(1)

Voor het toevoegingsmiddel monensin-natrium (Coxidin) is onder bepaalde voorwaarden overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1831/2003 een vergunning verleend. Bij Verordening (EG) nr. 109/2007 van de Commissie (2) is voor het gebruik van dat toevoegingsmiddel voor mestkippen en kalkoenen een vergunning voor tien jaar verleend die is gebonden aan de persoon die houder is van de vergunning voor het in de handel brengen van dat toevoegingsmiddel.

(2)

Verordening (EG) nr. 1831/2003 biedt de mogelijkheid om de vergunning voor een toevoegingsmiddel te wijzigen ingevolge een verzoek van de vergunninghouder en een advies van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA).

(3)

De houder van de vergunning voor het toevoegingsmiddel voor diervoeding monensin-natrium (Coxidin) heeft een aanvraag ingediend waarin wordt voorgesteld om de voorwaarden van de vergunning te wijzigen door het verkorten van de wachttijd vóór het slachten en door het vaststellen van de definitieve maximumresidugehalten (MRL’s).

(4)

In haar op 18 juni 2008 goedgekeurde advies (3) heeft de EFSA na een nieuwe beoordeling van de menselijke blootstelling geconcludeerd dat voor Coxidin een wachttijd van één dag voor mestkippen en kalkoenen kon worden vastgesteld. Door de vergunninghouder zijn geen nieuwe gegevens verstrekt op grond waarvan de EFSA een definitieve MRL zou kunnen voorstellen.

(5)

Verordening (EG) nr. 109/2007 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(6)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

(1)

Voor het toevoegingsmiddel monensin-natrium (Elancoban G100, Elancoban 100, Elancogran 100, Elancoban G200, Elancoban 200) is onder bepaalde voorwaarden overeenkomstig Richtlijn 70/524/EEG van de Raad (2) een vergunning verleend. Bij Verordening (EG) nr. 1356/2004 van de Commissie (3) is voor het gebruik van dat toevoegingsmiddel voor mestkippen, opfokleghennen en kalkoenen een vergunning voor tien jaar verleend die is gebonden aan de persoon die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen van dat toevoegingsmiddel. Dat toevoegingsmiddel werd overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EG) nr. 1831/2003 als bestaand product aangemeld. Aangezien alle krachtens die bepaling vereiste informatie werd ingediend, is het toevoegingsmiddel in het Communautair repertorium van toevoegingsmiddelen voor diervoeding opgenomen.

(2)

Verordening (EG) nr. 1831/2003 biedt de mogelijkheid om de vergunning voor een toevoegingsmiddel te wijzigen ingevolge een verzoek van de vergunninghouder en een advies van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA).

(3)

De houder van de vergunning voor het toevoegingsmiddel monensin-natrium (Elancoban G100, Elancoban 100, Elancogran 100, Elancoban G200, Elancoban 200) heeft een aanvraag ingediend om de voorwaarden van de vergunning te wijzigen door het verkorten van de wachttijd vóór het slachten.

(4)

In haar op 18 juni 2008 goedgekeurde advies (4) heeft de EFSA na een nieuwe beoordeling van de menselijke blootstelling geconcludeerd dat voor Elancoban G100, Elancoban 100, Elancogran 100, Elancoban G200 en Elancoban 200 een wachttijd van één dag voor mestkippen, opfokleghennen en kalkoenen kon worden vastgesteld.

(5)

Verordening (EG) nr. 1356/2004 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(6)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

(1)

Sinds begin 2008 is de invoerstroom in de Gemeenschap van rijst verstoord door diverse uitvoerbeperkende maatregelen in derde landen. In een aantal gevallen ging het om een officieel uitvoerverbod, in andere om maatregelen met dezelfde werking. Bijgevolg konden de importeurs in de Gemeenschap niet voldoen aan hun verplichtingen uit hoofde van de invoercertificaten, en met name aan de verplichting tot invoer als bedoeld in artikel 7 van Verordening (EG) nr. 376/2008 van de Commissie van 23 april 2008 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen inzake het stelsel van invoer-, uitvoer- en voorfixatiecertificaten voor landbouwproducten (2).

(2)

Om de nadelige gevolgen voor importeurs te beperken, dient te worden voorzien in buitengewone maatregelen voor uit hoofde van de tariefcontingentperioden 2007/2008 en 2008 afgegeven invoercertificaten.

