(1)

Een land waarop het stelsel van algemene tariefpreferenties („SAP”) van toepassing is, kan verzoeken in aanmerking te komen voor bijkomende tariefpreferenties in het kader van de bijzondere stimuleringsregeling voor duurzame ontwikkeling en goed bestuur (SAP+). Daartoe zijn in artikel 9, lid 1, van Verordening (EU) nr. 978/2012 specifieke toelatingscriteria vastgelegd voor de toekenning van tariefpreferenties in het kader van SAP+. Het land moet kwetsbaar worden geacht als gevolg van onvoldoende diversificatie en integratie in het internationale handelssysteem. Het moet alle in bijlage VIII bij Verordening (EU) nr. 978/2012 opgenomen verdragen hebben geratificeerd en in de recentst beschikbare conclusies van de betrokken toezichthoudende instanties mogen geen ernstige fouten bij de daadwerkelijke tenuitvoerlegging van een van deze verdragen aan het licht zijn gekomen. Met betrekking tot de desbetreffende verdragen mag het land geen voorbehoud hebben geformuleerd dat door een van deze verdragen is verboden of dat voor het uitsluitende doel van artikel 9 van Verordening (EU) nr. 978/2012 als onverenigbaar met het voorwerp en doel van die verdragen wordt beschouwd. Het moet zonder voorbehoud de door elk verdrag opgelegde rapportageverplichtingen aanvaarden en de bindende verbintenissen als bedoeld in artikel 9, lid 1, onder d), e), en f), van Verordening (EU) nr. 978/2012 zijn aangegaan.

(2)

Een begunstigd land van SAP+ dat van SAP+ wil profiteren, moet een verzoek indienen dat vergezeld gaat van uitgebreide informatie over de ratificatie van de desbetreffende verdragen, de voorbehouden en de door andere partijen bij die verdragen tegen deze voorbehouden aangevoerde bezwaren, en de bindende verbintenissen.

(3)

De Commissie heeft de bevoegdheid gekregen gedelegeerde handelingen vast te stellen om bijlage III bij Verordening (EU) nr. 978/2012 te wijzigen en aan een land dat daarom verzoekt de SAP+-status toe te kennen door het aan de lijst van begunstigde landen van SAP+ toe te voegen.

(4)

Op 12 juli 2016 ontving de Commissie een SAP+-verzoek van de Democratische Socialistische Republiek Sri Lanka („Sri Lanka”).

(5)

De Commissie heeft het SAP+-verzoek van Sri Lanka overeenkomstig artikel 10, lid 1, van Verordening (EU) nr. 978/2012 onderzocht en vastgesteld dat Sri Lanka aan de voorwaarden voldoet. Aan Sri Lanka moet bijgevolg de SAP+-status worden toegekend vanaf de inwerkingtreding van deze verordening. Bijlage III bij Verordening (EU) nr. 978/2012 moet dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(6)

Overeenkomstig artikel 13 van Verordening (EU) nr. 978/2012 moet de Commissie de stand van de ratificatie van de desbetreffende verdragen, de daadwerkelijke uitvoering van die verdragen, alsmede de samenwerking met de betrokken toezichthoudende instanties door de regering van Sri Lanka voortdurend evalueren,

(1)

De Poolse taalversie van Uitvoeringsverordening (EU) 2015/1998 van de Commissie (2) bevat een fout in punt 11.4.3, onder a), van de bijlage, wat betreft de lijst van bevoegdheden die op gezette tijden periodieke training vergen.

(2)

De Zweedse taalversie van Uitvoeringsverordening (EU) 2015/1998 bevat fouten in de bijlage, namelijk in de punten 8.1.1.2 en 9.1.1.3 met betrekking tot het vereiste van een hernieuwd beveiligingsonderzoek; in punt 8.3.1 met betrekking tot het voorwerp van de leveringsplicht; in de eerste alinea van punt 9.1.3.5, onder b), met betrekking tot de reikwijdte van de valideringsmethode; in punt 9.3.1 met betrekking tot het voorwerp van de leveringsplicht; en in de inleidende zinsnede van punt 11.2.3.1 met betrekking tot de personen voor wie de opleidingseisen gelden.

(3)

De Poolse en de Zweedse taalversies van Uitvoeringsverordening (EU) 2015/1998 moeten daarom dienovereenkomstig worden gerectificeerd. Deze fout betreft niet de overige taalversies.

(4)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité voor de beveiliging van de burgerluchtvaart,

(1)

In Verordening (EG) nr. 834/2007 zijn basisvoorschriften vastgesteld voor de biologische productie van aquacultuurdieren, waaronder voorschriften met betrekking tot diervoeders. In Verordening (EG) nr. 889/2008 van de Commissie (2) zijn bepalingen voor de uitvoering van deze voorschriften opgenomen.

(2)

Krachtens artikel 15, lid 1, onder d), i), van Verordening (EG) nr. 834/2007 moeten vis en schaal- en schelpdieren worden gevoederd met diervoeder dat voldoet aan de voedingsbehoeften van het dier in de verschillende stadia van zijn ontwikkeling.

(3)

Artikel 25 terdecies van Verordening (EG) nr. 889/2008 bevat specifieke voorschriften inzake voeder voor bepaalde in bijlage XIII bis, delen 6, 7 en 9, bedoelde aquacultuurdieren. Volgens die bepalingen moet de voorkeur worden gegeven aan het van nature aanwezige voeder, voor zover beschikbaar.

(4)

Krachtens artikel 25 terdecies, lid 1, van Verordening (EG) nr. 889/2008 moet het voederrantsoen van de betrokken dieren bestaan uit voeder dat van nature in vijvers en meren beschikbaar is. In artikel 25 terdecies, lid 2, van die verordening is bepaald dat bij gebrek aan voldoende van nature beschikbare voedselbronnen gebruik mag worden gemaakt van biologisch voeder van plantaardige oorsprong of van zeewier. In artikel 25 terdecies, lid 3, onder a) en b), van die verordening is vastgesteld hoeveel vismeel of visolie het voederrantsoen van pangasius en garnalen mag bevatten indien het natuurlijke voeder wordt aangevuld.

(5)

Van nature voorkomend voeder is beperkt of onbestaand in de fase in de broedkamer. De lidstaten hebben de Commissie erop gewezen dat de in artikel 25 terdecies, lid 3, onder b), van Verordening (EG) nr. 889/2008 opgenomen voorschriften inzake het voederen van peneïdegarnalen, en met name grote tijgergarnaal (Penaeus monodon), zouden leiden tot ondervoeding en verhoogde sterfte indien ze worden toegepast in de vroege levensfasen in de broedkamer.

(6)

Krachtens artikel 25 terdecies, lid 1, van Verordening (EG) nr. 889/2008 moet het voederrantsoen van de betrokken dieren bestaan uit voeder dat van nature in vijvers en meren beschikbaar is. Die bepaling zou enkel betrekking mogen hebben op de opkweekfase, wanneer de dieren in vijvers en meren worden gehouden en niet in broedkamers, waar onvoldoende van nature beschikbaar voeder aanwezig is. Dit is met name relevant sinds 31 december 2016, aangezien niet-biologisch gehouden aquacultuurjuvenielen overeenkomstig artikel 25 sexies, lid 3, van Verordening (EG) nr. 889/2008 met ingang van die datum niet langer op een biologisch bedrijf mogen worden binnengebracht. Vóór die datum was het toegestaan een aandeel niet-biologische juvenielen die tijdens de fase in de broedkamer volgens de niet-biologische methode waren beheerd, op een biologisch bedrijf binnen te brengen.

(7)

Daarnaast heeft de bij Besluit 2009/427/EG van de Commissie (3) opgerichte deskundigengroep voor technisch advies inzake de biologische productie (Egtop) bevestigd dat de specifieke voorschriften van artikel 25 terdecies, lid 3, onder a) en b), van Verordening (EG) nr. 889/2008 uitsluitend geschikt zijn voor de opkweekfase (4). Volgens Egtop kan door de in dat artikel opgenomen beperkingen voor vismeel en visolie niet worden voldaan aan de voedingsbehoeften van het dier tijdens de vroege levensstadia in de broedkamer.

