(1)

Concurrentievermogen, duurzaamheid en energiezekerheid zijn de overkoepelende doelstellingen van een robuuste energie-unie met een toekomstgericht beleid inzake klimaatverandering.

(2)

Hoogwaardige, vergelijkbare, actuele, betrouwbare en geharmoniseerde gegevens over de eindafnemersprijzen voor aardgas en elektriciteit zijn nodig om beleid voor de energie-unie op te stellen en toezicht te houden op de energiemarkten van de lidstaten.

(3)

Deze verordening is bedoeld om te voorzien in een gemeenschappelijk kader voor Europese statistieken ter ondersteuning van het energiebeleid, vooral met het oog op de totstandbrenging van een volledig geïntegreerde interne energiemarkt voor afnemers. Om de marktintegratie te verbeteren, is meer transparantie nodig over de kosten en prijzen van energie en ook over de mate van overheidssteun. Deze verordening impliceert niet dat de structuur van de prijzen of kosten in de lidstaten moet worden geharmoniseerd.

(4)

Tot nu toe verschafte Richtlijn 2008/92/EG van het Europees Parlement en de Raad (2) een gemeenschappelijk kader voor de productie, indiening en verspreiding van vergelijkbare statistieken over de prijzen van aardgas en elektriciteit voor industriële afnemers in de Unie.

(5)

Het verzamelen van gegevens over de prijzen van aardgas en elektriciteit aan eindafnemers in de huishoudelijke sector werd tot dusver uitgevoerd op basis van vrijwillige overeenkomsten.

(6)

Door de groeiende complexiteit van de energiemarkt wordt het steeds moeilijker betrouwbare en actuele gegevens te verkrijgen over de aardgas- en elektriciteitsprijzen zonder dat er een juridisch bindende verplichting bestaat tot het verstrekken van dergelijke gegevens, vooral voor de huishoudelijke sector.

(7)

Om te garanderen dat zowel voor de huishoudelijke als niet-huishoudelijke sector gegevens van hoge kwaliteit beschikbaar zijn, moet het verzamelen van beide soorten gegevens onderworpen worden aan een wetgevingshandeling.

(8)

De gegevens over transmissiesystemen zijn in de meeste lidstaten beschikbaar bij de regelgevende instanties op het gebied van energie. Bij de distributiekosten is echter een veel groter aantal gegevensverzamelaars betrokken en de rapportering van gegevens wordt in sommige lidstaten als moeilijker beschouwd. Gezien het belang van de distributiekosten en de noodzaak tot transparantie op dit gebied, moet bij het verzamelen van gegevens over aardgas- en electriciteitsprijzen worden vastgehouden aan de gangbare praktijken binnen het Europees statistisch systeem.

(9)

Het systeem van verbruikscategorieën dat door de Commissie (Eurostat) al in haar publicaties over prijzen wordt gebruikt, is geschikt om de transparantie van de markt en de ruime verspreiding van niet-vertrouwelijke prijsinformatie te waarborgen en de berekening van Europese aggregaten mogelijk te maken.

(10)

Verordening (EG) nr. 223/2009 van het Europees Parlement en de Raad (3) is het referentiekader voor Europese statistieken. Deze verordening bepaalt dat statistische gegevens moeten worden verzameld in overeenstemming met de beginselen van onpartijdigheid, transparantie, betrouwbaarheid, objectiviteit, professionele onafhankelijkheid en kosteneffectiviteit, terwijl tegelijkertijd de statistische geheimhouding wordt gewaarborgd.

(11)

De lidstaten dienen de gegevens over aardgas- en elektriciteitsprijzen te verzamelen door gebruik te maken van de meest geëigende bronnen en methoden voor de verstrekking van de vereiste informatie.

(12)

De gegevens over de prijzen voor eindafnemers van aardgas en elektriciteit moet vergelijkingen met de prijzen van andere energiebronnen mogelijk maken.

