(1)

Om het probleem van indirecte veranderingen in landgebruik ("ILUC") aan te pakken, vereist Richtlijn (EU) 2018/2001 dat de Commissie een gedelegeerde handeling vaststelt waarin de criteria worden vastgelegd voor het bepalen van de grondstoffen met een hoog ILUC-risico waarbij een belangrijke uitbreiding van het productiegebied naar land met grote koolstofvoorraden waar te nemen valt, en voor de certificering van biobrandstoffen, vloeibare biomassa en biomassabrandstoffen met een laag ILUC-risico. Bij deze bepalingen dient het verslag te worden gevoegd over de stand van zaken omtrent in de hele wereld plaatsvindende uitbreidingen als gevolg van de productie van relevante voedsel- en voedergewassen ("verslag over uitbreiding door grondstofproductie"), dat op die datum is voorgelegd aan het Europees Parlement en de Raad.

(2)

Er kan sprake zijn van ILUC wanneer grond die vroeger bestemd was voor de productie van levensmiddelen en diervoeders, voortaan wordt gebruikt voor de productie van biobrandstoffen, vloeibare biomassa en biomassabrandstoffen. In dat geval moet nog altijd worden voldaan aan de vraag naar levensmiddelen en diervoeders, hetgeen ertoe kan leiden dat ook gebieden met grote koolstofvoorraden, zoals bossen, waterrijke gebieden en veengebieden, als landbouwgrond worden gebruikt, met extra broeikasgasemissies tot gevolg.

(3)

In de duurzaamheids- en broeikasgasemissiereductiecriteria van Richtlijn 2009/28/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad en van Richtlijn (EU) 2018/2001 is geen rekening gehouden met ILUC-emissies.

(4)

In Richtlijn (EU) 2015/1513 van het Europees Parlement en de Raad (3) wordt niet alleen erkend dat er ILUC-emissies bestaan, maar ook dat, ondanks de onzekerheid bij de berekening ervan, de omvang van broeikasgasemissies die verband houden met ILUC broeikasgasemissiereducties door gebruik van afzonderlijke biobrandstoffen, als gedefinieerd in die richtlijn, en van vloeibare biomassa gedeeltelijk of geheel teniet kan doen. Daarom is er bij deze richtlijn een algemene limiet ingevoerd voor de hoeveelheid dergelijke brandstoffen die worden geproduceerd uit granen en andere zetmeelrijke gewassen, suikers en oliegewassen en uit gewassen die als hoofdgewas primair voor energiedoeleinden op landbouwgrond worden geteeld, die kunnen worden meegeteld voor het behalen van de in Richtlijn 2009/28/EG vastgestelde streefcijfers. Deze limiet bestaat uit een bijdrage van maximaal 7 % van dergelijke brandstoffen aan het eindverbruik van energie in het spoor- en wegvervoer in elke lidstaat.

(5)

In Richtlijn (EU) 2018/2001 wordt de beperking betreffende in het vervoer verbruikte, uit voedsel- en voedergewassen geproduceerde biobrandstoffen en biomassabrandstoffen gehandhaafd; tevens wordt deze beperking versterkt door de invoering van specifieke nationale limieten voor de totale bijdrage van deze brandstoffen aan het behalen van het EU-streefcijfer voor hernieuwbare energie voor 2030. Die limieten worden bepaald aan de hand van het nationale aandeel voor 2020 van dergelijke brandstoffen aan het eindverbruik van energie in het spoor- en wegvervoer in elke lidstaat, waarbij een verhoging van één procentpunt mogelijk is, tot een maximum van 7 %.

(6)

Richtlijn (EU) 2018/2001 voorziet ook in een specifieke limiet voor uit voedsel- en voedergewassen geproduceerde biobrandstoffen, vloeibare biomassa en biomassabrandstoffen met een hoog ILUC-risico waarbij een belangrijke uitbreiding van het grondstofproductiegebied naar land met grote koolstofvoorraden waar te nemen valt, in het verbruik ervan in elke lidstaat in 2019. Vanaf 31 december 2023 moet de bijdrage ervan geleidelijk afnemen en uiterlijk in 2030 bij 0 % liggen.

