(1)

De gestandaardiseerde voorschriften van Reglement nr. 29 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) met betrekking tot uniforme bepalingen voor de goedkeuring van bedrijfsvoertuigen wat de bescherming van de inzittenden van de cabine betreft (3) (VN/ECE-Reglement nr. 29) zijn bedoeld om de technische belemmeringen voor de handel in motorvoertuigen tussen de overeenkomstsluitende partijen bij de herziene overeenkomst van 1958 weg te nemen en een hoog veiligheids- en beschermingsniveau voor de inzittenden te waarborgen.

(2)

Op de datum van haar toetreding tot de herziene overeenkomst van 1958 is de Unie toegetreden tot een beperkt aantal VN/ECE-reglementen, die zijn opgenomen in de lijst van bijlage II bij Besluit 97/836/EG; VN/ECE-Reglement nr. 29 was niet in die lijst opgenomen.

(3)

Gezien de latere wijzigingen van VN-ECE-Reglement nr. 29 en gezien Verordening (EG) nr. 661/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende typegoedkeuringsvoorschriften voor de algemene veiligheid van motorvoertuigen, aanhangwagens daarvan en daarvoor bestemde systemen, onderdelen en technische eenheden (4), volgens hetwelk de Unie VN/ECE-Reglement nr. 29 in acht moet nemen, moet dit VN/ECE-reglement in het EU-systeem voor typegoedkeuring van motorvoertuigen worden opgenomen,

(1)

De gestandaardiseerde voorschriften van het ontwerpreglement van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) betreffende eenvormige bepalingen voor de goedkeuring van motorvoertuigen wat de prestaties op het gebied van voetgangersveiligheid betreft (3) en het ontwerpreglement van de VN/ECE betreffende eenvormige bepalingen voor de goedkeuring van lichtbronnen met lichtdioden (leds) voor gebruik in goedgekeurde signaallichten op motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (4) zijn bedoeld om technische belemmeringen voor de handel in motorvoertuigen tussen de partijen bij de herziene overeenkomst van 1958 op te heffen en ervoor te zorgen dat die voertuigen een hoog veiligheids- en beschermingsniveau bieden.

(2)

Het is aangewezen het standpunt van de Europese Unie over die ontwerpreglementen te bepalen en zo de Unie, vertegenwoordigd door de Commissie, in staat te stellen voor die ontwerpen te stemmen.

(3)

De ontwerpreglementen over zowel voetgangersveiligheid als lichtbronnen met lichtdioden (leds) moeten in het EU-systeem voor typegoedkeuring van motorvoertuigen worden opgenomen,

(1)

De Raad heeft op 12 april 2005 Verordening (EG) nr. 560/2005 aangenomen.

(2)

Op basis van een herziening van de lijst van personen en entiteiten die aan de in Verordening (EG) nr. 560/2005 vastgestelde beperkende maatregelen onderworpen zijn, acht de Raad de vermelding van een aantal personen op deze lijst niet langer gerechtvaardigd.

(3)

Voorts moet de informatie betreffende een persoon op de lijst in bijlage I en betreffende de personen op de lijst in bijlage I bis bij die verordening worden bijgewerkt,

(1)

Het bedrag van de steun voor particuliere opslag mag niet hoger zijn dan de gedurende het visseizoen dat aan het betrokken visseizoen voorafgaat in de Unie geconstateerde technische en financieringskosten.

(2)

Het is dienstig om de steun voor particuliere opslag ineens toe te kennen, teneinde langdurige opslag te ontmoedigen, de betalingstermijnen te verkorten en de controletaken te verlichten.

(3)

Teneinde de werking van de interventieregeling in 2012 niet te hinderen, dient de onderhavige verordening met terugwerkende kracht van toepassing te zijn met ingang van 1 januari 2012.

(4)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité van beheer voor visserijproducten,

—

eerste maand

:

219 EUR per ton

—

tweede maand

:

0 EUR per ton

(1)

Voor alle in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 104/2000 genoemde producten wordt vóór het begin van het visseizoen een EU-verkoopprijs vastgesteld die ten minste 70 % en ten hoogste 90 % van de oriëntatieprijs bedraagt.

