(1)

Bij Verordening (EG) nr. 1005/2008 (hierna „de IOO-verordening” genoemd) is een Uniesysteem vastgesteld om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij) te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

(2)

In hoofdstuk VI van de IOO-verordening is de procedure vastgesteld met betrekking tot de identificatie (ook wel „aanmerking” genoemd) van niet-meewerkende derde landen, de stappen ten aanzien van landen die zijn aangemerkt als niet-meewerkend derde land, de vaststelling van een lijst van niet-meewerkende landen, de schrapping van landen van de lijst van niet-meewerkende landen, de bekendmaking van de lijst van niet-meewerkende landen en eventuele noodmaatregelen.

(3)

Krachtens artikel 31 van de IOO-verordening moet de Commissie derde landen identificeren die naar haar mening niet meewerken bij de bestrijding van IOO-visserij. Een derde land kan als niet-meewerkend derde land worden aangemerkt indien het zich niet kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen wat betreft de te ondernemen actie om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

(4)

Niet-meewerkende landen moeten worden geïdentificeerd op basis van de beoordeling van alle in artikel 31, lid 2, van de IOO-verordening bedoelde informatie.

(5)

Overeenkomstig artikel 33 van de IOO-verordening moet de Raad een lijst van niet-meewerkende landen opstellen. Op die landen zijn de in artikel 38 van de IOO-verordening vastgestelde maatregelen van toepassing.

(6)

Overeenkomstig artikel 12, lid 2, van de IOO-verordening mogen visserijproducten slechts in de Unie worden ingevoerd indien zij vergezeld gaan van een vangstcertificaat overeenkomstig die verordening.

(7)

Overeenkomstig artikel 20, lid 1, onder a), van de IOO-verordening mogen vangstcertificaten die door een bepaalde vlaggenstaat zijn gevalideerd, slechts worden aanvaard indien die staat de Commissie in kennis heeft gesteld van de regelingen die hij heeft ingesteld voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de door zijn vissersvaartuigen na te leven wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

(8)

De Unie der Comoren (hierna „de Comoren” genoemd) heeft bij de Commissie geen kennisgeving als vlaggenstaat op grond van artikel 20 van de IOO-verordening ingediend.

(9)

Op grond van artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening moet de Commissie administratief met derde landen samenwerken op gebieden die verband houden met de uitvoering van de vangstcertificeringsbepalingen van die verordening.

(10)

Op basis van de informatie als bedoeld in artikel 31, lid 2, van de IOO-verordening bestonden er volgens de Commissie sterke aanwijzingen dat de Comoren zich niet hebben gekweten van de taken die zij krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dienden te vervullen wat betreft de te ondernemen actie om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

(11)

Daarom heeft de Commissie, overeenkomstig artikel 32 van de IOO-verordening, bij besluit van 1 oktober 2015 (2) besloten de Comoren kennis te geven van de mogelijkheid dat het land op grond van de IOO-verordening zou worden aangemerkt als niet-meewerkend derde land.

(12)

Het besluit van 1 oktober 2015 bevatte informatie over de essentiële feiten en overwegingen die aan de mogelijke aanmerking ten grondslag lagen.

(13)

Het besluit is ter kennis gebracht van de Comoren, samen met een brief waarin de Comoren wordt verzocht in nauwe samenwerking met de Commissie een actieplan uit te voeren om de geconstateerde tekortkomingen te verhelpen.

(14)

De Commissie heeft de Comoren met name verzocht: i) alle nodige maatregelen te nemen voor de uitvoering van de maatregelen die zijn vervat in het door de Commissie voorgestelde actieplan; ii) de uitvoering van de acties die zijn vervat in het door de Commissie voorgestelde actieplan te beoordelen, en iii) om de zes maanden een nader verslag naar de Commissie te zenden waarin onder meer wordt ingegaan op de doeltreffendheid van elke afzonderlijke actie en/of alle acties tezamen om ervoor te zorgen dat de visserijcontroleregeling in overeenstemming is met de taken die het land krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

(15)

De Comoren hebben de gelegenheid gekregen om schriftelijk en mondeling te reageren op de punten die expliciet staan vermeld in het besluit van 1 oktober 2015 en op andere door de Commissie meegedeelde informatie ter zake, zodat het land bewijsmateriaal kon aanvoeren om de in het besluit van 1 oktober 2015 geopperde feiten te weerleggen of aan te vullen. De Comoren konden gebruikmaken van hun recht om aanvullende informatie te vragen of te verstrekken.

(16)

De Commissie heeft middels haar besluit en haar schrijven van 1 oktober 2015 een dialoog met de Comoren geopend en zij heeft erop gewezen dat een termijn van zes maanden haars inziens in beginsel voldoende was om tot de verwachte resultaten te komen.

(17)

De Commissie is doorgegaan met het verzamelen en verifiëren van alle door haar noodzakelijk geachte informatie. De mondelinge en schriftelijke reacties van de Comoren op het besluit van 1 oktober 2015 werden in overweging en in aanmerking genomen. De Comoren werden mondeling dan wel schriftelijk op de hoogte gehouden van de overwegingen van de Commissie.

(18)

Gezien de in de overwegingen 37 tot en met 93 bedoelde elementen is de Commissie van mening dat de Comoren onvoldoende hebben ondernomen om de in het besluit van 1 oktober 2015 beschreven problemen en tekortkomingen op te lossen. De Comoren hebben evenmin de in het begeleidende actieplan voorgestelde maatregelen volledig ten uitvoer gelegd.

(19)

De Commissie heeft de Comoren op 1 oktober 2015 op grond van artikel 32 van de IOO-verordening ervan in kennis gesteld dat zij de mogelijkheid overwoog om het land als niet-meewerkend derde land aan te merken (3).

(20)

De Commissie heeft de Comoren voorgesteld in nauwe samenwerking met haar diensten een actieplan uit te voeren om de in het besluit van 1 oktober 2015 vermelde tekortkomingen te verhelpen.

(21)

De belangrijkste tekortkomingen die de Commissie heeft geconstateerd, hielden verband met verscheidene gevallen van niet-naleving van het internationaal recht, die met name betrekking hadden op de vaststelling van een toereikend rechtskader en van registratie- en vergunningsprocedures, het beheer van het Comorese register, een gebrek aan samenwerking en informatie-uitwisseling binnen de Comorese overheidsdiensten en met derde landen waar Comorese vaartuigen actief zijn, en een gebrek aan een geschikte en doelmatige monitoring en een afschrikkende sanctieregeling. Andere geconstateerde tekortkomingen houden meer in het algemeen verband met de naleving van internationale verplichtingen, waaronder aanbevelingen en resoluties van regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB's). Ook werd een gebrek aan consistentie vastgesteld met aanbevelingen en resoluties van relevante organen, zoals het Internationale Actieplan tegen illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij van de Verenigde Naties (IAP-IOO) en de vrijwillige FAO-richtsnoeren over de prestaties van de vlaggenstaat. Het gebrek aan consistentie met niet-bindende aanbevelingen en resoluties is echter slechts als ondersteunend bewijsmateriaal in aanmerking genomen en niet als grond voor de aanmerking.

