(1)

De Raad heeft bij Verordening (EG) nr. 91/2009 (2) antidumpingmaatregelen ingesteld op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China. Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 723/2011 (3) heeft de Raad die maatregelen uitgebreid tot bepaalde soorten uit Maleisië verzonden ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen („de uitgebreide maatregelen”), met uitzondering van de invoer geproduceerd door de in die verordening specifiek genoemde Maleisische ondernemingen.

(2)

De Commissie heeft een verzoek ontvangen om vrijstelling van de uitgebreide maatregelen op grond van de artikelen 11, lid 4, en 13, lid 4, van de basisverordening. Het verzoek is ingediend door Andfast Malaysia Sdn. Bhd. („Andfast”), een producent in Maleisië.

(3)

De Commissie heeft het door Andfast overgelegde bewijsmateriaal onderzocht en achtte dit voldoende om een onderzoek te openen op grond van de artikelen 11, lid 4, en 13, lid 4, van de basisverordening teneinde vast te stellen of Andfast van de uitgebreide maatregelen kan worden vrijgesteld. Na raadpleging van het Raadgevend Comité en na de betrokken bedrijfstak van de Unie de gelegenheid te hebben gegeven opmerkingen te maken, heeft de Commissie bij Verordening (EU) nr. 1164/2011 (4) („de openingsverordening”) met betrekking tot Andfast een nieuw onderzoek geopend betreffende Uitvoeringsverordening (EU) nr. 723/2011.

(4)

Bij de verordening waarbij het nieuwe onderzoek werd geopend, is het bij Uitvoerings-verordening (EU) nr. 723/2011 ingestelde antidumpingrecht ingetrokken voor het uit Maleisië verzonden en door Andfast geproduceerde onderzochte product. Tegelijkertijd werd de douaneautoriteiten overeenkomstig artikel 14, lid 5, van de basisverordening opdracht gegeven passende maatregelen te nemen om deze invoer te registreren.

(5)

Het betrokken product is bepaalde soorten ijzeren of stalen (met uitzondering van roestvrij-stalen) bevestigingsmiddelen, d.w.z. houtschroeven (met uitzondering van kraag-schroeven), zelftappende schroeven, andere schroeven en bouten met kop (ook indien met bijbehorende moeren of sluitringen, maar met uitzondering van schroeven, gedraaid of gedecolleteerd uit massief materiaal en waarvan de dikte van de schacht niet meer bedraagt dan 6 mm en met uitzondering van schroeven en bouten voor het bevestigen van bestand-delen van spoorbanen) alsmede sluitringen, verzonden uit Maleisië, momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 7318 12 90 , ex 7318 14 91 , ex 7318 14 99 , ex 7318 15 59 , ex 7318 15 69 , ex 7318 15 81 , ex 7318 15 89 , ex 7318 15 90 , ex 7318 21 00 en ex 7318 22 00 („het betrokken product”).

(6)

De Commissie heeft Andfast en de vertegenwoordigers van Maleisië in kennis gesteld van de opening van het nieuwe onderzoek. De belanghebbenden werd verzocht hun standpunt kenbaar te maken; zij werden ook ingelicht over de mogelijkheid om te verzoeken te worden gehoord. De Commissie heeft evenwel geen verzoek daartoe ontvangen.

(7)

De Commissie heeft Andfast ook een vragenlijst toegezonden en binnen de gestelde termijn een antwoord ontvangen. De Commissie heeft alle informatie ingewonnen en gecontroleerd die zij voor het nieuwe onderzoek nodig achtte. Bij Andfast is een controle ter plaatse verricht.

(8)

Het onderzoek had betrekking op de periode van 1 oktober 2010 tot en met 30 september 2011. Er werden gegevens verzameld van 2008 tot het einde van het onderzoektijdvak om vast te stellen of zich enige verandering in de structuur van het handelsverkeer had voorgedaan.

(9)

Het onderzoek heeft bevestigd dat Andfast niet verbonden was met een van de Chinese of Maleisische exporteurs of producenten die onderworpen zijn aan de antidumping-maatregelen en tijdens het onderzoektijdvak dat tot de uitgebreide maatregelen heeft geleid, namelijk de periode van 1 januari 2008 tot en met 30 september 2010, het betrokken product niet naar de Europese Unie heeft uitgevoerd. Andfast heeft het betrokken product voor het eerst uitgevoerd nadat de maatregelen al tot Maleisië waren uitgebreid.

(10)

De be- of verwerking door Andfast kan worden beschouwd als assemblage- of voltooiings-werkzaamheden in de zin van artikel 13, lid 2, van de basisverordening. Andfast voert uit de Volksrepubliek China onbewerkte stukken in die vervolgens in het bedrijf in Maleisië worden voorzien van schroefdraad, geplateerd en samengevoegd met de moeren en sluitringen. Het afgewerkte product wordt verkocht en uitgevoerd naar zijn verbonden onderneming in de Unie.

(11)

Dit wordt niet als een ontwijkingspraktijk beschouwd daar kan worden aangetoond dat de waarde die tijdens de assemblage- of voltooiingswerkzaamheden wordt toegevoegd aan de uit de Volksrepubliek China ingevoerde delen meer dan 25 % van de fabricagekosten bedraagt.

