|
ISSN 1725-2598 doi:10.3000/17252598.L_2011.215.nld |
||
|
Publicatieblad van de Europese Unie |
L 215 |
|
|
||
|
Uitgave in de Nederlandse taal |
Wetgeving |
54e jaargang |
|
|
|
|
|
(1) Voor de EER relevante tekst |
|
NL |
Besluiten waarvan de titels mager zijn gedrukt, zijn besluiten van dagelijks beheer die in het kader van het landbouwbeleid zijn genomen en die in het algemeen een beperkte geldigheidsduur hebben. Besluiten waarvan de titels vet zijn gedrukt en die worden voorafgegaan door een sterretje, zijn alle andere besluiten. |
II Niet-wetgevingshandelingen
VERORDENINGEN
|
20.8.2011 |
NL |
Publicatieblad van de Europese Unie |
L 215/1 |
VERORDENING (EU) Nr. 834/2011 VAN DE COMMISSIE
van 19 augustus 2011
tot wijziging van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 689/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de in- en uitvoer van gevaarlijke chemische stoffen
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EG) nr. 689/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 betreffende de in- en uitvoer van gevaarlijke chemische stoffen (1), en met name artikel 22, lid 4,
Overwegende hetgeen volgt:
|
(1) |
Bij Verordening (EG) nr. 689/2008 wordt uitvoering gegeven aan het Verdrag van Rotterdam inzake de procedure met betrekking tot voorafgaande geïnformeerde toestemming ten aanzien van bepaalde gevaarlijke chemische stoffen en pesticiden in de internationale handel, dat op 11 september 1998 is ondertekend en bij Besluit 2003/106/EG van de Raad (2) namens de Gemeenschap is goedgekeurd. |
|
(2) |
Bijlage I bij Verordening (EG) nr. 689/2008 dient te worden gewijzigd om rekening te houden met regelgevende maatregelen betreffende bepaalde chemische stoffen die zijn genomen krachtens Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (3), Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (4) en Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van Richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede Richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de Richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (5). |
|
(3) |
De stoffen ethalfluralin, indolylazijnzuur en thiobencarb zijn niet als werkzame stof opgenomen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG, met als gevolg dat die werkzame stoffen niet in bestrijdingsmiddelen mogen worden gebruikt en dus moeten worden toegevoegd aan de lijsten van chemische stoffen in de delen 1 en 2 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 689/2008. |
|
(4) |
De stof guazatine is niet als werkzame stof opgenomen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG en evenmin, onder de benaming guazatinetriacetaat, in bijlage I, IA of IB bij Richtlijn 98/8/EG, met als gevolg dat guazatine niet in bestrijdingsmiddelen mag worden gebruikt en dus moet worden toegevoegd aan de lijsten van chemische stoffen in de delen 1 en 2 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 689/2008. De toevoeging van guazatine aan bijlage I werd opgeschort als gevolg van een nieuwe aanvraag tot opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG, die is ingediend op grond van artikel 13 van Verordening (EG) nr. 33/2008 van de Commissie van 17 januari 2008 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de uitvoering van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad met betrekking tot een normale en een versnelde procedure voor de beoordeling van werkzame stoffen die deel uitmaakten van het in artikel 8, lid 2, van die richtlijn bedoelde werkprogramma, maar niet in bijlage I ervan zijn opgenomen (6). Deze nieuwe aanvraag is door de aanvrager ingetrokken, zodat de reden voor de opschorting van de toevoeging aan bijlage I niet langer bestaat. De stof guazatine moet derhalve worden toegevoegd aan de lijsten van chemische stoffen in de delen 1 en 2 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 689/2008. |
|
(5) |
De stof 1,3-dichloorpropeen is niet als werkzame stof opgenomen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG, met als gevolg dat 1,3-dichloorpropeen niet in bestrijdingsmiddelen mag worden gebruikt en dus moet worden toegevoegd aan de lijsten van chemische stoffen in de delen 1 en 2 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 689/2008. De toevoeging van 1,3-dichloorpropeen aan deel 2 van bijlage I werd opgeschort als gevolg van een nieuwe aanvraag tot opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG, die is ingediend op grond van artikel 13 van Verordening (EG) nr. 33/2008. Na deze nieuwe aanvraag werd opnieuw besloten 1,3-dichloorpropeen niet als werkzame stof in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG op te nemen, met als gevolg dat het gebruik van 1,3-dichloorpropeen in bestrijdingsmiddelen verboden blijft en dat de reden voor de opschorting van de toevoeging aan deel 2 van bijlage I niet langer bestaat. De stof 1,3-dichloorpropeen moet derhalve worden toegevoegd aan de lijst van chemische stoffen in deel 2 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 689/2008. |
|
(6) |
De stof haloxyfop-P is als werkzame stof opgenomen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG, met als gevolg dat het gebruik van haloxyfop-P in bestrijdingsmiddelen niet langer verboden is. Bijgevolg moet die werkzame stof worden geschrapt uit deel 1 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 689/2008, waar zij onder de benaming „haloxyfop-R” voorkomt. |
|
(7) |
Bijlage I bij Verordening (EG) nr. 689/2008 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd. |
|
(8) |
Teneinde de lidstaten en de industrie voldoende tijd te laten om de nodige maatregelen te nemen om deze verordening ten uitvoer te leggen, moet de toepassing daarvan worden uitgesteld. |
|
(9) |
De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 133 van Verordening (EG) nr. 1907/2006 ingestelde comité, |
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Bijlage I bij Verordening (EG) nr. 689/2008 wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze verordening.
Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Zij is van toepassing met ingang van 1 oktober 2011.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 19 augustus 2011.
Voor de Commissie
De voorzitter
José Manuel BARROSO
(1) PB L 204 van 31.7.2008, blz. 1.
(2) PB L 63 van 6.3.2003, blz. 27.
(3) PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.
(4) PB L 123 van 24.4.1998, blz. 1.
