organisaties voor producentenverantwoordelijkheid halen en handhaven op duurzame wijze ten minste de volgende inzamelingsdoelstellingen voor afgedankte batterijen voor lichte vervoermiddelen:

Producenten van batterijen voor lichte vervoermiddelen of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, organisaties voor producentenverantwoordelijkheid berekenen het in dit lid bedoelde inzamelingspercentage overeenkomstig bijlage XI.

4.   Producenten van batterijen voor lichte vervoermiddelen of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, organisaties voor producentenverantwoordelijkheid:

5.   Eindgebruikers kunnen zich ontdoen van afgedankte batterijen voor lichte vervoermiddelen via de in lid 2, punt a), bedoelde inzamelpunten zonder dat zij daarvoor hoeven te betalen of verplicht kunnen worden om een nieuwe batterij te kopen of deze te hebben gekocht te hebben gekocht bij de producenten die de inzamelpunten hebben opgezet.

6.   Overeenkomstig lid 2, punten a), i), iii) en iv), opgezette inzamelpunten zijn niet onderworpen aan de registratie- of vergunningsvoorschriften van Richtlijn 2008/98/EG.

7.   Lidstaten kunnen maatregelen vaststellen die aan de in lid 2, punt a), van dit artikel bedoelde inzamelpunten voorschrijven dat zij uitsluitend afgedankte batterijen voor lichte vervoermiddelen mogen inzamelen indien zij een contract hebben gesloten met de producenten of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, organisaties voor producentenverantwoordelijkheid.

8.   Gezien de verwachte ontwikkeling van de markt en de verwachte verlenging van de levensduur van oplaadbare batterijen voor lichte vervoermiddelen, en om een beter beeld te krijgen van het daadwerkelijke volume afgedankte batterijen voor lichte vervoermiddelen, is de Commissie bevoegd om uiterlijk op 18 augustus 2027 overeenkomstig artikel 89 gedelegeerde handelingen vast te stellen om de in bijlage XI uiteengezette methode voor de berekening van het inzamelingspercentage van afgedankte batterijen voor lichte vervoermiddelen te wijzigen, alsook om de in lid 3 van dit artikel vastgelegde inzamelingsdoelstelling te wijzigen teneinde die aan de nieuwe methode aan te passen en tegelijkertijd vergelijkbare ambities en tijdschema’s te handhaven.

1.   Producenten van start-, verlichtings- en ontstekingsbatterijen, industriële batterijen en batterijen voor elektrische voertuigen of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, organisaties voor producentenverantwoordelijkheid nemen alle afgedankte start-, verlichtings- en ontstekingsbatterijen, afgedankte industriële batterijen en afgedankte batterijen voor elektrische voertuigen ongeacht hun aard, chemische samenstelling, conditie, merk of oorsprong van de respectieve categorie die zij op het grondgebied van die lidstaat voor het eerst op de markt hebben aangeboden kosteloos terug, zonder verplichting voor de eindgebruiker om een nieuwe batterij te kopen of om de batterij bij hen te hebben gekocht, en zorgen ervoor dat die gescheiden worden ingezameld. Daartoe aanvaarden zij de terugname van afgedankte start-, verlichtings- en ontstekingsbatterijen, afgedankte industriële batterijen en afgedankte batterijen voor elektrische voertuigen van eindgebruikers of van terugname- en inzamelingssystemen met inzamelpunten die zijn opgezet in samenwerking met:

Lidstaten kunnen maatregelen vaststellen die voorschrijven dat de in de eerste alinea, punten a) tot en met d), bedoelde entiteiten uitsluitend afgedankte start-, verlichtings- en ontstekingsbatterijen, afgedankte industriële batterijen en afgedankte batterijen voor elektrische voertuigen mogen inzamelen indien zij een contract hebben gesloten met de producenten of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, met organisaties voor producentenverantwoordelijkheid.

Indien afgedankte industriële batterijen eerst ter plaatse moeten worden ontmanteld bij particuliere, niet-commerciële gebruikers, mag de verplichting van de producent om die afgedankte batterijen terug te nemen er niet toe leiden dat de kosten in verband met de ontmanteling en inzameling van die afgedankte batterijen door die gebruikers worden gedragen.

2.   Overeenkomstig lid 1 ingevoerde terugnameregelingen bestrijken het volledige grondgebied van een lidstaat, rekening houdend met de bevolkingsgrootte en -dichtheid, het verwachte volume aan afgedankte start-, verlichtings- en ontstekingsbatterijen, afgedankte industriële batterijen en afgedankte batterijen voor elektrische voertuigen en de toegankelijkheid en nabijheid voor eindgebruikers, en zijn niet beperkt tot gebieden waar de inzameling en het daaropvolgende beheer van afgedankte start-, verlichtings- en ontstekingsbatterijen, afgedankte industriële batterijen en afgedankte batterijen voor elektrische voertuigen winstgevend is.

3.   Producenten van start-, verlichtings- en ontstekingsbatterijen, industriële batterijen en batterijen voor elektrische voertuigen of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, organisaties voor producentenverantwoordelijkheid:

4.   De in lid 1, punten a) tot en met d), van dit artikel bedoelde entiteiten kunnen ingezamelde afgedankte start-, verlichtings- en ontstekingsbatterijen, afgedankte industriële batterijen en afgedankte batterijen voor elektrische voertuigen aan de overeenkomstig artikel 57, lid 8, geselecteerde afvalverwerkers overhandigen met het oog op de verwerking ervan overeenkomstig artikel 70. In die gevallen wordt geacht aan de verplichting van producenten op grond van lid 3, punt c), van dit artikel te zijn voldaan.

1.   Distributeurs nemen afgedankte batterijen kosteloos terug van de eindgebruiker, zonder de eindgebruiker te verplichten om een nieuwe batterij te kopen of gekocht te hebben, ongeacht de chemische samenstelling, het merk of de oorsprong van de batterijen, op de volgende wijze:

2.   De terugnameverplichting van lid 1:

3.   Distributeurs overhandigen afgedankte batterijen die zij hebben teruggenomen aan de producenten of de organisaties voor producentenverantwoordelijkheid die overeenkomstig respectievelijk de artikelen 59, 60 en 61 verantwoordelijk zijn voor de inzameling van die afgedankte batterijen of aan een overeenkomstig artikel 57, lid 8, geselecteerde afvalverwerker met het oog op de verwerking ervan overeenkomstig artikel 70.

4.   De verplichtingen uit hoofde van dit artikel zijn van overeenkomstige toepassing op distributeurs die via overeenkomsten op afstand batterijen leveren aan eindgebruikers. Die distributeurs voorzien in een voldoende aantal inzamelpunten die het volledige grondgebied van een lidstaat bestrijken, rekening houdend met de bevolkingsgrootte en -dichtheid, het verwachte volume aan afgedankte draagbare batterijen, afgedankte batterijen voor lichte vervoermiddelen, afgedankte start-, verlichtings- en ontstekingsbatterijen, afgedankte industriële batterijen en afgedankte batterijen voor elektrische voertuigen, en de toegankelijkheid en nabijheid voor eindgebruikers van de inzamelpunten waar zij batterijen kunnen inleveren.

5.   In het geval van verkoop met levering bieden distributeurs aan om afgedankte draagbare batterijen, afgedankte batterijen voor lichte vervoermiddelen, afgedankte industriële batterijen, afgedankte start-, verlichtings- en ontstekingsbatterijen en afgedankte batterijen voor elektrische voertuigen kosteloos terug te nemen bij het punt van levering aan de eindgebruiker of bij een lokaal inzamelpunt. De eindgebruiker wordt bij het bestellen van de batterij in kennis gesteld van de terugnameregelingen voor afgedankte batterijen.

6.   Met het oog op de naleving van artikel 30, lid 1, punten d) en e), van Verordening (EU) 2022/2065 zorgen onder het toepassingsgebied van afdeling 4 van hoofdstuk III van die verordening vallende onlineplatforms die consumenten de mogelijkheid bieden overeenkomsten op afstand te sluiten met producenten, ervoor dat zij de volgende informatie hebben ontvangen van producenten die batterijen aanbieden, met inbegrip van batterijen die zijn ingebouwd in apparaten, lichte vervoermiddelen of andere voertuigen, aan consumenten die gevestigd zijn in de Unie:

1.   Eindgebruikers ontdoen zich van afgedankte batterijen gescheiden van andere afvalstromen, waaronder het gemengd stedelijk afval.

