European flag

Publicatieblad
van de Europese Unie

NL

C-serie


C/2026/4657

23.9.2026

Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake digitale netwerken, tot wijziging van Verordening (EU) 2015/2120, Richtlijn 2002/58/EG en Beschikking 676/2002/EG en tot intrekking van Verordening (EU) 2018/1971, Richtlijn (EU) 2018/1972 en Besluit 243/2012/EU

(COM(2026) 16 final — 2026/0013 (COD))

(C/2026/4657)

Rapporteur:

Maurizio MENSI

Adviseur

Alberto DAL FERRO

Wetgevingsprocedure

EU-wetgevingstracker: 2026/0013 (COD)

Raadpleging

Europees Parlement, 4 februari 2026

Raad van de Europese Unie, 22.4.2026

Rechtsgrond

Artikelen 114 en 304 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie

Document van de Europese Commissie

COM(2026) 16 final

Relevante duurzameontwikkelings-doelstellingen (SDG’s)

SDG 9 — Infrastructuur en industrialisering

SDG 13 — Klimaatactie, SDG 16 — Vrede, justitie en sterke publieke diensten

Bevoegde afdeling

Vervoer, Energie, Infrastructuur en Informatiemaatschappij

Goedkeuring door de afdeling

26.5.2026

Goedkeuring door de voltallige vergadering

17.6.2026

Zitting nr.

606

Stemuitslag

(voor/tegen/onthoudingen)

206/1/2

1.   AANBEVELINGEN

HET EUROPEES ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ (EESC):

1.1.

benadrukt de essentiële rol van de telecommunicatiesector en is ingenomen met de algemene doelstellingen en de evenwichtige aanpak van de verordening digitale netwerken;

1.2.

is van mening dat een verordening als rechtsinstrument voor de verordening digitale netwerken de juiste keuze is om belemmeringen voor de interne markt weg te nemen en uniforme regels te waarborgen. Wanneer robuuste horizontale EU-wetgeving reeds doeltreffende bescherming biedt — met name op het gebied van consumentenrechten, gegevensbescherming en cyberbeveiliging — is het tevens zaak dat in het kader van de verordening digitale netwerken wordt voorkomen dat er overlappende sectorspecifieke regels en onnodige lagen van richtsnoeren en uitvoeringsmaatregelen worden ingevoerd. Op die manier worden de complexiteit, de nalevingskosten en de rechtsonzekerheid voor zowel exploitanten als eindgebruikers verminderd; benadrukt niettemin dat bij harmonisatie subsidiariteit en evenredigheid in acht moeten worden genomen en duidelijk omschreven nationale bevoegdheden en taken behouden moeten blijven, en beveelt aan het gebruik van gedelegeerde en uitvoeringshandelingen te beperken tot strikt technische aangelegenheden en de essentiële elementen in de basishandeling te houden;

1.3.

dringt aan op een duidelijke verdeling van de bevoegdheden tussen het Bureau voor digitale netwerken (ODN), het Orgaan van Europese regulerende instanties voor elektronische communicatie (Berec), het Beleidsorgaan radiospectrum (RSPB) en de nationale regelgevende instanties, waarbij overlappingen en institutionele duplicatie moeten worden voorkomen; beveelt aan dat de governance van het onlangs opgerichte ODN inclusief, transparant en verantwoordingsplichtig is, met gestructureerde participatie van belanghebbenden, en wijst erop dat de verordening digitale netwerken de onafhankelijkheid en doeltreffende rol van de nationale regelgevende instanties expliciet moet waarborgen;

1.4.

steunt de volledig geharmoniseerde machtigingsregeling en het één-paspoortmechanisme als essentiële instrumenten voor de totstandbrenging van een echte eengemaakte markt;

1.5.

benadrukt dat de verhouding tussen kennisgeving op EU-niveau en resterende nationale verplichtingen moet worden verduidelijkt om dubbele lasten en rechtsonzekerheid te voorkomen; steunt het verbod op aanvullende nationale voorwaarden en dringt aan op nauw omschreven uitzonderingen op grond van dwingende redenen van algemeen belang;

1.6.

is ingenomen met de systemische aanpak van de verordening digitale netwerken met betrekking tot machtigingen, spectrum, uitschakeling van kopernetwerken en governance als een samenhangende strategie voor de interne markt;

1.7.

benadrukt de bewezen waarde van ex ante-regelgeving en de regeling voor aanmerkelijke marktmacht (AMM) en waarschuwt dat deze niet voortijdig mogen worden afgezwakt; beveelt aan dat de verplichtingen inzake toegang tot en het delen van infrastructuur zodanig worden vastgesteld dat de concurrentie en de verschillende bedrijfsmodellen worden gewaarborgd, met inbegrip van exploitanten die uitsluitend op de groothandelsmarkt actief zijn;

1.8.

is ingenomen met de ruime bevoegdheden die de nationale regelgevende instanties krijgen om, waar dat gerechtvaardigd is, toegang tot civieltechnische infrastructuur verplicht te stellen;

