(1)

Verordening (EU) nr. 1380/2013 heeft onder meer tot doel de teruggooi in alle visserijen van de Unie geleidelijk uit te bannen middels de invoering van een aanlandingsverplichting voor vangsten van soorten waarvoor vangstbeperkingen gelden. In de Middellandse Zee is de verplichting ook van toepassing op soorten waarvoor de in bijlage IX bij Verordening (EU) 2019/1241 van het Europees Parlement en de Raad (2) opgenomen minimuminstandhoudingsreferentiegrootten gelden.

(2)

Overeenkomstig artikel 15, lid 1, onder a), van Verordening (EU) nr. 1380/2013 is de aanlandingsverplichting met ingang van 1 januari 2015 van toepassing op de kleine pelagische visserij.

(3)

Om onevenredig hoge kosten in verband met ongewenste vangsten te voorkomen, is het ingevolge Gedelegeerde Verordening (EU) 2018/161 (3) van de Commissie toegestaan een klein percentage van de vangsten van soorten waarvoor minimuminstandhoudingsreferentiegrootten gelden, terug te gooien. De verordening voorziet in een gecombineerde de-minimisvrijstelling die geldt voor kleine pelagische visserijen die gebruikmaken van pelagische trawls en/of ringzegens en vissen op ansjovis, sardine, makrelen en horsmakrelen in geografische deelgebieden van de Algemene Visserijcommissie voor de Middellandse Zee (GFCM) 1, 2, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11.1, 11.2, en 12 (westelijke deel van de Middellandse Zee); 17 en 18 (Adriatische Zee); en 15, 16, 19, 20, 22, 23 en 25 (zuidoostelijk deel van de Middellandse Zee).

(4)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2018/161 is van toepassing tot en met 31 december 2020.

(5)

In mei 2020 hebben de Pescamed-groep op hoog niveau van lidstaten in het westelijke deel van de Middellandse Zee (Spanje, Frankrijk en Italië), de Adriatica-groep op hoog niveau in de Adriatische Zee (Kroatië, Italië en Slovenië) en de Sudestmed-groep op hoog niveau in het zuidoostelijke deel van de Middellandse Zee (Griekenland, Italië, Cyprus en Malta), die een rechtstreeks belang hebben bij het beheer van de kleine pelagische visserij in de Middellandse Zee, wetenschappelijke gegevens verstrekt en verzocht de in Gedelegeerde Verordening (EU) 2018/161 vastgelegde de-minimisvrijstelling te verlengen.

(6)

In mei 2020 zijn de ingediende wetenschappelijke gegevens beoordeeld door een deskundigenwerkgroep van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV), die van mening was dat voor de verlenging van de de-minimisvrijstelling aanvullend bewijs nodig was, met name betreffende de omvang van de teruggooi die in de betrokken visserijen wordt gerapporteerd.

(7)

In juni 2020 hebben de drie groepen op hoog niveau van de lidstaten als antwoord op de opmerkingen van de deskundigenwerkgroep van het WTECV aanvullende gegevens ingediend. In het licht van die aanvullende gegevens heeft het WTECV geconcludeerd (4) dat is voldaan aan de wetenschappelijke criteria voor de verlenging van de uit hoofde van Gedelegeerde Verordening (EU) 2018/161 verleende de-minimisvrijstelling.

(8)

De in Gedelegeerde Verordening (EU) 2018/161 vastgestelde de-minimisvrijstelling is van toepassing op verscheidene soorten die door kleinschalige vissersvaartuigen tegelijk en in sterk wisselende hoeveelheden worden gevangen en op veel verschillende, geografisch langs de kust gespreide aanlandingspunten worden aangeland, hetgeen een eenbestandsbenadering bemoeilijkt [?]. Die soorten zijn onderworpen aan de in bijlage IX bij Verordening (EU) 2019/1241 opgenomen minimuminstandhoudingsreferentiegrootten.

(9)

Er is betere informatie verstrekt over de onevenredig hoge kosten in verband met ongewenste vangsten en de niveaus van ongewenste vangsten. Het WTECV wijst er echter op dat de gegevensverzameling over teruggooi nog moet worden verbeterd. In deze context en om onevenredig hoge kosten in verband met ongewenste vangsten en een onderbreking van de betrokken visserijactiviteiten en de daarmee samenhangende economische activiteiten te voorkomen, acht de Commissie het passend de toepassingsperiode van de in Gedelegeerde Verordening (EU) 2018/161 vastgelegde de-minimisvrijstelling te verlengen.

(10)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2018/161 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(11)

Aangezien de maatregelen van de onderhavige verordening rechtstreeks van invloed zijn op de planning van het visseizoen van de vaartuigen van de Unie en de daarmee samenhangende economische activiteiten, moet de onderhavige verordening onmiddellijk na de bekendmaking ervan in werking treden. Ter wille van de rechtszekerheid, en omdat Gedelegeerde Verordening (EU) 2018/161 op 31 december 2020 verstrijkt, moet deze verordening van toepassing zijn met ingang van 1 januari 2021,

(1)

Op 14 augustus 2019 is een nieuwe Verordening (EU) 2019/1241 betreffende de instandhouding van visbestanden en de bescherming van mariene ecosystemen door middel van technische maatregelen in werking getreden. Bijlage I bij die verordening bevat een lijst van verboden soorten, bijlage V specifieke bepalingen betreffende op regionaal niveau vastgestelde technische maatregelen voor de Noordzee en bijlage VII specifieke bepalingen betreffende op regionaal niveau vastgestelde technische maatregelen voor de zuidwestelijke wateren.

(2)

Krachtens artikel 2, lid 2, van Verordening (EU) 2019/1241 is de Commissie bevoegd om op grond van artikel 15 en overeenkomstig artikel 29 gedelegeerde handelingen tot wijziging van die verordening vast te stellen door te bepalen dat de desbetreffende bepalingen van artikel 13 of de delen A of C van de bijlagen V tot en met X ook van toepassing zijn op de recreatievisserij.

(3)

Krachtens artikel 10, lid 4, van Verordening (EU) 2019/1241 is de Commissie bevoegd om overeenkomstig artikel 29 gedelegeerde handelingen vast te stellen om de lijst van verboden soorten in bijlage I te wijzigen.

(4)

Krachtens artikel 15, lid 2, van Verordening (EU) 2019/1241 is de Commissie bevoegd om overeenkomstig artikel 29 van die verordening en artikel 18 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad (2) gedelegeerde handelingen vast te stellen teneinde de in de bijlagen bij Verordening (EU) 2019/1241 vermelde technische maatregelen te wijzigen, aan te vullen, in te trekken of daarvan af te wijken, ook bij de uitvoering van de aanlandingsverplichting.

(5)

Bijlage I bevat de lijst van verboden soorten. Bijlage V en bijlage VII bij Verordening (EU) 2019/1241 bevatten specifieke technische maatregelen voor respectievelijk de Noordzee en de zuidwestelijke wateren.

(6)

België, Denemarken, Duitsland, Frankrijk, Nederland en Zweden hebben een rechtstreeks belang bij het visserijbeheer in de Noordzee. Na raadpleging van de adviesraad voor de Noordzee en de adviesraad voor pelagische bestanden hebben die lidstaten op 4 mei 2020 bij de Commissie een gezamenlijke aanbeveling voor een gedelegeerde handeling ingediend.

(7)

België, Spanje, Frankrijk, Nederland en Portugal hebben een rechtstreeks belang bij het visserijbeheer in de zuidwestelijke wateren. Na raadpleging van de adviesraad voor de zuidwestelijke wateren en de adviesraad voor pelagische bestanden hebben die lidstaten op 4 mei 2020 bij de Commissie een gezamenlijke aanbeveling voor een gedelegeerde handeling ingediend.

(8)

Deze verordening beoogt de opneming in een enkele handeling van bestaande bepalingen betreffende technische maatregelen die in het verleden zijn vastgesteld in het kader van de teruggooiplannen voor de Noordzee en de zuidwestelijke wateren, en van nieuwe technische maatregelen.

(9)

Op basis van de door de lidstaten verstrekte informatie heeft het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV) een positieve beoordeling gegeven van het door de regionale groepen verstrekte bewijsmateriaal ter ondersteuning van de in beide gezamenlijke aanbevelingen vervatte technische maatregelen (3).

(10)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn beoordeeld overeenkomstig artikel 2, lid 2, en de artikelen 10, 15 en 18 van Verordening (EU) 2019/1241. De lidstaten hebben bewijsmateriaal verstrekt om aan te tonen dat de voorstellen in overeenstemming zijn met artikel 15, leden 4 en 5, van Verordening (EU) 2019/1241.

(11)

De deskundigengroep visserij is op 28 juli 2020 geraadpleegd over de gezamenlijke aanbeveling. Het Europees Parlement heeft de vergadering bijgewoond als waarnemer.

(12)

In de gezamenlijke aanbeveling van de lidstaten met een belang in de Noordzee (GA Noordzee) werd voorgesteld kreeften met eitjes op te nemen in de lijst van soorten in bijlage I bij Verordening (EU) 2019/1241, die niet mogen worden bevist, aan boord gehouden, overgeladen, aangeland, opgeslagen, verkocht, uitgestald of te koop aangeboden. Het WTECV heeft het door de lidstaten overgelegde bewijsmateriaal geanalyseerd en is tot de conclusie gekomen dat er overtuigend bewijs is om de invoering van die maatregel te steunen. Het WTECV merkte op dat in andere gebieden soortgelijke maatregelen zijn getroffen die op lange termijn economische voordelen hebben opgeleverd, door een toename van de aanlandingen van kreeft als gevolg van het herstel van de bestanden. De voorgestelde maatregel moet derhalve in deze verordening worden opgenomen.

(13)

In de GA Noordzee werd voorgesteld de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte voor zeekreeft te verhogen in de Zweedse exclusieve economische zone (EEZ) van ICES-sector 3a. Het WTECV wees erop dat de maatregel, ondanks het ontbreken van specifiek bewijsmateriaal voor dit verzoek, een verhoging inhoudt van de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte. Door de maatregel zal het bestand met een lagere intensiteit worden geëxploiteerd, wat onmiskenbare voordelen oplevert voor de instandhouding ervan. De voorgestelde maatregel moet derhalve in deze verordening worden opgenomen.

(14)

In de GA Noordzee werd ook voorgesteld de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte voor in de recreatievisserij gevangen zeebaars in ICES-sector 3a en ICES-deelgebied 4 te harmoniseren met de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte van zeebaars voor de commerciële visserij, zoals opgenomen in artikel 10, lid 5, van Verordening (EU) 2020/123 van de Raad (4). In WTECV‐20‐04 merkte het WTECV op dat, aangezien de recreatievisserij de algemene visserijsterfte in de hand werkt, het een positieve beheersmaatregel is om de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte voor de commerciële visserij ook toe te passen op de recreatievisserij. De voorgestelde maatregel moet derhalve in deze verordening worden opgenomen.

(15)

In de GA Noordzee werd verder voorgesteld een aantal aanvullende technische maatregelen die de Unie en Noorwegen in 2011 (5) en 2012 (6) overeengekomen zijn, voort te zetten. Sommige van die specifieke technische maatregelen zijn reeds opgenomen in bijlage V bij Verordening (EU) 2019/1241; andere zijn op grond van artikel 15, lid 5, onder a), van Verordening (EU) nr. 1380/2013 voor de jaren 2019‐2021 opgenomen in Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 van de Commissie (7). Die maatregelen zijn erop gericht de selectiviteit te vergroten en ongewenste vangsten voor onder de aanlandingsverplichting vallende visserijen of soorten te beperken, en moeten worden opgenomen in bijlage V bij Verordening (EU) 2019/1241. De maatregelen moeten derhalve in deze verordening worden opgenomen.

(16)

In de GA Noordzee werd ook voorgesteld het bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 toegestane gebruik van SepNep-netten voort te zetten. Het WTECV concludeerde dat de overgelegde informatie gedetailleerd en geloofwaardig was, en de doeltreffendheid van het SepNep-net werd bewezen. Het net is de voorbije jaren door het WTECV onderzocht en de conclusie van het comité blijft geldig (8). Op basis van de verstrekte informatie concludeerde het WTECV ook dat het SepNep-net in overeenstemming is met artikel 15, lid 5, van Verordening (EU) 2019/1241 als een gelijkwaardige selectiviteitsvoorziening in het kader van de technische bepalingen die zijn vastgesteld voor gerichte visserij op langoustine, en niet zal leiden tot een verzwakking van de selectiviteitsnormen. De maatregel moet derhalve in deze verordening worden opgenomen.

(17)

In de GA Noordzee werd ook een seizoensgebonden sluiting voor de commerciële visserij en de recreatievisserij op zeekreeft voorgesteld in de Zweedse exclusieve economische zone (EEZ) van ICES-sector 3a. Het WTECV heeft het door de lidstaten verstrekte bewijsmateriaal geanalyseerd en opgemerkt dat, hoewel er geen specifieke ondersteunende informatie was verstrekt waardoor het potentiële voordeel kon worden gekwantificeerd, de maatregel tot een verlaging van de visserijsterfte zal leiden, wat in combinatie met de andere voorgestelde maatregelen waarschijnlijk positieve gevolgen zal hebben voor de kreeftenbestanden. De voorgestelde maatregel moet derhalve in deze verordening worden opgenomen.

