(1)

De toelating van toevoegingsmiddelen voor diervoeding, met inbegrip van de toelatingsgronden en -procedure, is geregeld bij Verordening (EG) nr. 1831/2003.

(2)

Overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1831/2003 is een aanvraag voor een vergunning voor het in de bijlage opgenomen preparaat ingediend. De krachtens artikel 7, lid 3, van die verordening vereiste gegevens en bescheiden zijn bij de aanvraag verstrekt.

(3)

De aanvraag betreft de verlening van een vergunning voor het preparaat kaliumdiformiaat (Formi LHS) als toevoegingsmiddel in de categorie „zoötechnische toevoegingsmiddelen” voor biggen (gespeend) en mestvarkens.

(4)

De in de aanvraag voor de vergunning overeenkomstig artikel 7, lid 3, onder c), van Verordening (EG) nr. 1831/2003 vermelde analysemethode betreft de bepaling van de werkzame stof van het toevoegingsmiddel in diervoeding. De in de bijlage bij deze verordening bedoelde analysemethode kan daarom niet worden beschouwd als een communautaire analysemethode in de zin van artikel 11 van Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn (2).

(5)

In haar advies van 14 februari 2006 (3) concludeert de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) dat de veiligheid van dit toevoegingsmiddel voor de consument, de gebruiker en het milieu reeds is vastgesteld en door de voorgestelde nieuwe toepassing niet zal veranderen. Zij concludeert verder dat het gebruik van het preparaat geen ongunstige gevolgen heeft voor deze diercategorie en dat het gebruik van dat preparaat de zoötechnische parameters (gemiddelde dagelijkse gewichtstoename, voederconversie) in biggen (gespeend) en mestvarkens kan verbeteren. Zij vindt dat de aanvrager een geschikt plan heeft verstrekt voor monitoring na het in de handel brengen. De EFSA beveelt aan om passende maatregelen te nemen met het oog op de veiligheid van de gebruiker. De EFSA heeft ook het rapport over de analysemethode voor het toevoegingsmiddel geverifieerd dat door het bij Verordening (EG) nr. 1831/2003 ingestelde communautaire referentielaboratorium was ingediend.

(6)

Uit de beoordeling van het preparaat blijkt dat aan de voorwaarden voor vergunningverlening van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1831/2003 is voldaan. Het gebruik van het preparaat zoals omschreven in de bijlage moet daarom worden toegestaan.

(7)

Artikel 1 van Verordening (EG) nr. 1810/2005 van de Commissie van 4 november 2005 ter verlening van een nieuwe vergunning voor tien jaar voor een toevoegingsmiddel in de diervoeding, een permanente vergunning voor bepaalde toevoegingsmiddelen in de diervoeding en een voorlopige vergunning voor nieuwe toepassingen van bepaalde al toegelaten toevoegingsmiddelen in de diervoeding (4) waarbij een vergunning voor dat gebruik werd verleend krachtens de overgangsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1831/2003 moet daarom worden geschrapt.

(8)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

(1)

Bij Verordening (EG) nr. 1774/2002 zijn gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten vastgesteld. Gezien de stringente aard van die voorschriften is in overgangsmaatregelen voorzien.

(2)

Verordening (EG) nr. 809/2003 van de Commissie van 12 mei 2003 inzake overgangsmaatregelen krachtens Verordening (EG) nr. 1774/2002 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de verwerkingsnormen voor categorie 3-materiaal en mest, gebruikt in composteerinstallaties (2) voorziet in bepaalde overgangsmaatregelen om het bedrijfsleven tot 31 december 2006 de tijd te geven om zich aan te passen en alternatieve verwerkingsnormen voor categorie 3-materiaal en mest, gebruikt in composteerinstallaties, te ontwikkelen.

(3)

Verordening (EG) nr. 810/2003 van de Commissie van 12 mei 2003 inzake overgangsmaatregelen krachtens Verordening (EG) nr. 1774/2002 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de verwerkingsnormen voor categorie 3-materiaal en mest, gebruikt in biogasinstallaties (3) voorziet in bepaalde overgangsmaatregelen om het bedrijfsleven tot 31 december 2006 de tijd te geven om zich aan te passen en alternatieve verwerkingsnormen voor categorie 3-materiaal en mest, gebruikt in biogasinstallaties, te ontwikkelen.