(3)

De verplichting tot invoer is een primaire eis in de zin van artikel 20 van Verordening (EEG) nr. 2220/85 van de Commissie van 22 juli 1985 tot vaststelling van gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen inzake de regeling voor het stellen van zekerheden voor landbouwproducten (3) die, wanneer de verplichting niet is nagekomen, moet leiden tot het verbeuren van de zekerheid overeenkomstig artikel 22 van die verordening. Op verzoek van de belanghebbende partijen en overeenkomstig artikel 40 van Verordening (EG) nr. 376/2008 is het dienstig om, van geval tot geval, de verplichting tot invoer te annuleren en de zekerheid vrij te geven. Het is dienstig de voorwaarden vast te stellen waaraan de titularis moet voldoen om aan te tonen dat de uitvoerbeperkende maatregelen als overmacht kunnen worden beschouwd.

(4)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Beheerscomité voor de gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten,

(1)

Richtlijn 90/377/EEG van de Raad van 29 juni 1990 betreffende een communautaire procedure inzake de doorzichtigheid van de prijzen van gas en elektriciteit voor industriële eindverbruikers (2) is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd (3). Aangezien de genoemde richtlijn opnieuw wordt gewijzigd, dient ter wille van de duidelijkheid tot herschikking van de betrokken bepalingen te worden overgegaan.

(2)

De doorzichtigheid van de energieprijzen is, in zoverre deze de voorwaarden versterkt die waarborgen dat de concurrentie op de gemeenschappelijke markt niet wordt vervalst, voor de verwezenlijking en de goede werking van de interne energiemarkt van essentieel belang.

(3)

Doorzichtigheid kan bijdragen tot de opheffing van eventuele discriminatie van de verbruikers doordat de vrije keuze van energievormen en leveranciers wordt bevorderd.

(4)

De mate van doorzichtigheid loopt naar energievorm en naar gelang van de lidstaten en regio’s van de Gemeenschap uiteen en dit brengt de verwezenlijking van een interne energiemarkt in gevaar.

(5)

De prijzen die de industrie van de Gemeenschap voor de door haar gebruikte energie betaalt, vormen echter één van de factoren die haar concurrentievermogen beïnvloeden en derhalve moet dienaangaande vertrouwelijkheid worden bewaard.

(6)

Het door het Bureau voor de Statistiek van de Europese Gemeenschappen (Eurostat) in zijn publicaties inzake prijzen gehanteerde systeem van standaardverbruikers en het prijssysteem dat op de grote industriële verbruikers van elektriciteit wordt toegepast, zijn van dien aard dat de doorzichtigheid de bescherming van de vertrouwelijkheid niet in de weg staat.

(7)

Het is dienstig de categorieën verbruikers die door Eurostat worden gehanteerd, uit te breiden tot het maximale niveau waarop de representativiteit van de verbruikers nog gewaarborgd is.

(8)

Aldus zou de doorzichtigheid van de prijzen voor de eindverbruikers kunnen worden bereikt, zonder dat de noodzakelijke vertrouwelijkheid van de contracten in gevaar wordt gebracht. Teneinde de vertrouwelijkheid te eerbiedigen moet een bepaalde categorie ten minste drie verbruikers omvatten, om een prijs te kunnen bekendmaken.

(9)

Deze gegevens die betrekking hebben op het gas en de elektriciteit die door de industrie in het kader van het finale energieverbruik zijn verbruikt, zullen ook de vergelijking met de andere energiebronnen (aardolie, steenkool, fossiele en hernieuwbare energiebronnen) en de andere verbruikers mogelijk maken.

(10)

De bedrijven die gas en elektriciteit leveren, evenals de industriële gas- en elektriciteitsverbruikers, blijven — onafhankelijk van de toepassing van deze richtlijn — onderworpen aan de mededingingsregels van het Verdrag en de Commissie kan uit dien hoofde mededeling van prijzen en verkoopvoorwaarden verlangen.

(11)

De kennis van de geldende prijsstelsels vormt een onderdeel van de prijsdoorzichtigheid.

(12)

De kennis omtrent de onderverdeling van de verbruikers per categorie en van hun respectieve marktaandelen vormt eveneens een onderdeel van de prijsdoorzichtigheid.

