(1)

Het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (het “terugtrekkingsakkoord”) is namens de Unie bij Besluit (EU) 2020/135 van de Raad (3) gesloten en is op 1 februari 2020 in werking getreden. De in artikel 126 van het terugtrekkingsakkoord bedoelde overgangsperiode, tijdens welke het Unierecht van toepassing bleef op en in het Verenigd Koninkrijk overeenkomstig artikel 127 van het terugtrekkingsakkoord, liep af op 31 december 2020.

(2)

Het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland (het “protocol”) maakt een integrerend deel uit van het terugtrekkingsakkoord.

(3)

De in de lijst in bijlage 2 bij dat protocol vermelde bepalingen van het recht van de Unie zijn, onder de in die bijlage vermelde voorwaarden, van toepassing op en in het Verenigd Koninkrijk ten aanzien van Noord-Ierland. Die lijst omvat Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad (4) en Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad (5). Daarom moeten geneesmiddelen die in Noord-Ierland in de handel worden gebracht, in overeenstemming zijn met die bepalingen van het recht van de Unie.

(4)

Richtlijn 2001/83/EG bevat regels voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik en Verordening (EG) nr. 726/2004 bevat procedures van de Unie voor het verlenen van vergunningen voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik.

(5)

Om rekening te houden met de specifieke situatie van Noord-Ierland, moeten specifieke regels betreffende het in de handel brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik in Noord-Ierland worden vastgesteld.

(6)

Er moet worden verduidelijkt dat de in de lijst in bijlage 2 bij het protocol vermelde bepalingen van het recht van de Unie van toepassing moeten zijn op geneesmiddelen voor menselijk gebruik die bestemd zijn om in Noord-Ierland in de handel te worden gebracht, tenzij in deze verordening specifieke regels zijn vastgesteld. Wanneer de specifieke regels van deze verordening van toepassing zijn en er zich tegenstrijdigheden voordoen tussen die specifieke regels van deze verordening en de in de lijst in bijlage 2 bij het protocol vermelde bepalingen van het recht van de Unie, moeten die specifieke regels van deze verordening voorrang hebben.

(7)

Voorts is het van belang ervoor te zorgen dat de toepassing van de specifieke regels van deze verordening niet leidt tot een verhoogd risico voor de volksgezondheid op de interne markt.

(8)

De specifieke regels moeten een verbod omvatten om de in Richtlijn 2001/83/EG bedoelde veiligheidskenmerken aan te brengen op de buitenverpakking of, indien er geen buitenverpakking is, op de primaire verpakking van geneesmiddelen voor menselijk gebruik die bestemd zijn om in Noord-Ierland in de handel te worden gebracht, alsook een verbod om nieuwe en innovatieve geneesmiddelen waarvoor overeenkomstig Verordening (EG) nr. 726/2004 een vergunning voor het in de handel brengen is verleend, in Noord-Ierland in de handel te brengen. Voorts moeten de specifieke regels bepaalde etiketteringsvoorschriften bevatten voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik die bestemd zijn om in Noord-Ierland in de handel te worden gebracht. Bijgevolg mag Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/161 van de Commissie (6) niet van toepassing zijn op geneesmiddelen voor menselijk gebruik die bestemd zijn om in Noord-Ierland in de handel te worden gebracht.

(9)

Wat nieuwe en innovatieve geneesmiddelen betreft, moeten de bevoegde autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk kunnen toestaan dat die geneesmiddelen in Noord-Ierland in de handel worden gebracht mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan, namelijk de voorwaarde dat de vergunning is verleend overeenkomstig het recht van het Verenigd Koninkrijk en dat de geneesmiddelen in Noord-Ierland in de handel worden gebracht onder de voorwaarden van de door de bevoegde autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk verleende vergunning, de voorwaarde dat die geneesmiddelen aan bepaalde etiketteringsvoorschriften voldoen, en de voorwaarde dat het Verenigd Koninkrijk de Europese Commissie schriftelijke garanties heeft gegeven.

(10)

Bovendien moeten passende waarborgen voor de Unie worden ingevoerd om ervoor te zorgen dat de toepassing van de specifieke regels de risico’s voor de volksgezondheid op de interne markt niet verhoogt. Dergelijke waarborgen moeten onder meer inhouden dat de bevoegde autoriteit van het Verenigd Koninkrijk voortdurend toezicht houdt op het in Noord-Ierland in de handel brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik waarvoor in deze verordening vastgestelde specifieke regels gelden, en dat er een volledig verbod geldt op het verkeer naar of het in de handel brengen in een lidstaat van geneesmiddelen die onderworpen zijn aan de specifieke regels van deze verordening.

(11)

Aan de Commissie moet de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen met betrekking tot het schorsen van de toepassing van sommige of alle in deze verordening vastgestelde specifieke regels, indien er bewijs is dat het Verenigd Koninkrijk geen passende maatregelen neemt om ernstige of herhaalde inbreuken op die specifieke regels aan te pakken. Indien daar sprake van is, moet er worden voorzien in een formeel informatie- en raadplegingsmechanisme met duidelijke termijnen waarbinnen de Commissie moet optreden. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (7). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen.

(12)

Wanneer de specifieke regels voor het in de handel brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik in Noord-Ierland worden geschorst, moeten de desbetreffende in de lijst in bijlage 2 bij het protocol vermelde bepalingen van het recht van de Unie opnieuw op dergelijke geneesmiddelen van toepassing zijn.