2.   Eindgebruikers ontdoen zich van afgedankte batterijen in daartoe aangewezen inzamelpunten voor gescheiden inzameling die zijn opgezet door, of in overeenstemming met de specifieke regelingen afgesproken met, de producent of een organisatie voor producentenverantwoordelijkheid, in overeenstemming met de artikelen 59, 60 en 61.

1.   Exploitanten van verwerkingsinrichtingen die onderworpen zijn aan Richtlijn 2000/53/EG of Richtlijn 2012/19/EU overhandigen afgedankte batterijen die voortkomen uit de verwerking van autowrakken of afgedankte elektrische en elektronische apparatuur aan producenten van de desbetreffende categorie batterijen of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, organisaties voor producentenverantwoordelijkheid of aan de overeenkomstig artikel 57, lid 8, geselecteerde afvalverwerkers met het oog op de verwerking ervan overeenkomstig artikel 70 van deze verordening.

2.   De exploitanten van de in lid 1 bedoelde verwerkingsinrichtingen houden een register van die overhandigingen bij.

1.   Afgedankte batterijen afkomstig van particuliere, niet-commerciële eindgebruikers mogen worden afgedankt in door overheidsinstanties voor afvalbeheer opgezette afzonderlijke inzamelpunten.

2.   Overheidsinstanties voor afvalbeheer zorgen ervoor dat ingezamelde afgedankte batterijen overeenkomstig artikel 70 worden verwerkt door:

1.   Vrijwillige-inzamelpunten voor afgedankte draagbare batterijen overhandigen ingezamelde afgedankte draagbare batterijen aan de producenten van draagbare batterijen of aan derden die namens hen optreden, waaronder organisaties voor producentenverantwoordelijkheid, of aan overeenkomstig artikel 57, lid 8, geselecteerde afvalverwerkers, met het oog op de verwerking ervan overeenkomstig artikel 70.

2.   Vrijwillige-inzamelpunten voor afgedankte batterijen voor lichte vervoermiddelen overhandigen ingezamelde afgedankte batterijen voor lichte vervoermiddelen aan de producenten van batterijen voor lichte vervoermiddelen of aan derden die namens hen optreden, waaronder organisaties voor producentenverantwoordelijkheid, of aan overeenkomstig artikel 57, lid 8, geselecteerde afvalverwerkers, met het oog op de verwerking ervan overeenkomstig artikel 70.

1.   De lidstaten kunnen beperkingen opleggen aan het vermogen van distributeurs, exploitanten van afvalverwerkingsinrichtingen als bedoeld in artikel 65, overheidsinstanties voor afvalbeheer als bedoeld in artikel 66 en vrijwillige-inzamelpunten als bedoeld in artikel 67 om ingezamelde afgedankte draagbare batterijen en afgedankte batterijen voor lichte vervoermiddelen over te dragen aan producenten of organisaties voor producentenverantwoordelijkheid, of aan een afvalverwerker om de verwerking overeenkomstig artikel 70 uit te voeren. De lidstaten zorgen ervoor dat dergelijke beperkingen geen nadelig effect hebben op de inzamelings- en recyclingsystemen.

2.   De lidstaten kunnen ook maatregelen vaststellen die de in artikel 66 bedoelde overheidsinstanties voor afvalbeheer toelaten zelf in te staan voor de verwerking overeenkomstig artikel 70.

1.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de producenten of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, organisaties voor producentenverantwoordelijkheid de in artikel 59, lid 3, eerste alinea, punten a), b), en c), vastgelegde inzamelingsdoelstellingen ten aanzien van afgedankte draagbare batterijen en de in artikel 60, lid 3, eerste alinea, punten a) en b), vastgelegde inzamelingsdoelstellingen ten aanzien van afgedankte batterijen voor lichte vervoermiddelen behalen.

2.   De lidstaten monitoren met name regelmatig, en minstens jaarlijks, de inzamelingspercentages van de producenten of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, organisaties voor producentenverantwoordelijkheid om na te gaan of zij passende maatregelen hebben genomen om de in artikel 59, lid 3, eerste alinea, punten a), b), en c), vastgelegde inzamelingsdoelstellingen ten aanzien van afgedankte draagbare batterijen en de in artikel 60, lid 3, eerste alinea, punten a) en b), vastgelegde inzamelingsdoelstellingen ten aanzien van afgedankte batterijen voor lichte vervoermiddelen te behalen. Een dergelijke monitoring wordt met name gebaseerd op de informatie die overeenkomstig artikel 75 aan de bevoegde autoriteiten is gerapporteerd en bestaat uit de controle van die informatie, van de vraag of de producent de in bijlage XI vastgelegde berekeningsmethode heeft nageleefd, en de resultaten van het in lid 5 van dit artikel bedoelde samenstellingsonderzoek en andere informatie waarover de lidstaat beschikt.

3.   Indien een lidstaat op basis van de in lid 2 van dit artikel bedoelde monitoring vaststelt dat een producent of, indien zij is aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, een organisatie voor producentenverantwoordelijkheid geen passende maatregelen heeft genomen om de in artikel 59, lid 3, eerste alinea, punten a), b), en c), vastgelegde inzamelingsdoelstellingen ten aanzien van afgedankte draagbare batterijen en de in artikel 60, lid 3, eerste alinea, punten a) en b), vastgelegde inzamelingsdoelstellingen ten aanzien van afgedankte batterijen voor lichte vervoermiddelen te behalen, verzoekt de bevoegde autoriteit van die lidstaat die producent of organisatie voor producentenverantwoordelijkheid passende corrigerende maatregelen te nemen die ervoor zorgen dat de in die artikelen vastgelegde inzamelingsdoelstellingen kunnen worden behaald.

4.   Onverminderd het mechanisme voor zelfcontrole dat is bedoeld in artikel 58, lid 5, legt de producent of, indien zij is aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, de organisatie voor producentenverantwoordelijkheid ten laatste drie maanden na het in lid 3 van dit artikel bedoelde verzoek van de bevoegde autoriteit een ontwerpplan met corrigerende maatregelen voor aan de bevoegde autoriteit. De bevoegde autoriteit mag opmerkingen over het ontwerpplan formuleren en zij deelt eventuele opmerkingen ten laatste één maand na ontvangst van het ontwerpplan met corrigerende maatregelen mee aan de producent of de organisatie voor producentenverantwoordelijkheid.

Indien de bevoegde autoriteit haar opmerkingen over het ontwerpplan met corrigerende maatregelen meedeelt, stelt de producent of de organisatie voor producentenverantwoordelijkheid ten laatste één maand na ontvangst van die opmerkingen, en rekening houdend met die opmerkingen, het plan met corrigerende maatregelen op, en voert het plan dienovereenkomstig uit.

De inhoud van het plan met corrigerende maatregelen en de naleving ervan door de producent of de organisatie voor producentenverantwoordelijkheid worden meegenomen in de beoordeling of nog steeds aan de voorwaarden voor de in artikel 55 vastgelegde registratie en, waar van toepassing, voor de in artikel 58 vastgelegde goedkeuring wordt voldaan.

5.   Uiterlijk op 1 januari 2026 en daarna elke vijf jaar verrichten de lidstaten een onderzoek naar de samenstelling van ingezamelde stromen gemengd stedelijk afval en afgedankte elektrische en elektronische apparatuur voor het voorgaande kalenderjaar om het aandeel afgedankte draagbare batterijen en afgedankte batterijen voor lichte vervoermiddelen daarin te bepalen. Op basis van die onderzoeken kunnen de bevoegde autoriteiten de producenten van draagbare batterijen, de producenten van batterijen voor lichte vervoermiddelen of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, de respectieve organisaties voor producentenverantwoordelijkheid, voorschrijven corrigerende maatregelen te nemen om hun netwerk van aangesloten inzamelpunten uit te breiden en voorlichtingscampagnes te voeren overeenkomstig artikel 74, lid 1.

1.   Ingezamelde afgedankte batterijen mogen niet worden verwijderd of aan een energieterugwinningshandeling worden onderworpen.

2.   Onverminderd Richtlijn 2010/75/EU zorgen vergunde inrichtingen ervoor dat de verwerking voor afgedankte batterijen ten minste voldoet aan deel A van bijlage XII bij deze verordening en strookt met de beste beschikbare technieken zoals gedefinieerd in artikel 3, punt 10, van Richtlijn 2010/75/EU.