(4)

Op 7 september 2005 heeft de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) een advies inzake de veiligheid ten aanzien van biologische risico’s van de normen voor de verwerking van dierlijke bijproducten in biogas- en composteerinstallaties uitgebracht.

(5)

Op basis van het bovenvermelde EFSA-advies is op 7 februari 2006 Verordening (EG) nr. 208/2006 van de Commissie tot wijziging van de bijlagen VI en VIII bij Verordening (EG) nr. 1774/2002 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de verwerkingsnormen voor biogas- en composteerinstallaties en de eisen voor mest (4) goedgekeurd, waarin voorschriften voor de validatie van alternatieve verwerkingsnormen worden vastgesteld.

(6)

De bij de Verordeningen (EG) nr. 809/2003 en (EG) nr. 810/2003 vastgestelde overgangsmaatregelen houden voor de betrokken exploitanten geen beperkingen in op het gebruik van de bij Verordening (EG) nr. 208/2006 ingevoerde validatieprocedure.

(7)

Alternatieve verwerkingsnormen kunnen nu door de bevoegde autoriteit van de lidstaten worden goedgekeurd indien de validatie met succes is uitgevoerd. De lidstaten hebben echter meer tijd nodig om de validatieprocedures af te ronden.

(8)

Bovendien wordt in bepaalde regio’s van de EU algemeen gebruikgemaakt van mesofiele gistingsprocessen. Aan deze processen is in het bovenvermelde EFSA-advies niet specifiek aandacht besteed. Het is echter mogelijk dat zij niet voldoen aan alle voorschriften die voor de validatie van alternatieve verwerkingsnormen zijn vastgesteld. Daarom heeft de Commissie de EFSA om advies verzocht over de veiligheid van het mesofiele gistingsproces. De EFSA is momenteel bezig met de evaluatie van de mogelijke risico’s van dit proces.

(9)

In afwachting van het advies van de EFSA en om de lidstaten extra tijd te geven voor de validatie van alternatieve processen, moeten de overgangsmaatregelen waarin de Verordeningen (EG) nr. 809/2003 en (EG) nr. 810/2003 voorzien, voor een verdere periode worden verlengd om de lidstaten in staat te stellen de exploitanten toe te staan de nationale voorschriften voor de verwerkingsnormen voor categorie 3-materiaal en mest, gebruikt in composteer- en biogasinstallaties, te blijven toepassen.

(10)

De Verordeningen (EG) nr. 809/2003 en (EG) nr. 810/2003 moeten daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(11)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

(1)

De toelating van toevoegingsmiddelen voor diervoeding, met inbegrip van de toelatingsgronden en -procedure, is geregeld bij Verordening (EG) nr. 1831/2003.

(2)

Overeenkomstig artikel 7 van Verordening (EG) nr. 1831/2003 is een aanvraag voor een vergunning voor het in de bijlage opgenomen preparaat ingediend. De krachtens artikel 7, lid 3, van die verordening vereiste gegevens en bescheiden zijn bij de aanvraag verstrekt.

(3)

De aanvraag betreft de verlening van een vergunning voor een nieuwe toepassing van het preparaat Saccharomyces cerevisiae (NCYC Sc 47) (Biosaf SC 47) als toevoegingsmiddel in de categorie „zoötechnische toevoegingsmiddelen” voor paarden.

(4)

De in de aanvraag voor de vergunning overeenkomstig artikel 7, lid 3, onder c), van Verordening (EG) nr. 1831/2003 vermelde analysemethode betreft de bepaling van de werkzame stof van het toevoegingsmiddel in diervoeding. De in de bijlage bij deze verordening bedoelde analysemethode kan daarom niet worden beschouwd als een communautaire analysemethode in de zin van artikel 11 van Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn (2).