BIJLAGE
Bijlage I bij Verordening (EG) nr. 689/2008 wordt als volgt gewijzigd:
|
1) |
Deel 1 wordt als volgt gewijzigd:
|
|
2) |
In deel 2 worden de volgende vermeldingen toegevoegd:
|
|
20.8.2011 |
NL |
Publicatieblad van de Europese Unie |
L 215/4 |
VERORDENING (EU) Nr. 835/2011 VAN DE COMMISSIE
van 19 augustus 2011
tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1881/2006 wat betreft de maximumgehalten aan polycyclische aromatische koolwaterstoffen in levensmiddelen
(Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EEG) nr. 315/93 van de Raad van 8 februari 1993 tot vaststelling van communautaire procedures inzake verontreinigingen in levensmiddelen (1), en met name artikel 2, lid 3,
Overwegende hetgeen volgt:
|
(1) |
Bij Verordening (EG) nr. 1881/2006 van de Commissie tot vaststelling van de maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen (2) zijn maximumgehalten voor benzo(a)pyreen in een aantal levensmiddelen vastgesteld. |
|
(2) |
Benzo(a)pyreen behoort tot de groep polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK's) en wordt gebruikt als merkstof voor het vóórkomen en het effect van carcinogene PAK's in levensmiddelen op basis van een wetenschappelijk advies van het voormalig Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding (WCMV) (3). In zijn advies van december 2002 stelde het WCMV dat verdere analysen van het relatieve aandeel van deze PAK's in levensmiddelen moeten plaatsvinden, zodat bij een toekomstige herziening kan worden vastgesteld of benzo(a)pyreen verder als merkstof geschikt is. |
|
(3) |
In het kader van aanbeveling 2005/108/EG van de Commissie (4) hebben de lidstaten nieuwe gegevens over het vóórkomen van carcinogene PAK's in levensmiddelen verzameld. De Commissie heeft de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) verzocht het WCMV-advies opnieuw te bekijken aan de hand van de nieuwe gegevens over het vóórkomen van verontreinigingen, andere nieuwe wetenschappelijke informatie op dit gebied en de aanpak van de blootstellingsmarges. Hierbij werd de EFSA gevraagd te beoordelen of benzo(a)pyreen nog steeds geschikt is als merkstof. |
|
(4) |
Het Wetenschappelijk Panel voor contaminanten in de voedselketen (CONTAM-panel) van de EFSA heeft op 9 juni 2008 een advies over polycyclische aromatische koolwaterstoffen opgesteld (5). In dit advies concludeerde de EFSA dat benzo(a)pyreen geen geschikte merkstof is om polycyclische aromatische koolwaterstoffen in levensmiddelen op te sporen en dat een systeem met vier specifieke stoffen (PAK4 (6)) of acht specifieke stoffen (PAK8 (7)) de meest geschikte indicator voor PAK in levensmiddelen zou zijn. De EFSA concludeerde ook dat een systeem met acht stoffen (PAK8) niet veel toegevoegde waarde zou bieden ten opzichte van een systeem met vier stoffen (PAK4). |
|
(5) |
Daarnaast concludeerde het CONTAM-panel aan de hand van de aanpak van de blootstellingsmarges dat er bij de geschatte gemiddelde inname via de voeding weinig gevaar is voor de gezondheid van de consument. Voor consumenten die grote hoeveelheden innemen, lagen de blootstellingsmarges tegen 10 000, hetgeen duidt op een mogelijk gevaar voor de gezondheid van de consument. |
|
(6) |
Op basis van de conclusies van de EFSA kan het huidige systeem waarbij benzo(a)pyreen als enige merkstof voor de groep polycyclische aromatische koolwaterstoffen wordt gebruikt, niet worden gehandhaafd. Verordening (EG) nr. 1881/2006 dient derhalve te worden gewijzigd. |
|
(7) |
Er moeten nieuwe maximumgehalten worden ingevoerd voor de som van vier stoffen (PAK4) (benzo(a)pyreen, benz(a)antraceen, benzo(b)fluorantheen en chryseen), waarbij een apart maximumgehalte voor benzo(a)pyreen moet worden gehandhaafd. |
|
(8) |
Een dergelijk systeem zou waarborgen dat de PAK-gehalten in levensmiddelen worden beperkt tot een niveau dat geen gevaar voor de gezondheid oplevert en tevens dat de hoeveelheid PAK's kan worden beperkt in monsters waarin benzo(a)pyreen niet waarneembaar is, maar die wel andere PAK's bevatten. |
|
(9) |
Het afzonderlijke maximumgehalte voor benzo(a)pyreen wordt gehandhaafd, zodat eerdere en toekomstige gegevens kunnen worden vergeleken. Nadat deze wijziging enige tijd is toegepast, moet de noodzaak van een afzonderlijk maximumgehalte voor benzo(a)pyreen aan de hand van de dan beschikbare gegevens opnieuw worden beoordeeld. |
|
(10) |
Wat de som van de vier stoffen (PAK4) betreft, moeten ondergrensconcentraties worden gebruikt als basis voor handhavingsbeslissingen. |
|
(11) |
De maximumgehalten aan polycyclische aromatische koolwaterstoffen moeten veilig zijn en zo laag als redelijkerwijs haalbaar bij toepassing van goede productie- en landbouw- of visserijpraktijken. Uit de nieuwe gegevens over het voorkomen van PAK's blijkt dat de achtergrondniveaus van PAK's in sommige levensmiddelen lager zijn dan eerder werd aangenomen. De maximumgehalten voor benzo(a)pyreen zijn daarom aangepast zodat zij meer realistische achtergrondniveaus weergeven in verse en gerookte tweekleppige weekdieren. |
|
(12) |
Uit gegevens voor gerookte vis en gerookt vlees is ook naar voren gekomen dat lagere maximumgehalten haalbaar zijn. In sommige gevallen kunnen echter aanpassingen in de huidige rookmethoden nodig zijn. Daarom moet een tweestappenprocedure voor gerookt vlees en gerookte vis worden vastgesteld, waarin wordt voorzien in een overgangsperiode van twee jaar vanaf de datum van toepassing van deze verordening voordat de lagere maximumgehalten van toepassing worden. |
|
(13) |
Gerookte sprot en conserven van gerookte sprot bleken hogere PAK-gehalten te bevatten dan andere gerookte vis. Voor gerookte sprot en conserven van gerookte sprot moeten specifieke maximumgehalten worden vastgesteld die zijn afgestemd op wat haalbaar is voor deze levensmiddelen. |
|
(14) |
Eerder werd een maximumgehalte voor benzo(a)pyreen in "vlees van vis, anders dan gerookte vis" vastgesteld als indicator voor potentiële milieuvervuiling. Er is echter aangetoond dat PAK's in verse vis snel worden gemetaboliseerd en niet in het vlees worden opgeslagen. Daarom is een maximumgehalte voor PAK's in verse vis niet langer noodzakelijk. |
|
(15) |