3.   Batterijen die worden ingezameld terwijl zij nog steeds zijn ingebouwd in een afgedankt apparaat, een afgedankt licht vervoermiddel of een autowrak, worden van dat apparaat, afgedankt licht vervoermiddel of autowrak afgezonderd overeenkomstig de voorschriften van Richtlijn 2000/53/EG of Richtlijn 2012/19/EU, naargelang wat van toepassing is.

4.   De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 89 gedelegeerde handelingen vast te stellen teneinde de in deel A van bijlage XII vastgelegde voorschriften voor de verwerking van afgedankte batterijen te wijzigen gelet op de technische en wetenschappelijke vooruitgang en opkomende nieuwe technologieën op het gebied van afvalbeheer.

5.   De lidstaten kunnen stimuleringsregelingen invoeren voor marktdeelnemers die hogere percentages behalen dan de respectievelijk in de delen B en C van bijlage XII vastgelegde doelstellingen voor recyclingrendementen en materiaalterugwinning.

1.   Alle vergunde inrichtingen zorgen ervoor dat alle afgedankte batterijen die hun worden aangeboden, worden aanvaard en worden voorbereid voor hergebruik, voorbereid voor herbestemming of gerecycled.

2.   Recyclers zorgen ervoor dat recycling de doelstellingen voor recyclingrendement en de doelstellingen voor materiaalterugwinning haalt die zijn vastgelegd in respectievelijk deel B en deel C van bijlage XII.

3.   De recyclingrendements- en materiaalterugwinningspercentages worden berekend overeenkomstig de regels die zijn vastgelegd in een op grond van lid 4 van dit artikel vastgestelde gedelegeerde handeling.

4.   Uiterlijk op 18 februari 2025 stelt de Commissie overeenkomstig artikel 89 een gedelegeerde handeling vast om deze verordening aan te vullen met de methode voor de berekening en de controle van de recyclingrendements- en materiaalterugwinningspercentages overeenkomstig deel A van bijlage XII, en het model voor de documentatie.

5.   Uiterlijk op 18 augustus 2026 en vervolgens ten minste om de vijf jaar beoordeelt de Commissie of het, als gevolg van marktontwikkelingen, met name met betrekking tot batterijtechnologieën met gevolgen voor het type teruggewonnen materialen en de bestaande en voorspelde beschikbaarheid van kobalt, koper, lood, lithium of nikkel of het ontbreken daarvan, en in het licht van de technische en wetenschappelijke vooruitgang, passend is de in de delen B en C van bijlage XII vastgelegde doelstellingen voor recyclingrendement en materiaalterugwinning te herzien. De Commissie is bevoegd om, indien gerechtvaardigd en passend op basis van die beoordeling, overeenkomstig artikel 89 een gedelegeerde handeling vast te stellen tot wijziging van de in de delen B en C van bijlage XII vastgelegde doelstellingen voor recyclingrendement en materiaalterugwinning.

6.   De Commissie is bevoegd om, waar passend als gevolg van marktontwikkelingen met gevolgen voor het type teruggewonnen materialen en in het licht van de technische en wetenschappelijke vooruitgang, waaronder opkomende nieuwe technologieën op het gebied van afvalbeheer, overeenkomstig artikel 89 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van deel C van bijlage XII door toevoeging van materialen met specifieke doelstellingen voor materiaalterugwinning per specifiek materiaal, en van deel B van bijlage XII door toevoeging van chemische samenstellingen van batterijen met specifieke doelstellingen voor recyclingrendement.

1.   De verwerking mag buiten de betrokken lidstaat of buiten de Unie gebeuren voor zover de overbrenging van afgedankte batterijen, of fracties daarvan, voldoet aan de Verordeningen (EG) nr. 1013/2006 en (EG) nr. 1418/2007.

2.   Om een onderscheid te maken tussen gebruikte batterijen en afgedankte batterijen, kunnen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten de overbrenging van gebruikte batterijen waarvan wordt vermoed dat zij afgedankte batterijen zijn, controleren op overeenstemming met de minimumeisen van bijlage XIV en dergelijke overbrengingen dienovereenkomstig monitoren.

Wanneer de bevoegde autoriteiten van een lidstaat vaststellen dat een voorgenomen overbrenging van gebruikte batterijen uit afgedankte batterijen bestaat, kunnen de kosten van de nodige analysen, inspecties en opslag van de gebruikte batterijen waarvan wordt vermoed dat zij afval zijn, in rekening worden gebracht aan de producenten van de desbetreffende categorie batterijen, aan derden die in hun naam handelen of aan andere personen die de overbrenging regelen. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 89 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot aanvulling van de minimumeisen van bijlage XIV, met name inzake de conditie, om een onderscheid te maken tussen de overbrenging van gebruikte batterijen en van afgedankte batterijen.

3.   Afgedankte batterijen, of fracties daarvan, die overeenkomstig lid 1 van dit artikel uit de Unie worden uitgevoerd, tellen alleen mee voor de naleving van de in de artikelen 70 en 71 vastgelegde verplichtingen, rendementen en doelstellingen indien de exporteur van de afgedankte batterijen, of fracties daarvan, door de bevoegde autoriteit van bestemming goedgekeurde bewijsstukken overlegt waaruit blijkt dat de verwerking heeft plaatsgevonden onder voorwaarden die gelijkwaardig zijn aan de in deze verordening gestelde voorwaarden en in overeenstemming met ander Unierecht inzake de bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu.

4.   De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 89 een gedelegeerde handeling vast te stellen met nadere regels ter aanvulling van die in lid 3 van dit artikel, door de criteria voor de beoordeling van gelijkwaardige voorwaarden vast te stellen.

1.   Teneinde te documenteren dat een afgedankte batterij voor lichte vervoermiddelen, een afgedankte industriële batterij en een afgedankte batterij voor elektrische voertuigen, na voorbereiding voor hergebruik of voorbereiding voor herbestemming, niet langer afval is, toont de houder van de batterij op verzoek van een bevoegde autoriteit het volgende aan:

2.   De in lid 1, punt a), bedoelde informatie wordt onder gelijke voorwaarden beschikbaar gesteld voor eindgebruikers en derden die namens hen optreden, als onderdeel van de documentatie waarvan de in lid 1 bedoelde batterij vergezeld gaat wanneer zij in de handel wordt gebracht of in gebruik wordt genomen.

3.   De informatieverstrekking overeenkomstig de leden 1 en 2 laat verplichtingen met het oog op de bescherming van de vertrouwelijkheid van commercieel gevoelige informatie op grond van het desbetreffende Unie- en nationale recht onverlet.

4.   De Commissie is bevoegd een uitvoeringshandeling vast te stellen teneinde nadere technische en verificatievoorschriften vast te stellen waaraan afgedankte batterijen voor lichte vervoermiddelen, afgedankte industriële batterijen of afgedankte batterijen voor elektrische voertuigen moeten voldoen om niet langer als afval te worden beschouwd. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 90, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

1.   Naast de informatie bedoeld in artikel 8 bis, lid 2, van Richtlijn 2008/98/EG, stellen producenten of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, organisaties voor producentenverantwoordelijkheid de volgende informatie over het voorkomen en beheren van afgedankte batterijen ter beschikking van eindgebruikers en distributeurs met betrekking tot de categorieën batterijen die de producenten op het grondgebied van een lidstaat leveren:

Die informatie:

2.   Producenten stellen informatie over de veiligheids- en beschermingsmaatregelen voor de opslag en inzameling van afgedankte batterijen, ook met betrekking tot de veiligheid op het werk, beschikbaar voor distributeurs en marktdeelnemers als bedoeld in de artikelen 62, 65 en 66 en voor andere afvalverwerkers die activiteiten op het gebied van voorbereiding voor hergebruik, voorbereiding voor herbestemming of verwerking uitvoeren.