(5)

Voor het gebruik van het preparaat Saccharomyces cerevisiae (NCYC Sc 47) is een vergunning verleend voor mestrunderen bij Verordening (EG) nr. 316/2003 van de Commissie van 19 februari 2003 betreffende de permanente vergunning voor een toevoegingsmiddel in de diervoeding en de voorlopige vergunning voor een nieuwe toepassing van een al toegelaten toevoegingsmiddel in de diervoeding (3), voor biggen (gespeend) bij Verordening (EG) nr. 2148/2004 van de Commissie van 16 december 2004 tot verlening van permanente en voorlopige vergunningen voor bepaalde toevoegingsmiddelen en een vergunning voor nieuwe toepassingen van een al toegelaten toevoegingsmiddel in de diervoeding (4), voor zeugen bij Verordening (EG) nr. 1288/2004 van de Commissie van 14 juli 2004 tot verlening van een permanente vergunning voor bepaalde toevoegingsmiddelen en een voorlopige vergunning voor een nieuwe toepassing van een al toegelaten toevoegingsmiddel in de diervoeding (5), voor mestkonijnen bij Verordening (EG) nr. 600/2005 van de Commissie van 18 april 2005 tot verlening van een nieuwe vergunning voor tien jaar voor een coccidiostaticum als toevoegingsmiddel in diervoeding, een voorlopige vergunning voor een toevoegingsmiddel en een permanente vergunning voor bepaalde toevoegingsmiddelen in diervoeding (6), voor melkkoeien bij Verordening (EG) nr. 1811/2005 van de Commissie van 4 november 2005 tot verlening van voorlopige en permanente vergunningen voor bepaalde toevoegingsmiddelen in de diervoeding en een voorlopige vergunning voor een nieuwe toepassing van een al toegelaten toevoegingsmiddel in de diervoeding (7) en voor mestlammeren bij Verordening (EG) nr. 1447/2006 van de Commissie van 29 september 2006 tot verlening van een vergunning voor een nieuwe toepassing van Saccharomyces cerevisiae (Biosaf SC 47) als toevoegingsmiddel voor diervoeding (8).

(6)

Er zijn nieuwe gegevens ingediend ter staving van een aanvraag van een vergunning voor paarden. De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) heeft in haar advies van 12 september 2006 geconcludeerd dat het preparaat Saccharomyces cerevisiae (NCYC Sc 47) geen ongunstige gevolgen heeft voor de diergezondheid, de menselijke gezondheid of het milieu (9). Ook kwam zij tot de conclusie dat aan het preparaat Saccharomyces cerevisiae (NCYC Sc 47) voor deze nieuwe diercategorie geen andere risico's verbonden zijn die op grond van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1831/2003 de verlening van een vergunning in de weg zouden staan. Overeenkomstig dat advies is het gebruik van dat preparaat doeltreffend voor de verbetering van de vezelvertering bij paarden. Specifieke eisen voor monitoring na het in de handel brengen acht de EFSA niet nodig. De EFSA heeft ook het rapport over de analysemethode voor het toevoegingsmiddel geverifieerd dat door het bij Verordening (EG) nr. 1831/2003 ingestelde communautaire referentielaboratorium was ingediend. Uit de beoordeling van het preparaat blijkt dat aan de voorwaarden voor vergunningverlening van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1831/2003 is voldaan. Het gebruik van het preparaat zoals omschreven in de bijlage moet daarom worden toegestaan.

(7)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

(1)

Voor granen en producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit, worden de residugehalten vastgesteld op basis van een zodanige toepassing van de minimumhoeveelheden bestrijdingsmiddelen die voor een effectieve gewasbescherming nodig zijn, dat de hoeveelheid residu zo klein mogelijk en tegelijk toxicologisch aanvaardbaar is, met name uit een oogpunt van milieubescherming en gelet op de geschatte inname via de voeding. Voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong worden de residugehalten vastgesteld op basis van het verbruik door dieren van met bestrijdingsmiddelen behandelde granen en producten van plantaardige oorsprong en, in voorkomend geval, de rechtstreekse gevolgen van het gebruik van diergeneesmiddelen. De communautaire maximumresidugehalten (MRL's) komen overeen met de bovengrens van de hoeveelheden residu die naar verwachting in producten kunnen worden gevonden wanneer goede landbouwpraktijken in acht zijn genomen.

(2)

De MRL's voor bestrijdingsmiddelen worden voortdurend opnieuw bekeken en gewijzigd om rekening te houden met nieuwe gegevens en informatie. De MRL's worden vastgesteld op de ondergrens van de analytische bepaling wanneer de toegelaten toepassingen van gewasbeschermingsmiddelen geen detecteerbare gehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op het levensmiddel opleveren, wanneer voor geen enkele toepassing een toelating bestaat, wanneer de door de lidstaten toegelaten toepassingen niet met de nodige gegevens zijn onderbouwd, of wanneer toepassingen in derde landen die residuen opleveren in of op levensmiddelen die in de gemeenschappelijke markt in het vrije verkeer kunnen worden gebracht, niet met de nodige gegevens zijn onderbouwd.