(13)

Om een doeltreffende en snelle reactie op elk verhoogd risico voor de volksgezondheid te waarborgen, moet deze verordening voorzien in de mogelijkheid voor de Commissie om gedelegeerde handelingen vast te stellen overeenkomstig een spoedprocedure.

(14)

Daar de doelstellingen van deze verordening niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang of de gevolgen van het optreden beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om die doelstellingen te verwezenlijken.

(15)

Er moet worden voorzien in een overgangsperiode voor de toepassing van de specifieke regels van deze verordening op geneesmiddelen voor menselijk gebruik die reeds in de handel zijn in Noord-Ierland.

(16)

Als gevolg van de vaststelling van deze verordening moet Richtlijn 2001/83/EG dienovereenkomstig worden gewijzigd,

a)

het wordt op een opvallende plaats op de verpakking van het geneesmiddel aangebracht en is goed zichtbaar, duidelijk leesbaar en onuitwisbaar; andere aanduidingen, afbeeldingen of ander materiaal mogen het etiket in geen geval verbergen, minder zichtbaar maken, aan de aandacht onttrekken of onderbreken;

b)

het bevat de woorden “UK only”.

a)

de marktdeelnemers de etiketteringsvoorschriften van artikel 5 naleven;

b)

er is voorzien in doeltreffend toezicht op en handhaving en controles van de specifieke regels van de artikelen 3, 4 en 5, die onder meer worden uitgevoerd door middel van inspecties en audits.

(1)

De Raad heeft op 18 juli 2005 Verordening (EG) nr. 1183/2005 vastgesteld.

(2)

Na de arresten van het Gerecht in zaken T-93/22 (2) en T-94/22 (3) moeten twee vermeldingen geschrapt worden van de lijst van natuurlijke personen of rechtspersonen, entiteiten of lichamen in bijlage I bis bij Verordening (EG) nr. 1183/2005.

(3)

Verordening (EG) nr. 1183/2005 moet daarom dienovereenkomstig gewijzigd worden,

(1)

Hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong zijn belangrijk voor het vergroten van het aandeel hernieuwbare energie in sectoren die naar verwachting afhankelijk zijn van gasvormige en vloeibare brandstoffen op de lange termijn, zoals de zee- en luchtvaart. Het is noodzakelijk om een gemeenschappelijke Uniemethode te bepalen die voorziet in gedetailleerde regels voor het als volledig hernieuwbaar beschouwen van elektriciteit die wordt gebruikt voor vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong. Hiervoor en gezien de totale milieudoelstellingen uit Richtlijn (EU) 2018/2001 is het noodzakelijk om duidelijke regels vast te stellen op basis van objectieve en niet-discriminerende criteria. In principe worden vloeibare en gasvormige brandstoffen van niet-biologische oorsprong die met elektriciteit worden geproduceerd, uitsluitend als hernieuwbaar beschouwd wanneer de elektriciteit hernieuwbaar is. Deze hernieuwbare elektriciteit kan worden geleverd door een installatie die rechtstreeks is aangesloten op de installatie (doorgaans een elektrolyse-installatie) die hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong produceert, of kan rechtstreeks van het net komen.

(2)

De energie-inhoud van bijna alle hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong is gebaseerd op hernieuwbare waterstof die door elektrolyse is geproduceerd. De emissie-intensiteit van waterstof die is geproduceerd met elektriciteit op basis van fossiele brandstoffen, is aanzienlijk hoger dan de emissie-intensiteit van waterstof die met conventionele processen is geproduceerd van aardgas. Het is daarom belangrijk om te waarborgen dat in de elektriciteitsvraag voor de productie van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong wordt voorzien met hernieuwbare elektriciteit. Na de Russische invasie in Oekraïne is de noodzaak van een snelle overgang naar schone energie en de vermindering van de afhankelijkheid van ingevoerde fossiele brandstoffen voor de Unie nog duidelijker en sterker geworden. In de mededeling van REPowerEU (2) zette de Commissie haar strategie uiteen om ruim voor het einde van het decennium onafhankelijk te worden van Russische fossiele brandstoffen. Hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong en het verlagen van de afhankelijkheid van ingevoerde fossiele brandstoffen in het algemeen spelen hierbij een belangrijke rol. Daarom zijn de vast te stellen criteria ook belangrijk om te voorkomen dat de elektriciteitsvraag voor de productie van waterstof die nodig is voor hernieuwbare transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong, zou leiden tot meer ingevoerde fossiele brandstoffen uit Rusland voor de productie van de benodigde elektriciteit.

(3)

De regels van deze verordening zijn van toepassing ongeacht of de vloeibare en gasvormige transportbrandstof van niet-biologische oorsprong binnen of buiten het grondgebied van de Unie is geproduceerd. Wanneer wordt verwezen naar de concepten biedzone en onbalansverrekeningsperiode, die in de Unie wel bestaan maar niet in alle andere landen, is het gepast om brandstofproducenten in derde landen zich te laten verlaten op equivalente concepten, mits de doelstelling van deze verordening behouden blijft en de bepaling wordt uitgevoerd op basis van het meest vergelijkbare concept dat in het desbetreffende derde land bestaat. In geval van biedzones kan een dergelijk concept vergelijkbare marktregels, de fysieke kenmerken van het elektriciteitsnet, met name het interconnectieniveau, of in laatste instantie het land inhouden.