(13)

Het verstrekken van informatie over het verzamelen van de gegevens en de kwaliteit ervan moet vallen onder de standaardverslagprocedure.

(14)

Gedetailleerde gegevens over de onderverdeling in verbruikscategorieën en hun respectieve marktaandelen zijn een wezenlijk onderdeel van prijsstatistieken op het gebied van aardgas en elektriciteit.

(15)

Een prijsanalyse kan alleen worden uitgevoerd als de lidstaten officiële statistieken van hoge kwaliteit over de verschillende componenten en deelcomponenten van aardgas- en elektriciteitsprijzen beschikbaar stellen. Dankzij een herziene methodiek om de aardgas- en elektriciteitsprijzen voor eindafnemers op gedetailleerde wijze in de verschillende componenten en deelcomponenten op te splitsen, zullen de gevolgen van verschillende factoren op de uiteindelijke prijzen kunnen worden geanalyseerd.

(16)

De gegevens over de verkoopsprijzen en -voorwaarden voor eindafnemers die aan de Commissie (Eurostat) worden verstrekt en de onderverdeling van eindafnemers in categorieën op basis van verbruik moeten alle informatie omvatten die nodig is om de Commissie in staat te stellen beslissingen te nemen over passende maatregelen of voorstellen met betrekking tot het energiebeleid.

(17)

Een goed begrip van de belastingen, vergoedingen, heffingen en kosten in elke lidstaat is essentieel om prijstransparantie te kunnen waarborgen. Er wordt erkend dat het belangrijk is de gegevens over netwerkkosten, belastingen, vergoedingen, heffingen en kosten op te splitsen.

(18)

Lidstaten waar het verbruik van aardgas laag is in verhouding tot het finale energieverbruik van huishoudens, moeten worden vrijgesteld van de verplichting tot het verstrekken van informatie over de aardgasprijzen voor huishoudelijke eindafnemers.

(19)

Om de betrouwbaarheid van de gegevens te verbeteren, moet de Commissie (Eurostat) in samenwerking met de lidstaten de methodiek voor de zorgvuldige verzameling en verwerking van de gegevens, in overeenstemming met de governancestructuur voor de statistiek, beoordelen en zo nodig verbeteren. Daarom moeten regelmatig kwaliteitsverslagen worden opgesteld en beoordelingen van de kwaliteit van de prijsgegevens worden uitgevoerd.

(20)

Na ontvangst van een met redenen omkleed verzoek van een lidstaat moet de Commissie die lidstaat een afwijking kunnen toestaan met betrekking tot specifieke verplichtingen waarbij de toepassing van deze verordening op het nationale statistische systeem van die lidstaat aanzienlijke aanpassingen met zich mee zou brengen of naar verwachting tot een aanzienlijke extra belasting voor de respondenten zou leiden.

(21)

Om eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de uitvoering van deze verordening, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend met betrekking tot de vorm en wijze van indiening van gegevens, technische kwaliteitsborgingseisen betreffende de inhoud van standaardkwaliteitsverslagen, en het toestaan van afwijkingen. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (4).

(22)

Daar de doelstelling van deze verordening, namelijk de vaststelling van een gemeenschappelijk wettelijk kader voor de systematische productie van Europese statistieken over de prijzen voor aardgas en elektriciteit, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar, vanwege de omvang en gevolgen daarvan, beter door de Europese Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.

(23)

Richtlijn 2008/92/EG dient derhalve te worden ingetrokken.