(12)

Er zijn geen bewijzen voor gevonden dat Andfast het afgewerkte product uit de Volksrepubliek China kocht om het door te verkopen of over te laden naar de Europese Unie.

(13)

Aangezien Andfast volgens de bovenstaande bevindingen de maatregelen niet heeft ontweken, dient de onderneming van de geldende antidumpingmaatregelen te worden vrijgesteld.

(14)

De registratie van de invoer van bepaalde door Andfast uit Maleisië verzonden soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen, zoals voorgeschreven door de openings-verordening, moet worden stopgezet. Overeenkomstig artikel 14, lid 5, van de basis-verordening, dat bepaalt dat maatregelen met betrekking tot de geregistreerde invoer met ingang van de datum van registratie worden genomen, en aangezien de onderneming van maatregelen wordt vrijgesteld, mag geen antidumpingrecht worden geïnd op de invoer van bepaalde door Andfast uit Maleisië verzonden soorten ijzeren of stalen bevestigings-middelen die de Unie onder de bij de openingsverordening opgelegde registratie is binnengekomen.

(15)

De vrijstelling van de uitgebreide maatregelen voor bepaalde door Andfast geproduceerde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen blijft overeenkomstig artikel 13, lid 4, van de basisverordening gelden op voorwaarde dat de uiteindelijk vastgestelde feiten de vrij-stelling rechtvaardigen en bijvoorbeeld niet wordt vastgesteld dat de vrijstelling is verleend op basis van verkeerde of misleidende informatie van de betrokken onderneming. Mocht uit voorlopig bewijsmateriaal het tegenovergestelde blijken of mocht de uitvoer van Andfast naar de Europese Unie spectaculair toenemen, dan kan de Commissie een onder-zoek openen om vast te stellen of de intrekking van de vrijstelling gerechtvaardigd is.

(16)

De invoer van bepaalde door Andfast geproduceerde soorten ijzeren of stalen bevestigings-middelen is op grond van de bevindingen van dit nieuwe onderzoek vrijgesteld van de uitgebreide maatregelen. Deze vrijstelling geldt bijgevolg uitsluitend voor de invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen die uit Maleisië worden verzonden en door die specifieke rechtspersoon worden geproduceerd. Ingevoerde ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen die worden vervaardigd door een onderneming die niet met naam is genoemd in artikel 1, lid 1, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 723/2011, met inbegrip van ondernemingen die banden hebben met de specifiek vermelde ondernemingen, komen niet in aanmerking voor de vrijstelling en zijn onderworpen aan het bij die verordening ingestelde residuele recht.

(17)

Er zijn in dit geval bijzondere maatregelen nodig om ervoor te zorgen dat deze vrij-stellingen adequaat worden toegepast. Deze bijzondere maatregelen betreffen de verplich-ting om aan de douaneautoriteiten van de lidstaten een geldige handelsfactuur over te leggen die voldoet aan de in de bijlage bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 723/2011 vermelde vereisten. Invoer die niet van een dergelijke factuur vergezeld gaat, moet aan het uitgebreide antidumpingrecht worden onderworpen.

(18)

Andfast en alle andere belanghebbenden zijn in kennis gesteld van de feiten en over-wegingen op basis waarvan de Commissie voornemens is Andfast van de uitgebreide maatregelen vrij te stellen. Er werden geen opmerkingen ontvangen,

(1)

Op 1 november 2011 heeft de Europese Commissie („de Commissie”) met een bericht („bericht van inleiding”) in het Publicatieblad van de Europese Unie (2) de inleiding van een antidumpingprocedure betreffende de invoer van bepaalde hulpstukken voor buisleidingen, van ijzer of van staal, van oorsprong uit Rusland en Turkije („de betrokken landen”) aangekondigd.

(2)

De procedure werd ingeleid naar aanleiding van een klacht die op 20 september 2011 door het Defence Committee of the Steel Butt-Welding Fittings Industry of the European Union („de klager”) werd ingediend namens producenten die samen een groot deel, in dit geval meer dan 40 %, van de totale productie in de Unie van bepaalde hulpstukken voor buisleidingen, van ijzer of van staal, vertegenwoordigen. Het bij de klacht gevoegde voorlopige bewijsmateriaal betreffende de dumping van het product en de daaruit voortvloeiende aanmerkelijke schade werd voldoende geacht om een procedure in te leiden.

(3)

De Commissie heeft de klager, andere haar bekende producenten in de Unie, de haar bekende producenten-exporteurs en de vertegenwoordigers van de betrokken landen, alsmede de haar bekende importeurs en gebruikers in kennis gesteld van de inleiding van de procedure. Belanghebbenden werden in de gelegenheid gesteld om binnen de in het bericht van inleiding vermelde termijn schriftelijk hun standpunt kenbaar te maken en te verzoeken te worden gehoord.

(4)

Alle belanghebbenden die daar met opgave van redenen om hadden verzocht, werden gehoord.

(5)

Gezien het kennelijk grote aantal producenten in de Unie werd in het bericht van inleiding overwogen om overeenkomstig artikel 17 van de basisverordening voor de vaststelling van schade van een steekproef gebruik te maken.