(7)

Hoewel alom wordt erkend dat er risico's voortvloeien uit ILUC in verband met het gebruik van voedsel- en voedergewassen voor de productie van brandstoffen, blijkt uit wetenschappelijke literatuur dat het niveau van ILUC-emissies afhankelijk is van verschillende factoren, waaronder de soort grondstof die wordt gebruikt voor de productie van hernieuwbare brandstoffen, het niveau van de extra vraag naar grondstoffen als gevolg van het gebruik van biobrandstoffen, vloeibare biomassa en biomassabrandstoffen, evenals de mate waarin land met grote koolstofvoorraden wereldwijd wordt beschermd.

(8)

Tevens blijkt uit wetenschappelijke literatuur dat de gevolgen van ILUC voor het potentieel van biobrandstoffen, vloeibare biomassa en biomassabrandstoffen wat betreft het verwezenlijken van broeikasgasemissiereducties zeer duidelijk zijn voor oliegewassen. Hernieuwbare brandstoffen die met dergelijke grondstoffen worden geproduceerd, worden daarom algemeen beschouwd als brandstoffen met een hoger ILUC-risico. Dit komt tot uiting in bijlage VIII, deel A van Richtlijn 2009/28/EG en van Richtlijn (EU) 2018/2001. In het verslag over uitbreidingen in verband met grondstoffen, waarin rekening wordt gehouden met de meest recente wetenschappelijke gegevens over de in de hele wereld plaatsvindende uitbreiding van het productiegebied voor voedsel- en voedergewassen naar land met grote koolstofvoorraden, wordt bevestigd dat deze gewassen ook verantwoordelijk zijn voor de overgrote meerderheid van de waargenomen in de hele wereld plaatsvindende uitbreidingen van het productiegebied voor voedsel- en voedergewassen naar land met een grote koolstofvoorraad.

(9)

In het verslag over uitbreidingen in verband met grondstoffen wordt ook benadrukt dat het effect van de uitbreiding van het productiegebied voor oliegewassen naar land met een grote koolstofvoorraad op het potentieel van biobrandstoffen, vloeibare biomassa en biomassabrandstoffen wat betreft het verwezenlijken van broeikasgasemissiereducties afhankelijk is van verschillende factoren. Daartoe behoren de absolute en relatieve omvang van de landuitbreiding vanaf een specifiek referentiejaar ten opzichte van het totale productiegebied van het desbetreffende gewas, het aandeel van deze uitbreiding naar land met een grote koolstofvoorraad alsmede het soort gebied met een grote koolstofvoorraad; deze factoren spelen een cruciale rol bij het bepalen van het belang van een dergelijke uitbreiding voor de toepassing van Richtlijn (EU) 2018/2001. Met deze factoren, alsmede met de specifieke productiviteitsfactoren voor elke groep gewassen, moet derhalve rekening worden gehouden bij de vaststelling van de criteria voor het bepalen van de uit voedsel- en voedergewassen geproduceerde biobrandstoffen, vloeibare biomassa en biomassabrandstoffen met een hoog ILUC-risico waarbij een belangrijke uitbreiding van het grondstofproductiegebied naar land met grote koolstofvoorraden waar te nemen valt.

(10)

Rekening houdend met alle bovenstaande overwegingen, met inbegrip van alle relevante wetenschappelijke informatie en studies, het verschil tussen de verschillende grondstoffen, het mondiale karakter van de verschillende grondstoffenmarkten en de manier waarop deze werken, het daarmee samenhangende risico van onbedoelde of contraproductieve handelsverleggingseffecten, de relatieve beschikbaarheid van volledige gegevens en de periodieke en veelvuldige evaluatie van die gegevens, alsmede de relevante internationale verplichtingen van de Europese Unie, wordt er in deze fase van het regelgevingsproces vanuit gegaan dat de meest geschikte, objectieve en evenwichtige methode is gebaseerd op de algehele wereldwijde positie ten aanzien van elke specifieke grondstof, en niet een benadering waarbij een onderscheid wordt gemaakt tussen bepaalde landen. Dit is de beste haalbare regelgevingsbenadering, waarbij rekening wordt gehouden met de concurrerende maar complementaire doelstellingen die met deze verordening worden nagestreefd. Een dergelijke benadering wordt verder op passende wijze in evenwicht gebracht door de mogelijkheid van certificering met een laag ILUC-risico.

