(1)

Overeenkomstig artikel 3, lid 1, van de Toetredingsakte van 2003 moeten de lidstaten die op 1 mei 2004 tot de Unie zijn toegetreden, de onderdanen van de derde landen die zijn opgenomen in bijlage 1 bij Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (2), aan een visumplicht onderwerpen.

(2)

Overeenkomstig artikel 3, lid 2, van de Toetredingsakte van 2003 zijn de bepalingen van het Schengenacquis over de voorwaarden en criteria voor het verlenen van eenvormige visa voor kort verblijf en de bepalingen over wederzijdse erkenning van visa en over de gelijkwaardigheid van verblijfstitels en visa in de nieuwe lidstaten slechts toepasselijk op grond van het daartoe strekkende besluit van de Raad. Zij zijn echter verbindend voor de nieuwe lidstaten vanaf de datum van toetreding.

(3)

Om die reden moeten nieuwe lidstaten voor toegang tot of doorreis op hun grondgebied nationale visa verlenen aan onderdanen van derde landen die in het bezit zijn van een uniform visum, een visum voor verblijf van langere duur of een verblijfstitel, verleend door een lidstaat die het Schengenacquis volledig toepast, of van een door een andere nieuwe lidstaat afgegeven soortgelijk document.

(4)

Personen in het bezit van documenten die zijn verstrekt door lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen of door nieuwe lidstaten, vormen geen enkel risico voor de nieuwe lidstaten aangezien zij door andere lidstaten aan alle noodzakelijke controles zijn onderworpen. Om de nieuwe lidstaten niet onnodig administratief te belasten, moeten gemeenschappelijke regels worden vastgesteld die het de nieuwe lidstaten mogelijk maken om die documenten eenzijdig als gelijkwaardig met hun nationale visum te erkennen en om een vereenvoudigde regeling in te stellen voor personencontroles aan de buitengrenzen op basis van deze eenzijdige gelijkwaardigheid.

(5)

De gemeenschappelijke regels moeten tijdelijk van toepassing zijn tot op de datum die wordt bepaald in een besluit van de Raad, zoals bedoeld in artikel 3, lid 2, eerste alinea, van de Toetredingsakte van 2003.

(6)

Documenten mogen alleen worden erkend met het oog op de doorreis over het grondgebeid van een of meer nieuwe lidstaten, zonder dat afbreuk wordt gedaan aan de mogelijkheid voor nieuwe lidstaten om nationale visa voor kort verblijf te verlenen. De deelname aan de gemeenschappelijke regeling moet facultatief zijn, zonder dat aan de nieuwe lidstaten extra verplichtingen worden opgelegd, boven op die welke zijn vastgelegd in de Toetredingsakte van 2003.

(7)

De gemeenschappelijke regels moeten van toepassing zijn op eenvormige visa voor kort verblijf, visa voor verblijf van langere duur en verblijfstitels die zijn verleend door lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen, alsook op eenvormige visa voor kort verblijf, visa voor verblijf van langere duur en verblijfstitels die zijn verleend door andere nieuwe lidstaten.

(8)

Aan de voorwaarden voor binnenkomst zoals bedoeld in artikel 5, lid 1, van Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (3) moet zijn voldaan, behalve aan die van artikel 5, lid 1, onder b), voor zover deze beschikking een regeling van eenzijdige erkenning door de nieuwe lidstaten instelt waarbij bepaalde documenten die zijn afgegeven door lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen, alsook soortgelijke documenten die door andere nieuwe lidstaten zijn verstrekt, als gelijkwaardig worden beschouwd met het oog op doorreis.

(9)

Daar de doelstelling van deze beschikking, namelijk het instellen van een door nieuwe lidstaten toe te passen regeling van eenzijdige erkenning van bepaalde documenten afgegeven door andere lidstaten met het oog op doorreis, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de omvang en de gevolgen van deze beschikking beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze beschikking niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.

(10)

Deze beschikking houdt geen verdere ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de overeenkomst die door de Raad van de Europese Unie en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen is afgesloten inzake de wijze waarop deze twee staten worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis, aangezien ze alleen betrekking heeft op de lidstaten die het Schengenacquis nog niet volledig uitvoeren. Maar in het belang van de samenhang en goede werking van het systeem van Schengen, geldt deze beschikking ook voor de visa en verblijfsvergunningen die afgegeven zijn door derde landen die hun medewerking aan de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis verlenen en het Schengenacquis volledig uitvoeren, zoals IJsland en Noorwegen.

(11)

Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland, nemen deze landen geen deel aan de aanneming van deze beschikking.

(12)

Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de positie van Denemarken, neemt Denemarken geen deel aan de aanneming van deze beschikking,

(1)

Artikel 21 van de Overeenkomst van 19 juni 1990 ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland, en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen (2) (hierna „Schengenuitvoeringsovereenkomst” genoemd) bepaalt dat verblijfstitels die zijn afgegeven door lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen, wederzijds worden erkend als gelijkwaardig met het eenvormig visum.