(6)

In het bericht van inleiding deelde de Commissie mede dat zij een voorlopige steekproef van producenten in de Unie had samengesteld. Deze steekproef bestond uit drie ondernemingen, van de 22 producenten in de Unie waarvan bekend was dat zij vóór de opening van het onderzoek het soortgelijke product vervaardigden.

(7)

De steekproef werd geselecteerd op basis van de verkoop- en productiehoeveelheden die redelijkerwijs binnen de beschikbare tijd konden worden onderzocht. De in de steekproef opgenomen producenten in de Unie zijn gevestigd in vier lidstaten en vertegenwoordigen 48 % van de totale verkoop in de Unie door producenten in de Unie, en 64 % van de producenten die zich kenbaar hebben gemaakt. Geen van de belanghebbenden maakte bezwaar tegen de voorgestelde steekproef.

(8)

Gezien het mogelijk grote aantal niet-verbonden importeurs werd in het bericht van inleiding overwogen om overeenkomstig artikel 17 van de basisverordening gebruik te maken van een steekproef. Om de Commissie in staat te stellen te beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze samen te stellen, werd aan alle importeurs gevraagd zich bij de Commissie kenbaar te maken en haar volgens de aanwijzingen in het bericht van inleiding basisinformatie te verstrekken over hun activiteiten in verband met het onderzochte product gedurende het onderzoektijdvak (1 oktober 2010-30 september 2011).

(9)

Van de 38 niet-verbonden importeurs die met de Commissie contact opnamen, hebben er maar vijf binnen de termijn op de steekproefvragen geantwoord. Een van de ondernemingen bleek een gebruiker in plaats van een importeur te zijn. Derhalve werd een steekproef niet nodig geacht en werd aan alle vier importeurs die zich kenbaar hadden gemaakt een vragenlijst gestuurd. Uiteindelijk hebben slechts twee importeurs op de vragenlijst geantwoord en volledige medewerking aan het onderzoek verleend.

(10)

Gezien het kennelijk grote aantal producenten-exporteurs werd in het bericht van inleiding overwogen om overeenkomstig artikel 17 van de basisverordening voor de vaststelling van dumping gebruik te maken van een steekproef. Om de Commissie in staat te stellen te beslissen of een steekproef noodzakelijk was en, zo ja, deze samen te stellen, werd aan alle producenten-exporteurs gevraagd zich bij de Commissie kenbaar te maken en haar volgens de aanwijzingen in het bericht van inleiding basisinformatie te verstrekken over hun activiteiten in verband met het onderzochte product gedurende het onderzoektijdvak (1 oktober 2010-30 september 2011). De autoriteiten van de betrokken landen werden eveneens geraadpleegd.

(11)

Er hebben geen Russische producenten-exporteurs aan het onderzoek meegewerkt. Wat Turkije betreft, hebben zich drie producenten-exporteurs kenbaar gemaakt, zodat de Commissie het niet nodig achtte voor Turkije een steekproef samen te stellen. De drie medewerkende Turkse ondernemingen vertegenwoordigen het grootste deel van de Turkse uitvoer naar de Unie gedurende het onderzoektijdvak.

(12)

Voor haar analyse heeft de Commissie alle drie medewerkende producenten-exporteurs in Turkije, alsmede de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie en de medewerkende niet-verbonden importeurs en gebruikers een vragenlijst gestuurd.

(13)

Van alle drie medewerkende Turkse producenten-exporteurs, alle in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, twee niet-verbonden importeurs in de Unie en vier gebruikers werd een ingevulde vragenlijst terugontvangen.

(14)

De Commissie heeft alle gegevens die zij nodig achtte voor de voorlopige vaststelling van dumping, de daardoor veroorzaakte schade en het belang van de Unie verzameld en gecontroleerd. Bij de volgende ondernemingen werd ter plaatse een controle uitgevoerd:

(15)

Het onderzoek naar dumping en schade had betrekking op de periode van 1 oktober 2010 tot en met 30 september 2011 („het onderzoektijdvak” of „OT”). Het onderzoek naar de ontwikkelingen die van belang zijn voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 2008 tot het eind van het onderzoektijdvak („de beoordelingsperiode”).

(16)

Er zijn antidumpingmaatregelen van toepassing op bepaalde hulpstukken voor buisleidingen, van ijzer of van staal, van oorsprong uit Maleisië, de Volksrepubliek China, de Republiek Korea en Thailand, en wegens vastgestelde ontwijkingspraktijken ook op bepaalde hulpstukken voor buisleidingen, van ijzer of van staal, van oorsprong uit de Volksrepubliek China, die uit Indonesië, Sri Lanka, de Filipijnen en Taiwan worden verzonden (met enkele uitzonderingen) (3). De in deze overweging genoemde landen worden hierna de „landen waarop antidumpingmaatregelen van toepassing zijn” genoemd.

(17)

Bij dit onderzoek gaat het om hulpstukken voor buisleidingen (andere dan gegoten hulpstukken, flenzen en hulpstukken met schroefdraad), van ijzer of van staal (met uitzondering van roestvrij staal), met een grootste uitwendige diameter van 609,6 mm, geschikt voor stomplassen en voor andere doeleinden, momenteel ingedeeld onder de GN-codes ex 7307 93 11 , ex 7307 93 19 en ex 7307 99 80 („het betrokken product”).

