(1)

Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013 heeft de Raad een definitief antidumpingrecht ingesteld op modules en cellen van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China (de „VRC”) („het betrokken product”) die in de Unie worden ingevoerd. Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2013 heeft de Raad eveneens een definitief compenserend recht ingesteld op de invoer in de Unie van het betrokken product.

(2)

De Chinese Kamer van Koophandel voor de in- en uitvoer van machines en elektronische producten („de CCCME”, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products) heeft namens een groep van producenten-exporteurs een prijsverbintenis bij de Commissie ingediend. Bij Besluit 2013/423/EU (9) heeft de Commissie deze prijsverbintenis met betrekking tot het voorlopige antidumpingrecht aanvaard. Naar aanleiding van de kennisgeving van een gewijzigde versie van de door een groep producenten-exporteurs en de CCCME aangeboden prijsverbintenis heeft de Commissie bij Uitvoeringsbesluit 2013/707/EU van (10) de aanvaarding van de gewijzigde prijsverbintenis bevestigd voor de periode waarin de definitieve antidumpingmaatregelen en definitieve compenserende maatregelen worden toegepast („de prijsverbintenis”). De verbintenis werd aanvaard voor de volgende producenten-exporteurs, onder meer:

(3)

Tevens heeft de Commissie een besluit ter verduidelijking van de uitvoering van de verbintenis (11) aangenomen, alsmede 15 verordeningen tot intrekking van de aanvaarding van de verbintenis voor diverse producenten-exporteurs (12).

(4)

Bij de Uitvoeringsverordeningen (EU) 2016/185 (13) en (EU) 2016/184 (14) heeft de Commissie de definitieve compenserende en antidumpingrechten op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de VRC, uitgebreid tot fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen) verzonden uit Maleisië en Taiwan, met uitzondering van een aantal werkelijke producenten.

(5)

Bij de NOVM-antidumpingverordening heeft de Commissie het definitieve antidumpingrecht op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen) van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen en met beëindiging van het gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek op grond van artikel 11, leden 2 en 3, van de antidumpingbasisverordening, verlengd.

(6)

Bij de NOVM-antisubsidieverordening heeft de Commissie een definitief compenserend recht op de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen) van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen en met beëindiging van het gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek op grond van artikel 18, lid 2, en artikel 19, lid 3, van de antisubsidiebasisverordening, verlengd (de NOVM-antidumpingverordening en de NOVM-antisubsidieverordening worden hierna gezamenlijk de „NOVM-verordeningen” genoemd).

(7)

Bij de intrekkingsverordening heeft de Commissie de verbintenis ingetrokken.

(8)

Bij de berichten van het vervallen heeft de Commissie meegedeeld dat het antidumpingrecht en het compenserend recht op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen) van oorsprong uit of verzonden uit de VRC op 3 september 2018 zijn vervallen.

(9)

Volgens de bepalingen van de verbintenis hebben de producenten-exporteurs er onder meer mee ingestemd het betrokken product niet onder een bepaalde minimuminvoerprijs („de MIP”) aan de eerste onafhankelijke afnemer in de Unie te verkopen. De MIP werd onderworpen aan een driemaandelijkse aanpassingsmechanisme onder verwijzing naar de internationale prijzen op de spotmarkt van modules, met inbegrip van Chinese prijzen, zoals gerapporteerd door de Bloomberg-databank.

(10)

De producenten-exporteurs hebben er ook mee ingestemd om het betrokken product alleen via directe verkoop te verkopen. Voor de toepassing van de verbintenis werd een directe verkoop gedefinieerd als een verkoop hetzij aan de eerste onafhankelijke afnemer in de Unie, hetzij via een in de verbintenis vermelde verbonden partij in de Unie. Indirecte verkopen in de Unie door niet in de verbintenis vermelde ondernemingen vormden een schending van de verbintenis.

(11)

In de verbintenis werd in een niet-uitputtende lijst ook verduidelijkt wat een schending van de verbintenis vormde. In het bijzonder omvatte die lijst het afgeven van verbintenisfacturen voor zonnepanelen geproduceerd door een niet aan de desbetreffende verbintenis onderworpen onderneming met het oog in aanmerking te komen voor de vrijstelling van antidumpingrechten en compenserende rechten („het omleiden van uitvoer via andere ondernemingen”).

