1.   De lidstaten erkennen een producentenorganisatie voor het product of de groep producten die in de erkenningsaanvraag zijn vermeld.

2.   Met betrekking tot uitsluitend voor verwerking bestemde producten of groepen producten erkennen de lidstaten producentenorganisaties wanneer deze organisaties via een systeem van leveringscontracten of anderszins kunnen waarborgen dat deze producten voor verwerking worden geleverd.

1.   De minimumduur van het lidmaatschap van een producent mag niet minder dan één jaar bedragen.

2.   De opzegging van het lidmaatschap wordt schriftelijk aan de producentenorganisatie meegedeeld. De lidstaten bepalen de opzegtermijn, die niet meer dan zes maanden mag bedragen, en de datum waarop de beëindiging van het lidmaatschap van kracht wordt.

1.   Voor de toepassing van artikel 154, lid 1, onder b), van Verordening (EU) nr. 1308/2013 wordt de waarde of het volume van de afzetbare productie berekend op dezelfde basis als de in de artikelen 22 en 23 van de onderhavige verordening beschreven waarde van de afgezette productie.

2.   Wanneer de historische gegevens over de afgezette productie van een lid voor de toepassing van lid 1 niet toereikend zijn, is de waarde van de afzetbare productie gelijk aan de feitelijke waarde van de afgezette productie over een periode van twaalf achtereenvolgende maanden. Die twaalf maanden vallen binnen de periode van drie jaar die voorafgaat aan het jaar van indiening van de erkenningsaanvraag.

1.   De hoofdactiviteit van een producentenorganisatie betreft de concentratie van het aanbod en de afzet van de producten van haar leden waarvoor zij is erkend.

De in de eerste alinea bedoelde afzet wordt verricht door de producentenorganisatie zelf of onder controle van de producentenorganisatie in het geval van uitbesteding als bedoeld in artikel 13. De afzet omvat onder meer het besluit om het product te verkopen, de wijze van verkoop en, tenzij de verkoop via een veiling verloopt, de onderhandeling over de hoeveelheid en prijs ervan.

De producentenorganisaties bewaren gedurende ten minste vijf jaar documenten, met inbegrip van boekhoudkundige documenten, waaruit blijkt dat de producentenorganisatie het aanbod heeft geconcentreerd en de producten van haar leden waarvoor zij is erkend, heeft afgezet.

2.   Een producentenorganisatie mag producten van niet bij een producentenorganisatie of een unie van producentenorganisaties aangesloten producenten verkopen, indien zij voor die producten is erkend en indien de economische waarde van die activiteit lager ligt dan de overeenkomstig artikel 22 berekende waarde van de afgezette productie van die producentenorganisatie.

3.   De afzet van groenten en fruit die rechtstreeks van een andere producentenorganisatie worden gekocht, wordt evenmin als de afzet van producten waarvoor de producentenorganisatie niet is erkend, beschouwd als een onderdeel van de activiteiten van de producentenorganisatie.

4.   Bij toepassing van artikel 22, lid 8, is lid 2 van het onderhavige artikel van overeenkomstige toepassing op de betrokken dochterondernemingen.

1.   Wanneer de producentenorganisatie toestemming daarvoor verleent en wanneer dit in overeenstemming is met de door de lidstaat en de producentenorganisatie gestelde voorwaarden, mogen de aangesloten producenten:

2.   Het percentage van de productie van een aangesloten producent dat buiten de producentenorganisatie om wordt afgezet, mag qua volume of qua waarde niet hoger zijn dan 25 %. De lidstaten mogen echter een lager percentage vaststellen. De lidstaten mogen dit percentage evenwel verhogen tot 40 % in geval van producten die onder Verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad (8) vallen of wanneer aangesloten producenten hun productie via een andere, door hun eigen organisatie aangewezen producentenorganisatie afzetten.

1.   De activiteiten die de lidstaten overeenkomstig artikel 155 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 voor uitbesteding mogen aanmerken, hebben betrekking op de doelstellingen zoals vermeld in artikel 152, lid 1, onder c), van die verordening, en omvatten onder meer de verzameling, de opslag, de verpakking en de afzet van de producten van de bij een producentenorganisatie aangesloten leden.

2.   Een producentenorganisatie die een activiteit uitbesteedt, treft voor de uitvoering van de betrokken activiteit een schriftelijke commerciële regeling in de vorm van een contract, akkoord of protocol met een andere entiteit, die onder meer uit één of meer van haar leden of een dochteronderneming kan bestaan. De producentenorganisatie blijft verantwoordelijk voor de uitvoering van de uitbestede activiteit en voor de algemene beheerscontrole en het toezicht op de voor de uitvoering van de activiteit getroffen commerciële regeling.

Er wordt evenwel aangenomen dat de activiteit door de producentenorganisatie wordt verricht als deze wordt uitgevoerd door een unie van producentenorganisaties of een coöperatie waarvan de leden zelf coöperaties zijn waarbij de producentenorganisatie is aangesloten, of door een dochteronderneming die voldoet aan het vereiste van 90 % als bedoeld in artikel 22, lid 8.

3.   De algemene beheerscontrole en het toezicht als bedoeld in lid 2, eerste alinea, zijn doeltreffend en vereisen dat het uitbestedingscontract, -akkoord of -protocol:

Uitbestedingscontracten, -akkoorden of -protocollen en de in de eerste alinea, onder b), bedoelde verslagen worden door de producentenorganisatie gedurende ten minste vijf jaar bewaard met het oog op controles achteraf en zijn toegankelijk voor alle leden die daarom verzoeken.

1.   Een transnationale producentenorganisatie heeft haar hoofdzetel in de lidstaat waar de organisatie het grootste deel van de overeenkomstig de artikelen 22 en 23 berekende waarde van de afgezette productie realiseert.

Als alternatief mag, als de betrokken lidstaten daarmee instemmen, de hoofdzetel worden gevestigd in de lidstaat waar de aangesloten producenten in meerderheid hun locatie hebben.

2.   Wanneer de transnationale producentenorganisatie een operationeel programma uitvoert en het grootste deel van de waarde van de afgezette productie op het moment van de aanvraag voor een nieuw operationeel programma wordt gerealiseerd in een andere lidstaat of wanneer de leden van de organisatie in meerderheid hun locatie in een andere lidstaat hebben dan die waar die transnationale producentenorganisatie haar hoofdzetel heeft, blijft de hoofdzetel tot het einde van de uitvoering van het nieuwe operationele programma in de lidstaat van dat moment.

Als aan het einde van de uitvoering van dat nieuwe operationele programma echter het grootste deel van de waarde van de afgezette productie nog wordt gerealiseerd of de leden van de organisatie nog in meerderheid hun locatie hebben in een andere lidstaat dan die waar de hoofdzetel zich op dat moment bevindt, wordt de hoofdzetel verplaatst naar die andere lidstaat, tenzij de betrokken lidstaten ermee instemmen dat de locatie van de hoofdzetel niet wordt gewijzigd.

3.   De lidstaat waar de transnationale producentenorganisatie haar hoofdzetel heeft, is verantwoordelijk voor:

1.   Bij fusies van producentenorganisaties neemt de producentenorganisatie die uit de fusie voortkomt, de rechten en plichten van de afzonderlijke gefuseerde producentenorganisaties over. De lidstaat zorgt ervoor dat de nieuwe producentenorganisatie aan alle erkenningscriteria voldoet, en wijst haar een nieuw nummer toe voor de toepassing van het systeem van unieke identificatie, als bedoeld in artikel 22 van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/892.

De uit de fusie voortkomende producentenorganisatie mag hetzij de programma's parallel en afzonderlijk uitvoeren tot 1 januari van het jaar na de fusie hetzij de operationele programma's samenvoegen zodra de fusie haar beslag krijgt.

Artikel 34 is van toepassing op gefuseerde operationele programma's.

2.   In afwijking van lid 1, tweede alinea, kunnen de lidstaten op basis van een naar behoren onderbouwd verzoek toestaan dat de operationele programma's parallel worden uitgevoerd tot het einde van de normale looptijd van die programma's.