(18)

In de GA Noordzee werd voorgesteld om de kreeftenvisserij met ander vistuig dan korven te verbieden in de Zweedse exclusieve economische zone (EEZ) van ICES-sector 3a. Het WTECV concludeerde dat, hoewel er geen specifieke ondersteunende informatie was verstrekt waardoor het potentiële voordeel kon worden gekwantificeerd, een verbod op het gebruik van kieuwnetten voor de gerichte vangst van kreeften en langoesten in andere gebieden positieve gevolgen heeft gehad en dat de maatregel waarschijnlijk voordelig zal zijn voor de kreeftenbestanden. De maatregel moet derhalve in deze verordening worden opgenomen.

(19)

In de gezamenlijke aanbeveling van de lidstaten met een belang in de zuidwestelijke wateren (GA zuidwestelijke wateren) werd voorgesteld de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte van horsmakreel die wordt gevangen door de kleine, ambachtelijke xávega-visserij in ICES-sector 8c en ICES-deelgebied 9, zoals momenteel opgenomen in Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1394/2014 van de Commissie (9), te handhaven. Het WTECV verwees naar zijn vorige beoordeling, waarin deze maatregel positief werd beoordeeld, en concludeerde (10) dat het historische exploitatiepatroon van het bestand waarschijnlijk niet door het voorstel zal worden gewijzigd als de in de gezamenlijke aanbeveling vastgestelde voorwaarden in acht worden genomen. Aangezien de voorwaarden van het verzoek niet zijn gewijzigd en het WTECV heeft vastgesteld dat het exploitatiepatroon gedurende ten minste twintig jaar stabiel is gebleven, moet deze maatregel in deze verordening worden opgenomen.

(20)

In de GA zuidwestelijke wateren werd voorgesteld de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte voor de volgende soorten die in het kader van de recreatievisserij in de zuidwestelijke wateren worden gevangen, te harmoniseren met de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte voor de commerciële visserij: schelvis, zwarte koolvis, witte koolvis, heek, schartong, tong, schol, wijting, leng, blauwe leng, makreel, haring, horsmakreel, ansjovis en sardine. In de gezamenlijke aanbeveling werden hogere minimuminstandhoudingsreferentiegrootten voor kabeljauw, rode zeebrasem en zeebaars voor de recreatievisserij voorgesteld. Het WTECV heeft het overgelegde bewijsmateriaal geanalyseerd en geconcludeerd (11) dat, aangezien de recreatievisserij de algemene visserijsterfte in de hand werkt, het een positieve beheersmaatregel is om de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte voor de commerciële visserij ook toe te passen op de recreatievisserij. De maatregel moet derhalve in deze verordening worden opgenomen.

(21)

Om de exploitatiepatronen te optimaliseren, de selectiviteit van het vistuig te verhogen en ongewenste vangsten te beperken, is het derhalve aangewezen de door de lidstaten ingediende technische maatregelen vast te stellen.

(22)

Aangezien de maatregelen van de onderhavige verordening rechtstreeks van invloed zijn op de planning van het visseizoen van de vaartuigen van de Unie en de daarmee samenhangende economische activiteiten, moet de onderhavige verordening onmiddellijk na de bekendmaking ervan in werking treden. Aangezien sommige technische maatregelen die in het kader van de teruggooiplannen zijn vastgesteld, eind 2020 aflopen, moet deze verordening van toepassing zijn vanaf 1 januari 2021,

1)

Aan bijlage I wordt het volgende punt toegevoegd:

2)

Bijlage V wordt als volgt gewijzigd:

3)

Deel A van bijlage VII wordt als volgt gewijzigd:

(1)

Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad (2) heeft onder meer tot doel de teruggooi in alle visserijen van de Unie geleidelijk uit te bannen middels de invoering van een aanlandingsverplichting voor vangsten van soorten waarvoor vangstbeperkingen gelden.

(2)

Artikel 9 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 voorziet in de vaststelling van meerjarenplannen met instandhoudingsmaatregelen voor de visserij op bepaalde bestanden in een bepaald geografisch gebied. In deze meerjarenplannen worden nadere bepalingen ter uitvoering van de aanlandingsverplichting vastgelegd en kan de Commissie de bevoegdheid worden verleend om die bepalingen verder uit te werken op basis van door de lidstaten opgestelde gezamenlijke aanbevelingen.

(3)

Bij Verordening (EU) 2018/973 is een meerjarenplan vastgesteld voor demersale bestanden in de Noordzee en de visserijen die deze bestanden exploiteren. Krachtens artikel 11 van die verordening is de Commissie bevoegd gedelegeerde handelingen vast te stellen ter aanvulling van deze verordening door nadere bepalingen vast te stellen inzake de aanlandingsverplichting voor alle bestanden van soorten in de Noordzee waarop de aanlandingsverplichting van toepassing is krachtens artikel 15, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1380/2013, zoals bepaald in artikel 15, lid 5, onder a) tot en met e), van die verordening op basis van door de lidstaten opgestelde gezamenlijke aanbevelingen.

(4)

Zoals omschreven in Verordening (EU) 2018/973, omvat de Noordzee de sectoren 2a, 3a en deelgebied 4 van de ICES (Internationale Raad voor het onderzoek van de zee).

(5)

Bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 van de Commissie (3) zijn nadere bepalingen vastgesteld ter uitvoering van de aanlandingsverplichting voor bepaalde demersale visserijen in de Noordzee voor de periode 2020-2021, op basis van een gezamenlijke aanbeveling van België, Denemarken, Frankrijk, Duitsland, Nederland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk (4), die een rechtstreeks belang hebben bij het beheer van de visserij in de Noordzee.

(6)

Na overleg met de adviesraad voor de Noordzee en de adviesraad voor pelagische bestanden hebben België, Denemarken, Frankrijk, Duitsland, Nederland en Zweden op 4 mei 2020 bij de Commissie een gezamenlijke aanbeveling ingediend tot vaststelling van een teruggooiplan voor pelagische en demersale soorten in de Noordzee voor de periode 2021-2023. Op 23 juli 2020 hebben de lidstaten een herziene versie van de gezamenlijke aanbeveling ingediend.

(7)

De ter zake relevante wetenschappelijke instanties hebben wetenschappelijke bijdragen geleverd, die werden beoordeeld door het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV) (5). De Commissie heeft de betrokken maatregelen op 28 juli 2020 gepresenteerd aan een deskundigengroep bestaande uit vertegenwoordigers van de 27 lidstaten, in een vergadering die door het Europees Parlement als waarnemer werd bijgewoond.

(8)

Krachtens artikel 18 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 heeft de Commissie rekening gehouden met de beoordeling door het WTECV en met het feit dat de lidstaten moeten zorgen voor de volledige uitvoering van de aanlandingsverplichting. De regionale groep van lidstaten heeft het merendeel van haar verzoeken om de-minimisvrijstellingen gebaseerd op een mogelijke stijging van de kosten als gevolg van de behandeling van ongewenste vangsten. De informatie die de lidstaten in dit verband hebben verstrekt, is verbeterd. Het WTECV merkt echter op dat het verbeteren van de gegevensverzameling in sommige gevallen nodig blijft en dat het verbeteren van de selectiviteit prioriteit zou moeten hebben om de hoeveelheid ongewenste vangsten te verminderen. Daarom zullen de vrijstellingen in dergelijke gevallen per geval worden verleend voor één of twee jaar. De lidstaten moeten aanvullende gegevens verstrekken afkomstig van lopende proeven en wetenschappelijke studies.

(9)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 bevatte een vrijstelling op grond van overlevingskansen, als bedoeld in artikel 15, lid 4, onder b), van Verordening (EU) nr. 1380/2013, voor vangsten van langoustines met korven in de ICES-sectoren 2a, 3a en in ICES-deelgebied 4, op basis van wetenschappelijk bewijsmateriaal waaruit hoge overlevingskansen bij teruggooi bleken. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft het door de lidstaten in voorgaande jaren ingediende bewijsmateriaal geëvalueerd en concludeerde (6) dat de vrijstelling gerechtvaardigd is. Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, moet die vrijstelling worden behouden.

(10)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 bevatte een vrijstelling op grond van overlevingskansen voor vangsten van langoustines in ICES-deelgebied 4 en de ICES-sectoren 2a en 3a met bodemtrawls, waaronder sommige met een selectiviteitsvoorziening. De lidstaten hebben verzocht deze vrijstelling voort te zetten en verstrekten nieuw bewijsmateriaal. Het WTECV heeft het nieuwe, door de lidstaten ingediende bewijsmateriaal geanalyseerd en concludeerde (7) dat er aanvullende informatie was verstrekt voor de ottertrawlvisserij op Nephrops aan de oostkust, zoals het WTECV had verzocht (8). Het WTECV heeft in voorgaande jaren geconcludeerd dat de ondersteunende informatie robuust was en dat de in de context van de grotere vloten gebruikte valideringstechniek redelijk was (9). Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, moet die vrijstelling worden behouden.

(11)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 bevatte een vrijstelling op grond van overlevingskansen voor vangsten van tong onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte (MCRS) met ottertrawls in ICES-sector 4c, op basis van wetenschappelijk bewijsmateriaal waaruit hoge overlevingskansen bij teruggooi bleken. De lidstaten hebben de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee verzocht de vrijstelling voort te zetten. Het bewijsmateriaal is in voorgaande jaren door het WTECV beoordeeld en toereikend bevonden (10). Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, moet die vrijstelling worden behouden.

(12)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 bevatte een vrijstelling op grond van overlevingskansen voor bijvangsten van soorten waarvoor vangstbeperkingen gelden in de visserij met korven en fuiken, op basis van wetenschappelijk bewijsmateriaal waaruit hoge overlevingskansen bij teruggooi bleken. Het WTECV heeft het bewijsmateriaal in voorgaande jaren geëvalueerd en concludeerde (11) dat de beschikbare gegevens erop wijzen dat de sterfte van teruggegooide vis waarschijnlijk laag is; de werkelijke vangsten in de visserij zijn echter verwaarloosbaar. De vrijstelling moet van toepassing blijven, aangezien de vangsten niet significant zijn en de omstandigheden niet zijn veranderd.

(13)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 bevatte een vrijstelling op grond van overlevingskansen voor schol in de visserij met kieuwnetten en schakelnetten in ICES-sector 3a en ICES-deelgebied 4. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft het bewijsmateriaal in voorgaande jaren beoordeeld en concludeerde (12) dat de informatie redelijk was en op aanzienlijk hoge overlevingskansen wees. Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, moet die vrijstelling in deze verordening worden behouden.

(14)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 bevatte een vrijstelling op grond van overlevingskansen voor schol in de visserij met Deense zegens in ICES-sector 3a en ICES-deelgebied 4. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft het bewijsmateriaal in voorgaande jaren beoordeeld en concludeerde (13) dat de gegevens van de studie over de overlevingspercentages betrouwbaar zijn. Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, moet die vrijstelling worden behouden.

(15)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 bevatte een vrijstelling op grond van overlevingskansen voor vangsten en bijvangsten van schol in de visserij op platvis of rondvis met trawls met een maaswijdte van ten minste 120 mm in ICES-sector 3a en ICES-deelgebied 4. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. In de gezamenlijke aanbeveling werd ook verzocht om een nieuwe vrijstelling op grond van hoge overlevingskansen voor vangsten van schol met trawls met een maaswijdte van 100-119 mm in ICES-sector 3a en ICES-deelgebied 4. De lidstaten hebben aanvullend wetenschappelijk bewijsmateriaal verstrekt om de hoge overlevingskansen van teruggegooide schol in die visserij aan te tonen. Het WTECV merkte op dat de ondersteunende studies zijn uitgevoerd met een maaswijdte van 90 mm; daarom is het onwaarschijnlijk dat de overlevingspercentages lager zijn met een maaswijdte van ten minste 100 mm. Aangezien het seizoen en de blootstelling aan de lucht belangrijke factoren zijn voor de overleving van schol en dat de overlevingspercentages na 60 minuten blootstelling aan de lucht lager kunnen zijn, moeten de vrijstellingen in deze verordening worden opgenomen en moeten ongewenste vangsten van schol onmiddellijk worden vrijgelaten.

(16)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 bevatte op hoge overlevingskansen gebaseerde vrijstellingen voor:

(17)

De lidstaten verzochten deze vrijstelling voort te zetten en dienden nieuw wetenschappelijk bewijsmateriaal op basis van lopende studies. Het WTECV merkte op (14) dat verbeteringen in de definitie om de visserij op platvis en rondvis te onderscheiden van de visserij op Nephrops nodig blijven. De Commissie merkte op dat de lidstaten zich er in de gezamenlijke aanbeveling toe verbonden verdere werkzaamheden te verrichten in dit verband. Deze vrijstelling moet derhalve worden behouden.