(4)

Het feit dat de waterstofindustrie, haar waardeketen en de markt nog in opkomst zijn, betekent dat de planning en bouw van hernieuwbare-elektriciteitsopwekkingsinstallaties en installaties die hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstof van niet-biologische oorsprong produceren, vaak tijdens de vergunningsprocedures en door andere onverwachte obstakels aanzienlijke vertraging oplopen, ondanks het feit dat deze volgens de planning tegelijkertijd in werking worden gesteld. Het is daarom met het oog op de praktische haalbaarheid gepast om een termijn van maximaal 36 maanden te overwegen bij het vaststellen of een hernieuwbare-elektriciteitsopwekkingsinstallatie in werking wordt gesteld na of tegelijkertijd met de installatie die hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstof van niet-biologische oorsprong produceert. Door hernieuwbare elektriciteit voor de productie van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong te verkrijgen via een rechtstreekse aansluiting van een installatie die hernieuwbare elektriciteit produceert en niet is aangesloten op het net, wordt aangetoond dat de elektriciteit in deze installatie wordt geproduceerd. Indien de installatie die hernieuwbare elektriciteit produceert en de installatie die waterstof produceert niet alleen rechtstreeks zijn aangesloten maar ook zijn aangesloten op het net, moet worden bewezen dat de elektriciteit die wordt gebruikt om waterstof te produceren via de rechtstreekse aansluiting wordt geleverd. De installatie die via een rechtstreekse aansluiting elektriciteit levert voor waterstofproductie moet altijd hernieuwbare elektriciteit leveren. Indien deze niet-hernieuwbare elektriciteit levert, mag de waterstof die daaruit wordt verkregen, niet als hernieuwbaar worden beschouwd.

(5)

In biedzones waar hernieuwbare elektriciteit al het grootste aandeel vertegenwoordigt, moet elektriciteit die van het net wordt afgenomen als volledig hernieuwbaar worden beschouwd mits het aantal uren werking van de productie van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstof van niet-biologische oorsprong beperkt wordt tot het aandeel hernieuwbare elektriciteit in de biedzone. Alle productie die dit aandeel overschrijdt, wordt als niet-hernieuwbaar beschouwd. Het is niet nodig om extra installaties die hernieuwbare elektriciteit produceren op te zetten, aangezien redelijkerwijs kan worden aangenomen dat het met het produceren van hernieuwbare waterstof in een biedzone waar het aandeel hernieuwbare energie meer dan 90 % bedraagt, kan worden voldaan aan een broeikasgasemissiereductie van 70 % zoals vermeld in artikel 25, lid 2, van Richtlijn (EU) 2018/2001, en dat dit uitdagingen voor de werking van het elektriciteitssysteem kan opleveren.

(6)

Op dezelfde manier zijn in biedzones, waar de emissie-intensiteit van elektriciteit minder dan 18 gCO2eq/MJ bedraagt, geen extra installaties voor de productie van hernieuwbare elektriciteit nodig om de emissiereductie van 70 % voor hernieuwbare waterstof te bereiken. In dergelijke gevallen moet elektriciteit die van het net wordt afgenomen, als volledig hernieuwbaar worden beschouwd, mits de hernieuwbare eigenschappen van die elektriciteit worden aangetoond door middel van overeenkomsten voor de afname van hernieuwbare elektriciteit en door de toepassing van criteria inzake tijdelijke en geografische correlatie. In geval van niet-naleving van deze voorwaarden en criteria zou elektriciteit die voor de productie van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen wordt gebruikt, niet als volledig hernieuwbaar kunnen worden aangemerkt.

(7)

Het is bovendien gepast om elektriciteit die van het net wordt afgenomen als volledig hernieuwbaar te beschouwen op momenten waarop de productie van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstof van niet-biologische oorsprong de integratie van het opwekken van hernieuwbare energie in het elektriciteitssysteem ondersteunt en de noodzaak voor redispatching van het opwekken van hernieuwbare elektriciteit verlaagt.

(8)

In alle andere gevallen moet de productie van hernieuwbare waterstof de inzet van nieuwe capaciteit voor het opwekken van hernieuwbare elektriciteit stimuleren en plaatsvinden op momenten en plaatsen waar hernieuwbare elektriciteit beschikbaar is (tijdelijke en geografische correlatie) om stimulansen voor het opwekken van meer elektriciteit op basis van fossiele brandstoffen te voorkomen. Gezien het feit dat de planning en bouw van installaties die hernieuwbare elektriciteit opwekken tijdens de vergunningsprocedures vaak aanzienlijke vertraging oplopen, is het gepast een hernieuwbare-elektriciteitsopwekkingsinstallatie als nieuw te beschouwen indien deze niet meer dan 36 maanden eerder dan de installatie die hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstof van niet-biologische oorsprong produceert in werking is gesteld.