1.   De lidstaten kunnen bepalen onder welke voorwaarden natuurlijke personen of rechtspersonen die geen producent zijn, als lid van een producentenorganisatie kunnen worden aanvaard.

2.   Bij de vaststelling van de in lid 1 bedoelde voorwaarden zorgen de lidstaten er met name voor dat het bepaalde in artikel 153, lid 2, onder c), en artikel 159, onder a), i), van Verordening (EU) nr. 1308/2013 in acht wordt genomen.

3.   De in lid 1 bedoelde natuurlijke personen of rechtspersonen mogen niet:

De lidstaten kunnen, met inachtneming van de in lid 1 bedoelde voorwaarden, het recht van deze natuurlijke of rechtspersonen om deel te nemen aan de stemming over besluiten inzake het actiefonds, beperken of verbieden.

1.   Wanneer een producentenorganisatie een juridische structuur heeft die haar in het kader van de toepasselijke nationale wetgeving verplicht tot democratische verantwoording, wordt voor de toepassing van deze verordening aangenomen dat aan dat vereiste is voldaan, tenzij de lidstaat anders bepaalt.

2.   Voor andere dan de in lid 1 bedoelde producentenorganisaties stellen de lidstaten een maximumpercentage stemrechten en aandelen of kapitaal vast waarover elke natuurlijke persoon of rechtspersoon mag beschikken in een producentenorganisatie. Het maximumpercentage stemrechten en aandelen of kapitaal bedraagt minder dan 50 % van de totale stemrechten en minder dan 50 % van de aandelen of het kapitaal.

In naar behoren gemotiveerde gevallen kunnen de lidstaten een hoger maximumpercentage aandelen of kapitaal vaststellen waarover een rechtspersoon mag beschikken in een producentenorganisatie, mits maatregelen worden vastgesteld die ervoor zorgen dat machtsmisbruik door deze rechtspersoon in elk geval wordt vermeden.

In afwijking van de eerste alinea wordt het door de lidstaat vastgestelde maximumpercentage aandelen of kapitaal dat de lidstaat op grond van de eerste alinea heeft vastgesteld, in het geval van producentenorganisaties die een operationeel programma ten uitvoer leggen op 17 mei 2014, pas van toepassing na afloop van dat operationele programma.

3.   De autoriteiten van de lidstaten voeren controles op de stemrechten en het aandelenbezit uit op basis van een risicoanalyse. Wanneer de leden van de producentenorganisatie zelf rechtspersonen zijn, omvatten deze controles ook de identiteit van de natuurlijke of rechtspersonen die aandelen of kapitaal in de leden bezitten.

4.   Wanneer een producentenorganisatie een duidelijk omschreven onderdeel van een rechtspersoon is, stellen de lidstaten maatregelen vast om de bevoegdheden op grond waarvan die rechtspersoon besluiten van de producentenorganisatie kan wijzigen, goedkeuren of afwijzen, te beperken of in te trekken.

1.   De lidstaten mogen unies van producentenorganisaties overeenkomstig artikel 156 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 erkennen voor de activiteit(en) met betrekking tot het product of de groep producten zoals vermeld in de erkenningsaanvraag, wanneer de unie van producentenorganisaties in staat is om die activiteit(en) op doeltreffende wijze te verrichten.

2.   Een unie van producentenorganisaties die op grond van artikel 156 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 is erkend, mag activiteiten of functies van een producentenorganisatie uitoefenen, zelfs wanneer de betrokken producten nog door haar leden worden afgezet.

3.   Een producentenorganisatie is voor een bepaald product of een bepaalde groep producten slechts lid van één unie van producentenorganisaties die een operationeel programma uitvoert.

4.   De lidstaten kunnen aanvullende voorschriften voor de erkenning van unies van producentenorganisaties vaststellen.

1.   De lidstaten kunnen bepalen onder welke voorwaarden natuurlijke personen of rechtspersonen die geen erkende producentenorganisatie zijn, lid mogen zijn van een unie van producentenorganisaties.

2.   Leden van een erkende unie van producentenorganisaties die geen erkende producentenorganisatie zijn, mogen niet:

De lidstaten kunnen het recht van die leden om over besluiten inzake operationele programma's te stemmen, toestaan, beperken of intrekken.

1.   Een transnationale unie van producentenorganisaties heeft haar hoofdzetel in de lidstaat waar de aangesloten producentenorganisaties het grootste deel van de afgezette productie realiseren.

Als alternatief mag, als de betrokken lidstaten daarmee instemmen, de hoofdzetel worden gevestigd in de lidstaat waar de aangesloten producentenorganisaties in meerderheid hun locatie hebben.

2.   Wanneer de transnationale unie van producentenorganisaties een operationeel programma uitvoert en het grootste deel van de waarde van de afgezette productie op het moment van de aanvraag voor een nieuw operationeel programma wordt gerealiseerd in een andere lidstaat of wanneer de aangesloten producentenorganisaties hun locatie in meerderheid in een andere lidstaat hebben dan die waar die transnationale unie haar hoofdzetel heeft, blijft de hoofdzetel tot het einde van de uitvoering van het nieuwe operationele programma in de lidstaat van dat moment.

Als aan het einde van de uitvoering van dat nieuwe operationele programma echter het grootste deel van de waarde van de afgezette productie nog wordt gerealiseerd of de aangesloten producentenorganisaties hun locatie in meerderheid nog in een andere lidstaat hebben dan die waar de hoofdzetel zich op dat moment bevindt, wordt de hoofdzetel verplaatst naar die andere lidstaat, tenzij de betrokken lidstaten ermee instemmen dat de locatie van de hoofdzetel niet wordt gewijzigd.

3.   De lidstaat waar de transnationale unie van producentenorganisaties haar hoofdzetel heeft, is verantwoordelijk voor:

1.   De waarde van de door een producentenorganisatie afgezette productie wordt berekend op basis van de door de producentenorganisatie en haar aangesloten producenten geproduceerde groenten en fruit waarvoor de producentenorganisatie is erkend. In de waarde van de afgezette productie mogen groenten en fruit worden meegerekend die niet aan de handelsnormen hoeven te voldoen, wanneer die normen niet van toepassing zijn.

De waarde van de door een unie van producentenorganisaties afgezette productie wordt berekend op basis van de door de unie van producentenorganisaties zelf en door haar aangesloten producentenorganisaties afgezette productie van groenten en fruit waarvoor de unie van producentenorganisaties is erkend. Bij het maken van deze berekening wordt dubbeltelling voorkomen.

2.   In de waarde van de afgezette productie wordt de waarde van verwerkte groenten en fruit of van enig ander product dat geen product van de groente- en fruitsector is, niet meegerekend.

Indien producentenorganisaties, unies van producentenorganisaties, daarbij aangesloten producenten of dochterondernemingen die voldoen aan het vereiste van 90 % als bedoeld in lid 8 van dit artikel, voor verwerking bestemde groenten en fruit zelf of via uitbesteding hebben verwerkt tot groente- en fruitproducten als bedoeld in bijlage I, deel X, bij Verordening (EU) nr. 1308/2013, of tot enig ander verwerkt product als bedoeld in dit artikel en nader omschreven in bijlage I bij deze verordening, wordt de waarde van de afgezette productie van voor verwerking bestemde groenten en fruit berekend als forfaitair percentage van de gefactureerde waarde van die verwerkte producten. Dit forfaitaire percentage bedraagt:

3.   De lidstaten mogen de producentenorganisaties toestaan de waarde van de bijproducten mee te rekenen in de waarde van de afgezette productie.

4.   De waarde van de afgezette productie omvat de waarde van de uit de markt genomen en overeenkomstig artikel 34, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 weggewerkte producten. De waarde wordt berekend op basis van de gemiddelde prijs waartegen de producentenorganisatie deze producten in de betrokken periode heeft afgezet.