(18)

In het productieproces worden ellebogen, verloopstukken en T-stukken van naadloze of gelaste buizen of pijpen vervaardigd en doppen gewoonlijk van plaatstaal. Ellebogen en verloopstukken worden verkregen door snijden en vormen, buigen of reduceren. Bij de vervaardiging van T-stukken wordt waterdruk gebruikt, terwijl doppen worden gemaakt door het vormen van bladen of vellen. Voordat deze worden verpakt, worden ze gewoonlijk nog gefreesd en gekorrelstraald. Soms ook wordt het product gegalvaniseerd. Alle productsoorten hebben dezelfde fysische, chemische en technische basiseigenschappen en worden voor dezelfde doeleinden gebruikt.

(19)

Hulpstukken voor buisleidingen worden gebruikt in de petrochemische industrie en bouwnijverheid, in energiebedrijven, in de scheepsbouw en in industriële installaties. In alle bovengenoemde toepassingen worden zij gebruikt om buizen en pijpen met elkaar te verbinden.

(20)

Er werd vastgesteld dat het betrokken product en bepaalde hulpstukken voor buisleidingen, van ijzer of van staal, die in de betrokken landen op de binnenlandse markt worden verkocht alsmede bepaalde hulpstukken voor buisleidingen, van ijzer of van staal, die door de bedrijfstak van de Unie in de Unie worden verkocht, dezelfde fysische, chemische en technische basiseigenschappen hebben en voor dezelfde doeleinden worden gebruikt. Deze producten worden daarom voorlopig beschouwd als soortgelijke producten in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening.

(21)

Zoals al in overweging 11 is vermeld, werkten er geen Russische producenten-exporteurs aan het onderzoek mee. Daarom werden de dumpingberekeningen voor Rusland overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening op de beschikbare gegevens gebaseerd, zoals hieronder nader wordt uiteengezet.

(22)

Aangezien geen Russische producenten-exporteurs aan het onderzoek meewerkten, werd de normale waarde voor Rusland aan de hand van de beschikbare gegevens berekend.

(23)

Er wordt aan herinnerd dat de klacht voorlopig bewijsmateriaal bevatte dat op invoer met dumping van het betrokken product vanuit Rusland wees. Bij de berekening die aan dat bewijsmateriaal ten grondslag lag, was bij gebrek aan gedetailleerdere gegevens uitgegaan van een door berekening vastgestelde normale waarde voor Rusland. Om een preciezere normale waarde vast te stellen, heeft de Commissie evenwel voorlopig besloten om de normale waarde voor Rusland te berekenen aan de hand van de gegevens die bij het onderzoek zijn verkregen van Turkse producenten-exporteurs die voor de vervaardiging van het betrokken product Russische naadloze buizen en pijpen gebruiken. Omdat de grondstofkosten verreweg de grootste factor in de totale productiekosten voor het betrokken product zijn, werd deze methode als de meest redelijke beschouwd om de normale waarde voor Rusland aan de hand van beschikbare gegevens vast te stellen.

(24)

Om de normale waarde voor Rusland te berekenen, werd dus de gewogen gemiddelde normale waarde bepaald voor de medewerkende Turkse producenten-exporteurs die een deel van hun grondstoffen uit Rusland betrekken.

(25)

In dit verband moet worden opgemerkt dat de normale waarde volgens deze methode werd bepaald voor de productsoort (ellebogen) waarvan het meest wordt ingevoerd en niet voor alle soorten van het betrokken product, zodat een representatieve vergelijking met de uitvoerprijs kon worden gemaakt (zie de volgende overwegingen).

(26)

Omdat gedetailleerdere prijsgegevens ontbraken, werd de uitvoerprijs voor de invoer van het betrokken product van oorsprong uit Rusland aan de hand van invoergegevens van Eurostat vastgesteld. Gezien de grote verscheidenheid van producten die onder bepaalde GN-codes worden aangegeven, werd de uitvoerprijs bepaald door zich bij de Eurostatgegevens te beperken tot de productsoort (ellebogen) waarvan het invoervolume het grootst was en deze soort als representatief voor het gehele betrokken product te beschouwen. De uitvoerprijs werd dus gebaseerd op gegevens voor GN-code 7307 93 11 .

(27)

Bovenbedoelde invoergegevens van Eurostat moesten worden gecorrigeerd omdat bij sommige invoertransacties vanuit Rusland naar Bulgarije, Estland en Litouwen foute aangiften waren gedaan, hoogstwaarschijnlijk door een verkeerde classificatie van het product. Deze transacties werden opgespoord aan de hand van de invoerstatistieken die op grond van artikel 14, lid 6, van de basisverordening in de databank waren opgenomen; zij werden voor de berekening van de uitvoerprijs buiten beschouwing gelaten om te voorkomen dat de dumpingberekening gebaseerd is op een vertekende uitvoerprijs.

(28)

De dumpingmarge werd vastgesteld door de op basis van de Eurostatgegevens berekende uitvoerprijs af fabriek te vergelijken met de op bovengenoemde wijze vastgestelde normale waarde voor Rusland.

(29)

Om de uitvoerprijs af fabriek vast te stellen, werd de op de Eurostatgegevens gebaseerde (voor de hierboven beschreven vertekening gecorrigeerde) cif-uitvoerprijs gecorrigeerd voor de kosten van vervoer. Hiertoe werden de in de klacht berekende vervoerskosten gebruikt, omdat die als een redelijke schatting werden beschouwd.