(12)

De verbintenis verplichtte de producenten-exporteurs ook om de Commissie elk kwartaal gedetailleerde informatie te verstrekken over hun uitvoer naar en wederverkoop in de Unie („de driemaandelijkse verslagen”). Dit impliceerde dat de gegevens in die driemaandelijkse verslagen volledig en correct moesten zijn en dat de gemelde transacties volledig in overeenstemming waren met de bepalingen van de verbintenis. Het melden van wederverkoop in de Unie was een bijzondere verplichting wanneer het betrokken product via een verbonden importeur aan de eerste onafhankelijke afnemer werd verkocht. Enkel op basis van die verslagen kon de Commissie controleren of de wederverkoopprijs van de verbonden importeur aan de eerste onafhankelijke afnemer in overeenstemming was met de MIP.

(13)

De producenten-exporteurs waren aansprakelijk voor schendingen begaan door al hun verbonden partijen, ongeacht of die partijen in de verbintenis waren vermeld.

(14)

De producenten-exporteurs hadden zich er eveneens toe verplicht om met de Commissie overleg te plegen over eventuele technische of andersoortige problemen of vragen die zich tijdens de uitvoering van de verbintenis zouden kunnen voordoen.

(15)

Aanvankelijk werd de verbintenis van meer dan 120 ondernemingen/groepen van ondernemingen aanvaard. Ondertussen heeft de Commissie de aanvaarding van de verbintenis voor 19 ondernemingen ingetrokken. Van 17 van deze ondernemingen werd geconstateerd dat zij de verbintenis hadden geschonden, terwijl de andere 2 ondernemingen een bedrijfsmodel hanteerden dat het onmogelijk maakte om op de naleving van de verbintenis door deze ondernemingen toe te zien. Daarnaast hebben 16 andere Chinese ondernemingen hun verbintenis vrijwillig opgezegd.

(16)

Bij de intrekkingsverordening trok de Commissie de verbintenis in en stelde zij een variabel recht in de vorm van een minimuminvoerprijs („variabel recht in de vorm van een MIP”) in, dat in de plaats kwam van de verbintenis. Het variabele recht in de vorm van een MIP betekent dat alle daarvoor in aanmerking komende invoer waarvan de aangegeven waarde even hoog is als of hoger is dan de MIP niet wordt onderworpen aan rechten en dat douaneautoriteiten onmiddellijk rechten heffen indien het product wordt ingevoerd tegen een prijs onder de MIP.

(17)

Aangezien het variabele recht in de vorm van een MIP in de plaats kwam van de verbintenis, achtte de Commissie het passend, overeenkomstig de bevindingen in de overwegingen 50 tot en met 53 van de intrekkingsverordening, dat het variabele recht in de vorm van een MIP uitsluitend van toepassing zou zijn op die ondernemingen die de verbintenis in het verleden niet hadden geschonden, ongeacht of een dergelijke inbreuk reeds was geconstateerd, of dat uit toekomstige onderzoeken van de Commissie zou blijken dat een dergelijke inbreuk had plaatsgevonden. Derhalve zou voor alle producenten-exporteurs die de verbintenis schonden terwijl zij nog van kracht was, de niet op een bepaald bedrag vastgestelde ad-valoremrechten van toepassing moeten zijn.

(18)

Ten tijde van de inwerkingtreding van de intrekkingsverordening op 1 oktober 2017, zette de Commissie haar onderzoek inzake de naleving van de verbintenis voort, en achtte zij het passend nieuwe onderzoeken te openen voor goederen die in het vrije verkeer werden gebracht terwijl de verbintenis nog van kracht was. In het kader van die onderzoeken ontstaat er een douaneschuld op het ogenblik van de aanvaarding van de aangifte voor het vrije verkeer: a) wanneer ten aanzien van ingevoerde goederen die worden gefactureerd door ondernemingen waarvoor de verbintenis geldt, wordt vastgesteld dat aan een of meer voorwaarden van de verbintenis niet is voldaan, of b) wanneer de Commissie bij een verordening of besluit vaststelt dat de verbintenis is geschonden en daarbij naar specifieke transacties verwijst en de desbetreffende verbintenisfacturen ongeldig verklaart.

(19)

Op grond van artikel 8, lid 9, en artikel 14, lid 7, van de antidumpingbasisverordening alsmede artikel 13, lid 9, en artikel 24, lid 7, van de antisubsidiebasisverordening heeft de Commissie bewijsmateriaal ontvangen van de douaneautoriteiten van twee lidstaten inzake naleving door Sinski PV en Koly Energy van de verbintenis. Daarnaast heeft de Commissie openbaar beschikbare informatie met betrekking tot de bedrijfsstructuur van Koly Energy beoordeeld.