Er zijn hoge PAK-gehalten aangetroffen in een aantal soorten warmtebehandeld vlees en warmtebehandelde vleesproducten die aan de consument worden verkocht. Deze gehalten zijn te vermijden als de juiste verwerkingsvoorwaarden en –apparatuur aanwezig zijn. Daarom is het wenselijk maximumgehalten vast te stellen voor PAK's in vlees en vleesproducten die een warmtebehandeling hebben ondergaan waarvan bekend is dat deze kan leiden tot de vorming van PAK's, namelijk uitsluitend grillen en barbecuen. |
|
(16) |
Cacaoboter werd tijdelijk vrijgesteld van het bestaande maximumgehalte voor benzo(a)pyreen in oliën en vetten uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1881/2006 en de noodzaak om een maximumgehalte voor PAK's in cacaoboter vast te stellen, moest vóór 1 april 2007 opnieuw worden bezien. Deze herziening werd vervolgens uitgesteld in afwachting van de uitkomsten van de toen lopende wetenschappelijke herbeoordeling van PAK's door de EFSA. |
|
(17) |
Cacaoboter bevat hogere PAK-gehalten dan andere oliën en vetten. Dit heeft vooral te maken met de onjuiste wijze waarop de cacaobonen worden gedroogd en het feit dat cacaoboter niet zoals andere plantaardige oliën en vetten kan worden geraffineerd. Cacaoboter is een belangrijk ingrediënt van cacaogrondstoffen (bv. cacaobonen, cacaomassa, cacaokernen of cacao-extract) en komt voor in chocolade en andere cacaoproducten die vaak door kinderen worden geconsumeerd. Daardoor draagt het bij aan de menselijke blootstelling van met name kinderen. Daarom dienen maximumgehalten te worden vastgesteld voor PAK's in cacaobonen en afgeleide producten, waaronder cacaoboter. |
|
(18) |
De maximumgehalten voor PAK's in cacaobonen moeten zo laag als redelijkerwijs haalbaar worden vastgesteld, rekening houdend met de huidige technologische mogelijkheden van de producerende landen. Zij moeten worden vastgesteld op vetbasis, omdat PAK's zich concentreren in het vetgedeelte, de cacaoboter. Om de producerende landen de gelegenheid te bieden technologische verbeteringen door te voeren om zich aan deze maximumgehalten aan te passen, moet de datum van toepassing van de maximumgehalten voor cacaobonen en afgeleide producten worden uitgesteld. Voorts moet voor deze producten aanvankelijk een hoger maximumgehalte voor de som van de vier stoffen gelden. Na een overgangsperiode van twee jaar moet een lager maximumgehalte worden toegepast. De PAK-gehalten van cacaobonen en afgeleide producten moeten regelmatig worden gecontroleerd om te beoordelen of de maximumgehalten in de toekomst verder kunnen worden verlaagd. |
|
(19) |
Uit gegevens is gebleken dat kokosolie grotere hoeveelheden PAK4 kan bevatten dan andere plantaardige oliën en vetten. Dit komt door het hogere gehalte aan benz(a)antraceen en chryseen, die bij de raffinage van kokosolie niet gemakkelijk kunnen worden verwijderd. Specifieke maximumgehalten voor kokosolie moeten daarom zo laag als redelijkerwijs haalbaar worden vastgesteld, rekening houdend met de huidige technologische mogelijkheden van de producerende landen. Aangezien er technologische verbeteringen in de producerende landen te verwachten zijn, moeten de PAK-gehalten in kokosolie regelmatig worden gecontroleerd om te beoordelen of de maximumgehalten in de toekomst verder kunnen worden verlaagd. |
|
(20) |
Er zijn vooralsnog weinig gegevens beschikbaar over het vóórkomen van PAK's in granen en groenten. Uit de beschikbare gegevens blijkt dat granen en groenten vrij lage PAK-gehalten bevatten. De lage gehalten die uit de huidige gegevens naar voren komen, rechtvaardigen niet dat er direct maximumgehalten worden vastgesteld. Niettemin heeft de EFSA aangegeven dat granen en groenten in belangrijke mate bijdragen aan de menselijke blootstelling doordat ze in grote hoeveelheden worden geconsumeerd. Daarom moeten de PAK-gehalten van deze twee productgroepen verder worden gecontroleerd. Op basis van nadere gegevens zal worden beoordeeld of maximumgehalten moeten worden vastgesteld. |
|
(21) |
In een aantal voedingssupplementen zijn hoge PAK-gehalten aangetroffen. De gehalten wisselen en hangen af van het specifieke type voedingssupplement. Er moeten verdere gegevens over voedingssupplementen worden verzameld. Zodra deze gegevens beschikbaar zijn, zal worden bepaald of maximumgehalten voor PAK's in voedingssupplementen nodig zijn. |
|
(22) |
De lidstaten en de exploitanten van levensmiddelenbedrijven moeten de tijd krijgen om zich aan de in deze verordening vastgestelde maximumgehalten aan te passen. De datum van toepassing van deze verordening moet daarom worden uitgesteld. Er moet worden voorzien in een overgangsperiode voor producten die al in de handel zijn gebracht voor de datum van toepassing van de bij deze verordening ingevoerde wijzigingen. |
|
(23) |
De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid en het Europees Parlement noch de Raad hebben zich daartegen verzet, |
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
De bijlage bij Verordening (EG) nr. 1881/2006 wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze verordening.
Artikel 2
1. Levensmiddelen die niet voldoen aan de maximumgehalten die vanaf 1 september 2012 van toepassing zijn uit hoofde van afdeling 6 "Polycyclische aromatische koolwaterstoffen" van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 1881/2006, zoals gewijzigd bij deze verordening, en die vóór 1 september 2012 wettig in de handel worden gebracht, mogen na die datum nog steeds in de handel worden gebracht tot aan hun datum van minimale houdbaarheid of hun uiterste gebruiksdatum.
2. Levensmiddelen die niet voldoen aan de maximumgehalten die vanaf 1 september 2014 van toepassing zijn uit hoofde van de punten 6.1.4 en 6.1.5 van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 1881/2006, zoals gewijzigd bij deze verordening, en die vóór 1 september 2014 wettig in de handel worden gebracht, mogen na die datum nog steeds in de handel worden gebracht tot aan hun datum van minimale houdbaarheid of hun uiterste gebruiksdatum.
3. Levensmiddelen die niet voldoen aan de maximumgehalten die vanaf 1 april 2013 van toepassing zijn uit hoofde van punt 6.1.2 van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 1881/2006, zoals gewijzigd bij deze verordening, en die vóór 1 april 2013 wettig in de handel worden gebracht, mogen na die datum nog steeds in de handel worden gebracht tot aan hun datum van minimale houdbaarheid of hun uiterste gebruiksdatum.