(9)

Stroomafnameovereenkomsten zijn een geschikt middel om de inzet van nieuwe capaciteit voor het opwekken van hernieuwbare elektriciteit te stimuleren, mits deze nieuwe capaciteit geen financiële steun ontvangt aangezien de hernieuwbare waterstof al wordt ondersteund omdat deze in aanmerking komt om te worden meegeteld voor de verplichting voor brandstofleveranciers uit artikel 25 van Richtlijn (EU) 2018/2001. Als alternatief zouden brandstofproducenten ook in de capaciteit voor de opwekking van hernieuwbare elektriciteit die zij zelf bezitten, de hoeveelheid hernieuwbare elektriciteit kunnen produceren die voor de productie van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong vereist is. De opzegging van de stroomafnameovereenkomst mag niet nadelig zijn voor de mogelijkheid van de installatie die hernieuwbare elektriciteit produceert om nog altijd als nieuwe installatie te worden beschouwd wanneer deze onder een nieuwe stroomafnameovereenkomst valt. Bovendien kan een uitbreiding van de installatie die hernieuwbare waterstof produceert waarmee de productiecapaciteit wordt verhoogd, worden geacht in werking te worden gesteld op hetzelfde moment als de originele installatie. Hiermee wordt voorkomen dat er steeds als er een uitbreiding is mogelijk stroomafnameovereenkomsten met verschillende installaties moeten worden gesloten, waardoor de administratieve last wordt verlaagd. Financiële steun die wordt terugbetaald of financiële steun voor land of netaansluitingen voor de faciliteit die hernieuwbare energie opwekt, moet niet als bedrijfssteun of investeringssteun worden beschouwd.

(10)

Vanwege het fluctuerende karakter van sommige hernieuwbare energiebronnen, waaronder wind- en zonne-energie, en de congestie van het elektriciteitsnet kan het zijn dat er niet voortdurend hernieuwbare elektriciteit beschikbaar is voor de productie van hernieuwbare waterstof. Het is daarom gepast om regels vast te stellen waarmee wordt gewaarborgd dat er hernieuwbare waterstof wordt geproduceerd op momenten en plaatsen waar hernieuwbare elektriciteit beschikbaar is.

(11)

Om te bewijzen dat hernieuwbare waterstof wordt geproduceerd wanneer er hernieuwbare elektriciteit beschikbaar is, moeten waterstofproducenten aantonen dat de productie van hernieuwbare waterstof in dezelfde kalendermaand plaatsvindt als de productie van de hernieuwbare elektriciteit, dat de elektrolyse-installatie opgeslagen hernieuwbare elektriciteit gebruikt, of dat de elektrolyse-installatie elektriciteit gebruikt op momenten waarop de elektriciteitsprijzen zo laag zijn dat de opwekking van elektriciteit op basis van fossiele brandstoffen economisch niet haalbaar is, waardoor de extra vraag naar elektriciteit zorgt voor de productie van meer hernieuwbare elektriciteit en niet voor de opwekking van meer fossiele elektriciteit. Het criterium voor synchronisatie moet strikter worden wanneer er markten, infrastructuren en technologieën beschikbaar komen die een snelle aanpassing van de waterstofproductie en de synchronisatie van de elektriciteitsopwekking en waterstofproductie mogelijk maken.

(12)

Biedzones zijn ontworpen om netcongestie binnen de zone te voorkomen. Om te waarborgen dat er geen congestie van het elektriciteitsnet is tussen de elektrolyse-installatie die hernieuwbare waterstof produceert en de hernieuwbare-elektriciteitsopwekkingsinstallatie, is het gepast om te vereisen dat beide installaties zich in dezelfde biedzone bevinden. Wanneer deze zich in onderling verbonden biedzones bevinden, moet de elektriciteitsprijs in de biedzone waar de hernieuwbare-elektriciteitsopwekkingsinstallatie zich bevindt gelijk zijn aan of hoger zijn dan in de biedzone waar de hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstof van niet-biologische oorsprong wordt geproduceerd, zodat er wordt bijgedragen aan het verminderen van congestie. Een andere optie is dat de hernieuwbare-elektriciteitsopwekkingsinstallatie zich volgens de stroomafnameovereenkomst moet bevinden in een biedzone op zee die verbonden is met de biedzone waar de elektrolyse-installatie zich bevindt.

(13)

Om nationale kenmerken van de biedzones aan de orde te stellen en de geïntegreerde planning van elektriciteits- en waterstofnetwerken te ondersteunen, moeten lidstaten de bevoegdheid krijgen extra criteria vast te stellen over de locatie van elektrolyse-installaties in biedzones.

(14)

Brandstofproducenten kunnen verschillende opties voor het meetellen van elektriciteit die wordt gebruikt voor de productie van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong, flexibel combineren, mits er voor elke elektriciteitseenheid slechts één optie wordt toegepast. Om te controleren of de regels naar behoren zijn nageleefd, is het gepast om brandstofleveranciers te verzoeken grondig te documenteren welke opties er zijn toegepast voor het verkrijgen van hernieuwbare elektriciteit die wordt gebruikt voor de productie van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong. Vrijwillige en nationale systemen zullen naar verwachting een belangrijke rol spelen bij de uitvoering en certificering van de regels in derde landen aangezien de lidstaten verplicht worden het bewijs uit erkende vrijwillige systemen te aanvaarden.