(20)

In de in de overwegingen 21 tot en met 24 vermelde bevindingen wordt ingegaan op de beweringen van de douaneautoriteiten dat Sinski PV en Koly Energy de verbintenis zouden hebben geschonden terwijl deze nog van kracht was.

(21)

Uit het van de douaneautoriteiten ontvangen bewijsmateriaal komt naar voren dat Sinski PV aan ten minste één afnemer in de Unie systematisch onder de MIP zonnepanelen heeft verkocht, waarmee de verbintenis is geschonden zoals beschreven in overweging 9.

(22)

Uit nader bewijsmateriaal blijkt tevens dat Sinski PV in het kader van betrekkingen met drie andere ondernemingen verbintenisfacturen heeft afgegeven voor producten op het gebied van zonne-energie („solar products”), die waren geproduceerd door ondernemingen die niet aan de desbetreffende verbintenis waren onderworpen, op grond van bestellingen van een afnemer van Sinski PV in de Unie. Deze praktijk (omleiding van uitvoer via andere ondernemingen) vormt een inbreuk die specifiek in de verbintenis is opgenomen zoals beschreven in overweging 11.

(23)

Op basis van het van de douaneautoriteiten ontvangen bewijsmateriaal dat werd bevestigd door openbaar beschikbare bronnen, geldt dat Koly Energy zonnepanelen heeft verkocht aan een beweerdelijk niet-verbonden importeur in de Unie waarvoor zij verbintenisfacturen heeft afgegeven. De transacties met deze importeur beliepen qua waarde meer dan 50 % van de waarde van de totale verkoop van Koly Energy naar de Unie. Volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, was de bij deze transacties betrokken importeur verbonden met Koly Energy in de zin van artikel 127, lid 1, van Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie (15) („uitvoeringsvoorschriften voor het douanewetboek van de Unie”). Koly Energy heeft nooit melding gemaakt van een verbonden importeur in de Unie. Aangezien deze importeur niet als verbonden partij in de verbintenis is vermeld, heeft Koly Energy de bepalingen van de verbintenis zoals beschreven in overweging 10 geschonden.

(24)

Verbonden importeurs hebben soortgelijke rapportageverplichtingen als hun Chinese moederondernemingen om de Commissie in staat te stellen te beoordelen of de netto verkoopprijs aan de eerste niet-verbonden afnemer in de Unie gelijk is aan of hoger dan de MIP. De Commissie werd van geen enkele wederverkoop door de verbonden importeur in kennis gesteld. Bijgevolg heeft Koly Energy tevens de bepalingen van de verbintenis zoals beschreven in de overwegingen 12 en 13 geschonden.

(25)

De verkooptransacties van Sinski PV onder de MIP aan de in kaart gebrachte afnemer en/of waarbij uitvoer werd omgeleid via andere ondernemingen hingen samen met de volgende verbintenisfacturen:

(26)

De indirecte verkooptransacties van Koly Energy hingen samen met de volgende verbintenisfacturen:

(27)

De belanghebbenden werden in kennis gesteld van de bevindingen, met name van het voornemen om de verbintenisfacturen ongeldig te verklaren. Zij werden in de gelegenheid gesteld te worden gehoord en opmerkingen te maken overeenkomstig artikel 8, lid 9, van de antidumpingbasisverordening en artikel 13, lid 9, van de antisubsidiebasisverordening.

(28)

Eén importeur en één Chinese producent-exporteur hebben schriftelijke opmerkingen gemaakt.

(29)

De opmerkingen van de belanghebbenden zijn door de Commissie onderzocht en worden hieronder behandeld.

(30)

Koly Energy en de importeur in de Unie waarmee zij zou zijn verbonden betwistten dat zij gelieerde ondernemingen zijn en ontkenden deel uit te maken van een gemeenschappelijke holding.

(31)

Koly Energy voerde aan dat zij voor 100 % in handen is van twee Chinese personen die noch een belang in de importeur in de Unie noch in enige holding hebben. Voorts onderhield zij naar eigen zeggen een nauwe zakelijke relatie met de holding, aangezien die de grootste afnemer van Koly Energy is. Zij betwistte echter dat er sprake was van banden tussen haar en de importeur en dat zij onder zeggenschap van die holding stond.