4. Levensmiddelen die niet voldoen aan het maximumgehalte dat vanaf 1 april 2015 van toepassing is uit hoofde van punt 6.1.2 van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 1881/2006, zoals gewijzigd bij deze verordening, en die vóór 1 april 2015 wettig in de handel worden gebracht, mogen na die datum nog steeds in de handel worden gebracht tot aan hun datum van minimale houdbaarheid of hun uiterste gebruiksdatum.
Artikel 3
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Zij is van toepassing met ingang van 1 september 2012.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 19 augustus 2011.
Voor de Commissie
De voorzitter
José Manuel BARROSO
(1) PB L 37 van 13.2.1993, blz. 1.
(2) PB L 364 van 20.12.2006, blz. 5.
(3) Opinion of the Scientific Committee on Food on the risks to human health of Polycyclic Aromatic Hydrocarbons in food (expressed on 4 December 2002).
http://ec.europa.eu/food/fs/sc/scf/out153_en.pdf.
(4) PB L 34 van 8.2.2005, blz. 43.
(5) The EFSA Journal (2008) 724, 1-114.
(6) Benzo(a)pyreen, chryseen, benz(a)antraceen, benzo(b)fluorantheen.
(7) Benzo(a)pyreen, chryseen, benz(a)antraceen, benzo(b)fluorantheen, benzo(k)fluorantheen, benzo(g,h,i)peryleen, dibenz(a,h)antraceen en indeno(1,2,3-c,d)pyreen.
BIJLAGE
De bijlage bij Verordening (EG) nr. 1881/2006 wordt als volgt gewijzigd:
|
(1) |
Afdeling 6: Polycyclische aromatische koolwaterstoffen wordt vervangen door: „Afdeling 6: Polycyclische aromatische koolwaterstoffen
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
(2) |
Eindnoot (35) wordt geschrapt. |
(1) De ondergrensconcentraties worden berekend op basis van de aanname dat alle waarden van de vier stoffen onder de bepaalbaarheidsgrens nul zijn.
(2) Vlees en vleesproducten die een warmtebehandeling hebben ondergaan die kan leiden tot de vorming van PAK's, namelijk uitsluitend grillen en barbecuen.
(3) In geval van conserven wordt de volledige inhoud van het blik geanalyseerd. Wat het maximumgehalte voor het gehele mengproduct betreft, zijn artikel 2, lid 1, onder c), en artikel 2, lid 2, van toepassing.”
|
20.8.2011 |
NL |
Publicatieblad van de Europese Unie |
L 215/9 |
VERORDENING (EU) Nr. 836/2011 VAN DE COMMISSIE
van 19 augustus 2011
tot wijziging van Verordening (EG) nr. 333/2007 tot vaststelling van bemonsteringswijzen en analysemethoden voor de officiële controle op de gehalten aan lood, cadmium, kwik, anorganisch tin, 3-MCPD en benzo(a)pyreen in levensmiddelen
(Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn (1), en met name artikel 11, lid 4,
Overwegende hetgeen volgt:
|
(1) |
Verordening (EG) nr. 1881/2006 van de Commissie van 19 december 2006 tot vaststelling van maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen (2) heeft maximumgehalten voor benzo(a)pyreen in levensmiddelen vastgesteld. |
|
(2) |
Het Wetenschappelijk Panel voor contaminanten in de voedselketen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) heeft op 9 juni 2008 een wetenschappelijk advies over polycyclische aromatische koolwaterstoffen in levensmiddelen uitgebracht (3). De EFSA concludeerde dat benzo(a)pyreen geen geschikte merkstof is voor het vóórkomen van polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK's) in levensmiddelen en dat een systeem met vier specifieke stoffen of acht specifieke stoffen de meest geschikte merkstoffen voor PAK's in levensmiddelen zou zijn. De EFSA concludeerde ook dat een systeem met acht stoffen niet veel toegevoegde waarde zou bieden in vergelijking met een systeem met vier stoffen. |
|
(3) |
Daarom is Verordening (EG) nr. 1881/2006 gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 835/2011 van de Commissie (4) teneinde maximumgehalten vast te stellen voor de som van vier polycyclische aromatische koolwaterstoffen (benzo(a)pyreen, benz(a)antraceen, benzo(b)fluorantheen en chryseen). |
|
(4) |
In Verordening (EG) nr. 333/2007 van de Commissie (5) zijn alleen voor benzo(a)pyreen analytische prestatiecriteria vastgelegd. Daarom moeten analytische prestatiecriteria worden vastgesteld voor de andere drie stoffen waarvoor nu in Verordening (EG) nr. 1881/2006 maximumgehalten zijn opgenomen. |
|
(5) |
Het referentielaboratorium voor polycyclische aromatische koolwaterstoffen van de Europese Unie (EU-RL PAH) heeft in samenwerking met de nationale referentielaboratoria een enquête gehouden onder officiële controlelaboratoria om na te gaan welke analytische prestatiecriteria haalbaar zouden zijn voor benzo(a)pyreen, benz(a)antraceen, benzo(b)fluorantheen en chryseen in de desbetreffende voedingsmatrices. De resultaten van deze enquête zijn door het EU-RL PAH samengevat in het verslag „Performance characteristics of analysis methods for the determination of 4 polycyclic aromatic hydrocarbons in food” (6). Uit de resultaten van de enquête blijkt dat de analytische prestatiecriteria die nu gelden voor benzo(a)pyreen, ook geschikt zijn voor de andere drie stoffen. |
|
(6) |
De ervaring met de tenuitvoerlegging met Verordening (EG) nr. 333/2007 heeft aangetoond dat de huidige bemonsteringsvoorschriften in sommige gevallen onwerkbaar zijn of kunnen leiden tot onaanvaardbare economische schade aan de bemonsterde partij. Voor dergelijke gevallen moet worden toegestaan dat van de bemonsteringsvoorschriften wordt afgeweken, op voorwaarde dat de bemonstering voldoende representatief is voor de bemonsterde partij of subpartij en dat de gebruikte bemonsteringswijze grondig wordt gedocumenteerd. Voor bemonstering in de detailhandel was er al flexibiliteit om van de bemonsteringsprocedures af te wijken. De voorschriften voor bemonstering in de detailhandel moeten worden afgestemd op de algemene bemonsteringsprocedures. |
|
(7) |
Er zijn nader uitgewerkte voorschriften nodig met betrekking tot het materiaal van de bemonsteringsrecipiënten dat wordt gebruikt bij het nemen van monsters voor PAK-analyse. De handhavingsinstanties gebruiken vaak kunststof recipiënten, maar deze zijn niet geschikt als de bemonstering voor PAK-analyse is bestemd, aangezien het PAK-gehalte van het monster door dit materiaal kan worden beïnvloed. |
|
(8) |