(13)

De kennisgeving aan Eurostat van de prijzen en verkoopvoorwaarden voor de verbruikers, vergezeld van de mededeling van de geldende prijsstelsels en van de onderverdeling van de verbruikers in verbruikscategorieën, moet de Commissie in staat stellen in voorkomend geval op grond van deze informatie op de situatie van de interne energiemarkt afgestemde beleidsmaatregelen vast te stellen of voorstellen in te dienen.

(14)

De betrouwbaarheid van de aan Eurostat medegedeelde gegevens zal beter zijn gewaarborgd indien de ondernemingen zelf deze gegevens uitwerken.

(15)

Kennis van de belastingen en parafiscale heffingen is in elke lidstaat van belang voor het verzekeren van de doorzichtigheid van de prijzen.

(16)

Het is dienstig zich te voorzien van de middelen om de betrouwbaarheid van de aan Eurostat meegedeelde gegevens te controleren.

(17)

De verwezenlijking van de doorzichtigheid impliceert de bekendmaking en de zo ruim mogelijke verspreiding van prijzen en prijsstelsels onder de verbruikers.

(18)

Ten behoeve van de totstandbrenging van deze doorzichtigheid op het gebied van de energieprijzen, dient gebruik te worden gemaakt van de door Eurostat ontwikkelde en toegepaste methoden en verworven deskundigheid, zowel op het gebied van de verwerking en de controle van de correctheid van de gegevens als wat de publicatie ervan betreft.

(19)

Met het oog op de totstandbrenging van de interne energiemarkt, is het van belang dat het doorzichtigheidssysteem zo spoedig mogelijk operationeel wordt.

(20)

De uniforme tenuitvoerlegging van deze richtlijn kan in alle lidstaten eerst plaatsvinden wanneer de aardgasmarkt, met name de infrastructuur, een voldoende niveau van ontwikkeling heeft bereikt.

(21)

De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (4).

(22)

In het bijzonder moet de Commissie de bevoegdheid worden gegeven in de bijlagen I en II de wijzigingen aan te brengen die nodig zijn wegens specifieke problemen. Daar het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn, moeten zij worden vastgesteld volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG bepaalde regelgevingsprocedure met toetsing.

(23)

Daar de in deze richtlijn opgenomen nieuwe onderdelen alleen de comitéprocedure betreffen, is omzetting ervan door de lidstaten niet nodig.

(24)

Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage III, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht van de aldaar genoemde richtlijnen onverlet te laten,

1.

de verkoopprijzen en -voorwaarden die voor industriële eindverbruikers van gas en elektriciteit worden gehanteerd;

2.

de geldende prijsstelsels;

3.

de onderverdeling van de verbruikers en van de overeenkomstige volumes per verbruikscategorie, teneinde de representativiteit van deze categorieën op nationaal niveau te waarborgen.

(1)

De bestrijding van armoede en sociale uitsluiting is een van de bijzondere engagementen van de Europese Unie en haar lidstaten.

(2)

Door het Verdrag van Amsterdam werden in 1997 nieuwe bepalingen over de bestrijding van de sociale uitsluiting toegevoegd aan de bestaande sociale bepalingen van het EG-Verdrag — met name de artikelen 136 en 137 — en werden een rechtskader en een rechtsgrondslag voor een nieuwe beleidsinzet op dit gebied vastgelegd.

(3)

Op 23 en 24 maart 2000 stelde de Europese Raad van Lissabon vast dat het aantal mensen dat onder de armoedegrens leefde en sociaal was uitgesloten, onaanvaardbaar hoog was. De bevordering van de sociale integratie in de Europese Unie werd derhalve van groot belang geacht voor het verwezenlijken van haar strategische doel voor de komende tien jaar, namelijk economische groei, meer en betere banen en een hechtere sociale cohesie.

(4)

Tijdens de Europese Raad van Lissabon werden de lidstaten en de Commissie opgeroepen tot stappen die een doorslaggevend effect moesten hebben op de uitbanning van armoede in het jaar 2010. De Europese Raad van Lissabon bereikte aldus overeenstemming over de invoering van een open coördinatiemethode (OCM) op dit gebied.

(5)

Van meet af aan was de OCM voor sociale bescherming en sociale integratie een belangrijk hulpmiddel waarmee deze beleidsinzet kan worden ondersteund en waarmee de Europese Unie de lidstaten een betere ondersteuning kan bieden bij hun streven naar een grotere sociale cohesie in Europa.