(11)

Overeenkomstig artikel 26, lid 2, van Richtlijn (EU) 2018/2001 zijn de lidstaten verplicht de in deze verordening vastgestelde criteria toe te passen voor het bepalen van grondstoffen met een hoog risico van indirecte veranderingen in landgebruik waarbij een belangrijke uitbreiding van het productiegebied naar land met grote koolstofvoorraden waar te nemen valt. Dat moeten zij doen op basis van de informatie die is opgenomen in een bijlage die is te herzien in overeenstemming met deze verordening. De Commissie moet het verslag over uitbreidingen in verband met grondstoffen regelmatig herzien, zodat rekening wordt gehouden met de veranderende omstandigheden en de meest recente wetenschappelijke gegevens. De bijlage moet in voorkomend geval worden gewijzigd.

(12)

Onder bepaalde omstandigheden kan het ILUC-effect van biobrandstoffen, vloeibare biomassa en biomassabrandstoffen waarvan in het algemeen wordt aangenomen dat het ILUC-risico hoog is, worden voorkomen, en de teelt van de betrokken grondstoffen kan zelfs gunstig blijken te zijn voor de betrokken productiegebieden. In dergelijke gevallen moeten criteria worden vastgesteld om de identificatie en certificering als biobrandstoffen, vloeibare biomassa en biomassabrandstoffen met een laag ILUC-risico mogelijk te maken. Gecertificeerde biobrandstoffen, vloeibare biomassa of biomassabrandstoffen met een laag ILUC-risico moeten worden vrijgesteld van de limiet en de geleidelijke vermindering die zijn vastgesteld voor uit voedsel- en voedergewassen geproduceerde biobrandstoffen, vloeibare biomassa en biomassabrandstoffen met een hoog ILUC-risico, op voorwaarde dat zij voldoen aan de in artikel 29 van Richtlijn (EU) 2018/2001 vastgestelde duurzaamheids- broeikasgasemissiereductiecriteria.

(13)

Biobrandstoffen, vloeibare biomassa of biomassabrandstoffen moeten alleen als beschikkend over een laag ILUC-risico worden beschouwd indien de voor de productie daarvan gebruikte grondstoffen worden geteeld als gevolg van de toepassing van naar behoren controleerbare maatregelen ter verhoging van de productiviteit boven de stijgingen die zouden worden bereikt bij een "business-as-usual"-scenario. Bovendien moeten deze maatregelen zorgen voor duurzaamheid van grondstoffen, rekening houdend met alle vereisten van Richtlijn 2009/28/EG of Richtlijn (EU) 2018/2001 met betrekking tot streefcijfers voor hernieuwbare energie.

(14)

Als verdere garantie voor de positieve effecten van certificering met een laag ILUC-risico mag met de aanvullende grondstoffen die worden gebruikt voor brandstoffen met een laag ILUC-risico alleen rekening worden gehouden indien de desbetreffende maatregelen onder een beperkte categorie vallen. In het bijzonder moet alleen rekening worden gehouden met maatregelen die financieel aantrekkelijk zijn omdat zij het mogelijk maken te profiteren van het financiële voordeel dat uit een dergelijke certificering voortvloeit, naar analogie van de financiële additionaliteitscriteria die in het kader van het mechanisme voor schone ontwikkeling van het Protocol van Kyoto worden toegepast.