(18)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 bevatte een vrijstelling op basis van overlevingskansen voor vangsten van schol die kleiner zijn dan de MCRS, met boomkorren van 80-119 mm (BT2) in ICES-sector 2a en ICES-deelgebied 4:

(19)

De lidstaten hebben verzocht deze vrijstelling voort te zetten en dienden nieuw bewijsmateriaal in. Het WTECV merkte op (15) dat er omvangrijke onderzoeksprojecten lopen die nuttige informatie over deze vrijstelling zouden moeten opleveren. Daarom moeten deze vrijstellingen worden behouden. De lidstaten moeten de relevante gegevens die afkomstig zijn van de lopende projecten zo spoedig mogelijk en uiterlijk op 1 mei van elk jaar indienen. De Commissie merkt ook op dat de lidstaten zich er in de gezamenlijke aanbeveling toe hebben verbonden om uiterlijk op 1 mei 2021 bij het jaarverslag een tijdschema voor de voltooiing van de routekaart in te dienen.

(20)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 bevatte een vrijstelling op basis van overlevingskansen voor vangsten van tarbot met TBB-tuig met een maaswijdte in de kuil van meer dan 80 mm in ICES-deelgebied 4. De lidstaten hebben verzocht deze vrijstelling voort te zetten en dienden nieuwe wetenschappelijke informatie in. Het WTECV merkte op (16) dat het onduidelijk is of de verstrekte ramingen van de overleving op dit verzoek van toepassing zijn. De Commissie merkt op dat de lidstaten in de gezamenlijke aanbeveling hebben toegezegd verder onderzoek te verrichten om de overleving van teruggegooide tarbot te observeren en meer gedetailleerde informatie te verstrekken over de overlevingskansen in een nieuw wetenschappelijk project, dat loopt tot eind 2021. Daarom moet deze vrijstelling worden behouden tot en met 31 december 2022. De lidstaten moeten elk jaar uiterlijk op 1 mei een jaarverslag over de voortgang van de lopende werkzaamheden indienen.

(21)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 bevatte een vrijstelling op grond van overlevingskansen voor de vangst van roggen met alle soorten vistuig in de ICES-sectoren 2a en 3a en in ICES-deelgebied 4. De lidstaten hebben verzocht deze vrijstelling voort te zetten en dienden nieuwe wetenschappelijke informatie in. Het WTECV concludeerde (17) dat er aanzienlijke inspanningen zijn geleverd om de ontbrekende gegevens aan te vullen met het oog op de verwezenlijking van de doelstellingen van de routekaart. Die vrijstelling moet derhalve worden behouden. Er zijn echter verbeteringen in de gegevensverzameling vereist. De lidstaten met een rechtstreeks belang bij het beheer moeten uiterlijk op 1 mei van elk jaar aanvullende wetenschappelijke informatie verstrekken, met name voor grootoogroggen, waarvan is vastgesteld dat zij een lager overlevingspercentage hebben. De Commissie merkt op dat de lidstaten, op verzoek van het WTECV, in de gezamenlijke aanbeveling hebben toegezegd verslag uit te brengen over de overeengekomen routekaart, waaronder over grootoogroggen.

(22)

Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1395/2014 van de Commissie (18) voorzag onder bepaalde voorwaarden in een vrijstelling op grond van overlevingskansen voor vangsten van makreel en haring in de ringzegenvisserijen na een positieve evaluatie door het WTECV (19). Uit deze studie bleek dat de overlevingspercentages afhangen van de tijd gedurende welke de vissen worden samengedrukt en van hun dichtheid in het net, die in deze visserijen doorgaans beperkt zijn. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, moet de vrijstelling worden behouden. De lidstaten met een rechtstreeks belang bij het beheer moeten uiterlijk op 1 mei 2022 geactualiseerde gegevens over de visserij indienen.

(23)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 bevatte de-minimisvrijstellingen voor:

(24)

De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft dat bewijsmateriaal in voorgaande jaren beoordeeld en concludeerde (20) , (21) , (22) dat in de door de lidstaten ingediende documenten met gefundeerde argumenten wordt aangetoond dat verdere verbeteringen van de selectiviteit moeilijk te realiseren zijn of met onevenredige kosten voor de behandeling van ongewenste vangsten gepaard gaan. Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, is het passend de de-minimisvrijstellingen te behouden, rekening houdend met het percentage en de nodige wijzigingen als voorgesteld in de nieuwe gezamenlijke aanbeveling overeenkomstig artikel 15, lid 5, onder c), van Verordening (EU) nr. 1380/2013.

(25)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 bevatte een de-minimisvrijstelling voor wijting en kabeljauw gevangen met bodemtrawls in ICES-sector 4c. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft deze vrijstelling in voorgaande jaren geëvalueerd (23) en de vrijstelling werd verleend op grond van het feit dat het moeilijk was de selectiviteit te verbeteren. Gezien de huidige status van kabeljauw (24) merkte het WTECV in zijn verslag 20-04 echter op dat de lidstaten maatregelen moeten nemen om het niveau van de ongewenste vangsten te verlagen. De vrijstelling moet daarom worden verleend voor een jaar en de lidstaten met een belang bij deze visserij moeten uiterlijk op 1 mei 2021 aanvullende informatie over de vangstsamenstelling indienen voor de beoordeling door het WTECV.

(26)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 bevatte een de-minimisvrijstelling voor wijting en kabeljauw onder de MCRS gevangen met bodemtrawls of zegens in de ICES-deelgebieden 4a en 4b. De lidstaten hebben verzocht deze vrijstelling voort te zetten en verstrekten nieuw bewijsmateriaal. Het WTECV heeft het door de lidstaten ingediende bewijsmateriaal geëvalueerd en merkte op dat er een nieuwe studie loopt, maar dat verbeteringen van het verstrekte bewijsmateriaal nodig blijven. Gezien de huidige status van kabeljauw (25) merkte het WTECV in zijn verslag 20-04 op dat de lidstaten maatregelen moeten nemen om het niveau van de ongewenste vangsten te verlagen. De vrijstelling moet derhalve voor twee jaar worden verleend en alleen voor wijting tegen een verminderd percentage.

(27)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 bevatte een de-minimisvrijstelling voor vangsten van wijting onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte door vaartuigen die vissen met boomkorren met een maaswijdte van 80-119 mm in ICES-deelgebied 4. De lidstaten hebben verzocht deze vrijstelling voort te zetten en verstrekten nieuw bewijsmateriaal. Het WTECV merkte op (26) dat er bewijs van hogere kosten is. De lidstaten wezen op een potentieel verstikkingsrisico voor deze visserij, alsook op lopende studies over de toepassing van selectiviteitsmaatregelen die nuttige informatie over deze vrijstelling zouden moeten verschaffen. Het WTECV merkte echter op dat de verstrekte informatie beperkt is en alleen betrekking heeft op de Nederlandse vloot. De vrijstelling dient derhalve voor één jaar te worden verleend. De lidstaten moeten uiterlijk op 1 mei 2021 verder bewijsmateriaal over onevenredige kosten en verbeteringen van de selectiviteit indienen.

(28)

Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1395/2014 bevatte een de-minimisvrijstelling voor makreel, horsmakreel, haring en wijting gevangen door trawlers met een lengte over alles tot 25 meter die gebruikmaken van pelagische trawls in de ICES-sectoren 4b en 4c ten zuiden van 54 graden noorderbreedte. De lidstaten hebben verzocht deze vrijstelling voort te zetten en verstrekten nieuw bewijsmateriaal. Het WTECV concludeerde (27) dat het redelijk is ervan uit te gaan dat het moeilijk zou zijn extra verbeteringen van de selectiviteit te realiseren en dat de kosten voor het sorteren van vangsten hoog zouden zijn gezien de aard van de betrokken visserijen. Het WTECV merkte echter op dat er beperkte nieuwe informatie is verstrekt en dat de lidstaten aanvullend kwantitatief bewijsmateriaal ter ondersteuning van de de-minimisvrijstelling moeten verstrekken. De vrijstelling dient derhalve voor twee jaar te worden verleend. De lidstaten moeten uiterlijk op 1 mei 2022 aanvullende informatie verstrekken voor beoordeling door het WTECV.

(29)

Bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 is een de-minimisvrijstelling verleend voor een gecombineerde hoeveelheid sprot, zandspiering, kever en blauwe wijting in de demersale visserij met trawls in ICES-sector 3a en ICES-deelgebied 4. De lidstaten hebben verzocht deze vrijstelling voort te zetten en verstrekten nieuw bewijsmateriaal. Het WTECV concludeerde (28) dat het redelijk is ervan uit te gaan dat het moeilijk zou zijn extra verbeteringen van de selectiviteit te realiseren en dat de kosten voor het sorteren van vangsten hoog zouden zijn gezien de aard van de betrokken visserijen. Het WTECV merkte echter op dat verdere kwantitatieve gegevens nodig waren om de vrijstelling te ondersteunen. De vrijstelling dient derhalve voor twee jaar te worden verleend. De lidstaten moeten uiterlijk op 1 mei 2022 geactualiseerde wetenschappelijke gegevens en passende ondersteunende informatie verstrekken.

(30)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 voorzag in een de-minimisvrijstelling voor leng gevangen met beuglijnen in ICES-deelgebied 4. De lidstaten hebben verzocht deze vrijstelling voort te zetten en verstrekten nieuw bewijsmateriaal. Het WTECV heeft de door de lidstaten ingediende informatie geëvalueerd en concludeerde (29) dat de gepresenteerde informatie weliswaar beperkt is, maar dat de argumenten met betrekking tot moeilijkheden bij het verbeteren van de selectiviteit geloofwaardig zijn. De vrijstelling dient derhalve voor twee jaar te worden verleend. De lidstaten moeten uiterlijk op 1 mei 2022 aanvullende informatie ter ondersteuning van deze vrijstelling verstrekken.

(31)

Bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 zijn de-minimisvrijstellingen verleend voor vangsten van makreel en horsmakreel met bodemtrawls met een maaswijdte van 80-99 mm in ICES-deelgebied 4. De lidstaten hebben verzocht deze vrijstelling voort te zetten en verstrekten nieuw bewijsmateriaal. Het WTECV heeft het door de lidstaten ingediende bewijsmateriaal onderzocht en concludeerde (30) dat er aanwijzingen zijn voor hogere kosten in verband met de behandeling en opslag van ongewenste vangsten, maar dat de verstrekte informatie beperkt was tot bepaalde gebieden en vloten. De vrijstelling moet derhalve voor twee jaar worden verleend en van toepassing zijn op die gebieden en vloten. De lidstaten moeten uiterlijk op 1 mei 2022 aanvullende informatie ter ondersteuning van deze vrijstelling verstrekken.

(32)

De gezamenlijke aanbeveling bevatte een nieuwe de-minimisvrijstelling voor blauwe wijting in de industriële pelagische trawlvisserij. Het WTECV heeft het door de lidstaten verstrekte bewijsmateriaal geanalyseerd en concludeerde (31) dat er beperkte informatie was ter ondersteuning van de stelling dat selectiviteit moeilijk te realiseren is en dat de behandeling van ongewenste vangsten met onevenredige kosten gepaard gaat. Het WTECV merkte echter op dat het, gezien de technische en sanitaire kenmerken van de betrokken fabriekstrawler, moeilijk zou zijn om aanvullende selectiviteitsverbeteringen te realiseren. De vrijstelling moet gedurende twee jaar worden verleend met het oog op de aanpassing aan andere zeegebieden en om de lidstaten voldoende tijd te geven om de door het WTECV geïdentificeerde discrepanties in de gegevens op te helderen. De lidstaten moeten uiterlijk op 1 mei 2022 aanvullende informatie verstrekken.

(33)

Met het oog op betrouwbare ramingen van de teruggooiniveaus voor de vaststelling van de totale toegestane vangsten moeten de lidstaten, wanneer de de-minimisvrijstelling is gebaseerd op extrapolatie van situaties met weinig beschikbare gegevens en op gedeeltelijke vlootinformatie, nauwkeurige en controleerbare gegevens verstrekken voor de gehele onder deze vrijstelling vallende vloot.

(34)

De in de nieuwe gezamenlijke aanbeveling voorgestelde maatregelen zijn in overeenstemming met artikel 15, lid 4, artikel 15, lid 5, onder c), en artikel 18, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 en met Verordening (EU) 2018/973, en met name artikel 11, en kunnen derhalve in de onderhavige verordening worden opgenomen.

(35)

Overeenkomstig artikel 16, lid 2, van Verordening (EU) 2018/973 wordt de bevoegdheid om gedelegeerde handelingen betreffende de aanlandingsverplichting vast te stellen aan de Commissie toegekend voor een periode van vijf jaar met ingang van 5 augustus 2018. Het is dan ook passend om de gevolgen van de op overlevingskansen gebaseerde en de-minimisvrijstellingen van de aanlandingsverplichting opnieuw te evalueren.

(36)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 moet worden ingetrokken en door een nieuwe verordening worden vervangen. De artikelen 11 en 12 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238 voorzien echter in technische maatregelen om de selectiviteit van het vistuig te vergroten en ongewenste vangsten in het Skagerrak te verminderen, en om het gebruik van SepNep-netten toe te staan. Deze maatregelen moeten van toepassing blijven tot het einde van 2021, zoals aanvankelijk was bepaald in Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2238, of totdat een overeenkomstig Verordening (EU) 2019/1241 van het Europees Parlement en de Raad (32) vast te stellen gedelegeerde handeling in die technische maatregelen voorziet.