(8)

De Commissie heeft geconcludeerd dat de voorschriften inzake voeder voor bepaalde aquacultuurdieren moeten worden gewijzigd, meer bepaald dat moet worden verduidelijkt dat deze voorschriften enkel gelden voor de opkweekfase. Om tot deze conclusie te komen heeft de Commissie rekening gehouden met de vereiste om te voldoen aan de voedingsbehoeften van het dier in de verschillende stadia van zijn ontwikkeling, als bedoeld in artikel 15, lid 1, onder d), i), van Verordening (EG) nr. 834/2007, met de doelstelling van artikel 25 terdecies van Verordening (EG) nr. 889/2008 om prioriteit te geven aan het van nature aanwezige voeder, voor zover beschikbaar, en met het advies van Egtop.

(9)

Verordening (EG) nr. 889/2008 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(10)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité voor biologische productie,

(1)

In bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1333/2008 is een EU-lijst vastgesteld van voor gebruik in levensmiddelen toegestane levensmiddelenadditieven en van de gebruiksvoorwaarden daarvoor.

(2)

De EU-lijst van levensmiddelenadditieven kan op initiatief van de Commissie of ingevolge een aanvraag worden bijgewerkt volgens de uniforme procedure van artikel 3, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1331/2008 van het Europees Parlement en de Raad (2).

(3)

Op 10 maart 2016 heeft Polen een aanvraag ingediend voor goedkeuring van het gebruik van nitrieten (E 249-250) als conserveermiddel in „golonka peklowana”. Deze aanvraag is vervolgens overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1331/2008 toegankelijk gemaakt voor de lidstaten.

(4)

Volgens de aanvrager is „golonka peklowana” een traditionele Poolse vleesbereiding waarin nitrieten, behalve voor hun conserverende werking, ook worden gebruikt als bewaarmiddel om de juiste door de consumenten verwachte kleur, smaak en textuur te verkrijgen. „Golonka peklowana” wordt aan de consumenten aangeboden en moet voor consumptie een verdere warmtebehandeling ondergaan.

(5)

In overweging 7 van Verordening (EG) nr. 1333/2008 wordt gesteld dat bij de goedkeuring van levensmiddelenadditieven ook andere relevante factoren in aanmerking moeten worden genomen, waaronder traditionele factoren. Het is derhalve aangewezen bepaalde traditionele producten in sommige lidstaten op de markt te behouden indien het gebruik van levensmiddelenadditieven voldoet aan de in Verordening (EG) nr. 1333/2008 vastgelegde algemene en specifieke voorwaarden.

(6)

Ter waarborging van de uniforme toepassing van het gebruik van de additieven die worden bestreken door de onderhavige verordening, zal „golonka peklowana” worden beschreven in een leidraad met levensmiddelencategorieën in deel E van bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1333/2008 inzake levensmiddelenadditieven (3).

(7)

Overeenkomstig artikel 3, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1331/2008 moet de Commissie het advies van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) inwinnen met het oog op het bijwerken van de EU-lijst van levensmiddelenadditieven in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1333/2008, tenzij die bijwerking waarschijnlijk geen gevolgen zal hebben voor de gezondheid van de mens. Nitrieten zijn toegestaan voor gebruik in vleesproducten op algemene basis, maar het gebruik in vleesbereidingen is beperkt tot bepaalde traditionele bereidingen en er zijn specifieke bepalingen vastgesteld voor traditioneel vervaardigde gezouten producten. Aangezien de aanvraag voor de uitbreiding van het gebruik van nitrieten is beperkt tot een specifieke vleesbereiding die om traditionele redenen wordt gebruikt, zal de uitbreiding naar verwachting geen aanzienlijke impact hebben op de algemene blootstelling aan nitrieten. De uitbreiding van het gebruik van deze additieven betekent derhalve een bijwerking van de EU-lijst die geen gevolgen zal hebben voor de gezondheid van de mens, en is het niet nodig de EFSA om advies te vragen.

(8)

Bijlage II bij Verordening (EG) nr. 1333/2008 moet dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(9)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,

(1)

Overeenkomstig artikel 80, lid 1, onder a), van Verordening (EG) nr. 1107/2009 is Richtlijn 91/414/EEG van de Raad (2), wat de procedure en de goedkeuringsvoorwaarden betreft, van toepassing op werkzame stoffen waarvoor vóór 14 juni 2011 een besluit is vastgesteld overeenkomstig artikel 6, lid 3, van die richtlijn. Voor orthosulfamuron is bij Beschikking 2006/806/EG van de Commissie (3) aan de voorwaarden van artikel 80, lid 1, onder a), van Verordening (EG) nr. 1107/2009 voldaan.

(2)

Italië heeft op 4 juli 2005 overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG van Isagro S.p.A. een aanvraag ontvangen tot opneming van de werkzame stof orthosulfamuron in bijlage I bij die richtlijn. Bij Beschikking 2006/806/EG is bevestigd dat het dossier „volledig” is, dat wil zeggen dat het in beginsel geacht kan worden aan de voorschriften inzake gegevens en informatie van de bijlagen II en III bij Richtlijn 91/414/EEG te voldoen.

(3)

Voor die werkzame stof zijn de uitwerking op de gezondheid van mens en dier en het milieueffect overeenkomstig artikel 6, leden 2 en 4, van Richtlijn 91/414/EEG beoordeeld voor de door de aanvrager voorgestelde toepassingen. De aangewezen lidstaat-rapporteur heeft op 27 juli 2012 een ontwerpbeoordelingsverslag ingediend. Overeenkomstig artikel 6, lid 3, van Verordening (EU) nr. 188/2011 van de Commissie (4) is de aanvrager om aanvullende informatie verzocht. De beoordeling door Italië van de door de aanvrager ingediende aanvullende informatie is in de vorm van addenda bij het ontwerpbeoordelingsverslag ingediend en in augustus 2013 door de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) gecompileerd.

(4)

Het ontwerpbeoordelingsverslag is door de lidstaten en de EFSA geëvalueerd. De EFSA heeft haar conclusie over de risicobeoordeling van de werkzame stof orthosulfamuron als bestrijdingsmiddel (5) op 3 september 2013 aan de Commissie voorgelegd. De EFSA heeft geconcludeerd dat de beoordeling van het risico voor de consument niet kan worden voltooid op basis van de beschikbare informatie over de aard van de residuen in primaire en volggewassen en door het gebrek aan toxicologische informatie en een innamebeoordeling van bepaalde plantmetabolieten. Bovendien kon ook de risicobeoordeling met betrekking tot in de bodem en in het water levende organismen niet worden voltooid. De EFSA heeft daarenboven problemen vastgesteld in verband met bepaalde metabolieten, als gevolg waarvan de blootstellingsbeoordeling voor grondwater niet kon worden voltooid.

(5)

De Commissie heeft de aanvrager verzocht zijn opmerkingen in te dienen over de conclusie van de EFSA en, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van Verordening (EU) nr. 188/2011, over het ontwerpevaluatieverslag. De aanvrager heeft zijn opmerkingen ingediend en deze zijn zorgvuldig onderzocht.

(6)

Ondanks de argumenten van de aanvrager blijven de in overweging 4 vastgestelde/vermelde problemen echter bestaan.

(7)

Bijgevolg is niet aangetoond dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die orthosulfamuron bevatten, onder de voorgestelde gebruiksvoorwaarden in het algemeen aan de eisen van artikel 5, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 91/414/EEG voldoen.

(8)

Orthosulfamuron mag daarom niet worden goedgekeurd overeenkomstig artikel 13, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1107/2009.

(9)

Overeenkomstig artikel 8, lid 1, onder b), van Richtlijn 91/414/EEG werd de lidstaten de mogelijkheid geboden om gewasbeschermingsmiddelen die orthosulfamuron bevatten voorlopig toe te laten voor een initiële periode van drie jaar. Bij Uitvoeringsbesluit 2013/205/EU van de Commissie (6) kregen de lidstaten toestemming om deze voorlopige toelatingen voor orthosulfamuron te verlengen tot uiterlijk 30 april 2015.

(10)

Aangezien alle bestaande toelatingen zijn vervallen, is het niet nodig te voorzien in een bijkomende termijn om toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die orthosulfamuron bevatten, in te trekken.

(11)

Deze verordening laat de mogelijkheid om een nieuwe aanvraag voor orthosulfamuron in te dienen overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1107/2009 onverlet.