(15)

Voorts is het passend het criterium van financiële additionaliteit niet toe te passen op de aanvullende grondstoffen die op uit de productie genomen land of ernstig aangetast land of door onafhankelijke kleine landbouwers worden geteeld. Dit zou in feite neerkomen op een onredelijke administratieve last in het licht van het aanzienlijke potentieel voor productiviteitsverbeteringen en de belemmeringen voor de financiering van de noodzakelijke investeringen. Daarom moeten maatregelen die worden genomen op uit de productie genomen of ernstig aangetast land of die door onafhankelijke kleine landbouwers worden genomen, worden vrijgesteld van de verplichting tot naleving van de financiële additionaliteitscriteria, zonder afbreuk te doen aan de eis om aanvullende grondstoffen te produceren en te voldoen aan de duurzaamheidscriteria. In het licht van de statistische werkzaamheden die in verschillende analyses, waaronder het dataportret betreffende kleine landbouwers van de FAO, zijn uitgevoerd, moeten bedrijven van minder dan twee hectare in deze context als klein worden beschouwd.

(16)

Alleen feitelijke productiviteitsstijgingen in bestaande of nieuwe projecten die het gevolg zijn van maatregelen waarmee wordt gestreefd naar extra opbrengsten, moeten in overweging worden genomen. De certificeringsperiode moet daarom tot een redelijke tijd en draagwijdte worden beperkt. Zodoende kunnen de desbetreffende investeringen volledig worden afgeschreven en kunnen er robuuste procedures worden ingevoerd waarmee toezicht wordt gehouden op de doeltreffendheid van de certificering.

(17)

Om te zorgen voor een soepel certificeringsproces voor biobrandstoffen, vloeibare biomassa of biomassabrandstoffen met een laag ILUC-risico, moeten marktdeelnemers kunnen vertrouwen op robuuste en betrouwbare certificeringsregels. Bij deze regels moet rekening worden gehouden met de rol van vrijwillige nationale of internationale systemen in overeenstemming met de herschikte tekst van artikel 30 van Richtlijn (EU) 2018/2001. waarin de robuustheid van de controle wordt versterkt ten opzichte van de desbetreffende bepalingen van Richtlijn 2009/28/EG. Naast de overeenkomstig artikel 30, lid 6, van Richtlijn (EU) 2018/2001 door de Commissie erkende nationale systemen, mogen biobrandstoffen, vloeibare biomassa en biomassabrandstoffen met een laag ILUC-risico door middel van vrijwillige systemen worden gecertificeerd, op soortgelijke wijze als deze systemen mogen worden toegepast om te certificeren dat wordt voldaan aan de duurzaamheidscriteria van artikel 29 van Richtlijn (EU) 2018/2001.

(18)

Teneinde te waarborgen dat de door marktdeelnemers verstrekte informatie transparant, nauwkeurig, betrouwbaar is en bestand is tegen fraude, moeten er overkoepelende regels worden ingevoerd inzake de certificering van biobrandstoffen, vloeibare biomassa of biomassabrandstoffen met een laag risico op indirecte veranderingen in landgebruik, waardoor er een passende norm wordt geboden voor onafhankelijke audits van de beweringen van marktdeelnemers,. Dergelijke regels, met inbegrip van die inzake groepscertificering, kunnen nader worden gespecificeerd en geharmoniseerd door vaststelling van uitvoeringshandelingen overeenkomstig artikel 30, lid 8, van Richtlijn (EU) 2018/2001,

a)

de gemiddelde jaarlijkse uitbreiding van het algehele productiegebied van de grondstoffen sinds 2008 is groter dan 1 % en heeft betrekking op meer dan 100 000 hectare;

b)

het aandeel van deze uitbreiding naar grond met grote koolstofvoorraden is groter dan 10 %, overeenkomstig de volgende formule:

waarbij

xhcs = aandeel van uitbreiding naar grond met grote koolstofvoorraden;

xf = aandeel van uitbreiding naar in artikel 29, lid 4, oder b) en c), van Richtlijn (EU) 2018/2001 bedoelde grond;

xp = aandeel van uitbreiding naar in artikel 29, lid 4, oder a), van Richtlijn (EU) 2018/2001 bedoelde grond, met inbegrip van veengebied;

PF = productiviteitsfactor.