(37)

Aangezien de maatregelen van de onderhavige verordening rechtstreeks van invloed zijn op de planning van het visseizoen van de Unievaartuigen en de daarmee samenhangende economische activiteiten, moet de onderhavige verordening onmiddellijk na de bekendmaking ervan in werking treden. Zij moet van toepassing worden met ingang van 1 januari 2021,

1.

“selectiviteitsnetrooster” (Netgrid): een selectiviteitsvoorziening bestaande uit een door vier panelen gevormd gedeelte dat wordt aangebracht in een door twee panelen gevormde trawl met een hoeks geplaatst netpaneel met ruitvormige mazen van ten minste 200 mm, zodat aan de bovenkant van de trawl een ontsnappingsgat ontstaat;

2.

“Vlaams paneel” het achterste trechtervormige netgedeelte van een boomkor, waarvan:

3.

“ontsnappingspaneel voor benthos”: een paneel uit netwerk met grotere mazen of vierkante mazen dat is bevestigd in het onderpaneel van een trawl, gewoonlijk een boomkor, om bentisch materiaal en zeebodemafval te lozen voordat het in de kuil terechtkomt;

4.

“SepNep”: een ottertrawl die:

1)

in de visserij op tong door vaartuigen die in de Uniewateren van de Noordzee (de ICES-sectoren 2a en 3a en ICES-deelgebied 4) vissen met schakel- en kieuwnetten (GN, GNS, GND, GNC, GTN, GTR, GEN, GNF):

een hoeveelheid tong onder en boven de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte die niet meer dan 3 % van de totale jaarlijkse vangsten van deze soort uitmaakt;

2)

in de visserij op tong door vaartuigen die in de Uniewateren van ICES-deelgebied 4 vissen met boomkorren (TBB) met een maaswijdte van 80-119 mm uitgerust met een Vlaams paneel:

een hoeveelheid tong onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte die niet meer dan 5 % van de totale jaarlijkse vangsten van deze soort uitmaakt;

3)

in de visserij op langoustines door vaartuigen die in de Uniewateren van ICES-sector 3a vissen met bodemtrawls (OTB, OTT, TBN) met een maaswijdte van ten minste 70 mm die zijn uitgerust met een soortselectief rooster met een afstand van ten hoogste 35 mm tussen de staven:

een gecombineerde hoeveelheid tong, schelvis, wijting, kabeljauw, zwarte koolvis en heek onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte, die niet meer dan 4 % van de totale jaarlijkse vangsten van langoustines, tong, schelvis, wijting, Noordse garnaal, kabeljauw, zwarte koolvis en heek uitmaakt;

4)

in de visserij op Noordse garnaal door vaartuigen die in de Uniewateren van ICES-sector 3a vissen met bodemtrawls (OTB, OTT) met een maaswijdte van ten minste 35 mm die zijn uitgerust met een soortselectief rooster met een afstand van ten hoogste 19 mm tussen de staven en met een vrije uitlaat voor de vis:

een gecombineerde hoeveelheid tong, schelvis, wijting, kabeljauw, schol, zwarte koolvis, haring, kever, grote zilvervis en blauwe wijting onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte, indien deze bestaat, die niet meer dan 5 % van de totale jaarlijkse vangsten van langoustines, tong, schelvis, wijting, kabeljauw, zwarte koolvis, schol, Noordse garnaal, heek, kever, grote zilvervis, haring en blauwe wijting uitmaakt;

5)

in de visserijen door vaartuigen die in de Uniewateren van ICES-sector 3a vissen met bodemtrawls (OTB, OTT, TBN, PTB) met een maaswijdte van 90-119 mm die zijn uitgerust met een seltra-paneel met een bovenpaneel met een maaswijdte van 140 mm (vierkante mazen), met een maaswijdte van 270 mm (ruitvormige mazen) of met een maaswijdte van 300 mm (vierkante mazen), of met bodemtrawls (OTB, OTT, TBN, PTB) met een maaswijdte van ten minste 120 mm:

een hoeveelheid wijting onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte tot ten hoogste 2 % van de totale jaarlijkse vangsten van langoustines, kabeljauw, schelvis, wijting, zwarte koolvis, tong, schol en heek;

6)

in de visserij op langoustines door vaartuigen die in de Uniewateren van ICES-deelgebied 4 vissen met bodemtrawls met een maaswijdte van 80-99 mm uitgerust met een SepNep:

een hoeveelheid schol onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte, die ten hoogste 3 % van de totale jaarlijkse vangsten van zwarte koolvis, schol, schelvis, wijting, kabeljauw, Noordse garnaal, tong en langoustines uitmaakt;

(7)

in de visserij op Noordzeegarnaal door vaartuigen die in de Uniewateren van de ICES-sectoren 4b en 4c vissen met boomkorren:

een hoeveelheid van alle soorten waarvoor vangstbeperkingen gelden, die in 2021 en 2022 niet meer dan 6 % en in 2023 niet meer dan 5 % bedraagt van de totale jaarlijkse vangsten van alle soorten in die visserijen waarvoor vangstbeperkingen gelden;

8)

in de demersale visserijen door vaartuigen die in de Uniewateren van ICES-deelgebied 4 vissen op leng met bodemtrawls (OTB, OTT, PTB) met een maaswijdte van ten minste 120 mm:

een hoeveelheid leng onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte die niet meer dan 3 % van de totale jaarlijkse vangsten van leng in die visserij uitmaakt;

9)

in de gemengde demersale visserij door vaartuigen die in de Uniewateren van ICES-sector 4c vissen met bodemtrawls of zegens (OTB, OTT, SDN, SSC) met een maaswijdte van 70-99 mm (TR2):

een gecombineerde hoeveelheid wijting en kabeljauw onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte, die niet meer dan 5 % van de totale jaarlijkse vangsten van die soorten uitmaakt; de maximale hoeveelheid kabeljauw die mag worden teruggegooid, is beperkt tot 2 % van de totale jaarlijkse vangsten van deze soort;

de in dit punt bedoelde de-minimisvrijstelling is voorlopig van toepassing tot en met 31 december 2021. De lidstaten met een rechtstreeks belang bij het beheer dienen zo snel mogelijk en uiterlijk op 1 mei 2021 aanvullende wetenschappelijke informatie in ter ondersteuning van de vrijstelling. Het WTECV beoordeelt de verstrekte wetenschappelijke informatie uiterlijk op 31 juli 2021;

10)

in de gemengde demersale visserij door vaartuigen die in de Uniewateren van de ICES-sectoren 4a en 4b vissen met bodemtrawls of zegens (OTB, OTT, SDN, SSC) met een maaswijdte van 70-99 mm (TR2):

een hoeveelheid wijting onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte die niet meer dan 4 % van de totale jaarlijkse vangsten van wijting uitmaakt;

de in dit punt bedoelde de-minimisvrijstelling is voorlopig van toepassing tot en met 31 december 2022. De lidstaten met een rechtstreeks belang bij het beheer dienen zo snel mogelijk en uiterlijk op 1 mei 2022 aanvullende wetenschappelijke informatie in ter ondersteuning van de vrijstelling. Het WTECV beoordeelt de verstrekte wetenschappelijke informatie uiterlijk op 31 juli 2022;

11)

in de demersale gemengde visserij door vaartuigen die in de Uniewateren van ICES-deelgebied 4 vissen met boomkorren met een maaswijdte van 80-119 mm:

een hoeveelheid wijting onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte die niet meer dan 2 % van de totale jaarlijkse vangsten van schol en tong uitmaakt;

de in dit punt bedoelde de-minimisvrijstelling is voorlopig van toepassing tot en met 31 december 2021. De lidstaten met een rechtstreeks belang bij het beheer dienen zo snel mogelijk en uiterlijk op 1 mei 2021 aanvullende wetenschappelijke informatie in ter ondersteuning van de vrijstelling. Het WTECV beoordeelt de verstrekte wetenschappelijke informatie uiterlijk op 31 juli 2021;

12)

in pelagische visserijen op makreel, horsmakreel en haring in de ICES-sectoren 4b en 4c ten zuiden van 54 graden noorderbreedte door pelagische trawlers met een lengte over alles tot 25 meter die gebruikmaken van pelagische trawls (OTM/PTM):

een gecombineerde hoeveelheid makreel, horsmakreel, haring en wijting die niet meer dan 1 % van de totale jaarlijkse vangsten van makreel, horsmakreel, haring en wijting uitmaakt;

de in dit punt bedoelde de-minimisvrijstelling is voorlopig van toepassing tot en met 31 december 2022. De lidstaten met een rechtstreeks belang bij het beheer dienen zo snel mogelijk en uiterlijk op 1 mei 2022 aanvullende wetenschappelijke informatie in ter ondersteuning van de vrijstelling. Het WTECV beoordeelt de verstrekte wetenschappelijke informatie uiterlijk op 31 juli 2022;

13)

in de demersale gemengde visserij met trawls (OTB, OTM, OTT, PTB, PTM, SDN, SPR, SSC, TB, TBN) met een maaswijdte van meer dan 80 mm in ICES-sector 3a en ICES-deelgebied 4, en in de visserij op Noordse garnaal waarbij gebruik wordt gemaakt van vistuig met een sorteerrooster met een afstand van 19 mm tussen de staven of een gelijkwaardige selectiviteitsvoorziening en van een visretentiesysteem met een maaswijdte van meer dan 35 mm in ICES-sector 3a en 32 mm in ICES-deelgebied 4:

een gecombineerde hoeveelheid sprot, zandspiering, kever en blauwe wijting die niet meer bedraagt dan 1 % van de totale jaarlijkse vangsten in de gemengde demersale visserij en in de visserij op Noordse garnaal;

de in dit punt bedoelde de-minimisvrijstelling is voorlopig van toepassing tot en met 31 december 2022. De lidstaten met een rechtstreeks belang bij het beheer dienen zo snel mogelijk en uiterlijk op 1 mei 2022 aanvullende wetenschappelijke informatie in ter ondersteuning van de vrijstelling. Het WTECV beoordeelt de verstrekte wetenschappelijke informatie uiterlijk op 31 juli 2022;

14)

in de demersale visserij op heek door vaartuigen die in ICES-deelgebied 4 met beuglijnen (LLS) vissen:

een hoeveelheid leng (Molva molva) onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte die niet meer dan 3 % van de totale jaarlijkse vangsten van leng in die demersale visserij uitmaakt;

de in dit punt bedoelde de-minimisvrijstelling is voorlopig van toepassing tot en met 31 december 2022. De lidstaten met een rechtstreeks belang bij het beheer dienen zo snel mogelijk en uiterlijk op 1 mei 2022 aanvullende wetenschappelijke informatie in ter ondersteuning van de vrijstelling. Het WTECV beoordeelt de verstrekte wetenschappelijke informatie uiterlijk op 31 juli 2022;

15)

in de demersale gemengde visserij door vaartuigen die in de ICES-sectoren 4b en 4c vissen met bodemtrawls (OTB, OTT, PTB) met een maaswijdte tussen 80 en 99 mm (TR2):

een hoeveelheid horsmakreel (Trachurus spp.), die niet meer dan 6 % bedraagt van de totale jaarlijkse vangsten van horsmakreel in die visserij;

de in dit punt bedoelde de-minimisvrijstelling is voorlopig van toepassing tot en met 31 december 2022. De lidstaten met een rechtstreeks belang bij het beheer dienen zo snel mogelijk en uiterlijk op 1 mei 2022 aanvullende wetenschappelijke informatie in ter ondersteuning van de vrijstelling. Het WTECV beoordeelt de verstrekte wetenschappelijke informatie uiterlijk op 31 juli 2022;

16)

in de demersale gemengde visserij door vaartuigen die in de ICES-sectoren 4b en 4c vissen met bodemtrawls (OTB, OTT, PTB) met een maaswijdte tussen 80 en 99 mm (TR2):

een hoeveelheid makreel (Scomber scombrus), die niet meer dan 6 % bedraagt van de totale jaarlijkse vangsten van makreel in die visserij;

de in dit punt bedoelde de-minimisvrijstelling is voorlopig van toepassing tot en met 31 december 2022. De lidstaten met een rechtstreeks belang bij het beheer dienen zo snel mogelijk en uiterlijk op 1 mei 2022 aanvullende wetenschappelijke informatie in ter ondersteuning van de vrijstelling. Het WTECV beoordeelt de verstrekte wetenschappelijke informatie uiterlijk op 31 juli 2022;

17)

in de industriële pelagische trawlvisserij op blauwe wijting in ICES-deelgebied 4, waarbij die soort aan boord wordt verwerkt tot surimibasis;

een hoeveelheid blauwe wijting (Micromesistius poutassou), die niet meer dan 5 % bedraagt van de totale jaarlijkse vangsten van blauwe wijting;

de in dit punt bedoelde de-minimisvrijstelling is voorlopig van toepassing tot en met 31 december 2022. De lidstaten met een rechtstreeks belang bij het beheer dienen zo snel mogelijk en uiterlijk op 1 mei 2022 aanvullende wetenschappelijke informatie in ter ondersteuning van de vrijstelling. Het WTECV beoordeelt de verstrekte wetenschappelijke informatie uiterlijk op 31 juli 2022.