(22)

Op 5 januari 2016 heeft de Commissie in een teleconferentie met de Comorese autoriteiten benadrukt hoe belangrijk het is dat de Comoren op het besluit van 1 oktober 2015 reageren.

(23)

Bij brief van 6 januari 2016, die op 29 januari 2016 aan de Commissie is toegezonden, hebben de Comoren de Commissie in kennis gesteld van de institutionele regelingen die zij hebben getroffen om de in het besluit van 1 oktober 2015 vermelde tekortkomingen aan te pakken. Die brief ging vergezeld van bewijsstukken.

(24)

Op 16 maart 2016 hebben de Commissie en de Comoren in Brussel overleg gepleegd. Tijdens die vergadering hebben de Comoren met name toegezegd om een oplossing te vinden voor de kwesties die verband houden met het beheer van het Comorese register. Bij die gelegenheid hebben zij ook een lijst verstrekt van de vissersvaartuigen en bij visserij betrokken vaartuigen die beweerdelijk onder de Comorese vlag varen.

(25)

Op 31 maart 2016 hebben de Comorese autoriteiten een ministerieel besluit overgelegd tot oprichting van een gemengd comité van de autoriteiten die instaan voor de registratie van vaartuigen en die welke over de visserij gaan. Op 2 april 2016 hebben de Comoren een ontwerpcirculaire overgelegd inzake het beheer van het Comorese register, waarop de Commissie bij brief van 13 april 2016 heeft geantwoord.

(26)

Op 30 april 2016 en 2 mei 2016 hebben de Comoren langs elektronische weg de volgende documenten ingediend: i) een brief met de eerste maatregelen die werden genomen inzake het beheer van het Comorese register en de Comorese vissersvloot en bij visserij betrokken vloot; ii) een gewijzigde circulaire, getekend op 25 april 2016, waarin met name de registratie van onder de Comorese vlag varende vissersvaartuigen en bij visserij betrokken vaartuigen wordt geschorst; iii) een lijst van vissersvaartuigen en bij visserij betrokken vaartuigen die beweerdelijk onder de Comorese vlag varen, welke afweek van de lijst die op 16 maart 2016 was verstrekt; iv) een kopie van brieven die zijn verzonden naar drie regionale visserijinstanties die bevoegd zijn voor de gebieden waar Comorese vissersvaartuigen en bij visserij betrokken vaartuigen actief waren, en v) een kopie van een naar een derde land verzonden brief inzake juridische bijstand. Op 18 mei 2016 ontving de Commissie de papieren versie van sommige van die documenten. Daarbij waren ook de volgende documenten gevoegd: i) een begeleidend en toelichtend schrijven; ii) een nieuwe lijst van vissersvaartuigen en bij visserij betrokken vaartuigen die beweerdelijk onder de Comorese vlag varen, welke afweek van de bovenvermelde exemplaren, en iii) een niet-ondertekend tijdelijk registratiecertificaat. De Commissie heeft daarop op 31 mei 2016 langs elektronische weg en bij brief van 13 juni 2016 gereageerd. Zij beklemtoonde in het bijzonder dat de Comoren passende aanvullende maatregelen moeten nemen ten aanzien van de Comorese vissersvloot en bij visserij betrokken vloot, met name wat betreft handhavingsmaatregelen en samenwerking met de lidstaten, de bevoegde kust- en havenautoriteiten van derde landen, en regionale visserijinstanties. De Commissie wees er eveneens op dat een aantal vissersvaartuigen en bij visserij betrokken vaartuigen mogelijk toch onder de vlag van de Comoren mochten varen nadat hun registratie bij de op 25 april 2016 ondertekende circulaire was geschorst.

(27)

Op 31 mei 2016 verstrekten de Comoren de volgende documenten: i) een actieplan gebaseerd op het door de Commissie voorgestelde actieplan; ii) ontwerpwijzigingen van het rechtskader inzake visserij, met inbegrip van wijzigingen van de sanctieregeling, en iii) een samenvatting van de taken die de Comoren krachtens internationaal recht als vlaggenstaat moeten vervullen.

(28)

De Commissie heeft de Comoren er zowel mondeling als schriftelijk herhaaldelijk, met name op 8 juni 2016, 21 juni 2016, 28 juni 2016 en 29 juni 2016, op gewezen hoe belangrijk het was dat zij een reactie kreeg op haar mededelingen van 31 mei 2016 en 13 juni 2016.

(29)

De Comoren hebben de Commissie ook laten weten dat op 7 juli 2016 en 11 juli 2016 verdere uitwisselingen hebben plaatsgevonden tussen de Comorese autoriteiten en een regionale visserijinstantie over de status van de Comorese vissersvloot en bij visserij betrokken vloot. Bij deze gelegenheid verstrekten de Comoren ook een nieuwe lijst van vissersvaartuigen en bij visserij betrokken vaartuigen die beweerdelijk onder de Comorese vlag varen, welke afweek van de bovenvermelde exemplaren.

(30)

Bij brief van 20 juli 2016 heeft de Commissie de Comorese autoriteiten voorgesteld dat zij een bezoek aan de Comoren zou brengen.

(31)

De Comorese autoriteiten hebben bij brief van 20 juli 2016 op de mededelingen van de Commissie van 31 mei 2016 en 13 juni 2016 gereageerd. In hun reactie wijzen zij op de visserij- en aquacultuurwetgeving die is vastgesteld bij wet nr. 07-011/AU van 29 augustus 2007 en op decreet nr. 15-050/PR van 15 april 2015, waarin is bepaald dat Comorese vaartuigen niet zonder toestemming van de Comorese autoriteiten buiten de exclusieve economische zone (EEZ) van de Comoren actief mogen zijn, alsook dat Comorese vissersvaartuigen en bij visserij betrokken vaartuigen geen visserijactiviteiten of visserijgerelateerde activiteiten mogen verrichten buiten het bevoegdheidsgebied van de Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan (IOTC). Voorts vroegen de Comoren dat de Commissie bijstand zou verlenen, onder meer door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten te informeren over de status van de Comorese vissersvloot en bij visserij betrokken vloot en door die autoriteiten te verzoeken de Comorese autoriteiten op de hoogte te brengen van alle relevante informatie waarover zij beschikken in verband met de activiteiten van die vaartuigen. In haar antwoord van 27 juli 2016 en 28 juli 2016 verstrekte de Commissie de Comoren de gevraagde informatie en verzocht zij om verduidelijkingen. Ook heeft de Commissie op 5 augustus 2016 de door de Comoren verstrekte informatie schriftelijk aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaten meegedeeld.