5.   Alleen de productie van de producentenorganisatie en van de bij haar aangesloten producenten die door die producentenorganisatie is afgezet, wordt meegerekend in de waarde van de afgezette productie. De productie van de bij een bepaalde producentenorganisatie aangesloten producenten die wordt afgezet door een tweede, daartoe door die bepaalde producentenorganisatie aangewezen producentenorganisatie, wordt meegerekend in de waarde van de afgezette productie van de tweede producentenorganisatie. Daarbij wordt dubbeltelling voorkomen.

6.   Tenzij lid 8 van toepassing is, wordt de afgezette productie van groenten en fruit in het stadium „af producentenorganisatie” gefactureerd als in bijlage I, deel IX, bij Verordening (EU) nr. 1308/2013 opgenomen product dat is verwerkt en verpakt, exclusief:

7.   De waarde van de afgezette productie kan ook worden berekend in het stadium „af unie van producentenorganisaties”, op dezelfde grondslag als is aangegeven in lid 6.

8.   De waarde van de afgezette productie kan ook worden berekend in het stadium „af dochteronderneming”, op dezelfde grondslag als is aangegeven in lid 6, op voorwaarde dat ten minste 90 % van de aandelen of het kapitaal van de dochteronderneming in handen is van:

9.   Bij uitbesteding wordt de waarde van de afgezette productie berekend in het stadium „af producentenorganisatie” en omvat deze de toegevoegde economische waarde van de activiteit die de producentenorganisatie heeft uitbesteed aan haar leden, aan derde partijen of aan een andere dan een in lid 8 bedoelde dochteronderneming.

10.   Wanneer de productie als gevolg van een natuurramp, weersomstandigheden, dier- of plantenziekten of plagen afneemt, mogen de op grond daarvan door de verzekering uitgekeerde vergoedingen in het kader van oogstverzekeringsacties uit hoofde van hoofdstuk III, afdeling 7, of door de producentenorganisatie beheerde gelijkwaardige acties worden meegeteld in de waarde van de afgezette productie.

1.   De lidstaten stellen voor elke producentenorganisatie een referentieperiode van twaalf maanden vast die niet eerder begint dan op 1 januari drie jaar vóór het jaar waarvoor de steun wordt gevraagd, en uiterlijk afloopt op 31 december van het jaar dat voorafgaat aan het jaar waarvoor de steun wordt gevraagd.

De referentieperiode van twaalf maanden is het boekjaar van de betrokken producentenorganisatie.

De methode voor de vaststelling van de referentieperiode mag gedurende de looptijd van een operationeel programma niet worden gewijzigd, tenzij daarvoor gegronde redenen worden aangevoerd.

2.   Het in artikel 34, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 genoemde maximum voor de financiële bijstand van de Unie wordt jaarlijks berekend op basis van de waarde van de afgezette productie tijdens de referentieperiode van de producenten die bij de producentenorganisatie of unie van producentenorganisaties zijn aangesloten op 1 januari van het jaar waarvoor de steun wordt gevraagd.

3.   Als alternatief voor de in lid 2 beschreven methode kunnen de lidstaten voor niet-transnationale producentenorganisaties of unies van producentenorganisaties besluiten om de feitelijke waarde van de afgezette productie in de betrokken referentieperiode van de producentenorganisatie of unie van producentenorganisaties te gebruiken. In dat geval is het voorschrift van toepassing op alle niet-transnationale producentenorganisaties en unies van producentenorganisaties in die lidstaat.

4.   Indien de waarde van een product met ten minste 35 % is gedaald door omstandigheden waarvoor de producentenorganisatie niet verantwoordelijk is en waarop zij geen vat heeft, wordt ervan uitgegaan dat de waarde van de afgezette productie van dat product 65 % van de waarde van het betrokken product in de voorgaande referentieperiode bedraagt.

De producentenorganisatie licht de in de eerste alinea bedoelde redenen toe ten genoegen van de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat.

Dit lid geldt ook voor het bepalen van de inachtneming van de minimumwaarde van de afgezette productie waarin artikel 9 voorziet.

5.   Wanneer historische gegevens over de afgezette productie voor recentelijk erkende producentenorganisaties ontoereikend zijn voor de toepassing van lid 1, is de waarde van de afgezette productie de waarde van de afzetbare productie die de producentenorganisatie met het oog op haar erkenning heeft opgegeven.

1.   De financiële bijdragen in het actiefonds als bedoeld in artikel 32, lid 1, onder a), van Verordening (EU) nr. 1308/2013 worden bepaald door de producentenorganisatie of unie van producentenorganisaties.

2.   Alle aangesloten producenten of aangesloten organisaties hebben de gelegenheid om gebruik te maken van het actiefonds en op democratische wijze deel te nemen aan de besluitvorming over het gebruik van het actiefonds van de producentenorganisatie of unie van producentenorganisaties en over de financiële bijdragen in de actiefondsen.

3.   Ingevolge de statuten van een producentenorganisatie of een unie van producentenorganisaties zijn de aangesloten producenten of aangesloten organisaties verplicht de financiële bijdragen overeenkomstig haar statuten te betalen voor de oprichting en de financiering van het in artikel 32 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 bedoelde actiefonds.

1.   De producentenorganisaties en unies van producentenorganisaties melden de lidstaat die de erkenning heeft verleend, uiterlijk op 15 september, samen met de operationele programma's of de verzoeken tot goedkeuring van wijzigingen daarvan, de geraamde bedragen van de financiële bijstand van de Unie en de bijdrage van haar leden en van de producentenorganisatie of unie zelf in de actiefondsen voor het volgende jaar.

De lidstaten mogen een latere uiterste datum dan 15 september vaststellen.

2.   Het geraamde bedrag van de actiefondsen wordt berekend op basis van de operationele programma's en de waarde van de afgezette productie. De berekening wordt opgesplitst in uitgaven voor crisispreventie- en crisisbeheersmaatregelen enerzijds en uitgaven voor andere maatregelen anderzijds.

1.   De in artikel 36, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 bedoelde nationale strategie, die ook het in artikel 36, lid 1, van die verordening bedoelde nationale kader bevat, wordt vastgesteld vóór de jaarlijkse indiening van de ontwerpen van operationele programma's. Het nationale kader wordt eerst bij de Commissie ingediend en, na eventuele wijziging ervan overeenkomstig artikel 36, lid 1, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 1308/2013, in de nationale strategie opgenomen.

De nationale strategie kan worden onderverdeeld in regionale elementen.

2.   Naast de in artikel 36, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 genoemde elementen bevat de nationale strategie ook alle besluiten en bepalingen die de lidstaat voor de toepassing van de artikelen 152 tot en met 165 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 heeft vastgesteld.

3.   De opstelling van de nationale strategie omvat een analyse van de uitgangssituatie die wordt uitgevoerd onder de verantwoordelijkheid van de lidstaat.

Deze analyse formuleert de prioritaire behoeften, de doelstellingen, de verwachte resultaten en de gekwantificeerde streefcijfers en toetst deze aan de uitgangssituatie.

De analyse vermeldt ook de instrumenten en acties om die doelen te halen.

4.   De lidstaten monitoren en evalueren de nationale strategie en de uitvoering ervan via operationele programma's.

De nationale strategie kan vóór de jaarlijkse indiening van de ontwerpen van operationele programma's worden gewijzigd.

5.   Om een evenwicht tussen de verschillende maatregelen te waarborgen, vermelden de lidstaten in de nationale strategie per maatregel of soort actie de maximumpercentages voor financiering uit het actiefonds.

1.   Wanneer in het kader van een plattelandsontwikkelingsprogramma of plattelandsontwikkelingsprogramma's van een lidstaat bijstand is verleend aan concrete acties die identiek zijn aan acties die in aanmerking zouden kunnen komen voor bijstand in het kader van Verordening (EU) nr. 1308/2013, zorgt die lidstaat ervoor dat een begunstigde voor een bepaalde actie slechts bijstand kan ontvangen op grond van één regeling.

Wanneer een lidstaat dergelijke concrete acties in zijn plattelandsontwikkelingsprogramma of plattelandsontwikkelingsprogramma's opneemt, zorgt hij ervoor dat de nationale strategie de waarborgen, bepalingen en controles vermeldt die zijn ingevoerd om dubbele financiering van dezelfde actie of concrete actie te voorkomen.