(2)

Voor alle betrokken producten zijn de oriëntatieprijzen voor het visseizoen 2012 vastgesteld bij Verordening (EU) nr. 1388/2011 van de Raad (2).

(3)

De marktprijzen variëren aanzienlijk volgens de soorten en de commerciële aanbiedingsvormen van de producten, in het bijzonder voor pijlinktvis en heek.

(4)

Derhalve dienen, met het oog op de bepaling van het prijsniveau op basis waarvan kan worden overgegaan tot toepassing van de in artikel 25, lid 2, van Verordening (EG) nr. 104/2000 bedoelde interventiemaatregel, aanpassingscoëfficiënten te worden vastgesteld voor de verschillende soorten en aanbiedingsvormen van de in de Unie aangevoerde bevroren producten.

(5)

Teneinde de werking van de interventieregeling in 2012 niet te hinderen, dient de onderhavige verordening met terugwerkende kracht van toepassing te zijn met ingang van 1 januari 2012.

(6)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité van beheer voor visserijproducten,

(1)

Bij Verordening (EG) nr. 104/2000 is bepaald dat steun kan worden toegekend voor het uit de markt nemen van hoeveelheden van bepaalde verse producten die ofwel met het oog op stabilisatie worden bewerkt en vervolgens opgeslagen, ofwel worden verduurzaamd.

(2)

De steun moet voor de producentenorganisaties een voldoende stimulans vormen om uit de markt genomen producten te verwerken of te verduurzamen, en aldus vernietiging ervan te voorkomen.

(3)

Het bedrag van de steun moet zodanig worden vastgesteld dat het evenwicht op de markt voor de betrokken producten niet wordt verstoord en dat de concurrentieverhoudingen niet worden scheefgetrokken.

(4)

Het bedrag van de steun mag niet hoger zijn dan de gedurende het visseizoen dat aan het betrokken visseizoen voorafgaat, in de Unie geconstateerde technische en financiële kosten van de verrichtingen die noodzakelijk zijn voor stabilisatie en opslag.

(5)

Teneinde de werking van de interventieregeling in 2012 niet te hinderen, dient de onderhavige verordening met terugwerkende kracht van toepassing te zijn met ingang van 1 januari 2012.

(6)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité van beheer voor visserijproducten,

(1)

In Verordening (EG) nr. 104/2000 is bepaald dat jaarlijks per productklasse voor de gehele Unie geldende referentieprijzen kunnen worden vastgesteld voor producten waarvoor op grond van artikel 28, lid 1, een schorsing van de douanerechten geldt. Dit geldt ook voor producten waarvoor een referentieprijs in acht moet worden genomen hetzij in het kader van een regeling inzake verlaging van douanetarieven die is geconsolideerd in de WTO, hetzij in het kader van een andere preferentiële regeling.

(2)

Overeenkomstig artikel 29, lid 3, onder a), van Verordening (EG) nr. 104/2000 is de referentieprijs voor de in bijlage I, delen A en B, van die verordening genoemde producten gelijk aan de overeenkomstig artikel 20, lid 1, van die verordening vastgestelde ophoudprijs.

(3)

Voor de betrokken producten zijn de EU-ophoudprijzen voor het visseizoen 2012 vastgesteld bij Verordening (EU) nr. 198/2012 van de Commissie (2).

(4)

Overeenkomstig artikel 29, lid 3, onder d), van Verordening (EG) nr. 104/2000 wordt de referentieprijs voor andere dan de in de bijlagen I en II bij die verordening genoemde producten met name bepaald op basis van het gewogen gemiddelde van de douanewaarden die op de invoermarkten of in de invoerhavens zijn geconstateerd tijdens de drie jaren voorafgaand aan de datum waarop de referentieprijs wordt vastgesteld.

(5)

Voor de onder de criteria van artikel 29, lid 1, van Verordening (EG) nr. 104/2000 vallende producten waarvan de omvang van de invoer uit derde landen niet significant is, dient geen referentieprijs te worden vastgesteld.