3.   Vanaf het tijdstip waarop een batterij op het grondgebied van een lidstaat wordt geleverd, stellen producenten de volgende informatie voor het specifieke batterijmodel met betrekking tot de correcte en milieuverantwoorde behandeling van afgedankte batterijen, op verzoek, gratis en elektronisch, beschikbaar voor afvalverwerkers die activiteiten op het gebied van voorbereiding voor hergebruik, voorbereiding voor herbestemming of verwerking uitvoeren, voor zover die afvalverwerkers die informatie nodig hebben om hun activiteiten te kunnen uitvoeren:

In de in de eerste alinea, punten a) en b), bedoelde informatie worden de onderdelen en materialen geïdentificeerd, alsook waar alle gevaarlijke stoffen in een batterij zich bevinden, voor zover dat voor de marktdeelnemers die activiteiten op het gebied van voorbereiding voor hergebruik, voorbereiding voor herbestemming of verwerking uitvoeren noodzakelijk is om aan de eisen van deze verordening te voldoen.

Die informatie wordt verstrekt in een taal of talen die de in de eerste alinea vermelde marktdeelnemers gemakkelijk kunnen begrijpen, zoals bepaald door de lidstaat waar de batterij op de markt zal worden aangeboden.

4.   Distributeurs die batterijen leveren aan eindgebruikers verstrekken permanent de in de leden 1 en 2 bedoelde informatie in hun verkooppunten op een gemakkelijk toegankelijke en duidelijk zichtbare wijze aan de eindgebruikers van de batterijen, en verstrekken tevens informatie over hoe de eindgebruikers afgedankte batterijen kosteloos kunnen inleveren bij de respectieve inzamelpunten die bij de verkooppunten of namens een onlineplatform zijn opgezet. Die verplichting is beperkt tot de categorieën batterijen die de distributeur of detailhandelaar als nieuwe batterijen in zijn aanbod heeft of had.

Distributeurs verstrekken de in de leden 1 en 2 bedoelde informatie ook wanneer zij hun producten via onlineplatforms verkopen, zodat consumenten overeenkomsten op afstand met handelaren kunnen sluiten.

5.   De kosten die uit hoofde van artikel 56, lid 4, punten a) tot en met d), door de producent worden gedragen, worden afzonderlijk aan de eindgebruiker aangegeven bij het verkooppunt waar een nieuwe batterij wordt verkocht.

6.   Producenten van de desbetreffende categorie batterijen of organisaties voor producentenverantwoordelijkheid zetten bewustmakingscampagnes op en bieden stimulansen om eindgebruikers aan te moedigen zich van afgedankte batterijen te ontdoen op een wijze die strookt met de overeenkomstig lid 1 beschikbaar gestelde informatie aan eindgebruikers over de preventie en het beheer van afgedankte batterijen.

7.   Wanneer informatie uit hoofde van dit artikel openbaar beschikbaar wordt gesteld voor eindgebruikers, wordt de vertrouwelijkheid van commercieel gevoelige informatie volgens het desbetreffende nationale en Unierecht beschermd.

1.   Producenten van draagbare batterijen en producenten van batterijen voor lichte vervoermiddelen of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, organisaties voor producentenverantwoordelijkheid rapporteren voor elk kalenderjaar aan de bevoegde autoriteit ten minste de volgende informatie, naargelang de chemische samenstelling en categorieën batterijen en afgedankte batterijen:

Wanneer afgedankte draagbare batterijen of afgedankte batterijen voor lichte vervoermiddelen door andere afvalverwerkers dan producenten of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, door organisaties voor producentenverantwoordelijkheid worden ingezameld bij distributeurs of andere inzamelpunten voor afgedankte draagbare batterijen of afgedankte batterijen voor lichte vervoermiddelen, rapporteren zij voor elk kalenderjaar aan de bevoegde autoriteit de hoeveelheid ingezamelde afgedankte draagbare batterijen en afgedankte batterijen voor lichte vervoermiddelen, naargelang de chemische samenstelling ervan.

2.   Producenten van start-, verlichtings- en ontstekingsbatterijen, industriële batterijen en batterijen voor elektrische voertuigen of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, organisaties voor producentenverantwoordelijkheid rapporteren voor elk kalenderjaar aan de bevoegde autoriteit de volgende informatie, naargelang de chemische samenstelling en de categorieën afgedankte batterijen:

3.   Wanneer afvalverwerkers afgedankte batterijen inzamelen bij distributeurs of andere inzamelpunten voor afgedankte start-, verlichtings- en ontstekingsbatterijen, afgedankte industriële batterijen en afgedankte batterijen voor elektrische voertuigen of bij eindgebruikers, rapporteren zij voor elk kalenderjaar aan de bevoegde autoriteit de volgende informatie, naargelang de chemische samenstelling en de categorieën afgedankte batterijen:

4.   De in lid 1, punten a) tot en met g), van dit artikel bedoelde informatie omvat tevens informatie over in voertuigen en apparaten ingebouwde batterijen en over afgedankte batterijen die overeenkomstig artikel 65 van die voertuigen en apparaten zijn afgezonderd.

5.   Afvalverwerkers die instaan voor de verwerking en recyclers rapporteren voor elk kalenderjaar en per lidstaat waar de afgedankte batterijen zijn ingezameld, de volgende informatie aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de afgedankte batterijen worden verwerkt:

De rapportage over de recyclingrendementen en de materiaalterugwinning behelst alle afzonderlijke stappen van de recycling en alle outputfracties die daarbij geproduceerd worden. Als recyclingoperaties in meer dan één inrichting worden uitgevoerd, is de eerste recycler verantwoordelijk voor het verzamelen van die informatie en het rapporteren van die informatie aan de bevoegde autoriteiten.

De bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de verwerking van afgedankte batterijen plaatsvindt, verstrekt de in dit lid bedoelde informatie aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de batterijen zijn ingezameld, indien die verschillend zijn.

Afgedankte batterijen die naar een andere lidstaat worden overgebracht met het oog op verwerking in die andere lidstaat, worden opgenomen in de gegevens over de recyclingrendementen en de materiaalterugwinning, en worden meegeteld voor de verwezenlijking van de in bijlage XII vastgelegde doelstellingen door de lidstaat waar dat afval is ingezameld.

6.   Wanneer andere dan de in lid 5 bedoelde afvalstoffenhouders batterijen uitvoeren voor verwerking, rapporteren zij de gegevens over de hoeveelheid gescheiden ingezamelde afgedankte batterijen die werd uitgevoerd voor verwerking en de in lid 5, punten b) en c), bedoelde gegevens aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar zij zijn gevestigd.

7.   Producenten of, indien zij zijn aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, organisaties voor producentenverantwoordelijkheid, afvalverwerkers en afvalstoffenhouders als bedoeld in dit artikel, rapporteren binnen zes maanden na afloop van het rapportagejaar waarvoor de gegevens zijn verzameld. De eerste rapportageperiode bestrijkt het eerste volledige kalenderjaar na de inwerkingtreding van de uitvoeringshandeling tot vaststelling van het model voor rapportage aan de Commissie overeenkomstig artikel 76, lid 5.

8.   De bevoegde autoriteiten zetten een elektronisch systeem op waarlangs gegevens aan hen worden gerapporteerd en zij specificeren welke modellen moeten worden gebruikt.

9.   De lidstaten kunnen de bevoegde autoriteiten toestaan om alle aanvullende informatie te vragen die nodig is om de betrouwbaarheid van de gerapporteerde gegevens te waarborgen.

1.   De lidstaten maken voor elk kalenderjaar in geaggregeerde vorm en volgens het model dat werd vastgesteld door de Commissie in een op grond van lid 5 vastgestelde uitvoeringshandeling, de volgende gegevens over draagbare batterijen, batterijen voor lichte vervoermiddelen, start-, verlichtings- en ontstekingsbatterijen, industriële batterijen en batterijen voor elektrische voertuigen openbaar naargelang de categorieën batterijen en de chemische samenstelling ervan:

De lidstaten stellen die gegevens ter beschikking binnen 18 maanden na afloop van het rapportagejaar waarvoor zij zijn verzameld. Zij maken die gegevens elektronisch openbaar volgens het door de Commissie overeenkomstig lid 5 vastgestelde model, met behulp van vlot toegankelijke gegevensdiensten. De gegevens zijn machineleesbaar, sorteerbaar en doorzoekbaar en eerbiedigen open normen voor gebruik door derden. De lidstaten brengen de Commissie op de hoogte wanneer de in de eerste alinea bedoelde gegevens beschikbaar zijn gesteld.

De eerste rapportageperiode bestrijkt het eerste volledige kalenderjaar na de inwerkingtreding van de uitvoeringshandeling tot vaststelling van het model voor rapportage aan de Commissie overeenkomstig lid 5.