(30)

De dumpingmarge voor het gehele land werd uitgedrukt in een percentage van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring.

(31)

Op basis van het bovenstaande bedraagt de voorlopige dumpingmarge voor het gehele land, uitgedrukt als percentage van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring:

(32)

Overeenkomstig artikel 2, lid 2, van de basisverordening ging de Commissie voor elk van de drie medewerkende producenten-exporteurs eerst na of hun totale binnenlandse verkoop van het soortgelijke product representatief was, m.a.w. of het totale volume van die verkoop minstens 5 % vertegenwoordigde van de totale uitvoer van het betrokken product naar de Unie door de onderneming in kwestie. Bij het onderzoek werd vastgesteld dat de binnenlandse verkoop van het soortgelijke product voor alle medewerkende producenten-exporteurs representatief was.

(33)

Vervolgens heeft de Commissie vastgesteld welke productsoorten die op de binnenlandse markt door de ondernemingen met een in het algemeen representatieve binnenlandse verkoop werden verkocht, identiek waren aan of grote overeenkomst vertoonden met de naar de Unie uitgevoerde soorten.

(34)

Voor elke soort van het soortgelijke product die door de producenten-exporteurs op de binnenlandse markt werd verkocht en die vergelijkbaar bleek te zijn met de voor uitvoer naar de Unie verkochte productsoort, werd nagegaan of de binnenlandse verkoop voldoende representatief was in de zin van artikel 2, lid 2, van de basisverordening. De binnenlandse verkoop van een bepaalde productsoort werd als voldoende representatief beschouwd wanneer van die soort in het OT op de binnenlandse markt aan onafhankelijke afnemers een hoeveelheid was verkocht die ongeveer 5 % bedroeg van de totale voor uitvoer naar de Unie verkochte hoeveelheid van de vergelijkbare productsoort. Bij het onderzoek werd vastgesteld dat voor elk van de drie ondernemingen de binnenlandse verkoop voor de meeste productsoorten representatief was.

(35)

Overeenkomstig artikel 2, lid 4, van de basisverordening heeft de Commissie daarna onderzocht of de binnenlandse verkoop van elke in representatieve hoeveelheden verkochte soort van het betrokken product kon worden beschouwd als verkoop in het kader van normale handelstransacties. Hiertoe werd voor elke productsoort het aandeel van de winstgevende verkoop aan onafhankelijke afnemers op de binnenlandse markt tijdens het OT vastgesteld.

(36)

Wanneer meer dan 80 % van de totale verkoop van een productsoort was verkocht tegen een nettoprijs die gelijk was aan of hoger was dan de berekende productiekosten, en de gewogen gemiddelde verkoopprijs van die soort gelijk was aan of hoger was dan de kosten per eenheid, werd de normale waarde per productsoort berekend als het gewogen gemiddelde van alle binnenlandse verkoopprijzen voor de productsoort in kwestie.

(37)

Wanneer de winstgevende verkoop van een productsoort 80 % of minder van de totale verkoop van die soort bedroeg, of de gewogen gemiddelde prijs van die soort lager was dan de kosten per eenheid, werd de normale waarde gebaseerd op de werkelijke binnenlandse prijs, berekend als de gewogen gemiddelde prijs van alleen de winstgevende verkoop op de binnenlandse markt van die soort.

(38)

Uit het onderzoek is gebleken dat de winstgevende verkoop van bepaalde vergelijkbare productsoorten meer dan 80 % bedroeg van de totale binnenlandse verkoop, zodat voor deze soorten de volledige binnenlandse verkoop werd gebruikt bij de berekening van de gemiddelde prijs voor de normale waarde. Voor de andere productsoorten die ook in het kader van normale handelstransacties werden geacht te zijn verkocht, werd alleen de winstgevende verkoop genomen.

(39)

Wanneer een productsoort volledig met verlies werd verkocht, werd geconcludeerd dat deze niet in het kader van normale handelstransacties was verkocht. Voor productsoorten die niet in het kader van normale handelstransacties werden verkocht en voor productsoorten die niet in representatieve hoeveelheden op de binnenlandse markt werden verkocht, moest de normale waarde door berekening worden vastgesteld. Alle drie onderzochte ondernemingen hebben dergelijke productsoorten naar de Unie uitgevoerd, hoewel in kleine hoeveelheden.

(40)

Om de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 6, van de basisverordening door berekening vast te stellen, werden de verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten („VAA-kosten”) die de betrokken medewerkende producenten-exporteurs gedurende het onderzoektijdvak in het kader van normale handelstransacties in verband met de binnenlandse verkoop van het soortgelijke product hadden gemaakt en de gewogen gemiddelde winst die zij daarbij hadden behaald, opgeteld bij hun eigen gemiddelde productiekosten gedurende het onderzoektijdvak. Voor productsoorten die in niet-representatieve hoeveelheden op de binnenlandse markt waren verkocht, werden de gewogen gemiddelde winst en VAA-kosten voor deze verkoop in het kader van normale handelstransacties gebruikt om de normale waarde te berekenen.