PF is gelijk aan 1,7 voor maïs, 2,5 voor palmolie, 3,2 voor suikerbiet, 2,2 voor suikerriet en 1 voor alle andere gewassen.

(1)

Bijlage III bij Verordening (EG) nr. 1210/2003 bevat een lijst van overheidsinstellingen, -ondernemingen en -agentschappen, natuurlijke personen, rechtspersonen, organen en entiteiten van de voormalige regering van Irak, waarvan de tegoeden en economische middelen die zich op 22 mei 2003 buiten Irak bevonden, overeenkomstig die verordening worden bevroren.

(2)

Op 14 mei 2019 heeft het Sanctiecomité van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties besloten vier vermeldingen te schrappen van de lijst van personen en entiteiten waarvan de tegoeden en economische middelen dienen te worden bevroren.

(3)

Bijlage III bij Verordening (EG) nr. 1210/2003 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd,

(1)

Op 26 januari 2015, 5 februari 2015 en 23 juni 2015 heeft de Raad de Besluiten (EU) 2015/116 (1), (EU) 2015/190 (2) en (EU) 2015/994 (3) houdende benoeming van de leden en plaatsvervangers van het Comité van de Regio's voor de periode van 26 januari 2015 tot en met 25 januari 2020 vastgesteld. Op 18 juli 2016 is de heer Roger ALBINYANA i SAIGÍ bij Besluit (EU) 2016/1203 van de Raad (4) als plaatsvervanger vervangen door de heer Amadeu ALTAFAJ i TARDIO. Op 8 oktober 2018 is de heer Amadeu ALTAFAJ i TARDIO bij Besluit (EU) 2018/1502 van de Raad (5) als plaatsvervanger vervangen door mevrouw Natàlia MAS GUIX.

(2)

In het Comité van de Regio's is een zetel van plaatsvervanger vrijgekomen vanwege het einde van de ambtstermijn van mevrouw Natàlia MAS GUIX,

—

mevrouw Mireia BORRELL PORTA, Directora General de Relaciones Exteriores, Generalitat de Catalunya.

(1)

Op 26 januari 2015, 5 februari 2015 en 23 juni 2015 heeft de Raad de Besluiten (EU) 2015/116 (1), (EU) 2015/190 (2) en (EU) 2015/994 (3) tot benoeming van de leden en plaatsvervangers van het Comité van de Regio's voor de periode van 26 januari 2015 tot en met 25 januari 2020 vastgesteld. Op 20 juli 2015, is mevrouw Monalisa NORMANN bij Besluit (EU) 2015/1203 van de Raad (4) als lid vervangen door de heer Joakim LARSSON. Op 30 november 2017 is de heer Joakim LARSSON bij Besluit (EU) 2017/2237 van de Raad (5) als lid vervangen door mevrouw Agneta GRANSTRÖM.

(2)

In het Comité van de Regio's is een zetel van lid vrijgekomen vanwege het einde van de ambtstermijn van mevrouw Agneta GRANSTRÖM,

—

mevrouw Märta STENEVI, Malmö kommun.

(1)

Op 26 januari 2015, 5 februari 2015 en 23 juni 2015 heeft de Raad de Besluiten (EU) 2015/116 (1), (EU) 2015/190 (2) en (EU) 2015/994 (3) tot benoeming van de leden en plaatsvervangers van het Comité van de Regio's voor de periode van 26 januari 2015 tot en met 25 januari 2020 vastgesteld. Op 16 oktober 2018 is de heer Luciano D'ALFONSO bij Besluit (EU) 2018/1574 van de Raad (4) als lid vervangen door de heer Giovanni LOLLI.

(2)

In het Comité van de Regio's is een zetel van lid vrijgekomen vanwege het einde van de ambtstermijn van de heer Giovanni LOLLI,

—

de heer Marco MARSILIO, Presidente della Regione Abruzzo.