Als aanvulling op de verplichtingen uit hoofde van de Richtlijnen 2000/53/EG en 2012/19/EU hebben de in lid 1, eerste alinea, punten a) tot en met d), van dit artikel bedoelde gegevens tevens betrekking op in voertuigen en apparaten ingebouwde batterijen en op afgedankte batterijen die overeenkomstig artikel 65 van die voertuigen en apparaten zijn afgezonderd.

2.   De rapportage over de recyclingrendementen en de materiaalterugwinning als bedoeld in lid 1, eerste alinea, punt d), behelst alle afzonderlijke stappen van de recycling en alle outputfracties die daarbij geproduceerd worden.

3.   De overeenkomstig dit artikel door de lidstaten beschikbaar gestelde gegevens gaan vergezeld van een kwaliteitscontrolerapport dat moet worden ingediend volgens het door de Commissie overeenkomstig lid 5 vastgestelde model.

4.   De Commissie verzamelt en evalueert de informatie die overeenkomstig dit artikel beschikbaar wordt gesteld. De Commissie maakt een rapport bekend waarin de manier waarop de verzameling van de gegevens wordt georganiseerd, de gegevensbronnen en de in de lidstaten gebruikte methode, alsook de volledigheid, betrouwbaarheid, tijdigheid en consistentie van die gegevens worden beoordeeld. Die beoordeling kan specifieke aanbevelingen voor verbetering omvatten. Het rapport wordt opgesteld uiterlijk zes maanden na de eerste rapportage over de gegevens door de lidstaten en vervolgens om de vier jaar.

5.   De Commissie stelt uiterlijk op 18 augustus 2025 uitvoeringshandelingen vast betreffende het model voor de gegevens en informatie die aan de Commissie moeten worden gerapporteerd, evenals evaluatiemethoden en operationele omstandigheden met betrekking tot de inzameling en verwerking van afgedankte batterijen, voor de toepassing van de leden 1 en 4 van dit artikel. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 90, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

1.   Met ingang van 18 februari 2027 beschikken alle batterijen voor lichte vervoermiddelen, alle industriële batterijen met een capaciteit van meer dan 2 kWh en alle batterijen voor elektrische voertuigen die in de handel worden gebracht of in gebruik worden genomen over een elektronisch dossier (“batterijpaspoort”).

2.   Het batterijpaspoort bevat informatie over het batterijmodel en specifieke informatie over de afzonderlijke batterij, met inbegrip van informatie die het gevolg is van het gebruik ervan, zoals vermeld in bijlage XIII.

Het batterijpaspoort bevat:

De doeleinden inzake de toegang tot en de verwerking van de informatie, als bedoeld in punt c) van de tweede alinea:

De in de tweede alinea bedoelde informatie wordt opgenomen in het batterijpaspoort voor zover die van toepassing is op de categorie of subcategorie van de betrokken batterij.

De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 89 gedelegeerde handelingen vast te stellen om bijlage XIII te wijzigen wat betreft de in het batterijpaspoort op te nemen informatie in het licht van de technische en wetenschappelijke vooruitgang.

3.   Het batterijpaspoort is toegankelijk via de in artikel 13, lid 6, bedoelde QR-code, die gekoppeld is aan een unieke identificatiecode die de marktdeelnemer die de batterij in de handel brengt, aan de batterij toewijst.

De QR-code en de unieke identificatiecode voldoen aan de ISO/IEC-normen 15459-1:2014, 15459-2:2015, 15459-3:2014, 15459-4:2014, 15459-5:2014 en 15459-6:2014, of het equivalent daarvan.

De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 89 gedelegeerde handelingen vast te stellen om de tweede alinea van dit lid te wijzigen in het licht van de technische en wetenschappelijke vooruitgang door de in die alinea vermelde normen te vervangen of andere Europese of internationale normen toe te voegen waaraan de QR-code en de unieke identificatiecode moeten voldoen.

4.   De marktdeelnemers die de batterij in de handel brengen, zorgen ervoor dat de in het batterijpaspoort opgenomen informatie nauwkeurig, volledig en actueel is. Zij kunnen andere marktdeelnemers een schriftelijke machtiging geven om namens hen op te treden.

5.   Alle in het batterijpaspoort opgenomen informatie is gebaseerd op open normen en is in een interoperabel format, kan via een open interoperabel gegevensuitwisselingsnetwerk zonder afhankelijkheid van één aanbieder worden doorgegeven, en is machineleesbaar, gestructureerd en doorzoekbaar, overeenkomstig de in artikel 78 vastgelegde essentiële vereisten.

6.   De toegang tot de in het batterijpaspoort opgenomen informatie wordt gereguleerd in overeenstemming met de in artikel 78 vastgelegde essentiële vereisten.

7.   Voor een batterij die een voorbereiding voor hergebruik, een voorbereiding voor herbestemming, een herbestemming of een herfabricage heeft ondergaan, wordt de verantwoordelijkheid voor de nakoming van de verplichtingen uit hoofde van lid 4 van dit artikel overgedragen aan de marktdeelnemer die de batterij in de handel heeft gebracht of in gebruik heeft genomen. Die batterij krijgt een nieuw batterijpaspoort dat is gekoppeld aan het batterijpaspoort of de batterijpaspoorten van de oorspronkelijke batterij of batterijen.

Wanneer de status van een batterij verandert naar die van een afgedankte batterij, wordt de verantwoordelijkheid voor de nakoming van de verplichtingen uit hoofde van lid 4 van dit artikel overgedragen aan de producent, aan, indien zij is aangesteld overeenkomstig artikel 57, lid 1, de organisatie voor producentenverantwoordelijkheid, of aan de overeenkomstig artikel 57, lid 8, geselecteerde afvalverwerker.

8.   Een batterijpaspoort komt te vervallen nadat de batterij is gerecycled.

9.   Uiterlijk op 18 augustus 2026 stelt de Commissie uitvoeringshandelingen vast waarin wordt bepaald welke personen moeten worden beschouwd als personen met een gerechtvaardigd belang als bedoeld in respectievelijk de punten 2 en 4 van bijlage XIII voor de toepassing van lid 2, punt c), van dit artikel, tot welke in die punten vermelde informatie zij toegang hebben, en in welke mate zij die informatie kunnen downloaden, delen, openbaar maken en hergebruiken. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 90, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

De criteria ter bepaling van de in lid 2, punt c), bedoelde personen en van de mate waarin zij de in de punten 2 en 4 van bijlage XIII bedoelde informatie kunnen downloaden, delen, openbaar maken en hergebruiken, zijn de volgende:

1.   Onverminderd artikel 19 van Verordening (EU) 2019/1020 voeren de markttoezichtautoriteiten van een lidstaat, wanneer zij voldoende redenen hebben om aan te nemen dat een batterij die onder deze verordening valt een risico vormt voor de menselijke gezondheid of de veiligheid van personen, eigendommen of het milieu, een beoordeling van de betrokken batterij uit in het licht van alle relevante in deze verordening vastgelegde eisen.

Wanneer de markttoezichtautoriteiten bij de in de eerste alinea bedoelde beoordeling vaststellen dat de batterij niet aan de eisen van deze verordening voldoet (“non-conforme batterij”), vereisen zij onverwijld van de betrokken marktdeelnemer, binnen een door de markttoezichtautoriteiten voorgeschreven redelijke termijn die evenredig is met de aard van het risico, alle passende corrigerende maatregelen te nemen om de batterij met die eisen conform te maken, uit de handel te nemen of terug te roepen.

De markttoezichtautoriteiten brengen de desbetreffende aangemelde instantie daarvan op de hoogte.

2.   De markttoezichtautoriteiten brengen de Commissie en de andere lidstaten op de hoogte van de resultaten van de beoordeling en van de maatregelen die zij van de marktdeelnemer hebben vereist.

3.   De marktdeelnemer zorgt ervoor dat alle passende corrigerende maatregelen worden genomen ten aanzien van alle non-conforme batterijen die de marktdeelnemer in de Unie op de markt heeft aangeboden.

4.   Wanneer de desbetreffende marktdeelnemer niet binnen de in lid 1, tweede alinea, bedoelde termijn doeltreffende corrigerende maatregelen neemt, nemen de markttoezichtautoriteiten alle passende voorlopige maatregelen om het op hun nationale markt aanbieden van de non-conforme batterijen te verbieden of te beperken, dan wel die batterijen in de betrokken lidstaat uit de handel te nemen of terug te roepen.