(15)

De artikelen 7 en 19 van Richtlijn (EU) 2018/2001 bevatten voldoende waarborgen dat de hernieuwbare kenmerken van elektriciteit die wordt gebruikt voor de productie van hernieuwbare waterstof slechts één keer en slechts in één sector van eindgebruik worden aangevoerd. In artikel 7 van die richtlijn wordt gewaarborgd dat hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong bij de berekening van het totale aandeel hernieuwbare energie in het bruto-eindverbruik van energie niet in aanmerking worden genomen, omdat de hernieuwbare energie om deze te produceren al in aanmerking is genomen. Met artikel 19 van die richtlijn moet worden voorkomen dat zowel de producent van de hernieuwbare elektriciteit als de producent van de hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong die met die elektriciteit worden geproduceerd garanties van oorsprong kunnen ontvangen door te waarborgen dat de garanties van oorsprong die aan de producent van hernieuwbare elektriciteit worden afgegeven, worden geschrapt.

(16)

De uitvoering van tijdelijke correlatie wordt op de korte termijn belemmerd door technologische barrières voor het meten van afstemming per uur, de uitdagende gevolgen voor het ontwerp van elektrolyse-installaties en het ontbreken van waterstofinfrastructuur die de opslag en het transport van hernieuwbare waterstof naar eindgebruikers die een voortdurende toevoer van waterstof nodig hebben, mogelijk maken. Om de productie van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong te kunnen opvoeren, moeten de criteria voor tijdelijke correlatie daarom in de beginfase flexibeler zijn zodat marktdeelnemers in staat zijn de benodigde technische oplossingen in te voeren.

(17)

Vanwege de tijd die nodig is voor de planning en bouw van hernieuwbare-elektriciteitsopwekkingsinstallaties en het gebrek aan nieuwe hernieuwbare-elektriciteitsopwekkingsinstallaties die geen steun ontvangen, moeten de voorschriften uit artikel 5, punten a) en b) van deze verordening pas in een later stadium van toepassing zijn.

(18)

Met de uitvoering van de Europese Green Deal moet de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen voor het opwekken van elektriciteit in de loop der tijd afnemen en moet het aandeel energie uit hernieuwbare bronnen toenemen. De Commissie moet deze ontwikkeling nauwlettend volgen en de effecten van de in deze verordening vastgestelde vereisten evalueren, met name de geleidelijke verstrenging van de vereisten inzake tijdelijke correlatie, met betrekking tot productiekosten, broeikasgasemissiereducties en het energiesysteem, en uiterlijk op 1 juli 2028 een verslag indienen bij het Europees Parlement en de Raad.

1)

“biedzone”: biedzone zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 65, van Verordening (EU) 2019/943 van het Europees Parlement en de Raad (3) voor de lidstaten of een equivalent concept voor derde landen;

2)

“directe lijn”: directe lijn zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 41, van Richtlijn (EU) 2019/944 van het Europees Parlement en de Raad (4);

3)

“hernieuwbare-elektriciteitsopwekkingsinstallatie”: afzonderlijke eenheden of groepen eenheden die op één of meer locaties elektriciteit produceren uit dezelfde of verschillende hernieuwbare bronnen, zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 1, van Richtlijn (EU) 2018/2001, met uitzondering van eenheden die elektriciteit produceren uit biomassa en opslageenheden;

4)

“brandstofproducent”: een marktdeelnemer die hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstof van niet-biologische oorsprong produceert;

5)

“in werking worden gesteld”: aanvangen met de productie van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong of hernieuwbare elektriciteit, voor de eerste maal of na een repowering zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 10, van Richtlijn (EU) 2018/2001, waarvoor investeringen nodig zijn die meer dan 30 % bedragen van de investeringen die nodig zouden zijn om een vergelijkbare nieuwe installatie te bouwen;

6)

“slimme-metersysteem”: een slimme-metersysteem zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 23, van Richtlijn (EU) 2019/944;

7)

“onbalansverrekeningsperiode”: een onbalansverrekeningsperiode zoals gedefinieerd in artikel 2, punt 15, van Verordening (EU) 2019/943 binnen de Unie of een equivalent concept voor derde landen.

a)

de hernieuwbare-elektriciteitsopwekkingsinstallaties zijn via een directe lijn aangesloten op de installatie die hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstof van niet-biologische oorsprong produceert of de productie van hernieuwbare elektriciteit en de productie van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstof van niet-biologische oorsprong vinden plaats in dezelfde installatie;

b)

de hernieuwbare-elektriciteitsopwekkingsinstallaties zijn niet meer dan 36 maanden eerder dan de installatie die hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstof van niet-biologische oorsprong produceert in werking gesteld. Wanneer aan een bestaande installatie die hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstof van niet-biologische oorsprong produceert productiecapaciteit wordt toegevoegd, wordt de toegevoegde capaciteit beschouwd als onderdeel van de bestaande installatie, mits die capaciteit op dezelfde locatie en niet langer dan 36 maanden nadat de oorspronkelijke installatie in werking is gesteld is toegevoegd;

c)

de installatie die elektriciteit produceert is niet aangesloten op het net of een slimme-metersysteem dat alle elektriciteitsstromen meet laat, indien de installatie wel op het net is aangesloten, zien dat er geen elektriciteit van het net is afgenomen om hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstof van niet-biologische oorsprong te produceren.

a)

de installatie voor opwekking van hernieuwbare elektriciteit is niet meer dan 36 maanden eerder dan de installatie die de hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstof van niet-biologische oorsprong produceert, in werking gesteld.

Wanneer een installatie voor de opwekking van hernieuwbare elektriciteit op grond van een stroomafnameovereenkomst met een brandstofproducent die is afgelopen, aan de vereisten van de eerste alinea van dit lid heeft voldaan, wordt deze geacht in werking te zijn gesteld op hetzelfde moment als de installatie die de hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstof van niet-biologische oorsprong produceert op grond van een nieuwe hernieuwbare-stroomafnameovereenkomst.

Wanneer aan een bestaande installatie die hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstof van niet-biologische oorsprong produceert, extra productiecapaciteit wordt toegevoegd, wordt de toegevoegde capaciteit geacht tegelijk met de oorspronkelijke installatie in werking te zijn gesteld, mits de capaciteit op dezelfde locatie en niet langer dan 36 maanden nadat de oorspronkelijke installatie in werking is gesteld, is toegevoegd.

b)

De hernieuwbare-elektriciteitsopwekkingsinstallatie heeft geen steun ontvangen in de vorm van bedrijfssteun of investeringssteun, met uitzondering van steun die installaties hebben ontvangen vóór hun repowering, financiële steun voor land- of netaansluitingen, steun die geen netsteun vormt, zoals steun die volledig is terugbetaald en steun voor hernieuwbare-elektriciteitsopwekkingsinstallaties die leveren aan installaties die hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstof van niet-biologische oorsprong produceren voor gebruik in onderzoek, tests en demonstraties.

a)

de hoeveelheid elektriciteit die is gebruikt voor het produceren van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstof van niet-biologische oorsprong, die op de volgende wijze is uitgesplitst:

b)

de hoeveelheid hernieuwbare elektriciteit die is opgewekt door hernieuwbare-elektriciteitsopwekkingsinstallaties, ongeacht of deze rechtstreeks zijn aangesloten op een elektrolyse-installatie en ongeacht of de hernieuwbare elektriciteit wordt gebruikt voor de productie van de hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstof van niet-biologische oorsprong of voor andere doeleinden;

c)

de hoeveelheden hernieuwbare en niet-hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstof van niet-biologische oorsprong die door de brandstofproducent worden geproduceerd.

(1)

Gezien het feit dat de broeikasgasemissies in de vervoersector aanzienlijk moeten worden verminderd en dat voor elke brandstof aanzienlijke broeikasgasemissiereducties kunnen worden gerealiseerd door onder meer technieken voor koolstofafvang en -opslag toe te passen, en gelet op de vereisten inzake broeikasgasemissiereducties voor andere brandstoffen in Richtlijn (EU) 2018/2001, moet voor alle soorten brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof een minimumdrempel voor broeikasgasemissiereductie van 70 % worden vastgesteld.

(2)

Er moeten duidelijke regels op basis van objectieve en niet-discriminerende criteria worden vastgesteld voor de berekening van broeikasgasemissiereducties door hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong, brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof en hun fossiele referentiebrandstoffen.

(3)

In de boekhoudingmethode voor broeikasgasemissies moet rekening worden gehouden met de emissies ten gevolge van de productie van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong en brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof gedurende de hele levenscyclus, en deze methode moet op objectieve en niet-discriminerende criteria gebaseerd zijn.

(4)

Er mogen geen kredieten worden verstrekt voor CO2-afvang die al elders in het Unierecht in aanmerking is genomen. Dit soort afgevangen CO2 mag dus niet als vermeden worden beschouwd bij het bepalen van de emissies ten gevolge van het gebruik of de bestemming van inputs.

(5)

De oorsprong van koolstof die wordt gebruikt voor de productie van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong en brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof is niet van belang voor het bepalen van de emissiereducties door dergelijke brandstoffen op korte termijn, aangezien er momenteel veel koolstofbronnen beschikbaar zijn en afgevangen kunnen worden terwijl er vooruitgang wordt geboekt op het gebied van decarbonisatie. In een economie die op weg is naar klimaatneutraliteit tegen 2050, zouden koolstofbronnen die kunnen worden afgevangen, op de middellange tot lange termijn schaars moeten worden en steeds meer beperkt moeten blijven tot de CO2-emissies die het moeilijkst terug te dringen zijn. Bovendien is het voortgezette gebruik van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong en brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof die koolstof uit niet-duurzame brandstof bevatten, niet verenigbaar met een traject naar klimaatneutraliteit tegen 2050, aangezien dat zou betekenen dat het gebruik van niet-duurzame brandstoffen en de bijbehorende emissies blijven voortduren. Bij het bepalen van de broeikasgasemissiereducties ten gevolge van het gebruik van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong en brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof, mag het afvangen van emissies door niet-duurzame brandstoffen daarom niet worden beschouwd als het vermijden van emissies voor onbepaalde tijd. Emissies die worden afgevangen bij de verbranding van niet-duurzame brandstoffen voor de productie van elektriciteit moeten tot 2035 als vermeden emissies worden beschouwd, aangezien het merendeel daarvan tegen die tijd zou moeten zijn uitgebannen, terwijl emissies die worden afgevangen bij andere toepassingen van niet-duurzame brandstoffen tot 2040 als vermeden emissies moeten worden beschouwd, aangezien die emissies langer zullen voortbestaan. Deze jaartallen zullen worden herzien in het licht van de verwezenlijking van de Uniebrede klimaatdoelstelling voor 2040 in de sectoren die onder Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (2) vallen. De Uniebrede klimaatdoelstelling voor 2040 moet uiterlijk zes maanden na de eerste wereldwijde evaluatie in het kader van de Overeenkomst van Parijs door de Commissie worden voorgesteld, overeenkomstig Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad (3). De verwezenlijking van het streefdoel van Richtlijn 2003/87/EG bepaalt verder hoe weinig emissies er naar verwachting per sector zijn.

(6)

Emissies ten gevolge van activiteiten die zijn opgenomen in bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG, namelijk ten gevolge van industriële processen of de verbranding van niet-duurzame brandstoffen, moeten worden vermeden, ook al kunnen zij worden afgevangen en gebruikt voor de productie van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong en brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof. Deze emissies zijn onderworpen aan koolstofbeprijzing om, vooral, te stimuleren dat emissies door niet-duurzame brandstoffen worden teruggedrongen. Voor zover dergelijke emissies niet al in aanmerking worden genomen via doeltreffende koolstofbeprijzing, dienen ze te worden meegerekend en niet als vermeden te worden beschouwd.

(7)

Hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong en brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof kunnen worden geproduceerd in diverse processen, die een mengsel van verschillende soorten brandstoffen kunnen opleveren. De methode voor de beoordeling van de broeikasgasemissiereducties moet daarom de feitelijke emissiereducties kunnen afleiden uit die processen, met inbegrip van de processen die zowel hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong als brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof opleveren.

(8)

Om de broeikasgasemissie-intensiteit van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong en brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof te bepalen, moet het aandeel van de energie-inhoud van dergelijke brandstoffen in de output van een proces worden berekend. Daartoe moet de fractie van elk type brandstof worden vastgesteld door de relevante energie-input voor het brandstoftype in kwestie te delen door de totale relevante energie-inputs in het proces. Bij de productie van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong moet worden bepaald of de relevante elektriciteitsinput als volledig hernieuwbaar moet worden beschouwd. De relevante elektriciteitsinput moet als volledig hernieuwbaar worden aangemerkt als aan artikel 27, lid 3, vijfde en zesde alinea, van Richtlijn (EU) 2018/2001 is voldaan. Anders moet het gemiddelde aandeel elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen in het land van productie, gemeten twee jaar vóór het jaar in kwestie, worden gebruikt om het aandeel hernieuwbare energie te bepalen. Bij de productie van brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof kunnen alleen vloeibare of vaste afvalstromen van niet-hernieuwbare oorsprong die niet geschikt zijn voor terugwinning van materialen overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (4), en afvalverwerkings- en uitlaatgas van niet-hernieuwbare oorsprong die worden geproduceerd als een onvermijdelijk en onbedoeld gevolg van het productieproces in industriële installaties, als relevante energie-input voor de productie van brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof worden beschouwd.

(9)

De fossiele referentiebrandstof voor hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong en brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof moet worden vastgesteld op 94 g CO2eq/MJ, overeenkomstig de waarde die in Richtlijn (EU) 2018/2001 is vastgesteld voor biobrandstoffen en vloeibare biomassa.

(10)

Het bevorderen van brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof heeft voornamelijk tot doel broeikasgasemissies te verminderen door het gebruik van in aanmerking komende grondstoffen efficiënter te maken dan nu het geval is. Aangezien grondstoffen die kunnen worden gebruikt voor de productie van brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof mogelijk al zijn gebruikt om energie te produceren, is het passend om bij de berekening van de broeikasgasemissies rekening te houden met de broeikasgasemissies die het gevolg zijn van het gewijzigde gebruik van die inflexibele inputs. Deze aanpak moet ook worden gevolgd voor inflexibele inputs die worden verkregen in geïntegreerde processen en worden gebruikt om hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong te produceren.

(11)

Indien de elektriciteit die wordt gebruikt voor de productie van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong, uit het elektriciteitsnet wordt genomen en niet als volledig hernieuwbaar wordt beschouwd, moet de gemiddelde koolstofintensiteit van de elektriciteit die wordt verbruikt in de lidstaat van productie van de brandstof worden toegepast, aangezien die de broeikasgasintensiteit van het gehele proces het best weerspiegelt. Als alternatief kunnen aan uit het elektriciteitsnet genomen elektriciteit die wordt gebruikt in het productieproces van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong en brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof die overeenkomstig artikel 27, lid 3, van Richtlijn (EU) 2018/2001 niet als volledig hernieuwbaar wordt aangemerkt, broeikasgasemissiewaarden worden toegekend op basis van het aantal uren werking van de installatie die hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong en brandstoffen op basis van hergebruikte koolstof produceert. Indien de elektriciteit die wordt gebruikt voor de productie van hernieuwbare vloeibare en gasvormige transportbrandstoffen van niet-biologische oorsprong overeenkomstig artikel 27 van Richtlijn (EU) 2018/2001 als volledig hernieuwbaar wordt beschouwd, moet op deze elektriciteitsvoorziening een koolstofintensiteit van nul worden toegepast,

(1)

Overeenkomstig artikel 50, lid 2, punt a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 is de door Zweden ingediende aanvraag tot registratie van de naam “Kullings kalvdans” bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie (2).

(2)

Aangezien bij de Commissie geen bezwaren zijn ingediend overeenkomstig artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012, moet de naam “Kullings kalvdans” worden ingeschreven in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen,

(1)

Op 12 december 2003 heeft de Europese Raad de EU-strategie tegen de verspreiding van massavernietigingswapens (“de strategie”) aangenomen, waarin wordt verklaard dat non-proliferatie, ontwapening en wapenbeheersing een essentiële bijdrage kunnen vormen in de wereldwijde strijd tegen het terrorisme, doordat zij de kans verkleinen dat niet-overheidsactoren zich toegang verschaffen tot massavernietigingswapens, radioactief materiaal en bijbehorende overbrengingsmiddelen. Hoofdstuk III van de strategie bevat een lijst van maatregelen die zowel in de Unie als in derde landen moeten worden genomen om een dergelijke verspreiding tegen te gaan.