(41)

In alle gevallen werd het betrokken product naar onafhankelijke afnemers in de Unie uitgevoerd, en daarom werd de uitvoerprijs vastgesteld overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening, d.w.z. aan de hand van de werkelijk betaalde of te betalen prijs.

(42)

Een van de drie medewerkende Turkse ondernemingen had in het onderzoektijdvak maar zeer weinig naar de Unie uitgevoerd. Volgens de onderneming in kwestie zou zij meer naar de Unie willen uitvoeren, maar was het haar onmogelijk de importeurs een prijs te bieden die laag genoeg was; zij vroeg ons bij onze analyse hiermee rekening te houden.

(43)

De dumpingberekening voor deze onderneming moest echter op haar geringe verkoop worden gebaseerd. Ook al heeft deze onderneming niet veel naar de Unie uitgevoerd, toch kan haar uitvoer niet buiten beschouwing worden gelaten en kan de individuele dumpingmarge voor deze onderneming uitsluitend op deze uitvoer worden gebaseerd. Hoe dan ook kan het onvermogen van de onderneming om meer te verkopen, naar zij beweert wegens haar hoge prijzen, niet worden beschouwd als factor die van invloed is op de dumpingberekening voor deze onderneming.

(44)

De normale waarde en de uitvoerprijs werden vergeleken op basis van de prijs af fabriek. Om een billijke vergelijking tussen de normale waarde en de uitvoerprijs te kunnen maken, werden overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening correcties toegepast om rekening te houden met verschillen die van invloed zijn op de prijzen en de vergelijkbaarheid van de prijzen. Correcties werden toegestaan in alle gevallen waarin deze redelijk en nauwkeurig bleken te zijn en met bewijsmateriaal waren gestaafd. Met name werd gecorrigeerd voor vracht- en verzekeringskosten, met inbegrip van de vrachtkosten in het land van uitvoer, kortingen, commissies, kredietkosten en bankkosten.

(45)

De voorlopige dumpingmarges werden uitgedrukt in een percentage van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring.

(46)

Ingevolge artikel 2, leden 11 en 12, van de basisverordening werd de individuele dumpingmarge voor een van de drie medewerkende producenten-exporteurs vastgesteld door vergelijking van een gewogen gemiddelde normale waarde met de gewogen gemiddelde prijs die de onderneming voor haar uitvoer van het betrokken product naar de Unie hanteerde.

(47)

Wat de andere twee medewerkende Turkse producenten betreft, laten de dumpingberekeningen zien dat zij zich schuldig maakten aan gerichte dumping, d.w.z. gedurende een bepaalde tijd en ook ten aanzien van specifieke afnemers en regio's. Hun uitvoerprijzen lieten een duidelijk patroon zien en verschilden aanzienlijk naargelang van de afnemer, regio en ook het tijdvak. Bovendien gaf de dumpingmarge die aan de hand van een vergelijking tussen een gewogen gemiddelde normale waarde en de gewogen gemiddelde uitvoerprijs was vastgesteld, niet volledig de door de twee betrokken ondernemingen bedreven dumping weer.

(48)

Om de dumping door de twee betrokken ondernemingen volledig weer te geven, werd daarom voor hen de op basis van een gewogen gemiddelde vastgestelde normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 11, van de basisverordening vergeleken met de prijzen van alle afzonderlijke uitvoertransacties naar de Unie.

(49)

Voor alle niet-medewerkende Turkse producenten-exporteurs werd een residuele dumpingmarge vastgesteld. Omdat de mate van medewerking als vrij gering werd beschouwd (het volume van de uitvoer van de drie medewerkende Turkse ondernemingen bedroeg minder dan 80 % van de totale Turkse uitvoer naar de Unie in het OT), werd voor het vaststellen van de residuele dumpingmarge een redelijke methode gebruikt, waarbij de aldus vastgestelde dumpingmarge hoger is dan de hoogste van de individuele dumpingmarges voor de drie medewerkende ondernemingen. De residuele dumpingmarge werd vastgesteld aan de hand van de verkoop van representatieve productsoorten door de medewerkende Turkse producent met de hoogste dumpingmarge van de drie medewerkende ondernemingen.

(50)

Op basis van het bovenstaande worden de voorlopige dumpingmarges, uitgedrukt als percentage van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring, vastgesteld op:

(51)

In het OT waren er 22 producenten in de Unie die het soortgelijke product vervaardigden. In de zin van artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 4, van de basisverordening vormen deze 22 bestaande producenten samen de bedrijfstak van de Unie; zij worden derhalve hierna de „bedrijfstak van de Unie” genoemd.

(52)

Zoals al in overweging 7 werd vermeld, vertegenwoordigden de drie in de steekproef opgenomen producenten in de Unie ongeveer 50 % van de totale verkoop van het soortgelijke product in de Unie.

(53)

Het verbruik in de Unie werd vastgesteld op basis van de omvang van de verkoop door de bedrijfstak van de Unie op de markt van de Unie; deze omvang werd berekend aan de hand van de informatie in de vragenlijsten die de in de steekproef opgenomen ondernemingen hadden ingevuld, de in de klacht vermelde schattingen voor de overige producenten in de Unie en de Eurostatgegevens over de ingevoerde hoeveelheden.