De markttoezichtautoriteiten brengen de Commissie en de andere lidstaten onverwijld van die maatregelen op de hoogte.

5.   De in lid 4, tweede alinea, bedoelde informatie omvat alle bekende bijzonderheden, met name de gegevens die nodig zijn om de non-conforme batterij te identificeren en om de oorsprong van de batterij, de aard van de vermeende non-conformiteit en van het risico, en de aard en de duur van de nationale maatregelen vast te stellen, evenals de argumenten die door de desbetreffende marktdeelnemer worden aangevoerd. De markttoezichtautoriteiten vermelden met name of de non-conformiteit een van de volgende redenen heeft:

6.   De andere lidstaten dan die welke de procedure uit hoofde van dit artikel in gang heeft gezet, brengen de Commissie en de andere lidstaten onverwijld op de hoogte van door hen genomen maatregelen en van aanvullende informatie waarover zij beschikken met betrekking tot de non-conformiteit van de batterij, en van hun bezwaren indien zij het niet eens zijn met de aangemelde nationale maatregel.

7.   Indien binnen drie maanden na de ontvangst van de in lid 4, tweede alinea, bedoelde informatie geen enkele lidstaat noch de Commissie bezwaar heeft ingebracht tegen een voorlopige maatregel van de markttoezichtautoriteiten, wordt die maatregel geacht gerechtvaardigd te zijn.

8.   De lidstaten zorgen ervoor dat ten aanzien van de niet-conforme batterij onverwijld de passende beperkende maatregelen worden genomen, zoals het uit de handel nemen van de niet-conforme batterij.

1.   Indien na voltooiing van de procedure in artikel 79, leden 4, 6 en 7, bezwaren worden ingebracht tegen een maatregel van de markttoezichtautoriteiten of de Commissie van oordeel is dat de nationale maatregel in strijd is met het Unierecht, treedt de Commissie onverwijld in overleg met de lidstaten en de betrokken marktdeelnemer(s) en beoordeelt zij de nationale maatregel. De Commissie streeft ernaar die beoordeling binnen een maand te voltooien.

Op basis van de resultaten van die evaluatie stelt de Commissie een uitvoeringshandeling vast waarin wordt bepaald of de nationale maatregel al dan niet gerechtvaardigd is. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 90, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

2.   De Commissie richt de in lid 1, tweede alinea, bedoelde uitvoeringshandeling tot alle lidstaten en brengt de lidstaten en de betrokken marktdeelnemer(s) er onmiddellijk van op de hoogte.

Indien de nationale maatregel gerechtvaardigd wordt geacht, nemen alle lidstaten de nodige maatregelen om de non-conforme batterij uit de handel te nemen, en stellen zij de Commissie daarvan in kennis.

Indien de nationale maatregel niet gerechtvaardigd wordt geacht, trekt de betrokken lidstaat die maatregel in.

3.   Indien de nationale maatregel gerechtvaardigd wordt geacht en de niet-conformiteit van de batterij wordt toegeschreven aan tekortkomingen in de geharmoniseerde normen als bedoeld in artikel 15 van deze verordening, past de Commissie de in artikel 11 van Verordening (EU) nr. 1025/2012 bedoelde procedure toe.

4.   Indien de nationale maatregel gerechtvaardigd wordt geacht en de non-conformiteit van de batterij wordt toegeschreven aan tekortkomingen in de gemeenschappelijke specificaties als bedoeld in artikel 16, stelt de Commissie onverwijld een uitvoeringshandeling vast tot wijziging of intrekking van de betrokken gemeenschappelijke specificaties. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 90, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

1.   Een lidstaat die na uitvoering van een beoordeling uit hoofde van artikel 79, lid 1, vaststelt dat een batterij die weliswaar conform de artikelen 6 tot en met 10 en de artikelen 12, 13 en 14 is, maar toch een risico vormt voor de menselijke gezondheid of de veiligheid van personen of voor de bescherming van eigendommen of het milieu (“conforme batterij die een risico vormt”), vereist onverwijld van de betrokken marktdeelnemer, binnen een door de markttoezichtautoriteiten voorgeschreven redelijke termijn die evenredig is met de aard van het risico, alle passende maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de niet-conforme batterij die een risico vormt, dat risico niet meer vormt wanneer zij op de markt wordt aangeboden, of om de batterij uit de handel te nemen of terug te roepen.

2.   Marktdeelnemers zorgen ervoor dat alle door hen genomen corrigerende maatregelen worden toegepast op alle door hen in de Unie op de markt aangeboden conforme batterijen die een risico vormen.

3.   Wanneer de in lid 1 bedoelde situatie zich voordoet, brengt de lidstaat de Commissie en de andere lidstaten daarvan onmiddellijk op de hoogte. Die mededeling omvat alle bekende bijzonderheden, met name de gegevens die nodig zijn om conforme batterijen die een risico vormen te identificeren en om de oorsprong en de toeleveringsketen van dergelijke batterijen, de aard van het risico en de aard en de duur van de nationale maatregelen vast te stellen.

4.   De Commissie treedt onverwijld in overleg met de lidstaten en de betrokken marktdeelnemer(s) en beoordeelt de nationale maatregelen die zijn genomen. Aan de hand van de uitkomsten van die beoordeling stelt de Commissie een uitvoeringshandeling vast waarin zij bepaalt of de nationale maatregel al dan niet gerechtvaardigd is, en zo nodig passende maatregelen voorstelt. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 90, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.

5.   Om naar behoren gemotiveerde dwingende redenen van urgentie met betrekking tot de bescherming van de menselijke gezondheid en de veiligheid van personen en met betrekking tot de bescherming van eigendommen of het milieu stelt de Commissie een onmiddellijk toepasselijke uitvoeringshandeling vast overeenkomstig de in artikel 90, lid 4, bedoelde procedure.

6.   De Commissie richt de in de leden 4 en 5 bedoelde uitvoeringshandeling tot alle lidstaten en brengt de lidstaten en de betrokken marktdeelnemer(s) er onmiddellijk van op de hoogte.

1.   Onverminderd artikel 79 geldt dat wanneer een lidstaat tot een van de onderstaande bevindingen komt, hij van de betrokken marktdeelnemer vereist dat die een einde maakt aan de non-conformiteit:

2.   Indien de in lid 1 bedoelde non-conformiteit voortduurt, neemt de betrokken lidstaat alle passende maatregelen om het op de markt aanbieden van de batterij te beperken of te verbieden, of om ervoor te zorgen dat de batterij uit de handel wordt genomen of wordt teruggeroepen.

1.   Indien een lidstaat oordeelt dat een marktdeelnemer niet voldoet aan de verplichtingen inzake passende zorgvuldigheid zoals vastgelegd in de artikelen 48, 49 en 50, schrijft hij de betrokken marktdeelnemer voor een einde te maken aan die non-conformiteit.

2.   Indien de in lid 1 bedoelde non-conformiteit voortduurt en er geen andere doeltreffende manier is om een einde te maken aan de non-conformiteit, neemt de betrokken lidstaat alle passende maatregelen om het op de markt aanbieden van op de markt aangeboden batterijen door de in lid 1 bedoelde marktdeelnemer te beperken of te verbieden, en bij een ernstige non-conformiteit ervoor te zorgen dat de batterijen uit de handel worden genomen of worden teruggeroepen.

1.   Aanbestedende diensten zoals gedefinieerd in artikel 2, lid 1, punt 1, van Richtlijn 2014/24/EU of artikel 3, lid 1, van Richtlijn 2014/25/EU, of aanbestedende instanties zoals gedefinieerd in artikel 4, lid 1, van Richtlijn 2014/25/EU houden bij de aankoop van batterijen of producten die batterijen bevatten in situaties die onder die richtlijnen vallen rekening met de milieueffecten van die batterijen gedurende hun levenscyclus om ervoor te zorgen dat dergelijke effecten van tot een minimum worden beperkt.