(6)

Met het oog op een snelle toepassing van de referentieprijzen in 2012 dient deze verordening in werking te treden op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

(7)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité van beheer voor visserijproducten,

(1)

Bij Verordening (EG) nr. 104/2000 is bepaald dat de EU-ophoudprijzen en -verkoopprijzen voor elk van de in bijlage I bij die verordening genoemde producten naargelang van versheid, grootte of gewicht en aanbiedingsvorm van het product worden vastgesteld door de aanpassingscoëfficiënt voor de betrokken productklasse toe te passen op een bedrag dat ten hoogste 90 % van de desbetreffende oriëntatieprijs bedraagt.

(2)

In de aanvoergebieden die zeer ver van de voornaamste verbruikscentra van de Unie zijn gelegen, kunnen aanpassingscoëfficiënten op de ophoudprijs worden toegepast. De oriëntatieprijzen voor het visseizoen 2012 zijn voor alle betrokken producten vastgesteld bij Verordening (EU) nr. 1388/2011 van de Raad (2).

(3)

Teneinde de werking van de interventieregeling in 2012 niet te hinderen, dient de onderhavige verordening met terugwerkende kracht van toepassing te zijn met ingang van 1 januari 2012.

(4)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité van beheer voor visserijproducten,

(1)

Verordening (EG) nr. 104/2000 voorziet in de toekenning van een financiële vergoeding aan de producentenorganisaties die onder bepaalde voorwaarden in bijlage I, delen A en B, van genoemde verordening bedoelde producten uit de markt nemen. Op het bedrag van deze financiële vergoeding moet de forfaitair vastgestelde waarde van de producten die worden bestemd voor andere doeleinden dan menselijke consumptie, in mindering worden gebracht.

(2)

In Verordening (EG) nr. 2493/2001 van de Commissie van 19 december 2001 betreffende de afzet van bepaalde uit de markt genomen visserijproducten (2) zijn de mogelijkheden vastgesteld waarvan gebruik kan worden gemaakt voor de afzet van de uit de markt genomen producten. Het is noodzakelijk de waarde van de genoemde producten voor elk van deze afzetmogelijkheden forfaitair vast te stellen met inachtneming van de gemiddelde ontvangsten die in de verschillende lidstaten bij een dergelijke afzet kunnen worden verkregen.

(3)

Krachtens artikel 7 van Verordening (EG) nr. 2509/2000 van de Commissie van 15 november 2000 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 104/2000 van de Raad wat betreft de toekenning van de financiële vergoeding voor het uit de markt nemen van bepaalde visserijproducten (3), gelden bijzondere bepalingen die inhouden dat, als een producentenorganisatie of een van haar leden haar of zijn producten te koop aanbiedt in een andere lidstaat dan die waar de organisatie is erkend, de met de uitkering van de financiële vergoeding belaste instantie op de hoogte moet worden gebracht van de betrokken transacties. Bovenbedoelde instantie is de instantie van de lidstaat waar de producentenorganisatie is erkend. Derhalve moet de in die lidstaat geldende forfaitaire waarde in mindering worden gebracht.

(4)

Dezelfde berekeningsmethode moet ook worden toegepast voor het voorschot op de financiële vergoeding als bedoeld in artikel 6 van Verordening (EG) nr. 2509/2000.

(5)

Teneinde de werking van de interventieregeling in 2012 niet te hinderen, dient de onderhavige verordening met terugwerkende kracht van toepassing te zijn met ingang van 1 januari 2012.

(6)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité van beheer voor visserijproducten,

(1)

Verordening (EG) nr. 2160/2003 is bedoeld om ervoor te zorgen dat passende en doeltreffende maatregelen worden getroffen voor de detectie en de bestrijding van onder meer salmonella in alle relevante stadia en met name op het niveau van de primaire productie, d.w.z. bij koppels, om de prevalentie van door voedsel overgedragen zoönoseverwekkers en bijgevolg het risico voor de volksgezondheid te verminderen.

(2)

Artikel 4, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2160/2003 bepaalt dat doelstellingen van de Unie moeten worden vastgesteld voor het verminderen van de prevalentie van alle salmonella-serotypen die voor de volksgezondheid van belang zijn bij slachtkuikens. Die vermindering is belangrijk om ervoor te zorgen dat de criteria voor salmonella in vers vlees van slachtkuikens, als vastgesteld in deel E van bijlage II bij die verordening en in hoofdstuk 1 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 2073/2005 van de Commissie van 15 november 2005 inzake microbiologische criteria voor levensmiddelen (2) kunnen worden nageleefd.

