(1)

De representatieve prijzen en aanvullende invoerrechten voor witte suiker, ruwe suiker en bepaalde stropen voor het verkoopseizoen 2009/10 zijn vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 877/2009 van de Commissie (3). Deze prijzen en rechten zijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 190/2010 van de Commissie (4).

(2)

Naar aanleiding van de gegevens waarover de Commissie momenteel beschikt, dienen deze bedragen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 951/2006 te worden gewijzigd,

(1)

Het Verenigd Koninkrijk heeft op 7 mei 2004 overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG van Bayer CropScience een aanvraag ontvangen om opneming van de werkzame stof fluopicolide in bijlage I bij die richtlijn. Bij Beschikking 2005/778/EG van de Commissie (2) is bevestigd dat het dossier „volledig” is, dat wil zeggen dat het in beginsel voldoet aan de voorschriften inzake gegevens en informatie van de bijlagen II en III bij Richtlijn 91/414/EEG.

(2)

Voor die werkzame stof zijn de uitwerking op de menselijke gezondheid en het milieueffect overeenkomstig het bepaalde in artikel 6, leden 2 en 4, van Richtlijn 91/414/EEG beoordeeld voor de door de aanvrager voorgestelde toepassingen. De als rapporteur aangewezen lidstaat heeft op 12 december 2005 een ontwerpevaluatieverslag ingediend.

(3)

Het evaluatieverslag is door de lidstaten en de EFSA intercollegiaal getoetst en op 4 juni 2009 bij de Commissie ingediend in de vorm van het wetenschappelijk verslag van de EFSA voor fluopicolide (3). Dit verslag is door de lidstaten en de Commissie in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid onderzocht en op 27 november 2009 afgerond in de vorm van het evaluatieverslag van de Commissie voor fluopicolide.

(4)

Uit de verschillende analyses is gebleken dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die fluopicolide bevatten, in het algemeen zullen voldoen aan de in artikel 5, lid 1, onder a) en b), en lid 3, van Richtlijn 91/414/EEG gestelde eisen, met name voor de toepassingen waarvoor zij zijn onderzocht en die zijn opgenomen in het evaluatieverslag van de Commissie. Fluopicolide moet derhalve in bijlage I bij die richtlijn worden opgenomen om ervoor te zorgen dat gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stof bevatten, in alle lidstaten kunnen worden toegelaten overeenkomstig het bepaalde in die richtlijn.

(5)

Onverminderd die conclusie moet nadere informatie over bepaalde specifieke punten worden ingewonnen. Artikel 6, lid 1, van Richtlijn 91/414/EEG bepaalt dat aan de opneming van een werkzame stof in bijlage I voorwaarden kunnen worden verbonden. Voor fluopicolide moet daarom worden voorgeschreven dat de kennisgever nadere informatie verstrekt over de relevantie van de metaboliet M15 voor grondwater.

(6)

Onverminderd de verplichtingen zoals vastgelegd in Richtlijn 91/414/EEG ten gevolge van de opneming van een werkzame stof in bijlage I, moeten de lidstaten na de opneming zes maanden de tijd krijgen om de bestaande voorlopige toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die fluopicolide bevatten, opnieuw te onderzoeken en om ervoor te zorgen dat aan de voorwaarden van Richtlijn 91/414/EEG, met name in artikel 13 en bijlage I, is voldaan. De lidstaten moeten de bestaande voorlopige toelatingen in volwaardige toelatingen omzetten, wijzigen of intrekken overeenkomstig het bepaalde in die richtlijn. In afwijking van bovenstaande termijn moet een langere periode worden vastgesteld voor de indiening en beoordeling van het volledige dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG voor elk gewasbeschermingsmiddel en elke beoogde toepassing overeenkomstig de in die richtlijn vastgestelde uniforme beginselen.

(7)

Richtlijn 91/414/EEG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(8)

De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

(1)

De Raad heeft op 16 april 2003 Gemeenschappelijk Standpunt 2003/280/GBVB ter ondersteuning van de daadwerkelijke uitvoering van het mandaat van het ICTY (1) vastgesteld.

(2)

De Raad heeft op 30 maart 2004 Gemeenschappelijk Standpunt 2004/293/GBVB tot verlenging van de maatregelen ter ondersteuning van de daadwerkelijke uitvoering van het mandaat van het Internationaal Straftribunaal voor het voormalige Joegoslavië (ICTY) (2) vastgesteld.

(3)

Gemeenschappelijk Standpunt 2004/293/GBVB is laatstelijk bij Gemeenschappelijk Standpunt 2009/164/GBVB van de Raad van 26 februari 2009 tot verlenging van de maatregelen ter ondersteuning van de daadwerkelijke uitvoering van het mandaat van het Internationaal Oorlogstribunaal voor het voormalige Joegoslavië (ICTY) (3) verlengd tot en met 16 maart 2010.

(4)

Een aantal van de door het ICTY in staat van beschuldiging gestelde personen is nog steeds op vrije voeten en er bestaan bewijzen dat zij worden geholpen bij hun pogingen om zich te onttrekken aan berechting.