(32)

De Commissie was van oordeel dat, aangezien er geen bewijs van het tegendeel is, het feit dat Koly Energy als verkoper in het kader van een koop- en leveringsovereenkomst voor zonnemodules wordt vertegenwoordigd door een commercieel manager van de holding waartoe ook de importeur behoort, jegens derden een erkenning inhield van het feit dat Koly Energy, de importeur en die holding met elkaar gelieerd zijn in de zin van artikel 127, lid 1, van Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 („uitvoeringsvoorschriften voor het douanewetboek van de Unie”). Deze conclusie werd verder kracht bijgezet door het feit dat één en dezelfde overeenkomst zowel door Koly Energy als door de importeur namens de verkoper (Koly Energy) was ondertekend. Voorts werd deze zienswijze bevestigd door de vermelding van een e-mailadres van de holding als contactadres van Koly Energy (de verkoper) voor communicatiedoeleinden met betrekking tot deze overeenkomst. Bovendien bevatte die overeenkomst een clausule waarin de naam en het postadres van de importeur als contactpersoon van de verkoper (Koly Energy) werden vermeld. Hoewel Koly Energy aanvoerde dat deze overeenkomst zonder haar toestemming was ondertekend en dat zij zich daarom het recht voorbehield de importeur aansprakelijk te stellen, werd de Commissie geen bewijsmateriaal in die zin verstrekt. Op grond van andere kruisverbanden tussen Koly Energy, de importeur en de holding die naar voren kwamen uit andere openbare documenten en bronnen zoals websites en een contract voor de uitgifte van kortlopende obligaties, heeft de Commissie geconcludeerd dat Koly Energy en de importeur in de Unie verbonden partijen waren. Het argument werd daarom afgewezen.

(33)

Koly Energy voerde tevens aan dat de importeur in de Unie unilateraal en zonder toestemming gebruikmaakte van haar logo, handelsmerk en domeinnaam. De Commissie was van oordeel dat, aangezien er geen bewijs van het tegendeel is, uit het openbare en grootschalige gebruik van de tekens van de onderneming Koly Energy (handelsmerk, logo, e-mailadres) door de importeur in het kader van zijn gebruikelijke zakelijke activiteiten kon worden opgemaakt dat de twee ondernemingen gelieerd zijn in het kader van een gemeenschappelijke holding betreft. Deze conclusie werd verder kracht bijgezet door het feit dat Koly Energy op haar website gebruikmaakte van het logo van de holding, en de logo's van Koly Energy en de holding op een in 2016 gehouden internationale grondstoffenbeurs naast elkaar waren afgebeeld. Het argument werd daarom van de hand gewezen.

(34)

De importeur van Koly Energy in de Unie diende na het verstrijken van de verlengde termijn voor het indienen van opmerkingen niet-onderbouwde opmerkingen in en verstrekte geen bewijsmateriaal betreffende haar eigendomsstructuur.

(35)

De Commissie heeft overeenkomstig artikel 8, lid 9, van de antidumpingbasisverordening, artikel 13, lid 9, van de antisubsidiebasisverordening en de bepalingen van de verbintenis geconcludeerd dat Sinski PV en Koly Energy de verbintenis terwijl deze nog steeds gold, hebben geschonden.

(36)

Derhalve worden de in de overwegingen 25 en 26 genoemde facturen van Sinski PV en Koly Energy in overeenstemming met artikel 3, lid 2, onder b), van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013, artikel 2, lid 2, onder b), van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/367, artikel 2, lid 2, onder b), van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2013 en artikel 2, lid 2, onder b), van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/366, die golden op het ogenblik van de aanvaarding van de douaneaangifte voor het vrije verkeer, ongeldig verklaard. De op het ogenblik van de aanvaarding van de aangifte voor het vrije verkeer ontstane douaneschuld moet overeenkomstig artikel 105, leden 3 tot en met 6, van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en van de Raad (16) door de nationale douaneautoriteiten worden teruggevorderd wanneer deze verordening in werking treedt. De nationale douaneautoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de inning van de rechten zullen daarvan in kennis worden gesteld.

(37)

De Commissie herinnert er ook aan dat de douaneautoriteiten van de lidstaten, indien zij beschikken over aanwijzingen dat de op een verbintenisfactuur vermelde prijs niet overeenstemt met de werkelijk betaalde prijs, moeten onderzoeken of de verplichting om alle eventuele rabatten in de verbintenisfacturen op te nemen is geschonden, respectievelijk de MIP niet is nageleefd. Indien de douaneautoriteiten van de lidstaten concluderen dat er sprake is van een dergelijke schending, respectievelijk de MIP niet is nageleefd, moeten zij als gevolg daarvan de rechten innen. Om de werkzaamheden van de douaneautoriteiten van de lidstaten te vergemakkelijken, zoals voorgeschreven in artikel 4, lid 3, van het Verdrag, moet de Commissie in dergelijke situaties de vertrouwelijke tekst en andere informatie van de verbintenis delen, zij het uitsluitend met het oog op nationale procedures,