(3)

Verordening (EG) nr. 2160/2003 bepaalt dat de doelstelling van de Unie onder meer moet bestaan uit een numerieke uitdrukking van het maximumpercentage epidemiologische eenheden dat positief blijft en/of het minimumpercentage waarmee het aantal positief blijvende epidemiologische eenheden moet worden verminderd, de maximumtermijn voor het verwezenlijken van de doelstelling en de definitie van de nodige testschema's om na te gaan of de doelstelling is verwezenlijkt. Verder moet, indien van toepassing, een definitie worden gegeven van de serotypen die voor de volksgezondheid van belang zijn.

(4)

Verordening (EG) nr. 2160/2003 bepaalt dat bij de vaststelling van de doelstelling van de Unie rekening moet worden gehouden met de ervaring die is opgedaan in het kader van de bestaande nationale maatregelen, en met de informatie die aan de Commissie of de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) is verstrekt uit hoofde van de bestaande voorschriften van de Unie, in het bijzonder in het kader van de informatie als bedoeld in Richtlijn 2003/99/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake de bewaking van zoönoses en zoönoseverwekkers en houdende wijziging van Beschikking 90/424/EEG van de Raad en intrekking van Richtlijn 92/117/EG van de Raad (3), met name artikel 5.

(5)

Artikel 1, lid 1, van Verordening (EG) nr. 646/2007 van de Commissie van 12 juni 2007 ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 2160/2003 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft een communautaire doelstelling voor het verminderen van de prevalentie van Salmonella enteritidis en Salmonella typhimurium bij slachtkuikens en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1091/2005 (4) stelt de doelstelling voor het verminderen van het maximumpercentage van koppels slachtkuikens dat positief blijft voor deze twee salmonella-serotypen vast op 1% of minder op uiterlijk 31 december 2011.

(6)

Uit het European Union Summary Report on Trends and Sources of Zoonoses, Zoonotic Agents and Food-borne Outbreaks in 2009 (samenvattend verslag van de Europese Unie over trends en bronnen van zoönoses, zoönoseverwekkers en door voedsel overgedragen uitbraken in 2009) (5) bleek dat Salmonella enteritidis en Salmonella typhimurium de serovars zijn die het vaakst in verband worden gebracht met ziekte bij de mens. Door Salmonella enteritidis veroorzaakte gevallen bij mensen namen in 2009 duidelijk af, terwijl een toename van de gevallen van Salmonella typhimurium werd geconstateerd.

(7)

In juli 2011 keurde de EFSA een wetenschappelijk advies goed over een kwantitatieve schatting van het effect op de volksgezondheid van de vaststelling van een nieuwe doelstelling voor het terugdringen van salmonella bij slachtkuikens (6). Zij concludeerde dat Salmonella enteritidis het meest frequent van moederkip op afstammelingen overgedragen zoönotische serotype van salmonella bij pluimvee is. De EFSA constateerde ook dat de bestrijdingsmaatregelen van de Unie bij slachtkuikens hebben bijgedragen tot een aanzienlijke vermindering van het aantal aan slachtkuikens gerelateerde gevallen van salmonellose bij de mens in vergelijking met de situatie in 2006. De doelstelling moet daarom worden bevestigd.

(8)

Monofasische stammen van Salmonella typhimurium hebben zich de laatste jaren ontwikkeld tot een van de meest frequent opgespoorde serotypen van salmonella bij diverse diersoorten en in menselijke klinische isolaten. In het wetenschappelijk advies van de EFSA uit 2010 over de monitoring en de beoordeling van het volksgezondheidsrisico van "Salmonella typhimurium-achtige stammen" dat op 22 september 2010 (7) is goedgekeurd, staat ook dat monofasische Salmonella typhimurium-stammen met de antigene formule 1,4,[5],12:i:-, die stammen met en zonder het O5-antigen omvat, moeten worden beschouwd als varianten van Salmonella typhimurium en een risico voor de volksgezondheid vormen dat vergelijkbaar is met dat van andere Salmonella typhimurium-stammen. Salmonella typhimurium-stammen met de antigene formule 1,4,[5],12:i:- moeten daarom in de doelstelling worden opgenomen.