(12)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,

(1)

In deel A van de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 van de Commissie (2) zijn de werkzame stoffen opgenomen die worden geacht krachtens Verordening (EG) nr. 1107/2009 te zijn goedgekeurd.

(2)

Bij Uitvoeringsverordening (EU) 2016/549 van de Commissie (3) is de geldigheidsduur voor de werkzame stoffen bentazon, diquat, DPX KE 459 (flupyrsulfuron-methyl), famoxadone, flumioxazine, metalaxyl-M en pymetrozine laatstelijk verlengd. De goedkeuring van die stoffen vervalt op 30 juni 2017. De aanvragen voor de verlenging van de opneming van die stoffen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad (4) zijn ingediend in overeenstemming met artikel 4 van Verordening (EU) nr. 1141/2010 van de Commissie (5).

(3)

De geldigheidsduur voor de werkzame stoffen carfentrazone-ethyl, cyazofamide, fenamidone, foramsulfuron, imazamox, isoxaflutool, oxasulfuron, pendimethalin en trifloxystrobin is laatstelijk verlengd bij Uitvoeringsverordening (EU) 2016/950 van de Commissie (6). De goedkeuring van die stoffen vervalt op 31 juli 2017.

(4)

De geldigheidsduur voor de werkzame stoffen alfa-cypermethrin, Ampelomyces quisqualis stam AQ 10, benalaxyl, bifenazaat, bromoxynil, chloorprofam, desmedifam, etoxazool, Gliocladium catenulatum stam J1446, imazosulfuron, laminarin, methoxyfenozide, milbemectin, fenmedifam en S-metolachloor is verlengd bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1197/2012 van de Commissie (7). De goedkeuring van die stoffen vervalt op 31 juli 2017.

(5)

De aanvragen voor de verlenging van de goedkeuring van de in de overwegingen 3 en 4 vermelde stoffen zijn ingediend in overeenstemming met Uitvoeringsverordening (EU) nr. 844/2012 van de Commissie (8).

(6)

Aangezien de beoordeling van de stoffen is uitgesteld om redenen die de aanvragers niet verwijtbaar zijn, zal de goedkeuring van die werkzame stoffen waarschijnlijk vervallen voordat een besluit over de verlenging ervan is genomen. Daarom moet de goedkeuringsperiode voor die stoffen worden verlengd.

(7)

Gezien het doel van artikel 17, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1107/2009 zal de Commissie, in gevallen waarin zij bij verordening bepaalt dat de goedkeuring van een in de bijlage bij deze verordening genoemde werkzame stof niet wordt verlengd omdat niet aan de criteria voor goedkeuring is voldaan, de vervaldatum vaststellen op dezelfde datum als vóór deze verordening of, indien dat later is, op de datum van inwerkingtreding van de verordening, waarbij wordt bepaald dat de goedkeuring van de werkzame stof niet wordt verlengd. In gevallen waarin de Commissie bij verordening bepaalt dat de goedkeuring van een in de bijlage bij deze verordening genoemde werkzame stof wordt verlengd, zal de Commissie, wanneer dit aangewezen is, trachten om de vroegst mogelijke toepassingsdatum vast te stellen.

(8)

Uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(9)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,

(1)

Bij Richtlijn 2003/79/EG van de Commissie (2) is Coniothyrium minitans stam CON/M/91-08 in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad (3) opgenomen als werkzame stof.

(2)

De in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG opgenomen werkzame stoffen worden geacht te zijn goedgekeurd krachtens Verordening (EG) nr. 1107/2009 en zijn opgenomen in deel A van de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 van de Commissie (4).

(3)

De goedkeuring van de werkzame stof Coniothyrium minitans stam CON/M/91-08, zoals vermeld in deel A van de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011, vervalt op 31 oktober 2017.

(4)

Er is een aanvraag tot verlenging van de goedkeuring van Coniothyrium minitans stam CON/M/91-08 ingediend overeenkomstig artikel 1 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 844/2012 van de Commissie (5) en binnen de in dat artikel vermelde termijn.

(5)

De aanvrager heeft de overeenkomstig artikel 6 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 844/2012 vereiste aanvullende dossiers ingediend. De lidstaat-rapporteur heeft vastgesteld dat de aanvraag volledig was.

(6)

De lidstaat-rapporteur heeft in overleg met de lidstaat-corapporteur een beoordelingsverslag over de verlenging opgesteld en dit verslag op 29 mei 2015 bij de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) en de Commissie ingediend.

(7)

De EFSA heeft het beoordelingsverslag over de verlenging voor opmerkingen aan de aanvrager en de lidstaten toegezonden en de ontvangen opmerkingen naar de Commissie doorgestuurd. De EFSA heeft het aanvullende beknopte dossier tevens toegankelijk gemaakt voor het publiek.

(8)

Op 8 juni 2016 heeft de EFSA de Commissie haar conclusie (6) meegedeeld met betrekking tot de vraag of Coniothyrium minitans stam CON/M/91-08 naar verwachting zal voldoen aan de goedkeuringscriteria van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1107/2009. De Commissie heeft het ontwerpverslag over de verlenging voor Coniothyrium minitans stam CON/M/91-08 op 6 december 2016 aan het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders voorgelegd.

(9)

De aanvrager heeft de mogelijkheid gekregen om opmerkingen op het verslag over de verlenging in te dienen.

(10)

Met betrekking tot een of meer representatieve gebruiksdoeleinden van minstens één gewasbeschermingsmiddel dat Coniothyrium minitans stam CON/M/91-08 bevat, is vastgesteld dat aan de goedkeuringscriteria van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1107/2009 is voldaan. Het is derhalve passend om de goedkeuring van Coniothyrium minitans stam CON/M/91-08 te verlengen.

(11)

De risicobeoordeling voor de verlenging van de goedkeuring van Coniothyrium minitans stam CON/M/91-08 is gebaseerd op een beperkt aantal representatieve gebruiksdoeleinden, die echter geen beperking inhouden van de gebruiksdoeleinden waarvoor gewasbeschermingsmiddelen die Coniothyrium minitans stam CON/M/91-08 bevatten, mogen worden toegelaten. Het is derhalve passend om de beperking tot gebruik als fungicide niet te handhaven.

(12)

De Commissie is voorts van oordeel dat Coniothyrium minitans stam CON/M/91-08 een werkzame stof met een laag risico is in de zin van artikel 22 van Verordening (EG) nr. 1107/2009. Coniothyrium minitans stam CON/M/91-08 is geen tot bezorgdheid aanleiding gevende stof en voldoet aan de voorwaarden die zijn vastgesteld in bijlage II, punt 5, bij Verordening (EG) nr. 1107/2009. Coniothyrium minitans stam CON/M/91-08 is een wilde stam die van nature in het milieu voorkomt. Het is niet pathogeen voor mens of dier. De bijkomende blootstelling van mensen, dieren en het milieu door de krachtens Verordening (EG) nr. 1107/2009 goedgekeurde gebruiksdoeleinden is naar verwachting verwaarloosbaar in vergelijking met de verwachte blootstelling in realistische natuurlijke omstandigheden.

(13)

Het is derhalve passend om de goedkeuring van Coniothyrium minitans stam CON/M/91-08 als een stof met een laag risico te verlengen. Overeenkomstig artikel 13, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1107/2009 moet de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(14)

Overeenkomstig artikel 14, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1107/2009, in samenhang met artikel 6 daarvan, en in het licht van de huidige wetenschappelijke en technische kennis is het echter noodzakelijk bepaalde voorwaarden en beperkingen op te nemen.

(15)

Overeenkomstig artikel 20, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1107/2009, in samenhang met artikel 13, lid 4 daarvan, moet de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(16)

Bij Uitvoeringsverordening (EU) 2016/950 van de Commissie (7) is de goedkeuringsperiode voor Coniothyrium minitans stam CON/M/91-08 verlengd tot en met 31 oktober 2017 opdat de verlengingsprocedure vóór het verstrijken van de goedkeuring van die stof kan worden voltooid. Aangezien er echter vóór de vervaldatum van de verlengde geldigheidsduur een besluit is genomen over de verlenging, moet deze verordening van toepassing zijn vanaf 1 augustus 2017.