(1)

Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad (2) heeft onder meer tot doel de teruggooi in alle visserijen van de Unie geleidelijk uit te bannen middels de invoering van een aanlandingsverplichting voor vangsten van soorten waarvoor vangstbeperkingen gelden.

(2)

Artikel 9 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 voorziet in de vaststelling van meerjarenplannen met instandhoudingsmaatregelen voor de visserij op bepaalde bestanden in een bepaald geografisch gebied.

(3)

In dergelijke meerjarenplannen worden nadere bepalingen ter uitvoering van de aanlandingsverplichting vastgelegd en kan de Commissie de bevoegdheid worden verleend om die bepalingen verder uit te werken op basis van door de lidstaten opgestelde gezamenlijke aanbevelingen.

(4)

Bij Verordening (EU) 2019/472 is een meerjarenplan vastgesteld voor bestanden die worden gevangen in de westelijke wateren, en voor de visserijen die deze bestanden exploiteren. Uit hoofde van artikel 13 van die verordening is de Commissie bevoegd om, op basis van gezamenlijke aanbevelingen van lidstaten, gedelegeerde handelingen vast te stellen om die verordening aan te vullen door overeenkomstig artikel 15, lid 5, onder a) tot en met e), van Verordening (EU) nr. 1380/2013 nadere bepalingen vast te leggen ter uitvoering van de aanlandingsverplichting voor alle bestanden van soorten in de westelijke wateren waarop de aanlandingsverplichting van toepassing is krachtens artikel 15, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1380/2013.

(5)

Bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2239 van de Commissie (3) zijn nadere bepalingen vastgesteld ter uitvoering van de aanlandingsverplichting voor bepaalde demersale visserijen in de noordwestelijke wateren voor de periode 2020‐2021, op basis van een gezamenlijke aanbeveling van België, Spanje, Frankrijk, Ierland, Nederland en het Verenigd Koninkrijk (4), die een rechtstreeks belang hebben bij het beheer van de visserij in de noordwestelijke wateren.

(6)

Na overleg met de adviesraad voor de noordwestelijke wateren en de adviesraad voor pelagische bestanden hebben België, Spanje, Frankrijk, Ierland en Nederland op 5 mei 2020 bij de Commissie een gezamenlijke aanbeveling ingediend inzake een teruggooiplan voor bepaalde visserijen in de noordwestelijke wateren voor de periode 2021‐2023. De lidstaten hebben de gezamenlijke aanbeveling herzien op 29 juli 2020.

(7)

Bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2237 van de Commissie (5) zijn nadere bepalingen vastgesteld ter uitvoering van de aanlandingsverplichting voor bepaalde demersale visserijen in de zuidwestelijke wateren voor de periode 2020‐2021, op basis van een gezamenlijke aanbeveling van België, Spanje, Frankrijk, Nederland en Portugal, die een rechtstreeks belang hebben bij het beheer van de visserij in de zuidwestelijke wateren.

(8)

Na overleg met de adviesraad voor de zuidwestelijke wateren en de adviesraad voor pelagische bestanden op 24 april 2020 hebben België, Spanje, Frankrijk, Nederland en Portugal op 5 mei 2020 bij de Commissie een gezamenlijke aanbeveling ingediend inzake een teruggooiplan voor bepaalde visserijen in de zuidwestelijke wateren voor de periode 2021‐2023. De lidstaten hebben de gezamenlijke aanbeveling herzien op 16 juli 2020.

(9)

De ter zake relevante wetenschappelijke instanties hebben wetenschappelijke bijdragen geleverd, die werden beoordeeld door het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV) (6). De Commissie heeft de betrokken maatregelen op 28 juli 2020 gepresenteerd aan een deskundigengroep bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten, in een vergadering die door het Europees Parlement als waarnemer werd bijgewoond.

(10)

Krachtens artikel 18 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 heeft de Commissie rekening gehouden met de beoordeling door het WTECV en met het feit dat de lidstaten moeten zorgen voor de volledige uitvoering van de aanlandingsverplichting. In verschillende gevallen is nieuw bewijsmateriaal ingediend, maar het WTECV heeft geoordeeld dat er verbeteringen van de verstrekte informatie nodig zijn. In die gevallen is het passend vrijstellingen toe te kennen op tijdelijke basis. Door de visserijactiviteiten voort te zetten, zal de gegevensverzameling verbeteren en wordt tegemoetgekomen aan de overwegingen van het WTECV.

(11)

De regionale groepen van lidstaten hebben het merendeel van hun verzoeken om de-minimisvrijstellingen gebaseerd op een mogelijke stijging van de kosten als gevolg van de behandeling van ongewenste vangsten. De informatie die de lidstaten in dit verband hebben verstrekt, is verbeterd. Het WTECV merkt echter op dat het nodig blijft de gegevensverzameling te verbeteren en dat het verbeteren van de selectiviteit prioriteit zou moeten hebben om de hoeveelheid ongewenste vangsten te verminderen. Daarom moeten de vrijstellingen in dergelijke gevallen per geval worden verleend voor één of twee jaar. De lidstaten moeten aanvullende gegevens verstrekken afkomstig van lopende proeven en wetenschappelijke studies.

(12)

De volgende op hoge overlevingskansen gebaseerde vrijstellingen van de aanlandingsverplichting moeten van toepassing zijn op de noordwestelijke wateren.

(13)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2239 bevatte een vrijstelling op basis van overlevingskansen, als bedoeld in artikel 15, lid 4, onder b), van Verordening (EU) nr. 1380/2013, voor vangsten van langoustines met korven, vallen of kubben in de door de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES) begrensde deelgebieden 6 en 7. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft het door de lidstaten in voorgaande jaren ingediende bewijsmateriaal geëvalueerd en concludeerde (7) dat de vrijstelling gerechtvaardigd is. Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, moet die vrijstelling worden behouden.

(14)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2239 bevatte een vrijstelling op basis van overlevingskansen voor langoustines gevangen met bodemtrawls met een maaswijdte van 100 mm of meer en voor langoustines gevangen met bodemtrawls met een maaswijdte van 70‐99 mm in combinatie met selectieve vistuigopties (TR1- en TR2-visserij) in ICES-deelgebied 7. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV beoordeelde in voorgaande jaren het door de lidstaten ingediende bewijsmateriaal en concludeerde (8) dat het met een seltra-trawl verrichte overlevingsonderzoek voldoende gegevens opleverde, maar dat het totale effect op de extensieve visserij op langoustines met ander vistuig moeilijk te beoordelen blijft. Het WTECV merkte op dat, als ervan wordt uitgegaan dat voor alle vistuigen een relatief hoog overlevingspercentage geldt, het teruggooipercentage in deze visserij wellicht relatief laag is. Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, moet die vrijstelling derhalve worden behouden met specifieke bepalingen inzake vistuig in het beschermingsgebied in de Keltische Zee, en in de Ierse Zee.

(15)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2239 bevatte een vrijstelling op basis van overlevingskansen voor langoustines die in ICES-sector 6a, binnen twaalf zeemijl uit de kust, worden gevangen met ottertrawls met een maaswijdte van 80‐110 mm in combinatie met selectieve vistuigopties. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft het door de lidstaten in voorgaande jaren ingediende bewijsmateriaal geanalyseerd en concludeerde (9) dat de overlevingsstudie robuust is en op een relatief hoog overlevingspercentage wijst. Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, moet die vrijstelling worden behouden.

(16)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2239 bevatte een vrijstelling op basis van overlevingskansen voor tong die kleiner is dan de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte (“MCRS”) en met ottertrawls met een maaswijdte van 80‐99 mm wordt gevangen in ICES-sector 7d binnen zes zeemijl uit de kust, maar buiten de bekende kraamgebieden. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft in voorgaande jaren het door de lidstaten ingediende bewijsmateriaal geëvalueerd en concludeerde (10) dat het bewijsmateriaal toereikend was. Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, moet die vrijstelling worden behouden.

(17)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2239 bevatte een vrijstelling op basis van overlevingskansen voor roggen die in de ICES-deelgebieden 6 en 7 met om het even welk vistuig worden gevangen. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft het nieuwe bewijsmateriaal dat door de lidstaten is ingediend, geanalyseerd en concludeerde (11) dat de overleving varieert tussen soorten en visserijen. Het WTECV merkte op dat er projecten lopen die nuttige informatie over deze vrijstelling zouden moeten opleveren. Deze conclusie geldt voor grootoogroggen (Leucoraja naevus). Het WTECV merkte op dat het bewijsmateriaal op lagere overlevingspercentages voor grootoogroggen wees. De lidstaten moeten zo snel mogelijk en uiterlijk op 1 mei van elk jaar aanvullende wetenschappelijke informatie indienen die van deze studies afkomstig is.

(18)

Bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2239 is een vrijstelling op basis van overlevingskansen verleend voor schol gevangen in de ICES-sectoren 7a tot en met 7k door vaartuigen met een maximaal motorvermogen van 221 kW of een maximale lengte van 24 meter, die vissen met boomkorren binnen twaalf zeemijl uit de kust tijdens trekken van niet meer dan negentig minuten en door vaartuigen met een motorvermogen van meer dan 221 kW die vissen met boomkorren die zijn uitgerust met een touwschot of een ontsnappingspaneel voor benthos. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft het nieuwe bewijsmateriaal dat door de lidstaten is ingediend, geanalyseerd en concludeerde (12) dat de ramingen van de overlevingspercentages van de teruggooi variëren tussen visreizen en dat het bewijsmateriaal ontoereikend was voor de ICES-sectoren 7h, 7j, en 7k. In die omstandigheden moet de vrijstelling voor schol enkel in de ICES-sectoren 7a tot en met 7g worden behouden. De betrokken lidstaten moeten zo snel mogelijk, en uiterlijk op 1 mei van elk jaar bewijsmateriaal indienen. De Commissie merkt ook op dat de lidstaten zich er in de gezamenlijke aanbeveling toe hebben verbonden om uiterlijk op 1 mei 2021 bij het volgende jaarverslag een tijdschema voor de voltooiing van de overeengekomen routekaart in te dienen.

(19)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2239 bevatte vrijstellingen op basis van overlevingskansen voor schol die met schakelnetten of ottertrawls in de ICES-sectoren 7d tot en met 7g wordt gevangen. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft het door de lidstaten in voorgaande jaren ingediende bewijsmateriaal geanalyseerd en concludeerde (13) dat de overlevingsstudie robuust is en op een relatief hoog overlevingspercentage wijst. Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, moet die vrijstelling worden behouden.

(20)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2239 voorzag in een vrijstelling op basis van overlevingskansen voor schol die met Deense zegens in ICES-sector 7d wordt gevangen. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV analyseerde in voorgaande jaren het door de lidstaten ingediende bewijsmateriaal en concludeerde (14) dat de gegevens van de studie over de overlevingspercentages betrouwbaar zijn en ramingen opleveren die op robuuste overlevingskansen voor die visserij wijzen. Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, moet die vrijstelling worden behouden.

(21)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2239 bevatte een vrijstelling op basis van overlevingskansen voor soorten die met korven, vallen en kubben in de noordwestelijke wateren (de ICES-deelgebieden 5, 6 en 7) worden gevangen. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. De lidstaten hebben wetenschappelijk bewijsmateriaal verstrekt om de hoge overlevingspercentages bij teruggooi voor in die visserij gevangen soorten aan te tonen. Het WTECV analyseerde het bewijsmateriaal in voorgaande jaren en concludeerde (15) dat de soorten die in het kader van de visserij met vallen en korven worden teruggegooid, veel kans blijken te hebben om te overleven. Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, moet deze vrijstelling worden behouden.

(22)

Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1393/2014 van de Commissie (16) voorzag onder bepaalde voorwaarden in een vrijstelling op basis van overlevingskansen voor vangsten van makreel en haring met ringzegens in ICES-deelgebied 6. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV evalueerde het ondersteunende bewijsmateriaal in voorgaande jaren en concludeerde (17) dat de overlevingspercentages afhangen van de tijd gedurende welke de vissen worden samengedrukt en van hun dichtheid in het net, die in deze visserijen doorgaans beperkt zijn. Aangenomen dat de resultaten van de overlevingsstudie representatief zijn voor de overlevingspercentages bij commerciële visserijactiviteiten, bedraagt het aandeel vrijgelaten makreel dat overleeft waarschijnlijk circa 70 %, zo concludeerde de WTECV. De dichtheden zouden ook lager zijn dan de dichtheid waarbij een stijging van de sterfte van haring is waargenomen. Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, moet deze vrijstelling in deze verordening worden behouden.