(5)

De maatregelen waarin Gemeenschappelijk Standpunt 2004/293/GBVB voorziet, dienen nog eens met twaalf maanden te worden verlengd,

(1)

Overeenkomstig Richtlijn 95/46/EG moeten de lidstaten bepalen dat persoonsgegevens slechts naar een derde land mogen worden doorgegeven indien dat land een passend beschermingsniveau waarborgt en de wetgeving van de lidstaat die is vastgesteld ter uitvoering van de andere bepalingen van deze richtlijn al vóór de doorgifte wordt nageleefd.

(2)

De Commissie kan vaststellen dat een derde land waarborgen voor een passend beschermingsniveau biedt. In dat geval kunnen persoonsgegevens zonder aanvullende garanties door de lidstaten worden doorgegeven.

(3)

Overeenkomstig Richtlijn 95/46/EG dient het gegevensbeschermingsniveau te worden beoordeeld met inachtneming van alle omstandigheden waarin een gegevensdoorgifte of een categorie gegevensdoorgiften plaatsvindt en wordt in het bijzonder rekening gehouden met een aantal elementen die van belang zijn voor de doorgifte en in artikel 25, lid 2, van de richtlijn zijn opgenomen.

(4)

Gezien de verschillende benaderingen van gegevensbescherming in derde landen moeten de beoordeling van de gepastheid en besluiten op grond van artikel 25, lid 6, van Richtlijn 95/46/EG worden uitgevoerd op een wijze die geen willekeurige of onverantwoorde discriminatie tegen of tussen derde landen waar gelijksoortige voorwaarden gelden, noch een verkapte handelsbelemmering vormt, rekening houdend met de huidige internationale verbintenissen van de Gemeenschap.

(5)

De Faeröer vormen een zelfbesturende gemeenschap binnen het Koninkrijk Denemarken. Anders dan Denemarken traden de Faeröer in 1973 niet toe tot de Europese Gemeenschap. Zij moeten derhalve worden beschouwd als een derde land in de zin van Richtlijn 95/46/EG.

(6)

De wet inzake zelfbestuur van de Faeröer onderscheidt twee soorten beleidsterreinen, namelijk specifieke Faeröerse aangelegenheden, die onder de bestuurlijke en wetgevende bevoegdheid van de Faeröerse regering vallen, en zaken van gemeenschappelijk belang, die onder de bevoegdheid van het Koninkrijk Denemarken vallen. Dit besluit heeft uitsluitend betrekking op de doorgifte van persoonsgegevens van de Gemeenschap aan ontvangers op de Faeröer die vallen onder de wet betreffende de verwerking van persoonsgegevens (3) (hierna „de Faeröerse wet” genoemd). De Faeröerse wet geldt niet voor de verwerking van persoonsgegevens in het kader van een activiteit verricht door de autoriteiten van het Koninkrijk Denemarken, namelijk de hoge commissaris van de Faeröer (Rigsombudsmanden), het hof van de Faeröer (Sorenskriveren), de commissaris van de Faeröer (Politimesteren på Færøerne), de penitentiaire en reclasseringsdienst (Kriminalforsorgens afdeling), het commando op de Faeröer (Færøernes Kommando) en het hoofd van de dienst volksgezondheid (Landslægen).

(7)

De Faeröerse wet is gebaseerd op de normen van Richtlijn 95/46/EG en heeft dan ook betrekking op alle basisbeginselen die noodzakelijk zijn voor een passende bescherming van het recht van natuurlijke personen op bescherming van de persoonlijke levenssfeer met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens. De toepassing van deze normen wordt gewaarborgd door rechtsmiddelen en het onafhankelijke toezicht door de toezichthoudende autoriteit, de functionaris voor gegevensbescherming, die de bevoegdheid heeft om onderzoek te verrichten en in te grijpen.

(8)

Ter wille van de doorzichtigheid en teneinde te garanderen dat de bevoegde autoriteiten in de lidstaten de personen wier persoonsgegevens worden verwerkt, kunnen beschermen, moet worden aangegeven in welke buitengewone omstandigheden het gerechtvaardigd is specifieke gegevensstromen op te schorten, ook al is een passend beschermingsniveau vastgesteld.

(9)

De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 31, lid 1, van Richtlijn 95/46/EG ingestelde comité,

(1)

Overeenkomstig de procedure van artikel 19, tweede alinea, van Richtlijn 2000/13/EG hebben de Griekse autoriteiten de Commissie op 1 juni 2009 in kennis gesteld van het ontwerpdecreet inzake het aanbrengen van informatie op allerlei zuivelproducten over het land van oorsprong van de grondstof (melk) die wordt gebruikt voor de vervaardiging en de verkoop van dergelijke producten aan de eindconsument, en de verplichtingen van de detailhandelaren met betrekking tot de presentatie van de zuivelproducten op de verkooppunten in hun winkels.