2.   Met ingang van twaalf maanden na de datum van inwerkingtreding van de in lid 3 van dit artikel bedoelde eerste gedelegeerde handeling tot vaststelling van gunningscriteria voor aanbestedingsprocedures, wordt aan de in lid 1 van dit artikel vastgelegde verplichting voldaan door de toepassing van die gunningscriteria. Aanbestedingsprocedures die door aanbestedende diensten of aanbestedende instanties worden uitgeschreven voor de aankoop van batterijen of van producten die batterijen bevatten, en die binnen het toepassingsgebied van de artikelen 7 tot en met 10 vallen, verwijzen in hun technische specificaties en gunningscriteria naar die eerste gedelegeerde handeling om te waarborgen dat die batterijen of die producten die batterijen bevatten, worden aangekocht met aanzienlijk lagere milieueffecten gedurende hun levenscyclus.

3.   Twaalf maanden na de vaststelling van de laatste gedelegeerde handeling als bedoeld in artikel 7, lid 2, vierde alinea, punt a), artikel 8, lid 1, artikel 9, lid 2, en artikel 10, lid 5, stelt de Commissie overeenkomstig artikel 89 gedelegeerde handelingen vast om deze verordening aan te vullen door gunningscriteria vast te stellen voor aanbestedingsprocedures voor batterijen of voor producten die batterijen bevatten, op basis van de in de artikelen 7 tot en met 10 vastgelegde duurzaamheidseisen.

1.   Indien de Commissie van oordeel is dat het gebruik van een stof bij de fabricage van batterijen of de aanwezigheid van een stof in de batterijen wanneer zij in de handel worden gebracht of tijdens de latere fasen van de levenscyclus, onder meer tijdens de herbestemming of de verwerking van afgedankte batterijen, een risico vormt voor de menselijke gezondheid of voor het milieu dat niet afdoende wordt beheerst en dat op Unieniveau moet worden aangepakt, verzoekt zij het Agentschap een beperkingsdossier conform de eisen van bijlage XV bij Verordening (EG) nr. 1907/2006 samen te stellen. Het beperkingsdossier bevat een sociaal-economische beoordeling, met inbegrip van een analyse van alternatieven.

2.   Indien uit het door het Agentschap op grond van lid 1 van dit artikel samengestelde beperkingsdossier blijkt dat er maatregelen op Unieniveau nodig zijn, bovenop de reeds bestaande maatregelen, stelt het Agentschap binnen twaalf maanden na ontvangst van het in dat lid bedoelde verzoek van de Commissie beperkingen voor teneinde de in de leden 4 tot en met 9 van dit artikel en in de artikelen 87 en 88 beschreven procedure op gang te brengen.

3.   Indien een lidstaat van oordeel is dat het gebruik van een stof bij de fabricage van batterijen of de aanwezigheid van een stof in de batterijen wanneer zij in de handel worden gebracht of tijdens de latere fasen van de levenscyclus, onder meer tijdens de herbestemming of de verwerking van afgedankte batterijen, een risico vormt voor de menselijke gezondheid of voor het milieu dat niet afdoende wordt beheerst en dat op Unieniveau moet worden aangepakt, verzoekt hij het Agentschap een beperkingsdossier samen te stellen. De lidstaat stelt een beperkingsdossier samen. Het beperkingsdossier bevat een sociaal-economische beoordeling, met inbegrip van een analyse van alternatieven.

Als uit het beperkingsdossier blijkt dat er maatregelen op Unieniveau nodig zijn, bovenop de reeds bestaande maatregelen, zendt de lidstaat het dossier in de in bijlage XV bij Verordening (EG) nr. 1907/2006 beschreven indeling naar het Agentschap teneinde de in de leden 4 tot en met 9 van dit artikel, en de artikelen 87 en 88 beschreven procedure op gang te brengen.

4.   Voor de doeleinden van het beperkingsdossier en het beperkingsproces houden het Agentschap of de lidstaten rekening met alle dossiers, chemische veiligheidsrapporten en risicobeoordelingen die uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1907/2006 bij het Agentschap of een lidstaat zijn ingediend. Het Agentschap of de lidstaten houden ook rekening met alle beschikbare informatie en vermelden alle relevante risicobeoordelingen die uit hoofde van ander Unierecht zijn ingediend en die de gehele levenscyclus, waaronder de afvalfase, van de in de batterij gebruikte stof bestrijken. Andere organen die uit hoofde van het Unierecht zijn opgericht en een soortgelijke taak verrichten, verstrekken het Agentschap of de betrokken lidstaat daartoe op verzoek informatie.

5.   Op de toegang tot informatie waarover het Agentschap beschikt bij het verrichten van de in artikel 6 van deze verordening en in dit artikel beschreven taken, is artikel 118 van Verordening (EG) nr. 1907/2006 van toepassing.

6.   Het Agentschap houdt een lijst bij van stoffen waarvoor het Agentschap of een lidstaat een beperkingsdossier uit hoofde van dit artikel gepland heeft of aan het samenstellen is.

7.   Het Comité risicobeoordelingen, ingesteld op grond van artikel 76, lid 1, punt c), van Verordening (EG) nr. 1907/2006, en het Comité sociaaleconomische analyse, ingesteld op grond van artikel 76, lid 1, punt d), van die verordening, controleren of het ingediende beperkingsdossier voldoet aan de voorschriften van bijlage XV bij die verordening. Binnen 30 dagen na ontvangst van het dossier deelt het respectieve comité het Agentschap of de lidstaat die beperkingen voorstelt, mee of het dossier met die voorschriften overeenstemt. Indien het dossier daarmee niet overeenstemt, worden het Agentschap of de lidstaat binnen 45 dagen na ontvangst schriftelijk de redenen meegedeeld. Het Agentschap of de lidstaat brengt het dossier binnen 60 dagen na ontvangst van de redenen van het respectieve comité in overeenstemming met de voorschriften; anders wordt de procedure uit hoofde van dit artikel beëindigd.

8.   Het Agentschap maakt onverwijld het voornemen van de Commissie of van een lidstaat bekend om de procedure inzake beperkingen op een stof uit hoofde van dit artikel in te leiden, en stelt de betrokken belanghebbenden daarvan op de hoogte.

9.   Het Agentschap maakt het beperkingsdossier onverwijld openbaar op zijn website, inclusief de op grond van de leden 2 en 3 van dit artikel voorgestelde beperkingen, met duidelijke vermelding van de publicatiedatum. Het Agentschap roept alle betrokken belanghebbenden op binnen vier maanden na de publicatiedatum individueel of gezamenlijk het volgende in te dienen:

10.   De in artikel 6, lid 2, bedoelde gedelegeerde handelingen worden vastgesteld binnen negen maanden na de ontvangst van het advies van het in artikel 87, lid 2, bedoelde Comité sociaaleconomische analyse van het Agentschap. Indien het Comité sociaaleconomische analyse geen advies uitbrengt binnen de in artikel 87, lid 2 of lid 5, al naargelang het geval, gestelde termijn, houdt de Commissie rekening met de sociaal-economische gevolgen van de beperking alsook met de beschikbaarheid van alternatieven voor de stof en stelt zij binnen de in artikel 87, lid 2, gestelde termijn een gedelegeerde handeling vast.

11.   Indien in de ontwerpwijziging van bijlage I wordt afgeweken van het oorspronkelijke voorstel inzake het beperkingsdossier, dat is opgesteld op grond van de in dit artikel en in de artikelen 87 en 88 vastgelegde procedure, of geen rekening wordt gehouden met de adviezen van het Agentschap, voegt de Commissie een gedetailleerde uiteenzetting van de redenen voor de afwijkingen bij.

1.   Binnen twaalf maanden na de in artikel 86, lid 9, bedoelde publicatiedatum brengt het Comité risicobeoordeling op basis van zijn beoordeling van de toepasselijke delen van het beperkingsdossier advies uit over de vraag of de voorgestelde beperkingen geschikt zijn om het risico voor de menselijke gezondheid of voor het milieu terug te dringen. In dat advies wordt rekening gehouden met het beperkingsdossier dat door het Agentschap op verzoek van de Commissie of door de lidstaat is samengesteld, en met de opmerkingen van de belanghebbende partijen als bedoeld in artikel 86, lid 9, punt a).

2.   Binnen 15 maanden na de in artikel 86, lid 9, bedoelde publicatiedatum brengt het Comité sociaaleconomische analyse op basis van zijn beoordeling van de toepasselijke delen van het beperkingsdossier en de sociaal-economische gevolgen advies uit over de voorgestelde beperkingen. Daaraan voorafgaand stelt het een ontwerpadvies op over de voorgestelde beperkingen en de sociaal-economische gevolgen ervan, waarbij rekening wordt gehouden met de eventuele analyses en informatie als bedoeld in artikel 86, lid 9, punt b).