(32)

Op 11 augustus 2016 verstrekten de Comoren de notulen van de eerste, op 2 augustus 2016 gehouden vergadering van het gemengd comité van de autoriteiten die instaan voor de registratie van vaartuigen en die welke over de visserij gaan. De belangrijkste aanbeveling die tijdens die vergadering werd gedaan, betrof de invoering van een respijtperiode van zes maanden voor onder de Comorese vlag varende vissersvaartuigen en bij visserij betrokken vaartuigen die actief zijn buiten de EEZ van de Comoren zonder toestemming van de Comorese autoriteiten, of buiten het bevoegdheidsgebied van de IOTC. Doel van de respijtperiode was de exploitanten van deze vaartuigen op de hoogte te brengen van hun verplichtingen krachtens het Comorese rechtskader inzake visserij.

(33)

Voorts is de Commissie op 18 augustus 2016 door de bevoegde autoriteiten van een lidstaat op de hoogte gebracht van het bestaan van een circulaire, die op 8 augustus 2016 was ondertekend door de Comorese overheidsdiensten die verantwoordelijk zijn voor vaartuigregistratie. In die circulaire werd onder meer de schorsing van de registratie van onder de Comorese vlag varende vissersvaartuigen en bij visserij betrokken vaartuigen ingetrokken.

(34)

Vanaf mei 2016 heeft de Commissie ook volledige informatie gekregen over de in het kader van artikel 51 van de IOO-verordening verzonden verzoeken om wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van een aantal lidstaten aan de Comorese autoriteiten, alsook van de bevoegde autoriteiten van derde landen, met betrekking tot de status en de activiteiten van de Comorese vissersvaartuigen en bij visserij betrokken vaartuigen. Ook de antwoorden van die autoriteiten werden aan de Commissie meegedeeld. De Commissie heeft ook van andere bronnen, waaronder derde landen, informatie ontvangen over de status en activiteiten van die vloot. Die informatie werd beschouwd als bewijsmateriaal.

(35)

De Commissie heeft de betrokken Comorese autoriteiten van 23 tot en met 26 augustus 2016 bezocht. Daarbij kregen de Comorese autoriteiten de kans om de Commissie op de hoogte te brengen van de recentste ontwikkelingen. Op 30 augustus 2016 en 2 september 2016 stuurde de Commissie follow-upinformatie en aanvullende verzoeken om informatie en documenten naar de Comoren. Respectievelijk op 2 september 2016 en 4 september 2016 hebben de Comorese autoriteiten de ontvangst van die mededelingen bevestigd.

(36)

Bij brief van 28 oktober 2016 heeft de Commissie aan de Comorese autoriteiten informatie meegedeeld over hoogstens 21 overladingen op zee waarbij Comorese vissersvaartuigen of bij visserij betrokken vaartuigen betrokken waren en die tussen april en juni 2016 plaatsvonden voor de West-Afrikaanse kust. Bij die gelegenheid heeft de Commissie nogmaals haar bezorgdheid geuit over de kwesties die verband houden met het beheer van het Comorese register.

(37)

Aan de hand van de bevindingen van het besluit van 1 oktober 2015, de door de Comoren verschafte relevante gegevens, het voorgestelde actieplan en de maatregelen die zijn genomen om de situatie te verhelpen, heeft de Commissie op grond van artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening beoordeeld of de Comoren hun internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat zijn nagekomen. De Commissie heeft bij deze beoordeling rekening gehouden met de in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening opgenomen parameters.

(38)

Zoals benadrukt in overweging 36 van het besluit van 1 oktober 2015 heeft de Commissie vastgesteld dat de Comoren zich niet hebben gekweten van de taken die zij krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dienen te vervullen ten aanzien van IOO-vaartuigen en IOO-visserij die wordt bedreven of ondersteund door vaartuigen die zijn vlag voeren of door zijn onderdanen, en dat de Comoren niet hebben voorkomen dat van IOO-visserij afkomstige visserijproducten toegang vonden tot hun markt.

(39)

In de overweging 20 tot en met 23 van het besluit van 1 oktober 2015 is erop gewezen dat van 2010 tot 2015 een twintigtal Comorese vissersvaartuigen en bij visserij betrokken vaartuigen betrokken waren bij IOO-visserij. De Commissie heeft met name vastgesteld dat die vaartuigen buiten de EEZ van de Comoren actief waren zonder toestemming van en controle door de Comorese autoriteiten, alsook buiten het bevoegdheidsgebied van de IOTC, met name in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan. Deze situatie staat haaks op de aanbevelingen van punt 45 van het IAP-IOO en op punt 8.2.2 van de FAO-gedragscode voor een verantwoorde visserij (hierna „de FAO-gedragscode” genoemd), waarin staat dat vlaggenstaten moeten garanderen dat alle vaartuigen die het recht hebben hun vlag te voeren en die buiten hun wateren actief zijn, over een geldige toelating beschikken. Deze situatie druist bovendien in tegen de aanbevelingen van de punten 29 en 30 van de vrijwillige FAO-richtsnoeren over de prestaties van de vlaggenstaat. Zoals uiteengezet in overweging 31 hebben de Comorese autoriteiten erkend dat Comorese vaartuigen niet zonder toestemming van de Comorese autoriteiten buiten de EEZ van de Comoren actief mogen zijn en dat Comorese vissersvaartuigen of bij visserij betrokken vaartuigen geen visserijactiviteiten of visserijgerelateerde activiteiten mogen verrichten buiten het bevoegdheidsgebied van de IOTC.

(40)

Uit bewijsmateriaal dat de Commissie sinds het besluit van 1 oktober 2015 heeft verzameld, blijkt niet dat de in overweging 39 beschreven situatie intussen is gewijzigd.