(3)

De Commissie is ervan in kennis gesteld dat het mogelijk is dat de huidige MRL’s voor fosfamidon en mevinfos moeten worden herzien in het licht van de beschikbaarheid van nieuwe informatie over toxicologie en inname door de consument. De Commissie heeft de betrokken rapporterende lidstaten verzocht voorstellen voor de herziening van de communautaire MRL’s te doen. Dergelijke voorstellen zijn bij de Commissie ingediend.

(4)

De totale blootstelling van consumenten tijdens hun leven en de kortdurende blootstelling aan elk van de in deze richtlijn genoemde bestrijdingsmiddelen via levensmiddelen is opnieuw beoordeeld en geëvalueerd volgens de communautaire procedures en methoden, met inachtneming van de door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) gepubliceerde richtsnoeren (4). Op grond daarvan moeten nieuwe MRL's worden vastgesteld, zodat geen onaanvaardbare blootstelling van de consument optreedt.

(5)

Voor zover relevant is de acute blootstelling van consumenten aan die bestrijdingsmiddelen via elk van de levensmiddelen die residuen daarvan kunnen bevatten, geraamd en geëvalueerd volgens de communautaire procedures en methoden, met inachtneming van de door de Wereldgezondheidsorganisatie gepubliceerde richtsnoeren. Op grond hiervan is geconcludeerd dat de aanwezigheid van bestrijdingsmiddelenresiduen met inachtneming van de in deze richtlijn voorgestelde MRL's geen acute toxische effecten veroorzaakt.

(6)

De handelspartners van de Gemeenschap zijn via de Wereldhandelsorganisatie over de in deze richtlijn vastgestelde MRL's geraadpleegd en met hun opmerkingen is rekening gehouden.

(7)

De bijlagen bij de Richtlijnen 76/895/EEG, 86/362/EEG en 90/642/EEG moeten daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(8)

De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

(1)

Voor granen en producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit, worden de residugehalten vastgesteld op basis van een zodanige toepassing van de minimumhoeveelheden bestrijdingsmiddelen die voor een effectieve gewasbescherming nodig zijn, dat de hoeveelheid residu zo klein mogelijk en tegelijk toxicologisch aanvaardbaar is, met name uit een oogpunt van milieubescherming en gelet op de geschatte inname via de voeding. De communautaire maximumresidugehalten (MRL's) komen overeen met de bovengrens van de hoeveelheden residu die naar verwachting in producten kunnen worden gevonden wanneer goede landbouwpraktijken in acht zijn genomen.

(2)

De MRL's voor bestrijdingsmiddelen worden voortdurend opnieuw bekeken en gewijzigd om rekening te houden met nieuwe gegevens en informatie. De MRL's worden vastgesteld op de ondergrens van de analytische bepaling wanneer de toegelaten toepassingen van gewasbeschermingsmiddelen geen detecteerbare gehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op het levensmiddel opleveren, wanneer voor geen enkele toepassing een toelating bestaat, wanneer de door de lidstaten toegelaten toepassingen niet met de nodige gegevens zijn onderbouwd, of wanneer toepassingen in derde landen die residuen opleveren in of op levensmiddelen die op de communautaire markt in het vrije verkeer kunnen worden gebracht, niet met de nodige gegevens zijn onderbouwd.

(3)

Een lidstaat heeft de Commissie gemeld de nationale MRL's overeenkomstig artikel 8 van Richtlijn 90/642/EEG te willen herzien omdat deze lidstaat zich zorgen maakt over de inname door de consument. Voorstellen voor de herziening van de communautaire MRL's zijn bij de Commissie ingediend.

(4)

De totale blootstelling van consumenten tijdens hun leven en de kortdurende blootstelling aan het in deze richtlijn genoemde bestrijdingsmiddel via levensmiddelen is opnieuw beoordeeld en geëvalueerd volgens de communautaire procedures en methoden, met inachtneming van de door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) gepubliceerde richtsnoeren (2). Op grond daarvan moeten nieuwe MRL's worden vastgesteld, zodat geen onaanvaardbare blootstelling van de consument optreedt.