(1)

Bij Besluit 2006/539/EG van de Raad (1) heeft de Unie het Verdrag ter versterking van de Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn opgericht bij het Verdrag van 1949 tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Republiek Costa Rica (het Verdrag van Antigua) (2) gesloten, waarbij de Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn (IATTC) is opgericht.

(2)

De IATTC is verantwoordelijk voor het beheer en de instandhouding van de visbestanden in het onder het Verdrag van Antigua vallende gebied. De IATTC stelt instandhoudings- en beheersmaatregelen vast om de instandhouding op lange termijn en het duurzame gebruik van de onder dat verdrag vallende visbestanden te waarborgen. Dergelijke maatregelen kunnen voor de Unie bindend worden.

(3)

Bij Besluit 2005/938/EG van de Raad (3) heeft de Unie haar goedkeuring gehecht aan de Overeenkomst inzake het internationale programma voor het behoud van dolfijnen (AIDCP) (4), waarbij de Vergadering van de partijen bij de AIDCP is opgericht. In artikel XIV van het Verdrag van Antigua is bepaald dat de IATTC een wezenlijke rol heeft bij de coördinatie van de uitvoering van de AIDCP en bij de uitvoering van de in het kader van de AIDCP vastgestelde maatregelen. Het secretariaat van de AIDCP wordt verzorgd door de IATTC.

(4)

De Vergadering van de partijen bij de AIDCP is het lichaam dat bij de AIDCP is opgericht om ervoor te zorgen dat de incidentele dolfijnsterfte in de tonijnvisserij met de ringzegen in het onder het Verdrag van Antigua vallende gebied geleidelijk wordt gereduceerd tot een niveau dat nul benadert. De Vergadering van de partijen bij de AIDCP neemt besluiten aan ter waarborging van de langetermijnduurzaamheid van de biologische rijkdommen van de zee die gevolgen ondervinden van de tonijnvisserij met de ringzegen in het onder het Verdrag van Antigua vallende gebied. Dergelijke maatregelen kunnen voor de Unie bindend worden.

(5)

In Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad (5) is bepaald dat de Unie er borg voor moet staan dat de activiteiten in het kader van de visserij en de aquacultuur uit ecologisch oogpunt duurzaam op lange termijn zijn en worden beheerd op een manier die strookt met de doelstellingen voordelen te realiseren op economisch en sociaal gebied en op het gebied van werkgelegenheid, alsmede bij te dragen tot de beschikbaarheid van voedselvoorraden. In die verordening is eveneens bepaald dat de Unie de voorzorgsbenadering moet toepassen bij het visserijbeheer en ernaar moet streven dat de biologische rijkdommen van de zee zo worden geëxploiteerd dat de populaties van de gevangen soorten boven een niveau worden gebracht en gehouden dat de maximale duurzame opbrengst kan opleveren. Voorts is ook bepaald dat de Unie maatregelen inzake beheer en instandhouding moet nemen op basis van het beste beschikbare wetenschappelijke advies, steun moet verlenen aan de ontwikkeling van wetenschappelijke kennis en wetenschappelijk advies, teruggooi geleidelijk moet uitbannen en vangstmethoden moet bevorderen die bijdragen tot selectievere visserij, tot het zo veel mogelijk voorkomen en beperken van ongewenste vangsten en tot visserij met een lage impact op het mariene ecosysteem en de visbestanden. Bovendien is in Verordening (EU) nr. 1380/2013 specifiek bepaald dat de Unie deze doelstellingen en beginselen moet toepassen bij haar externe betrekkingen op visserijgebied.

(6)

Zoals tot uiting kwam in de gezamenlijke mededeling van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de Europese Commissie "Internationale oceaangovernance: een agenda voor de toekomst van onze oceanen" en de conclusies van de Raad over die gezamenlijke mededeling, is het stimuleren van maatregelen die de doeltreffendheid van regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB's) ondersteunen en versterken en die, indien van toepassing, hun governance verbeteren, cruciaal bij de werkzaamheden van de Unie in deze fora.