1.9.

erkent de investeringsvoordelen van langere spectrumvergunningen, maar dringt aan op krachtige waarborgen voor efficiënt gebruik en concurrentie, en beveelt aan dat het toezicht van de EU op nationale spectrumbeslissingen de vorm aanneemt van een coöperatieve en doeltreffende coördinatie, veeleer dan een vervanging van nationale verantwoordelijkheden;

1.10.

is ingenomen met het kader van de verordening digitale netwerken voor de overgang van koper naar glasvezel en beschouwt dit als essentieel voor een veilige en concurrerende eengemaakte markt; beveelt aan dat nationale plannen voor de overgang naar glasvezel worden ondersteund met middelen van de EU en de lidstaten om de migratiekosten voor exploitanten te helpen dekken, en dat uitschakeling van kopernetwerken afhankelijk wordt gesteld van voldoende glasvezeldekking en maatregelen om betaalbare toegang voor kwetsbare gebruikers en gebruikers in afgelegen gebieden te waarborgen; beveelt aan de definitie van betaalbaarheid in de voorwaarden voor de uitschakeling van kopernetwerken te versterken door middel van EU-brede benchmarks, teneinde een geharmoniseerd minimumniveau van bescherming voor kwetsbare consumenten te waarborgen, terwijl lidstaten de mogelijkheid behouden om dit niveau indien nodig te verbeteren; Er zouden prijsmonitoring en bindende corrigerende maatregelen bij buitensporige prijzen kunnen worden ingesteld om ervoor te zorgen dat deze voorwaarde naar behoren wordt gehandhaafd;

1.11.

dringt erop aan dat bij de integratie van het kader voor een open internet in de verordening digitale netwerken de netneutraliteit behouden blijft als een centrale, op zichzelf staande waarborg voor consumenten, en beveelt aan uitzonderingen op de netneutraliteit vast te stellen gezien de mogelijkheid dat netwerken met zeer hoge capaciteit en 5G-netwerken innovatieve diensten leveren die nuttig zijn voor consumenten, bedrijven en overheden. Er zou een rechtskader moet worden gecreëerd om deze diensten te ondersteunen;

1.12.

beveelt aan om wettelijke “fair share”-regelingen die grote aanbieders van inhoud verplichten tot betalingen op basis van verkeersvolumes of herkomst, uitdrukkelijk uit te sluiten; erkent dat er commerciële onderhandelingen plaatsvinden tussen aanbieders van toegang en grote aanbieders van inhoud, maar dringt aan op strikte waarborgen tegen de indirecte herinvoering van “fair share”-regelingen en neemt er kennis van dat de verordening digitale netwerken wat dit betreft geen bindende bepalingen bevat;

1.13.

steunt krachtige, geactualiseerde en volledig geharmoniseerde rechten voor eindgebruikers en dringt aan op minimumnormen voor de kwaliteit van diensten; dringt aan op versterking van grensoverschrijdende klachten- en verhaalprocedures om de ongewenste gevolgen die de voorspelde concentratie van exploitanten op de digitale markt zou kunnen hebben, te compenseren en te corrigeren, en om ervoor te zorgen dat de verwachte voordelen eerlijk over alle marktdeelnemers worden verdeeld;

1.14.

benadrukt dat er behoefte is aan samenhangende regelgeving op het gebied van veiligheid en veerkracht. Met name is er behoefte aan nauwe afstemming tussen de verordening digitale netwerken, de NIS 2-richtlijn, de cyberbeveiligingsverordening en de richtlijn betreffende de weerbaarheid van kritieke entiteiten, teneinde dubbele verplichtingen, conflicterende bevoegdheden en lacunes in het incidentenbeheer te voorkomen. Eventuele aanvullende sectorspecifieke eisen inzake veiligheid en veerkracht in de verordening digitale netwerken moeten strikt risicogebaseerd en evenredig zijn, en in overeenstemming met bestaande horizontale kaders. Tevens moet ervoor worden gezorgd dat het EU-paraatheidsplan voor digitale infrastructuur op een transparante en participatieve manier tot stand komt.

2.   TOELICHTING

Argumenten ter ondersteuning van aanbeveling I

2.1.

De verordening digitale netwerken is een noodzakelijke en evenredige actualisering van het EU-kader voor elektronische communicatie, die tot doel heeft de interne markt, het concurrentievermogen en de veiligheid van de EU te versterken en de digitale en groene transitie mogelijk te maken. Juridisch gezien sluit dit aan bij het mandaat van de EU om de interne markt tot stand te brengen en de werking ervan te waarborgen, en om connectiviteit en innovatie te bevorderen overeenkomstig de artikelen 26 en 114 VWEU en tegelijkertijd de verwezenlijking van de doelstellingen van het digitale decennium te ondersteunen.

Argumenten ter ondersteuning van aanbeveling II

2.2.