(5)

Voor zover relevant is de acute blootstelling van consumenten aan dat bestrijdingsmiddel via elk van de levensmiddelen die residuen daarvan kunnen bevatten, geraamd en geëvalueerd volgens de communautaire procedures en methoden, met inachtneming van de door de Wereldgezondheidsorganisatie gepubliceerde richtsnoeren. Op grond hiervan is geconcludeerd dat de aanwezigheid van bestrijdingsmiddelenresiduen met inachtneming van de in deze richtlijn voorgestelde MRL's geen acute toxische effecten veroorzaakt.

(6)

De handelspartners van de Gemeenschap zijn via de Wereldhandelsorganisatie over de in deze richtlijn vastgestelde MRL's geraadpleegd en met hun opmerkingen is rekening gehouden.

(7)

Op verzoek van de Commissie heeft de EFSA (3) een advies uitgebracht over het risico van de MRL's voor aldicarb in deze richtlijn.

(8)

De bijlagen bij Richtlijn 90/642/EEG moeten dan ook dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(9)

De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

(1)

Bij Richtlijn 92/119/EEG zijn maatregelen ter bestrijding van bepaalde dierziekten vastgesteld. Bijlage II bij die richtlijn bevat specifieke bepalingen betreffende de vesiculaire varkensziekte.

(2)

Daar de Richtlijnen 72/461/EEG (3) en 80/215/EEG (4) van de Raad met ingang van 1 januari 2006 zijn ingetrokken, moeten de verwijzingen naar die richtlijnen in Richtlijn 92/119/EEG worden vervangen door verwijzingen naar de bijlagen II en III bij Richtlijn 2002/99/EG.

(3)

Het is wenselijk te voorzien in een specifieke oplossing met betrekking tot het merken van vlees en het latere gebruik ervan alsmede de bestemming van de behandelde producten, voor zover de gezondheidssituatie in verband met de vesiculaire varkensziekte het toelaat, mits dit op zodanige wijze geschiedt dat het door de intracommunautaire of internationale handel geboden niveau van bescherming tegen de vesiculaire varkensziekte niet wordt verlaagd.

(4)

Sommige lidstaten hebben de Commissie meegedeeld dat het identificatiemerk als bedoeld in bijlage II bij Richtlijn 2002/99/EG door de exploitanten en de afnemers in het bedrijfsleven slecht wordt geaccepteerd. Het is dan ook wenselijk te voorzien in een alternatief identificatiemerk dat de lidstaten kunnen besluiten toe te passen. Ten behoeve van de controles is het echter belangrijk dat de lidstaten de Commissie vooraf op de hoogte brengen als zij besluiten het alternatieve identificatiemerk toe te passen bij een uitbraak van de vesiculaire varkensziekte.

(5)

Het alternatieve identificatiemerk waarin deze richtlijn voorziet, moet duidelijk te onderscheiden zijn van andere identificatiemerken die op varkensvlees moeten worden aangebracht overeenkomstig Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong (5) of Verordening (EG) nr. 2076/2005 van de Commissie van 5 december 2005 tot vaststelling van overgangsregelingen voor de uitvoering van de Verordeningen (EG) nr. 853/2004, (EG) nr. 854/2004 en (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 853/2004 en (EG) nr. 854/2004 (6).

(6)

In tegenstelling tot de algemene bepalingen van artikel 13 van Richtlijn 92/119/EEG voorzien de specifieke bepalingen inzake de vesiculaire varkensziekte in bijlage II bij die richtlijn niet in de toestemming om de dieren van een bedrijf in het beschermingsgebied af te voeren indien het afvoerverbod langer dan dertig dagen wordt gehandhaafd in verband met nieuwe ziektegevallen. Het is wenselijk in een dergelijke afwijking te voorzien voor bedrijven waar het problemen zou opleveren om de dieren langer dan dertig dagen onder te brengen.