(24)

Het Comité voor het Europees statistisch systeem is geraadpleegd,

1)

„zelfopwekkers”, „eindgebruik van energie” en „huishouden” hebben dezelfde betekenis als aan die termen is gegeven in bijlage A bij Verordening (EG) nr. 1099/2008 van het Europees Parlement en de Raad (5);

2)

„transmissie”, „distributie”, „afnemer”, „eindafnemer”, „huishoudelijke afnemer”, „niet-huishoudelijke afnemer” en „levering” hebben dezelfde betekenis als aan die termen is gegeven in artikel 2 van Richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad (6) wanneer zij worden gebruikt met betrekking tot elektriciteit;

3)

„transmissie”, „distributie”, „levering”, „afnemer”, „huishoudelijke afnemer”, „niet-huishoudelijke afnemer” en „eindafnemer” hebben dezelfde betekenis als aan die termen is gegeven in artikel 2 van Richtlijn 2009/73/EG van het Europees Parlement en de Raad (7) wanneer zij worden gebruikt met betrekking tot aardgas;

4)

„netwerkcomponent”: de combinatie van de kosten van transmissie- en distributienetwerken als vastgelegd in punt 6 van bijlage I en punt 5 van bijlage II.

a)

statistische enquêtes;

b)

administratieve bronnen;

c)

andere bronnen die gebruikmaken van statistische schattingsmethoden.

(1)

De terugkeer van onderdanen van derde landen die niet (meer) voldoen aan de voorwaarden voor binnenkomst, verblijf of vestiging in de lidstaten, met volledige inachtneming van hun grondrechten, in het bijzonder het beginsel van non-refoulement, en in overeenstemming met Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad (2), is een essentieel onderdeel van de brede aanpak om de geloofwaardigheid en de goede en doeltreffende werking van het migratiebeleid van de Unie te verzekeren en irreguliere migratie te verminderen en te ontmoedigen.

(2)

De nationale autoriteiten van de lidstaten ondervinden moeilijkheden bij de terugkeer van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen die niet over geldige reisdocumenten beschikken.

(3)

De verbetering van de samenwerking inzake terugkeer en overname met de belangrijkste herkomst- en doorreislanden van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen is essentieel voor de verhoging van de terugkeerpercentages, die onbevredigend zijn. Een verbeterd Europees reisdocument voor de terugkeer van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen is daarbij van belang.

(4)

Het huidige standaardreisdocument voor de terugkeer van onderdanen van derde landen, zoals vastgesteld bij de aanbeveling van de Raad van 30 november 1994 (3), wordt door de autoriteiten van derde landen niet algemeen aanvaard, onder meer wegens de gebrekkige veiligheidsnormen ervan.

(5)

Het is daarom noodzakelijk de aanvaarding door derde landen van een verbeterd en uniform Europees reisdocument voor de terugkeer van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen als het referentiedocument voor terugkeer te bevorderen.

(6)

Er moet een veiliger, uniform Europees reisdocument voor de terugkeer van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen (Europees reisdocument voor terugkeer) worden ingevoerd om de terugkeer en overname van illegaal op het grondgebied van de lidstaten verblijvende onderdanen van derde landen te vergemakkelijken. De aangescherpte veiligheidskenmerken en technische specificaties van het Europees reisdocument voor terugkeer moeten de erkenning ervan door derde landen vergemakkelijken. Dat document moet daarom de uitvoering vergemakkelijken van terugkeer in het kader van overnameovereenkomsten of andere regelingen die door de Unie of door de lidstaten worden gesloten met derde landen, alsook in het kader van de terugkeergerelateerde samenwerking met derde landen die niet door formele overeenkomsten wordt geregeld.

(7)

De overname van eigen onderdanen is een verplichting uit hoofde van het internationaal gewoonterecht die alle landen moeten naleven. In voorkomend geval dient de identificatie van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen en de afgifte van documenten, daaronder begrepen het Europees reisdocument voor terugkeer, samenwerking met de diplomatieke vertegenwoordigingen van derde landen die met de Unie of de lidstaten overnameovereenkomsten sluiten, alsook onderhandelingen met die landen, te omvatten.

(8)

In door de Unie met derde landen gesloten overnameovereenkomsten moet naar de erkenning van het Europees reisdocument voor terugkeer worden gestreefd. De lidstaten moeten in bilaterale overeenkomsten en andere regelingen, alsook in het kader van de terugkeergerelateerde samenwerking met derde landen die niet door formele overeenkomsten wordt geregeld, streven naar de erkenning van het Europees reisdocument voor terugkeer. De lidstaten moeten het nodige doen om ervoor te zorgen dat het Europees reisdocument voor terugkeer effectief wordt gebruikt.