(7)

In de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's over een "Europese strategie voor kunststoffen in een circulaire economie" wordt verwezen naar specifieke maatregelen om kunststoffen en mariene verontreiniging terug te dringen en het verlies of achterlaten van vistuig op zee tegen te gaan.

(8)

Het is passend het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in de vergaderingen van de IATTC en de Vergadering van de partijen bij de AIDCP voor de periode 2019-2023, aangezien de instandhoudings- en handhavingsmaatregelen van de IATTC en de besluiten van de Vergadering van de partijen bij de AIDCP bindend zullen zijn voor de Unie en een beslissende invloed kunnen uitoefenen op de inhoud van het recht van de Unie, namelijk Verordeningen (EG) nr. 1005/2008 (6) en (EG) nr. 1224/2009 (7) van de Raad en Verordening (EU) 2017/2403 van het Europees Parlement en de Raad (8).

(9)

Het standpunt dat namens de Unie in de vergaderingen van de IATTC moet worden ingenomen, is momenteel vastgesteld bij het besluit van de Raad van 12 juni 2014 betreffende het standpunt dat namens de Unie moet worden ingenomen in de IATTC. Het is passend dat besluit in te trekken en te vervangen door een nieuw besluit voor de periode 2019-2023.

(10)

In het licht van de steeds veranderende aard van de visbestanden in het onder het Verdrag van Antigua vallende gebied en de daaruit volgende noodzaak voor de Unie om in haar standpunt rekening te houden met nieuwe ontwikkelingen zoals nieuwe wetenschappelijke of andere relevante informatie die voor of tijdens de vergaderingen van de IATTC en de Vergadering van de partijen bij de AIDCP wordt gepresenteerd, moeten voor de jaarlijkse nadere bepaling van het standpunt van de Unie voor de periode 2019-2023 procedures worden vastgesteld overeenkomstig het beginsel van loyale samenwerking tussen de instellingen van de Unie zoals dat in artikel 13, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie is neergelegd,

(1)

Het Graanhandelsverdrag 1995 ("het verdrag") is door de Unie bij Besluit 96/88/EG van de Raad (1) gesloten en is op 1 juli 1995 in werking getreden. Het verdrag werd gesloten voor een periode van drie jaar.

(2)

Op grond van artikel 33 van het verdrag kan de Internationale Graanraad het verdrag verlengen met opeenvolgende termijnen die bij iedere gelegenheid twee jaar niet overschrijden. Het verdrag is daarna regelmatig verlengd, telkens voor een periode van twee jaar. Op 5 juni 2017 is het verdrag bij besluit van de Internationale Graanraad voor het laatst verlengd (2) tot en met 30 juni 2019.

(3)

De Internationale Graanraad wil tijdens zijn 49e zitting op 10 juni 2019 besluiten tot verlenging van het verdrag met nog eens maximaal twee jaar vanaf 1 juli 2019.

(4)

Het is wenselijk het standpunt te bepalen dat namens de Unie moet worden ingenomen in de 49e zitting van de Internationale Graanraad, aangezien een verlenging van het verdrag in het belang van de Unie is,

(1)

Op grond van artikel 19, lid 1, van Richtlijn 2003/96/EG werd Italië gemachtigd om in bepaalde bijzonder benadeelde geografische gebieden een verlaagd accijnstarief toe te passen op gasolie en lpg voor verwarmingsdoeleinden. De laatste machtiging werd verleend tot en met 31 december 2018 bij Uitvoeringsbesluit 2014/695/EU van de Raad (2).

(2)

Bij brief van 31 oktober 2018 hebben de Italiaanse autoriteiten verzocht om in bepaalde bijzonder benadeelde geografische gebieden een verlaagd belastingtarief te mogen toepassen op gasolie en lpg voor verwarmingsdoeleinden, in voortzetting van de praktijk die krachtens Besluit 2014/695/EU van de Raad in een aantal gebieden werd toegepast, vóór het verstrijken van dat besluit. De Italiaanse autoriteiten hebben om de machtiging verzocht voor de periode van 1 januari 2019 tot en met 31 december 2024. De Italiaanse autoriteiten hebben aanvullende informatie en nadere toelichtingen verstrekt op 14 december 2018.