(17)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,

(1)

Op 6 november 2012 heeft Frankrijk overeenkomstig artikel 7, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1107/2009 van Arysta Lifescience S.A.S. een aanvraag voor de goedkeuring van de werkzame stof Beauveria bassiana stam NPP111B005 ontvangen. Overeenkomstig artikel 9, lid 3, van die verordening heeft Frankrijk, als lidstaat-rapporteur, de aanvrager, de andere lidstaten, de Commissie en de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) op 5 februari 2013 in kennis gesteld van de ontvankelijkheid van de aanvraag.

(2)

Op 7 oktober 2014 heeft de lidstaat-rapporteur een ontwerpbeoordelingsverslag ingediend bij de Commissie, met kopie aan de EFSA, waarin wordt beoordeeld of de werkzame stof naar verwachting aan de goedkeuringscriteria zoals bedoeld in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1107/2009, zal voldoen.

(3)

De EFSA heeft zich aan artikel 12, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1107/2009 gehouden. Overeenkomstig artikel 12, lid 3, van die verordening heeft zij de aanvrager verzocht de lidstaten, de Commissie en de EFSA aanvullende informatie te verstrekken. De beoordeling van de aanvullende informatie door de lidstaat-rapporteur werd op 3 juli 2015 bij de EFSA ingediend in de vorm van een bijgewerkt ontwerpbeoordelingsverslag.

(4)

Op 6 oktober 2015 heeft de EFSA aan de aanvrager, de lidstaten en de Commissie haar conclusie (2) meegedeeld met betrekking tot de vraag of de werkzame stof Beauveria bassiana stam NPP111B005 naar verwachting voldoet aan de goedkeuringscriteria zoals vermeld in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1107/2009. De EFSA heeft haar conclusie toegankelijk gemaakt voor het publiek.

(5)

Op 8 maart 2016 heeft de Commissie het evaluatieverslag voor Beauveria bassiana stam NPP111B005 en een ontwerpverordening tot goedkeuring van Beauveria bassiana stam NPP111B005 aan het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders voorgelegd.

(6)

De aanvrager heeft de mogelijkheid gekregen om opmerkingen over het evaluatieverslag in te dienen.

(7)

Voor een of meer representatieve gebruiksdoeleinden van minstens één gewasbeschermingsmiddel dat de werkzame stof bevat, en met name voor de gebruiksdoeleinden die zijn onderzocht en zijn opgenomen in het evaluatieverslag, is vastgesteld dat aan de goedkeuringscriteria van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1107/2009 is voldaan. Het is derhalve passend Beauveria bassiana stam NPP111B005 goed te keuren.

(8)

Overeenkomstig artikel 13, lid 2, in samenhang met artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1107/2009, en in het licht van de stand van de wetenschappelijke en technische kennis is het echter noodzakelijk bepaalde voorwaarden en beperkingen op te nemen.

(9)

Overeenkomstig artikel 13, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1107/2009 moet de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 van de Commissie (3) dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(10)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,

(1)

Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 zijn, op grond van de resultaten van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde, de criteria vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de perioden die in bijlage XVI, deel A, bij die verordening zijn vermeld, de forfaitaire waarden bij invoer uit derde landen vaststelt.

(2)

De forfaitaire invoerwaarde wordt elke dag berekend overeenkomstig artikel 136, lid 1, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011, met inachtneming van de variabele gegevens voor die dag. Bijgevolg moet deze verordening in werking treden op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie,

(1)

Bijlage III bij Richtlijn 2008/56/EG bevat indicatieve lijsten van kenmerken, belastende en beïnvloedende factoren als bedoeld in artikel 8, lid 1, artikel 9, leden 1 en 3, artikel 10, lid 1, artikel 11, lid 1, en artikel 24 van die richtlijn.

(2)

In 2012 hebben de lidstaten, op basis van de initiële beoordeling van hun mariene wateren krachtens artikel 8, lid 1, van Richtlijn 2008/56/EG en als onderdeel van de eerste cyclus van uitvoering van hun mariene strategieën, de Commissie in kennis gesteld van een reeks kenmerken van een goede milieutoestand en van hun milieudoelen, overeenkomstig respectievelijk artikel 9, lid 2, en artikel 10, lid 2, van Richtlijn 2008/56/EG. In de beoordeling door de Commissie (2) van die verslagen van de lidstaten, die is verlopen overeenkomstig artikel 12 van die richtlijn, wordt benadrukt dat er dringend meer inspanningen nodig zijn opdat de lidstaten en de Unie een goede milieutoestand kunnen bereiken tegen 2020.

(3)

Om ervoor te zorgen dat de tweede cyclus van uitvoering van de mariene strategieën van de lidstaten verder bijdraagt tot de verwezenlijking van de doelstellingen van Richtlijn 2008/56/EG en consistentere omschrijvingen van een goede milieutoestand oplevert, heeft de Commissie in haar verslag over de eerste fase van uitvoering aanbevolen dat, op het niveau van de Unie, de diensten van de Commissie en de lidstaten zouden samenwerken om tegen 2015 Besluit 2010/477/EU van de Commissie (3) te herzien, te versterken en te verbeteren, met het oog op een duidelijkere, eenvoudigere, beknoptere, meer samenhangende en vergelijkbare reeks criteria en methodologische standaarden inzake een goede milieutoestand en tegelijkertijd bijlage III bij de kaderrichtlijn mariene strategie te evalueren en indien nodig te herzien en specifieke richtsnoeren op te stellen om te zorgen voor een coherentere en consistentere aanpak van beoordelingen in de volgende uitvoeringscyclus.

(4)

De herziening van bijlage III bij Richtlijn 2008/56/EG is nodig als aanvulling op de herziening van Besluit 2010/477/EU. Voorts is het verband tussen bijlage III bij Richtlijn 2008/56/EG en de kwalitatief beschrijvende elementen voor de omschrijving van de goede milieutoestand van bijlage I bij die richtlijn slechts impliciet in die richtlijn en dus niet voldoende duidelijk. De Commissie heeft in een werkdocument van haar diensten uit 2011 (4) de verbanden tussen de kwalitatief beschrijvende elementen van bijlage I bij Richtlijn 2008/56/EG, de elementen beschreven in bijlage III bij die richtlijn, en de criteria en indicatoren van Besluit 2010/477/EU toegelicht, maar kon slechts een gedeeltelijk antwoord bieden door hun inherente inhoud. Een herziening van bijlage III bij Richtlijn 2008/56/EG is nodig om die verbanden verder te verduidelijken en de uitvoering te vergemakkelijken door de ecosysteemelementen, door de mens veroorzaakte druk op en gevolgen voor het mariene milieu beter af te stemmen op de beschrijvende elementen van bijlage I bij Richtlijn 2008/56/EG en het resultaat van de herziening van Besluit 2010/477/EU.

(5)

Bijlage III bij Richtlijn 2008/56/EG moet elementen verschaffen voor de beoordeling (artikel 8, lid 1, van die richtlijn) met betrekking tot een goede milieutoestand (artikel 9, lid 1, van die richtlijn), elementen verschaffen voor monitoring (artikel 11, lid 1, van die richtlijn), die een aanvulling vormen op de beoordeling (bv. temperatuur en saliniteit), en elementen verschaffen waarmee rekening moet worden gehouden bij de vaststelling van doelen (artikel 10, lid 1, van de richtlijn). De relevantie van die elementen zal variëren per regio en lidstaat als gevolg van uiteenlopende regionale kenmerken. Dit betekent dat elementen enkel moeten worden aangepakt als zij worden beschouwd als „essentiële kenmerken en eigenschappen” of „overheersende belastende en beïnvloedende factoren” als bedoeld in artikel 8, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 2008/56/EG, en wanneer zij zich voordoen in de wateren van de betrokken lidstaat.

(6)

Het is belangrijk ervoor te zorgen dat de elementen van bijlage III bij Richtlijn 2008/56/EG duidelijk verband houden met de kwalitatief beschrijvende elementen van bijlage I bij die richtlijn en met de criteria en methodologische standaarden inzake de goede milieutoestand van mariene wateren die door de Commissie op basis van artikel 9, lid 3, van Richtlijn 2008/56/EG zijn vastgesteld, alsmede met de toepassing ervan in verband met de artikelen 8, 9, 10 en 11 van Richtlijn 2008/56/EG. In dit verband moeten die elementen algemeen zijn en in de hele Unie van toepassing, aangezien meer specifieke elementen kunnen worden vastgesteld door de Commissie op basis van artikel 9, lid 3, van Richtlijn 2008/56/EG of in het kader van de bepaling van de kenmerken voor de goede milieutoestand uit hoofde van artikel 9, lid 1, van die richtlijn.