(41)

Hoewel de Comoren schriftelijk hebben verklaard dat de Comorese autoriteiten overladingen op zee verbieden, zoals beschreven in overweging 60, blijkt uit de door de Commissie verzamelde informatie, die met name afkomstig is van de lidstaten en van de bevoegde kust- en havenautoriteiten van derde landen, dat een aantal overladingen op zee heeft plaatsgevonden waarbij de in overweging 39 bedoelde vaartuigen betrokken waren. Bijgevolg hebben die verrichtingen plaatsgevonden zonder toestemming van de Comorese autoriteiten. Dit druist in tegen punt 49 van het IAP-IOO, waarin is bepaald dat vlaggenstaten ervoor moeten zorgen dat al hun bij overladingen betrokken vaartuigen daartoe vooraf toestemming van de vlaggenstaat krijgen en verslag uitbrengen bij de nationale autoriteiten.

(42)

Op grond van artikel 31, lid 4, onder b), van de IOO-verordening heeft de Commissie ook de maatregelen onderzocht die de Comoren hebben genomen met betrekking tot de toegang van IOO-visserijproducten tot hun markt. Het IAP-IOO bevat richtsnoeren inzake internationaal overeengekomen marktgerelateerde maatregelen die bijdragen tot het verminderen of uitbannen van de handel in vis en visproducten die afkomstig zijn van IOO-visserij. In punt 71 van het IOO-IAP wordt tevens aangeraden dat staten stappen ondernemen om de transparantie van hun markten te verbeteren teneinde de traceerbaarheid van vis of visproducten mogelijk te maken. Voorts bevat de FAO-gedragscode, met name in artikel 11, goede praktijken voor activiteiten na de oogst en voor verantwoorde internationale handel. In artikel 11.1.11 van de FAO-gedragscode wordt de staten verzocht de identificatie van de oorsprong van vis en visserijproducten te verbeteren en er zo voor te zorgen dat vis en visserijproducten internationaal en op de binnenlandse markt worden verhandeld in overeenstemming met deugdelijke instandhoudings- en beheerspraktijken.

(43)

Zoals vermeld in overweging 23 van het besluit van 1 oktober 2015 kunnen de Comoren geen informatie verschaffen over de soorten die door de Comorese vissersvloot worden gevangen en over de handelsstromen van de gevangen producten. Op basis van de informatie die de Comorese autoriteiten hebben verstrekt, was de Commissie van mening dat geen vooruitgang was geboekt met betrekking tot de feiten zoals beschreven in de overweging 23 en 33 van het besluit van 1 oktober 2015 inzake het gebrek aan controle van de Comorese autoriteiten op de visserijactiviteiten, aanlandingen en overladingen van de Comorese vaartuigen die actief zijn buiten de EEZ van de Comoren. Daardoor konden de Comoren niet garanderen dat hun markten voldoende transparant waren om de traceerbaarheid van vis of visproducten mogelijk te maken, als bepaald in punt 71 van het IAP-IOO.

(44)

In dat verband zij erop gewezen dat de traceerbaarheid van producten ook wordt verhinderd door een gebrek aan transparantie in de Comorese registratie- en vergunningsprocedures en een gebrek aan interne samenwerking en informatie-uitwisseling, zoals beschreven in overweging 24 van het besluit van 1 oktober 2015.

(45)

Dat gebrek aan gegevens zorgt ervoor dat de Comoren de traceerbaarheid van visproducten niet kunnen garanderen en ondermijnt hun vermogen om de handel in IOO-visserijproducten te voorkomen. Aangezien er onvoldoende traceerbaarheid is en de Comorese autoriteiten niet beschikken over voldoende informatie over de vis die wordt aangeland of overgeladen door onder de Comorese vlag varende vaartuigen, zijn de Comoren er niet in geslaagd te voorkomen dat van IOO-visserij afkomstige visserijproducten in hun havens worden aangeland, waardoor het risico ontstaat dat die producten toegang vinden tot de markt. Bijgevolg kan de Commissie niet zeker zijn dat de visserijproducten die in dat land worden verhandeld, niet van IOO-visserij afkomstig zijn. In dat verband hebben de Comoren geen rekening gehouden met de aanbevelingen van punt 24 van het IAP-IOO, waarin vlaggenstaten wordt aangeraden te zorgen voor omvattende en doelmatige monitoring, controle en bewaking van de visserij, vanaf het begin van de activiteiten, via de plaats van aanlanding tot de eindbestemming.

(46)

Sinds het besluit van 1 oktober 2015 hebben de Comoren geen enkele passende corrigerende maatregel genomen om de hierboven geschetste situatie te verhelpen. Daardoor kunnen de Comoren niet garanderen dat hun markten voldoende transparant zijn om de traceerbaarheid van vis of visproducten mogelijk te maken, als voorgeschreven in punt 71 van het IAP-IOO en artikel 11.1.11 van de FAO-gedragscode.

(47)

Gezien de overweging 20 tot en met 35 van het besluit van 1 oktober 2015 en gezien de ontwikkelingen sinds 1 oktober 2015 is de Commissie op grond van artikel 31, lid 3 en lid 4, onder a) en b), van de IOO-verordening van mening dat de Comoren zich niet hebben gekweten van de taken die zij krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dienen te vervullen ten aanzien van IOO-vaartuigen en IOO-visserij die wordt bedreven of ondersteund door vaartuigen die hun vlag voeren of door hun onderdanen, en dat de Comoren onvoldoende maatregelen hebben genomen om te voorkomen dat van IOO-visserij afkomstige visserijproducten toegang vinden tot hun markt.

(48)

Zoals wordt beschreven in de overweging 37 tot en met 41 van het besluit van 1 oktober 2015, heeft de Commissie onderzocht of de Comoren effectief met de Commissie hebben samengewerkt aan onderzoeken en bijbehorende activiteiten.

(49)

Na het besluit van 1 oktober 2015 ondervond de Commissie dat er slechts moeizaam kon worden samengewerkt met de Comorese autoriteiten. De betrouwbaarheid van de antwoorden van de Comoren kwam ook in het gedrang doordat gedeeltelijke antwoorden werden verstuurd die tegenstrijdige informatie bevatten en waaruit ook een laag responsniveau naar voren kwam.

(50)

Daarnaast heeft de Commissie de Comorese autoriteiten tijdens haar bezoek aan de Comoren in augustus 2016 verzocht een aantal documenten te verstrekken. Ondanks het feit dat het verzoek om informatie op 2 september 2016 opnieuw aan de Comorese autoriteiten is toegezonden, heeft de Commissie die documenten tot het moment dat dit besluit wordt vastgesteld, niet ontvangen.

(51)

Bovendien hebben de documenten betreffende het actieplan die na het besluit van 1 oktober 2015 bij de Commissie zijn ingediend, zich niet vertaald in enige concrete maatregel.