Er is verduidelijking nodig voor sommige aspecten van de specifieke eisen voor de analytische methoden, met name de eisen met betrekking tot de toepassing van de prestatiecriteria en de „fitness for purpose”-benadering. Daarnaast moet de presentatie van de tabellen met de prestatiecriteria worden gewijzigd zodat deze meer uniform voor alle analyten zijn. |
|
(9) |
Verordening (EG) nr. 333/2007 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd. Aangezien Verordening (EU) nr. 835/2011 en deze verordening met elkaar samenhangen, moeten beide verordeningen op dezelfde datum in werking treden. |
|
(10) |
De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid en het Europees Parlement noch de Raad hebben zich daartegen verzet, |
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Verordening (EG) nr. 333/2007 wordt als volgt gewijzigd:
|
1) |
De titel wordt als volgt gewijzigd: „ Verordening (EG) nr. 333/2007 van de Commissie van 28 maart 2007 tot vaststelling van bemonsteringswijzen en analysemethoden voor de officiële controle op de gehalten aan lood, cadmium, kwik, anorganisch tin, 3-MCPD en polycyclische aromatische koolwaterstoffen in levensmiddelen ”. |
|
2) |
Artikel 1, lid 1, wordt als volgt gewijzigd: „1. De bemonstering en de analyse voor de officiële controle van de gehalten aan lood, cadmium, kwik, anorganisch tin, 3-MCPD en polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK's) als vermeld in de afdelingen 3, 4 en 6 van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 1881/2006 worden uitgevoerd overeenkomstig de bijlage bij deze verordening.”. |
|
3) |
De bijlage wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze verordening. |
Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Zij is van toepassing met ingang van 1 september 2012.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 19 augustus 2011.
Voor de Commissie
De voorzitter
José Manuel BARROSO
(1) PB L 165 van 30.4.2004, blz. 1.
(2) PB L 364 van 20.12.2006, blz. 5.
(3) The EFSA Journal (2008) 724, blz. 1.
(4) Zie bladzijde 4 van dit Publicatieblad.
(5) PB L 88 van 29.3.2007, blz. 29.
(6) JRC-verslag 59046, 2010.
BIJLAGE
De bijlage bij Verordening (EG) nr. 333/2007 wordt als volgt gewijzigd:
|
1) |
Aan punt B.1.7 „Verpakking en verzending van de monsters” wordt de volgende tweede alinea toegevoegd: „Bij bemonstering voor PAK-analyse worden kunststof recipiënten zo mogelijk vermeden, aangezien deze het PAK-gehalte van het monster kunnen beïnvloeden. Waar mogelijk worden inerte, PAK-vrije glazen recipiënten gebruikt die het monster voldoende beschermen tegen het licht. Als dit praktisch gezien onmogelijk is, moet ten minste direct contact van het monster met kunststof worden vermeden, door bv. in geval van vaste monsters het monster in aluminiumfolie in te pakken voordat het in de bemonsteringsrecipiënt wordt geplaatst.”. |
|
2) |
De punten B.2 en B.3 worden als volgt gewijzigd: „B.2. STEEKPROEFPLANNEN B.2.1. Verdeling van partijen in subpartijen Grote partijen worden in subpartijen verdeeld, mits de subpartij en de partij fysiek van elkaar kunnen worden gescheiden. Voor producten die in bulkzendingen worden verhandeld (bv. granen) geldt tabel 1. Voor de overige producten geldt tabel 2. Aangezien de partijen niet altijd een gewicht hebben dat een exact veelvoud is van het gewicht van de subpartijen, mag het gewicht van de subpartijen het aangegeven gewicht met maximaal 20 % overschrijden. B.2.2. Aantal basismonsters Het verzamelmonster heeft een gewicht van ten minste 1 kg of een volume van ten minste 1 liter, tenzij dat niet mogelijk is, bv. als het monster uit één verpakking of eenheid bestaat. Het minimumaantal basismonsters dat van de partij of subpartij moet worden genomen, is in tabel 3 aangegeven. In geval van onverpakte vloeibare producten wordt de partij of subpartij, voor zover mogelijk en voor zover dit de kwaliteit van het product niet beïnvloedt, net vóór de bemonstering handmatig of mechanisch goed gemengd. In dat geval wordt verondersteld dat de verontreinigingen homogeen over de partij of subpartij zijn verdeeld. Drie basismonsters van een partij of subpartij zijn daarom voldoende om het verzamelmonster te vormen. De basismonsters moeten van vergelijkbaar gewicht/volume zijn. Een basismonster heeft een gewicht van ten minste 100 g of een gewicht/volume van ten minste 100 g of 100 ml, zodat een verzamelmonster van ten minste ongeveer 1 kg of 1 liter wordt verkregen. Als hiervan wordt afgeweken, wordt dit in het in punt B.1.8 van deze bijlage bedoelde verslag vermeld. Tabel 1 Onderverdeling van partijen in subpartijen bij in bulkzendingen verhandelde producten
Tabel 2 Onderverdeling van partijen in subpartijen bij overige producten
Tabel 3 Minimumaantal van de partij of subpartij te nemen basismonsters
Indien de partij of subpartij uit afzonderlijke verpakkingen of eenheden bestaat, wordt voor het verzamelmonster een aantal verpakkingen of eenheden genomen overeenkomstig tabel 4. Tabel 4 Aantal verpakkingen of eenheden (basismonsters) waaruit het verzamelmonster wordt samengesteld indien de partij of subpartij uit afzonderlijke verpakkingen of eenheden bestaat
De maximumgehalten voor anorganisch tin gelden voor de inhoud van elk blik, maar om praktische redenen moet de methode van het verzamelmonster worden gebruikt. Als het testresultaat voor een verzamelmonster blikken onder, maar dichtbij het maximumgehalte aan anorganisch tin ligt en als vermoed wordt dat voor afzonderlijke blikken het maximumgehalte kan worden overschreden, kan het nodig zijn nader onderzoek te verrichten. Indien de in dit hoofdstuk beschreven bemonsteringswijze onaanvaardbare economische schade aan de partij zou toebrengen (wegens de vorm van de verpakking, de vervoermiddelen enz.) of indien bovengenoemde bemonsteringswijze in de praktijk onwerkbaar is, mag een andere bemonsteringswijze worden toegepast, mits deze voldoende representatief is voor de bemonsterde partij of subpartij en grondig wordt gedocumenteerd. B.2.3. Bijzondere bepalingen voor de bemonstering van partijen grote vissen die in grote partijen aankomen Als de te bemonsteren partij of subpartij grote vissen (met een gewicht van meer dan circa 1 kg per vis) bevat en de partij of subpartij weegt meer dan 500 kg, bestaat het basismonster uit het middendeel van de vis. Elk basismonster weegt minstens 100 gram. B.3. BEMONSTERING IN DE DETAILHANDEL De bemonstering in de detailhandel wordt zo mogelijk verricht overeenkomstig de bemonsteringsvoorschriften in punt B.2.2 van deze bijlage. Indien de in punt B.2.2 beschreven bemonsteringswijze onaanvaardbare economische schade aan de partij zou toebrengen (wegens de vorm van de verpakking, schade aan de partij enz.) of indien bovengenoemde bemonsteringswijze in de praktijk onuitvoerbaar is, mag een alternatieve bemonsteringswijze worden toegepast, mits deze voldoende representatief is voor de bemonsterde partij of subpartij en grondig wordt gedocumenteerd.”. |