(54)

Het verbruik in de Unie is tussen 2008 en het eind van het OT aanzienlijk gedaald, namelijk met 40 %. In 2009 was het met 44 % teruggelopen, waarna het in 2010 stabiel bleef en in het OT met 4 procentpunten weer licht aanttrok.

Tabel 1

Verbruik in de Unie

(55)

De Commissie heeft onderzocht of de invoer van het betrokken product van oorsprong uit Rusland en Turkije cumulatief moest worden beoordeeld overeenkomstig artikel 3, lid 4, van de basisverordening.

(56)

Uit het onderzoek bleek dat de dumpingmarges voor beide betrokken landen boven de de minimis-drempel lagen, zoals gedefinieerd in artikel 9, lid 3, van de basisverordening en dat de omvang van de invoer met dumping uit deze twee landen niet verwaarloosbaar was in de zin van artikel 5, lid 7, van de basisverordening.

(57)

Wat de concurrentievoorwaarden voor de invoer uit Rusland en Turkije en het soortgelijke product betreft, bleek uit het onderzoek dat de producenten uit deze landen dezelfde verkoopkanalen gebruiken en aan soortgelijke categorieën afnemers verkopen. Bovendien bleek uit het onderzoek ook dat het marktaandeel van de invoer uit deze beide landen in de beoordelingsperiode is toegenomen.

(58)

Twee medewerkende Turkse exporteurs voerden aan dat de invoer uit Rusland en Turkije in dit geval niet moest worden gecumuleerd, omdat de omvang en prijzen van de invoer uit deze landen verschilden.

(59)

In dit verband wordt opgemerkt dat uit het onderzoek is gebleken dat de invoer uit Rusland toeneemt, terwijl die uit Turkije qua omvang vrij stabiel blijft. Gezien de teruglopende vraag gedurende de beoordelingsperiode is het marktaandeel van de invoer uit beide landen echter toegenomen. Terzelfder tijd lijken hun prijzen, ten minste in de periode tussen 2009 en het eind van het OT, niet veel uiteen te lopen (de hoge gemiddelde prijs van de invoer uit Rusland in 2008 is waarschijnlijk het gevolg van onjuiste rapportage), waarbij de gemiddelde Russische prijzen iets lager zijn dan, maar toch dicht in de buurt liggen van, de Turkse prijzen.

(60)

Gezien het bovenstaande luidt de voorlopige conclusie dat aan alle criteria van artikel 3, lid 4, van de basisverordening is voldaan en dat de gevolgen van de invoer uit Rusland en Turkije cumulatief moeten worden beoordeeld.

(61)

De omvang van de invoer met dumping van het betrokken product uit de betrokken landen naar de Unie is in de beoordelingsperiode met 46 % toegenomen. In 2009 is de invoer met 31 % gedaald, maar vlak daarna in 2010 met 89 % gestegen; vervolgens is hij in het OT nog eens met ongeveer 12 procentpunten toegenomen. In het OT bedroeg de invoer met dumping 2 935 ton.

Tabel 2

Invoer met dumping uit de betrokken landen

(62)

Het overeenkomstige marktaandeel van de invoer met dumping uit de betrokken landen is in de beoordelingsperiode van 2 % tot 5 % gestegen en daarmee meer dan verdubbeld.

(63)

De tabel hieronder geeft de gemiddelde prijs weer van de invoer met dumping uit de betrokken landen, grens Unie, vóór inklaring, volgens de cijfers van Eurostat. Tijdens de beoordelingsperiode is de gemiddelde prijs van de invoer uit de betrokken landen over het algemeen stabiel gebleven op 1 961 EUR per ton, met uitzondering van 2010 toen deze met ongeveer 150 EUR daalde.

Tabel 3

Gemiddelde prijzen van de invoer met dumping

(64)

Voor elke productsoort werd een prijsvergelijking gemaakt tussen de verkoopprijzen van de medewerkende Turkse producenten-exporteurs en de verkoopprijzen in de Unie van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie. Aangezien de Russische exporteurs niet aan het onderzoek meewerkten, werd de prijsonderbieding berekend aan de hand van de door Eurostat verstrekte gemiddelde cif-prijzen en de gemiddelde verkoopprijzen in de Unie van de producenten in de Unie. Ten aanzien van beide betrokken landen werden zo nodig correcties uitgevoerd om rekening te houden met het handelsstadium en de kosten na invoer, inclusief het in Rusland verschuldigde douanerecht.

(65)

Uit deze vergelijking bleek dat de invoer met dumping van het betrokken product van oorsprong uit de betrokken landen bij verkoop in de Unie de prijzen van de bedrijfstak van de Unie in het OT met in sommige gevallen maar liefst 30 % onderbood.

(66)

Overeenkomstig artikel 3, lid 5, van de basisverordening omvatte het onderzoek van de gevolgen van de invoer met dumping voor de bedrijfstak van de Unie een beoordeling van alle economische factoren en indicatoren die in de beoordelingsperiode op de situatie van deze bedrijfstak van invloed waren.

(67)

Zoals al werd uitgelegd, heeft de Commissie een steekproef van producenten in de Unie samengesteld. De indicatoren voor de schadeanalyse zijn op de volgende twee niveaus vastgesteld:

(68)

De productie in de Unie is tussen 2008 en het eind van het OT met 44 % gedaald. In 2009 daalde zij met 47 % en in 2010 met nog eens 2 procentpunten, voordat zij in het OT weer met 5 procentpunten tot 53 653 ton opliep.