(7)

De tabellen 1 en 2 van bijlage III bij Richtlijn 2008/56/EG moeten worden verduidelijkt om een duidelijker verband weer te geven tussen kenmerken (tabel 1) en belastende en beïnvloedende factoren (tabel 2), en om de in die tabellen opgenomen elementen rechtstreeks te verbinden met de kwalitatief beschrijvende elementen van bijlage I bij die richtlijn en daardoor aan de door de Commissie op basis van artikel 9, lid 3, van Richtlijn 2008/56/EG vastgestelde criteria.

(8)

Bij wijze van richtsnoer voor de beoordeling van het gebruik van mariene wateren als bedoeld in artikel 8, lid 1, onder c), van Richtlijn 2008/56/EG, en van de in artikel 8, lid 1, onder b), bedoelde menselijke activiteiten en de bijbehorende monitoring waarin artikel 11 van die richtlijn voorziet, moet tabel 2 worden uitgebreid zodat zij een indicatieve lijst van gebruik en menselijke activiteiten bevat om te zorgen voor consistentie in de beoordeling van de mariene regio's en subregio's.

(9)

Bijlage III bij Richtlijn 2008/56/EG moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(10)

De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het krachtens artikel 25, lid 1, van Richtlijn 2008/56/EG ingestelde regelgevend comité,

(1)

Op 18 november 2002 heeft de Commissie Beschikking 2002/915/EG (2) vastgesteld, waarbij een door Denemarken gevraagde afwijking op grond van Richtlijn 91/676/EEG inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen werd verleend, op basis waarvan in het kader van het Deense actieprogramma voor de periode 1999-2003 op bepaalde rundveehouderijen jaarlijks een hoeveelheid dierlijke mest per hectare mocht worden op- of ingebracht die tot 230 kg stikstof bevatte. De afwijking werd bij Beschikking 2005/294/EG van de Commissie (3) verlengd wat het Deense actieprogramma voor de periode 2004-2007 betreft, bij Beschikking 2008/664/EG van de Commissie (4) wat het Deense actieprogramma voor de periode 2008-2012 betreft, en bij Uitvoeringsbesluit 2012/659/EU van de Commissie (5) wat het Deense actieprogramma voor de periode 2008-2015 betreft.

(2)

De bij Uitvoeringsbesluit 2012/659/EU verleende afwijking had betrekking op ongeveer (voor de periode 2014-2015) 1 500 rundveehouderijen, 425 102 grootvee-eenheden en 205 165 ha bouwland, wat overeenkomt met respectievelijk 4,0 % van het totale aantal rundveehouderijen, 18,6 % van alle grootvee-eenheden en 8,2 % van alle bouwland in Denemarken.

(3)

Op 4 februari 2016 heeft Denemarken bij de Commissie een verzoek tot verlenging van de afwijking op grond van bijlage III, punt 2, derde alinea, bij Richtlijn 91/676/EEG ingediend.

(4)

Denemarken heeft overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn 91/676/EEG een actieprogramma voor de periode 2016-2018 opgesteld, aan de hand van delen van Besluit nr. 1324 van 15 november 2016 inzake commercieel vee, dierlijke mest, kuilvoer enz., van Geconsolideerde Wet nr. 388 van 27 april 2016 inzake het gebruik van meststoffen door landbouwbedrijven en inzake plantendek, van Besluit nr. 1055 van 1 juli 2016 inzake het gebruik van meststoffen door landbouwbedrijven in de planningsperiode 2016-2017, en het verplichte gedeelte van een nieuwe gerichte regeling voor vanggewassen, zoals bedoeld in de wet inzake het gebruik van meststoffen door landbouwbedrijven en inzake plantendek. Daarnaast omvatten de Deense wettelijke voorschriften tevens een nieuwe algemene regeling voor fosfor, in overeenstemming met de wet inzake milieuvergunningen enz. van veehouderijen en het besluit inzake commercieel vee, dierlijke mest, kuilvoer enz.

(5)

In de Deense wettelijke regeling tot uitvoering van Richtlijn 91/676/EEG is voorzien in grenswaarden voor het op of in de bodem brengen van stikstof. Grenswaarden voor het op of in de bodem brengen van fosfor zijn neergelegd in wettelijke voorschriften die in augustus 2017 in werking zullen treden.

(6)

Het Deense verslag over de stand van zaken en tendensen met betrekking tot het aquatisch milieu en de landbouwpraktijk voor de periode 2012-2015 geeft een jaarlijks overschot van de nationale veldbalans van 80 kg N/ha in 2014 en een totale lozing in zee van uit de landbouw afkomstige stikstof van ongeveer 70 % van het totaal in 2012 te zien. Volgens de schattingen van Denemarken moet de belasting van de kustwateren met van landbouwgronden afkomstige stikstof worden teruggebracht van 56,8 miljoen ton tot 44,7 miljoen ton om een goede ecologische toestand te bereiken.

(7)

In de Deense wettelijke voorschriften dient een gerichte gecombineerde regeling voor vrijwillige en verplichte vanggewassen voor 2017 en 2018 te worden opgenomen. In het kader van deze regeling moeten de dwingende bepalingen voor vanggewassen automatisch in werking treden wanneer de vrijwillige afspraken voor vanggewassen ontoereikend zijn om aan de milieudoelstellingen te voldoen. De arealen met vanggewassen komen boven op de verplichte vanggewassen die zijn voorgeschreven door de Deense wet inzake het gebruik van meststoffen door landbouwbedrijven en inzake plantendek. Deze maatregelen zijn nodig om ervoor te zorgen dat de toepassing van de huidige afwijking niet leidt tot een verslechtering van de waterkwaliteit.

(8)

Uit de informatie die Denemarken in het kader van de bij Uitvoeringsbesluit 2012/659/EU verleende afwijking heeft verstrekt, blijkt dat deze afwijking niet heeft geleid tot een verslechtering van de waterkwaliteit, in vergelijking met de arealen die niet onder de afwijking vallen. De gegevens die Denemarken met betrekking tot de uitvoering van Richtlijn 91/676/EEG voor de periode 2012-2015 (6) heeft overgelegd, laten zien dat ongeveer 16 % van de meetstations voor het grondwater in Denemarken gemiddelde nitraatconcentraties van meer dan 50 mg/l hebben opgetekend en ongeveer 23 % van de meetstations gemiddelde nitraatconcentraties van meer dan 40 mg/l. De meetresultaten wijzen erop dat de nitraatconcentraties in het grondwater in vergelijking met de vorige verslagperiode (2008-2011) stabiel zijn gebleven. Wat de oppervlaktewateren betreft, geven de resultaten van de meeste meetstations gemiddelde nitraatconcentraties van minder dan 50 mg/l en daarmee een stabiele trend te zien. Volgens het verslag over de periode 2012-2015 werd de toestand van 2 van de 119 kustwateren als „goed” aangemerkt.

(9)

Na toetsing van het verzoek van Denemarken aan de in bijlage III, punt 2, derde alinea, bij Richtlijn 91/676/EEG vermelde elementen en rekening houdend met de ervaring die is opgedaan met de toepassing van de bij de Beschikkingen 2002/915/EG, 2005/294/EG en 2008/664/EG, alsmede Uitvoeringsbesluit 2012/659/EU verleende afwijking, is de Commissie van mening dat de door Denemarken beoogde hoeveelheid mest (230 kg stikstof per hectare per jaar) de verwezenlijking van de doelstellingen van Richtlijn 91/676/EEG niet in gevaar brengt, op voorwaarde dat bepaalde strikte voorwaarden in acht worden genomen.

(10)

Op landbouwbedrijven waar jaarlijks een hoeveelheid dierlijke mest per hectare op of in de bodem mag worden gebracht die tot 230 kg stikstof bevat, worden de bemestingsplannen tijdig bijgewerkt om ervoor te zorgen dat de plannen in overeenstemming zijn met de feitelijke landbouwpraktijken en er een permanent vegetatiedek op het bouwland aanwezig is, en worden vanggewassen gebruikt om ervoor te zorgen dat nitraat dat in het najaar in de ondergrond is terechtgekomen, wordt teruggewonnen en stikstofverlies in de winter wordt beperkt.