|
3) |
In de eerste alinea van punt C.1 „Door de laboratoria te bieden kwaliteitsgaranties” wordt voetnoot 1 geschrapt. |
|
4) |
In punt C.2.2.1 „Specifieke procedures voor lood, cadmium, kwik en anorganisch tin” wordt de tweede alinea als volgt gewijzigd: „Er bestaan tal van geschikte specifieke monstervoorbereidingsprocedures die voor de betrokken producten kunnen worden gebruikt. Voor aspecten die niet specifiek in deze verordening worden behandeld, blijkt CEN-norm „Voedingsmiddelen — Bepaling van sporenelementen — Prestatie-eisen, algemene overwegingen en monstervoorbehandeling" (1) te voldoen, maar andere procedures voor monstervoorbereiding kunnen evenzeer bruikbaar zijn.”. |
|
5) |
Punt C.2.2.2 wordt als volgt gewijzigd: „C.2.2.2. De analist zorgt ervoor dat de monsters tijdens de voorbehandeling niet worden verontreinigd. De recipiënten worden vóór gebruik gereinigd met aceton of hexaan met een hoge zuiverheidsgraad om het contaminatierisico tot een minimum te beperken. Voor zover mogelijk zijn apparatuur en benodigdheden die met het monster in aanraking komen, gemaakt van inert materiaal zoals aluminium, glas of gepolijst roestvrij staal. Kunststoffen zoals polypropyleen of PTFE moeten worden vermeden omdat de analyten op deze materialen kunnen adsorberen.”. |
|
6) |
Punt C.3.1 „Definities” wordt als volgt gewijzigd:
|
|
7) |
Punt C.3.2 wordt als volgt gewijzigd: „C.3.2. Algemene voorschriften De analysemethoden voor de controle op levensmiddelen moeten voldoen aan de bepalingen van bijlage III bij Verordening (EG) nr. 882/2004. De analysemethoden voor totaal tin zijn geschikt voor officiële controle op gehalten aan anorganisch tin. Voor de analyse van lood in wijn zijn de door de OIV (*6) vastgestelde methoden en regels van toepassing overeenkomstig artikel 31 van Verordening (EG) nr. 479/2008 van de Raad (*7). (*6) Organisation internationale de la vigne et du vin." (*7) Verordening (EG) nr. 479/2008 van de Raad van 29 april 2008 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 1493/1999, (EG) nr. 1782/2003, (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 3/2008 en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 2392/86 en (EG) nr. 1493/1999 (PB L 148 van 6.6.2008, blz. 1).”." |
|
8) |
Punt C.3.3.1 wordt als volgt gewijzigd: „C.3.3.1. Als op EU-niveau geen specifieke methoden voor de bepaling van verontreinigingen in levensmiddelen worden voorgeschreven, mogen de laboratoria zelf een gevalideerde analysemethode voor de desbetreffende matrix kiezen, mits de gekozen methode voldoet aan de in de tabellen 5, 6 en 7 vermelde prestatiecriteria. Aanbevolen wordt om, indien wenselijk en beschikbaar, volledig gevalideerde methoden (d.w.z. methoden die door een ringonderzoek zijn gevalideerd voor de desbetreffende matrix) te gebruiken. Andere geschikte gevalideerde methoden (bv. intern gevalideerde methoden voor de desbetreffende matrix) kunnen ook worden gebruikt, mits zij voldoen aan de in de tabellen 5, 6, en 7 vermelde prestatiecriteria. Zo mogelijk moet de validering van intern gevalideerde methoden een gecertificeerd referentiemateriaal omvatten.
(*8) W. Horwitz, L.R. Kamps, K.W. Boyer, J.Assoc.Off.Analy.Chem.,1980, 63, 1344." (*9) M. Thompson, Analyst, 2000, blz. 125 en 385-386.”." |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
9) |
Punt C.3.3.2 wordt als volgt gewijzigd: „C.3.3.2. Geschiktheidsbenadering („fitness for purpose”) Voor interne gevalideerde methoden mag als alternatief een „fitness for purpose”-benadering (*10) worden gebruikt om te bepalen of zij geschikt zijn voor officiële controles. Voor officiële controles geschikte methoden moeten resultaten opleveren met een gecombineerde standaardmeetonzekerheid (u) onder de maximale standaardmeetonzekerheid die aan de hand van de volgende formule wordt berekend:
waarbij:
Tabel 8 Voor de constante α in bovenstaande formule te gebruiken getalwaarden, afhankelijk van de desbetreffende concentratie
De analist neemt nota van het „Report on the relationship between analytical results, measurement uncertainty, recovery factors and the provisions in EU food and feed legislation” (*11). (*10) M. Thompson en R. Wood, Accred. Qual. Assur., 2006, blz. 10 en 471-478." (*11) http://ec.europa.eu/food/food/chemicalsafety/contaminants/report-sampling_analysis_2004_en.pdf”." |
|
10) |
In punt D.1.2 „Berekening van het terugvindingspercentage” wordt de tweede alinea als volgt gewijzigd: „Wanneer in de analysemethode geen extractiestap wordt toegepast (bv. bij metalen), mag het resultaat zonder correctie voor terugvinding worden gerapporteerd indien het bewijs wordt geleverd, idealiter door gebruik te maken van geschikt gecertificeerd referentiemateriaal, dat, rekening houdend met de meetonzekerheid, de gecertificeerde concentratie wordt bereikt (d.w.z. grote meetnauwkeurigheid), en dat de methode dus objectief is. Als het resultaat zonder correctie voor terugvinding wordt gerapporteerd, dient dit te worden vermeld.”. |
|
11) |
In punt D.1.3 „Meetonzekerheid” wordt de tweede alinea als volgt gewijzigd: „De analist neemt nota van het „Report on the relationship between analytical results, measurement uncertainty, recovery factors and the provisions in EU food and feed legislation” (*12). (*12) http://ec.europa.eu/food/food/chemicalsafety/contaminants/report-sampling_analysis_2004_en.pdf"." |
(*1) Horwitz W. en Albert, R., 2006, The Horwitz Ratio (HorRat): A useful Index of Method Performance with respect to Precision, Journal of AOAC International, Vol. 89, 1095-1109.