2.   Producentenorganisaties waaraan de in artikel 27 van Verordening (EU) nr. 1305/2013 of artikel 19 van Verordening (EU) nr. 702/2014 van de Commissie (9) bedoelde bijstand is verleend, voeren in dezelfde periode geen operationeel programma uit.

3.   In voorkomend geval en onverminderd artikel 34, leden 1 en 3, en artikel 35 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 mag het steunniveau voor onder die verordening vallende maatregelen niet hoger zijn dan dat voor maatregelen in het kader van het plattelandsontwikkelingsprogramma.

4.   Bijstand voor milieuacties die identiek zijn aan agromilieuklimaatverbintenissen of verbintenissen op het gebied van biologische landbouw als bedoeld in respectievelijk artikel 28 en artikel 29 van Verordening (EU) nr. 1305/2013, blijft beperkt tot maximumbedragen die in bijlage II bij die verordening zijn vermeld voor agromilieuklimaatbetalingen of voor betalingen voor biologische landbouw. Deze bedragen mogen in naar behoren onderbouwde gevallen worden verhoogd om rekening te houden met specifieke omstandigheden die moeten worden gemotiveerd in de nationale strategie en in de operationele programma's van de producentenorganisaties.

5.   Het bepaalde in lid 4 geldt niet voor milieuacties die niet direct of indirect betrekking hebben op een specifiek perceel.

6.   Wanneer producentenorganisaties, unies van producentenorganisaties of brancheorganisaties bijstand ontvangen uit hoofde van afzetbevorderingsprogramma's die in het kader van Verordening (EU) nr. 1144/2014 van het Europees Parlement en de Raad (10) zijn goedgekeurd, zorgen de lidstaten ervoor dat een begunstigde voor een bepaalde actie slechts bijstand kan ontvangen op grond van één regeling.

1.   Operationele programma's omvatten geen acties of uitgaven die in bijlage II zijn vermeld. Bijlage III bevat een niet-uitputtende lijst van subsidiabele acties.

2.   Uitgaven uit hoofde van subsidiabele operationele programma's worden beperkt tot de daadwerkelijk gemaakte kosten. Wel mogen de lidstaten in de volgende gevallen forfaitaire standaardtarieven of schalen van eenheidskosten vaststellen:

Daarnaast kunnen de lidstaten besluiten om gedifferentieerde schalen van eenheidskosten te gebruiken waarin rekening wordt gehouden met regionale of lokale kenmerken.

De lidstaten evalueren de forfaitaire standaardtarieven of schalen van eenheidskosten ten minste om de vijf jaar.

3.   De lidstaten zorgen ervoor dat de desbetreffende berekeningen adequaat en nauwkeurig zijn en vooraf zijn vastgesteld op basis van een eerlijke, billijke en verifieerbare berekening. Daartoe wordt door de lidstaten:

4.   Een actie is slechts subsidiabel indien de producten waarvoor de producentenorganisatie is erkend, meer dan 50 % van de waarde uitmaken van de producten die onder die actie vallen. Daarnaast zijn de betrokken producten afkomstig van de leden van de producentenorganisatie of van bij een andere producentenorganisatie of unie van producentenorganisaties aangesloten producenten. De artikelen 22 en 23 zijn van overeenkomstige toepassing op de berekening van de waarde.

5.   Investeringen in materiële activa brengen de volgende verbintenissen mee:

De lidstaten mogen evenwel voor de toepassing van het bepaalde in de eerste alinea, onder b), bepalen dat een andere periode geldt dan de fiscale afschrijvingsperiode. Een dergelijke periode wordt vermeld en naar behoren gemotiveerd in hun nationale strategie en bestrijkt ten minste de in artikel 71, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (11) bedoelde periode.

6.   Investeringen, ook die in het kader van leaseovereenkomsten, mogen via het actiefonds worden gefinancierd in één bedrag of in identieke tranches zoals goedgekeurd in het operationele programma. De lidstaten mogen in naar behoren gemotiveerde gevallen wijzigingen van het operationele programma goedkeuren die voorzien in een nieuwe verdeling van de tranches.

Indien de fiscale afschrijvingsperiode van een investering langer is dan de looptijd van het operationele programma, mag deze ook voor het volgende operationele programma in aanmerking worden genomen.

Bij vervanging van investeringen wordt de restwaarde van de vervangen investeringen:

Indien de investering vóór het einde van de in lid 5 bedoelde periode wordt verkocht, maar niet wordt vervangen, wordt de Uniesteun die is betaald voor de financiering van de investering, teruggevorderd en teruggestort in het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) naar evenredigheid van het aantal volledige jaren dat tot het einde van de in lid 5, eerste alinea, onder b), bedoelde periode resteert.

7.   Acties, waaronder investeringen, die bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het operationele programma, mogen worden uitgevoerd op individuele bedrijven of locaties van aangesloten producenten van de producentenorganisatie, unie van producentenorganisaties of hun dochterondernemingen die voldoen aan het vereiste van 90 % als bedoeld in artikel 22, lid 8, ook wanneer de acties worden uitbesteed aan leden van de producentenorganisatie of unie van producentenorganisaties.

Indien de aangesloten producent de producentenorganisatie verlaat, zorgen de lidstaten ervoor dat de investering of de restwaarde ervan door de producentenorganisatie wordt teruggevorderd en in het laatste geval aan het actiefonds wordt toegevoegd.

In naar behoren gemotiveerde gevallen kunnen de lidstaten bepalen dat de producentenorganisatie er niet toe verplicht is de investering of de restwaarde ervan terug te vorderen.

8.   Acties, waaronder investeringen, die verband houden met de omzetting van groenten en fruit in verwerkte groenten en fruit, kunnen in aanmerking komen voor bijstand indien die acties en investeringen gericht zijn op de verwezenlijking van de in artikel 33, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 vermelde doelen, met inbegrip van die welke in artikel 160 van die verordening worden bedoeld, en op voorwaarde dat deze zijn opgenomen in de in artikel 36 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 bedoelde nationale strategie.

9.   Investeringen in niet-tastbare activa kunnen in aanmerking komen voor bijstand indien die investeringen gericht zijn op de verwezenlijking van de in artikel 33, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 vermelde doelen, met inbegrip van die welke in artikel 160 van die verordening worden bedoeld, en op voorwaarde dat deze zijn opgenomen in de in artikel 36 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 bedoelde nationale strategie.

1.   De lidstaten mogen toestaan dat de aangesloten producenten van unies van producentenorganisaties die geen producentenorganisaties, maar leden van dergelijke unies uit hoofde van artikel 20 zijn, de maatregelen van de unie van producentenorganisaties financieren naar evenredigheid van de bijdrage van de aangesloten producentenorganisaties.

2.   De artikelen 30, 31, 33 en 34 van deze verordening en de artikelen 4 tot en met 7 van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/892 zijn van overeenkomstige toepassing op de operationele programma's van unies van producentenorganisaties. Het in artikel 4, lid 1, onder b), van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/892 bedoelde evenwicht tussen de activiteiten is echter niet vereist voor operationele deelprogramma's van unies van producentenorganisaties.

3.   Het plafond voor de uitgaven voor crisispreventie en -beheer, als bedoeld in artikel 33, lid 3, vierde alinea, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 wordt, in het kader van de operationele programma's van unies van producentenorganisaties, berekend op het niveau van elke aangesloten producentenorganisatie.

1.   De lidstaten:

2.   De lidstaten nemen hun besluit over de operationele programma's en actiefondsen uiterlijk op 15 december van het jaar waarin deze zijn ingediend.

De lidstaten melden dat besluit uiterlijk op 15 december aan de betrokken producentenorganisaties.

Een dergelijk besluit mag evenwel om gegronde redenen na die datum worden genomen, maar uiterlijk op 20 januari na de datum van indiening. In het goedkeuringsbesluit kan worden bepaald dat de uitgaven met ingang van 1 januari na de datum van indiening subsidiabel zijn.