(6)

Dankzij de OCM kunnen de lidstaten van elkaar leren en is het besef gegroeid dat uitsluiting en armoede veel verschijningsvormen kent. De OCM schept hierdoor de voorwaarden om meer resultaten in de praktijk te behalen en om het belang dat de Europese Unie aan sociale waarden hecht, duidelijker kenbaar te maken aan haar burgers.

(7)

Aanzienlijke bevolkingsgroepen zien zich ondanks deze resultaten nog steeds geconfronteerd met achterstelling of een beperkte en ongelijke toegang tot voorzieningen of zijn uitgesloten van de samenleving. In het gezamenlijke verslag over sociale bescherming en sociale integratie 2008 wordt onderstreept dat 78 miljoen mensen in de Europese Unie het risico lopen tot armoede te vervallen, waaronder 19 miljoen kinderen. De genderkloof ligt rond de twee procentpunten.

(8)

Daarnaast zijn de ongelijke welvaartsverdeling en ernstige armoede punten van toenemende zorg in de Europese Unie.

(9)

Er is in het belang van de sociale en economische cohesie nood aan steun voor minder begunstigde regio’s, gebieden met permanente structurele nadelen, de meest perifere regio’s, bepaalde eilanden en insulaire lidstaten en gebieden die te maken hebben gehad met recente de-industrialisatie of industriële omschakeling.

(10)

Sociale uitsluiting schaadt het welzijn van burgers, doordat het hun capaciteit zich uit te drukken en aan het maatschappelijk leven deel te nemen, beperkt. Dit aspect moet daarom in het Europees Jaar van de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting (hierna: „het Europees Jaar”) de nodige zichtbaarheid krijgen.

(11)

In zijn resolutie van 15 november 2007 over de balans van de sociale realiteit benadrukt het Europees Parlement dat het versterken van de sociale samenhang en het uitbannen van armoede en sociale uitsluiting een politieke prioriteit moeten worden voor de Europese Unie.

(12)

Armoede en sociale uitsluiting moeten zowel intern, binnen de Europese Unie, worden bestreden als extern overeenkomstig de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling van de VN, die de Europese Unie en de lidstaten hebben onderschreven.

(13)

Het probleem van armoede en sociale uitsluiting neemt brede, complexe en veelgeschakeerde vormen aan. Deze houden verband met een groot aantal factoren, zoals inkomen en levensstandaard, kansen op het gebied van onderwijs en behoorlijk werk, effectieve socialebeschermingsstelsels, huisvesting en toegang tot gezondheidszorg en andere voorzieningen van goede kwaliteit, alsmede actief burgerschap. Bijgevolg moeten de belanghebbenden op alle relevante beleidsterreinen bij de zaak worden betrokken.

(14)

Armoedepreventie en -bestrijding vereisen daarom meerdimensionale beleidsmaatregelen op nationaal, regionaal en lokaal niveau die een evenwicht waarborgen tussen economisch en sociaal beleid en gerichte strategieën voor groepen of mensen in bijzonder kwetsbare situaties. Het Europees Jaar kan helpen dit meerdimensionale beleid te stimuleren, alsmede de verdere ontwikkeling van indicatoren ervoor.

(15)

De sociale agenda 2005-2010, die de strategie van Lissabon aanvult en ondersteunt, vervult een essentiële rol bij de bevordering van de sociale dimensie van de economische groei en de actieve deelname van de burgers aan het maatschappelijk leven en op de arbeidsmarkt. Een van de prioriteiten van de sociale agenda is de bevordering van gelijke kansen voor iedereen als drijvende kracht achter sociale solidariteit en solidariteit tussen de generaties en de totstandbrenging van een sterker op integratie gerichte samenleving zonder armoede.

(16)

Verscheidene lidstaten wijzen in hun nationale actieplannen betreffende sociale integratie op het grote risico van armoede en/of uitsluiting waarmee sommige groepen geconfronteerd worden, zoals kinderen, vroegtijdige schoolverlaters, alleenstaande ouders, grote gezinnen, gezinnen met een enkel inkomen, jongeren, met name jonge vrouwen, bejaarden, migranten en etnische minderheden, mensen met een handicap en hun verzorgers, daklozen, werklozen, met name langdurig werklozen, gevangenen, vrouwen en kinderen die het slachtoffer van geweld zijn, en zware drugsgebruikers. Nationaal beleid en ondersteunende maatregelen voor de meest kwetsbare groepen kunnen een belangrijke rol spelen bij de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting.