(9)

Om na te gaan of de doelstelling van de Unie is bereikt, is het nodig dat herhaaldelijk monsters van koppels slachtkuikens worden genomen. Voor de evaluatie en de vergelijking van de resultaten is het nodig dat een gemeenschappelijk testschema wordt beschreven om na te gaan of aan de doelstelling van de Unie is voldaan.

(10)

Er zijn nationale bestrijdingsprogramma's ter verwezenlijking van de doelstelling van de Unie voor 2012 voor koppels slachtkuikens van Gallus gallus ingediend met het oog op medefinanciering door de Unie overeenkomstig Beschikking 2009/470/EG van de Raad van 25 mei 2009 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied (8). De technische wijzigingen die in de bijlage bij deze verordening worden aangebracht, zijn rechtstreeks toepasselijk. Als gevolg daarvan hoeft de Commissie de nationale bestrijdingsprogramma's ter uitvoering van deze verordening niet opnieuw goed te keuren. Er is daarom geen overgangsperiode nodig.

(11)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, en het Europees Parlement noch de Raad hebben zich daartegen verzet,

(1)

De maximumwaarden voor residuen („MRL's”) van farmacologisch werkzame stoffen die bestemd zijn om in de Unie te worden gebruikt in geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik voor voedselproducerende dieren of in biociden die in de veehouderij worden gebruikt, moeten overeenkomstig Verordening (EG) nr. 470/2009 worden vastgesteld.

(2)

De farmacologisch werkzame stoffen en de indeling daarvan op basis van maximumwaarden voor residuen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong zijn vastgelegd in de bijlage bij Verordening (EU) nr. 37/2010 van de Commissie van 22 december 2009 betreffende farmacologisch werkzame stoffen en de indeling daarvan op basis van maximumwaarden voor residuen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (2).

(3)

Nitroxinil is in tabel 1 van de bijlage bij Verordening (EU) nr. 37/2010 opgenomen als toegestane stof in spier, vetweefsel, lever en nieren van runderen en schapen, met uitzondering van dieren die melk voor menselijke consumptie produceren.

(4)

Ierland heeft bij het Europees Geneesmiddelenbureau een verzoek om advies ingediend met het oog op de uitbreiding van de toepassing van de bestaande vermelding voor nitroxinil tot melk van runderen en schapen.

(5)

Het Comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik heeft aanbevolen een MRL voor nitroxinil voor melk van runderen en schapen vast te stellen en de bepaling „Niet voor gebruik bij dieren die melk voor menselijke consumptie produceren” te schrappen.

(6)

In de vermelding voor nitroxinil in tabel 1 van de bijlage bij Verordening (EU) nr. 37/2010 moet derhalve de aanbevolen MRL voor melk van runderen en schapen worden toegevoegd en de huidige bepaling „Niet voor gebruik bij dieren die melk voor menselijke consumptie produceren” worden geschrapt.

(7)

De belanghebbenden moet een redelijke termijn worden geboden om eventueel maatregelen te nemen om aan de nieuwe MRL te voldoen.

(8)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik,

(1)

De maximumwaarden voor residuen ("MRL's") van farmacologisch werkzame stoffen die bestemd zijn om in de Unie te worden gebruikt in geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik voor voedselproducerende dieren of in biociden die in de veehouderij worden gebruikt, moeten overeenkomstig Verordening (EG) nr. 470/2009 worden vastgesteld.

(2)

De farmacologisch werkzame stoffen en de indeling daarvan op basis van maximumwaarden voor residuen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong zijn vastgelegd in de bijlage bij Verordening (EU) nr. 37/2010 van de Commissie van 22 december 2009 betreffende farmacologisch werkzame stoffen en de indeling daarvan op basis van maximumwaarden voor residuen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (2).

(3)

Bij het Europees Geneesmiddelenbureau is een aanvraag tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen (hierna „MRL's” genoemd) ingediend voor gepegyleerde boviene granulocyt-koloniestimulerende factor bij rundersoorten.

(4)

Het Comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik heeft aanbevolen geen MRL vast te stellen voor gepegyleerde boviene granulocyt-koloniestimulerende factor bij rundersoorten.

