(1)

Bij artikel 33, lid 8, en artikel 34, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2038/1999 van de Raad (1) is aan de Commissie de bevoegdheid verleend om uitvoeringsbepalingen vast te stellen inzake de basisproductieheffingen en de coëfficiënt voor de berekening van de aanvullende heffing, te innen van de quotahouders die binnen het kader van de gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker handelen.

(2)

Bij de Verordeningen (EG) nr. 2267/2000 (2) en (EG) nr. 1993/2001 (3) van de Commissie zijn de bedragen van de productieheffingen evenals de coëfficiënt voor de berekening van de aanvullende heffing in de sector suiker vastgesteld.

(3)

In het kader van de hervorming van de gemeenschappelijke marktordening in de sector suiker werd Verordening (EG) nr. 2038/1999 ingetrokken en vervangen door Verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad (4). Verordening (EG) nr. 1260/2001 is ingetrokken en vervangen door Verordening (EG) nr. 318/2006 van de Raad (5). Bij Verordening (EG) nr. 318/2006, die later is ingetrokken en opgenomen in Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (6), is het systeem van de variabele suikerproductieheffing ter zelffinanciering van de productiequota vervangen door een nieuwe productieheffing die moet bijdragen tot de financiering van de in het kader van de gemeenschappelijke marktordening in de sector suiker verrichte uitgaven. Krachtens Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad (7), waarbij Verordening (EG) nr. 1234/2007 werd ingetrokken en vervangen, bleef deze tijdelijke productieheffing van toepassing tot en met 30 september 2017.

(4)

In zijn arrest van 9 februari 2017 in zaak C-585/15, Raffinerie Tirlemontoise (8), heeft het Hof van Justitie Verordeningen (EG) nr. 2267/2000 en (EG) nr. 1993/2001 nietig verklaard. In dat arrest oordeelde het Hof dat artikel 33, lid 1, van Verordening (EG) nr. 2038/1999 aldus moet worden uitgelegd dat, voor de berekening van het gemiddelde verlies, het totale bedrag van de reële uitgaven die verband houden met de uitvoerrestituties voor de onder die bepaling vallende producten, moet worden gedeeld door de totale hoeveelheid van deze uitgevoerde producten, ongeacht of voor laatstbedoelde producten daadwerkelijk restituties zijn betaald.

(5)

Voorts stelde het Hof dat artikel 33, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2038/1999 aldus moet worden uitgelegd dat, voor de totale berekening van de productieheffingen, rekening moet worden gehouden met het gemiddelde verlies, berekend door het totale bedrag van de reële uitgaven die verband houden met de uitvoerrestituties voor de onder deze bepaling vallende producten, te delen door de totale hoeveelheid van deze uitgevoerde producten, ongeacht of voor laatstbedoelde producten daadwerkelijk restituties zijn betaald.

(6)

Met het oog op de naleving van het arrest van het Hof moeten de bedragen van de productieheffingen en de aanvullende heffingen op een passend niveau worden vastgesteld.

(7)

Het „gemiddelde verlies” moet meer bepaald worden berekend door de werkelijk betaalde totale restitutie te delen door het totaal aan uitgevoerde hoeveelheden producten die voor restitutie in aanmerking kwamen, ongeacht of deze met of zonder restitutie werden uitgevoerd. De toepassing van de door het Hof voorgestelde methode leidt tot een aanzienlijke daling van het „gemiddelde verlies” en van het „totale verlies” dat moet worden gedekt door de heffingen voor de verkoopseizoenen 1999/2000 en 2000/2001.

(8)

De herziening van de productieheffingen voor de verkoopseizoenen 1999/2000 en 2000/2001 zal invloed hebben op het door de suikerproducenten aan de bietentelers te betalen bedrag voor het verschil tussen het maximumbedrag van de A- of de B-heffing en het bedrag van deze heffingen dat voor de betrokken verkoopseizoenen werd aangerekend.