(52)

Gezien de situatie als beschreven in de overweging 33, 34 en 50, heeft de Commissie eveneens vastgesteld dat cruciale informatie niet met haar is gedeeld.

(53)

Dit gebrek aan samenwerking wordt nog verder in de hand gewerkt door het gebrek aan interne samenwerking binnen de Comorese overheidsdiensten, tussen de autoriteit die instaat voor de registratie van vaartuigen en de autoriteit die over visserij gaat, zoals erkend door de Comorese autoriteiten tijdens het bezoek van de Commissie in augustus 2016. In dit verband heeft de Commissie vastgesteld dat er sinds het besluit van 1 oktober 2015 ten aanzien van deze kritieke tekortkoming weinig of geen vooruitgang is geboekt en dat de Comorese overheidsdiensten cruciale informatie niet onderling hebben gedeeld.

(54)

Zoals vermeld in overweging 42 van het besluit van 1 oktober 2015 heeft de Commissie in het kader van de algemene beoordeling van de vraag of de Comoren zich hebben gekweten van hun taken als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat, tevens onderzocht of de Comoren met andere staten samenwerken in de strijd tegen IOO-visserij.

(55)

Zoals benadrukt in de overweging 39, 40 en 41 heeft de Commissie vastgesteld dat onder de Comorese vlag varende vissersvaartuigen en bij visserij betrokken vaartuigen actief zijn buiten de EEZ van de Comoren en het bevoegdheidsgebied van de IOTC, met name in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan. De Commissie erkent dat de Comoren samenwerkingskanalen trachten op te zetten met landen rond het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan via regionale visserijinstanties die bevoegd zijn voor gebieden waar Comorese vaartuigen actief zijn. De Comoren hebben verklaard initiatieven te hebben genomen om rechtstreeks in contact te treden met derde landen waar Comorese vaartuigen actief zijn, en de Commissie heeft oplossingen aangeboden om dat contact te vergemakkelijken. De Commissie heeft echter nog geen informatie ontvangen over mogelijke uitwisselingen.

(56)

Zoals reeds is opgemerkt in overweging 34, hebben de bevoegde autoriteiten van een aantal lidstaten aan de Comorese autoriteiten verzoeken om wederzijdse bijstand toegezonden met betrekking tot de status en de activiteiten van de Comorese vissersvaartuigen en bij visserij betrokken vaartuigen. Ook is de Commissie op de hoogte gebracht van soortgelijke initiatieven van derde landen. De Commissie heeft evenwel vastgesteld dat de Comorese autoriteiten bij die verzoeken om wederzijdse bijstand even weinig medewerking hebben verleend als in hun briefwisseling met de Commissie. Die situatie heeft een negatieve invloed gehad op de maatregelen die de bevoegde autoriteiten van de betrokken landen op basis van door de Comorese autoriteiten verstrekte informatie hebben genomen ten aanzien van een aantal Comorese vaartuigen.

(57)

Uit de in de overweging 54, 55 en 56 beschreven situatie blijkt dat de Comoren er niet in zijn geslaagd om in overeenstemming met punt 28 van het IAP-IOO doeltreffend samen te werken en activiteiten te coördineren met de staten waar Comorese vaartuigen actief zijn, teneinde IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen. Met name zouden de Comoren overeenkomstig punt 31 van het IAP-IOO als vlaggenstaat overeenkomsten of regelingen moeten sluiten met andere staten en anderszins moeten samenwerken met het oog op de handhaving van het toepasselijke recht en instandhoudings- en beheersmaatregelen of bepalingen die op nationaal, regionaal of internationaal niveau zijn aangenomen.

(58)

Zoals wordt benadrukt in overweging 44 van het besluit van 1 oktober 2015, heeft de Commissie ook geanalyseerd of de Comoren doeltreffende handhavingsmaatregelen hebben genomen ten aanzien van de voor IOO-visserij verantwoordelijke exploitanten, en of sancties zijn toegepast die streng genoeg waren om de overtreders de uit IOO-visserij voortvloeiende voordelen te ontnemen.

(59)

Het beschikbare bewijsmateriaal bevestigt dat de Comoren hun uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen inzake het nemen van doeltreffende handhavingsmaatregelen niet zijn nagekomen.

(60)

Zoals uiteengezet in overweging 31 hebben de Comorese autoriteiten erkend dat Comorese vaartuigen niet zonder toestemming van de Comorese autoriteiten buiten de EEZ van de Comoren actief mogen zijn en dat Comorese vissersvaartuigen of bij visserij betrokken vaartuigen geen visserijactiviteiten of visserijgerelateerde activiteiten mogen verrichten buiten het bevoegdheidsgebied van de IOTC. Voorts wordt opgemerkt dat uitwisselingen in het kader van verzoeken om bijstand hebben plaatsgevonden inzake hoogstens twaalf Comorese vaartuigen die betrokken waren bij overladingen op zee en gezamenlijke operaties, en dat de Comorese autoriteiten de Commissie en de lidstaten daarbij schriftelijk hebben bevestigd dat zij overladingen op zee verbieden en dat die vaartuigen bijgevolg IOO-visserij bedrijven.

(61)

De Commissie heeft evenwel vastgesteld dat de Comorese autoriteiten na het besluit van 1 oktober 2015 geen enkele melding hebben gemaakt van handhavingsmaatregelen ten aanzien van vaartuigen die actief zijn buiten de EEZ van de Comoren zonder toestemming van de Comorese autoriteiten, dan wel buiten het bevoegdheidsgebied van de IOTC.

(62)

Zoals beschreven in overweging 32 is bovendien daadwerkelijk een respijtperiode van zes maanden, die inging in augustus 2016, toegekend aan onder de Comorese vlag varende vissersvaartuigen en bij visserij betrokken vaartuigen die de Comorese wetgeving en voorschriften hebben overtreden. De toekenning en de in overweging 56 beschreven situatie hebben een negatieve invloed gehad op de maatregelen die de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op basis van door de Comorese autoriteiten verstrekte informatie hebben genomen ten aanzien van een aantal Comorese vaartuigen. De Comorese autoriteiten hebben de Commissie meegedeeld dat vaartuigen die hun situatie niet tegen het einde van de respijtperiode van zes maanden hebben geregulariseerd, uit het register kunnen worden geschrapt. Er zij echter op gewezen dat de schrapping van de vaartuigen niet garandeert dat de overtreders voldoende streng zullen worden bestraft en dat de uit hun onwettige activiteiten voortvloeiende voordelen hun zullen worden ontnomen.