1.   Producentenorganisaties kunnen een verzoek indienen om in de operationele programma's wijzigingen, inclusief betreffende de looptijd, aan te brengen voor de daaropvolgende jaren. De lidstaten stellen uiterste data voor de indiening en goedkeuring van dergelijke verzoeken vast zodat de goedgekeurde wijzigingen vanaf 1 januari van het jaar daarop van toepassing zijn.

Dergelijke verzoeken mogen om gegronde redenen na de door de lidstaten vastgestelde uiterste data worden goedgekeurd, maar uiterlijk op 20 januari na het jaar van het verzoek. In het goedkeuringsbesluit kan worden bepaald dat de uitgaven met ingang van 1 januari na de datum van indiening van het verzoek subsidiabel zijn.

2.   De lidstaten kunnen wijzigingen van de operationele programma's in de loop van het jaar toestaan onder door hen te bepalen voorwaarden. De besluiten inzake die wijzigingen worden genomen uiterlijk op 20 januari van het jaar dat volgt op het jaar waarin om een wijziging is verzocht.

De lidstaten kunnen producentenorganisaties in de loop van het jaar toestaan om:

De lidstaten stellen vast onder welke voorwaarden operationele programma's tijdens het jaar mogen worden gewijzigd zonder voorafgaande goedkeuring door de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat. Deze wijzigingen komen slechts voor steun in aanmerking voor zover de producentenorganisatie ze onverwijld aan de bevoegde autoriteit meedeelt.

De lidstaten kunnen in het geval van fusies van producentenorganisaties als bedoeld in artikel 15, lid 1, de in de tweede alinea, onder c), bedoelde percentages wijzigen.

3.   Elk wijzigingsverzoek gaat vergezeld van bewijsstukken waarin de reden voor en de aard en de gevolgen van de voorgestelde wijzigingen nader zijn omschreven.

1.   De lidstaten kunnen producentenorganisaties toestaan een voorschot te vragen ten bedrage van een gedeelte van de steun. Dat voorschot komt overeen met de verwachte uitgaven voor het operationele programma in de periode van drie of vier maanden die begint in de maand waarin de aanvraag voor een voorschot wordt ingediend.

De lidstaten stellen de voorwaarden vast die waarborgen dat de financiële bijdragen in het actiefonds zijn geheven overeenkomstig de artikelen 24 en 25 en dat eerdere voorschotten en de overeenkomstige bijdrage van de producentenorganisatie daadwerkelijk zijn besteed.

2.   Aanvragen om vrijgave van de zekerheden mogen, vergezeld van de nodige bewijsstukken, zoals facturen en documenten waaruit blijkt dat de betalingen zijn verricht, worden ingediend tijdens het lopende programmajaar.

De vrijgegeven zekerheden bedragen maximaal 80 % van de betaalde voorschotten.

3.   Bij niet-naleving van de operationele programma's of bij ernstig verzuim van de in artikel 5, onder b) en c), van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/892 bedoelde verplichtingen wordt de zekerheid verbeurd, onverminderd andere op grond van hoofdstuk V, afdeling 3, van deze titel toe te passen administratieve sancties.

Indien aan andere eisen niet wordt voldaan, wordt de zekerheid naar evenredigheid van de ernst van de geconstateerde onregelmatigheid verbeurd.

1.   Indien een producentenorganisatie of unie van producentenorganisaties de uitvoering van haar operationele programma vóór het einde van de geplande looptijd ervan stopzet, worden geen verdere betalingen aan die organisatie of unie gedaan voor acties die na de datum van stopzetting worden uitgevoerd.

2.   De steun die vóór de stopzetting van het operationele programma is ontvangen voor subsidiabele acties, wordt niet teruggevorderd, mits:

3.   De financiële bijstand van de Unie voor meerjarige verbintenissen, zoals milieuacties, wordt teruggevorderd en teruggestort in het ELGF wanneer de langetermijndoelstellingen en verwachte baten niet kunnen worden gerealiseerd als gevolg van de onderbreking van de maatregel.

4.   Dit artikel is van overeenkomstige toepassing op de vrijwillige beëindiging van een erkenning, de intrekking van een erkenning en de ontbinding van de producentenorganisatie of unie van producentenorganisaties.

5.   Onverschuldigd betaalde steun wordt teruggevorderd overeenkomstig artikel 67.

1.   De lidstaten nemen in hun nationale strategie de lijst op van subsidiabele investeringen die erop gericht zijn het beheer van de afgezette volumes efficiënter te maken, als bedoeld in artikel 33, lid 3, eerste alinea, onder a), van Verordening (EU) nr. 1308/2013.

2.   De lidstaten verlangen vóór de goedkeuring van de operationele programma's met acties die verband houden met de in lid 1 bedoelde investeringen, een motivering waaruit blijkt dat de voorgestelde investering geschikt is om een crisis op doeltreffende wijze te voorkomen of haar beter te kunnen doorstaan.

1.   De lidstaten stellen nadere bepalingen vast voor bijstand voor de administratieve kosten van het opzetten van onderlinge fondsen als bedoeld in artikel 33, lid 3, eerste alinea, onder d), van Verordening (EU) nr. 1308/2013.

2.   De in het eerste lid bedoelde bijstand omvat zowel de financiële bijstand van de Unie als de bijdrage van de producentenorganisatie. Het totale bedrag van die bijstand is niet hoger dan 5 %, 4 % en 2 % van de bijdrage van de producentenorganisatie in respectievelijk het eerste, het tweede en het derde jaar van de werking van het onderlinge fonds.

3.   Een producentenorganisatie mag de in lid 1 bedoelde bijstand slechts één keer en uitsluitend in de eerste drie jaar van de werking van het fonds ontvangen. Wanneer een producentenorganisatie slechts in het tweede of het derde jaar van de werking van het fonds bijstand aanvraagt, bedraagt deze bijstand respectievelijk 4 % en 2 %.

4.   De lidstaten mogen maxima vaststellen voor de bedragen die een producentenorganisatie mag ontvangen als bijstand voor de administratieve kosten van het opzetten van onderlinge fondsen.

1.   Wanneer de lidstaten in hun nationale strategie de herbeplanting van boomgaarden na verplichte rooiing om sanitaire of fytosanitaire redenen, als bedoeld in artikel 33, lid 3, eerste alinea, onder e), van Verordening (EU) nr. 1308/2013 opnemen, voldoen de maatregelen aan Richtlijn 2000/29/EG van de Raad (12).

2.   De herbeplanting van boomgaarden vertegenwoordigt niet meer dan 20 % van de totale uitgaven in het kader van operationele programma's. De lidstaten kunnen besluiten een lager percentage vast te stellen.

1.   Het in artikel 34, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 genoemde maximumpercentage van 5 % van het volume van de afgezette productie wordt berekend op basis van het wiskundige gemiddelde van de totale volumes van de producten waarvoor de producentenorganisatie is erkend en die tijdens de vorige drie jaar door de producentenorganisatie zijn afgezet.

2.   Voor recentelijk erkende producentenorganisaties wordt gebruikgemaakt van de volgende gegevens over de verkoopseizoenen die aan de erkenning voorafgingen:

1.   Producentenorganisaties en unies van producentenorganisaties melden de bevoegde autoriteiten van de lidstaten vooraf langs schriftelijke of elektronische weg dat zij van plan zijn om producten uit de markt te nemen.

Deze melding bevat met name de lijst van de uit de markt te nemen producten en de belangrijkste kenmerken van die producten volgens de betrokken handelsnormen, een raming van de hoeveelheid van elk betrokken product, de beoogde bestemming van de uit de markt genomen producten en de plaats waar zij overeenkomstig artikel 29 van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/892 kunnen worden geïnspecteerd.

De melding bevat een schriftelijke verklaring dat de uit de markt te nemen producten voldoen aan de in artikel 15 van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/892 bedoelde toepasselijke handelsnormen of minimumeisen.

2.   De lidstaten stellen nadere voorschriften voor producentenorganisaties en unies van producentenorganisaties vast inzake de in lid 1 bedoelde meldingen, met name wat de termijnen betreft.