(7)

De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

1)

Punt 2 wordt als volgt gewijzigd:

b)

het volgende punt h) wordt toegevoegd: „h) i) in afwijking van punt g) kunnen de lidstaten voor vlees van varkens als bedoeld in punt f), i) besluiten een ander identificatiemerk te gebruiken dan het bijzondere identificatiemerk als bedoeld in bijlage II bij Richtlijn 2002/99/EG, mits het duidelijk te onderscheiden is van andere identificatiemerken die op varkensvlees moeten worden aangebracht overeenkomstig Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad (*2) of Verordening (EG) nr. 2076/2005 van de Commissie (*3). De lidstaten die besluiten het alternatieve identificatiemerk te gebruiken, brengen de Commissie daarvan op de hoogte in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid; ii) voor de toepassing van punt i) moet het identificatiemerk duidelijk zichtbaar en onuitwisbaar zijn en moeten de letters en cijfers gemakkelijk leesbaar zijn. Het identificatiemerk moet de volgende vorm hebben en de volgende gegevens bevatten: XY 1234 XY staat voor de landcode overeenkomstig bijlage II, sectie I, deel B, punt 6, van Verordening (EG) nr. 853/2004. 1234 staat voor het erkenningsnummer van de inrichting bedoeld in bijlage II, sectie I, deel B, punt 7, van Verordening (EG) nr. 853/2004. (*2)   PB L 139 van 30.4.2004, blz. 55, gerectificeerd in PB L 226 van 25.6.2004, blz. 22." (*3)   PB L 338 van 22.12.2005, blz. 83.”."

2)

Het volgende punt 5 wordt toegevoegd:

(1)

De bestaande werkzame stof tribenuron is bij Richtlijn 2005/54/EG van de Commissie (5) opgenomen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG.

(2)

De volgende nieuwe werkzame stoffen zijn opgenomen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG: acetamiprid en thiacloprid bij Richtlijn 2004/99/EG van de Commissie (6), imazosulfuron, methoxyfenozide en S-metholachloor bij Richtlijn 2005/3/EG van de Commissie (7), en milbemectin bij Richtlijn 2005/58/EG van de Commissie (8).

(3)

De betrokken werkzame stoffen zijn in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG opgenomen op grond van de evaluatie van de informatie die is verstrekt met betrekking tot het voorgestelde gebruik. Sommige lidstaten hebben informatie betreffende dit gebruik verstrekt overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder f), van die richtlijn. De beschikbare informatie is onderzocht en is toereikend om een aantal maximumresidugehalten (MRL's) vast te stellen.

(4)

Wanneer nog geen communautair MRL of voorlopig MRL bestaat, moeten de lidstaten overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder f), van Richtlijn 91/414/EEG een nationaal voorlopig MRL vaststellen voordat gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stoffen bevatten, mogen worden toegelaten.

(5)

In de evaluatieverslagen van de Commissie die werden opgesteld voor de opneming van de desbetreffende werkzame stoffen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG, is de aanvaardbare dagelijkse inname (ADI) en, zo nodig, de acute referentiedosis (ARfD) voor die stoffen vastgesteld. De blootstelling van consumenten aan met de betrokken werkzame stof behandelde levensmiddelen is geraamd en geëvalueerd volgens de communautaire procedures en methoden. Voorts is rekening gehouden met de door de Wereldgezondheidsorganisatie gepubliceerde richtsnoeren (9) en met het advies van het Wetenschappelijk Comité voor planten (10) over de gebruikte methoden. De conclusie was dat de voorgestelde MRL's niet leiden tot overschrijding van die ADI of ARfD.

(6)

Om ervoor te zorgen dat de consument op adequate wijze wordt beschermd tegen blootstelling aan residuen als gevolg van ongeoorloofd gebruik van gewasbeschermingsmiddelen, moeten voor dergelijke combinaties product/bestrijdingsmiddel voorlopige MRL's worden vastgesteld op de ondergrens van de analytische bepaling.

(7)

De vaststelling op communautair niveau van dergelijke voorlopige MRL's laat onverlet dat de lidstaten overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder f), van Richtlijn 91/414/EEG en bijlage VI daarbij voorlopige MRL's voor de betrokken stoffen mogen vaststellen. Een periode van vier jaar wordt voldoende geacht om de ontwikkeling van andere toepassingen van de betrokken werkzame stof mogelijk te maken. Daarna moeten de voorlopige MRL's definitief worden.

(8)

De in de bijlagen bij de Richtlijnen 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG opgenomen MRL's moeten daarom worden gewijzigd om te zorgen voor een degelijke bewaking van en controle op dit toepassingsverbod en om de consument te beschermen. Als in de bijlagen bij die richtlijnen reeds MRL's zijn vastgesteld, moeten die worden gewijzigd. Als er nog geen MRL's zijn bepaald, moeten die voor het eerst worden vastgesteld.

(9)

De Richtlijnen 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG moeten daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(10)

De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,