(63)

Bovendien heeft de Commissie tijdens haar bezoek van augustus 2016 geconstateerd dat de autoriteiten geen concreet schrappingbesluit hadden vastgesteld. In ieder geval betekent een dergelijke theoretische schrapping niet automatisch dat een onderzoek zal worden gevoerd naar IOO-visserijactiviteiten door vaartuigen of dat geconstateerde inbreuken zullen worden bestraft.

(64)

De Commissie heeft op basis van de informatie die is verzameld tijdens haar bezoek in augustus 2016, geconstateerd dat de Comorese autoriteiten die over de visserij gaan, een checklist hadden opgesteld met de voorwaarden voor de afgifte van vismachtigingen. Het document moest dienen als hulpmiddel bij de regularisatie tijdens de in overweging 62 genoemde respijtperiode van zes maanden. Het werd toegezonden aan de Comorese autoriteiten die instaan voor de registratie van vaartuigen. Doel was dat dit document zou worden toegezonden aan de privaatrechtelijke rechtspersonen die buiten de Comoren zijn gevestigd en aan wie het beheer van het register van de Comorese vissersvloot en bij visserij betrokken vloot gedeeltelijk is gedelegeerd. Die privaatrechtelijke rechtspersonen dienden het document vervolgens toe te zenden aan de marktdeelnemers. De Commissie heeft vastgesteld dat dit document zeer theoretisch van aard is en niet de nodige technische elementen bevat aan de hand waarvan de marktdeelnemers aan de Comorese wetgeving kunnen voldoen en de Comorese autoriteiten de activiteiten van de betrokken Comorese vaartuigen kunnen monitoren.

(65)

In het licht van de situatie waarnaar wordt verwezen in de overweging 62, 63 en 64, heeft de Commissie vastgesteld dat de Comorese autoriteiten geen passende voorzorgsmaatregelen hebben genomen ten aanzien van onder de Comorese vlag varende vissersvaartuigen en bij visserij betrokken vaartuigen die de Comorese wetgeving en voorschriften hebben overtreden.

(66)

Zoals bovendien reeds werd opgemerkt in overweging 46 van het besluit van 1 oktober 2015, waren de Comorese autoriteiten zich er reeds vóór de vaststelling van dat besluit van bewust dat onder hun vlag varende vaartuigen de Comorese wetgeving en voorschriften hebben overtreden door buiten de Comorese EEZ te vissen, maar hebben zij geen handhavingsmaatregelen ten aanzien van deze vaartuigen genomen.

(67)

De in de overweging 58 tot en met 66 beschreven situatie is in strijd met artikel 94 van UNCLOS, dat betrekking heeft op de verplichting voor een vlaggenstaat om doeltreffend zijn rechtsmacht en toezicht uit te oefenen over schepen die zijn vlag voeren en over de kapiteins, officieren en bemanning daarvan. Ook strookt zij niet met de aanbevelingen om handhavingsmaatregelen te nemen tegen IOO-visserij en voldoende strenge sancties te treffen tegen dergelijke activiteiten om IOO-visserij doeltreffend te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen, zoals opgenomen in punt 8.2.7 van de FAO-gedragscode, punt 21 van het IAP-IOO en de punten 31, 32, 33, 35 en 38 van de vrijwillige FAO-richtsnoeren over de prestaties van de vlaggenstaat.

(68)

Opgemerkt wordt dat het Comorese rechtskader voor visserij nog steeds is gebaseerd op de visserij- en aquacultuurwetgeving die is vastgesteld bij wet nr. 07-011/AU van 29 augustus 2007, en op decreet nr. 15-050/PR van 15 april 2015, die op het moment van het besluit van 1 oktober 2015 van kracht waren. Er wordt ook herinnerd aan de overweging 49 en 50 van dat besluit, waarin het volgende is vastgesteld: i) de Comorese autoriteiten hebben erkend dat verdere uitvoeringsteksten bij de visserij- en aquacultuurwet moeten worden opgesteld met het oog op coherentie tussen enerzijds het nationale recht en anderzijds de geldende internationale en regionale voorschriften; ii) de definitie van vissersvaartuigen in de Comorese visserij- en aquacultuurwet omvat geen vaartuigen die visserijgerelateerde activiteiten verrichten, en iii) het Comorese rechtskader bestrijkt weliswaar ernstige inbreuken als omschreven in het internationale recht, maar omvat geen expliciete omschrijving van IOO-visserij en voorziet niet uitdrukkelijk in handhavingsmaatregelen en sancties voor onderdanen die IOO-visserij ondersteunen of bedrijven, als bepaald in de punten 18 en 21 van het IAP-IOO.

(69)

Er wordt eveneens aan herinnerd dat in overweging 50 van het besluit van 1 oktober 2015 is vastgesteld dat, wat de sanctieregeling betreft, de boeten in het kader van industriële visserij gebaseerd zijn op de vergoeding voor de vergunningen. De categorieën visvergunningen die in het Comorese recht zijn opgenomen, hebben echter uitsluitend betrekking op tonijn. Bijgevolg zijn er geen boeten voor overtredingen door de industriële vloot die op andere soorten vist, aangezien voor de desbetreffende visvergunningen geen vergoeding is bepaald. Dit verlaagt de afschrikkende werking van de Comorese sanctieregeling en laat de Comorese autoriteiten niet toe voldoende strenge sancties te treffen tegen IOO-visserij om die visserij doeltreffend te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen en om overtreders de uit hun illegale activiteiten voortvloeiende voordelen te ontnemen.

(70)

De Comorese autoriteiten die over de visserij gaan, hebben aan de Commissie ontwerpwijzigingen gepresenteerd van de bepalingen van de visserij- en aquacultuurwetgeving die is vastgesteld bij wet nr. 07-011/AU van 29 augustus 2007, en van decreet nr. 15-050/PR van 15 april 2015. De Commissie heeft tijdens haar bezoek van augustus 2016 echter vastgesteld dat het herzieningsproces wordt belemmerd door het onaangepaste administratieve kader. De Commissie heeft ook geconstateerd dat een deel van de Comorese overheidsdiensten het herzieningsproces ziet als een gelegenheid om het „goedkopevlagbeleid” van de Comoren verder te versterken. Daarom is de Commissie van mening dat het rechtskader nog steeds niet voldoende in overeenstemming is met de toepasselijke internationale en regionale voorschriften.