(9)

Overeenkomstig de voorschriften inzake de gemeenschappelijke marktordening in de sector suiker die van kracht was tot 2006, werden de heffingen immers betaald door de suikerfabrikanten maar werd 60 % van de kosten vergoed door de bietentelers doordat de fabrikanten een lagere prijs betaalden voor de bieten. Wanneer de heffingen lager lagen dan het maximumniveau voor de A- of de B-heffingen (namelijk respectievelijk 2 % of 37,5 % van de interventieprijs voor witte suiker), waren de suikerfabrikanten krachtens artikel 36, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2038/1999 verplicht de suikerbietenverkopers 60 % van het verschil tussen het maximumbedrag van de betrokken heffing en het bedrag van de daadwerkelijk in rekening gebrachte basis- of B-heffing uit te keren.

(10)

Daarom moeten de herziene bedragen die de suikerproducenten dienen terug te betalen aan de suikerbietenverkopers, worden vastgesteld. Enkel het verschil tussen de oude en de nieuwe bedragen dient aan de suikerbietenverkopers te worden terugbetaald.

(11)

Voor het verkoopseizoen 1999/2000 bedraagt het volgens de door het Hof voorgestelde methode herberekende totale verlies dat niet wordt gedekt door de heffingen, 66 941 664 EUR. De in artikel 34, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2038/1999 bedoelde coëfficiënt dient dienovereenkomstig te worden vastgesteld en met terugwerkende kracht te worden toegepast voor dat verkoopseizoen.

(12)

Voor het verkoopseizoen 2000/2001 bedraagt het volgens de door het Hof voorgestelde methode berekende totale verlies dat niet wordt gedekt door de heffingen, 49 376 802 EUR.

(13)

Met het oog op de rechtszekerheid en de gelijke behandeling van de betrokken marktdeelnemers in de verschillende lidstaten moet een tijdstip worden vastgesteld waarop de overeenkomstig de onderhavige verordening bepaalde heffingen moeten worden vastgesteld, als bedoeld in artikel 2, lid 2, tweede en derde alinea, van Verordening (EU, Euratom) nr. 609/2014 van de Raad (9). Deze termijn is evenwel niet van toepassing indien lidstaten krachtens hun nationale recht verplicht zijn de betrokken marktdeelnemers na dat tijdstip te vergoeden.

(14)

Het verschil tussen de bedragen die ten onrechte zijn betaald voor de productieheffingen in de sector suiker vastgesteld bij de Verordeningen (EG) nr. 2267/2000 en (EG) nr. 1993/2001 en de bij de onderhavige verordening vastgestelde heffingen, dient te worden terugbetaald.

(15)

Ingevolge het arrest van het Hof moeten de gerectificeerde heffingen van toepassing zijn met ingang van dezelfde data als de ongeldig verklaarde heffingen. De in de onderhavige verordening vastgestelde berekening van de productieheffingen en de aanvullende heffingen dient derhalve van toepassing te zijn met ingang van de inwerkingtreding van de Verordeningen (EG) nr. 2267/2000 en (EG) nr. 1993/2001,

—

13 oktober 2000, voor het verkoopseizoen 1999/2000;

—

12 oktober 2001, voor het verkoopseizoen 2000/2001.

(1)

Overeenkomstig artikel 53, lid 1, eerste alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 heeft de Commissie onderzoek gedaan naar de aanvraag van Italië tot wijziging van het productdossier van de beschermde oorsprongsbenaming „Squacquerone di Romagna”, die is geregistreerd bij Verordening (EU) nr. 679/2012 van de Commissie (2).

(2)

Aangezien de betrokken wijziging niet minimaal is in de zin van artikel 53, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1151/2012, heeft de Commissie de wijzigingsaanvraag overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van die verordening bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie (3).

(3)

Aangezien de Commissie geen enkel bezwaar overeenkomstig artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012 heeft ontvangen, moet de wijziging van het productdossier worden goedgekeurd,

(1)

Overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 is de aanvraag van Frankrijk tot registratie van de naam „Thym de Provence” als beschermde geografische aanduiding (BGA) bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie (2).

(2)

Op 9 juni 2017 ontving de Commissie een aankondiging van bezwaar en het bijbehorende met redenen omklede bezwaarschrift van Duitsland. Op 22 juni 2017 heeft de Commissie de aankondiging van bezwaar en het met redenen omklede bezwaarschrift van Duitsland doorgezonden aan Frankrijk.