(23)

Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1393/2014 bevatte een vrijstelling op basis van overlevingskansen voor vangsten van makreel en haring in de visserij met ringnetten op pelagische soorten waarvoor geen quota gelden in de ICES-sectoren 7e en 7f. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft het door de lidstaten in voorgaande jaren verstrekte bewijsmateriaal onderzocht en concludeerde (18) dat de overlevingspercentages waarschijnlijk vergelijkbaar zijn met die van de ringzegenvisserij en dat het ondersteunende bewijsmateriaal vergelijkbaar was met het bewijsmateriaal ter rechtvaardiging van andere vrijstellingen in vorige teruggooiplannen. Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, moet de vrijstelling worden behouden.

(24)

De volgende op hoge overlevingskansen gebaseerde vrijstellingen van de aanlandingsverplichting moeten van toepassing zijn op de zuidwestelijke wateren.

(25)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2237 bevatte een vrijstelling van de aanlandingsverplichting voor in de ICES-deelgebieden 8 en 9 met bodemtrawls gevangen langoustines en voor met het ambachtelijke vistuig “voracera” in ICES-sector 9a gevangen zeebrasem. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft de vrijstelling voor langoustine in de voorgaande jaren geëvalueerd en concludeerde (19) dat het bewijsmateriaal robuust was. Voor zeebrasem heeft het WTECV in eerdere beoordelingen (20) geconcludeerd dat de studies redelijk solide wetenschappelijk bewijs vormden voor de overleving van zeebrasem. Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, moeten deze twee vrijstellingen worden behouden.

(26)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2237 bevatte een vrijstelling op basis van overlevingskansen voor roggen die in de ICES-deelgebieden 8 en 9 met alle soorten vistuig worden gevangen. De lidstaten hebben verzocht deze vrijstelling voort te zetten en verstrekten nieuw bewijsmateriaal. Het WTECV concludeerde (21) dat er aanzienlijke inspanningen werden geleverd om de ontbrekende gegevens aan te vullen en dat er nog verscheidene projecten lopen. Er zijn echter verbeteringen in de gegevensverzameling vereist. De lidstaten met een rechtstreeks belang bij het beheer moeten zo snel mogelijk en uiterlijk op 1 mei 2022 aanvullend wetenschappelijk bewijsmateriaal afkomstig van de lopende projecten indienen. De vrijstelling moet derhalve worden behouden.

(27)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2237 voorzag in een vrijstelling voor grootoogroggen die met schakelnetten in de ICES-deelgebieden 8 en 9 en met bodemtrawls in ICES-deelgebied 8 worden gevangen. De lidstaten hebben verzocht deze vrijstelling voort te zetten en verstrekten nieuw bewijsmateriaal. Het WTECV heeft het bewijsmateriaal geanalyseerd en merkte op (22) dat er een aanzienlijke inspanning is geleverd om de ontbrekende gegevens aan te vullen en dat er een aanzienlijk aantal projecten loopt. Er zijn echter verbeteringen in de gegevensverzameling vereist. Aangezien de overlevingspercentages voor grootoogroggen in het verleden lager zijn gebleken dan voor andere roggen, moet de vrijstelling worden behouden tot en met 31 december 2022 voor grootoogroggen die met schakelnetten worden gevangen in de ICES-deelgebieden 8 en 9 en tot en met 31 december 2021 voor grootoogroggen die met bodemtrawls worden gevangen in ICES-deelgebied 8. De lidstaten moeten zo snel mogelijk aanvullende wetenschappelijke informatie afkomstig van de lopende projecten indienen.

(28)

Bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2237 is een vrijstelling op basis van overlevingskansen verleend voor met het ambachtelijke vistuig “voracera” in ICES-sector 9a gevangen zeebrasem en voor met haken en lijnen in de ICES-deelgebieden 8 en 10 en in ICES-sector 9a gevangen zeebrasem. De lidstaten hebben verzocht deze vrijstelling voort te zetten en verstrekten nieuw bewijsmateriaal. Er zijn echter verbeteringen in de gegevensverzameling vereist. Het WTECV merkte op (23) dat verscheidene wetenschappelijke projecten die voor de periode 2019‐2020 waren gepland, niet werden uitgevoerd wegens beperkingen in verband met het verkrijgen van materiaal. De vrijstelling kan worden verleend tot en met 31 december 2022. De lidstaten met een rechtstreeks belang bij het beheer moeten zo snel mogelijk en uiterlijk op 1 mei 2022 aanvullende wetenschappelijke informatie ter ondersteuning van de vrijstelling indienen.

(29)

Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1394/2014 van de Commissie (24) bevatte een vrijstelling op basis van hoge overlevingskansen voor vangsten van ansjovis, horsmakreel en makreel in ambachtelijke ringzegenvisserijen (PS), mits het net niet volledig wordt binnengehaald. De lidstaten hebben verzocht deze vrijstelling voort te zetten en verstrekten nieuw bewijsmateriaal. Het WTECV merkte op (25) dat het bewijsmateriaal op hoge overlevingspercentages voor ansjovis, horsmakreel en makreel wees wanneer de tijd gedurende welke de vissen worden samengedrukt tijdens de ontsnappingsprocedure naar raming minder dan vijf minuten bedraagt, wat de geraamde samendrukkingstijd onder reële visserijomstandigheden is. Daarom moet de vrijstelling worden behouden.

(30)

De volgende de-minimisvrijstellingen van de aanlandingsverplichting moeten van toepassing zijn op de noordwestelijke wateren.

(31)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2239 bevatte de-minimisvrijstellingen van de aanlandingsverplichting voor bepaalde visserijen. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft in voorgaande jaren het door de lidstaten verstrekte bewijsmateriaal beoordeeld en concludeerde (26) dat de argumenten met betrekking tot onevenredige kosten voor de behandeling van ongewenste vangsten redelijk waren. Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, is het passend de de-minimisvrijstellingen te behouden voor:

(32)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2239 bevatte een de-minimisvrijstelling voor schelvis gevangen door vaartuigen die bodemtrawls met een maaswijdte van 80 mm of meer gebruiken in de ICES-sectoren 7b, 7c en 7e tot en met 7k. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV (27) heeft het nieuwe bewijsmateriaal dat door de lidstaten is verstrekt, geëvalueerd en concludeerde dat schelvis een verstikkingssoort met een hoog risico is in dit gebied. Het WTECV merkte echter ook op dat kabeljauw en wijting sterk uitgeput zijn in de Keltisch Zee en adviseerde om het niveau van de ongewenste vangsten van deze soorten te reduceren. De vrijstelling kan derhalve worden verleend voor bodemtrawls met een maaswijdte van 100 mm of meer, zegens, en met uitzondering van boomkorren en de gerichte visserij op langoustines; voor vaartuigen die op langoustines vissen met een maaswijdte van ten minste 80 mm voor de gerichte visserij op langoustine; en voor boomkorren met een maaswijdte van 80 mm of meer met een Vlaams paneel. Deze vrijstelling moet worden behouden tot en met 31 december 2022.

(33)

Bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2239 is een de-minimisvrijstelling verleend voor de demersale gemengde visserij door vaartuigen die in ICES-sector 7a met boomkorren op Noordzeegarnaal vissen. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft in voorgaande jaren het door de lidstaten ingediende bewijsmateriaal beoordeeld en concludeerde (28) dat de vrijstelling voor deze visserij goed gedocumenteerd is in de Noordzee en dat het waarschijnlijk is dat de visserij in de Noordzee representatief is voor de visserij in de Ierse Zee. Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, moet de vrijstelling worden behouden.

(34)

Bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2239 is een de-minimisvrijstelling verleend voor evervis gevangen door vaartuigen die bodemtrawls gebruiken in de ICES-sectoren 7b, 7c en 7f tot en met 7k. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft de door de lidstaten ingediende nieuwe gegevens onderzocht en concludeerde (29) dat er aanwijzingen zijn voor hogere kosten in verband met de behandeling en opslag van ongewenste vangsten in de betrokken visserijen. Het verbeteren van de selectiviteit moet echter de prioriteit zijn. De vrijstelling moet worden behouden tot en met 31 december 2022. De betrokken lidstaten moeten zo snel mogelijk, en uiterlijk in mei 2022, aanvullend bewijsmateriaal ter ondersteuning van deze vrijstelling verstrekken.

(35)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2239 voorzag in een de-minimisvrijstelling voor vangsten van schartong onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte door vaartuigen die vissen met boomkorren met een maaswijdte van 80‐119 mm in ICES-deelgebied 7 en met bodemtrawls onder bepaalde omstandigheden. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft de nieuwe, door de lidstaten verstrekte gegevens geanalyseerd en concludeerde (30) dat er indicaties zijn voor extra kosten voor de behandeling van ongewenste vangsten. De vrijstelling moet gedurende twee jaar worden behouden met extra specificaties om aanvullende gegevensverzameling mogelijk te maken. De betrokken lidstaten moeten zo snel mogelijk, en uiterlijk in mei 2021, aanvullend bewijsmateriaal ter ondersteuning van deze vrijstelling verstrekken.

(36)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2239 voorzag in een de-minimisvrijstelling voor tong gevangen door vaartuigen die in de ICES-sectoren 7a, 7j en 7k boomkorren met een maaswijdte van 80‐119 mm gebruiken waarvan de selectiviteit is verhoogd (Vlaams paneel). De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft het nieuwe bewijsmateriaal dat door de lidstaten is ingediend, geanalyseerd en concludeerde (31) dat er aanvullende technische specificaties betreffende het vistuig nodig waren. De vrijstelling moet voor twee jaar worden behouden, maar enkel voor ICES-sector 7a en de lidstaten moeten zo snel mogelijk, en uiterlijk op 1 mei 2022 het bewijsmateriaal ter ondersteuning van de vrijstelling indienen.

(37)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2239 voorzag in een de-minimisvrijstelling voor grote zilvervis gevangen door vaartuigen die bodemtrawls met een maaswijdte van 100 mm of meer gebruiken in ICES-sector 5b en ICES-deelgebied 6. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft het nieuwe bewijsmateriaal dat door de lidstaten is ingediend, geanalyseerd en concludeerde (32) dat er aanwijzingen zijn voor hogere kosten in verband met de behandeling en opslag van ongewenste vangsten. De vrijstelling moet voor twee jaar worden behouden en de lidstaten moeten zo snel mogelijk, en uiterlijk op 1 mei 2022 aanvullend bewijsmateriaal ter ondersteuning van deze vrijstelling indienen.

(38)

Bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2239 is een de-minimisvrijstelling verleend voor makreel en horsmakreel die in demersale gemengde visserijen wordt gevangen door vaartuigen die bodemtrawls, zegens en boomkorren gebruiken in ICES-deelgebied 6 en de ICES-sectoren 7b tot en met 7k. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft het door de lidstaten ingediende bewijsmateriaal geanalyseerd en concludeerde dat er aanwijzingen zijn voor hogere kosten in verband met de behandeling van ongewenste vangsten, zoals in vorige evaluaties werd geconcludeerd. Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, moet de vrijstelling voor twee jaar worden behouden en moeten de lidstaten zo snel mogelijk, en uiterlijk op 1 mei 2022 aanvullend bewijsmateriaal ter ondersteuning van de vrijstelling indienen.

(39)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2239 voorzag in een de-minimisvrijstelling voor vangsten van schelvis onder de minimuminstandhoudingsreferentiegrootte door vaartuigen die vissen met bodemtrawls met een maaswijdte tot 119 mm in de visserij op langoustines in het gebied ten westen van Schotland in ICES-sector 6a. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft het door de lidstaten ingediende bewijsmateriaal geanalyseerd en merkte op (33) dat de conclusies van het WTECV-verslag 19‐08 nog steeds geldig waren en dat de argumenten inzake onevenredige kosten redelijk lijken. Gezien het huidige niveau van ongewenste vangsten in deze visserij moet de vrijstelling worden behouden, maar enkel voor vaartuigen die gebruikmaken van het zeer selectieve vistuig.

(40)

Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1393/2014 voorzag in de-minimisvrijstellingen voor de volgende pelagische visserijen:

(41)

De lidstaten verzochten om de voortzetting van de de-minimisvrijstelling voor blauwe wijting (Micromesistius poutassou) in de industriële pelagische trawlvisserij op die soort in de ICES-sectoren 5b, 6 en 7, waarbij die soort aan boord wordt verwerkt tot surimibasis. Deze vrijstelling is in voorgaande jaren (34) positief beoordeeld door het WTECV en werd verleend op basis van moeilijkheden om de selectiviteit te verbeteren. Aangezien de omstandigheden van de visserij niet zijn veranderd, moeten de vrijstellingen worden behouden. De lidstaten moeten uiterlijk op 1 mei 2023 bewijsmateriaal inzake visserijpatronen verstrekken.

(42)

De lidstaten hebben verzocht de de-minimisvrijstelling voor witte tonijn (Thunnus alalunga) in de visserijen op witte tonijn met pelagische spantrawls (PTM) in ICES-deelgebied 7 voort te zetten. Het WTECV heeft het door de lidstaten ingediende bewijsmateriaal over de onevenredige kosten van de opslag en behandeling van ongewenste vangsten in voorgaande jaren geanalyseerd en concludeerde (35) dat het verzoek verband houdt met het verlies van verhandelbare vangsten. De lidstaten voerden de kosten van opslag en behandeling op zee en aan land aan. Aangezien de omstandigheden van de visserij niet zijn veranderd, moeten de vrijstellingen worden behouden. De lidstaten moeten uiterlijk op 1 mei 2023 bewijsmateriaal inzake visserijpatronen verstrekken.