(11)

Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad (7) voorziet in een brede, grensoverschrijdende aanpak van de waterbescherming rond stroomgebiedsdistricten, met als doel dat de Europese waterlichamen zich uiterlijk in 2015 in een goede toestand bevinden. De vermindering van nutriënten is een integraal onderdeel van die doelstelling. Het verlenen van een afwijking uit hoofde van dit besluit laat de bepalingen van Richtlijn 2000/60/EG onverlet en sluit niet uit dat aanvullende maatregelen nodig kunnen zijn om aan de verplichtingen ervan te voldoen.

(12)

Richtlijn 2007/2/EG van het Europees Parlement en de Raad (8) stelt algemene regels vast voor de oprichting van een infrastructuur voor ruimtelijke informatie in de Unie, ter ondersteuning van het milieubeleid van de Unie en beleidsmaatregelen of activiteiten die van invloed kunnen zijn op het milieu. In voorkomend geval moet de in het kader van dit besluit verzamelde ruimtelijke informatie in overeenstemming zijn met de bepalingen van die richtlijn. Met het oog op minder administratieve lasten en meer coherente gegevens moet Denemarken bij het verzamelen van de vereiste gegevens in het kader van dit besluit gebruikmaken van de informatie die is gegenereerd in het kader van het geïntegreerd beheers- en controlesysteem dat is opgezet uit hoofde van titel V, hoofdstuk II, van Verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad (9).

(13)

De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 9 van Richtlijn 91/676/EEG ingestelde Nitraatcomité,

i)

gras,

ii)

gras als vanggewas,

iii)

voederbieten,

iv)

met ondergezaaid gras verbouwde gewassen;

1.

met ingang van augustus 2017 treedt een fosforregeling in werking waarbij voor het hele land onderling van elkaar verschillende directe bovengrenzen voor fosfor worden vastgesteld, naargelang van de geografische locatie en het soort meststof. De bovengrenzen gelden voor het op of in de bodem brengen van fosfor uit alle soorten meststoffen: organische meststoffen, waaronder mest, biogasdigestaat, ontgaste plantaardige biomassa, slib afkomstig van de behandeling van afvalwater en industriële meststoffen. In de stroomgebieden van fosforgevoelige aquatische milieus worden voor alle soorten meststoffen strengere bovengrenzen voor het op of in de bodem brengen van fosfor toegepast;

2.

er worden een indicatorensysteem en een toezichtsysteem ingevoerd voor de hoeveelheid fosfor die op de landbouwpercelen in Denemarken op of in de bodem wordt gebracht. Als het indicatorensysteem of het toezichtsysteem aantoont dat de werkelijke gemiddelde jaarlijkse fosformestgift op de landbouwgrond in Denemarken de gemiddelde nationale fosformestgift voor de periode 2018-2025 dreigt te overschrijden of daadwerkelijk heeft overschreden, zullen de bovengrenzen voor de maximale hoeveelheid fosfor die op of in de bodem mag worden gebracht, dienovereenkomstig worden verlaagd;

3.

er wordt een gerichte gecombineerde regeling voor vrijwillige en verplichte vanggewassen ingevoerd op basis van de noodzaak om de nitraatgehalten in de grondwaterlichamen en de kustwateren te verminderen. In het kader van deze regeling treden de dwingende bepalingen voor vanggewassen automatisch in werking wanneer de vrijwillige afspraken voor vanggewassen ontoereikend zijn om aan de milieudoelstellingen te voldoen;

4.

de in het kader van deze regeling aangelegde vanggewassen komen boven op de in Denemarken voor het bebouwde areaal van het bedrijf wettelijk voorgeschreven 10 of 14 % vanggewassen en mogen niet worden aangelegd op hetzelfde areaal dat wordt gebruikt om te voldoen aan de EAG-verplichting voor vanggewassen.

a)

kaarten met voor elke gemeente het percentage onder individuele afwijkingen vallende rundveehouderijen, dieren en landbouwgrond, alsook kaarten van het lokale bodemgebruik, als bedoeld in artikel 10, lid 1;

b)

de resultaten van de monitoring van het grond- en oppervlaktewater, onder zowel afwijkings- als niet-afwijkingsomstandigheden, wat betreft de nitraat- en fosforconcentraties, met inbegrip van informatie over de waterkwaliteitstrends, alsook de impact van de afwijking op de waterkwaliteit, als bedoeld in artikel 10, lid 2;

c)

de resultaten van de monitoring van de bodem, onder zowel afwijkings- als niet-afwijkingsomstandigheden, wat betreft de stikstof- en fosforconcentraties in het water in de wortelzone, als bedoeld in artikel 10, lid 2;

d)

de resultaten van de onderzoeken naar het lokale bodemgebruik, de vruchtwisseling en de landbouwpraktijken, als bedoeld in artikel 10, lid 3;

e)

de resultaten van de modelmatige berekeningen van de omvang van de stikstof- en fosforverliezen van bedrijven waaraan een vergunning is verleend, als bedoeld in artikel 10, lid 3;

f)

tabellen met het percentage onder een afwijking vallende landbouwgrond die wordt bedekt door klaver of alfalfa in grasland en door met ondergezaaid gras verbouwde gerst/erwten, als bedoeld in artikel 10, lid 4;

g)

een evaluatie van de uitvoering van de voorwaarden van de afwijking, op basis van controles op bedrijfsniveau en informatie over bedrijven die zich blijkens de resultaten van administratieve controles en veldkeuringen niet aan de voorschriften hebben gehouden, als bedoeld in artikel 11;

h)

trends inzake de omvang van de veestapel en de mestproductie voor elke categorie vee in Denemarken en op bedrijven waaraan een afwijking is verleend.

(1)

In Besluit 2010/477/EU van de Commissie (2) worden de criteria vastgesteld aan de hand waarvan de lidstaten de goede milieutoestand van hun mariene wateren moeten omschrijven en die als leidraad dienen voor de beoordeling van die status in de eerste uitvoeringscyclus van Richtlijn 2008/56/EG.

(2)

In Besluit 2010/477/EU wordt erkend dat er aanvullende wetenschappelijke en technische vooruitgang nodig was om de ontwikkeling of herziening van deze criteria voor een aantal kwalitatieve beschrijvende elementen te bevorderen, alsook de verdere ontwikkeling van methodologische standaarden, in nauwe samenhang met de opstelling van monitoringprogramma's. Bovendien is in dat besluit opgenomen dat het wenselijk was dat de herziening ervan zo spoedig mogelijk na de afronding van de bij artikel 12 van Richtlijn 2008/56/EG vereiste beoordeling plaatsvindt, op tijd om een succesvolle herziening van de mariene strategieën in 2018 te ondersteunen, als vereist bij artikel 17 van Richtlijn 2008/56/EG.

(3)

In 2012 hebben de lidstaten, op basis van de ingevolge artikel 8, lid 1, van Richtlijn 2008/56/EG uitgevoerde initiële beoordeling van hun mariene wateren, verslag uitgebracht over de milieutoestand van hun mariene wateren en de Commissie in kennis gesteld van hun omschrijving van de goede milieutoestand en hun milieudoelen, overeenkomstig artikel 9, lid 2, respectievelijk artikel 10, lid 2, van Richtlijn 2008/56/EG. In de beoordeling van de Commissie (3) van deze verslagen van de lidstaten, uitgevoerd overeenkomstig artikel 12 van Richtlijn 2008/56/EG, kwam naar voren dat er dringend meer inspanningen nodig zijn als de lidstaten in 2020 een goede milieutoestand willen bereiken. De resultaten toonden de noodzaak tot een aanzienlijke verbetering van de kwaliteit en de samenhang van de omschrijvingen van de goede milieutoestand door de lidstaten. Daarnaast werd in de beoordeling erkend dat regionale samenwerking centraal moet staan bij de uitvoering van Richtlijn 2008/56/EG. Er werd tevens benadrukt dat de lidstaten systematischer moeten voortbouwen op uit EU-wetgeving voortvloeiende standaarden of, indien deze niet bestaan, op standaarden uit de regionale zeeverdragen of andere internationale overeenkomsten.