(9)

Het Europees reisdocument voor terugkeer moet bijdragen aan het verminderen van de administratieve en bureaucratische lasten voor de overheidsinstanties van de lidstaten en derde landen, met inbegrip van de consulaire dienstenen het verkorten van de administratieve procedures die nodig zijn voor het verzekeren van de terugkeer en overname van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen.

(10)

Deze verordening moet slechts het format, de veiligheidskenmerken en de technische specificaties van het Europees reisdocument voor terugkeer harmoniseren en niet de regels voor de afgifte daarvan.

(11)

De inhoud en de technische specificaties van het Europees reisdocument voor terugkeer moeten worden geharmoniseerd om te zorgen voor strenge technische en veiligheidsnormen, in het bijzonder met betrekking tot de garanties tegen namaak en vervalsing. Op het Europees reisdocument voor terugkeer moeten herkenbare geharmoniseerde veiligheidskenmerken staan. De veiligheidskenmerken en technische specificaties die zijn opgenomen in Verordening (EG) nr. 333/2002 van de Raad (4) moeten dan ook worden toegepast op het Europees reisdocument voor terugkeer.

(12)

Teneinde bepaalde niet-essentiële elementen van het model voor het Europees reisdocument voor terugkeer te kunnen wijzigen, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) handelingen vast te stellen. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden de nodige consultaties houdt, onder meer op deskundigenniveau, en dat die consultaties worden gevoerd conform de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (5). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen.

(13)

Met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens in het kader van deze verordening voeren de bevoegde autoriteiten hun taken zoals bedoeld in deze verordening uit overeenkomstig de nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen tot omzetting van Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (6).

(14)

Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) en het VWEU, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van deze verordening; deze is bijgevolg niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat. Aangezien deze verordening — voor zover zij betrekking heeft op onderdanen van derde landen die niet (meer) voldoen aan de voorwaarden voor binnenkomst van Verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad (7) — voortbouwt op het Schengenacquis, beslist Denemarken overeenkomstig artikel 4 van het bovengenoemde protocol binnen een termijn van zes maanden nadat de Raad over deze verordening heeft beslist, of het dit instrument in zijn interne recht zal omzetten.

(15)

Voor zover zij betrekking heeft op onderdanen van derde landen die niet (meer) voldoen aan de voorwaarden voor binnenkomst van Verordening (EU) 2016/399, vormt de onderhavige verordening een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van de Raad (8). Het Verenigd Koninkrijk neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van de onderhavige verordening en deze is niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat. Bovendien neemt het Verenigd Koninkrijk, overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, dat aan het VEU en aan het VWEU is gehecht, en onverminderd artikel 4 van dat protocol, niet deel aan de vaststelling van deze verordening en deze is niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat.

(16)

Voor zover zij betrekking heeft op onderdanen van derde landen die niet (meer) voldoen aan de voorwaarden voor binnenkomst van Verordening (EU) 2016/399, vormt de onderhavige verordening een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad (9); Ierland neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van de onderhavige verordening en deze is niet bindend, noch van toepassing op deze lidstaat. Bovendien neemt Ierland, overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, gehecht aan het VEU en het VWEU, en onverminderd artikel 4 van dat protocol, niet deel aan de vaststelling van deze verordening en deze is niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat.

(17)

Wat IJsland en Noorwegen betreft, vormt deze verordening — voor zover zij betrekking heeft op onderdanen van derde landen die niet (meer) voldoen aan de voorwaarden voor binnenkomst van Verordening (EU) 2016/399 — een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de Overeenkomst tussen de Raad van de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen gesloten inzake de wijze waarop IJsland en Noorwegen worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (10), die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1 van Besluit 1999/437/EG van de Raad (11).