(43)

De lidstaten verzochten om de voortzetting van de de-minimisvrijstelling voor makreel, horsmakreel, haring en wijting gevangen door pelagische trawlers met een lengte over alles tot 25 meter die pelagische trawls gebruiken in ICES-sector 7d. Het WTECV heeft het door de lidstaten in voorgaande jaren ingediende bewijsmateriaal geanalyseerd en concludeerde (36) dat de vrijstelling op basis van onevenredige kosten door met redenen omklede kwalitatieve argumenten werd gestaafd. Aangezien de omstandigheden van de visserij niet zijn veranderd, moeten de vrijstellingen worden behouden. De lidstaten moeten uiterlijk op 1 mei 2023 bewijsmateriaal inzake visserijpatronen verstrekken.

(44)

De volgende de-minimisvrijstellingen van de aanlandingsverplichting moeten gelden voor de zuidwestelijke wateren.

(45)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2237 bevatte een de-minimisvrijstelling voor:

(46)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2237 bevatte een de-minimisvrijstelling voor met trawls en zegens in de ICES-deelgebieden 8 en 9 gevangen heek. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft het nieuwe, door de lidstaten in 2020 ingediende bewijsmateriaal onderzocht. Het WTECV concludeerde (37) dat de analyses inzake extra kosten als gevolg van de behandeling van ongewenste vangsten zijn toegespitst op de vloten die op heek vissen en dat uit de resultaten blijkt dat de tijd voor de behandeling en het sorteren van ongewenste vangsten zal toenemen. Het bewijsmateriaal is omvattend en volstaat ter ondersteuning van de vrijstelling, die moet worden behouden. De vrijstelling moet ook worden verleend voor heek en tong gevangen door vaartuigen die spannetten en ottertrawls (OTM, PTM) gebruiken.

(47)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2237 bevatte een de-minimisvrijstelling voor in de ICES-sectoren 8a en 8b met boomkorren en bodemtrawls gevangen tong en voor in de ICES-sectoren 8a en 8b met schakel- en kieuwnetten gevangen tong. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstellingen. Het WTECV heeft het door de lidstaten in de voorgaande jaren ingediende bewijsmateriaal onderzocht en concludeerde (38) dat de gezamenlijke aanbeveling met redenen omklede argumenten bevatte die aantoonden dat het moeilijk was de selectiviteit te verhogen en dat de kosten van de behandeling van ongewenste vangsten onevenredig waren. Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, moeten deze de-minimisvrijstellingen worden behouden. De vrijstelling moet ook worden verleend voor tong gevangen door vaartuigen die spannetten en ottertrawls (OTM, PTM) gebruiken.

(48)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2237 bevatte een de-minimisvrijstelling voor met haken en lijnen in ICES-deelgebied 10 gevangen Beryx spp. De lidstaten verzochten om de voortzetting van de vrijstelling. Het WTECV heeft het door de lidstaten in voorgaande jaren ingediende bewijsmateriaal beoordeeld en concludeerde (39) dat de verstrekte informatie gefundeerde argumenten bevatte voor de stelling dat de selectiviteit moeilijk verder te verbeteren valt of de kosten voor de behandeling van ongewenste vangsten onevenredig hoog uitvallen. Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, moet die vrijstelling worden behouden.

(49)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2237 bevatte een de-minimisvrijstelling voor:

(50)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2018/2033 bevatte een de-minimisvrijstelling voor:

(51)

De lidstaten verzochten deze vrijstellingen voort te zetten en ze te verlenen voor met pelagische trawls gevangen zeeduivel. De lidstaten hebben een gedetailleerde economische analyse inzake de onevenredige kosten van ongewenste vangsten verstrekt, die werd geëvalueerd door het WTECV (40). Het WTECV concludeerde dat de studie weliswaar gedetailleerd en uitgebreid is, maar dat het WTECV de methodologie ervan niet volledig kon evalueren tijdens de schriftelijke procedure. Gezien de door de lidstaten verstrekte informatie en het feit dat het WTECV de methodologie van de studie niet kon beoordelen, moeten die vrijstellingen in deze verordening worden opgenomen. De lidstaten moeten zo snel mogelijk en uiterlijk op 1 mei van elk jaar aanvullende gegevens ter ondersteuning van de vrijstelling verstrekken.

(52)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2237 bevatte een de-minimisvrijstelling voor:

(53)

De lidstaten verzochten deze vrijstellingen voort te zetten voor met trawls en zegens in ICES-deelgebied 8 gevangen wijting, en ze te verlenen voor met pelagische trawls gevangen wijting. De lidstaten hebben nieuw bewijsmateriaal verstrekt. Het WTECV concludeerde (41) dat er aanwijzingen zijn dat het moeilijk is om de selectiviteit te verbeteren in gemengde demersale visserijen waarin wijting wordt gevangen zonder aanzienlijke verliezen van andere verhandelbare vangst en dat er nieuwe studies lopen. De vrijstelling dient voor twee jaar te worden verleend. De betrokken lidstaten moeten zo snel mogelijk en uiterlijk op 1 mei van elk jaar aanvullende wetenschappelijke informatie verstrekken die van de lopende studies afkomstig is.

(54)

De lidstaten verzochten de de-minimisvrijstelling voor met kieuwnetten in ICES-deelgebied 8 gevangen wijting voort te zetten en verstrekten nieuw bewijsmateriaal. Het WTECV concludeerde (42) dat het moeilijk is de selectiviteit in de visserij met kieuwnetten te verbeteren. Er zijn echter verbeteringen nodig van de informatie die is verstrekt inzake onevenredige kosten. De vrijstelling moet voor twee jaar worden verleend en de betrokken lidstaten moeten zo snel mogelijk, en uiterlijk op 1 mei van elk jaar aanvullende gegevens verstrekken.

(55)

Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1394/2014 bevatte de-minimisvrijstellingen voor:

(56)

De lidstaten hebben verzocht de vrijstellingen voort te zetten ten aanzien van de pelagische visserij. Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1394/2014 voorzag in deze vrijstellingen na een positieve beoordeling van het WTECV in voorgaande jaren (43) en de vrijstellingen werden verleend op basis van moeilijkheden bij het verbeteren van de selectiviteit voor blauwe wijting, horsmakreel en makreel, en op basis hoge kosten voor de behandeling van ongewenste vangsten in het geval van witte tonijn en ansjovis. Aangezien de omstandigheden niet zijn veranderd, moet de vrijstelling worden behouden.

(57)

In het licht van de nieuwe gezamenlijke aanbevelingen is het passend Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2239 en Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/2237 in te trekken en door een nieuwe verordening te vervangen.

(58)

Aangezien de maatregelen van de onderhavige verordening rechtstreeks van invloed zijn op de planning van het visseizoen van de Unievaartuigen en de daarmee samenhangende economische activiteiten, moet de onderhavige verordening onmiddellijk na de bekendmaking ervan in werking treden. Zij moet van toepassing worden met ingang van 1 januari 2021,

(1)

Bij Verordening (EU) nr. 576/2013 zijn de veterinairrechtelijke voorschriften vastgesteld voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren naar een lidstaat. In artikel 13 van die verordening is met name bepaald dat de Commissie twee lijsten opstelt van gebieden en derde landen waaruit de in deel A van bijlage I bij die verordening vermelde gezelschapsdieren, namelijk honden, katten en fretten, voor niet-commerciële doeleinden naar een lidstaat mogen worden vervoerd.

(2)

De voorwaarden voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren naar een lidstaat verschillen naargelang van de situatie in het gebied of derde land van oorsprong. Rekening houdend met hun bijzondere situatie kunnen derde landen of gebieden op de lijst worden geplaatst overeenkomstig artikel 13, lid 1 of lid 2, van Verordening (EU) nr. 576/2013.

(3)

Deel 2 van bijlage II bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 577/2013 van de Commissie (2) bevat de lijst van gebieden en derde landen als bedoeld in artikel 13, lid 2, van Verordening (EU) nr. 576/2013.

(4)

Het Verenigd Koninkrijk heeft, gezien het feit dat de overgangsperiode waarin is voorzien in het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (het terugtrekkingsakkoord) op 31 december 2020 afloopt, bij de Commissie een aanvraag ingediend om samen met de van de Kroon afhankelijke gebieden Guernsey, Man en Jersey te worden opgenomen in bijlage II bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 577/2013. De Commissie heeft die aanvraag beoordeeld en heeft geverifieerd dat, voor zover het de in deel A van bijlage I bij Verordening (EU) nr. 576/2013 vermelde gezelschapsdieren betreft, het Verenigd Koninkrijk en de van de Kroon afhankelijke gebieden Guernsey, Man en Jersey voldoen aan de criteria van artikel 13, lid 2, van Verordening (EU) nr. 576/2013 en bijgevolg moeten worden opgenomen in de lijst in deel 2 van bijlage II bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 577/2013, onverminderd de toepassing van het recht van de Unie op en in het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland overeenkomstig artikel 5, lid 4, van het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland bij het terugtrekkingsakkoord in samenhang met bijlage 2 bij dat protocol.

(5)

Deel 2 van bijlage II bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 577/2013 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(6)

Aangezien de in het terugtrekkingsakkoord vastgestelde overgangsperiode op 31 december 2020 afloopt, moet deze verordening van toepassing zijn met ingang van 1 januari 2021.

(7)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,

(1)

Bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2018/772 van de Commissie (2) worden voorschriften vastgesteld voor de toepassing van preventieve gezondheidsmaatregelen voor de bestrijding van infecties met Echinococcus multilocularis bij honden bedoeld voor niet-commercieel verkeer naar het grondgebied of delen van het grondgebied van bepaalde lidstaten. Meer in het bijzonder stelt artikel 2 van die gedelegeerde verordening de regels vast voor de indeling van lidstaten, of delen daarvan, met betrekking tot infecties met Echinococcus multilocularis, en worden daarin de voorwaarden vastgesteld waaraan de lidstaten moeten voldoen om in aanmerking te blijven komen voor de toepassing van die preventieve gezondheidsmaatregelen.

(2)

Uitvoeringsverordening (EU) 2018/878 van de Commissie (3) bevat een lijst van de lidstaten of delen van het grondgebied van lidstaten die voldoen aan de in Gedelegeerde Verordening (EU) 2018/772 vastgestelde voorschriften voor indeling met betrekking tot Echinococcus multilocularis. Zie deel 2 van de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) 2018/878 voor de lijst van de lidstaten of delen van het grondgebied van de lidstaten die voldoen aan de in artikel 2, lid 3, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2018/772 vastgestelde voorschriften voor indeling.

(3)

Overeenkomstig het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (het terugtrekkingsakkoord), en met name artikel 5, lid 4, van het Protocol inzake Ierland/Noord-Ierland, in samenhang met bijlage 2 bij dat protocol, zijn Verordening (EU) nr. 576/2013 alsook de daarop gebaseerde handelingen van de Commissie na het einde van de overgangsperiode van toepassing op en in het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland.

(4)

Het gehele grondgebied van het Verenigd Koninkrijk is momenteel opgenomen in de lijst in deel 2 van de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) 2018/878. Bijgevolg moet deel 2 van die bijlage worden gewijzigd door de vermelding betreffende het Verenigd Koninkrijk te vervangen door een verwijzing naar het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot Noord-Ierland.

(5)

Aangezien de in het terugtrekkingsakkoord vastgestelde overgangsperiode op 31 december 2020 afloopt, moet deze verordening van toepassing zijn met ingang van 1 januari 2021.

(6)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,

(1)

Overeenkomstig artikel 50, lid 2, punt a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 is de aanvraag van Italië tot registratie van de naam “Mozzarella di Gioia del Colle” als beschermde oorsprongsbenaming (BOB) bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie (2).

(2)

Op 19 december 2019 heeft de Commissie een aankondiging van bezwaar en het bijbehorende met redenen omklede bezwaarschrift van Duitsland ontvangen. Op 13 januari 2020 heeft de Commissie de aankondiging van bezwaar en het met redenen omklede bezwaarschrift van Duitsland doorgezonden aan Italië.