1.   De bijstand voor het uit de markt nemen van producten, waaronder zowel de financiële bijstand van de Unie als de bijdrage van de producentenorganisatie vallen, is niet hoger dan de bedragen die in bijlage IV zijn vermeld.

Voor producten die niet in bijlage IV zijn genoemd, stellen de lidstaten maximumbedragen aan bijstand vast, waaronder zowel de financiële bijstand van de Unie als de bijdrage van de producentenorganisatie vallen, op een niveau dat niet hoger is dan 40 % van de gemiddelde marktprijzen over de voorgaande vijf jaar in het geval van gratis verstrekking en op een niveau dat hoger is dan 30 % van de gemiddelde marktprijzen over de voorgaande vijf jaar voor andere bestemmingen dan gratis verstrekking.

Wanneer een producentenorganisatie van derden een vergoeding voor de uit de markt genomen producten heeft ontvangen, wordt een bedrag dat gelijk is aan de ontvangen vergoeding, in mindering gebracht op de in de eerste alinea bedoelde bijstand. Om voor bijstand in aanmerking te komen, mogen de betrokken producten niet opnieuw in het commerciële circuit voor groenten en fruit terechtkomen.

2.   Niet meer dan 5 % van het volume van de productie van een bepaald product dat een bepaalde producentenorganisatie afzet, wordt uit de markt worden genomen. Hoeveelheden die worden weggewerkt op een van de in artikel 34, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 genoemde wijzen of op een andere door de lidstaten krachtens artikel 46, lid 2, van de onderhavige verordening goedgekeurde wijze tellen echter niet mee in dit percentage.

Het volume van de afgezette productie als bedoeld in de eerste alinea, wordt berekend als het gemiddelde van het volume van de in de voorafgaande drie jaren afgezette productie. Indien deze informatie niet beschikbaar is, wordt gebruikgemaakt van het volume van de afgezette productie waarvoor de producentenorganisatie is erkend.

Het in de eerste alinea genoemde percentage is een jaargemiddelde over een periode van drie jaar, bestaande uit het jaar in kwestie en de voorafgaande twee jaar, dat in een gegeven jaar met ten hoogste 5 procentpunten mag worden overschreden.

3.   De financiële bijstand van de Unie voor uit de markt genomen hoeveelheden groenten en fruit die worden weggewerkt of gratis worden verstrekt aan in artikel 34, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 bedoelde liefdadigheidsinstellingen en -organisaties, wordt slechts gebruikt voor de betaling van de weggewerkte producten overeenkomstig lid 1 van het onderhavige artikel en voor de betaling van de in artikel 16, lid 1, en artikel 17, lid 1, van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/892 bedoelde kosten.

1.   De lidstaten bepalen de toegestane bestemmingen van uit de markt genomen producten. Zij stellen bepalingen vast die ervoor zorgen dat het uit de markt nemen van producten noch de bestemming van de betrokken producten negatieve ecologische of fytosanitaire gevolgen hebben.

2.   De in lid 1 van het onderhavige artikel bedoelde bestemmingen omvatten de gratis verstrekking als bedoeld in artikel 34, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1308/2013, en andere door de lidstaten goedgekeurde gelijkwaardige bestemmingen.

De lidstaten mogen de in artikel 34, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 bedoelde liefdadigheidsinstellingen en -organisaties op hun verzoek toestaan de eindontvangers van de uit de markt genomen producten om een bijdrage te vragen.

Naast de verplichtingen uit hoofde van artikel 47, lid 1, voeren de betrokken liefdadigheidsorganisaties en -instellingen, wanneer zij die toestemming hebben gekregen, een financiële boekhouding voor de concrete actie in kwestie.

De begunstigden van de gratis verstrekking van groenten en fruit mogen de verwerkers van de betrokken producten in natura betalen, wanneer met die betaling enkel de verwerkingskosten worden vergoed en wanneer de lidstaat waar de betaling wordt verricht, regels heeft vastgesteld die ervoor zorgen dat de verwerkte producten bestemd zijn om door de in de tweede alinea bedoelde eindontvangers te worden geconsumeerd.

De lidstaten nemen de nodige maatregelen om de contacten en de samenwerking te vergemakkelijken tussen de producentenorganisaties en de door de lidstaten goedgekeurde liefdadigheidsinstellingen en -organisaties als bedoeld in artikel 34, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1308/2013.

3.   Levering van producten aan de verwerkende industrie is mogelijk. De lidstaten stellen nadere bepalingen vast die ervoor zorgen dat dit voor de betrokken bedrijfstakken in de Unie of voor ingevoerde producten geen verstoring van de mededinging veroorzaakt en dat de uit de markt genomen producten niet opnieuw in het commerciële circuit terechtkomen. Uit distillatie verkregen alcohol wordt uitsluitend gebruikt voor industriële of energiedoeleinden.

1.   De in artikel 34, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 bedoelde ontvangers van uit de markt genomen producten:

De lidstaten kunnen bepalen dat de ontvangers geen boekhouding hoeven te voeren als bedoeld in de eerste alinea, onder b), als zij geringe hoeveelheden ontvangen die onder een maximum liggen dat door de lidstaten wordt bepaald op basis van een gedocumenteerde risicoanalyse.

2.   De ontvangers van voor andere bestemmingen uit de markt genomen producten:

1.   Groen oogsten en niet oogsten als bedoeld in artikel 33, lid 3, eerste alinea, onder g), van Verordening (EU) nr. 1308/2013 vullen de normale teeltpraktijken aan als een daarvan verschillende praktijk.

2.   Nadat de concrete actie heeft plaatsgevonden, worden groenten en fruit die groen zijn geoogst of niet zijn geoogst, in hetzelfde groeiseizoen niet gebruikt voor verdere productiedoeleinden.

3.   Maatregelen voor groen oogsten worden niet genomen met betrekking tot groenten en fruit waarvan de normale oogst al is begonnen, en maatregelen voor niet oogsten worden niet genomen wanneer het betrokken areaal tijdens de gewone productiecyclus al commerciële productie heeft opgeleverd.

De eerste alinea is niet van toepassing wanneer de groente- en fruitplanten een oogstperiode van meer dan één maand hebben. In zulke gevallen wordt met de in lid 4 bedoelde bedragen enkel de in de zes weken na de concrete actie voor groen oogsten en niet oogsten te oogsten productie vergoed. Nadat de actie heeft plaatsgevonden, worden deze groente- en fruitplanten in hetzelfde groeiseizoen niet gebruikt voor verdere productiedoeleinden.

Voor de toepassing van de tweede alinea kunnen de lidstaten de toepassing van maatregelen voor groen oogsten en niet oogsten verbieden indien, in het geval van groen oogsten, een aanzienlijk deel van de normale oogst heeft plaatsgevonden en, in het geval van niet oogsten, een aanzienlijk deel van de commerciële productie reeds is weggenomen. Een lidstaat die voornemens is deze bepaling toe te passen, legt in zijn nationale strategie vast wat hij als een aanzienlijk deel beschouwd.

Groen oogsten en niet oogsten worden niet toegepast voor hetzelfde product en hetzelfde areaal in een bepaald jaar, behalve voor de doeleinden van de tweede alinea, overeenkomstig welke beide concrete acties gelijktijdig mogen worden toegepast.

4.   Bijstand voor groen oogsten wordt slechts verleend voor producten die fysiek op de velden aanwezig zijn en daadwerkelijk groen worden geoogst. De voor groen oogsten en niet oogsten betaalde vergoedingen, waaronder zowel de financiële bijstand van de Unie als de bijdrage van de producentenorganisatie vallen, zijn hectarebetalingen die de lidstaat in het kader van artikel 49, eerste alinea, onder a), vaststelt op een niveau dat niet meer dekt dan 90 % van het maximale bijstandsniveau voor het uit de markt nemen van producten dat van toepassing is op het uit de markt nemen van producten voor andere bestemmingen dan gratis verstrekking als bedoeld in artikel 34, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1308/2013.