(18)

Wat Zwitserland betreft, vormt deze verordening — voor zover zij betrekking heeft op onderdanen van derde landen die niet (meer) voldoen aan de voorwaarden voor binnenkomst van Verordening (EU) 2016/399 — een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (12), die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1 van Besluit 1999/437/EG, in samenhang met artikel 3 van Besluit 2008/146/EG van de Raad (13).

(19)

Wat Liechtenstein betreft, vormt deze verordening — voor zover zij betrekking heeft op onderdanen van derde landen die niet (meer) voldoen aan de voorwaarden voor binnenkomst van Verordening (EU) 2016/399 — een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van het Protocol tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap, de Zwitserse Bondsstaat en het Vorstendom Liechtenstein betreffende de toetreding van het Vorstendom Liechtenstein tot de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (14), die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1 van Besluit 1999/437/EG, in samenhang met artikel 3 van Besluit 2011/350/EU van de Raad (15).

(20)

Aangezien de doelstellingen van de onderhavige verordening niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang of de gevolgen van het optreden beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 VEU neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

(21)

Om uniforme voorwaarden vast te stellen en te zorgen voor duidelijke concepten, is het passend deze handeling in de vorm van een verordening vast te stellen.

(22)

De lidstaten voldoen aan hun respectieve verplichtingen uit hoofde van het internationale en het Unierecht, met name het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in het bijzonder de bescherming bij verwijdering, uitzetting en uitlevering neergelegd in artikel 19 en de plicht bedoeld in artikel 24, lid 2.

(23)

De aanbeveling van de Raad van 30 november 1994 moet derhalve worden ingetrokken,

(1)

Als gevolg van de inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie („het Verdrag”) moeten de aan de Commissie verleende bevoegdheden worden aangepast aan de artikelen 290 en 291 van het Verdrag.

(2)

De Commissie heeft in verband met de vaststelling van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (2), door middel van een verklaring (3) toegezegd de wetgevingshandelingen die niet vóór de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon aan de regelgevingsprocedure met toetsing waren aangepast, opnieuw te bezien in het licht van de in het Verdrag vastgelegde criteria.

(3)

Bij Verordening (EG) nr. 1365/2006 van het Europees Parlement en de Raad (4) zijn aan de Commissie bevoegdheden verleend om sommige bepalingen ervan uit te voeren.

(4)

Om Verordening (EG) nr. 1365/2006 in overeenstemming te brengen met de artikelen 290 en 291 van het Verdrag moeten de door die verordening aan de Commissie toegekende uitvoeringsbevoegdheden worden vervangen door de bevoegdheid om gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen vast te stellen.

(5)

Voor Verordening (EG) nr. 1365/2006 moet, om rekening te houden met economische en technische ontwikkelingen en internationaal overeengekomen wijzigingen in definities, aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag handelingen vast te stellen ten aanzien van het wijzigen van die verordening om de drempel van 1 000 000 ton voor de statistische verwerking van de binnenvaart te verhogen, om de definities bij te stellen of te voorzien in nieuwe definities, alsmede om de bijlagen bij Verordening (EG) nr. 1365/2006 aan te passen om veranderingen in de codering en classificatie op internationaal niveau of in de toepasselijke wetgevingshandelingen van de Unie op te nemen. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (5). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen.

(6)

De Commissie dient erop toe te zien dat die gedelegeerde handelingen niet leiden tot een aanzienlijke lastenverzwaring voor de lidstaten of de respondenten.

(7)

Ter waarborging van eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van Verordening (EG) nr. 1365/2006 moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden verleend om haar de mogelijkheid te geven regelingen vast te stellen voor de toezending van gegevens, met inbegrip van de gegevensuitwisselingsnormen, voor de verspreiding van de resultaten door de Commissie (Eurostat) en tevens voor het ontwikkelen en publiceren van methodologische voorschriften en criteria die de kwaliteit van de geproduceerde gegevens moeten waarborgen. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011.