(3)

Duitsland maakte bezwaar tegen de registratie van de naam „Thym de Provence” omdat die registratie een belemmering zou vormen voor het gebruik van de term „Herbes de Provence” (in het Duits „Kräuter der Provence”), die veel wordt gebruikt in de kruiden- en specerijensector om een welbepaald kruidenmengsel aan te duiden dat gewoonlijk onder meer rozemarijn, oregano, tijm, salie en lavendel bevat, maar ook laurierblad en andere specerijen zoals kruidnagel en nootmuskaat, in verschillende combinaties. Het kruidenmengsel genaamd „Herbes de Provence” bevat typische Provençaalse kruiden, maar ook andere specerijen zoals laurier en nootmuskaat, die niet typisch voor de Provence zijn. Bovendien zijn de kruiden in „Herbes de Provence” niet noodzakelijkerwijs afkomstig van de Provence. Daarom kan de registratie van de naam „Thym de Provence” een belemmering vormen voor het in de handel brengen van het gehele mengsel van kruiden en specerijen als „Herbes de Provence”.

(4)

Aangezien de Commissie het bezwaar ontvankelijk achtte, heeft zij Frankrijk en Duitsland bij brief van 1 augustus 2017 verzocht om overeenkomstig hun interne procedures gedurende een periode van drie maanden op gepaste wijze overleg te plegen om tot een overeenkomst te komen.

(5)

De partijen zijn tot een overeenkomst gekomen. Frankrijk heeft de resultaten van de overeenkomst op 6 november 2017 aan de Commissie meegedeeld.

(6)

Frankrijk en Duitsland zijn overeengekomen dat het gebruik van de term „Herbes de Provence” en van vertalingen daarvan ook na de registratie van de naam „Thym de Provence” als BGA toegestaan moet blijven op het grondgebied van de Unie, mits de beginselen en regels die in de rechtsorde van de Unie gelden, worden nageleefd.

(7)

Aangezien de overeenkomst tussen Frankrijk en Duitsland in overeenstemming is met Verordening (EU) nr. 1151/2012 en de overige EU-wetgeving, dient met de inhoud ervan rekening te worden gehouden.

(8)

In het licht van het voorgaande moet de naam „Thym de Provence” worden opgenomen in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen,

(1)

Om de uniforme toepassing te waarborgen van de gecombineerde nomenclatuur die als bijlage bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad (2) is gevoegd, dienen bepalingen voor de indeling van de in de bijlage bij onderhavige verordening vermelde goederen te worden vastgesteld.

(2)

Bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 zijn de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur vastgesteld. Deze regels zijn ook van toepassing op iedere andere nomenclatuur die, geheel of gedeeltelijk of met toevoeging van onderverdelingen, de gecombineerde nomenclatuur overneemt en die bij specifieke EU-wetgeving is vastgesteld met het oog op de toepassing van tarief- of andere maatregelen in het kader van het goederenverkeer.

(3)

Volgens deze algemene regels dienen de in kolom 1 van de tabel in de bijlage omschreven goederen te worden ingedeeld onder de in kolom 2 vermelde GN-codes om de in kolom 3 genoemde redenen.

(4)

Er dient te worden bepaald dat een bindende tariefinlichting die is afgegeven voor onder deze verordening vallende goederen en die in strijd is met deze verordening, door de houder van die inlichting nog gedurende een bepaalde periode mag worden gebruikt op grond van artikel 34, lid 9, van Verordening (EU) nr. 952/2013. Die periode moet worden vastgesteld op drie maanden.

(5)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité douanewetboek,

(1)

Bij Verordening (EG) nr. 1484/95 van de Commissie (3) zijn voor de sectoren slachtpluimvee en eieren, en voor ovalbumine, bepalingen voor de toepassing van de aanvullende invoerrechten, alsmede de representatieve prijzen vastgesteld.

(2)

Uit de regelmatige controle van de gegevens die als basis worden gebruikt voor het bepalen van de representatieve prijzen voor de producten van de sectoren slachtpluimvee en eieren, alsmede voor ovalbumine, blijkt dat de representatieve prijzen voor de invoer van bepaalde producten moeten worden gewijzigd met inachtneming van de naargelang van de oorsprong optredende prijsverschillen.