5.   Producentenorganisaties en unies van producentenorganisaties melden de bevoegde autoriteiten van de lidstaten vooraf langs schriftelijke of elektronische weg dat zij van plan zijn om groen te oogsten of niet te oogsten.

1.   De lidstaten stellen nadere bepalingen vast voor de uitvoering van oogstverzekeringsacties, met inbegrip van bepalingen die voorkomen dat de oogstverzekeringsacties de mededinging op de verzekeringsmarkt verstoren.

2.   De lidstaten mogen aanvullende nationale financiering verlenen voor onder het actiefonds vallende oogstverzekeringsacties. De totale overheidsbijstand voor oogstverzekeringen bedraagt evenwel niet meer dan:

Het in de eerste alinea, onder b), vastgestelde maximum geldt ook voor gevallen waarin de financiële bijstand van de Unie in het kader van het actiefonds normaliter 60 % bedraagt op grond van artikel 34, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1308/2013.

3.   Oogstverzekeringsacties hebben geen betrekking op verzekeringsuitkeringen die meer dan 100 % van het door de producent geleden inkomensverlies dekken, inclusief vergoedingen die de producent ontvangt op grond van andere bijstandsregelingen voor het verzekerde risico.

1.   De lidstaten melden elke woensdag uiterlijk om 12.00 uur (plaatselijke tijd Brussel) aan de Commissie welke gemiddelde prijzen voor de in bijlage VI genoemde groenten en fruit in de voorgaande week zijn genoteerd, wanneer er gegevens beschikbaar zijn.

Voor groenten en fruit die onder de in deel A van bijlage I bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 vermelde algemene handelsnorm vallen, worden slechts de prijzen van de producten die aan die norm voldoen, gemeld, terwijl voor producten die onder een in deel B van die bijlage vermelde specifieke handelsnorm vallen, slechts de genoteerde prijzen van producten van klasse I worden gemeld.

De lidstaten melden één enkele gewogen gemiddelde prijs per type en variëteit van het product, per grootteklasse en per presentatie conform bijlage VI bij de onderhavige verordening. Wanneer de genoteerde prijzen betrekking hebben op andere types, variëteiten, grootteklassen of presentatievormen dan die in die bijlage, melden de lidstaten aan de Commissie met welke types, variëteiten, grootteklassen en presentatievormen van de producten de prijzen overeenkomen.

Gemeld worden de prijzen af verpakkingsstation van gesorteerde, verpakte en eventueel op pallets aangeboden producten, uitgedrukt in EUR per 100 kg nettogewicht.

2.   De lidstaten wijzen in het gebied waar de betrokken groenten en fruit worden geproduceerd, representatieve markten aan. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de representatieve markten en het gewicht ervan in het gemiddelde bij de eerste melding of bij een wijziging van de representatieve markten. De lidstaten mogen op vrijwillige basis andere prijzen melden.

1.   De operationele programma's en de nationale strategieën worden gemonitord en geëvalueerd om na te gaan in hoever en hoe efficiënt en doeltreffend vooruitgang wordt geboekt bij de verwezenlijking van de doelen van de operationele programma's.

2.   Vooruitgang, efficiëntie en doeltreffendheid worden beoordeeld aan de hand van een in bijlage II bij Uitvoeringsverordening (EU) 2017/892 opgenomen lijst van gemeenschappelijke prestatie-indicatoren die betrekking hebben op de uitgangssituatie, de input (financiële uitvoering), de output, de resultaten en de impact van de uitgevoerde operationele programma's.

3.   De lidstaten mogen in hun nationale strategie aanvullende indicatoren opnemen.

1.   De producentenorganisaties en unies van producentenorganisaties zetten een systeem op waarbij informatie wordt verzameld, geregistreerd en bijgehouden voor de samenstelling van de toepasselijke indicatoren voor de monitoring en evaluatie van de operationele programma's.

2.   De monitoringexercitie wordt zodanig verricht dat op basis van de resultaten ervan:

3.   De evaluatie neemt de vorm aan van een verslag in het voorlaatste jaar van uitvoering van het operationele programma als bedoeld in artikel 21, lid 4, van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/892.

In de evaluatie-exercitie wordt nagegaan welke vooruitgang is geboekt ten aanzien van de brede doelstellingen van het programma. Daartoe wordt gebruikgemaakt van de gemeenschappelijke prestatie-indicatoren die betrekking hebben op de uitgangssituatie, de output en de resultaten.

In voorkomend geval omvat de evaluatie een kwalitatieve beoordeling van de resultaten en de impact van de milieuacties die gericht zijn op:

De resultaten van de exercitie worden gebruikt om:

Het evaluatieverslag wordt bij het betrokken, in artikel 21, lid 2, van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/892 bedoelde jaarverslag gevoegd.

1.   De lidstaten zetten een systeem op waarbij informatie in elektronische vorm wordt verzameld, geregistreerd en bijgehouden voor de samenstelling van de in artikel 56 genoemde indicatoren. Daartoe maken zij gebruik van de informatie van de producentenorganisaties en unies van producentenorganisaties over de monitoring en evaluatie van hun operationele programma's.

2.   De monitoring heeft tot doel continu na te gaan welke vooruitgang is geboekt bij de verwezenlijking van de doelen van de operationele programma's. Daartoe wordt gebruikgemaakt van de informatie in de jaarverslagen van de producentenorganisaties en unies van producentenorganisaties. De monitoringexercitie wordt zodanig verricht dat op basis van de resultaten ervan:

3.   In het kader van de evaluatie wordt beoordeeld welke vooruitgang is geboekt ten aanzien van de brede doelstellingen van de strategie. Daartoe wordt gebruikgemaakt van de resultaten van de monitoring en evaluatie van de operationele programma's, zoals vermeld in de door de producentenorganisaties ingediende jaarverslagen en verslagen over het voorlaatste jaar. De resultaten van de evaluatie worden gebruikt om:

De evaluatie omvat een in 2020 uitgevoerde evaluatie-exercitie. De resultaten ervan maken deel uit van hetzelfde nationale jaarverslag als bedoeld in artikel 54, onder b). Het verslag bevat een analyse van het niveau van benutting van de financiële middelen, de efficiëntie en doeltreffendheid van de uitgevoerde operationele programma's en een beoordeling van de effecten en de impact van deze programma's, getoetst aan de doelen, streefcijfers en maatregelen van de strategie en, in voorkomend geval, aan andere, in artikel 33, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 omschreven doelen.

1.   Indien een lidstaat niet-naleving door een producentenorganisatie van een van de erkenningscriteria in verband met de vereisten van de artikelen 5 en 7, artikel 11, leden 1 en 2, en artikel 17 heeft vastgesteld, zendt hij de betrokken producentenorganisatie uiterlijk twee maanden na de vaststelling van de niet-naleving een aangetekende aanmaningsbrief waarin de geconstateerde tekortkoming en de vereiste corrigerende maatregelen worden vermeld, alsook de termijnen waarbinnen deze maatregelen moeten worden genomen, met een maximum van vier maanden. Zodra een inbreuk is vastgesteld, schorten de lidstaten de steunbetalingen op totdat de corrigerende maatregelen ten genoegen van de lidstaten zijn genomen.

2.   Als de in lid 1 bedoelde corrigerende maatregelen niet binnen de door de lidstaat vastgestelde termijn worden genomen, wordt de erkenning van de producentenorganisatie opgeschort. De lidstaat stelt de producentenorganisatie in kennis van de termijn van de opschorting, die na het verstrijken van de termijn voor het nemen van die corrigerende maatregelen onmiddellijk ingaat en niet meer mag bedragen dan twaalf maanden te rekenen vanaf de datum van ontvangst van de aanmaningsbrief door de producentenorganisatie. Dit doet geen afbreuk aan de toepassing van horizontale nationale wetgeving die eventueel voorziet in de opschorting van de erkenning nadat een gerechtelijke procedure is ingeleid.

Tijdens de periode van opschorting van de erkenning mag de producentenorganisatie haar activiteiten voortzetten, maar de steunbetalingen worden ingehouden tot de opschorting van de erkenning wordt opgeheven. Het jaarlijkse steunbedrag wordt verlaagd met 2 % voor elke kalendermaand of gedeelte daarvan waarin de erkenning is opgeschort.