(4)

Om ervoor te zorgen dat de tweede uitvoeringscyclus van de mariene strategieën van de lidstaten verder bijdraagt tot de verwezenlijking van de doelstellingen van Richtlijn 2008/56/EG en meer samenhangende omschrijvingen van de goede milieutoestand oplevert, heeft de Commissie in haar verslag over de eerste fase van de tenuitvoerlegging de aanbeveling gedaan dat, op het niveau van de Unie, de diensten van de Commissie en de lidstaten samenwerken om Besluit 2010/477/EU te herzien, versterken en verbeteren met het oog op een duidelijkere, eenvoudigere, beknoptere en samenhangende reeks criteria voor de goede milieutoestand en methodologische standaarden en, tegelijkertijd, bijlage III bij Richtlijn 2008/56/EG toetsen en zo nodig aanpassen, en specifieke richtsnoeren ontwikkelen om te voorzien in een samenhangendere en consistentere benadering voor de beoordelingen in de volgende uitvoeringscyclus.

(5)

Op basis van deze conclusies is het herzieningsproces in 2013 van start gegaan met de goedkeuring van een stappenplan, bestaande uit verschillende fasen (een technische, een wetenschappelijke, een raadplegings- en een besluitvormingsfase), door het bij artikel 25, lid 1, van Richtlijn 2008/56/EG ingestelde regelgevend comité. Tijdens dit proces heeft de Commissie alle belanghebbende partijen geraadpleegd, waaronder de regionale zeeverdragen.

(6)

Om de actualisatie van de initiële beoordeling van de mariene wateren door de lidstaten en hun omschrijving van de goede milieutoestand in de toekomst te faciliteren en om te zorgen voor meer samenhang bij de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2008/56/EG in de hele Unie, is het noodzakelijk om de door de lidstaten te gebruiken criteria, methodologische standaarden, specificaties en gestandaardiseerde methoden te verduidelijken, te herzien of in te voeren, ten opzichte van de thans in Besluit 2010/477/EU vervatte elementen. Hierdoor moet het aantal door de lidstaten te monitoren en te beoordelen criteria worden teruggebracht, waarbij een op risicoanalyse gebaseerde aanpak wordt gehanteerd met betrekking tot de criteria die worden gehandhaafd, zodat de lidstaten hun inspanningen kunnen richten op de voornaamste antropogene belastingen die hun wateren aantasten. Ten slotte moeten de criteria en het gebruik ervan nader worden gespecificeerd, met inbegrip van drempelwaarden of de vaststelling daarvan, waardoor in alle mariene wateren van de Unie in kaart kan worden gebracht in welke mate de goede milieutoestand wordt bereikt.

(7)

Overeenkomstig de verbintenis die de Commissie is aangegaan bij de goedkeuring van haar mededeling aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's: Betere regelgeving voor betere resultaten — Een EU-agenda (4), moet dit besluit zorgen voor samenhang met de andere wetgeving van de Unie. Om op het niveau van de Unie te zorgen voor een grotere consistentie en vergelijkbaarheid van de omschrijvingen van de goede milieutoestand van de lidstaten en om onnodige overlap te vermijden, is het passend om rekening te houden met de relevante bestaande standaarden en methoden voor monitoring en beoordeling in de wetgeving van de Unie, waaronder Richtlijn 92/43/EEG van de Raad (5), Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad (6), Verordening (EG) nr. 1881/2006 van de Commissie (7), Verordening (EG) nr. 1967/2006 van de Raad (8), Richtlijn 2008/105/EG van het Europees Parlement en de Raad (9), Richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad (10) en Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad (11).

(8)

Voor elk van de in bijlage I bij Richtlijn 2008/56/EG opgenomen kwalitatief beschrijvende elementen, en op basis van de indicatieve lijsten in bijlage III bij die richtlijn, is het noodzakelijk om de te gebruiken criteria, met inbegrip van de criteriumelementen en, indien van toepassing, de drempelwaarden, te definiëren. De drempelwaarden zijn bedoeld om bij te dragen aan de vaststelling door de lidstaten van een reeks kenmerken van een goede milieutoestand en om te worden gebruikt bij de beoordeling van de mate waarin de goede milieutoestand wordt bereikt. Het is tevens noodzakelijk om methodologische standaarden vast te stellen, met inbegrip van de geografische schalen voor de beoordeling en de wijze waarop de criteria moeten worden gebruikt. Deze criteria en methodologische standaarden moeten zorgen voor consistentie en een vergelijking mogelijk maken van de beoordelingen van de mate waarin in mariene regio's en subregio's de goede milieutoestand wordt bereikt.

(9)

Om de vergelijkbaarheid van de nadere bijzonderheden van eventuele actualiseringen van de lidstaten naar aanleiding van de herziening van bepaalde elementen van hun mariene strategieën, die ingevolge artikel 17, lid 3, van Richtlijn 2008/56/EG worden meegedeeld zeker te stellen, dienen specificaties en gestandaardiseerde methoden voor monitoring en beoordeling te worden vastgesteld, rekening houdend met de bestaande specificaties en normen op het niveau van de Unie of op internationaal niveau, met inbegrip van regionaal of subregionaal niveau.

(10)

De lidstaten dienen de in dit besluit vastgestelde criteria, methodologische standaarden, specificaties en gestandaardiseerde methoden voor monitoring en beoordeling, in combinatie met de ecosysteemelementen, antropogene belastingen en menselijke activiteiten die zijn opgenomen in de indicatieve lijsten van bijlage III bij Richtlijn 2008/56/EG en op basis van de ingevolge artikel 8, lid 1, van die richtlijn uitgevoerde initiële beoordeling, toe te passen bij de vaststelling van een reeks kenmerken van een goede milieutoestand overeenkomstig artikel 9, lid 1, van die richtlijn en bij de vaststelling van gecoördineerde monitoringprogramma's ingevolge artikel 11 van die richtlijn.

(11)

Om een duidelijk verband te leggen tussen de vaststelling van een reeks kenmerken van een goede milieutoestand en de beoordeling van de voortgang op weg naar het bereiken van die toestand, is het wenselijk om de criteria en methodologische standaarden op basis van de in bijlage I bij Richtlijn 2008/56/EG vastgestelde kwalitatief beschrijvende elementen te organiseren, rekening houdend met de in bijlage III bij die richtlijn vermelde indicatieve lijsten van ecosysteemelementen, antropogene belastingen en menselijke activiteiten. Sommige van deze criteria en methodologische standaarden hebben met name betrekking op de beoordeling van de milieutoestand of van de overheersende belastende en beïnvloedende factoren in artikel 8, lid 1, onder a), respectievelijk artikel 8, lid 1, onder b), van Richtlijn 2008/56/EG.

(12)

In gevallen waarin geen drempelwaarden zijn vastgesteld, dienen de lidstaten drempelwaarden vast te stellen door uniale, regionale of subregionale samenwerking, bijvoorbeeld door te verwijzen naar bestaande waarden of door nieuwe te ontwikkelen in het kader van de regionale zeeverdragen. In gevallen waarin drempelwaarden moeten worden vastgesteld door samenwerking op het niveau van de Unie (voor de beschrijvende elementen met betrekking tot zwerfvuil op zee, onderwatergeluid en de integriteit van de zeebodem), zal dit plaatsvinden in het kader van de gemeenschappelijke uitvoeringsstrategie die door de lidstaten en de Commissie is ontwikkeld voor de toepassing van Richtlijn 2008/56/EG. Als deze drempelwaarden eenmaal door middel van uniale, regionale of subregionale samenwerking zijn vastgesteld, zullen ze pas deel gaan uitmaken van de reeksen kenmerken van een goede milieutoestand van de lidstaten nadat ze aan de Commissie zijn toegezonden als onderdeel van de verslaglegging door de lidstaten ingevolge artikel 17, lid 3, van Richtlijn 2008/56/EG. Totdat dergelijke drempelwaarden door middel van uniale, regionale of subregionale samenwerking zijn vastgesteld, moeten de lidstaten gebruik kunnen maken van nationale drempelwaarden, directionele trends of op belasting gebaseerde drempelwaarden als benadering.