(*2) M. Thompson, Analyst, 2000, blz. 125 en 385-386.”;
(*3) Horwitz W. en Albert, R., 2006, The Horwitz Ratio (HorRat): A useful Index of Method Performance with respect to Precision, Journal of AOAC International, Vol. 89, 1095-1109.
(*4) M. Thompson, Analyst, 2000, blz. 125 en 385-386.”;
(*5) International vocabulary of metrology — Basic and general concepts and associated terms (VIM), JCGM 200:2008.”.
(*6) Organisation internationale de la vigne et du vin.
(*7) Verordening (EG) nr. 479/2008 van de Raad van 29 april 2008 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 1493/1999, (EG) nr. 1782/2003, (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 3/2008 en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 2392/86 en (EG) nr. 1493/1999 (PB L 148 van 6.6.2008, blz. 1).”.
(*8) W. Horwitz, L.R. Kamps, K.W. Boyer, J.Assoc.Off.Analy.Chem.,1980, 63, 1344.
(*9) M. Thompson, Analyst, 2000, blz. 125 en 385-386.”.
(*10) M. Thompson en R. Wood, Accred. Qual. Assur., 2006, blz. 10 en 471-478.
(*11) http://ec.europa.eu/food/food/chemicalsafety/contaminants/report-sampling_analysis_2004_en.pdf”.
(*12) http://ec.europa.eu/food/food/chemicalsafety/contaminants/report-sampling_analysis_2004_en.pdf".”
|
20.8.2011 |
NL |
Publicatieblad van de Europese Unie |
L 215/17 |
UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 837/2011 VAN DE COMMISSIE
van 19 augustus 2011
tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”) (1),
Gezien Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft (2), en met name artikel 136, lid 1,
Overwegende hetgeen volgt:
Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 zijn, op grond van de resultaten van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde, de criteria vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de perioden die in bijlage XVI, deel A, bij die verordening zijn vermeld, de forfaitaire waarden bij invoer uit derde landen vaststelt,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
De in artikel 136 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 bedoelde forfaitaire invoerwaarden worden vastgesteld in de bijlage bij de onderhavige verordening.
Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op 20 augustus 2011.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 19 augustus 2011.
Voor de Commissie, namens de voorzitter,
José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
Directeur-generaal Landbouw en plattelandsontwikkeling
BIJLAGE
Forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit
|
(EUR/100 kg) |
||
|
GN-code |
Code derde landen (1) |
Forfaitaire invoerwaarde |
|
0702 00 00 |
AR |
38,5 |
|
MK |
29,3 |
|
|
ZZ |
33,9 |
|
|
0707 00 05 |
TR |
74,4 |
|
ZZ |
74,4 |
|
|
0709 90 70 |
EC |
45,6 |
|
TR |
125,7 |
|
|
ZZ |
85,7 |
|
|
0805 50 10 |
AR |
60,9 |
|
BR |
45,3 |
|
|
TR |
64,0 |
|
|
UY |
60,8 |
|
|
ZA |
79,4 |
|
|
ZZ |
62,1 |
|
|
0806 10 10 |
EG |
67,8 |
|
MK |
41,0 |
|
|
TR |
155,5 |
|
|
ZZ |
88,1 |
|
|
0808 10 80 |
AR |
85,5 |
|
BR |
43,8 |
|
|
CL |
112,6 |
|
|
CN |
64,4 |
|
|
NZ |
103,0 |
|
|
US |
209,5 |
|
|
ZA |
91,1 |
|
|
ZZ |
101,4 |
|
|
0808 20 50 |
AR |
161,3 |
|
CL |
156,9 |
|
|
CN |
52,2 |
|
|
TR |
148,9 |
|
|
ZA |
116,2 |
|
|
ZZ |
127,1 |
|
|
0809 30 |
TR |
125,4 |
|
ZZ |
125,4 |
|
|
0809 40 05 |
BA |
46,2 |
|
ZZ |
46,2 |
|
(1) Landennomenclatuur vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 1833/2006 van de Commissie (PB L 354 van 14.12.2006, blz. 19). De code „ ZZ ” staat voor „overige oorsprong”.
|
20.8.2011 |
NL |
Publicatieblad van de Europese Unie |
L 215/19 |
UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 838/2011 VAN DE COMMISSIE
van 19 augustus 2011
met betrekking tot invoercertificaten waarvoor de aanvragen in de eerste 7 dagen van augustus 2011 zijn ingediend in het kader van het tariefcontingent voor de invoer van rundvlees van hoge kwaliteit, dat wordt beheerd bij Verordening (EG) nr. 620/2009
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”) (1),
Gezien Verordening (EG) nr. 1301/2006 van de Commissie van 31 augustus 2006 houdende gemeenschappelijke voorschriften voor het beheer van door middel van een stelsel van invoercertificaten beheerde invoertariefcontingenten voor landbouwproducten (2), en met name artikel 7, lid 2,
Overwegende hetgeen volgt:
|
(1) |
Bij Verordening (EG) nr. 620/2009 van de Commissie van 13 juli 2009 tot vaststelling van de wijze van beheer van een tariefcontingent voor de invoer van rundvlees van hoge kwaliteit (3) zijn voorschriften vastgesteld voor het indienen van invoercertificaataanvragen en het afgeven van invoercertificaten. |
|
(2) |
In artikel 7, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1301/2006 is bepaald dat, in het geval dat certificaataanvragen zijn ingediend voor een grotere hoeveelheid dan die welke beschikbaar is voor de invoertariefcontingentsperiode of de deelperiode daarvan, een toewijzingscoëfficiënt moet worden vastgesteld voor elk van de hoeveelheden waarvoor een certificaataanvraag is ingediend. De invoercertificaataanvragen die op grond van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 620/2009 zijn ingediend tussen 1 en 7 augustus 2011 hebben betrekking op een grotere dan de beschikbare hoeveelheid. Derhalve moet worden bepaald in hoeverre de invoercertificaten kunnen worden afgegeven en moet de toewijzingscoëfficiënt worden vastgesteld, |
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Op de invoercertificaataanvragen voor het contingent met volgnummer 09.4449 die in de periode van 1 en 7 augustus 2011 zijn ingediend overeenkomstig artikel 3 van Verordening (EG) nr. 620/2009, wordt een toewijzingscoëfficiënt toegepast van 0,490234 %.
Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van de bekendmaking ervan het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 19 augustus 2011.
Voor de Commissie, namens de voorzitter,
José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
Directeur-generaal Landbouw en plattelandsontwikkeling
(1) PB L 299 van 16.11.2007, blz. 1.
BESLUITEN
|
20.8.2011 |
NL |
Publicatieblad van de Europese Unie |
L 215/20 |
UITVOERINGSBESLUIT VAN DE COMMISSIE
van 19 augustus 2011
tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van fosfatidylserine uit sojafosfolipiden als nieuw voedselingrediënt krachtens Verordening (EG) nr. 258/97 van het Europees Parlement en de Raad
(Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 5897)
(2011/513/EU)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EG) nr. 258/97 van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 1997 betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten (1), en met name artikel 7,
Overwegende hetgeen volgt:
|
(1) |
Op 28 september 2009 heeft de onderneming Cantox Health Science International namens de onderneming Enzymotec Ltd bij de bevoegde autoriteiten van Finland een verzoek ingediend om fosfatidylserine uit sojafosfolipiden als nieuw voedselingrediënt in de handel te brengen. |
|
(2) |
Op 14 april 2010 heeft de bevoegde Finse instantie voor de beoordeling van voedingsmiddelen haar verslag van de eerste beoordeling uitgebracht. In dat verslag kwam zij tot de conclusie dat de onderneming Enzymotec voldoende informatie had verstrekt om een vergunning te verlenen voor het in de handel brengen van fosfatidylserine uit sojafosfolipiden als nieuw voedselingrediënt. |
|
(3) |
De Commissie heeft het verslag van de eerste beoordeling op 21 april 2010 aan alle lidstaten toegezonden. |
|
(4) |
Binnen de in artikel 6, lid 4, van Verordening (EG) nr. 258/97 vastgestelde termijn van 60 dagen is overeenkomstig die bepaling een met redenen omkleed bezwaar tegen het in de handel brengen van dit product ingediend, dat betrekking heeft op de maximale dagelijkse inname. Overeenkomstig de bepalingen van artikel 6, lid 4, is een uitvoeringsbesluit van de Commissie vereist dat rekening houdt met het met redenen omklede bezwaar. |
|
(5) |
Fosfatidylserine uit sojafosfolipiden voldoet aan de criteria van artikel 3, lid 1, van Verordening (EG) nr. 258/97. |
|
(6) |
De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, |
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
Fosfatidylserine uit sojafosfolipiden, zoals gespecificeerd in bijlage I, mag in de Unie in de handel worden gebracht als nieuw voedselingrediënt voor het in bijlage II vermelde gebruik.
Artikel 2
De fosfatidylserine uit sojafosfolipiden waarvoor bij dit besluit een vergunning wordt verleend, wordt op de etikettering van het levensmiddel dat dit ingrediënt bevat, aangeduid met „sojafosfatidylserine”.
Artikel 3
Dit besluit is gericht tot Enzymotec Ltd, P.O. Box 6, Migdal HaEmeq, 23106 Israël.
Gedaan te Brussel, 19 augustus 2011.
Voor de Commissie
John DALLI
Lid van de Commissie
BIJLAGE I
Specificaties van fosfatidylserine uit sojafosfolipiden
Beschrijving
Het nieuwe voedselingrediënt is een gebroken wit tot lichtgeel poeder. Het is ook verkrijgbaar in vloeibare vorm met een lichtbruine tot oranje kleur. De vloeibare vorm bevat middellangketenige triacylglyceriden (MCT) als drager. Deze vorm heeft een lager fosfatidylserinegehalte door het feit dat hij aanzienlijke hoeveelheden olie (MCT) bevat.
Fosfatidylserine uit sojafosfolipiden wordt verkregen door enzymatische transfosfatidylering van sojalecithine met een hoog fosfatidylcholinegehalte met het aminozuur L-serine. Fosfatidylserine bestaat uit een glycerofosfaatskelet, geconjugeerd met twee vetzuren en L-serine via een fosfodiësterbinding.
Structuurformule
|
Kenmerken van fosfatidylserine uit sojafosfolipiden |
||
|
Parameter |
Poedervorm |
Vloeibare vorm |
|
Vocht |
minder dan 2 % |
minder dan 2 % |
|
Fosfolipiden |
niet minder dan 85 % |
niet minder dan 25 % |
|
Fosfatidylserine |
niet minder dan 61 % |
niet minder dan 20 % |
|
Glyceriden |
minder dan 2 % |
niet van toepassing |
|
Vrije L-serine |
minder dan 1 % |
minder dan 1 % |
|
Tocoferolen |
minder dan 0,3 % |
minder dan 0,3 % |
|
Fytosterolen |
minder dan 0,2 % |
minder dan 0,2 % |
BIJLAGE II
|
Gebruikshoeveelheid (mg) fosfatidylserine uit sojafosfolipiden |
|
|
Dranken op basis van yoghurt |
50 mg/100 ml |
|
Poeders op basis van melkpoeder |
3,5 g/100 g (gelijkwaardig aan 40 mg/100 ml drinkklaar) |
|
Levensmiddelen op basis van yoghurt |
80 mg/100 g |
|
Graanrepen |
350 mg/100 g |
|
Zoetwaren op basis van chocolade |
200 mg/100 g |
In voeding voor medisch gebruik mogen sojafosfatidylserinefosfolipiden alleen worden gebruikt overeenkomstig Richtlijn 1999/21/EG van de Commissie (1).