3.   Het Agentschap publiceert het ontwerpadvies van het Comité sociaaleconomische analyse onverwijld op zijn website en roept belanghebbende partijen ertoe op uiterlijk binnen 60 dagen na de bekendmaking van het ontwerpadvies opmerkingen ter zake in te dienen.

4.   Het Comité sociaaleconomische analyse keurt onverwijld zijn advies goed, waarbij het, indien passend, rekening houdt met de nadere opmerkingen die binnen de in lid 3 van dit artikel gestelde termijn zijn ontvangen. In dat advies wordt rekening gehouden met de uit hoofde van artikel 86, lid 9, punt b), en lid 3 van dit artikel ingediende opmerkingen van belanghebbende partijen.

5.   Indien het advies van het Comité risicobeoordeling aanzienlijk afwijkt van de in het beperkingsdossier voorgestelde beperkingen, verlengt het Agentschap de termijn voor het advies van het Comité sociaaleconomische analyse met maximaal 90 dagen.

6.   Wanneer het Comité risicobeoordeling en het Comité sociaaleconomische analyse een advies uitbrengen op grond van de leden 1 en 2 van dit artikel, maken zij gebruik van rapporteurs uit hoofde van artikel 87 van Verordening (EG) nr. 1907/2006 en in overeenstemming met de daarin bepaalde voorwaarden.

1.   Het Agentschap dient de adviezen van het Comité risicobeoordeling en het Comité sociaaleconomische analyse over beperkingen die worden voorgesteld op grond van artikel 86 onverwijld bij de Commissie in. Indien de adviezen van het Comité risicobeoordeling en het Comité sociaaleconomische analyse aanzienlijk afwijken van de voorgestelde beperkingen, dient het Agentschap bij de Commissie een toelichting in met een nadere verklaring voor de redenen voor die verschillen. Indien een van de of beide comités niet binnen de in artikel 87, leden 1 en 2, respectievelijk, gestelde termijn advies uitbrengen, stelt het Agentschap de Commissie daarvan op de hoogte, met vermelding van de redenen.

2.   Het Agentschap publiceert de adviezen van de twee comités onverwijld op zijn website.

3.   Het Agentschap verstrekt de Commissie of een lidstaat op verzoek alle documenten en bewijzen die het heeft ontvangen of overwogen.

1.   De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden.

2.   De bevoegdheid om de in artikel 6, lid 2, artikel 7, leden 1, 2 en 3, artikel 8, leden 1 en 5, artikel 9, lid 2, artikel 10, leden 5 en 6, artikel 11, lid 4, artikel 12, lid 3, artikel 13, lid 8, artikel 14, lid 4, artikel 48, lid 8, artikel 53, lid 3, artikel 59, lid 7, artikel 60, lid 8, artikel 70, lid 4, artikel 71, leden 4, 5 en 6, artikel 72, lid 4, artikel 77, leden 2 en 3, en artikel 85, lid 3, bedoelde gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van vijf jaar met ingang van 17 augustus 2023. De Commissie stelt uiterlijk negen maanden voor het einde van de termijn van vijf jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het einde van elke termijn tegen die verlenging verzet.

3.   Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 6, lid 2, artikel 7, leden 1, 2 en 3, artikel 8, leden 1 en 5, artikel 9, lid 2, artikel 10, leden 5 en 6, artikel 11, lid 4, artikel 12, lid 3, artikel 13, lid 8, artikel 14, lid 4, artikel 48, lid 8, artikel 53, lid 3, artikel 59, lid 7, artikel 60, lid 8, artikel 70, lid 4, artikel 71, leden 4, 5en 6, artikel 72, lid 4, artikel 77, leden 2 en 3, en artikel 85, lid 3, bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.

4.   Vóór de vaststelling van een gedelegeerde handeling raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die zijn neergelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven.

5.   Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.

6.   Een op grond van artikel 6, lid 2, artikel 7, leden 1, 2 en 3, artikel 8, leden 1 en 5, artikel 9, lid 2, artikel 10, leden 5 en 6, artikel 11, lid 4, artikel 12, lid 3, artikel 13, lid 8, artikel 14, lid 4, artikel 48, lid 8, artikel 53, lid 3, artikel 59, lid 7, artikel 60, lid 8, artikel 70, lid 4, artikel 71, leden 4, 5 en 6, artikel 72, lid 4, artikel 77, leden 2 en 3, en artikel 85, lid 3, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van drie maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben meegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.

1.   De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 39 van Richtlijn 2008/98/EG ingestelde comité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.

2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 4 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

3.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

Indien het comité geen advies uitbrengt, neemt de Commissie de ontwerpuitvoeringshandeling niet aan en is artikel 5, lid 4, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.

4.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 8 van Verordening (EU) Nr. 182/2011, gelezen in samenhang met artikel 5 van die verordening, van toepassing.

“Voor batterijen als gedefinieerd in artikel 2, punt 1), van Verordening (EU) 2023/1542 van het Europees Parlement en de Raad (*4) nemen de lidstaten maatregelen om ervoor te zorgen dat de regelingen voor uitgebreide producentenverantwoordelijkheid die vóór 4 juli 2018 zijn vastgesteld, uiterlijk op 18 augustus 2025 aan dit artikel voldoen.

1.   Uiterlijk op 30 juni 2031 evalueert de Commissie de uitvoering van deze verordening en de effecten ervan op het milieu, de gezondheid van de mens en de werking van de interne markt, stelt ze een verslag daarover op, en legt ze dat voor aan het Europees Parlement en de Raad.

2.   Met inachtneming van de technische vooruitgang en de in de lidstaten opgedane praktijkervaring neemt de Commissie in haar verslag een evaluatie op van de volgende aspecten van deze verordening:

Indien nodig gaat het in lid 1 bedoelde verslag vergezeld van een wetgevingsvoorstel tot wijziging van de desbetreffende bepalingen van deze verordening.

3.   Rekening houdend met de herziening van Verordening (EG) nr. 1907/2006 maakt de Commissie in haar verslag een specifieke evaluatie van de noodzaak van een wetgevingsvoorstel tot wijziging van de artikelen 6, 86, 87 en 88 van deze verordening.

4.   De Commissie beoordeelt of hoofdstuk VII moet worden gewijzigd in het licht van de eventuele vaststelling van wetgevingshandelingen van de Unie met voorschriften inzake duurzame corporate governance en passende zorgvuldigheid, met inbegrip van verplichtingen voor ondernemingen met betrekking tot negatieve effecten op de mensenrechten en op het milieu van hun eigen activiteiten, de activiteiten van hun dochterondernemingen en bijkantoren, en hun activiteiten van de waardeketen.

Uiterlijk twaalf maanden na de datum van inwerkingtreding van een wetgevingshandeling zoals bedoeld in de eerste alinea, of uiterlijk op 30 juni 2031 indien dat eerder is, publiceert de Commissie een verslag met de resultaten van die beoordeling. De Commissie voegt waar passend bij haar verslag een wetgevingsvoorstel tot wijziging van hoofdstuk VII.

5.   Uiterlijk op 30 juni 2031 legt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad een verslag voor waarin de haalbaarheid en de technische gevolgen worden beoordeeld van het verruimen van het toepassingsgebied van de definitie van “batterij voor lichte vervoermiddelen” in artikel 3, punt 11), met name door batterijen voor andere voertuigen dan voertuigen op wielen op te nemen. Dat verslag gaat, waar passend, vergezeld van een wetgevingsvoorstel.

6.   Uiterlijk op 1 januari 2025 beoordeelt de Commissie hoe geharmoniseerde normen voor een universele oplader het best kunnen worden ingevoerd voor respectievelijk oplaadbare batterijen voor lichte vervoermiddelen en oplaadbare batterijen die zijn ingebouwd in specifieke categorieën elektrische en elektronische apparatuur die onder Richtlijn 2012/19/EU vallen. Opladers voor categorieën en klassen radioapparatuur uit hoofde van artikel 3, lid 4, van Richtlijn 2014/53/EU zijn uitgesloten van het toepassingsgebied van die beoordeling.

1.   Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

2.   Zij is van toepassing met ingang van 18 februari 2024, met uitzondering van wat in de tweede alinea beschreven staat en andersluidende bepalingen van deze verordening.

De volgende bepalingen zijn als volgt van toepassing: