ISSN 1977-0758 |
||
Publicatieblad van de Europese Unie |
L 107 |
|
![]() |
||
Uitgave in de Nederlandse taal |
Wetgeving |
66e jaargang |
|
|
|
(1) Voor de EER relevante tekst. |
NL |
Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben. Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten. |
I Wetgevingshandelingen
VERORDENINGEN
21.4.2023 |
NL |
Publicatieblad van de Europese Unie |
L 107/1 |
VERORDENING (EU) 2023/839 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 19 april 2023
tot wijziging van Verordening (EU) 2018/841 wat betreft het toepassingsgebied, vereenvoudiging van de rapportage- en nalevingsvoorschriften, en vaststelling van de streefcijfers voor de lidstaten voor 2030, en van Verordening (EU) 2018/1999 wat betreft verbetering van monitoring, rapportage, het volgen van de vooruitgang en beoordeling
(Voor de EER relevante tekst)
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
Gezien het advies van het Comité van de Regio’s (2),
Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3),
Overwegende hetgeen volgt:
(1) |
De Overeenkomst van Parijs, die op 12 december 2015 is gesloten in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) (de “Overeenkomst van Parijs”), is op 4 november 2016 in werking getreden. De partijen bij de Overeenkomst van Parijs zijn overeengekomen de stijging van de wereldwijde gemiddelde temperatuur ruim onder 2 °C boven het pre-industriële niveau te houden, en inspanningen voort te zetten om de stijging te beperken tot 1,5 °C boven dit pre-industriële niveau. Die toezegging is versterkt door de goedkeuring, in het kader van het UNFCCC, van het klimaatpact van Glasgow op 13 november 2021, waarin de Conferentie van de Partijen bij het UNFCCC, die als vergadering van de partijen bij de Overeenkomst van Parijs fungeert, erkent dat de gevolgen van de klimaatverandering veel geringer zullen zijn bij een temperatuurstijging van 1,5 °C in plaats van 2 °C, en besluit de inspanningen voort te zetten om de temperatuurstijging te beperken tot 1,5 °C. |
(2) |
In zijn mondiaal evaluatieverslag 2019 over biodiversiteit en ecosysteemdiensten heeft het intergouvernementeel platform voor biodiversiteit en ecosysteemdiensten (IPBES) de recentste wetenschappelijke bewijzen verstrekt over de aanhoudende wereldwijde achteruitgang van de biodiversiteit. Met de mededeling van de Commissie van 20 mei 2020“EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030 — De natuur terug in ons leven brengen” (de “EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030”) wordt de ambitie van de Unie in verband met de bescherming en het herstel van de biodiversiteit en goed werkende ecosystemen opgevoerd. Bossen en gezonde bodems zijn niet alleen extreem belangrijk voor de biodiversiteit, maar ook voor de zuivering van lucht en water, koolstofvastlegging en -opslag en de verschaffing van houtproducten van duurzame oorsprong die lang meegaan. De aard en de functie van bossen lopen sterk uiteen in de Unie, en bepaalde soorten bossen zijn kwetsbaarder voor klimaatverandering doordat zij directe gevolgen ervan ondervinden zoals droogte, door temperaturen veroorzaakte bossterfte of verandering van de ariditeit. Ontbossing en bosdegradatie dragen bij tot de wereldwijde klimaatcrisis omdat ze broeikasgasemissies doen toenemen door onder meer de daarmee gepaard gaande bosbranden, en zo koolstofputten definitief doen verdwijnen, de klimaatbestendigheid van de getroffen gebieden verminderen en hun biodiversiteit aanzienlijk doen afnemen. Organische koolstof in de bodem en koolstofreservoirs van dood hout, waarvan een groot deel de koolstofreservoirs van de bodem zal aanvullen, zijn ook bijzonder belangrijk voor een aantal rapportagecategorieën, voor zowel klimaatactie als de bescherming van de biodiversiteit. In de mededeling van de Commissie van 16 juli 2021 over een nieuwe EU-bosstrategie voor 2030 (de “Nieuwe EU-bosstrategie voor 2030”) en in de mededeling van de Commissie van 17 november 2021 over de EU-bodemstrategie voor 2030 — Profiteren van de voordelen van een gezonde bodem voor mens, voedsel, natuur en klimaat (de “EU-bodemstrategie voor 2030”) wordt erkend dat de kwaliteit van bossen en bodemecosystemen in de Unie moet worden beschermd en verbeterd en dat meer stimulans moet worden gegeven aan versterkte duurzame beheerpraktijken die de koolstofvastlegging kunnen vergroten en de bestendigheid van bossen en bodems kunnen versterken in het licht van de klimaat- en biodiversiteitscrisis. De grootste terrestrische opslag van organische koolstof is te vinden in veengebieden, en het verbeteren van het beheer en de bescherming van deze gebieden is een belangrijk aspect dat bijdraagt tot de beperking van de klimaatverandering en tot de bescherming van de biodiversiteit en van de bodem tegen erosie. |
(3) |
De mededeling van de Commissie van 11 december 2019 over de Europese Green Deal (de “Europese Green Deal”) biedt een aanvangspunt om de klimaatneutraliteitsdoelstelling van de Unie uiterlijk in 2050 te verwezenlijken en voor het streven naar negatieve emissies daarna, zoals vastgelegd in artikel 2, lid 1, van Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad (4). Hiermee worden een uitgebreide reeks elkaar versterkende maatregelen en initiatieven die gericht zijn op de verwezenlijking van klimaatneutraliteit in de Unie in 2050 gecombineerd, en wordt een nieuwe groeistrategie uitgestippeld die de Unie moet omvormen tot een eerlijke en welvarende samenleving met een moderne, hulpbronnenefficiënte en concurrerende economie, waar de economische groei is losgekoppeld van het gebruik van hulpbronnen. Ook wordt beoogd het natuurlijke kapitaal van de Unie te beschermen, te behouden en te verbeteren, en de gezondheid en het welzijn van de burgers te vrijwaren tegen milieugerelateerde risico’s en effecten. Die transitie treft de verschillende genders echter anders en heeft daarnaast specifieke gevolgen voor bepaalde achtergestelde en kwetsbare groepen zoals ouderen, personen met een handicap en personen die tot een raciale of etnische minderheid behoren. Daarom moet ervoor worden gezorgd dat de transitie rechtvaardig en inclusief is, waarbij niemand mag achterblijven. |
(4) |
De aanpak van klimaat- en milieugerelateerde uitdagingen en de verwezenlijking van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs staan centraal in de Europese Green Deal. Het Europees Parlement pleitte in zijn resolutie van 15 januari 2020 over de Europese Green Deal (5) voor de noodzakelijke transitie naar een klimaatneutrale samenleving tegen uiterlijk 2050, en kondigde in zijn resolutie van 28 november 2019 over de noodsituatie op het gebied van klimaat en milieu een noodsituatie op het gebied van klimaat en milieu af (6). In het licht van de zeer ernstige gevolgen van de COVID-19-pandemie voor de gezondheid en het sociaal en economisch welzijn van de burgers van de Unie, is de Europese Green Deal alleen maar noodzakelijker en waardevoller geworden. |
(5) |
Het is belangrijk ervoor te zorgen dat de ter verwezenlijking van de doelstellingen van deze verordening genomen maatregelen worden uitgevoerd overeenkomstig de in artikel 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) vastgelegde doelstelling om duurzame ontwikkeling te bevorderen, rekening houdend met de duurzameontwikkelingsdoelstellingen van de VN, de Overeenkomst van Parijs en het beginsel “geen ernstige afbreuk doen”, in voorkomend geval, in de zin van artikel 17 van Verordening (EU) 2020/852 van het Europees Parlement en de Raad (7). |
(6) |
In de bijgewerkte nationaal bepaalde bijdrage, die zij op 17 december 2020 bij het secretariaat van het UNFCCC heeft ingediend, heeft de Unie zich ertoe verbonden de nettobroeikasgasemissies van de hele economie van de Unie tegen 2030 met ten minste 55 % te reduceren ten opzichte van 1990. |
(7) |
Met de vaststelling van Verordening (EU) 2021/1119 , heeft de Unie in wetgeving de doelstelling vastgelegd om uiterlijk in 2050 een evenwicht tot stand te brengen tussen antropogene emissies per bron in de hele economie en verwijderingen per put van broeikasgassen binnen de Unie en, in voorkomend geval, het bereiken van negatieve emissies daarna. Bij die verordening is ook de bindende interne reductiedoelstelling van de Unie vastgesteld om de nettobroeikasgasemissies (emissies na aftrek van verwijderingen) tegen 2030 met ten minste 55 % te reduceren in vergelijking met de niveaus van 1990. Van alle sectoren van de economie, waaronder de sector landgebruik, verandering in landgebruik en bosbouw (“LULUCF”), wordt verwacht dat zij bijdragen tot het verwezenlijken van dat streefcijfer. Om ervoor te zorgen dat er tot 2030 voldoende mitigatie-inspanningen worden geleverd in de andere sectoren, wordt de bijdrage van nettoverwijderingen aan de klimaatdoelstelling van de Unie voor 2030 beperkt tot 225 miljoen ton CO2-equivalent. De Commissie heeft in de context van Verordening (EU) 2021/1119 in een overeenkomstige verklaring herbevestigd voornemens te zijn een voorstel te doen voor herziening van Verordening (EU) 2018/841 van het Europees Parlement en de Raad (8), in overeenstemming met de ambitie om de netto koolstofverwijderingen in de LULUCF-sector tegen 2030 te verhogen tot meer dan 300 miljoen ton CO2-equivalent. |
(8) |
Om bij te dragen tot de verhoogde ambitie van een nettobroeikasgasemissiereductie van ten minste 55 %, in plaats van 40 %, ten opzichte van het niveau van 1990, en om ervoor te zorgen dat de LULUCF-sector een duurzame en voorspelbare langetermijnbijdrage levert aan de klimaatneutraliteitsdoelstelling van de Unie, moeten voor elke lidstaat bindende streefcijfers voor de toename van nettobroeikasgasverwijderingen in de LULUCF-sector voor de periode 2026-2030 worden vastgesteld , met een streefcijfer voor de hele Unie van 310 miljoen ton CO2-equivalent nettoverwijderingen in 2030 tot gevolg. In de methode voor het vaststellen van de nationale streefcijfers voor 2030 moet rekening worden gehouden met het verschil tussen het streefcijfer van de Unie en de door elke lidstaat in zijn indiening van 2020 gerapporteerde gemiddelde broeikasgasemissies en -verwijderingen in de jaren 2016, 2017 en 2018, en moet uitdrukking worden gegeven aan de huidige mitigatieprestaties van de LULUCF-sector en aan het aandeel van elke lidstaat in het beheerd landoppervlak van de Unie, rekening houdend met het vermogen van die lidstaat om zijn prestaties in de sector te verbeteren door middel van klimaat- en biodiversiteitsvriendelijkere praktijken voor landbeheer of veranderingen in landgebruik. Een bovenmaatse prestatie door de lidstaten zou verder bijdragen tot de verwezenlijking van de klimaatdoelstellingen van de Unie. |
(9) |
De bindende streefcijfers voor de verhoogde ambitie inzake nettobroeikasgasemissies en -verwijderingen moeten voor elke lidstaat worden vastgesteld aan de hand van een lineair traject. Het traject moet in 2022 beginnen met de gemiddelde door die lidstaat gerapporteerde broeikasgasemissies in 2021, 2022 en 2023, en in 2030 eindigen met het voor die lidstaat vastgestelde streefcijfer. Om ervoor te zorgen dat het streefcijfer van de Unie voor 2030 collectief wordt gehaald, rekening houdend met de schommelingen van jaar tot jaar in de broeikasgasemissies en -verwijderingen in de LULUCF-sector, moet voor elke lidstaat een toezegging inzake te verwezenlijken nettobroeikasgasemissies en -verwijderingen worden afgesproken voor de periode 2026 tot en met 2029 (de “begroting voor 2026 tot en met 2029”), boven op het nationale streefcijfer voor 2030. |
(10) |
De in de artikelen 6, 7, 8 en 10 van Verordening (EU) 2018/841 vastgestelde boekhoudregels zijn ontworpen om te bepalen in hoeverre de mitigatieprestaties in de LULUCF-sector kunnen bijdragen tot de Uniedoelstelling van een broeikasgasemissiereductie van 40 % in 2030, waarin de LULUCF-sector niet was meegerekend. Om het regelgevingskader voor die sector te vereenvoudigen, mogen de huidige boekhoudregels na 2025 niet meer van toepassing zijn en moet naleving van de nationale streefcijfers van de lidstaten worden geverifieerd op basis van gerapporteerde broeikasgasemissies en -verwijderingen. Hiermee zou worden gezorgd voor methodologische consistentie met Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (9), met Verordening (EU) 2018/842 van het Europees Parlement en de Raad (10), en met de nieuwe doelstelling van ten minste 55 % nettobroeikasgasemissiereductie waarin ook de LULUCF-sector wordt meegerekend. |
(11) |
Op 16 juni 2022 heeft de Raad een aanbeveling vastgesteld inzake het garanderen van een rechtvaardige transitie naar klimaatneutraliteit (11), waarin wordt benadrukt dat flankerende maatregelen nodig zijn en dat bijzondere aandacht moet worden besteed aan het ondersteunen van de regio’s, industrieën, micro-, kleine en middelgrote ondernemingen, werknemers, huishoudens en consumenten die met de grootste uitdagingen te maken zullen krijgen. In die aanbeveling worden de lidstaten aangemoedigd een reeks maatregelen te overwegen op het gebied van werkgelegenheid en overgangen op de arbeidsmarkt, het scheppen van banen en ondernemerschap, gezondheid en veiligheid op het werk, overheidsopdrachten, belasting- en socialebeschermingsstelsels, essentiële diensten en huisvesting, alsook, onder meer om gendergelijkheid te bevorderen, op het gebied van onderwijs en opleiding. |
(12) |
Gezien de specifieke kenmerken van de LULUCF-sector in elke lidstaat en het feit dat de lidstaten hun prestaties moeten verhogen om hun nationale bindende streefcijfers te verwezenlijken, moeten de lidstaten kunnen blijven beschikken over een reeks mogelijkheden tot flexibiliteit, waaronder het verhandelen van overschotten en de verlenging van bosspecifieke flexibiliteit, zonder afbreuk te doen aan de milieu-integriteit van de streefcijfers. |
(13) |
Om onzekerheden als gevolg van natuurlijke processen in de LULUCF-sector aan te pakken, moeten in 2032 alternatieve bepalingen voor natuurlijke verstoringen (abiotische en biotische), zoals branden, uitbraken van plagen, stormen en extreme overstromingen, beschikbaar zijn voor lidstaten die alles in het werk hebben gesteld om rekening te houden met elk advies dat de Commissie tot hen heeft gericht in het kader van corrigerende maatregelen die bij deze wijzigingsverordening zijn ingevoerd, mits zij alle andere vormen van flexibiliteit waarover zij beschikken hebben uitgeput, passende maatregelen hebben genomen om hun land minder kwetsbaar voor dergelijke verstoringen te maken en het streefcijfer van de Unie voor 2030 voor de LULUCF-sector is bereikt. |
(14) |
Daarnaast moet rekening worden gehouden met de effecten van klimaatverandering die, in tegenstelling tot de meer tijdelijke en geografisch gezien lokale natuurlijke verstoringen, diffuus en van lange duur zijn. Dit moet het ook mogelijk maken om rekening te houden met de historisch gegroeide effecten van beheersmaatregelen uit het verleden, gerelateerd aan een aandeel organische bodems in het beheerd landoppervlak dat in enkele lidstaten uitzonderlijk hoog is in vergelijking met het Uniegemiddelde. De ongebruikte compensatiehoeveelheden die voor de periode 2021 tot en met 2030 beschikbaar zijn uit hoofde van bijlage VII, moeten daartoe beschikbaar worden gesteld op grond van door de betrokken lidstaten aan de Commissie voorgelegd bewijsmateriaal dat gebaseerd is op de beste beschikbare wetenschappelijke kennis en op objectieve, meetbare en vergelijkbare indicatoren zoals de ariditeitsindex in de zin van het Verdrag van de Verenigde Naties ter bestrijding van woestijnvorming in landen die te kampen hebben met ernstige droogte en/of woestijnvorming, met name in Afrika (12), gedefinieerd als de verhouding tussen de gemiddelde jaarlijkse neerslag en de gemiddelde jaarlijkse evapotranspiratie. Voor de toewijzing aan de lidstaten moet, in het licht van de ingediende bewijsstukken, de verhouding tussen de beschikbare hoeveelheid 50 Mt CO2-equivalent en de totale door die lidstaten gevraagde compensatiehoeveelheid in aanmerking worden genomen. |
(15) |
Om te zorgen voor eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van de bepalingen van Verordening (EU) 2018/841 wat betreft de vaststelling van de jaarlijkse broeikasgasemissies en -verwijderingen voor elk jaar in de periode van 2026 tot en met 2029, vastgesteld op basis van een lineair traject dat uitloopt in het streefcijfer voor 2030 voor de lidstaten, en voor de vaststelling van gedetailleerde regels inzake de bewijsmethode betreffende de langetermijneffecten van klimaatverandering waarop de lidstaten geen vat hebben en betreffende de gevolgen van een uitzonderlijk groot aandeel organische bodems, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (13). |
(16) |
De governanceregels moeten zodanig worden vastgesteld dat vroegtijdige actie ter verwezenlijking van de tussentijdse klimaatdoelstelling van de Unie voor 2030 en de klimaatneutraliteitsdoelstelling van de Unie in de hele economie wordt bevorderd, in overeenstemming met het traject voor de jaren 2026 tot en met 2029 dat bij deze wijzigingsverordening is ingevoerd. De beginselen die zijn vastgesteld in Verordening (EU) 2018/842 moeten van overeenkomstige toepassing zijn, waarbij een vermenigvuldigingsfactor als volgt moet worden berekend: 108 % van het verschil tussen de begroting van een lidstaat voor 2026 tot en met 2029 en de overeenkomstige gerapporteerde nettoverwijderingen wordt opgeteld bij het door die lidstaat voor 2030 gerapporteerde cijfer. Bovendien moet bij de indiening van voorstellen door de Commissie voor de periode na 2030 rekening worden gehouden met eventuele tekorten die elke lidstaat tegen 2030 heeft opgebouwd. |
(17) |
De Unie en de lidstaten zijn partij bij het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (14) (het “Verdrag van Aarhus”) van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties. Publieke toetsing en toegang tot de rechter zijn essentiële onderdelen van de democratische waarden van de Unie en instrumenten om de rechtsstaat te waarborgen. |
(18) |
Om snelle en doeltreffende maatregelen mogelijk te maken wanneer de Commissie vaststelt dat een lidstaat onvoldoende vooruitgang boekt in de richting van zijn streefcijfer voor 2030, rekening houdend met het traject, de begroting voor 2026 tot en met 2029 en de flexibiliteit in het kader van deze verordening, moet een mechanisme voor corrigerende maatregelen in werking treden om die lidstaat te helpen weer op het traject naar 2030 te komen, door ervoor te zorgen dat aanvullende maatregelen worden genomen die leiden tot meer nettobroeikasgasverwijderingen. |
(19) |
Hoe meer gebruik wordt gemaakt van monitoringstechnologie en hoe meer kennis er wordt opgedaan, hoe beter de broeikasgasinventarissen zullen zijn. Voor lidstaten die hun methode voor de berekening van emissies en verwijderingen verbeteren, moet een concept van methodologische aanpassing worden ingevoerd. De volgende punten kunnen bijvoorbeeld aanleiding geven tot een methodologische aanpassing: wijzigingen van de rapportagemethoden, nieuwe gegevens of correcties van statistische fouten, opname van nieuwe koolstofreservoirs of -gassen, herberekening van historische ramingen op basis van nieuw wetenschappelijk bewijs, in overeenstemming met de IPCC-richtsnoeren voor nationale broeikasgasinventarissen van 2006, opname van nieuwe rapportage-elementen en betere monitoring van natuurlijke verstoringen. Teneinde de milieu-integriteit te waarborgen, moet op de broeikasgasinventarisgegevens van een dergelijke lidstaat een methodologische aanpassing worden toegepast om het effect van de methodeveranderingen op de beoordeling van de collectieve verwezenlijking van het streefcijfer van de Unie voor 2030 te neutraliseren. |
(20) |
In Europa worden nationale bosinventarissen gebruikt om informatie te verstrekken voor de beoordeling van de ecosysteemdiensten van bossen. Het bosinventarismonitoringsysteem verschilt van land tot land, aangezien elk land zijn eigen bosinventarissysteem met zijn eigen methode heeft. In de nieuwe EU-bosstrategie voor 2030 wordt benadrukt dat er behoefte is aan strategische bosplanning in alle lidstaten op basis van betrouwbare monitoring en gegevens, transparante governance en gecoördineerde uitwisseling op Unieniveau. Daartoe heeft de Commissie aangekondigd dat zij voornemens is een wetgevingsvoorstel in te dienen om een Uniebreed geïntegreerd bosmonitoringskader vast te stellen. |
(21) |
Teneinde niet-essentiële onderdelen van de Verordeningen (EU) 2018/841 en (EU) 2018/1999 te wijzigen en aan te vullen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie Verordening (EU) 2018/841 aan te vullen teneinde de regels vast te stellen voor de registratie en de nauwkeurige uitvoering van verrichtingen in het krachtens artikel 40 van Verordening (EU) 2018/1999 ingestelde Unieregister, en tot wijziging van bijlage V, deel 3, bij Verordening (EU) 2018/1999 door de lijst van categorieën bij te werken overeenkomstig de relevante Uniewetgeving. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (15). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen. |
(22) |
In de mededeling van de Commissie van 17 september 2020 over een ambitieuzere klimaatdoelstelling voor Europa voor 2030 worden verschillende wegen en beleidsopties beschreven om de verruimde klimaatdoelstelling van de Unie voor 2030 te halen. Hierbij wordt benadrukt dat voor het bereiken van klimaatneutraliteit de inspanningen van de Unie in alle sectoren van de economie aanzienlijk moeten worden opgevoerd. Koolstofputten spelen een essentiële rol in de transitie naar klimaatneutraliteit in de Unie, en met name de landbouw-, de bosbouw- en de landgebruiksector kunnen in deze context een belangrijke bijdrage leveren. Wanneer de Commissie een beoordeling verricht van de werking van Verordening (EU) 2018/841 in het kader van de evaluatie die bij deze wijzigingsverordening wordt ingevoerd, en een verslag voorbereidt voor het Europees Parlement en de Raad, moet zij rekening houden met de huidige trends en toekomstige prognoses van broeikasgasemissies door de landbouw enerzijds en van emissies en verwijderingen van broeikasgassen uit bouwland, grasland en wetlands anderzijds, en moet zij regelgevingsopties onderzoeken om ervoor te zorgen dat deze in overeenstemming zijn met de doelstelling om broeikasgasemissiereducties op de lange termijn in alle sectoren van de economie tot stand te brengen overeenkomstig de klimaatneutraliteitsdoelstelling van de Unie en de tussentijdse klimaatdoelstellingen. Daarnaast moet de Commissie op een wetenschappelijk onderbouwde, betrouwbare en transparante wijze en ter waarborging van de veerkracht en het aanpassingsvermogen van de bossen op lange termijn, specifieke aandacht besteden aan de effecten van de leeftijdsstructuur van bossen, ook wanneer die gevolgen verband houden met specifieke oorlogs- of naoorlogse omstandigheden. Rekening houdend met het belang van een billijke bijdrage van elke sector en het feit dat de transitie naar klimaatneutraliteit veranderingen in het gehele beleidsspectrum en een collectieve inspanning van alle sectoren van de economie en de samenleving vereist, zoals benadrukt in de Europese Green Deal, moet de Commissie in voorkomend geval wetgevingsvoorstellen indienen om het kader voor de periode na 2030 vast te stellen. |
(23) |
De verwachte antropogene veranderingen met betrekking tot broeikasgasemissies en -verwijderingen in het mariene en zoetwatermilieu kunnen aanzienlijk zijn en zullen naar verwachting in de toekomst variëren als gevolg van veranderingen in het gebruik, bijvoorbeeld als gevolg van de geplande uitbreiding van offshore-energie, de mogelijke verhoging van de aquacultuurproductie en de steeds sterkere natuurbescherming die nodig is om de doelstellingen van de EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030 te verwezenlijken. Deze emissies en verwijderingen zijn thans niet opgenomen in de standaardrapportagetabellen van het UNFCCC. Volgend op de goedkeuring van de rapportagemethode moet de Commissie bij het uitvoeren van de evaluatie die is ingevoerd bij deze wijzigingsverordening, kunnen overwegen te rapporteren over de vooruitgang, de haalbaarheid van de analyse en de effecten van uitbreiding van de rapportage naar de mariene en zoetwatermilieus op basis van het recentste wetenschappelijke bewijsmateriaal over die fluxen. |
(24) |
Teneinde de klimaatneutraliteitsdoelstelling in 2050 te halen, en daarna te streven naar negatieve emissies, is het van het grootste belang dat broeikasgasverwijderingen binnen de Unie continu blijven toenemen, en tegelijkertijd bestendig blijven. Waar nodig kunnen technische oplossingen, zoals bio-energie met koolstofafvang en -opslag (“BECCS”), alsook op de natuur gebaseerde oplossingen voor het afvangen en opslaan van CO2-emissies noodzakelijk zijn. In het bijzonder moeten individuele landbouwers, land- en boseigenaren of bosbeheerders worden aangemoedigd om meer koolstof op hun land en in hun bossen op te slaan, waarbij prioriteit wordt gegeven aan ecosysteemgerichte benaderingen en biodiversiteitvriendelijke praktijken, zoals bosbouwpraktijken die dicht bij de natuur staan, herbebossing, het herstel van de koolstofvoorraden in bossen, uitbreiding van het agrobosbouwareaal, koolstofvastlegging in de bodem en herstel van wetlands, alsook andere innovatieve oplossingen. Met dergelijke stimulansen worden, in volledige overeenstemming met milieubeginselen waarmee de biodiversiteit en de circulaire economie worden bevorderd, de klimaatmitigatie en de algehele emissiereductie in alle sectoren van de bio-economie verbeterd, onder meer door het gebruik van duurzame geoogste houtproducten. Er moet kunnen worden overwogen om een proces op te zetten teneinde duurzame koolstofopslagproducten op te nemen in het toepassingsgebied van Verordening (EU) 2018/841 in het kader van de evaluatie die bij deze wijzigingsverordening is ingevoerd. Zo kan dan worden gezorgd voor samenhang met andere milieudoelstellingen van de Unie en met de IPCC-richtsnoeren. |
(25) |
Gezien het belang van het verlenen van financiële steun aan land- en boseigenaren of -beheerders om de in deze wijzigingsverordening uiteengezette streefcijfers te halen, moet de Commissie bij de beoordeling van de ontwerpactualiseringen van de laatst gemelde geïntegreerde nationale energie- en klimaatplannen uit hoofde van Verordening (EU) 2018/1999 ervoor zorgen dat de financiële steun, met inbegrip van het relevante aandeel van de opbrengsten uit de veiling van EU-ETS-emissierechten krachtens Richtlijn 2003/87/EG en die voor LULUCF worden gebruikt, gericht is op beleidslijnen en maatregelen die zijn toegesneden op de verwezenlijking van de in deze wijzigingsverordening vastgestelde begrotingen en streefcijfers van de lidstaten. Bij haar beoordeling moet de Commissie bijzondere aandacht besteden aan de bevordering van ecosysteemgerichte benaderingen en de noodzaak om de duurzaamheid van aanvullende broeikasgasverwijderingen veilig te stellen, rekening houdend met de bestaande wetgeving. |
(26) |
De vaststelling van het streefcijfer van de Unie voor 2030 is gebaseerd op de door de lidstaten gerapporteerde inventarisgegevens voor de jaren 2016, 2017 en 2018. De deugdelijkheid van de ingediende inventarisrapporten is erg belangrijk. Daarom moeten de door de lidstaten toegepaste methoden worden geverifieerd indien de nettoverwijderingen voor de jaren 2016, 2017 en 2018 aanzienlijk zijn gedaald. In overeenstemming met het transparantiebeginsel en om het vertrouwen in de voortgang van de rapportage te vergroten, moeten de resultaten van die verificaties openbaar worden gemaakt. Op basis van die verificaties moet de Commissie in voorkomend geval voorstellen doen om ervoor te zorgen dat de Unie op koers blijft om haar 310 Mt nettoverwijderingsdoelstelling te halen. |
(27) |
Met het oog op de vaststelling van het traject voor de lidstaten voor de periode 2026 tot en met 2029, moet de Commissie een algehele evaluatie uitvoeren om de broeikasgasinventarisgegevens voor de jaren 2021, 2022 en 2023 te verifiëren. Daartoe moet in 2025 een algehele evaluatie worden uitgevoerd als aanvulling op de algehele evaluaties die de Commissie overeenkomstig artikel 38 van Verordening (EU) 2018/1999 in 2027 en 2032 moet uitvoeren. |
(28) |
De per lidstaat in bijlage II bij Verordening (EU) 2018/841 vermelde waarden voor kroonbedekking moeten worden afgestemd op de aan het UNFCCC gerapporteerde waarden of op voorzienbare bijstellingen van die waarden. |
(29) |
Als gevolg van de invoering van de op rapportage gebaseerde streefcijfers naar aanleiding van deze wijzigingsverordening, moeten broeikasgasemissies en -verwijderingen nauwkeuriger worden geraamd. Bovendien moet overeenkomstig de EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030, de mededeling van de Commissie van 20 mei 2020 over de “van boer tot bord”-strategie voor een eerlijk, gezond en milieuvriendelijk voedselsysteem, de Nieuwe EU-bosstrategie voor 2030, de EU-bodemstrategie voor 2030, de mededeling van de Commissie van 15 december 2021 over duurzame koolstofcycli, Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad (16) en de mededeling van de Commissie van 24 februari 2021“Een klimaatveerkrachtig Europa tot stand brengen — de nieuwe EU-strategie voor aanpassing aan de klimaatverandering”, land beter worden gemonitord, waarmee in de hele Unie zal worden bijgedragen aan het beschermen en vergroten van de bestendigheid van op de natuur gebaseerde koolstofverwijderingen. De monitoring en de rapportage van emissies en verwijderingen moeten worden verbeterd, in voorkomend geval met behulp van geavanceerde technologieën die in het kader van Unieprogramma’s zoals Copernicus beschikbaar zijn en digitale gegevens die in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid worden verzameld, met toepassing van de gelijktijdige groene en digitale transitie. |
(30) |
Er moeten bepalingen inzake de inventarisatie en monitoring, zowel ter plaatse als met gebruikmaking van remote sensing, worden ingevoerd om de lidstaten in staat te stellen te beschikken over expliciete geografische informatie voor het aanwijzen van prioritaire gebieden die kunnen bijdragen aan klimaatactie. Als onderdeel van een algemene verbetering van de monitoring, rapportage en verificatie moeten de werkzaamheden ook gericht zijn op het harmoniseren en verfijnen van databanken van activiteiten en emissiefactoren om de broeikasgasinventarissen te verbeteren. |
(31) |
Daar de doelstellingen van deze verordening, met name de aanpassing, in het licht van Verordening (EU) 2021/1119, van de toezeggingen van de lidstaten voor de LULUCF-sector die bijdragen tot het verwezenlijken van de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs en het behalen van het Uniestreefcijfer inzake de broeikasgasemissiereductie in de periode van 2021 tot en met 2030, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen ervan beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 VEU neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. |
(32) |
De Verordeningen (EU) 2018/841 en (EU) 2018/1999 moeten daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd, |
HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Verordening (EU) 2018/841 wordt als volgt gewijzigd:
1) |
Artikel 1 wordt vervangen door: “Artikel 1 Onderwerp In deze verordening worden voorschriften vastgesteld met betrekking tot:
|
2) |
Artikel 2 wordt vervangen door: “Artikel 2 Toepassingsgebied 1. Deze verordening is van toepassing op emissies en verwijderingen van de in deel A van bijlage I bij deze verordening vermelde broeikasgassen, zoals gerapporteerd op grond van artikel 26, lid 4, van Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad (*1), die zich in de periode van 2021 tot en met 2025 op het grondgebied van de lidstaten voordoen in de volgende boekhoudcategorieën voor land:
2. Deze verordening is ook van toepassing op emissies en verwijderingen van de in deel A van bijlage I bij deze verordening vermelde broeikasgassen, zoals gerapporteerd op grond van artikel 26, lid 4, van Verordening (EU) 2018/1999, die zich in de periode van 2026 tot en met 2030 op het grondgebied van de lidstaten voordoen in de volgende rapportagecategorieën of -sectoren voor land:
(*1) Verordening (EU) 2018/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 inzake de governance van de energie-unie en van de klimaatactie, tot wijziging van Richtlijn 94/22/EG, Richtlijn 98/70/EG, Richtlijn 2009/31/EG, Verordening (EG) nr. 663/2009, Verordening (EG) nr. 715/2009, Richtlijn 2009/73/EG, Richtlijn 2009/119/EG van de Raad, Richtlijn 2010/31/EU, Richtlijn 2012/27/EU, Richtlijn 2013/30/EU en Richtlijn (EU) 2015/652 van de Raad, en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 525/2013 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 328 van 21.12.2018, blz. 1).”." |
3) |
Artikel 3 wordt als volgt gewijzigd:
|
4) |
Artikel 4 wordt vervangen door: “Artikel 4 Toezeggingen en streefcijfers 1. Tijdens de periode van 2021 tot en met 2025 zorgt elke lidstaat ervoor, rekening houdend met de flexibiliteit geboden door de artikelen 12, 13 en 13 bis, dat de broeikasgasemissies niet hoger liggen dan de broeikasgasverwijderingen, berekend als de som van de totale hoeveelheid emissies en de totale hoeveelheid verwijderingen op zijn grondgebied in alle in artikel 2, lid 1, genoemde boekhoudcategorieën voor land. 2. Het streefcijfer van de Unie voor nettobroeikasgasverwijderingen in 2030 zal 310 miljoen ton CO2-equivalent bedragen als som van de waarden van de netto broeikasgasemissies en -verwijderingen van de lidstaten in 2030 vermeld in kolom D van bijlage II bis, en wordt gebaseerd op het gemiddelde van de in 2020 ingediende broeikasgasinventarisgegevens voor de jaren 2016, 2017 en 2018. 3. Elke lidstaat zorgt ervoor, rekening houdend met de flexibiliteit geboden door de artikelen 12 en 13 ter, dat de som van zijn broeikasgasemissies en -verwijderingen op zijn grondgebied in alle in artikel 2, lid 2, punten a) tot en met j), genoemde rapportagecategorieën voor land die in de in 2032 ingediende broeikasgasinventaris zijn gerapporteerd voor 2030, in vergelijking met de in 2032 ingediende gemiddelde broeikasgasinventarisgegevens voor de jaren 2016, 2017 en 2018, niet hoger is dan het voor die lidstaat in kolom C van bijlage II bis vastgelegde streefcijfer. 4. Elke lidstaat zorgt ervoor dat de som van de verschillen tussen de volgende punten voor elk jaar in de periode van 2026 tot en met 2029 niet hoger is dan de emissieruimte voor 2026 tot en met 2029:
De begroting voor 2026 tot en met 2029 wordt gedefinieerd als de som van de verschillen voor elk jaar in de periode van 2026 tot en met 2029 voor die lidstaat tussen:
Het lineair traject van een lidstaat begint in 2022 met de gemiddelde waarde van broeikasgasinventarisgegevens voor de jaren 2021, 2022 en 2023, en komt in 2030 uit op de waarde die wordt verkregen door de in kolom C van bijlage II bis vastgelegde waarde voor die lidstaat op te tellen bij de gemiddelde waarde voor broeikasgasinventarisgegevens voor de jaren 2016, 2017 en 2018. De begroting voor 2026 tot en met 2029 wordt vastgesteld op basis van de in 2025 ingediende broeikasgasinventarisgegevens en de naleving van deze begroting wordt beoordeeld op basis van de in 2032 ingediende broeikasgasinventarisgegevens. 5. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast met voor elk jaar in de periode van 2026 tot en met 2029 de jaarlijkse grenswaarden op basis van het lineaire traject voor nettobroeikasgasverwijderingen voor elke lidstaat in tonnen CO2-equivalent. Die nationale trajecten worden gebaseerd op de door elke lidstaat gerapporteerde gemiddelde broeikasgasinventarisgegevens voor de jaren 2021, 2022 en 2023. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 16 bis van deze verordening bedoelde onderzoeksprocedure. Voor de toepassing van die uitvoeringshandelingen verricht de Commissie een algehele evaluatie van de door de lidstaten op grond van artikel 26, lid 4, van Verordening (EU) 2018/1999 ingediende recentste nationale inventarisgegevens. 6. Bij de vaststelling van beleidsmaatregelen om te voldoen aan hun toezeggingen, streefcijfers en begrotingen als bedoeld in dit artikel, houden de lidstaten rekening met de noodzaak om voor iedereen een rechtvaardige en sociaal eerlijke transitie te waarborgen. De Commissie kan richtsnoeren vaststellen om de lidstaten daarbij te ondersteunen.” |
5) |
Lid 1 van artikel 5 wordt vervangen door: “1. Elke lidstaat zorgt voor het opstellen en bijhouden van een boekhouding waarin de emissies en verwijderingen afkomstig van de in artikel 2 genoemde boekhoudcategorieën voor land correct worden weerspiegeld. De lidstaten zorgen ervoor dat hun boekhouding en andere in het kader van deze verordening verstrekte gegevens nauwkeurig, volledig, consistent, publiekelijk toegankelijk, vergelijkbaar en transparant zijn. De lidstaten geven emissies met een plusteken (+) aan en verwijderingen met een minteken (–).” |
6) |
In artikel 6 worden de leden 1 en 2 vervangen door: “1. De lidstaten geven in hun boekhouding de emissies en verwijderingen afkomstig van bebost land en ontbost land weer, berekend als de totale emissies en de totale verwijderingen van alle jaren tijdens de periode van 2021 tot en met 2025. 2. In afwijking van artikel 5, lid 3, kan een lidstaat uiterlijk in 2025, indien landgebruik is omgezet van bouwland, grasland, wetlands, woongebied of overig land in bosgrond, dertig jaar na de datum van die omzetting, de categorisatie van dergelijk land wijzigen van de categorie “in bosgrond omgezet land” naar de categorie “bosgrond die bosgrond blijft”, indien die wijziging op grond van de IPCC-richtsnoeren naar behoren gerechtvaardigd is.” |
7) |
In artikel 7 worden de leden 1, 2 en 3 vervangen door: “1. Elke lidstaat geeft in zijn boekhouding de emissies en verwijderingen afkomstig van beheerd bouwland weer door van de emissies en verwijderingen tijdens de periode van 2021 tot en met 2025 de waarde af te trekken die wordt verkregen door de voor de lidstaat toepasselijke gemiddelde jaarlijkse emissies en verwijderingen afkomstig van beheerd bouwland tijdens de basisperiode van 2005 tot en met 2009 met vijf te vermenigvuldigen. 2. Elke lidstaat geeft in zijn boekhouding de emissies en verwijderingen afkomstig van beheerd grasland weer door van de emissies en verwijderingen tijdens de periode van 2021 tot en met 2025 de waarde af te trekken die wordt verkregen door de voor de lidstaat toepasselijke gemiddelde jaarlijkse emissies en verwijderingen afkomstig van beheerd grasland tijdens de basisperiode van 2005 tot en met 2009 met vijf te vermenigvuldigen. 3. Elke lidstaat die tijdens de periode van 2021 tot en met 2025 beheerde wetlands meetelt in het kader van zijn toezeggingen geeft in zijn boekhouding de emissies en verwijderingen afkomstig van beheerde wetlands weer door van de emissies en verwijderingen tijdens die periode de waarde af te trekken die wordt verkregen door de voor de lidstaat toepasselijke gemiddelde jaarlijkse emissies en verwijderingen afkomstig van beheerde wetlands tijdens de basisperiode van 2005 tot en met 2009 met vijf te vermenigvuldigen.” |
8) |
Artikel 8 wordt als volgt gewijzigd:
|
9) |
Artikel 10 wordt als volgt gewijzigd:
|
10) |
De artikelen 11, 12 en 13 worden vervangen door: “Artikel 11 Flexibiliteit en governance 1. Een lidstaat kan gebruikmaken van:
Finland kan, naast de in de eerste alinea bedoelde flexibiliteit, op grond van artikel 13 bis gebruikmaken van aanvullende compensatie. 2. Indien een lidstaat niet aan de in artikel 26 van Verordening (EU) 2018/1999 vastgestelde monitoringvoorschriften voldoet, verbiedt de uit hoofde van artikel 20 van Richtlijn 2003/87/EG benoemde centrale administrateur (de “centrale administrateur”) die lidstaat tijdelijk het verrichten van overdrachten krachtens artikel 12, lid 2, van deze verordening of het gebruik van de flexibiliteit voor beheerde bosgrond krachtens artikel 13 van deze verordening. De Commissie kan die lidstaat ook aanvullende technische ondersteuning bieden. Artikel 12 Algemene flexibiliteit 1. Wanneer, in de periode van 2021 tot en met 2025, in een lidstaat de totale hoeveelheid emissies de totale hoeveelheid verwijderingen overstijgt, of, in de periode van 2026 tot en met 2030, het verschil tussen de som van de broeikasgasemissies en -verwijderingen op het grondgebied van een lidstaat en zijn overeenkomstig artikel 4 van deze verordening bepaalde toezegging, streefcijfer of begroting positief is, en die lidstaat ervoor heeft gekozen gebruik te maken van zijn flexibiliteit en heeft gevraagd de jaarlijkse emissieruimte uit hoofde van Verordening (EU) 2018/842 te schrappen, wordt bij de beoordeling of deze lidstaat zijn op grond van artikel 4 van deze verordening bepaalde toezegging, streefcijfer respectievelijk begroting naleeft, rekening gehouden met de hoeveelheid geschrapte emissieruimten. 2. Voor zover, in de periode van 2021 tot en met 2025, in een lidstaat de totale hoeveelheid verwijderingen de totale hoeveelheid emissies overstijgt, of, in de periode van 2026 tot en met 2030, het verschil tussen de som van de broeikasgasemissies en -verwijderingen op het grondgebied van een lidstaat en zijn overeenkomstig artikel 4 van deze verordening bepaalde toezegging, streefcijfer of begroting negatief is, en na aftrekking van de hoeveelheden waarmee uit hoofde van artikel 7 van Verordening (EU) 2018/842, rekening wordt gehouden, kan deze lidstaat de overgebleven hoeveelheid verwijderingen aan een andere lidstaat overdragen. Met de overgedragen hoeveelheid wordt rekening gehouden bij de beoordeling of de ontvangende lidstaatzijn overeenkomstig artikel 4 van deze verordening bepaalde toezegging, streefcijfer respectievelijk begroting naleeft. 3. Om dubbeltelling te vermijden, wordt de hoeveelheid nettoverwijderingen waarmee uit hoofde van artikel 7 van Verordening (EU) 2018/842 rekening wordt gehouden, afgetrokken van de hoeveelheid die deze lidstaat ter beschikking heeft voor overdracht aan een andere lidstaat krachtens lid 2 van dit artikel. 4. De lidstaten dienen gebruik te maken van de opbrengsten, of van hun tegenwaarde in geld, van overdrachten op grond van lid 2 om klimaatverandering in de Unie of in derde landen aan te pakken. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van acties die op grond van dit lid worden ondernomen en maken die informatie op een gemakkelijk toegankelijke wijze openbaar. 5. Overdrachten op grond van lid 2 kunnen voortkomen uit een project of programma voor de beperking van broeikasgassen dat in de verkopende lidstaat wordt uitgevoerd en door de ontvangende lidstaat wordt bekostigd, op voorwaarde dat dubbeltelling wordt voorkomen en dat de traceerbaarheid wordt gegarandeerd. Artikel 13 Flexibiliteit voor beheerde bosgrond 1. Indien in een lidstaat in de periode van 2021 tot en met 2025 de totale hoeveelheid emissies in de in artikel 2, lid 1, genoemde boekhoudcategorieën voor land de totale hoeveelheid verwijderingen, zoals geboekt overeenkomstig deze verordening, daaruit overstijgt, kan die lidstaat de in dit artikel vastgestelde flexibiliteit voor beheerde bosgrond gebruiken om aan artikel 4, lid 1, te voldoen. 2. Indien in de periode van 2021 tot en met 2025 het resultaat van de in artikel 8, lid 1, bedoelde berekening een positief cijfer is, heeft de betrokken lidstaat het recht de emissies die overeenstemmen met het resultaat van die berekening te compenseren op voorwaarde dat:
Bij de beoordeling of binnen de Unie de totale hoeveelheid emissies de totale hoeveelheid verwijderingen als bedoeld in dit lid, eerste alinea, punt b), overstijgt, zorgt de Commissie ervoor dat dubbeltelling door de lidstaten wordt vermeden, met name bij gebruikmaking van de in artikel 12 van deze verordening en in artikel 7, lid 1, en artikel 9, lid 2, van Verordening (EU) 2018/842 vastgelegde flexibiliteit. 3. De in lid 2 bedoelde compensatie mag alleen betrekking hebben op putten geboekt als emissies tegen het referentieniveau voor bossen van die lidstaat en mag voor de periode van 2021 tot en met 2025 niet meer dan 50 % bedragen van de maximale hoeveelheid compensatie voor de betrokken lidstaat, zoals uiteengezet in bijlage VII. 4. De lidstaten dienen bewijsmateriaal over de effecten van natuurlijke verstoringen in bij de Commissie, berekend op grond van bijlage VI, alsook de maatregelen die zij van plan zijn vast te stellen om soortgelijke effecten in de toekomst te voorkomen of te beperken om in aanmerking te komen voor compensatie van resterende putten geboekt als emissies tegen hun referentieniveau voor bossen tot de door andere lidstaten ongebruikte hoeveelheid van de volledige hoeveelheid compensatie voor de periode van 2021 tot en met 2025 als vermeld in bijlage VII. Wanneer de vraag naar compensatie groter is dan de hoeveelheid ongebruikte compensatie die beschikbaar is, wordt de die ongebruikte compensatie pro rata verdeeld over de betrokken lidstaten. De Commissie maakt het door de lidstaten ingediende bewijsmateriaal openbaar.” |
11) |
De volgende artikelen worden ingevoegd: “Artikel 13 bis Aanvullende compensatie 1. Finland mag in de periode van 2021 tot en met 2025 tot 5 miljoen ton CO2-equivalent geboekte emissies in de boekhoudcategorieën voor land “beheerde bosgrond”, “ontbost land”, “beheerd bouwland” en “beheerd grasland” compenseren, mits aan de volgende voorwaarden is voldaan:
Bij de beoordeling of binnen de Unie de totale hoeveelheid emissies de totale hoeveelheid verwijderingen als bedoeld in de eerste alinea, punt b), van dit lid overstijgt, zorgt de Commissie ervoor dat dubbeltelling door de lidstaten wordt vermeden, met name bij gebruikmaking van de in de artikelen 12 en 13 van deze verordening en in artikel 7, lid 1, en artikel 9, lid 2, van Verordening (EU) 2018/842 vastgelegde flexibiliteit. 2. De aanvullende compensatie is beperkt tot:
3. De aanvullende compensatie komt niet in aanmerking voor overdracht op grond van artikel 12 van deze verordening of artikel 7 van Verordening (EU) 2018/842. 4. Eventuele ongebruikte aanvullende compensaties van de in lid 1 bedoelde hoeveelheid van 5 miljoen ton CO2-equivalent worden geannuleerd. 5. De centrale administrateur geeft uitvoering aan de verrichtingen die nodig zijn voor de toepassing van lid 2, punt a), en de leden 3 en 4 van dit artikel in het op grond van artikel 40 van Verordening (EU) 2018/1999 opgezette Unieregister (hierna: “het Unieregister”). Artikel 13 ter Mechanisme voor landgebruik voor de periode 2026-2030 1. Indien het streefcijfer voor de Unie als bedoeld in artikel 4, lid 2, wordt behaald, wordt in het Unieregister een mechanisme voor landgebruik vastgesteld dat overeenkomt met een hoeveelheid van maximaal 178 miljoen ton CO2-equivalent. Dit mechanisme voor landgebruik is beschikbaar in aanvulling op de flexibiliteitsinstrumenten als bedoeld in artikel 12. 2. Indien in de periode van 2026 tot en met 2030, nadat een lidstaat alles in het werk heeft gesteld om rekening te houden met eventuele adviezen van de Commissie die overeenkomstig artikel 13 quinquies aan hem zijn gericht, op het grondgebied van een lidstaat en in alle in artikel 2, lid 2, punten a) tot en met j), genoemde rapportagecategorieën voor land het verschil tussen de som van de broeikasgasemissies en -verwijderingen en het bijbehorende streefcijfer, dat overeenkomstig artikel 4, lid 3, voor die lidstaat is vastgesteld, of de begroting die overeenkomstig artikel 4, lid 4, voor die lidstaat is vastgesteld, als geboekt en gerapporteerd overeenkomstig deze verordening, positief is, kan die lidstaat gebruikmaken van het in dit artikel uiteengezette mechanisme om zijn streefcijfer overeenkomstig artikel 4, lid 3, te behalen of aan zijn overeenkomstig artikel 4, lid 4, vastgestelde begroting te voldoen. 3. Indien in de periode van 2026 tot en met 2030 het resultaat van een of beide in lid 2 bedoelde berekeningen positief is, heeft de lidstaat het recht het in dit artikel uiteengezette mechanisme te gebruiken om de netto-emissies of nettoverwijderingen, of beide, die zijn geboekt als emissies tegen het streefcijfer dat voor die lidstaat is vastgesteld overeenkomstig artikel 4, lid 3, of tegen de begroting die voor die lidstaat is vastgesteld overeenkomstig artikel 4, lid 4, of beide, te compenseren op voorwaarde dat is voldaan aan de volgende voorwaarden:
4. De in lid 3 van dit artikel bedoelde hoeveelheid compensatie mag voor de periode van 2026 tot en met 2030 niet meer dan 50 % bedragen van de maximale hoeveelheid compensatie voor de betrokken lidstaat, zoals uiteengezet in bijlage VII. 5. De lidstaten dienen bewijsmateriaal over de effecten van natuurlijke verstoringen in bij de Commissie, berekend op grond van bijlage VI, om in aanmerking te komen voor compensatie van netto-emissies of nettoverwijderingen, of beide, geboekt als emissies tegen de streefcijfers die voor die lidstaten overeenkomstig artikel 4, lid 3, zijn vastgesteld, of tegen de begroting die voor die lidstaten overeenkomstig artikel 4, lid 4, is vastgesteld tot de door andere lidstaten ongebruikte hoeveelheid van de volledige hoeveelheid compensatie voor de periode van 2026 tot en met 2030 ongebruikte compensatie , zoals uiteengezet in bijlage VII . Indien de vraag naar compensatie groter is dan de hoeveelheid ongebruikte compensatie die beschikbaar is, wordt die ongebruikte compensatie pro rata verdeeld over de desbetreffende lidstaten. 6. De lidstaten hebben het recht netto-emissies of nettoverwijderingen, of beide, geboekt als emissies tegen de streefcijfers die voor die lidstaten overeenkomstig artikel 4, lid 3, zijn vastgesteld of tegen de begroting die voor die lidstaten overeenkomstig artikel 4, lid 4, is vastgesteld, te compenseren tot de door andere lidstaten ongebruikte hoeveelheid van de volledige hoeveelheid compensatie voor de periode van 2021 tot en met 2030, zoals uiteengezet in bijlage VII, rekening houdend met artikel 13, lid 4, alsook met lid 5 van dit artikel, op voorwaarde dat die lidstaten:
7. De in lid 6 bedoelde hoeveelheid compensatie mag voor de gehele Unie niet meer dan 50 miljoen ton CO2-equivalent bedragen. Indien de vraag naar compensatie groter is dan de maximale hoeveelheid compensatie die beschikbaar is, wordt die compensatie pro rata verdeeld over de betrokken lidstaten. 8. Het in lid 6, punt b), i), bedoelde bewijsmateriaal omvat een kwantitatieve beoordeling van de effecten van netto-emissies of -verwijderingen, uitgedrukt in miljoen ton CO2-equivalent voor het getroffen gebied, en berust op vergelijkbare en betrouwbare kwantitatieve indexcijfers, geografisch expliciete gegevens en de beste beschikbare wetenschappelijke gegevens. Die indexcijfers en gegevens en dat bewijsmateriaal zijn gebaseerd op waargenomen veranderingen die ten minste de periode van 2001 tot en met 2025 beslaan, en op wetenschappelijk getoetste prognoses en waarnemingen voor de periode 2026 tot en met 2030. Die indexcijfers en gegevens en dat bewijsmateriaal weerspiegelen achtergrondveranderingen op middellange of lange termijn van klimaatkenmerken die relevant zijn voor de LULUCF-sector, zoals ariditeit, gemiddelde temperaturen, gemiddelde neerslag, vorstdagen en de duur van meteorologische of agrarische droogte. 9. Het in lid 6, punt b), ii), bedoelde bewijsmateriaal omvat een motivering waaruit blijkt dat het aandeel organische bodems in beheerd landoppervlak voor de betrokken lidstaat hoger is dan het gemiddelde aandeel van de Unie voor het jaar 2030. Het bewijsmateriaal omvat een kwantitatieve analyse, uitgedrukt in miljoen ton CO2-equivalent, van de gerapporteerde emissies als gevolg van de historische effecten op beheerde organische bodems op basis van getoetste waarnemingen voor de periode van 2026 tot en met 2030, vergelijkbare en betrouwbare geografisch expliciete gegevens en de beste beschikbare wetenschappelijke gegevens, met name over soortgelijke locaties in de betrokken lidstaat. Het bewijsmateriaal gaat ook vergezeld van een beschrijving van de beleidsmaatregelen die momenteel worden uitgevoerd om de negatieve impact van historische effecten op beheerde organische bodems tot een minimum te beperken. 10. Uiterlijk op 12 mei 2024 stelt de Commissie door middel van uitvoeringshandelingen de structuur, het formaat, de technische details en de procedure voor de indiening van het in lid 6, punt b), van dit artikel bedoelde bewijsmateriaal vast. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 16 bis bedoelde onderzoeksprocedure. 11. De Commissie maakt het door de lidstaten ingediende bewijsmateriaal zoals bedoeld in lid 6, punt b), openbaar en kan een lidstaat verzoeken aanvullend bewijsmateriaal in te dienen indien zij, na de van de lidstaat ontvangen informatie te hebben gecontroleerd, van oordeel is dat die informatie onvoldoende gemotiveerd of onevenredig is. Artikel 13 quater Governance Indien de Commissie na de in 2032 uitgevoerde uitgebreide evaluatie van oordeel is dat, rekening houdend met de op grond van de artikelen 12 en 13 ter gebruikte flexibiliteit, niet aan de begroting voor de periode van 2026 tot en met 2029 zoals bedoeld in artikel 4, lid 4, is voldaan, wordt een hoeveelheid die gelijk is aan het aantal tonnen CO2-equivalent van het overschot aan nettobroeikasgasemissies vermenigvuldigd met een factor 1,08 toegevoegd aan het nettobroeikasgasemissiecijfer dat die lidstaat overeenkomstig de op grond van artikel 15 getroffen maatregelen in 2030 rapporteert. Artikel 13 quinquies Corrigerende maatregelen 1. Indien de Commissie in haar jaarlijkse beoordeling uit hoofde van artikel 29 van Verordening (EU) 2018/1999 vaststelt dat een lidstaat onvoldoende vooruitgang boekt bij het halen van zijn overeenkomstig artikel 4, lid 3, van deze verordening vastgestelde streefcijfer, rekening houdend met het traject en de overeenkomstig artikel 4, lid 4, van deze verordening vastgestelde begroting, alsook met de flexibiliteit uit hoofde van deze verordening, dan dient die lidstaat binnen de drie maanden bij de Commissie een plan met corrigerende maatregelen in, dat het volgende omvat:
Wanneer een lidstaat een nationaal klimaatadviesorgaan heeft opgericht, kan hij het advies van dat orgaan inwinnen om de in punt c) bedoelde noodzakelijke maatregelen vast te stellen. 2. Het Europees Milieuagentschap staat, overeenkomstig zijn jaarlijkse werkprogramma, de Commissie bij in haar werkzaamheden om dergelijke plannen met corrigerende maatregelen te beoordelen. 3. De Commissie kan over de soliditeit van de overeenkomstig lid 1 ingediende plannen met corrigerende maatregelen advies uitbrengen en zij doet dit in dat geval binnen vier maanden na de ontvangst van die plannen. De betrokken lidstaat houdt zoveel mogelijk rekening met het advies van de Commissie en kan zijn plan met corrigerende maatregelen dienovereenkomstig herzien. Indien de betrokken lidstaat geen gevolg geeft aan het advies of aan een wezenlijk deel daarvan, verstrekt hij de Commissie een motivering. 4. Elke lidstaat maakt zijn in lid 1 bedoelde plan met corrigerende maatregelen en zijn in lid 3 bedoelde motivering openbaar. De Commissie maakt haar in lid 3 bedoelde advies openbaar.” |
12) |
Artikel 14 wordt als volgt gewijzigd:
|
13) |
In artikel 15 wordt lid 1 vervangen door: “1. De Commissie stelt overeenkomstig artikel 16 gedelegeerde handelingen vast tot aanvulling van deze verordening waarin de voorschriften voor de registratie en nauwkeurige uitvoering van de volgende verrichtingen in het Unieregister worden vastgesteld:
|
14) |
Het volgende artikel wordt ingevoegd: “Artikel 16 bis Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het Comité klimaatverandering, als ingesteld bij artikel 44, lid 3, van Verordening (EU) 2018/1999. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (*3). 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. (*3) Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13).”." |
15) |
Artikel 17 wordt vervangen door: “Artikel 17 Evaluatie 1. Deze verordening wordt geëvalueerd, waarbij onder meer rekening wordt gehouden met:
Op basis van de bevindingen van het krachtens artikel 14, lid 3, opgestelde verslag en de resultaten van de krachtens artikel 13, lid 2, punt b), uitgevoerde beoordeling, of op basis van de krachtens artikel 37, lid 4 bis, van Verordening (EU) 2018/1999 uitgevoerde verificatie, dient de Commissie in voorkomend geval voorstellen in om te waarborgen dat de integriteit van het algehele streefcijfer van de Unie voor nettobroeikasgasverwijderingen tegen 2030, zoals vastgesteld overeenkomstig artikel 4, lid 2, van deze verordening, en de bijdrage van dat streefcijfer aan de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs worden geëerbiedigd. 2. De Commissie dient, ten laatste zes maanden na de eerste algemene inventarisatie zoals overeengekomen krachtens artikel 14 van de Overeenkomst van Parijs, bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de werking van deze verordening. Het verslag is gebaseerd op de recentste beschikbare gegevens die door de lidstaten zijn verstrekt uit hoofde van Verordening (EU) 2018/1999 en op artikel 4, lid 4, van Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad (*4). Met het oog op de noodzakelijke toename van de broeikasgasemissiereducties en -verwijderingen in de Unie en het streven naar een sociaal rechtvaardige transitie, en gezien de noodzaak van aanvullende beleidsinitiatieven en maatregelen van de Unie, omvat het verslag in voorkomend geval het volgende:
In het verslag wordt in voorkomend geval op een wetenschappelijk onderbouwde, betrouwbare en transparante wijze en ter waarborging van de veerkracht en het aanpassingsvermogen van de bossen op lange termijn rekening gehouden met de effecten van de leeftijdsstructuur van bossen, ook wanneer die gevolgen verband houden met specifieke oorlogs- of naoorlogse omstandigheden. Na de goedkeuring van een passende, wetenschappelijk onderbouwde rapportagemethode en op basis van ontwikkelingen in de rapportage en de recentste beschikbare wetenschappelijke informatie, kunnen in het verslag ook de haalbaarheid van de analyse en het effect van de rapportage van broeikasgasemissies en -verwijderingen in extra sectoren, zoals het mariene en het zoetwatermilieu, alsmede relevante regelgevingsopties worden beoordeeld. Naar aanleiding van het verslag en rekening houdend met het feit dat het belangrijk is dat elke sector een billijke bijdrage levert aan de klimaatneutraliteitsdoelstelling van de Unie en aan de tussentijdse klimaatdoelstellingen van de Unie op grond van Verordening (EU) 2021/1119 dient de Commissie in voorkomend geval wetgevingsvoorstellen in. In die voorstellen kunnen met name streefcijfers voor de Unie en de lidstaten worden uiteengezet voor broeikasgasemissies en -verwijderingen, waarbij naar behoren rekening wordt gehouden met eventuele tekorten die elke lidstaat tegen 2030 heeft opgebouwd. De bij artikel 10 bis van Verordening (EG) nr. 401/2009 van het Europees Parlement en de Raad (*5) opgerichte Europese wetenschappelijke adviesraad inzake klimaatverandering (de “adviesraad”) kan op eigen initiatief wetenschappelijk advies verstrekken of verslagen opstellen over Uniemaatregelen, klimaatdoelstellingen, jaarlijkse emissie- en verwijderingsniveaus en de flexibiliteit in het kader van deze verordening. De Commissie houdt rekening met de relevante adviezen en verslagen van de adviesraad, met name met betrekking tot toekomstige maatregelen die gericht zijn op verdere emissiereducties en een verhoging van de verwijderingen in de onder deze verordening vallende subsectoren. 3. Binnen twaalf maanden na de inwerkingtreding van een wetgevingshandeling betreffende een regelgevingskader van de Unie voor de certificering van koolstofverwijderingen dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de mogelijke voordelen en wisselwerkingen van de opname in het toepassingsgebied van deze verordening van duurzaam verkregen langlevende koolstofopslagproducten die een netto positief koolstofvastleggingseffect hebben. Het verslag bevat een beoordeling van de wijze waarop rekening wordt gehouden met directe en indirecte emissies en verwijderingen van broeikasgassen die verband houden met die producten, zoals die welke voortvloeien uit veranderingen in landgebruik en de daaruit voortvloeiende risico’s van het weglekken van de gerelateerde emissies, alsook met mogelijke voordelen en wisselwerkingen met betrekking tot andere milieudoelstellingen van de Unie, met name biodiversiteitsdoelstellingen. Waar passend kan in het verslag een proces worden overwogen om duurzame koolstofopslagproducten op te nemen in het toepassingsgebied van deze verordening, op een wijze die verenigbaar is met andere milieudoelstellingen van de Unie en de IPCC-richtsnoeren zoals aangenomen door de Conferentie van de Partijen bij het UNFCCC of de Conferentie van de Partijen die als vergadering van de Partijen bij de Overeenkomst van Parijs fungeert. Bij het verslag van de Commissie kan, in voorkomend geval, een wetgevingsvoorstel worden gevoegd om deze verordening dienovereenkomstig te wijzigen. (*4) Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 2021 tot vaststelling van een kader voor de verwezenlijking van klimaatneutraliteit, en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 401/2009 en Verordening (EU) 2018/1999 (“Europese klimaatwet”) (PB L 243 van 9.7.2021, blz. 1)." (*5) Verordening (EG) nr. 401/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake het Europees Milieuagentschap en het Europees milieuobservatie- en -informatienetwerk (PB L 126 van 21.5.2009, blz. 13).”." |
16) |
Bijlage I wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage I bij deze wijzigingsverordening. |
17) |
Bijlage II wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage II bij deze wijzigingsverordening. |
18) |
In bijlage III wordt de vermelding voor het Verenigd Koninkrijk geschrapt. |
19) |
De tekst in bijlage III bij deze wijzigingsverordening wordt ingevoegd als bijlage II bis. |
20) |
In deel C van bijlage IV wordt de vermelding voor het Verenigd Koninkrijk geschrapt. |
21) |
Bijlage VI wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage IV bij deze wijzigingsverordening. |
22) |
In bijlage VII wordt de vermelding voor het Verenigd Koninkrijk geschrapt. |
Artikel 2
Verordening (EU) 2018/1999 wordt als volgt gewijzigd:
1) |
Aan artikel 2 worden de volgende punten toegevoegd:
|
2) |
In artikel 4, punt a), 1), wordt punt ii) vervangen door:
|
3) |
In artikel 9, lid 2, wordt het volgende punt toegevoegd:
|
4) |
In lid 6 van artikel 26 wordt het volgende punt toegevoegd:
|
5) |
In artikel 37 wordt het volgende lid ingevoegd: “4 bis. Indien de Commissie tijdens de eerste op grond van lid 4 van dit artikel uitgevoerde controle een verschil van meer dan 500 kiloton CO2-equivalent vaststelt tussen het jaarlijkse gemiddelde van de nettobroeikasgasverwijderingen in de in artikel 4, lid 2, van Verordening (EU) 2018/841 gespecificeerde jaren dat door een lidstaat is gemeld bij de indiening van de broeikasgasinventaris van 2020 en 2023 of daarna, verifieert de Commissie:
De Commissie maakt de resultaten van die verificatie openbaar.” |
6) |
Artikel 38 wordt als volgt gewijzigd:
|
7) |
Bijlage V wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage V bij deze wijzigingsverordening. |
Artikel 3
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Straatsburg, 19 april 2023.
Voor het Europees Parlement
De voorzitter
R. METSOLA
Voor de Raad
De voorzitter
J. ROSWALL
(1) PB C 152 van 6.4.2022, blz. 192.
(2) PB C 301 van 5.8.2022, blz. 221.
(3) Standpunt van het Europees Parlement van 14 maart 2023 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 28 maart 2023.
(4) Verordening (EU) 2021/1119 van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 2021 tot vaststelling van een kader voor de verwezenlijking van klimaatneutraliteit, en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 401/2009 en Verordening (EU) 2018/1999 (“Europese klimaatwet”) (PB L 243 van 9.7.2021, blz. 1).
(5) PB C 270 van 7.7.2021, blz. 2.
(6) PB C 232 van 16.6.2021, blz. 28.
(7) Verordening (EU) 2020/852 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2020 betreffende de totstandbrenging van een kader ter bevordering van duurzame beleggingen en tot wijziging van Verordening (EU) 2019/2088 (PB L 198 van 22.6.2020, blz. 13).
(8) Verordening (EU) 2018/841 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 inzake de opname van broeikasgasemissies en -verwijderingen door landgebruik, verandering in landgebruik en bosbouw in het klimaat- en energiekader 2030 en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 525/2013 en Besluit nr. 529/2013/EU (PB L 156 van 19.6.2018, blz. 1).
(9) Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Unie en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275 van 25.10.2003, blz. 32).
(10) Verordening (EU) 2018/842 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 betreffende bindende jaarlijkse broeikasgasemissiereducties door de lidstaten van 2021 tot en met 2030 teneinde bij te dragen aan klimaatmaatregelen om aan de toezeggingen uit hoofde van de Overeenkomst van Parijs te voldoen, en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 525/2013 (PB L 156 van 19.6.2018, blz. 26).
(11) Aanbeveling van de Raad van 16 juni 2022 inzake het garanderen van een rechtvaardige transitie naar klimaatneutraliteit (PB C 243 van 27.6.2022, blz. 35).
(12) PB L 83 van 19.3.1998, blz. 3.
(13) Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13).
(14) PB L 124 van 17.5.2005, blz. 4.
(15) PB L 123 van 12.5.2016, blz. 1.
(16) Richtlijn (EU) 2018/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2018 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen (PB L 328 van 21.12.2018, blz. 82).
BIJLAGE I
In bijlage I bij Verordening (EU) 2018/841 wordt deel B vervangen door:
“B. |
Koolstofreservoirs als bedoeld in artikel 5, lid 4:
|
(1) Alleen van toepassing op bebost land en beheerde bosgrond.
(2) Alleen van toepassing op ontbost land, beheerd bouwland, beheerd grasland en beheerde wetlands.
BIJLAGE II
Bijlage II bij Verordening (EU) 2018/841 wordt als volgt gewijzigd:
1) |
De vermeldingen voor Spanje, Slovenië en Finland worden vervangen door:
|
2) |
De vermelding voor het Verenigd Koninkrijk wordt geschrapt. |
BIJLAGE III
“BIJLAGE II bis
Het streefcijfer van de Unie (kolom D), de gemiddelde broeikasgasinventarisgegevens voor de jaren 2016, 2017 en 2018 (kolom B), en de nationale streefcijfers van de lidstaten (kolom C) zoals bedoeld in artikel 4, lid 3, te verwezenlijken tegen 2030
A |
B |
C |
D |
Lidstaat |
De gemiddelde broeikasgasinventarisgegevens voor de jaren 2016, 2017 en 2018 (kiloton CO2-equivalent), indiening van 2020 |
Streefcijfers van de lidstaten, 2030 (kiloton CO2-equivalent) |
Waarde van de nettobroeikasgasverwijderingen in 2030 (kiloton CO2-equivalent), indiening van 2020 (kolommen B+C) |
België |
–1 032 |
- 320 |
–1 352 |
Bulgarije |
–8 554 |
-1 163 |
–9 718 |
Tsjechië |
– 401 |
- 827 |
–1 228 |
Denemarken |
5 779 |
- 441 |
5 338 |
Duitsland |
–27 089 |
-3 751 |
–30 840 |
Estland |
–2 112 |
- 434 |
–2 545 |
Ierland |
4 354 |
- 626 |
3 728 |
Griekenland |
–3 219 |
-1 154 |
–4 373 |
Spanje |
–38 326 |
-5 309 |
–43 635 |
Frankrijk |
–27 353 |
-6 693 |
–34 046 |
Kroatië |
–4 933 |
- 593 |
–5 527 |
Italië |
–32 599 |
-3 158 |
–35 758 |
Cyprus |
– 289 |
–63 |
– 352 |
Letland |
–6 |
– 639 |
– 644 |
Litouwen |
–3 972 |
– 661 |
–4 633 |
Luxemburg |
– 376 |
–27 |
– 403 |
Hongarije |
–4 791 |
– 934 |
–5 724 |
Malta |
4 |
–2 |
2 |
Nederland |
4 958 |
– 435 |
4 523 |
Oostenrijk |
–4 771 |
– 879 |
–5 650 |
Polen |
–34 820 |
–3 278 |
–38 098 |
Portugal |
– 390 |
– 968 |
–1 358 |
Roemenië |
–23 285 |
–2 380 |
–25 665 |
Slovenië |
67 |
– 212 |
– 146 |
Slowakije |
–6 317 |
– 504 |
–6 821 |
Finland |
–14 865 |
–2 889 |
–17 754 |
Zweden |
–43 366 |
–3 955 |
–47 321 |
EU-27/Unie |
– 267 704 |
–42 296 |
– 310 000 |
BIJLAGE IV
Bijlage VI bij Verordening (EU) 2018/841 wordt als volgt gewijzigd:
a) |
In punt 1 wordt punt c) vervangen door:
|
b) |
Punt 3 wordt vervangen door:
|
c) |
Punt 4 wordt vervangen door:
|
d) |
Punt 5 wordt als volgt gewijzigd:
|
e) |
Het volgende punt wordt toegevoegd:
|
BIJLAGE V
Deel 3 van bijlage V bij Verordening (EU) 2018/1999 wordt vervangen door:
“Deel 3
Methoden voor monitoring en rapportage binnen de LULUCF-sector
Voor monitoring en rapportage in de LULUCF-sector gebruiken de lidstaten geografisch expliciete gegevens inzake de conversie van landgebruik overeenkomstig de door de IPCC in 2006 opgestelde richtsnoeren voor nationale broeikasgasinventarissen. De Commissie verleent adequate steun en bijstand aan de lidstaten, teneinde de consistentie en transparantie van de verzamelde gegevens te waarborgen. De lidstaten worden aangemoedigd synergieën en mogelijkheden te onderzoeken om de rapportage met andere relevante beleidsterreinen te consolideren en te streven naar broeikasgasinventarissen die interoperabiliteit met relevante elektronische databanken en geografische informatiesystemen mogelijk maken, waaronder:
a) |
een systeem voor de monitoring van landgebruikeenheden van land met hoge koolstofvoorraden, zoals gedefinieerd in artikel 29, lid 4, van Richtlijn (EU) 2018/2001; |
b) |
een systeem voor de monitoring van beschermde landgebruikeenheden, gedefinieerd als land dat onder een of meer van de volgende categorieën valt:
|
c) |
een systeem voor de monitoring van landgebruikeenheden die worden hersteld, gedefinieerd als land dat onder een of meer van de volgende categorieën valt:
|
d) |
een systeem voor de monitoring van de volgende landgebruikeenheden met een hoog klimaatrisico:
|
e) |
een systeem voor de monitoring van de koolstofvoorraden in de bodem, waarbij onder meer gebruik kan worden gemaakt van jaarlijkse Lucas-gegevenssets (Land Use Cover Area Frame Survey). |
Met de broeikasgasinventaris wordt de uitwisseling en integratie van gegevens tussen de elektronische databanken en de geografische informatiesystemen mogelijk gemaakt, teneinde de vergelijkbaarheid en openbare toegankelijkheid ervan te faciliteren.
Voor de periode van 2021 tot en met 2025 gebruiken de lidstaten een methode van ten minste tier 1 overeenkomstig de door de IPCC in 2006 opgestelde richtsnoeren voor nationale broeikasgasinventarissen, behalve voor een koolstofreservoir dat goed is voor ten minste 25 % van de emissies of verwijderingen in een categorie bron of put die in het nationale inventarisatiesysteem van een lidstaat als prioriteit is aangeduid omdat de raming ervan een significante invloed heeft op de totale inventaris aan broeikasgassen van een land wat betreft het absolute emissie- en verwijderingsniveau, op de tendens in emissies en verwijderingen of op de onzekerheid inzake emissies en verwijderingen in de landgebruikscategorieën, in welk geval een methode van ten minste tier 2 overeenkomstig de door de IPCC in 2006 opgestelde richtsnoeren voor nationale broeikasgasinventarissen wordt toegepast.
Vanaf de indiening van de broeikasgasinventaris in 2028 passen de lidstaten een methode van ten minste tier 2 toe overeenkomstig de door de IPCC in 2006 opgestelde richtsnoeren voor nationale broeikasgasinventarissen, terwijl zij zo snel mogelijk en uiterlijk vanaf de indiening van de broeikasgasinventaris in 2030 voor alle geraamde emissies en verwijderingen voor koolstofreservoirs in gebieden met landgebruikeenheden met een grote koolstofvoorraad, zoals bedoeld in punt a), in gebieden met beschermde landgebruikeenheden of landgebruikeenheden die worden hersteld, zoals bedoeld in de punten b) en c), en in gebieden met landgebruikeenheden die in de toekomst een hoog klimaatrisico lopen, zoals bedoeld in punt d), een methode van tier 3 toepassen, overeenkomstig de door de IPCC in 2006 opgestelde richtsnoeren voor nationale broeikasgasinventarissen.
Niettegenstaande de vorige alinea passen de lidstaten, indien het gebied dat onder een individuele, in de punten a) tot en met d) vermelde categorie valt minder dan 1 % van het door de lidstaat gerapporteerde beheerde landoppervlak vertegenwoordigt, een methode toe van ten minste tier 2 overeenkomstig de door de IPCC in 2006 opgestelde richtsnoeren voor nationale broeikasgasinventarissen.
(*) Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7).
(**) Richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade (PB L 143 van 30.4.2004, blz. 56).
(***) Richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 20 van 26.1.2010, blz. 7).
(****) Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1).
(*****) Richtlijn 2007/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 over beoordeling en beheer van overstromingsrisico’s (PB L 288 van 6.11.2007, blz. 27).
(******) Verordening (EU) 2020/852 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2020 betreffende de totstandbrenging van een kader ter bevordering van duurzame beleggingen en tot wijziging van Verordening (EU) 2019/2088 (PB L 198 van 22.6.2020, blz. 13).”.”
II Niet-wetgevingshandelingen
VERORDENINGEN
21.4.2023 |
NL |
Publicatieblad van de Europese Unie |
L 107/29 |
GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) 2023/840 VAN DE COMMISSIE
van 25 november 2022
tot aanvulling van Verordening (EU) 2021/23 van het Europees Parlement en de Raad met technische reguleringsnormen tot nadere bepaling van de methode voor de berekening en de instandhouding van het overeenkomstig artikel 9, lid 14, te gebruiken extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen
(Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EU) 2021/23 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2020 betreffende een kader voor het herstel en de afwikkeling van centrale tegenpartijen en tot wijziging van de Verordeningen (EU) nr. 1095/2010, (EU) nr. 648/2012, (EU) nr. 600/2014, (EU) nr. 806/2014 en (EU) 2015/2365, en de Richtlijnen 2002/47/EG, 2004/25/EG, 2007/36/EG, 2014/59/EU en (EU) 2017/1132 (1), en met name artikel 9, lid 15, vierde alinea,
Overwegende hetgeen volgt:
(1) |
Het extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen dat CTP’s in noodsituaties moeten gebruiken, moet worden bepaald met inachtneming van de individuele kenmerken van elke CTP. |
(2) |
De methode voor de berekening van het extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen die door een CTP moeten worden gebruikt na een wanbetaling of een andere gebeurtenis dan een wanbetaling, moet het daarom mogelijk maken een onderscheid te maken tussen CTP’s met een complex risicoprofiel waarvoor het bedrag aan extra voorgefinancierde specifieke eigen middelen hoger moet zijn, en CTP’s met een minder complex risicoprofiel of een conservatiever risicobeheer waarvoor het bedrag aan extra voorgefinancierde specifieke eigen middelen lager moet zijn. |
(3) |
De methode voor de berekening van het extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen die door een CTP moeten worden gebruikt na een wanbetaling of een andere gebeurtenis dan een wanbetaling, moet parameters bevatten die duidelijk en objectief genoeg zijn om beoordelingsmoeilijkheden te voorkomen, en moet een consistente toepassing bij alle CTP’s mogelijk maken. Deze parameters moeten het ook mogelijk maken het extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen aan te passen aan de structuur en de interne organisatie van de CTP, de aard, omvang en complexiteit van haar activiteiten, en de structuur van de prikkels van haar aandeelhouders, management en clearingleden, alsook van de cliënten van die clearingleden. Aan elke parameter moet een in procentpunten uitgedrukte waarde worden toegekend. De som van alle parameters moet het percentage opleveren van het risicogebaseerd kapitaal van de CTP dat wordt gebruikt als extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen die door CTP’s moeten worden gebruikt na een wanbetaling of een andere gebeurtenis dan een wanbetaling. |
(4) |
Om rekening te houden met de structuur en de interne organisatie van de CTP en de aard, omvang en complexiteit van haar activiteiten, moet een CTP de aard en complexiteit van de geclearde activaklassen, het aantal en de complexiteit van haar onderlinge afhankelijkheden met andere financiëlemarktinfrastructuren en financiële instellingen, de efficiëntie van haar interne organisatie, de robuustheid van haar kader voor risicobeheer en het aantal lopende materiële corrigerende maatregelen naar aanleiding van bevindingen van de bevoegde autoriteit van de CTP beoordelen. |
(5) |
Om rekening te houden met de structuur van de prikkels van de aandeelhouders, het management en de clearingleden van CTP’s en van de cliënten van clearingleden, moet een CTP de risico’s beoordelen die verbonden zijn aan haar directe of indirecte eigendomsverhouding en kapitaalstructuur, de financiële prikkels die besloten liggen in de beloning van het hogere management van de CTP, alsook de mate van betrokkenheid van de clearingleden en cliënten bij het risicobeheer van de CTP. |
(6) |
CTP’s moeten het extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen regelmatig evalueren om ervoor te zorgen dat dat bedrag op een passend niveau blijft, onder meer na een materiële wijziging van de overeenkomstig artikel 16, lid 2, van Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad (2) berekende risicogebaseerde kapitaalvereisten van een CTP. |
(7) |
Om onnodige lasten te vermijden, mag van een CTP niet worden verlangd dat zij de berekening uitvoert op basis van specifieke parameters van de methode wanneer zij besluit vrijwillig het tegen 25 % berekende maximumbedrag aan extra voorgefinancierde specifieke eigen middelen toe te passen. |
(8) |
Het is belangrijk dat in een wanbetalingsscenario het extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen op billijke wijze wordt toegewezen. CTP’s die meer dan één wanbetalingsfonds hebben opgericht voor de verschillende categorieën financiële instrumenten die zij clearen, moeten daarom het extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen aan elk wanbetalingsfonds toewijzen in verhouding tot de omvang ervan. In een niet-wanbetalingsscenario moet het volledige bedrag aan extra voorgefinancierde specifieke eigen middelen beschikbaar zijn om verliezen te dekken. |
(9) |
Het extra bedrag aan specifieke eigen middelen die door centrale tegenpartijen moeten worden gebruikt na een wanbetaling of een andere gebeurtenis dan een wanbetaling, moet het relatieve belang weerspiegelen van verschillende parameters die een afspiegeling vormen van de interne organisatie van de CTP, de aard, omvang en complexiteit van haar activiteiten en de structuur van prikkels voor haar belanghebbenden ter versterking van een goed risicobeheer. Onverminderd de minimum- en maximumpercentages die moeten worden toegepast om het extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen te bepalen, moet het percentage dat moet worden toegepast om het extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen te bepalen derhalve de som zijn van alle procentpunten die aan elke parameter zijn toegewezen. Het voor elke parameter toe te passen percentage moet de som van de relevante kwantitatieve indicatoren zijn. Aan de belangrijkste parameters bij de beoordeling van de risico’s en de complexiteit van een CTP moet een breed bereik voor de kwantitatieve indicatoren worden toegekend, terwijl een nauwer bereik moet worden toegekend aan parameters die betrekking hebben op een specifiek risicoaspect van de CTP. |
(10) |
De methode voor het in stand houden van extra voorgefinancierde specifieke eigen middelen moet CTP’s in staat stellen de gevolgen van het vereiste van dergelijke extra middelen te beperken door hen in staat te stellen die extra middelen te beleggen in andere activa dan die welke in aanmerking worden genomen in het beleggingsbeleid van CTP’s als bedoeld in artikel 47, lid 1, van Verordening (EU) nr. 648/2012, mits die CTP’s passende procedures hanteren voor de toepassing van herstelmaatregelen om het risico te beperken dat dergelijke activa niet onmiddellijk beschikbaar zijn. |
(11) |
De gevolgen van de extra voorgefinancierde specifieke eigen middelen voor CTP’s moeten worden beperkt. De beleggingsmogelijkheden van CTP’s voor de instandhouding van extra voorgefinancierde specifieke eigen middelen moeten daarom gedeeltelijk worden afgestemd op de lijst van activa die in aanmerking komen als zekerheid die door CTP’s van clearingleden wordt aanvaard. Die benadering zou nog steeds garanderen dat CTP’s over het passende kader en passende procedures beschikken om de risico’s in verband met die activa en hun liquidatie in tijden van stress te beheren. Sommige activa die als zekerheid in aanmerking komen, moeten echter uitgesloten blijven van de lijst van in aanmerking komende beleggingen, aangezien zij niet als voldoende liquide kunnen worden beschouwd of de eigen middelen van de CTP aan buitensporige krediet- en marktrisico’s zouden blootstellen, en derhalve niet geschikt kunnen worden geacht voor belegging door een CTP. |
(12) |
Wanneer het extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen die in andere dan de in artikel 47, lid 1, van Verordening (EU) nr. 648/2012 bedoelde activa zijn belegd, niet onmiddellijk beschikbaar is, moeten CTP’s na een wanbetaling of andere gebeurtenis dan een wanbetaling hun bevoegde autoriteit en hun clearingleden daarvan in kennis stellen. In dat geval moeten CTP’s het recht hebben het niet-beschikbare extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen te dekken door financiële bijdragen te vragen van hun niet in gebreke zijnde clearingleden. Dergelijke bijdragen moeten op billijke en evenredige wijze worden toegewezen. |
(13) |
CTP’s moeten niet in gebreke zijnde clearingleden vergoeden voor de financiële bijdrage die die clearingleden hebben verstrekt ter dekking van het niet-beschikbare extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen. Om de blootstelling van de niet in gebreke zijnde clearingleden van de CTP’s te beperken en ervoor te zorgen dat zij toekomstige geldelijke bijdragen kunnen betalen, moet een dergelijke vergoeding binnen een redelijke termijn plaatsvinden in contanten en in dezelfde valuta als die waarin de financiële bijdrage is verstrekt. De vergoeding mag pas worden betaald nadat de CTP’s aan hun andere betalingsverplichtingen hebben voldaan. Indien de vergoeding niet binnen een redelijke termijn plaatsvindt, moeten CTP’s, als prikkel om de verschuldigde bedragen terug te betalen, ertoe worden verplicht een jaarlijkse rente over die bedragen te betalen. |
(14) |
Om het internationale concurrentievermogen van CTP’s uit de Unie in stand te houden, heeft de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA) bij de ontwikkeling van de ontwerpen van technische reguleringsnormen de regels voor en de praktijken van CTP’s uit derde landen geanalyseerd, samen met de internationale ontwikkelingen op het gebied van het herstel en de afwikkeling van CTP’s. Op basis van die analyses heeft de ESMA geconcludeerd dat de voorgestelde methode voor de berekening van extra bedragen aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen voor CTP’s uit de Unie geen negatieve gevolgen mag hebben voor het concurrentievermogen van internationaal actieve CTP’s uit de Unie. |
(15) |
Deze verordening is gebaseerd op de ontwerpen van technische reguleringsnormen die de ESMA bij de Commissie heeft ingediend. |
(16) |
De ESMA heeft de ontwerpen van technische normen ontwikkeld in samenwerking met de Europese Bankautoriteit en na raadpleging van het Europees Stelsel van centrale banken. In overeenstemming met artikel 10 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad (3) heeft de ESMA openbare raadplegingen over deze ontwerpen van technische reguleringsnormen gehouden, de mogelijke daaraan verbonden kosten en baten geanalyseerd en de overeenkomstig artikel 37 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 opgerichte Stakeholdergroep Effecten en Markten om advies verzocht, |
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Berekening en toewijzing van het extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen van de CTP
1. CTP’s berekenen het extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen als bedoeld in artikel 9, lid 14, van Verordening (EU) 2021/23 door de overeenkomstig artikel 16, lid 2, van Verordening (EU) nr. 648/2012 en Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 152/2013 van de Commissie (4) berekende risicogebaseerde kapitaalvereisten te vermenigvuldigen met het percentage “P” van het overeenkomstig artikel 2 bepaalde extra bedrag van de voorgefinancierde specifieke eigen middelen van de CTP.
2. Na elke materiële wijziging van hun overeenkomstig artikel 16, lid 2, van Verordening (EU) nr. 648/2012 berekende risicogebaseerde kapitaalvereisten, en ten minste eenmaal per jaar, toetsen CTP’s de vaststelling van het percentage en het extra bedrag van de overeenkomstig lid 1 berekende voorgefinancierde specifieke eigen middelen.
3. CTP’s die besluiten vrijwillig het maximumpercentage van 25 % toe te passen voor de berekening van het extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen als bedoeld in artikel 9, lid 14, van Verordening (EU) 2021/23, zijn niet verplicht het in artikel 2 van deze verordening bedoelde percentage te bepalen.
4. CTP’s die meer dan één wanbetalingsfonds hebben opgericht voor de verschillende categorieën financiële instrumenten die zij clearen, wijzen het overeenkomstig lid 1 berekende extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen aan elk wanbetalingsfonds toe in verhouding tot de omvang van elk wanbetalingsfonds. CTP’s vermelden de toewijzing afzonderlijk in hun balans. CTP’s gebruiken de aan een wanbetalingsfonds toegewezen extra bedragen voor wanbetalingen die ontstaan in de marktsegmenten waarop het wanbetalingsfonds betrekking heeft. In het geval van een andere gebeurtenis dan een wanbetaling wijzen CTP’s het volledige bedrag van het overeenkomstig lid 1 berekende extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen toe aan de verliezen die zijn geleden als gevolg van de andere gebeurtenis dan een wanbetaling.
Artikel 2
Vaststelling van het percentage van het extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen van de CTP
CTP’s berekenen het percentage van het in artikel 1, lid 1, bedoelde extra bedrag van de voorgefinancierde specifieke eigen middelen van de CTP overeenkomstig de formules in de bijlage.
Artikel 3
Instandhouding van het extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen van de CTP’s
1. Wanneer het extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen daalt tot onder het overeenkomstig artikel 1, lid 1, berekende vereiste extra bedrag, en in geval van latere verlagingen van dat extra bedrag, stellen CTP’s hun bevoegde autoriteit daarvan onmiddellijk schriftelijk in kennis. In die schriftelijke kennisgeving wordt in detail het resterende extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen vermeld en wordt de bevoegde autoriteit meegedeeld of binnen vijf werkdagen na die kennisgeving een verdere verlaging van dat bedrag te verwachten is. In de schriftelijke kennisgeving wordt ook uiteengezet waarom het extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen onder het vereiste extra bedrag is gedaald en wordt een uitvoerige beschrijving van de maatregelen en het tijdschema voor de aanvulling van dat bedrag gegeven.
2. CTP’s gebruiken alleen het resterende deel van het extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen voor de toepassing van artikel 9, lid 14, van Verordening (EU) 2021/23 indien zich een latere wanbetaling van een of meer clearingleden of een andere gebeurtenis dan een wanbetaling voordoet voordat de betrokken CTP het volledige extra bedrag van haar voorgefinancierde specifieke eigen middelen zoals berekend overeenkomstig artikel 1, lid 1, heeft aangevuld.
3. CTP’s vullen het extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen aan binnen twintig werkdagen na de eerste schriftelijke kennisgeving als bedoeld in lid 1.
4. Indien het overeenkomstig artikel 2 bepaalde percentage hoger is dan 10 %, mogen CTP’s het overtollige gevraagde bedrag aan extra voorgefinancierde specifieke eigen middelen beleggen in goud en in financiële instrumenten die als zeer liquide zekerheden in de zin van artikel 46, lid 1, van Verordening (EU) nr. 648/2012 worden beschouwd, mits:
a) |
dergelijke activa in het zekerhedenbeleid van de CTP’s zijn opgenomen; |
b) |
dergelijke activa geen bankgaranties, derivaten of aandelen zijn; |
c) |
de betrokken CTP’s de procedures van artikel 4 en artikel 5 van deze verordening hebben ingevoerd. |
Artikel 4
Procedure voor de toepassing van herstelmaatregelen als het extra bedrag niet onmiddellijk beschikbaar is
1. CTP’s stellen hun bevoegde autoriteit en hun clearingleden onmiddellijk in kennis van het feit dat, na een wanbetaling of een andere gebeurtenis dan een wanbetaling, het overeenkomstig artikel 1 berekende extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen niet onmiddellijk beschikbaar is. Zij verstrekken hun bevoegde autoriteit en hun clearingleden ook een gedetailleerde beschrijving van het extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen dat niet beschikbaar is, en de reden waarom het niet beschikbaar is.
2. Indien CTP’s na een wanbetaling of een andere gebeurtenis dan een wanbetaling financiële middelen opvragen van niet in gebreke zijnde clearingleden, is het bedrag gelijk aan het niet-beschikbare extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen en verdelen de betrokken CTP’s dat bedrag over de niet in gebreke zijnde clearingleden in verhouding tot hun bijdragen aan het wanbetalingsfonds.
Artikel 5
Procedure voor de vergoeding van niet in gebreke zijnde clearingleden die een financiële bijdrage hebben verstrekt toen het extra bedrag niet onmiddellijk beschikbaar was
1. CTP’s nemen alle redelijke maatregelen om niet in gebreke zijnde clearingleden die overeenkomstig artikel 4, lid 2, financieel hebben bijgedragen aan de CTP, terug te betalen. Zij doen dit door de activa waarin het overeenkomstig artikel 1, lid 1, berekende extra bedrag aan voorgefinancierde specifieke eigen middelen is belegd, uiterlijk twintig werkdagen na de in artikel 4, lid 1, bedoelde kennisgeving van de niet-beschikbaarheid van de middelen te gelde te maken.
2. Onder het voorbehoud van lid 4 vergoeden CTP’s de niet in gebreke zijnde clearingleden binnen een redelijke termijn en blijven zij doorgaan totdat alle bedragen zijn terugbetaald.
3. Alle aan niet in gebreke zijnde clearingleden verschuldigde bedragen worden terugbetaald in contanten, in dezelfde valuta waarin het niet in gebreke zijnde clearinglid financieel heeft bijgedragen aan de CTP.
4. CTP’s betalen de niet in gebreke zijnde clearingleden de aan hen verschuldigde bedragen nadat al het volgende is gebeurd:
a) |
de operationele kosten zijn voldaan; |
b) |
alle opeisbare schulden zijn voldaan; |
c) |
elke vergoeding die binnen de in artikel 3 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2023/450 van de Commissie (5) vastgestelde termijn moet worden betaald, is betaald. |
5. CTP’s betalen een jaarlijkse rente over de verschuldigde bedragen wanneer de volledige terugbetaling meer dan 120 werkdagen in beslag neemt vanaf de datum van de oorspronkelijke herstelmaatregel waarvoor de financiële bijdrage van niet in gebreke zijnde clearingleden vereist was. De rentevoet wordt vastgesteld op de overeenkomstig artikel 99 van Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad (6) berekende achterstandsrente.
Artikel 6
Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 25 november 2022.
Voor de Commissie
De voorzitter
Ursula VON DER LEYEN
(1) PB L 22 van 22.1.2021, blz. 1.
(2) Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters (PB L 201 van 27.7.2012, blz. 1).
(3) Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/77/EG van de Commissie (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 84).
(4) Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 152/2013 van de Commissie van 19 december 2012 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot technische reguleringsnormen betreffende kapitaalvereisten voor centrale tegenpartijen (PB L 52 van 23.2.2013, blz. 37).
(5) Gedelegeerde Verordening (EU) 2023/450 van de Commissie van 25 november 2022 tot aanvulling van Verordening (EU) 2021/23 van het Europees Parlement en de Raad met technische reguleringsnormen tot nadere bepaling van de volgorde waarin CTP’s de in artikel 20, lid 1, van Verordening (EU) 2021/23 bedoelde vergoeding moeten betalen, het maximale aantal jaren waarin die CTP’s een deel van hun jaarlijkse winst moeten gebruiken voor dergelijke betalingen aan bezitters van instrumenten waarin een vordering op hun toekomstige winst wordt opgenomen, en het maximale aandeel van die winst dat voor die betalingen moet worden gebruikt (PB L 67 van 3.3.2023.blz. 5).
(6) Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (PB L 193 van 30.7.2018, blz. 1).
BIJLAGE
1. Algemene instructies
Het percentage van het extra bedrag van de voorgefinancierde specifieke eigen middelen van de CTP als bedoeld in artikel 1, lid 1, wordt door de CTP berekend volgens de volgende formule:
waarbij:
“A” = parameters A1 tot en met A5 die de CTP berekent overeenkomstig de punten 2 tot en met 6 van deze bijlage;
“B” = parameters B1 tot en met B3 die de CTP berekent overeenkomstig de punten 7 tot en met 9 van deze bijlage.
De parameters A 1 tot en met A 5 geven de structuur, de interne organisatie en de aard, omvang en complexiteit van de activiteiten van een CTP weer, en de parameters B 1 tot en met B 3 geven de structuur van de prikkels van de aandeelhouders, het management en de clearingleden van de CTP inclusief de cliënten van die clearingleden weer.
Het uiteindelijke percentage (P) wordt afgerond op het dichtstbijzijnde gehele getal.
2. Aard en complexiteit van geclearde activaklassen
De parameter A 1 heeft betrekking op de aard en de complexiteit van de geclearde activaklassen. De parameter A 1 varieert van 1 % tot 7 %. De parameter A 1 wordt berekend volgens de onderstaande formule:
waarbij:
I assets het aantal verschillende door de CTP geclearde activaklassen weergeeft. De waarde van I assets wordt berekend volgens de onderstaande formule:
waarbij N assets het aantal verschillende door de CTP geclearde activaklassen weergeeft;
I FX het aantal door de CTP geclearde valuta’s weergeeft. De waarde van I FX is 1 % indien de CTP activa cleart die in meer dan één valuta zijn uitgedrukt of afwikkeling in meer dan één valuta aanbiedt, en anders 0 %;
I settl de wijze van afwikkeling van derivaten weergeeft. De waarde van I settl is 1 % wanneer de CTP fysieke afwikkeling van derivatencontracten aanbiedt, en anders 0 %.
3. Relaties en onderlinge afhankelijkheden van de CTP met andere financiëlemarktinfrastructuren en andere financiële instellingen
De parameter A 2 verwijst naar de relaties en onderlinge afhankelijkheden van de CTP met andere financiëlemarktinfrastructuren en andere financiële instellingen. De parameter A 2 varieert van 0 % tot 2 %. De parameter A 2 wordt berekend volgens de onderstaande formule:
waarbij:
I FMI het aantal onderlinge afhankelijkheden weergeeft. De waarde van I FMI is 1 % wanneer de CTP meer dan vijf onderlinge afhankelijkheden met handelsplatformen, betalingssystemen en afwikkelingssystemen heeft, en anders 0 %;
I CMs de concentratie van de clearingleden van de CTP weergeeft. De waarde van I CMs is 1 % wanneer de vijf grootste clearingleden van de CTP meer dan 40 % van de totale voorgefinancierde middelen van de CTP vertegenwoordigen, geaggregeerd voor alle diensten en wanbetalingsfondsen, en anders 0 %. De CTP bepaalt het aandeel van de middelen van de vijf grootste clearingleden op basis van een jaarlijks gemiddelde.
4. Interne organisatie van de CTP
De parameter A 3 heeft betrekking op de efficiëntie van de interne organisatie van de CTP. De waarde van A 3 varieert van 0 % tot 5 %. De parameter A 3 wordt berekend volgens de volgende formule:
waarbij:
I Riskco de interactie weergeeft tussen de raad en het krachtens artikel 28 van Verordening (EU) nr. 648/2012 opgerichte risicocomité. De waarde van I RiskCo is 2 % indien de raad van de CTP in de afgelopen drie jaar meer dan drie besluiten heeft genomen waarbij de aanbeveling of het advies van het risicocomité niet is opgevolgd, en anders 0 %;
I reporting het rapportageniveau voor modelvalidatie weergeeft. De waarde van I reporting is 0 % wanneer de modelvalidatie structureel onafhankelijk is van de modelontwikkeling, en anders 1 %;
I Riskstaff het aandeel van het aan de risicobeheerfunctie toegewezen personeel weergeeft. De waarde van I Riskstaff varieert van 0 % tot 2 % en wordt berekend volgens de volgende formule:
waarbij P risk het aandeel van de voltijdequivalenten voor risicobeheer in het totale aantal voltijdequivalenten van de CTP inclusief uitbestede functies is. De waarde van I Riskstaff is 2 % wanneer P risk gelijk is aan 0 %, en 0 % wanneer P risk gelijk is aan 20 %.
5. Robuustheid van het kader voor risicobeheer van de CTP
De parameter A 4 heeft betrekking op de robuustheid van het kader voor risicobeheer van de CTP. De waarde van A 4 varieert van 0 % tot 8 %. De parameter A 4 wordt berekend volgens de volgende formule:
waarbij:
I BT de toereikendheid weergeeft van de margins van de CTP zoals beoordeeld door haar backtests. De waarde van I BT varieert van 0 % tot 4 % en wordt berekend volgens de volgende formule:
waarbij P BT het percentage van de clearingrekeningen van de CTP is, berekend als het aantal clearingrekeningen dat aan het criterium voldoet vergeleken met het totale aantal clearingrekeningen van de CTP, waarvoor de prestaties van de marginbacktests over de laatste twaalf maanden onder het in artikel 24 van Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 153/2013 van de Commissie (1) gespecificeerde EMIR-minimumvereiste liggen. De waarde van I BT is 4 % indien P BT gelijk is aan 100 %;
I incident geeft de operationele robuustheid van de CTP weer, op basis van het aantal handelsincidenten. De waarde van I incident varieert van 0 % tot 2 % en wordt berekend volgens de volgende formule:
waarbij N days het aantal dagen is waarop de CTP in de laatste twaalf maanden gedurende twee uur of langer geen nieuwe transacties heeft kunnen verwerken. De waarde van I incident is 2 % indien N days gelijk is aan tien dagen;
I payments geeft de operationele robuustheid van de CTP weer, op basis van het aantal betalingsincidenten. De waarde van I payments varieert van 0 % tot 2 % en wordt berekend volgens de volgende formule:
waarbij N days het aantal dagen is waarop de CTP in de laatste twaalf maanden gedurende twee uur of langer geen betalingen heeft kunnen verwerken of ontvangen. De waarde van I payments is 2 % indien N days gelijk is aan tien dagen.
6. Lopende corrigerende maatregelen naar aanleiding van bevindingen van de bevoegde autoriteit van de CTP
De parameter A 5 heeft betrekking op het aantal lopende materiële corrigerende maatregelen naar aanleiding van bevindingen van de bevoegde autoriteit van de CTP. De waarde van A 5 varieert van 0 % tot 2 %. De waarde van A 5 wordt berekend volgens de onderstaande formule:
waarbij:
I reco de lopende maatregelen op het gebied van prudentiële aangelegenheden weergeeft. De waarde van I reco is 2 % indien de CTP naar aanleiding van bevindingen van haar bevoegde autoriteit ten minste één lopende materiële corrigerende maatregel heeft waarvoor de CTP de door de bevoegde autoriteit in het plan van corrigerende maatregelen vastgestelde termijn heeft overschreden, en anders 0 %.
Voor de toepassing van deze formule wordt een corrigerende maatregel als materieel beschouwd wanneer de CTP of de betrokken bevoegde autoriteit aan die corrigerende maatregel de hoogste prioriteit heeft toegekend, hetzij op basis van de interne materialiteitsmatrix van de CTP, hetzij op basis van de eigen classificatie van de bevoegde autoriteit.
7. Eigendom, kapitaalstructuur en winstgevendheid van de CTP
De parameter B 1 heeft betrekking op de eigendoms- en kapitaalstructuur van de CTP. De waarde van B 1 varieert van 0 % tot 4 %. De waarde van B 1 wordt berekend volgens de onderstaande formule:
waarbij:
I majority de aard van de moederonderneming van de CTP weergeeft. De waarde van I majority is 2 % indien de CTP een moederonderneming heeft, niet zijnde een overheidsbedrijf, zonder rating of met een rating onder beleggingskwaliteit, en anders 0 %. De rating is de slechtste door een erkend ratingbureau toegekende rating van de entiteit;
I support de steun van de moederonderneming van de CTP weergeeft. De waarde van I support is 0 % indien de CTP contractueel overeengekomen materiële financiële steun van haar moederonderneming geniet in geval van een wanbetaling of een andere gebeurtenis dan een wanbetaling, inclusief gecommitteerde kredietlijnen of verzekeringscontracten, en anders 2 %.
8. Beloning van het hoger management
De parameter B 2 heeft betrekking op de mate waarin de beloning van het hoger management contractueel kan worden beïnvloed na een wanbetaling of een andere gebeurtenis dan een wanbetaling. De waarde van B 2 varieert van 0 % tot 2 %. De waarde van B 2 wordt berekend volgens de onderstaande formule:
waarbij:
I %amount het aandeel van de totale variabele beloning van het hoger management weergeeft waarop terugvorderingsclausules van toepassing zijn. De waarde van I %amount varieert van 0 % tot 1 % en wordt berekend volgens de volgende formule:
waarbij P amount gelijk is aan het percentage van de totale jaarlijkse variabele beloning van het hoger management van de CTP waarop terugvorderingsclausules van toepassing zijn bij een wanbetaling of een andere gebeurtenis dan een wanbetaling. De waarde van I %amount is 1 % indien P amount gelijk is aan 0 %;
I %staff het percentage van het hoger management weergeeft waarop terugvorderingsclausules van toepassing zijn in geval van verliezen als gevolg van een wanbetaling of een andere gebeurtenis dan een wanbetaling. De waarde van I %staff varieert van 0 % tot 1 % en wordt berekend volgens de volgende formule:
waarbij P %staff gelijk is aan het percentage van het hoger management van de CTP, uitgedrukt in % van het jaarlijkse gemiddelde aantal vte in het hoger management, dat onderworpen is aan een terugvorderingsclausule voor de variabele beloning.
9. Betrokkenheid van clearingleden en cliënten bij het risicobeheer van de CTP
De parameter B 3 heeft betrekking op de betrokkenheid van clearingleden en cliënten bij het risicobeheer van de CTP. De waarde van B 3 varieert van 0 % tot 2 %. De waarde van B 3 wordt berekend volgens de onderstaande formule:
waarbij:
I investment de betrokkenheid van clearingleden en cliënten bij het beleggingsbesluitvormingsproces weergeeft. De waarde van I investment is 0 % indien clearingleden betrokken zijn bij het beleggingsbesluit en een deel van de potentiële verliezen dragen, en anders 1 %. Voor de bepaling van de waarde van de indicator I investment beschouwen CTP’s clearingleden als betrokken bij het beleggingsbesluit wanneer zij worden geraadpleegd bij het goedkeuringsproces van het beleggingsbeleid van de CTP of bij elk afzonderlijk beleggingsbesluit;
I incentives de prikkels voor clearingleden in het wanbetalingsbeheerproces weergeeft. De waarde van I incentives is 0 % indien er prikkels zijn voor clearingleden om deel te nemen aan het wanbetalingsbeheerproces, en anders 1 %.
(1) Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 153/2013 van de Commissie van 19 december 2012 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot technische reguleringsnormen inzake vereisten voor centrale tegenpartijen (PB L 52 van 23.2.2013, blz. 41).
BESLUITEN
21.4.2023 |
NL |
Publicatieblad van de Europese Unie |
L 107/39 |
BESLUIT (EU) 2023/841 VAN DE COMMISSIE
van 19 april 2023
houdende benoeming van de vertegenwoordigers van de Commissie in de raad van bestuur en het Begrotingscomité van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2017 inzake het Uniemerk (1), en met name artikel 154, lid 1, en artikel 171, lid 2,
Overwegende hetgeen volgt:
(1) |
De raad van bestuur en het Budgetcomité bestaan elk uit één vertegenwoordiger van elke lidstaat, twee vertegenwoordigers van de Commissie, alsmede één vertegenwoordiger van het Europees Parlement en hun respectieve plaatsvervangers. |
(2) |
Bij Besluit C(2016) 3228 heeft de Commissie haar vertegenwoordigers en hun respectieve plaatsvervangers in de raad van bestuur en het Begrotingscomité van het Bureau benoemd. |
(3) |
De Commissie heeft besloten de verantwoordelijkheid voor één plaatsvervanger van de eenheid “Financiële Regels 2 en Programmabeheer” over te hevelen naar de eenheid “Intern Beleid”, die verantwoordelijk is voor gedecentraliseerde agentschappen, binnen het directoraat-generaal Begroting. |
(4) |
Dit besluit vervangt Besluit C(2016) 3228 final, dat derhalve wordt ingetrokken, |
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
1. De vertegenwoordigers van de Commissie in de raad van bestuur en het Begrotingscomité van het Bureau zijn de volgende personen:
a) |
de adjunct-directeur-generaal van DG Interne Markt, Industrie, Ondernemerschap en Midden- en Kleinbedrijf die verantwoordelijk is voor intellectuele eigendom en de handhaving daarvan, met inbegrip van de bestrijding van namaak; |
b) |
de directeur van DG Interne Markt, Industrie, Ondernemerschap en Midden- en Kleinbedrijf die verantwoordelijk is voor intellectuele eigendom en de handhaving daarvan, met inbegrip van de bestrijding van namaak. |
2. De plaatsvervangers zijn de volgende personen:
a) |
het eenheidshoofd van DG Interne Markt, Industrie, Ondernemerschap en Midden- en Kleinbedrijf dat verantwoordelijk is voor intellectuele eigendom en de handhaving daarvan, met inbegrip van de bestrijding van namaak; |
b) |
het eenheidshoofd van DG Begroting dat verantwoordelijk is voor gedecentraliseerde agentschappen. |
Artikel 2
Dit besluit is van toepassing op de personen die, ook tijdelijk, op de datum van vaststelling van dit besluit de in artikel 1 bedoelde posities bekleden of op de opvolgers van die personen in die posities.
Artikel 3
De directeur-generaal van DG Interne Markt, Industrie, Ondernemerschap en Midden- en Kleinbedrijf stelt de voorzitter van de raad van bestuur, de voorzitter van het Begrotingscomité en de uitvoerend directeur van het Bureau in kennis van de namen van de in artikel 1 bedoelde personen.
Artikel 4
Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Artikel 5
Besluit C(2016) 3228 final wordt ingetrokken.
Gedaan te Brussel, 19 april 2023.
Voor de Commissie
De voorzitter
Ursula VON DER LEYEN