(17)

Behoorlijk werk kan voor het individu de kans op armoede aanzienlijk geringer maken. Werk op zich is evenwel niet altijd voldoende om mensen uit hun armoede te bevrijden; ook werkenden staan nog steeds aan het risico van armoede bloot. Armoede onder werkenden houdt verband met lage lonen, de kloof tussen beloning van mannen en vrouwen, een laag niveau van vaardigheden, beperkte kans op een beroepsopleiding, de noodzaak baan en gezin te combineren en onzeker werk en werkomstandigheden, en ook met moeilijke omstandigheden in het huishouden. Kwalitatief hoogwaardig werk en sociale en economische ondersteuning zijn daarom essentiële voorwaarden om mensen uit armoede te bevrijden.

(18)

Het ontbreken van basiscompetenties en -kwalificaties die aansluiten bij de veranderende eisen van de arbeidsmarkt, vormt eveneens een belangrijke belemmering voor integratie in de samenleving. Er bestaat dus een steeds groter gevaar dat er een nieuwe kloof ontstaat in de maatschappij tussen degenen die toegang hebben tot een leven lang leren en zo hun arbeidskansen en aanpassingsvermogen verbeteren en hun persoonlijke ontwikkeling en actieve deelname aan de samenleving bevorderen enerzijds en degenen die hiervan uitgesloten blijven en te maken hebben met diverse vormen van discriminatie anderzijds. Mensen die geen toereikende kwalificaties bezitten, zullen meer moeilijkheden ondervinden om aan het arbeidsproces deel te nemen en een goede baan te vinden en lopen een groter risico om gedurende lange perioden inactief te zijn of om in laagbetaalde banen terecht te komen.

(19)

De toegang tot informatie- en communicatietechnologie en de mogelijkheid hiervan gebruik te maken worden een steeds belangrijkere voorwaarde voor integratie. Een op 11 juni 2006 te Riga goedgekeurde ministeriële verklaring bevat een oproep voor een informatiemaatschappij voor allen.

(20)

Een brede steun onder de bevolking en ruime politieke steun voor het optreden van de Gemeenschap op het gebied van de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting is een beslissende factor voor het welslagen ervan. Daarnaast draagt de uitvoering van de EU-wetgeving inzake gelijkheid en niet-discriminatie ook bij tot het halen van de doelstellingen van het Europees Jaar. Het Europees Jaar moet daarom een katalyserende rol vervullen bij het bewustmakings- en activeringsproces alsmede bij de uitwisseling van beste praktijken tussen de lidstaten, plaatselijke en regionale autoriteiten en internationale organisaties die betrokken zijn bij de strijd tegen armoede. Het moet ertoe bijdragen dat de politieke aandacht gefocust is en dat alle betrokkenen worden gestimuleerd om vorderingen te maken met de OCM voor sociale bescherming en sociale integratie en deze methode te versterken, alsook om verdere acties en initiatieven op communautair en nationaal niveau op dit gebied, samen met de mensen die het slachtoffer zijn van armoede en hun vertegenwoordigers, te bevorderen.

(21)

In het kader van het Europees Jaar moet een op actieve integratie gericht beleid worden bevorderd als middel om armoede en sociale uitsluiting te voorkomen en een bijdrage worden geleverd aan de bevordering van beste praktijken op dit gebied binnen de OCM.

(22)

Gezien de uiteenlopende mate van vooruitgang in de verschillende landen en de uiteenlopende nationale sociaaleconomische en culturele contexten en gevoeligheden moet het merendeel van de activiteiten van het Europees Jaar op nationaal niveau gedecentraliseerd worden door middel van een systeem van indirect gecentraliseerd management overeenkomstig de procedures van artikel 54, lid 2, onder c), van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4) en Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5).

(23)

De Commissie dient echter toe te zien op de vaststelling van de beleidsprioriteiten op nationaal niveau, zodat de samenhang met de voor het Europees Jaar overeengekomen strategische doelstellingen en uiteindelijk met de voor de OCM vastgelegde gemeenschappelijke doelstellingen gewaarborgd wordt.