(5)

Tabel 1 van de bijlage bij Verordening (EU) nr. 37/2010 moet daarom worden gewijzigd om daarin de stof gepegyleerde boviene granulocyt-koloniestimulerende factor bij rundersoorten op te nemen.

(6)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik,

(1)

In Verordening (EG) nr. 834/2007, met name in titel III, hoofdstuk 4, zijn algemene voorschriften inzake de biologische productie van verwerkte levensmiddelen vastgesteld. De bepalingen voor de toepassing van deze algemene voorschriften zijn vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 889/2008 van de Commissie van 5 september 2008 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad inzake de biologische productie en de etikettering van biologische producten, wat de biologische productie, de etikettering en de controle betreft (2).

(2)

In Verordening (EG) nr. 889/2008 moeten specifieke bepalingen inzake de productie van biologische wijn worden opgenomen. Deze bepalingen moeten van toepassing zijn op de producten van de wijnsector als bedoeld in Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”) (3).

(3)

Voor de vervaardiging van biologische wijn mogen bepaalde producten en stoffen alleen onder duidelijk omschreven voorwaarden als toevoegingsmiddelen of als technische hulpstoffen worden gebruikt. Met het oog daarop moet het gebruik van dergelijke producten en stoffen overeenkomstig artikel 21 van Verordening (EG) nr. 834/2007 worden toegelaten op basis van de aanbevelingen in de EU-wijde studie „Organic viticulture and wine-making: development of environment and consumer friendly technologies for organic wine quality improvement and scientifically based legislative framework” (4) (ook bekend als „ORWINE”).

(4)

Sommige producten en stoffen die in het kader van Verordening (EG) nr. 606/2009 van de Commissie van 10 juli 2009 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor Verordening (EG) nr. 479/2008 van de Raad, wat betreft de wijncategorieën, de oenologische procedés en de daarvoor geldende beperkingen (5) worden gebruikt als toevoegingsmiddelen en technische hulpstoffen voor oenologische procedés, zijn afgeleid van grondstoffen van agrarische oorsprong. Dergelijke grondstoffen kunnen in biologische vorm op de markt beschikbaar zijn. Om de ontwikkeling van de marktvraag naar deze grondstoffen te stimuleren, dient de voorkeur te worden gegeven aan het gebruik van toevoegingsmiddelen en technische hulpstoffen die zijn afgeleid van biologisch geteelde grondstoffen.

(5)

De procedés en technieken voor de productie van wijn zijn op het niveau van de Europese Unie vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 1234/2007 en de daarbij horende uitvoeringsverordening Verordening (EG) nr. 606/2009, en bij Verordening (EG) nr. 607/2009 van de Commissie van 14 juli 2009 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor Verordening (EG) nr. 479/2008 van de Raad wat betreft beschermde oorsprongsbenamingen en geografische aanduidingen, traditionele aanduidingen, etikettering en presentatie van bepaalde wijnbouwproducten (6). Het gebruik van deze procedés en technieken bij de productie van biologische wijn stemt niet per definitie overeen met de doelstellingen en beginselen van Verordening (EG) nr. 834/2007, en met name met de in artikel 6 van Verordening (EG) nr. 834/2007 bedoelde specifieke beginselen voor de verwerking van biologische levensmiddelen. Daarom moeten voor bepaalde oenologische procedés en processen specifieke restricties en beperkingen worden vastgesteld.

(6)

Sommige andere procedés die op ruime schaal worden gebruikt bij de verwerking van levensmiddelen en tevens beschikbaar zijn in de wijnproductie, kunnen bepaalde essentiële kenmerken van de biologische producten, en dus ook de ware aard van deze producten, in zekere mate beïnvloeden, maar kunnen momenteel bij gebrek aan alternatieve technieken niet worden vervangen. Het gaat dan met name om warmtebehandeling, filtratie, omgekeerde osmose en het gebruik van ionenwisselende harsen. Deze procedés moeten bijgevolg ter beschikking van de producenten van biologische wijn worden gesteld, maar het gebruik ervan dient aan restricties te worden gebonden. Er dient te worden voorzien in de mogelijkheid om procedés als warmtebehandeling, het gebruik van ionenwisselende harsen en omgekeerde osmose te gepasten tijde te herbeoordelen.