(13)

De drempelwaarden moeten, indien van toepassing, het kwaliteitsniveau weerspiegelen dat de significantie van een nadelig effect op een criterium weergeeft en moeten worden vastgesteld ten opzichte van een referentievoorwaarde. De drempelwaarden moeten in overeenstemming zijn met de EU-wetgeving en op een passende geografische schaal worden vastgesteld om de verschillende biotische en abiotische kenmerken van de regio's, subregio's en onderverdelingen daarvan te weerspiegelen. Dit betekent dat zelfs als het proces om de drempelwaarden vast te stellen op het niveau van de Unie plaatsvindt, dit kan leiden tot de vaststelling van verschillende drempelwaarden, die specifiek zijn voor een regio, subregio of onderverdeling daarvan. De drempelwaarden moeten bovendien worden vastgesteld op basis van het voorzorgsbeginsel, waardoor de potentiële risico's voor het mariene milieu worden weerspiegeld. De vaststelling van de drempelwaarden moet ruimte bieden voor het dynamische karakter van mariene ecosystemen en de elementen daarvan, die in ruimte en tijd kunnen veranderen door hydrologische en klimatologische veranderingen, de relaties tussen predator en prooi, en andere omgevingsfactoren. In de drempelwaarden moet ook tot uiting komen dat verslechterde mariene ecosystemen kunnen herstellen tot een toestand die de heersende fysiografische, geografische, klimatologische en biologische omstandigheden weerspiegelt, in plaats van terug te keren naar een specifieke toestand uit het verleden.

(14)

Overeenkomstig artikel 1, lid 3, van Richtlijn 2008/56/EG moet de collectieve belasting van menselijke activiteiten binnen grenzen blijven die verenigbaar zijn met het bereiken van een goede milieutoestand, om zeker te stellen dat het vermogen van mariene ecosystemen om door de mens veroorzaakte veranderingen op te vangen, niet in het gedrang komt. Dit kan, waar van toepassing, betekenen dat de drempelwaarden voor bepaalde belastende factoren en de milieueffecten daarvan, niet noodzakelijkerwijs in alle gebieden van de mariene wateren van de lidstaten worden bereikt, mits dit de verwezenlijking van de doelstellingen van Richtlijn 2008/56/EG niet in gevaar brengt en het duurzame gebruik van mariene goederen en diensten mogelijk wordt gemaakt.

(15)

Het is noodzakelijk dat drempelwaarden worden vastgesteld die deel zullen uitmaken van de reeks kenmerken die de lidstaten gebruiken bij de omschrijving van de goede milieutoestand overeenkomstig artikel 9, lid 1, van Richtlijn 2008/56/EG, alsook de mate waarin de drempelwaarden dienen te worden bereikt. Derhalve vormen drempelwaarden op zich geen omschrijvingen van de goede milieutoestand van de lidstaten.

(16)

De lidstaten dienen de mate waarin de goede milieutoestand wordt bereikt, uit te drukken als het deel van hun mariene wateren waarvoor de drempelwaarden zijn bereikt of als het deel van de criteriumelementen (soorten, verontreinigende stoffen enz.) waarvoor de drempelwaarden zijn bereikt. De lidstaten dienen bij de beoordeling van de toestand van hun mariene wateren overeenkomstig artikel 17, lid 2, onder a), van Richtlijn 2008/56/EG elke verandering in de toestand uit te drukken als verbeterd, stabiel of verslechterd in vergelijking met de voorgaande verslagperiode, in het licht van de vaak trage reactie van het mariene milieu op veranderingen.

(17)

Indien voor een bepaald criterium niet aan de overeenkomstig dit besluit vastgestelde drempelwaarden wordt voldaan, dienen de lidstaten te overwegen passende maatregelen te nemen of nader onderzoek te doen.

(18)

Als de lidstaten op regionaal of subregionaal niveau moeten samenwerken, dienen zij, voor zover passend en uitvoerbaar, gebruik te maken van bestaande regionale institutionele samenwerkingsstructuren, waaronder de uit hoofde van de regionale zeeverdragen opgerichte structuren, als bedoeld in artikel 6 van Richtlijn 2008/56/EG. Evenzo moeten de lidstaten, bij het ontbreken van specifieke criteria, methodologische standaarden, onder meer voor de integratie van de criteria, specificaties en gestandaardiseerde methoden voor monitoring en beoordeling, voor zover passend en uitvoerbaar, voortbouwen op die welke op internationaal, regionaal of subregionaal niveau zijn ontwikkeld, bijvoorbeeld die zijn overeengekomen in het kader van de regionale zeeverdragen, of andere internationale mechanismen. Anders kunnen de lidstaten, indien van toepassing, kiezen voor onderlinge coördinatie binnen de regio of subregio. Daarnaast kan een lidstaat ook besluiten om, op basis van de specifieke kenmerken van zijn mariene wateren, rekening te houden met aanvullende elementen die niet in dit besluit zijn vastgesteld en die niet op internationaal, regionaal of subregionaal niveau worden behandeld, of te overwegen elementen van dit besluit toe te passen op zijn overgangswateren, zoals gedefinieerd in artikel 2, lid 6, van Richtlijn 2000/60/EG, ter ondersteuning van de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2008/56/EG.

(19)

De lidstaten moeten, onder bepaalde voorwaarden, de nodige flexibiliteit hebben om zich te richten op de overheersende belastende factoren en de milieueffecten daarvan op de verschillende ecosysteemelementen in elke regio of subregio, teneinde hun mariene wateren op een efficiënte en doeltreffende wijze te monitoren en beoordelen en om de prioritering van de maatregelen die moeten worden genomen om een goede milieutoestand te bereiken, te faciliteren. Daartoe moeten de lidstaten ten eerste kunnen oordelen dat sommige criteria ongeschikt zijn om toe te passen, mits dit gerechtvaardigd is. Ten tweede moeten de lidstaten de mogelijkheid hebben om te besluiten bepaalde criteriumelementen niet te gebruiken, aanvullende elementen te selecteren of zich op bepaalde matrixen of gebieden van hun mariene wateren te richten, mits dit gebaseerd is op een risicobeoordeling van de belastende factoren en de effecten daarvan. Ten slotte moet een onderscheid worden aangebracht tussen primaire en secundaire criteria. Terwijl primaire criteria moeten worden gebruikt om te zorgen voor samenhang in de hele Unie, moet er met betrekking tot secundaire criteria flexibiliteit worden geboden. De lidstaten dienen zelf te beslissen over het gebruik van een secundair criterium, waar nodig, als aanvulling op een primair criterium of wanneer, voor een bepaald criterium, het mariene milieu het risico loopt de goede milieutoestand niet te bereiken of te behouden.

(20)

Criteria, met inbegrip van drempelwaarden, methodologische standaarden, specificaties en gestandaardiseerde methoden voor monitoring en beoordeling moeten gebaseerd zijn op de beste beschikbare wetenschappelijke kennis. Er is echter nog wetenschappelijke en technische vooruitgang nodig om de verdere ontwikkeling van sommige hiervan te bevorderen, en daarvan dient gebruik te worden gemaakt zodra de kennis en inzichten beschikbaar worden.

(21)

Besluit 2010/477/EU moet daarom worden ingetrokken.

(22)

De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het regelgevend comité,

a)

de door de lidstaten te gebruiken criteria en methodologische standaarden bij de vaststelling van een reeks kenmerken van een goede milieutoestand overeenkomstig artikel 9, lid 1, van Richtlijn 2008/56/EG, op basis van de bijlagen I en III en op basis van de ingevolge artikel 8, lid 1, van die richtlijn uitgevoerde initiële beoordeling, voor de beoordeling van de mate waarin de goede milieutoestand wordt bereikt, overeenkomstig artikel 9, lid 3, van die richtlijn;

b)

de door de lidstaten te gebruiken specificaties en gestandaardiseerde methoden voor monitoring en beoordeling bij de vaststelling van gecoördineerde monitoringprogramma's ingevolge artikel 11 van Richtlijn 2008/56/EG, overeenkomstig artikel 11, lid 4, van die richtlijn;

c)

een tijdschema voor de vaststelling van drempelwaarden, lijsten met criteriumelementen en methodologische standaarden door middel van uniale, regionale of subregionale samenwerking;

d)

een kennisgevingsverplichting voor de criteriumelementen, drempelwaarden en methodologische standaarden.