(3)

De Commissie heeft het door Duitsland toegestuurde bezwaar onderzocht en heeft geoordeeld dat het ontvankelijk was. Het woord “Mozzarella”, dat deel uitmaakt van de naam “Mozzarella di Gioia del Colle”, is identiek aan de naam die in Duitsland wordt gebruikt voor een type kaas dat in Duitsland op commerciële schaal wordt geproduceerd en in de handel gebracht. De indiener van het bezwaar heeft aangevoerd dat de naam “Mozzarella di Gioia del Colle” niet als beschermde oorsprongsbenaming op grond van Verordening (EU) nr. 1151/2012 kan worden geregistreerd, omdat hij niet aan de vereisten van die verordening voldoet aangezien de naam “Mozzarella” wordt beschouwd als een soortnaam, die dus niet voor registratie in aanmerking komt. De indiener van het bezwaar is van mening dat de aanvraag tot registratie van “Mozzarella di Gioia del Colle” niet in overeenstemming is met de voorwaarde van artikel 5 en artikel 7, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1151/2012, aangezien de kwaliteit noch de kenmerken van de kaas hoofdzakelijk of uitsluitend zijn toe te schrijven aan de specifieke geografische omgeving met haar eigen door natuur en mens bepaalde factoren. De indiener van het bezwaar is ook van mening dat de registratie van de voorgestelde naam “Mozzarella di Gioia del Colle” schade zou toebrengen aan het bestaan van de identieke naam (“Mozzarella”), evenals aan het bestaan van producten die minstens vijf jaar legaal op de Duitse markt zijn, te rekenen vanaf de datum waarop de aanvraag tot registratie van de naam “Mozzarella di Gioia del Colle” is bekendgemaakt. Voorts stelt de indiener van het bezwaar dat de aanvraag tot registratie in strijd is met de registratie van de naam “Mozzarella” als gegarandeerde traditionele specialiteit zonder reservering van de naam (Verordening (EG) nr. 2527/98).

(4)

Bij brief van 12 februari 2020 heeft de Commissie de betrokken partijen verzocht om overeenkomstig hun interne procedures op gepaste wijze overleg te plegen om tot een akkoord te komen.

(5)

Door een administratieve vergissing hebben de partijen de brief van de Commissie van 12 februari 2020 echter niet ontvangen. Duitsland heeft de uitnodiging om op gepaste wijze overleg te plegen om tot een akkoord te komen formeel ontvangen op 14 oktober 2020. Italië heeft die uitnodiging formeel ontvangen op 26 oktober 2020.

(6)

Hoewel de partijen reeds in maart 2020 met elkaar in contact stonden en een substantieel akkoord hadden bereikt over de registratie van de naam “Mozzarella di Gioia del Colle”, hebben zij pas in november 2020 een formeel akkoord bereikt. Italië heeft het akkoord op 9 november 2020 aan de Commissie meegedeeld.

(7)

Italië en Duitsland hebben bevestigd dat de bescherming van de oorsprongsbenaming “Mozzarella di Gioia del Colle” enkel van toepassing mag zijn op de samengestelde naam “Mozzarella di Gioia del Colle” in zijn geheel en niet op de afzonderlijke naam “Mozzarella”. De aanvraag tot registratie van de naam “Mozzarella di Gioia del Colle” door Italië was niet gericht op het exclusieve gebruik van de term “Mozzarella”.

(8)

Voorts waren zij het erover eens dat het woord “Mozzarella” in het productdossier en in het enig document altijd moet worden gevolgd door de woorden “di Gioia del Colle”, om aan te geven dat de bescherming enkel slaat op die samengestelde naam. Het productdossier en het enig document zijn dienovereenkomstig aangepast.

(9)

Aangezien het akkoord tussen Italië en Duitsland in overeenstemming is met Verordening (EU) nr. 1151/2012 en de overige EU-wetgeving, moet met de inhoud ervan rekening worden gehouden.

(10)

Italië en Duitsland hebben ook voorgesteld om in deze verordening een voetnoot op te nemen waarin wordt toegelicht dat geen bescherming van de naam “Mozzarella” wordt gevraagd. Omwille van de duidelijkheid en de rechtszekerheid moet de verklaring over de beschermingsstatus van een specifieke term echter rechtstreeks in het dispositief van deze verordening worden opgenomen.

(11)

Door de verduidelijking van de status van de term “Mozzarella” in een artikel van deze verordening vervalt de claim die is gebaseerd op de inconsistentie van deze aanvraag met de registratie van de term “Mozzarella” als gegarandeerde traditionele specialiteit.

(12)

Op 17 januari 2020 heeft de Commissie een aankondiging van bezwaar ontvangen van het Consortium for Common Food Names (CCFN) en de U.S. Dairy Export Council (USDEC). De Commissie heeft de aankondiging van bezwaar op 21 januari 2020 naar Italië doorgestuurd. Op 17 maart 2020, dus binnen de gestelde termijn, heeft de Commissie het met redenen omklede bezwaarschrift ontvangen.

(13)

De Commissie heeft het door het Consortium for Common Food Names (CCFN) en de U.S. Dairy Export Council (USDEC) toegestuurde bezwaar onderzocht en heeft geoordeeld dat het ontvankelijk was. De term “Mozzarella”, die deel uitmaakt van de naam “Mozzarella di Gioia del Colle”, is identiek aan de term die wordt gebruikt voor een type kaas waarvoor een actieve Codex Alimentarius-norm bestaat (Codex Stan 262-2006). De indieners van het bezwaar hebben aangevoerd dat de naam “Mozzarella di Gioia del Colle” niet als beschermde oorsprongsbenaming op grond van Verordening (EU) nr. 1151/2012 kan worden geregistreerd, omdat de naam “Mozzarella” een soortnaam is en de aanvraag geen garantie bevat dat voor die term geen bescherming wordt gevraagd en dat deze soortnaam verder vrij kan worden gebruikt. Voorts hebben het CCFN en de USDEC hun bezorgdheid geuit over de procedure die op het niveau van de lidstaat is gevolgd in verband met de zogenaamde wijziging van de naam van het product, en waarbij volgens hen de voorwaarden van artikel 5 en artikel 7, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 zijn geschonden.

(14)

Bij brief van 8 april 2020 heeft de Commissie de betrokken partijen verzocht om overeenkomstig hun interne procedures op gepaste wijze overleg te plegen om tot een akkoord te komen.

(15)

Italië en het Consortium for Common Food Names (CCFN) en de U.S. Dairy Export Council (USDEC) hebben bevestigd dat de oorsprongsbenaming “Mozzarella di Gioia del Colle” in zijn geheel moet worden beschermd en dat de afzonderlijke naam “Mozzarella” verder in de etikettering of bij de presentatie op het grondgebied van de Unie mag worden gebruikt mits de beginselen en regels die in de rechtsorde van de Unie gelden, worden nageleefd.

(16)

Het Consortium for Common Food Names (CCFN) en de U.S. Dairy Export Council (USDEC) hebben echter geen definitieve instemming verleend omdat Italië hun geen toegang tot de documenten van de nationale procedure had gegeven en zich er niet toe had verbonden het vrije gebruik van de naam “Mozzarella” te bevestigen ten aanzien van toekomstige verzoeken tot bescherming van de naam “Mozzarella di Gioia del Colle” buiten de EU.

(17)

Aangezien het gedeeltelijke akkoord tussen Italië en het Consortium for Common Food Names (CCFN) en de U.S. Dairy Export Council (USDEC) in overeenstemming is met Verordening (EU) nr. 1151/2012 en de overige EU-wetgeving, moet met de inhoud ervan rekening worden gehouden.

(18)

Voor het overige heeft de Commissie geverifieerd dat de op het niveau van de lidstaat gevolgde procedure betrekking had op de naam waarvoor de aanvraag is ingediend, en dat de naam in de handel en in het dagelijkse taalgebruik wordt gebruikt ter beschrijving van het specifieke product, in overeenstemming met artikel 7, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1151/2012.

(19)

Mogelijke toekomstige aanvragen voor de beschermde oorsprongsbenaming “Mozzarella di Gioia del Colle” buiten de EU vallen buiten het toepassingsgebied van Verordening (EU) nr. 1151/2012.

(20)

De bescherming wordt niet gevraagd voor de term “Mozzarella” als zodanig.

(21)

Derhalve moet de oorsprongsbenaming “Mozzarella di Gioia del Colle” (BOB) in haar geheel worden beschermd en moet worden toegestaan dat de term “Mozzarella” verder op het grondgebied van de Unie wordt gebruikt, mits de beginselen en regels die in de rechtsorde van de Unie gelden, worden nageleefd. De geconsolideerde versie van het enig document moet ter informatie worden bekendgemaakt.

(22)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité inzake de kwaliteit van landbouwproducten,

(1)

Bij Uitvoeringsbesluit 2014/709/EU van de Commissie (4) zijn in bepaalde lidstaten, waar gevallen van Afrikaanse varkenspest in tamme of wilde varkens zijn bevestigd (“de betrokken lidstaten”), maatregelen op het gebied van de diergezondheid vastgesteld in verband met die ziekte. In de bijlage bij dat uitvoeringsbesluit zijn bepaalde gebieden in de betrokken lidstaten afgebakend, die in de lijsten in de delen I tot en met IV van die bijlage zijn opgenomen, waarbij een onderscheid wordt gemaakt tussen verschillende risiconiveaus op basis van de epidemiologische situatie van die ziekte. De bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/709/EU is verscheidene keren gewijzigd om rekening te houden met veranderingen in de epidemiologische situatie ten aanzien van Afrikaanse varkenspest in de Unie die in die bijlage moeten worden weerspiegeld. De bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/709/EU is laatstelijk gewijzigd bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1780 van de Commissie (5), naar aanleiding van veranderingen in de epidemiologische situatie ten aanzien van die ziekte in Litouwen en Slowakije.

(2)

Sinds de datum waarop Uitvoeringsbesluit (EU) 2020/1780 is vastgesteld, hebben zich nieuwe gevallen van Afrikaanse varkenspest voorgedaan bij tamme varkens in Roemenië en bij wilde varkens in Polen.

(3)

In december 2020 zijn verschillende uitbraken van Afrikaanse varkenspest vastgesteld bij tamme varkens in het district Bistriţa-Năsăud in Roemenië, in een gebied dat momenteel is opgenomen in de lijst in deel II van de bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/709/EU. Door deze uitbraken van Afrikaanse varkenspest bij tamme varkens moet in die bijlage met een hoger risiconiveau rekening worden gehouden. Bijgevolg moet dit in deel II van die bijlage opgenomen gebied van Roemenië dat door deze recente uitbraken van Afrikaanse varkenspest is getroffen, nu in de lijst in deel III in plaats van in deel II van die bijlage worden opgenomen.

(4)

In december 2020 is een geval van Afrikaanse varkenspest vastgesteld bij een wild varken in het district Iława (powiat iławski) in Polen, in een gebied dat momenteel is opgenomen in de lijst in deel I van de bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/709/EU. Door dit geval van Afrikaanse varkenspest bij een wild varken moet in die bijlage met een hoger risiconiveau rekening worden gehouden. Bijgevolg moet dit momenteel in deel I van de bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/709/EU opgenomen gebied van Polen dat door dit recente geval van Afrikaanse varkenspest is getroffen, nu in de lijst in deel II in plaats van in deel I van die bijlage worden opgenomen, en moeten de huidige grenzen van deel I opnieuw worden bepaald en uitgebreid om rekening te houden met dit recente geval.

(5)

Daarnaast is in december 2020 een geval van Afrikaanse varkenspest vastgesteld bij een wild varken in het district Grójec (powiat grójecki) in Polen, in een gebied dat is opgenomen in de lijst in deel II van de bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/709/EU, in de onmiddellijke nabijheid van een gebied dat momenteel is opgenomen in deel I van die bijlage. Door dit nieuwe geval van Afrikaanse varkenspest bij een wild varken moet in die bijlage met een hoger risiconiveau rekening worden gehouden. Bijgevolg moet dit momenteel in de lijst in deel I van die bijlage opgenomen gebied van Polen dat door dit recente geval van Afrikaanse varkenspest is getroffen en dat in de onmiddellijke nabijheid van een in de lijst in deel II opgenomen gebied ligt, nu in de lijst in deel II in plaats van in deel I van die bijlage worden opgenomen, en moeten de huidige grenzen van deel I opnieuw worden bepaald en uitgebreid om rekening te houden met dit recente geval.

(6)

Naar aanleiding van deze recente uitbraken van Afrikaanse varkenspest bij tamme varkens in Roemenië en de recente gevallen van Afrikaanse varkenspest bij wilde varkens in Polen, en rekening houdend met de huidige epidemiologische situatie in de Unie, is de regionalisering in die lidstaten opnieuw geëvalueerd en geactualiseerd. Bovendien zijn de bestaande risicobeheersmaatregelen ook opnieuw geëvalueerd en geactualiseerd. Deze wijzigingen moeten worden weerspiegeld in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/709/EU.

(7)

Om rekening te houden met recente ontwikkelingen in de epidemiologische situatie van Afrikaanse varkenspest in de Unie, en met het oog op de proactieve bestrijding van de met de verspreiding van die ziekte samenhangende risico’s, moet voor Roemenië een nieuw gebied met een hoog risico van voldoende omvang worden afgebakend en in de lijst in deel III van de bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/709/EU worden opgenomen. Daarnaast moeten voor Polen nieuwe gebieden met een hoog risico van voldoende omvang worden afgebakend en in de lijsten in de delen I en II van de bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/709/EU worden opgenomen.

(8)

Gezien de urgentie van de epidemiologische situatie in de Unie wat de verspreiding van Afrikaanse varkenspest betreft, is het belangrijk dat de wijzigingen die bij dit besluit in de bijlage bij Uitvoeringsbesluit 2014/709/EU worden aangebracht, zo spoedig mogelijk in werking treden.

(9)

De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,