(7)

Het gebruik in de productie van biologische wijn van oenologische procedés en processen die misleidend kunnen zijn met betrekking tot de ware aard van de biologische producten, moet worden uitgesloten. Het gaat dan met name om oenologische procedés die de samenstelling van het product zo ingrijpend veranderen dat zij misleidend kunnen zijn met betrekking tot de ware aard van de biologische wijn, zoals concentratie door afkoeling, desalcoholisatie, verwijdering van zwaveldioxide door natuurkundige procedés, elektrodialyse en het gebruik van kationenwisselaars. Het gebruik of de toevoeging van bepaalde stoffen kan eveneens misleidend zijn met betrekking tot de ware aard van biologische wijn. Daarom dient te worden vastgesteld dat dergelijke stoffen niet mogen worden gebruikt of toegevoegd in het kader van de biologische oenologische procedés en behandelingen.

(8)

Wat meer bepaald de sulfieten betreft, blijkt uit de ORWINE-studie dat de EU-producenten van biologische wijn er reeds in slagen het zwaveldioxidegehalte in wijn uit biologische druiven te reduceren tot een peil dat lager ligt dan het maximale zwaveldioxidegehalte dat voor niet-biologische wijn is toegestaan. Daarom dient een specifiek voor biologische wijn geldend maximaal zwavelgehalte te worden vastgesteld dat lager ligt dan het voor niet-biologische wijn toegestane gehalte. Hoeveel zwaveldioxide nodig is, verschilt naargelang van de wijncategorie en van bepaalde intrinsieke kenmerken van de wijn, met name het suikergehalte, die in aanmerking moeten worden genomen bij de vaststelling van het maximale zwaveldioxidegehalte voor biologische wijnen. Extreme weersomstandigheden kunnen in bepaalde wijnbouwgebieden echter zodanige problemen veroorzaken dat bij de wijnproductie extra hoeveelheden sulfieten moeten worden gebruikt om de stabiliteit van het eindproduct van dat jaar te verzekeren. Daarom moet worden toegestaan dat, in die omstandigheden, het maximale zwaveldioxidegehalte wordt verhoogd.

(9)

Sommige wijnen hebben een zo lange houdbaarheid dat ze traditioneel meerdere jaren in vaten of tanks worden opgeslagen alvorens op de markt te worden gebracht. Met inachtneming van Verordening (EEG) nr. 2092/91 van de Raad van 24 juni 1991 inzake de biologische productiemethode en aanduidingen dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen (7), en voor een beperkte periode overeenkomstig Verordening (EG) nr. 889/2008 moet de afzet van dergelijke wijnen die aan de in die verordening vastgestelde etiketteringsvoorschriften voldoen, worden toegestaan zolang de voorraad strekt.

(10)

Sommige opgeslagen wijnen zijn geproduceerd aan de hand van een oenologisch proces dat ten tijde van de productie reeds voldeed aan de voorschriften voor de productie van biologische wijn die in de onderhavige verordening worden vastgesteld. Indien dit kan worden aangetoond, dient het gebruik van het in artikel 25, lid 1, van Verordening (EG) nr. 834/2007 bedoelde communautaire logo voor biologische productie, dat met ingang van 1 juli 2010„het biologische logo van de EU” wordt genoemd, te worden toegestaan om een billijke vergelijking en concurrentie tussen de vóór en na de inwerkingtreding van deze verordening geproduceerde biologische wijnen mogelijk te maken. Kan dit niet worden aangetoond, dan mag de wijn enkel als „wijn uit biologische druiven” worden geëtiketteerd, zonder het biologische logo van de EU, mits de wijn is geproduceerd overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2092/91 en Verordening (EG) nr. 889/2008, zoals die van kracht was vóór de wijziging ervan op grond van de onderhavige verordening.

(11)

Verordening (EG) nr. 889/2008 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(12)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Regelgevend Comité voor biologische productie,

1)

Titel II wordt als volgt gewijzigd:

2)

Titel V wordt als volgt gewijzigd:

3)

Er wordt een bijlage VIII bis toegevoegd, waarvan de tekst is weergegeven in de bijlage bij de onderhavige verordening.