Tabel 4

Productie

(69)

De productiecapaciteit van de producenten in de Unie is in de beoordelingsperiode stabiel gebleven op een niveau van 179 912 ton.

Tabel 5

Productiecapaciteit en bezettingsgraad

(70)

De bezettingsgraad bedroeg in 2008 53 %, daalde in 2009 tot 28 %, in 2010 tot 27 %, en trok in het OT weer licht aan tot 30 %. De ontwikkeling van de bezettingsgraad geeft een duidelijk beeld van de ontwikkeling van de productie, aangezien de capaciteit de hele periode stabiel bleef.

(71)

De verkoop van de producenten in de Unie aan niet-verbonden afnemers op de markt van de Unie is in de beoordelingsperiode met 38 % gedaald. De verkoop liep in 2009 met 45 % terug, bleef in 2010 op dat niveau steken en trok in het OT weer aan met een bescheiden 7 procentpunten. De verkoop van de Unie in het OT bedroeg 42 379 ton.

Tabel 6

Verkoop in de Unie

(72)

Het marktaandeel van de producenten in de Unie bleef in de beoordelingsperiode vrij stabiel en steeg in het OT zelfs tot 72 %. Deze toename laat zich verklaren doordat de omvang van de verkoop van de producenten in de Unie in het OT iets minder gedaald is dan het verbruik.

Tabel 7

Marktaandeel van de producenten in de Unie

(73)

Aangezien de consumptie tussen 2008 en het eind van het OT met 40 % is gedaald, wordt geconcludeerd dat de producenten in de Unie niet van enige groei op de markt hebben kunnen profiteren.

(74)

De werkgelegenheid bij de producenten in de Unie is tussen 2008 en het eind van het OT met 18 % afgenomen. Het aantal werknemers liep tussen 2008 en 2009 met 16 % terug van 982 tot 824 en bleef in 2010 ongeveer op dat niveau, waarna het in het OT verder daalde tot 801.

Tabel 8

Werkgelegenheid

(75)

De productiviteit van de producenten in de Unie, in productie (ton) per werknemer per jaar, daalde in de beoordelingsperiode met 31 %. De reden daarvoor is dat de productie sneller is gedaald dan de werkgelegenheid.

Tabel 9

Productiviteit

(76)

Het jaargemiddelde van de verkoopprijzen van de producenten in de Unie aan niet-verbonden afnemers op de markt van de Unie is in de beoordelingsperiode met meer dan 10 % gedaald. In 2009 zijn de gemiddelde prijzen in eerste instantie met circa 12 % gestegen, maar daarna met maar liefst 23 procentpunten gedaald; in het OT bleven zij op dit niveau. De gemiddelde prijs van de producenten in de Unie lag toen op 3 096 EUR per ton.

Tabel 10

Gemiddelde prijzen van de producenten in de Unie

(77)

Zoals hierboven is aangegeven, werden de verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Unie door de invoer met dumping uit Rusland en Turkije onderboden.

(78)

Gezien de omvang, het marktaandeel en de prijzen van de invoer uit Rusland en Turkije kan het effect van de werkelijke dumpingmarges op de bedrijfstak van de Unie niet als te verwaarlozen worden beschouwd. Er mag niet worden vergeten dat, zoals al in overweging 16 is vermeld, tegen acht landen antidumpingmaatregelen zijn ingesteld. Aangezien de bedrijfstak van de Unie in de beoordelingsperiode verkoop heeft ingeboet en verlies heeft geleden, kan niet worden gesteld dat hij zich werkelijk van de eerdere dumping heeft hersteld; de productie in de Unie wordt dan ook geacht kwetsbaar te blijven voor de schadelijke gevolgen van invoer met dumping, uit welke landen dan ook, op de markt van de Unie.

(79)

De eindvoorraden van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie zijn tussen 2008 en het eind van het OT met 18 % geslonken. In 2009 groeiden zij matig met 2 %, waarna zij in 2010 met 13 en in het OT met nog eens 7 procentpunten daalden. In het OT lagen de eindvoorraden van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie op 5 338 ton.

Tabel 11

Eindvoorraden

(80)

Tussen 2008 en het eind van het OT zijn de jaarlijkse loonkosten met 10 % gedaald. In 2009 daalden zij sterk met bijna 20 % (in overeenstemming met de teruggelopen werkgelegenheid); daarna stegen zij opnieuw, met 4 procentpunten in 2010 en met 5 procentpunten in het OT.

Tabel 12

Jaarlijkse loonkosten

(81)

Terwijl de verkoop van het soortgelijke product door de in de steekproef opgenomen producenten aan niet-verbonden afnemers op de markt van de Unie, uitgedrukt in procenten van de nettoverkoop, aan het begin van de beoordelingsperiode nog een gezonde winst te zien gaf, werd er aan het eind van die periode aanzienlijk verlies geleden. De winst daalde van 9,6 % in 2008 tot – 1,2 % in 2009 en verslechterde in 2010 verder tot – 7,8 %. In het OT verbeterde de situatie licht en bedroeg het verlies – 7,0 %.

Tabel 13

Winstgevendheid en rendement van investeringen