(3)

Verordening (EG) nr. 1484/95 moet dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(4)

Om ervoor te zorgen dat deze maatregel zo snel mogelijk na de terbeschikkingstelling van de bijgewerkte gegevens van toepassing wordt, dient de onderhavige verordening in werking te treden op de dag van de bekendmaking ervan,

(1)

Bij Uitvoeringsverordening (EU) 2016/2080 van de Commissie (3) is de verkoop van mageremelkpoeder in het kader van een openbare inschrijving geopend.

(2)

In het licht van de inschrijvingen die voor de zeventiende deelinschrijving zijn ontvangen, moet een minimumverkoopprijs worden vastgesteld.

(3)

Het Comité voor de gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten heeft binnen de door zijn voorzitter vastgestelde termijn geen advies uitgebracht,

(1)

De rekeningen van de Europese Centrale Bank (ECB) en de nationale centrale banken van de lidstaten van de eurozone worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants die op aanbeveling van de Raad van bestuur van de ECB zijn aanvaard door de Raad van de Europese Unie.

(2)

Het mandaat van de huidige externe accountants van de Central Bank of Cyprus, KPMG Limited, eindigt na de audit van het boekjaar 2017. Het is derhalve noodzakelijk om externe accountants voor de Central Bank of Cyprus te benoemen voor de boekjaren 2018 tot en met 2022.

(3)

De Central Bank of Cyprus heeft PricewaterhouseCoopers Limited geselecteerd als haar externe accountants voor de boekjaren 2018 tot en met 2022.

(4)

De Raad van bestuur van de ECB heeft aanbevolen PricewaterhouseCoopers Limited te benoemen tot extern accountants van de Central Bank of Cyprus voor de boekjaren 2018 tot en met 2022.

(5)

Op grond van de aanbeveling van de Raad van bestuur van de ECB moet Besluit 1999/70/EG van de Raad (2) dienovereenkomstig worden gewijzigd,

(1)

Op 26 januari 2015, 5 februari 2015 en 23 juni 2015 heeft de Raad de Besluiten (EU) 2015/116 (1), (EU) 2015/190 (2) en (EU) 2015/994 (3) vastgesteld houdende benoeming van de leden en plaatsvervangers van het Comité van de Regio's voor de periode van 26 januari 2015 tot en met 25 januari 2020.

(2)

In het Comité van de Regio's is een zetel van lid vrijgekomen vanwege het einde van de ambtstermijn van de heer Rosario CROCETTA,

—

de heer Gaetano ARMAO, Vicepresidente ed Assessore all'Economia della Regione Siciliana.

(1)

België, Frankrijk, Griekenland, Israël, Italië, Noorwegen, Portugal, Spanje en het Verenigd Koninkrijk hebben de Commissie verzocht het Europees Centrum voor mariene biologische hulpbronnen — Consortium voor een Europese onderzoeksinfrastructuur (EMBRC-ERIC) op te richten. Zij zijn overeengekomen dat Frankrijk de gastlidstaat van EMBRC-ERIC zal zijn.

(2)

Aangezien het Verenigd Koninkrijk op 29 maart 2017 ingevolge artikel 50 van het Verdrag betreffende de Europese Unie kennisgeving heeft gedaan van zijn voornemen zich uit de Unie terug te trekken, zullen de Verdragen met ingang van de datum van inwerkingtreding van het terugtrekkingsakkoord of, bij gebreke daarvan, na verloop van twee jaar na de kennisgeving niet meer van toepassing zijn op het Verenigd Koninkrijk, tenzij de Europese Raad met instemming van het Verenigd Koninkrijk tot verlenging van deze termijn besluit. Bijgevolg zal het Verenigd Koninkrijk na de datum van de terugtrekking en onverminderd eventuele bepalingen van het terugtrekkingsakkoord voor de toepassing van dit uitvoeringsbesluit worden beschouwd als een derde land in de zin van artikel 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 723/2009.

(3)

Verordening (EG) nr. 723/2009 is bij Besluit van het Gemengd Comité van de EER nr. 72/2015 (2) opgenomen in de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte.

(4)

De Commissie heeft, overeenkomstig artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 723/2009, het verzoek beoordeeld en is tot de conclusie gekomen dat aan de voorschriften van die verordening is voldaan.

(5)

Het Comité voor de uitvoering van de verordening betreffende een communautair rechtskader voor een Consortium voor een Europese onderzoeksinfrastructuur heeft binnen de door zijn voorzitter vastgestelde termijn geen advies uitgebracht,