(24)

Effectieve coördinatie tussen alle deelnemende partners op communautair, nationaal, regionaal en lokaal niveau is een basisvereiste om te bereiken dat het Europees Jaar effect sorteert. Lokale en regionale partners hebben een specifieke rol te spelen met betrekking tot de verdediging van de belangen van mensen die in armoede of sociale uitsluiting leven.

(25)

Deelname aan het Europees Jaar moet openstaan voor de lidstaten, de tot de Europese Vrijhandelsassociatie (EFTA) behorende landen die partij zijn bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER), overeenkomstig de bepalingen van die overeenkomst, de kandidaat-lidstaten waarvoor een pretoetredingsstrategie geldt en de landen van de westelijke Balkan, overeenkomstig de voorwaarden in de respectieve overeenkomsten, en de landen die onder het Europees nabuurschapsbeleid (ENB) vallen, overeenkomstig de bepalingen van het strategiedocument van mei 2004 en de nationale actieplannen.

(26)

Het Europees Jaar kan bijdragen tot een betere coördinatie tussen bestaande programma’s en initiatieven voor de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting op communautair niveau, inclusief de OCM voor sociale bescherming en sociale integratie.

(27)

Samenhang en complementariteit met andere communautaire acties zijn noodzakelijk, in het bijzonder met het Progress-programma, de structuurfondsen en het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO), acties op het gebied van de bestrijding van discriminatie en de bevordering van de gelijkheid van vrouwen en mannen en van de grondrechten, op het gebied van onderwijs en scholing, cultuur en interculturele dialoog, jeugd, burgerschap, immigratie en asiel, en onderzoek. In dit besluit worden de financiële middelen voor de gehele looptijd van het programma vastgesteld.

(28)

Tijdens het Europees Jaar van de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting dienen de beste praktijken naar aanleiding van vorige Europese Jaren, met name het Europees Jaar van gelijke kansen voor iedereen (2007) en het Europees Jaar van de interculturele dialoog (2008), te worden voortgezet.

(29)

In dit besluit worden de financiële middelen voor de gehele looptijd van het programma vastgesteld. Dit bedrag vormt voor de begrotingsautoriteit het voornaamste referentiepunt in de zin van punt 37 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (6).

(30)

De voor de uitvoering van dit besluit vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (7).

(31)

Aangezien de doelstellingen van dit besluit niet volledig door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt vanwege de behoefte aan onder meer multilaterale samenwerkingsverbanden, transnationale informatie-uitwisseling en de verspreiding van goede werkwijzen in de gehele Gemeenschap, en derhalve wegens de omvang van de actie beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat dit besluit niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken,

a)

de lidstaten;

b)

de kandidaat-lidstaten die onder een pretoetredingsstrategie vallen, overeenkomstig de algemene beginselen en de algemene bepalingen en voorwaarden voor deelname van deze landen aan communautaire programma’s, die respectievelijk in de kaderovereenkomst en de besluiten van de Associatieraden zijn vastgesteld;

c)

de landen van de westelijke Balkan, overeenkomstig de regelingen die met die landen moeten worden vastgesteld in het kader van de kaderovereenkomsten over de algemene beginselen voor hun deelname aan communautaire programma’s;

d)

EVA-landen die partij zijn bij de EER-overeenkomst, overeenkomstig de bepalingen van die overeenkomst;

e)

de partnerlanden in het kader van het ENB, overeenkomstig de algemene beginselen en de algemene bepalingen en voorwaarden ten aanzien van de deelname van deze landen aan communautaire programma’s zoals vastgesteld in het strategiedocument van mei 2004 en de nationale actieplannen. Financiële steun van de Gemeenschap voor acties in ENB-partnerlanden valt in deze context onder het ENB-instrument, overeenkomstig de prioriteiten en procedures vastgesteld in het kader van de algemene samenwerking met deze landen.

(1)

Krachtens artikel 10, lid 1, van Gemeenschappelijk Optreden 2007/749/GBVB is het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) gemachtigd om, overeenkomstig artikel 25 van het Verdrag, de relevante besluiten te nemen, waaronder het besluit betreffende de benoeming van het hoofd van de missie/de directeur van politie.

(2)

De secretaris-generaal/hoge vertegenwoordiger heeft het PVC voorgesteld de heer Stefan FELLER te benoemen tot hoofd van de missie van de EUPM,