(2)

De huidige communautaire bepalingen voorzien echter niet in een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen waarbij de door derde landen afgegeven verblijftitels als gelijkwaardig met het eenvormige visum worden erkend voor doorreis door of een kort verblijf in het gemeenschappelijk gebied.

(3)

Onderdanen van derde landen die een door Zwitserland afgegeven verblijfstitel hebben en die visumplichtig zijn krachtens Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (3), moeten een visum aanvragen wanneer zij door het gemeenschappelijk gebied reizen bij de terugkeer naar hun land van herkomst. De consulaire diensten van de lidstaten in Zwitserland moeten bijgevolg grote hoeveelheden visumaanvragen van dergelijke onderdanen van derde landen behandelen. Soortgelijke moeilijkheden hebben zich voorgedaan met betrekking tot visumaanvragen van houders van door Liechtenstein afgegeven verblijfstitels.

(4)

Door de uitvoeringsprocedure van het Schengenacquis in twee fasen moeten de nieuwe lidstaten die op 1 mei 2004 tot de Europese Unie zijn toegetreden, vanaf die datum nationale visa verlenen aan onderdanen van derde landen die een door Zwitserland of Liechtenstein afgegeven verblijfstitel bezitten en visumplichtig zijn krachtens Verordening (EG) nr. 539/2001. Bepaalde nieuwe lidstaten hebben hun bezorgdheid geuit over de extra administratieve last die dit voor hun consulaten in Zwitserland en Liechtenstein zal veroorzaken.

(5)

Het is niet noodzakelijk voor de lidstaten om van deze categorie personen te eisen dat zij over een visum beschikken, aangezien zij voor de lidstaten een laag risico voor illegale immigratie vormen.

(6)

Om de problemen bij de consulaire diensten van de lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen en van de nieuwe lidstaten in Zwitserland en Liechtenstein te verhelpen, moet een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen worden ingesteld, die is gebaseerd op de eenzijdige erkenning door de lidstaten van bepaalde door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels als gelijkwaardig met eenvormige of nationale visa.

(7)

Dergelijke erkenning dient beperkt tot de doorreis, zonder de mogelijkheid van de lidstaten om visa voor een kort verblijf te verlenen, aan te tasten.

(8)

De toepassing van de erkenningsregeling moet verplicht zijn voor lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen en facultatief voor nieuwe lidstaten die Beschikking nr. 895/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 tot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen, gebaseerd op de eenzijdige erkenning door Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije (4) toepassen tijdens de overgangsperiode tot de dag die door de Raad zal worden vastgesteld overeenkomstig artikel 3, lid 2, eerste alinea, van de Toetredingsakte van 2003.

(9)

Aan de voorwaarden voor binnenkomst zoals bedoeld in artikel 5, lid 1, van Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (5) moet zijn voldaan, behalve aan de voorwaarde van artikel 5, lid 1, onder b), voorzover deze beschikking een regeling instelt voor het gelijkstellen van doorreisvisa en door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels.

(10)

Daar de doelstelling van deze beschikking rechtstreeks op het communautaire acquis inzake visa betrekking heeft en niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, en derhalve vanwege de omvang en de gevolgen van deze beschikking beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze beschikking niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.

(11)

Wat IJsland en Noorwegen betreft, houdt deze beschikking een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis, in de zin van de overeenkomst die door de Raad van de Europese Unie en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen is afgesloten inzake de wijze waarop IJsland en Noorwegen worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis, en die dus onder het gebied vallen dat is bedoeld in artikel 1, punt A, van Besluit 1999/437/EG van de Raad (6) inzake bepaalde toepassingsbepalingen van die overeenkomst.

(12)

Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte protocol betreffende de positie van Denemarken, neemt Denemarken geen deel aan de aanneming van deze beschikking door de Raad; deze beschikking is bijgevolg niet bindend voor, noch van toepassing op Denemarken. Aangezien deze beschikking echter voortbouwt op het Schengenacquis overeenkomstig de bepalingen van het derde deel, onder titel IV, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, beslist Denemarken overeenkomstig artikel 5 van het genoemde protocol binnen een termijn van zes maanden nadat de Raad deze beschikking heeft vastgesteld, of het deze in zijn nationale wetgeving zal omzetten.

(13)

Deze beschikking vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis (7) niet deelneemt; het Verenigd Koninkrijk neemt derhalve niet deel aan haar aanneming, zodat ze ook niet bindend voor, noch van toepassing in het Verenigd Koninkrijk is.

(14)

Deze beschikking vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan bepalingen van het Schengenacquis (8) niet deelneemt. Ierland neemt derhalve niet deel aan haar aanneming, zodat ze ook niet bindend voor, noch van toepassing in Ierland is,

(1)

In Verordening (EG) nr. 3223/94 zijn op grond van de multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de Uruguayronde de criteria vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de periodes die in de bijlage bij die verordening zijn vermeld, de forfaitaire waarden bij invoer uit derde landen vaststelt.