(71)

Op basis van de informatie die de Commissie heeft verkregen van de Comorese autoriteiten en die zij heeft verzameld tijdens haar bezoek van augustus 2016, heeft de Commissie geconcludeerd dat een groot aantal in Comorees recht verankerde voorschriften nog steeds niet ten uitvoer zijn gelegd en evenmin worden gehandhaafd (zoals de verplichting om gegevens afkomstig van het volgsysteem voor vaartuigen door te sturen en vangstgegevens te rapporteren, beperkingen van het gebied waar Comorese vaartuigen actief mogen zijn enz.). Zoals wordt vermeld in overweging 47 van het besluit van 1 oktober 2015, toont deze situatie duidelijk aan dat de autoriteiten geen toezicht op de activiteiten van de Comorese vaartuigen kunnen uitoefenen, en ondermijnt zij de capaciteit van de autoriteiten om de voorschriften voor de verschillende betrokken gebieden doeltreffend te handhaven.

(72)

Voorts is geen vooruitgang geboekt op het vlak van de in overweging 51 van het besluit van 1 oktober 2015 beschreven feiten inzake het ontbreken van een nationaal inspectieplan om een coherent beleid inzake de controle op de activiteiten van de Comorese vloot te waarborgen, en het gebrek aan voldoende waarnemers.

(73)

Ondanks het feit dat de Comorese autoriteiten hadden toegegeven dat zij over onvoldoende capaciteit beschikken voor het toezicht en de controle op de visserijactiviteiten en visserijgerelateerde activiteiten van de Comorese vloot in elk gebied waar die actief is, en van de buitenlandse vloot die actief is binnen de EEZ van de Comoren, heeft de Commissie tijdens haar bezoek van augustus 2016 geconstateerd dat er nog steeds een verdere uitbreiding van de vloot wordt beoogd.

(74)

Zoals benadrukt in de overweging 67 tot en met 72 van het besluit van 1 oktober 2015, kan het ontwikkelingsniveau van de Comoren niet worden aangemerkt als een factor die afbreuk doet aan de capaciteit van de bevoegde autoriteiten om met andere landen samen te werken en handhavingsmaatregelen te nemen. De specifieke beperkingen in verband met het ontwikkelingsniveau van de Comoren worden uitgebreider beoordeeld in de overweging 88 tot en met 93 van het onderhavige besluit.

(75)

Gezien de overweging 37 tot en met 54 van het besluit van 1 oktober 2015 en de ontwikkelingen sinds 1 oktober 2015 is de Commissie op grond van artikel 31, lid 3, en lid 5, onder a) tot en met d), van de IOO-verordening van mening dat de Comoren zich niet hebben gekweten van de taken die zij krachtens internationaal recht als vlaggen-, kust-, haven- en marktstaat dienen te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving.

(76)

Zoals wordt beschreven in de overweging 57 tot en met 60 van het besluit van 1 oktober 2015, heeft de Commissie de door haar als relevant beschouwde informatie geanalyseerd op basis van beschikbare gegevens die zijn bekendgemaakt door regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB's), met name de IOTC en de Visserijcommissie voor het zuidwestelijke deel van de Indische Oceaan (SWIOFC). Daarnaast heeft de Commissie, naar aanleiding van het besluit van 1 oktober 2015, een analyse gemaakt van de als ter zake relevant beschouwde informatie over de status van de Comoren als verdragsluitende partij bij de IOTC en de SWIOFC.

(77)

In de overweging 57 en 58 van het besluit van 1 oktober 2015 worden herhaalde en niet-herhaalde problemen inzake naleving van de IOTC-resoluties door de Comoren beschreven die voor 2014 zijn vermeld in het nalevingsverslag van de IOTC voor de Comoren van 25 maart 2015 (4).

(78)

Volgens informatie in het nalevingsverslag van de IOTC voor de Comoren van 16 april 2016 (5) zijn in 2015 verscheidene herhaalde nalevingskwesties geconstateerd. De Comoren hebben met name slechts ten dele voldaan aan de verplichting van Resolutie 05/05 om geaggregeerde statistieken te verstrekken over: i) de nominale vangsten van haaien; ii) vangsten en inspanningen betreffende haaien, en iii) grootteverdeling bij haaien. De Comoren hebben ook nog geen informatie verstrekt over de het aantal aanlandingen van artisanaal gevangen vis per soort vistuig, zoals vereist krachtens Resolutie 11/04.

(79)

In het bovenvermelde nalevingsverslag werden ook niet-herhaalde nalevingskwesties vermeld. De Comoren hebben geen informatie verstrekt over het verbod inzake oceanische witpunthaaien, zoals vereist krachtens Resolutie 13/06, en evenmin over de tenuitvoerlegging van de FAO-richtsnoeren inzake zeeschildpadden, zoals vereist krachtens Resolutie 12/04.

(80)

Het gebrek aan naleving van de IOTC-resoluties door de Comoren toont aan dat het land zijn verplichtingen als vlaggenstaat, als vastgesteld in artikel 94 van UNCLOS, niet naleeft. Ook blijkt daardoor dat de Comoren zich niet houden aan de aanbevelingen van de punten 31, 32, 33, 35 en 38 van de vrijwillige FAO-richtsnoeren over de prestaties van de vlaggenstaat en van punt 24 van het IAP-IOO.

(81)

Met uitzondering van de IOTC en de SWIOFC zijn de Comoren geen verdragsluitende partij bij andere ROVB's. Dit ondermijnt de Comorese inspanningen om te voldoen aan de verplichtingen in het kader van UNCLOS, met name de artikelen 117 en 118, gezien de structuur van de Comorese vloot, die niet uitsluitend in de regio van de Indische Oceaan actief is.

(82)

Bovendien hebben de Comoren, op UNCLOS na, geen internationale rechtsinstrumenten op het gebied van visserijbeheer geratificeerd. Gezien het belang van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden voor de Comoren, ondermijnt deze bevinding de inspanningen van de Comoren om hun taken als vlaggen-, kust-, haven- en marktstaat in het kader van UNCLOS, met name de artikelen 63 en 64, te vervullen.

(83)

De prestaties van de Comoren bij de tenuitvoerlegging van internationale instrumenten stroken evenmin met de aanbevelingen in punt 11 van het IAP-IOO, waarin staten wordt aangeraden om, met voorrang, de overeenkomst van de Verenigde Naties over de toepassing van de bepalingen van UNCLOS die betrekking hebben op de instandhouding en het beheer van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden (UNFSA) en de FAO-nalevingsovereenkomst te ratificeren, te aanvaarden of ertoe toe te treden. Ook zijn zij in strijd met punt 14, waarin staat dat de staten de gedragscode en de bijbehorende internationale actieplannen volledig en doeltreffend ten uitvoer moeten leggen.