(3)

Het Italiaanse grondgebied wordt gekenmerkt door zeer uiteenlopende klimatologische en geografische omstandigheden. Rekening houdende met de specifieke kenmerken van zijn grondgebied heeft Italië een verlaagd tarief voor gasolie en lpg vastgesteld om de onevenredig hoge stookkosten van de bewoners van bepaalde geografische gebieden ten dele te compenseren.

(4)

De belastingdifferentiatie is gebaseerd op objectieve criteria en moet zorgen voor meer gelijkheid tussen de bewoners van de betrokken gebieden en de rest van Italië, door het verlagen van hun onevenredig hoge stookkosten die te wijten zijn aan strenge klimatologische omstandigheden of een moeilijke brandstofbevoorrading in vergelijking met de rest van het Italiaanse grondgebied.

(5)

Het verlaagde belastingtarief is van toepassing in geografische gebieden die aan een van de volgende criteria voldoen: a) zeer strenge klimatologische omstandigheden op het Italiaanse grondgebied, namelijk gemeenten die onder zone F vallen zoals omschreven in presidentieel besluit nr. 412 van 26 augustus 1993 (3); b) strenge klimatologische omstandigheden in combinatie met een moeilijke brandstofbevoorrading, namelijk gemeenten die onder zone E vallen zoals omschreven in presidentieel besluit nr. 412 van 26 augustus 1993; en c) afgelegen ligging in combinatie met moeilijke en dure brandstofbevoorrading, namelijk Sardinië en de kleine eilanden. Het verlaagde belastingtarief mag slechts worden toegepast tot het aardgasnet in de betrokken gemeenten is voltooid.

(6)

De gevraagde maatregel is door de Commissie aan een evaluatie onderworpen waaruit is gebleken dat hij de mededinging niet verstoort noch de werking van de interne markt belemmert, en hij wordt niet onverenigbaar geacht met het beleid van de Unie op het gebied van milieu, energie en vervoer. Het verlaagde belastingtarief voor zowel gasolie als lpg zou hoger blijven dan de in Richtlijn 2003/96/EG vastgestelde EU-minimumbelastingniveaus en zou de extra stookkosten in de betrokken geografische gebieden slechts ten dele compenseren.

(7)

Italië moet daarom op grond van artikel 19, lid 2, van Richtlijn 2003/96/EG worden gemachtigd om in bepaalde geografische gebieden tot en met 31 december 2024 een verlaagd belastingtarief voor gasolie en lpg voor verwarmingsdoeleinden toe te passen. Volgens die bepaling moet iedere krachtens dat artikel verleende machtiging in de tijd strikt beperkt zijn.

(8)

Om de betrokken geografische gebieden voldoende zekerheid te bieden, dient de machtiging te worden verleend voor een periode van zes jaar. Om evenwel toekomstige algemene ontwikkelingen van het bestaande juridische kader niet te ondergraven, is het passend te bepalen dat dit besluit, mocht de Raad op basis van artikel 113 van het Verdrag een gewijzigde algemene regeling voor de belasting van energieproducten invoeren waaraan deze machtiging niet zou zijn aangepast, moet vervallen op de datum waarop de regelgeving met betrekking tot die gewijzigde regeling van toepassing wordt.

(9)

Om ervoor te zorgen dat de maatregel zonder onderbreking zou worden toegepast ten aanzien van de machtiging om een verlaagd accijnstarief toe te passen die is verleend bij Besluit 2014/695/EU, dat op 31 december 2018 is verstreken, zou het passend zijn om het onderhavige besluit te laten gelden vanaf 1 januari 2019.

(10)

Dit besluit laat de toepassing van Unieregels betreffende staatssteun onverlet,