De opschorting eindigt op de dag van de controle die bevestigt dat de betrokken erkenningscriteria weer in acht worden genomen.

3.   Als de criteria aan het einde van de door de bevoegde autoriteit van de lidstaat vastgestelde opschortingsperiode nog steeds niet worden nageleefd, trekt de lidstaat de erkenning in vanaf de datum waarop de erkenningsvoorwaarden niet langer werden vervuld, of, indien het niet mogelijk is na te gaan wat deze datum was, vanaf de datum waarop de niet-naleving werd vastgesteld. Dit doet geen afbreuk aan de toepassing van horizontale nationale wetgeving die eventueel voorziet in de opschorting van de erkenning nadat een gerechtelijke procedure is ingeleid. Nog verschuldigde steun over de periode waarvoor de inbreuk is vastgesteld, wordt niet betaald en ten onrechte betaalde steun wordt teruggevorderd.

4.   Indien een lidstaat heeft vastgesteld dat een producentenorganisatie een van de in artikel 154 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 vastgestelde en niet in lid 1 vermelde erkenningscriteria niet in acht neemt, zendt hij de betrokken producentenorganisatie uiterlijk twee maanden na de vaststelling van de niet-naleving een aangetekende aanmaningsbrief waarin de geconstateerde tekortkoming en de vereiste corrigerende maatregelen worden vermeld, alsook de termijnen waarbinnen deze maatregelen moeten worden genomen, met een maximum van vier maanden.

5.   Indien de in lid 4 bedoelde corrigerende maatregelen niet binnen de door de lidstaat vastgestelde termijn zijn genomen, worden de steunbetalingen geschorst en wordt het jaarlijkse steunbedrag verlaagd met 1 % voor elke kalendermaand of gedeelte daarvan na het verstrijken van die termijn. Dit doet geen afbreuk aan de toepassing van horizontale nationale wetgeving die eventueel voorziet in de opschorting van de erkenning nadat een gerechtelijke procedure is ingeleid.

6.   Indien een producentenorganisatie de criteria van het minimumvolume of de minimumwaarde van de afgezette productie uit hoofde van artikel 154, lid 1, onder b), van Verordening (EU) nr. 1308/2013 niet in acht heeft genomen en uiterlijk op 15 oktober van het tweede jaar na het jaar van de niet-inachtneming niet heeft bewezen dat die criteria in acht worden genomen, trekt de lidstaat haar erkenning in. De intrekking is van kracht vanaf de datum waarop de erkenningsvoorwaarden niet langer werden vervuld, of, indien het niet mogelijk is na te gaan wat deze datum was, vanaf de datum waarop de niet-naleving werd vastgesteld. Nog verschuldigde steun over de periode waarvoor de inbreuk is vastgesteld, wordt niet betaald en ten onrechte betaalde steun wordt teruggevorderd.

Wanneer een producentenorganisatie aan de lidstaat echter bewijst dat zij ten gevolge van natuurrampen, ongunstige weersomstandigheden, ziekten of plagen, ondanks de genomen maatregelen ter preventie van risico's, niet kan voldoen aan de in artikel 154, lid 1, onder b), van Verordening (EU) nr. 1308/2013 vastgelegde criteria inzake het minimumvolume of de minimumwaarde van de afzetbare productie zoals bepaald door de lidstaat, kan de lidstaat voor het betrokken jaar afwijken van het minimumvolume of de minimumwaarde van de afzetbare productie van deze producentenorganisatie.

7.   In gevallen waar de leden 1, 2, 4 en 5 van toepassing zijn, mogen de lidstaten betalingen verrichten na de uiterste datum die in artikel 10 van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/892 wordt genoemd. Deze betalingen mogen echter niet plaatsvinden na 15 oktober van het tweede jaar na het jaar van uitvoering van het programma.

8.   De leden 1 tot en met 5 zijn van overeenkomstige toepassing wanneer een producentenorganisatie de in het kader van artikel 21 van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/892 vereiste informatie niet aan de lidstaat verstrekt.

1.   De lidstaten schorten betalingen aan of de erkenning van een producentenorganisatie of unie van producentenorganisaties waartegen een nationale dienst een onderzoek heeft ingesteld in verband met een beschuldiging van fraude die betrekking heeft op steun in het kader van Verordening (EU) nr. 1308/2013, op totdat de zaak is afgerond.

2.   Indien een producentenorganisatie of unie van producentenorganisaties aantoonbaar fraude heeft gepleegd die betrekking heeft op steun in het kader van Verordening (EU) nr. 1308/2013, gaat de lidstaat, onverminderd andere sancties die op grond van de nationale en Uniewetgeving van toepassing zijn, over tot:

1.   De betalingen worden berekend op basis van subsidiabele acties.

2.   De lidstaat onderzoekt de steunaanvraag en bepaalt de subsidiabele bedragen. Hij bepaalt het bedrag dat:

3.   Indien het in lid 2, onder a), bedoelde bedrag meer dan 3 % hoger is dan het in lid 2, onder b), bedoelde bedrag, wordt een sanctie toegepast. Het sanctiebedrag komt overeen met het verschil tussen de in lid 2, onder a) en b), bedoelde bedragen. Indien de producentenorganisatie kan aantonen dat zij niet verantwoordelijk is voor de opname van het niet-subsidiabele bedrag, wordt evenwel geen sanctie toegepast.

4.   De leden 2 en 3 zijn van overeenkomstige toepassing op niet-subsidiabele uitgaven die tijdens de controles ter plaatse of daaropvolgende controles aan het licht komen.

5.   Indien de waarde van de afgezette productie vóór de indiening van de steunaanvraag wordt opgegeven en gecontroleerd, worden de opgegeven en goedgekeurde waarden gebruikt om de in lid 2, onder a) en b), bedoelde bedragen te bepalen.

6.   Wanneer aan het einde van het operationele programma niet is voldaan aan de voorwaarden van artikel 33, lid 5, onder b), van Verordening (EU) nr. 1308/2013, wordt het totale bijstandsbedrag voor het laatste jaar van het operationele programma verlaagd naar evenredigheid van het bedrag aan uitgaven dat niet aan milieuacties is besteed.

1.   Als bij de in artikel 29 van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/892 bedoelde controles niet-nalevingen met betrekking tot de in artikel 15 van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/892 bedoelde handelsnormen of minimumeisen aan het licht komen waarbij de vastgestelde toleranties worden overschreden, wordt de betrokken producentenorganisatie verplicht een sanctiebedrag te betalen dat wordt berekend naar evenredigheid van de niet-conforme uit de markt genomen producten:

2.   De in de lid 1 bedoelde sancties gelden onverminderd de sancties die op grond van artikel 61 worden toegepast.

1.   Indien de producentenorganisatie niet heeft voldaan aan haar verplichtingen inzake groen oogsten, betaalt zij als sanctiebedrag het bedrag van de compensatie voor de arealen waarvoor de verplichting niet in acht is genomen. Er is onder meer sprake van niet-nakoming van de verplichtingen wanneer:

2.   Indien de producentenorganisatie niet heeft voldaan aan haar verplichtingen inzake niet-oogsten, betaalt zij als sanctiebedrag het bedrag van de compensatie voor de arealen waarvoor de verplichting niet in acht is genomen. Er is onder meer sprake van niet-nakoming van de verplichtingen wanneer:

Het bepaalde in de eerste alinea, onder b), is niet van toepassing wanneer artikel 48, lid 3, tweede alinea, van toepassing is.

3.   De in de leden 1 en 2 bedoelde sancties komen bovenop sancties die op grond van artikel 61 worden opgelegd.

1.   Producentenorganisaties en unies van producentenorganisaties of andere betrokken marktdeelnemers betalen onverschuldigd betaalde steun met rente terug en betalen daarbovenop de in deze afdeling bedoelde sanctiebedragen.

De rente wordt berekend:

2.   De teruggevorderde steun en de opgelegde rente en sancties worden in het Europees Landbouwgarantiefonds gestort.