(2)

De Unie geeft actief uitvoering aan de strategie en aan de in hoofdstuk III daarvan genoemde maatregelen, met name door ernaar te streven dat de belangrijkste verdragen, overeenkomsten en verificatieregelingen inzake ontwapening en non-proliferatie wereldwijd worden toegepast en — indien nodig — versterkt, en door financiële steun te verlenen aan specifieke projecten die worden uitgevoerd door multilaterale instellingen, zoals het Bureau van de VN voor drugs- en misdaadbestrijding (UNODC) en het Bureau van de VN voor terrorismebestrijding (UNOCT).

(3)

Op 13 april 2005 heeft de Algemene Vergadering van de VN haar goedkeuring gehecht aan het Internationaal Verdrag ter bestrijding van daden van nucleair terrorisme, dat op 14 september 2005 voor ondertekening is opengesteld.

(4)

In zijn op 24 mei 2018 verkondigde ontwapeningsagenda met als titel “het veiligstellen van onze gezamenlijke toekomst”, heeft de secretaris-generaal van de VN opgemerkt dat de huidige nucleaire risico’s onaanvaardbaar zijn en dat ze verder toenemen.

(5)

Op 10 december 2018 heeft de Raad Besluit (GBVB) 2018/1939 (1) vastgesteld.

(6)

Op 7 juni 2021 heeft de Raad Besluit (GBVB) 2021/919 (2) vastgesteld, waarbij Besluit (GBVB) 2018/1939 werd gewijzigd en de uitvoeringsperiode van dat besluit werd verlengd tot en met 30 november 2022 gezien de aanhoudende uitdagingen als gevolg van de COVID-19-pandemie.

(7)

Op 8 november 2022 heeft de Raad Besluit (GBVB) 2022/2185 (3) vastgesteld, waarbij Besluit (GBVB) 2018/1939 werd gewijzigd en de uitvoeringsperiode van dat besluit nogmaals werd verlengd tot en met 30 juni 2023, gezien de aanhoudende vertraging bij de uitvoering van projectactiviteiten in het kader van Besluit (GBVB) 2018/1939 als gevolg van de impact van de COVID-19-pandemie.

(8)

Het strategisch kompas van 2022 voor veiligheid en defensie verwijst naar de aanhoudende dreiging van de verspreiding van massavernietigingswapens en de overbrengingsmiddelen daarvoor, en geeft uitdrukking aan de doelstelling van de Unie om concrete acties ter ondersteuning van de doelstellingen inzake ontwapening, non-proliferatie en wapenbeheersing te versterken. Het noemt ook de transnationale dreiging van terrorisme als een voortdurende uitdaging en de wil van de Unie om haar reactie op een betere preventie en bestrijding van terrorisme te versterken.

(9)

De technische uitvoering van dit besluit moet worden toevertrouwd aan het UNODC en aan het VN-Centrum voor terrorismebestrijding (“UN Counter-Terrorism Centre”- UNCCT) van het UNOCT.

(10)

Dit besluit moet worden uitgevoerd overeenkomstig de Financiële en Administratieve Kaderovereenkomst tussen de Europese Commissie en de VN betreffende het beheer van financiële bijdragen van de Unie aan programma’s of projecten die onder toezicht van de VN staan,

(1)

De Raad heeft op 23 juni 2014 Besluit 2014/386/GBVB vastgesteld (1).

(2)

De Unie erkent de illegale inlijving van de Krim en Sebastopol door de Russische Federatie niet en blijft deze veroordelen als een schending van het internationaal recht. De Unie blijft zich standvastig hechten aan de soevereiniteit en territoriale integriteit van Oekraïne binnen zijn internationaal erkende grenzen en blijft vasthouden aan de volledige uitvoering van haar beleid van niet-erkenning.

(3)

Op basis van een evaluatie van Besluit 2014/386/GBVB moeten de daarin vastgelegde beperkende maatregelen tot en met 23 juni 2024 worden verlengd.

(4)

Besluit 2014/386/GBVB moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

(1)

Op 20 december 2010 heeft de Raad Besluit 2010/788/GBVB vastgesteld.

(2)

Op 12 december 2016 heeft de Raad Besluit (GBVB) 2016/2231 (2) vastgesteld naar aanleiding van de belemmering van het verkiezingsproces en de mensenrechtenschendingen in de Democratische Republiek Congo. Besluit (GBVB) 2016/2231 heeft Besluit 2010/788/GBVB gewijzigd en autonome beperkende maatregelen in artikel 3, lid 2, van dat besluit ingevoerd.

(3)

Na de arresten van het Gerecht in zaken T-93/22 (3) en T-94/22 (4) is de Raad van oordeel dat twee vermeldingen geschrapt moeten worden van de lijst van natuurlijke personen of rechtspersonen, entiteiten of lichamen in bijlage II bij Besluit 2010/788/GBVB.

(4)

Besluit 2010/788/GBVB moet daarom dienovereenkomstig gewijzigd worden,