(2)

Overeenkomstig artikel 1, lid 1, van het desbetreffende decreet is dit van toepassing op melk, chocolademelk, yoghurt, alle soorten desserts op basis van melk, crèmes, rijstpudding en room, bestemd om aan de eindconsument in gesloten verpakkingen te worden verkocht.

(3)

Artikel 1, lid 2, van het ontwerpdecreet bepaalt dat, wanneer voornoemde producten in Griekenland worden geproduceerd, op de gesloten verpakking van die producten ook informatie moet worden aangebracht over de oorsprong van de grondstoffen (melk) waaruit die producten worden vervaardigd. Die informatie moet ten minste de in artikel 1, lid 2, onder a) en b), van het ontwerpdecreet beschreven gegevens omvatten.

(4)

Artikel 1, lid 3, van het ontwerpdecreet bepaalt dat, wanneer voornoemde producten afkomstig zijn uit andere landen van de Europese Unie dan Griekenland of uit niet-EU-landen worden ingevoerd, hun gesloten verpakking informatie moet bevatten over ten minste het specifieke land van productie van die producten of een label „Made in EU”.

(5)

Artikel 1, lid 6, van het ontwerpdecreet stelt voorschriften vast betreffende de wijze waarop die gegevens moeten worden gepresenteerd: zij moeten onder de merknaam van het product in duidelijk leesbare en onuitwisbare letters in het Grieks worden aangebracht op ten minste één zijde van de verpakking, met name op de zijde die als de voorkant wordt beschouwd.

(6)

Richtlijn 2000/13/EG harmoniseert de voorschriften inzake etikettering van levensmiddelen door in de eerste plaats een aantal nationale bepalingen te harmoniseren en in de tweede plaats een regeling voor de niet-geharmoniseerde nationale bepalingen vast te stellen. De reikwijdte van de harmonisatie is vastgelegd in artikel 3, lid 1, van die richtlijn, dat een lijst bevat met alle gegevens die onder de voorwaarden en onder voorbehoud van de afwijkende bepalingen zoals bedoeld in de artikelen 4 tot en met 17 op de etikettering van levensmiddelen moeten worden vermeld. Voorts mogen op grond van artikel 4, lid 2, van Richtlijn 2000/13/EG voor bepaalde levensmiddelen op grond van EU-bepalingen of, bij het ontbreken daarvan, op grond van nationale bepalingen, naast de in artikel 3, lid 1, van die richtlijn genoemde vermeldingen, nog andere vermeldingen verplicht worden gesteld.

(7)

Artikel 18, lid 2, van Richtlijn 2000/13/EG staat de vaststelling van niet-geharmoniseerde nationale bepalingen toe indien zij gerechtvaardigd zijn uit hoofde van een van de daarin genoemde redenen, waaronder het tegengaan van misleiding en de bescherming van de volksgezondheid, mits deze bepalingen niet van dien aard zijn dat daarmee de toepassing van de in Richtlijn 2000/13/EG vervatte definities en voorschriften wordt belemmerd. Wanneer in een lidstaat nationale ontwerpetiketteringsvoorschriften worden voorgesteld, moet daarom worden onderzocht of zij verenigbaar zijn met bovengenoemde voorschriften en met de bepalingen van het Verdrag.

(8)

De Griekse autoriteiten voeren aan dat de meegedeelde maatregel nodig is om de consumenten te beschermen en hun volledige informatie te verstrekken zodat zij op de hoogte zijn van het land van oorsprong van de grondstof die in de producten in kwestie is verwerkt. Zij stellen ook dat het ontwerpdecreet nodig is om de belangen van de Griekse melkboeren te vrijwaren.

(9)

Volgens artikel 3, lid 1, punt 8, van Richtlijn 2000/13/EG is de vermelding van de plaats van oorsprong of herkomst verplicht indien het weglaten daarvan de consument zou kunnen misleiden aangaande de werkelijke oorsprong of herkomst van het levensmiddel. Deze bepaling stelt een passend mechanisme vast om het risico tegen te gaan dat de consumenten worden misleid in gevallen waarbij sommige elementen zouden kunnen impliceren dat een bepaald levensmiddel een andere oorsprong of herkomst heeft dan de echte oorsprong of herkomst daarvan. Voor de in artikel 1, lid 1, van het ontwerpdecreet vermelde zuivelproducten hebben de Griekse autoriteiten geen rechtvaardiging verstrekt op grond waarvan zou kunnen worden geconcludeerd dat de invoering, als algemene regel, van een verplichting tot vermelding van het land van oorsprong van de grondstof (melk), het specifieke land van productie of een label „Made in EU” nodig is om een van de doelstellingen van artikel 18, lid 2, van Richtlijn 2000/13/EG te bereiken.

(10)

In het licht van deze beschouwingen heeft de Commissie overeenkomstig artikel 19, derde alinea, van Richtlijn 2000/13/EG een andersluidend advies uitgebracht.

(11)

Bijgevolg moet de Griekse autoriteiten worden verzocht de desbetreffende bepalingen van het ontwerpdecreet niet vast te stellen.

(12)

De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,