(8)

Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel is het, teneinde de fundamentele doelstelling, namelijk de aanpassing van de bevoegdheden van de Commissie aan de artikelen 290 en 291 van het Verdrag, te verwezenlijken, noodzakelijk en passend voorschriften vast te stellen voor een aanpassing in die zin op het gebied van vervoersstatistieken. Deze verordening gaat overeenkomstig artikel 5, lid 4, van het Verdrag betreffende de Europese Unie niet verder dan nodig is om de beoogde doelstelling te verwezenlijken.

(9)

De Commissie dient regelingen te treffen voor het verrichten van verkennende studies over de beschikbaarheid van statistische gegevens inzake het personenvervoer over de binnenwateren, onder meer via grensoverschrijdende vervoersdiensten.

De Unie moet bijdragen aan de kosten voor het uitvoeren van die verkennende studies. Dergelijke bijdragen moeten gebeuren in de vorm van subsidies aan de in artikel 5 van Verordening (EG) nr. 223/2009 van het Europees Parlement en de Raad (6) bedoelde nationale instanties voor de statistiek en andere nationale instanties, zulks in overeenstemming met Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (7).

(10)

Ter waarborging van de rechtszekerheid laat deze verordening de procedures voor de vaststelling van maatregelen die vóór de inwerkingtreding van deze verordening geïnitieerd maar niet afgerond zijn, onverlet.

(11)

Verordening (EG) nr. 1365/2006 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

1)

Aan artikel 2 wordt het volgende lid toegevoegd:

(*1)  Verordening (EG) nr. 223/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2009 betreffende de Europese statistiek en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1101/2008 betreffende de toezending van onder de statistische geheimhoudingsplicht vallende gegevens aan het Bureau voor de Statistiek van de Europese Gemeenschappen, Verordening (EG) nr. 322/97 van de Raad betreffende de communautaire statistiek en Besluit 89/382/EEG, Euratom van de Raad tot oprichting van een Comité statistisch programma van de Europese Gemeenschappen (PB L 87 van 31.3.2009, blz. 164).” "

2)

Aan artikel 3 worden de volgende alinea's toegevoegd:

„De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 9 gedelegeerde handelingen vast te stellen inzake de wijziging van het onderhavige artikel ter aanpassing van de daarin vervatte definities of om te voorzien in nieuwe definities om rekening te houden met toepasselijke internationaal gewijzigde of overeengekomen definities.

Bij de uitoefening van die bevoegdheid ziet de Commissie erop toe dat de gedelegeerde handelingen niet leiden tot een aanzienlijke lastenverzwaring voor de lidstaten of de respondenten. Voorts verstrekt de Commissie een deugdelijke motivering voor de in deze gedelegeerde handelingen vastgestelde statistische maatregelen, in voorkomend geval op basis van een kostenefficiëntieanalyse met een evaluatie van de druk op de respondenten en de productiekosten overeenkomstig artikel 14, lid 3, onder c), van Verordening (EG) nr. 223/2009.”

3)

Aan artikel 4 wordt het volgende lid toegevoegd:

4)

Het volgende artikel wordt ingevoegd.

5)

Artikel 5, lid 2, wordt vervangen door:

6)

Aan artikel 6 wordt de volgende alinea toegevoegd:

„De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast met de regelingen voor de verspreiding van de resultaten. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de onderzoeksprocedure van artikel 10, lid 2.”

7)

Artikel 7, lid 1, wordt vervangen door:

8)

Aan artikel 7 worden de volgende leden toegevoegd:

9)

Artikel 8 wordt vervangen door:

10)

Artikel 9 wordt vervangen door:

(*2)   PB L 123 van 12.5.2016, blz. 1.” "

11)

Artikel 10 wordt vervangen door:

(*3)  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13).” "

12)

Bijlage G wordt geschrapt.