(84)

Voorts hebben de Comoren de FAO-overeenkomst inzake havenstaatmaatregelen van 2009 niet geratificeerd.

(85)

In strijd met de aanbevelingen van de punten 25, 26 en 27 van het IAP-IOO hebben de Comoren tot op heden geen nationaal actieplan tegen IOO-visserij ontwikkeld.

(86)

Uit de informatie die werd verkregen van de Comorese autoriteiten, heeft de Commissie afgeleid dat het beheer van het register van de Comorese vissersvloot en bij visserij betrokken vloot nog steeds gedeeltelijk is gedelegeerd aan privaatrechtelijke rechtspersonen die buiten de Comoren zijn gevestigd. Op basis van door de Commissie verzamelde informatie en door de Comoren afgelegde verklaringen is geconstateerd dat de Comoren er niet voor hebben gezorgd dat onder hun vlag varende vaartuigen een echte band met het land hebben. Dit is in strijd met artikel 91 van UNCLOS, waarin is vastgesteld dat er tussen de vlaggenstaat en zijn vaartuigen een echte band moet bestaan.

(87)

Gezien de overweging 55 tot en met 65 van het besluit van 1 oktober 2015 en gezien de ontwikkelingen sinds 1 oktober 2015 is de Commissie op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening van oordeel dat de Comoren zich niet hebben gekweten van de taken die zij krachtens internationaal recht dienen te vervullen op het gebied van internationale voorschriften en regelingen en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

(88)

Er zij aan herinnerd dat de Comoren slecht scoren op de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (UNHDI), volgens welke zij in 2014 de 159e plaats in een lijst van 188 landen innamen (6). Ook wordt eraan herinnerd dat de Comoren in Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad (7) bij de categorie minst ontwikkelde landen zijn ingedeeld (8).

(89)

Er is geen ondersteunend bewijs gevonden waaruit blijkt dat de Comoren hun uit internationaal recht voortvloeiende verplichtingen niet kunnen nakomen ten gevolge van beperkingen in verband met het ontwikkelingsniveau. Hoewel in het algemeen specifieke capaciteitsbeperkingen kunnen bestaan op het gebied van toezicht, controle en bewaking, kunnen de specifieke beperkingen waarmee de Comoren door hun ontwikkelingsniveau te maken hebben, niet worden aangevoerd als reden voor de in de vorige delen geïdentificeerde tekortkomingen. Het gaat in het bijzonder om de status van het Comorese register en het totale gebrek aan controles van een deel van de Comorese vloot.

(90)

Zoals wordt vermeld in overweging 69 van het besluit van 1 oktober 2015, blijken de geconstateerde tekortkomingen in de eerste plaats voort te vloeien uit een onaangepast administratief kader en een gebrek aan samenwerking en informatie-uitwisseling binnen de Comorese overheidsdiensten om de taken van de Comoren als vlaggen-, kust-, haven- en marktstaat doeltreffend en doelmatig te vervullen. Deze situatie wordt nog verder in de hand gewerkt door de onevenwichtige omvang van de Comorese vissersvloot en bij visserij betrokken vloot en het actiegebied ervan.

(91)

Ook zij eraan herinnerd dat de Europese Unie en de Comoren een partnerschapsovereenkomst inzake visserij hebben ondertekend (9). Overeenkomstig het recentste protocol (10) bij deze overeenkomst omvatte de financiële tegenprestatie die aan de Comoren werd betaald, sectorale financiële steun. De sectorale financiële steun was bedoeld om duurzame visserijontwikkeling te bevorderen via het versterken van de administratieve en wetenschappelijke capaciteit door de nadruk te leggen op duurzaam visserijbeheer, toezicht, controle en bewaking. Daardoor zouden de Comoren beter in staat moeten zijn geweest zich te kwijten van de taken die het land krachtens internationaal recht dient te vervullen als vlaggen-, haven-, kust- en marktstaat, en IOO-visserij te bestrijden.

(92)

Daarnaast krijgen de Comoren ook steun uit regionale initiatieven zoals het project SmartFish, dat wordt gefinancierd door de Europese Unie en uitgevoerd door de Commissie voor de Indische Oceaan (IOC) en dat onder meer gericht is op de bestrijding van IOO-visserij via het delen van middelen, informatie-uitwisseling, opleiding en de ontwikkeling van uitvoeringsplannen voor toezicht, controle en bewaking, en zoals het „First South West Indian Ocean Fisheries Governance and Shared Growth Project” van de Wereldbank, dat gericht is op een doeltreffender beheer van geselecteerde prioritaire visserijen op regionaal en nationaal niveau en op het niveau van gemeenschappen.

(93)

Gezien de in dit deel uiteengezette overwegingen op basis van alle door de Commissie verzamelde feitelijke elementen en de door de Comoren ingediende informatie, heeft de Commissie overeenkomstig artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening vastgesteld dat het passend lijkt rekening te houden met de specifieke beperkingen waarmee de Comoren te kampen hebben gelet op hun ontwikkelingsniveau, die een remmende factor kunnen zijn voor de algemene prestaties van de Comoren op het gebied van visserijbeheer. Gezien de aard van de geconstateerde tekortkomingen is echter vastgesteld dat het ontwikkelingsniveau van de Comoren niet geheel en al kan worden aangevoerd als excuus of rechtvaardiging voor de algehele prestaties van de Comoren als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat op het gebied van visserij en voor de ontoereikendheid van de door de Comoren genomen maatregelen om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

(94)

Gezien de conclusies over het feit dat de Comoren zich niet hebben gekweten van de taken die zij krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dienen te vervullen, en geen maatregelen hebben genomen om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, moet dat land overeenkomstig artikel 31 van de IOO-verordening worden aangemerkt als land dat niet meewerkt aan de bestrijding van IOO-visserij.

(95)

Wanneer de bevoegde autoriteiten van de lidstaten vaststellen dat een vangstcertificaat is gevalideerd door de autoriteiten van een vlaggenstaat die overeenkomstig artikel 31 van de IOO-verordening als niet-meewerkend land is aangemerkt, moeten zij krachtens artikel 18, lid 1, onder g), van die verordening de invoer van de betrokken visserijproducten in de Unie weigeren zonder dat zij enig aanvullend bewijs hoeven te verlangen of een bijstandsverzoek aan de vlaggenstaat hoeven te zenden.

(96)

De aanmerking van de Comoren als land dat de Commissie als niet-meewerkend land beschouwt, sluit niet uit dat de Commissie of de Raad later stappen onderneemt om een lijst van niet-meewerkende landen vast te stellen.

(97)

De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité voor de visserij en de aquacultuur,