(2)

Op grond van de bovenvermelde criteria moeten de forfaitaire invoerwaarden worden vastgesteld op de in de bijlage bij deze verordening vermelde niveaus,

(1)

De vangstbeperkingen en beperkingen van de visserijinspanning voor de visserij op zandspiering in de ICES-gebieden II a (EG-wateren), III a en IV (EG-wateren) zijn voorlopig vastgesteld in de bijlagen I A en II D bij Verordening (EG) nr. 51/2006.

(2)

Overeenkomstig punt 6 van bijlage II D bij Verordening (EG) nr. 51/2006 herziet de Commissie de vangstbeperkingen en beperkingen van de visserijinspanning voor 2006 op basis van het advies van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de Visserij (WTECV) inzake de omvang van de jaargang van 2005 van het zandspieringbestand in de Noordzee. Als leeftijdsklasse 0 van jaargang 2005 van het zandspieringbestand in de Noordzee volgens ramingen van de WTECV tussen de 300 000 miljoen en 500 000 miljoen stuks is, is het maximale aantal kilowattdagen voor ieder jaar gelijk aan het niveau van 2003 en wordt de TAC voor 2006 vastgesteld op 300 000 t. Het totale aantal kilowattdagen voor ieder jaar is gelijk aan het product van het aantal dagen van aanwezigheid in het gebied en het motorvermogen in kilowatt.

(3)

Volgens ramingen van het WTECV is de omvang van leeftijdsklasse 0 van jaargang 2005 gelijk aan niet minder dan 324 000 miljoen stuks.

(4)

Verordening (EG) nr. 51/2006 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

1)

Bijlage I A wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij de onderhavige verordening.

2)

In bijlage II D wordt punt 5 vervangen door:

(1)

In de tussen de Gemeenschap en de Verenigde Staten van Amerika gesloten overeenkomst (3), die is goedgekeurd bij Besluit 2006/333/EG, is, per kalenderjaar en met ingang van 2006, voorzien in een tariefcontingent voor de invoer, met toepassing van een douanerecht van 7 % ad valorem, van bepaalde soorten honden- en kattenvoer van GN-code 2309 10 .

(2)

Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (4) bevat de voorschriften voor het beheer van de tariefcontingenten waarvoor de hoeveelheden worden toegewezen in chronologische volgorde van de data van aanvaarding van de douaneaangiften, alsmede voor het toezicht op invoer waarvoor een preferentiële regeling geldt. Met het oog op een geharmoniseerd beheer van dit nieuwe tariefcontingent en soortgelijke contingenten, moet dat beheer in de betrokken regeling worden geïntegreerd.

(3)

Verordening (EG) nr. 2133/2001 van de Commissie (5) moet derhalve worden gewijzigd.

(4)

De in deze verordening vervatte bepalingen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité van beheer voor granen,

(1)

De in de invoercertificaten voor het derde kwartaal van 2006 aangevraagde hoeveelheden zijn niet groter dan de beschikbare hoeveelheden en kunnen derhalve volledig worden ingewilligd.

(2)

De overblijvende hoeveelheid moet worden bepaald die bij de beschikbare hoeveelheid voor de volgende periode wordt gevoegd.

(3)

Het is dienstig er de aandacht van de handelaren op te vestigen dat de certificaten slechts gebruikt mogen worden voor producten die voldoen aan alle in de Gemeenschap geldende veterinairrechtelijke voorschriften,

(1)

De in de invoercertificaten voor het 3e kwartaal van 2006 aangevraagde hoeveelheden zijn niet groter dan de beschikbare hoeveelheden en de aanvragen kunnen derhalve volledig worden ingewilligd.

(2)

De voor de volgende periode overblijvende hoeveelheid moet worden bepaald.

(3)

Het is dienstig er de aandacht van de handelaren op te vestigen dat de certificaten slechts gebruikt mogen worden voor producten die voldoen aan alle in de Gemeenschap geldende veterinairrechtelijke voorschriften,

(1)

De in de invoercertificaten voor het derde kwartaal 2006 aangevraagde hoeveelheden zijn niet groter dan de beschikbare hoeveelheden en kunnen derhalve volledig worden ingewilligd.

(2)

De overblijvende hoeveelheid moet worden bepaald die bij de beschikbare hoeveelheid voor de volgende periode wordt gevoegd,

(1)

De invoerrechten in de sector granen zijn vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 731/2006 van de Commissie (3).

(2)

In artikel 2, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1249/96 is bepaald dat, indien in de loop van een toepassingsperiode het berekende gemiddelde van de invoerrechten 5 EUR per ton verschilt van het vastgestelde recht, een overeenkomstige aanpassing wordt uitgevoerd. Dit verschil heeft zich voorgedaan. De in Verordening (EG) nr. 731/2006 vastgestelde invoerrechten moeten derhalve worden aangepast,