Een verordening voorziet in rechtstreeks toepasselijke rechten en plichten voor aanbieders, overheden en eindgebruikers, waardoor het risico op uiteenlopende nationale omzettingen en juridische versnippering wordt verminderd. Dit verbetert de rechtszekerheid en de doeltreffende handhaving van het EU-recht, in overeenstemming met artikel 288 VWEU, en draagt bij aan een daadwerkelijk geïntegreerde markt voor digitale netwerken en diensten.

2.3.

Hoewel het EESC harmonisatie toejuicht, beveelt het tegelijkertijd aan dat de verordening digitale netwerken waarborgen bevat die de lidstaten en de nationale regelgevende instanties in staat stellen om, waar nodig en evenredig, rekening te houden met specifieke marktomstandigheden (bijvoorbeeld kleine exploitanten, ultraperifere gebieden). Dit sluit aan bij de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid zoals vastgelegd in artikel 5 VEU en draagt ertoe bij dat uniforme regels geen onnodige afbreuk doen aan legitieme nationale bijzonderheden.

2.4.

Het Comité vreest dat een intensief gebruik van secundaire maatregelen en zachte wetgeving ertoe zou kunnen leiden dat belangrijke beleidskeuzen niet langer bij de wetgever liggen, hetgeen de rechtszekerheid en de democratische verantwoordingsplicht zou aantasten. In overeenstemming met artikel 290 VWEU en het rechtszekerheidsbeginsel moeten kernaspecten zoals de grondrechten van gebruikers, de belangrijkste bevoegdheden van autoriteiten en fundamentele kwaliteitseisen duidelijk in de verordening zelf worden vastgelegd, terwijl gedelegeerde handelingen beperkt blijven tot niet-essentiële, technische aanpassingen.

Argumenten ter ondersteuning van aanbeveling III

2.5.

Hoewel het EESC de stroomlijning van het institutionele landschap toejuicht, wijst het erop dat in de verordening digitale netwerken de taken en de “quasi-regelgevende” bevoegdheden van het Bureau voor digitale netwerken (ODN), het Orgaan van Europese regulerende instanties voor elektronische communicatie (Berec), het Beleidsorgaan radiospectrum (RSPB) en de nationale regelgevende instanties nauwkeurig moeten worden omschreven. Dit is noodzakelijk om jurisdictiegeschillen te voorkomen, doeltreffende en efficiënte regelgeving te waarborgen en te voldoen aan de jurisprudentie van het Hof van Justitie inzake de delegatie van bevoegdheden aan EU-instanties en -organen.

2.6.

Het Comité dringt aan op een duidelijke formulering waarin wordt bevestigd dat de coördinatie en ondersteuning op EU-niveau door het ODN, het Berec en het RSPB geen afbreuk doen aan het vermogen van nationale regelgevende instanties om op nationaal niveau specifieke markttekortkomingen en aanmerkelijke marktmacht (AMM) aan te pakken. Dit sluit aan bij de logica van het EU-communicatierecht, dat steunt op onafhankelijke, technisch deskundige nationale regelgevers, en bij het beginsel van doeltreffende en onpartijdige regelgeving dat in het afgeleide EU-recht en de jurisprudentie wordt erkend.

Argumenten ter ondersteuning van aanbeveling IV

2.7.

De invoering van één enkele kennisgeving en geharmoniseerde voorwaarden zal de versnippering van de regelgeving verminderen en het grensoverschrijdend verrichten van diensten vergemakkelijken, waardoor de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten concreet vorm krijgen. Dit sluit aan bij de artikelen 49 en 56 VWEU en zal helpen de resterende belemmeringen weg te nemen die marktdeelnemers ervan weerhouden hun activiteiten in de hele EU uit te breiden.

2.8.

Het Comité vreest dat exploitanten zonder duidelijke regels te maken kunnen krijgen met overlappende informatievereisten of inconsistente procedures in de verschillende lidstaten. Het beveelt derhalve aan om in precieze bepalingen vast te leggen welke verplichtingen volledig zijn geharmoniseerd en welke nauw omschreven nationale vereisten mogen blijven bestaan, teneinde de voorspelbaarheid te waarborgen en te voorkomen dat de markt in feite opnieuw versnipperd raakt.

2.9.

Afwijkingen die zijn gebaseerd op redenen van openbare orde, openbare veiligheid of volksgezondheid moeten uitputtend worden opgesomd en strikt worden uitgelegd, in overeenstemming met artikel 52 VWEU. Hierdoor wordt een beperkte nationale speelruimte voor het nemen van noodzakelijke en evenredige maatregelen gehandhaafd, terwijl de kerndoelstelling van een uniform en niet-discriminerend machtigingskader voor elektronische-communicatiediensten wordt gewaarborgd.

Argumenten ter ondersteuning van aanbeveling V

2.10.

Door machtiging, spectrum, de uitschakeling van kopernetwerken en governance gezamenlijk aan te pakken, kan de EU structurele belemmeringen voor investeringen en concurrentie op een gecoördineerde manier wegnemen, in plaats van via versnipperde initiatieven. Deze geïntegreerde aanpak sluit aan bij artikel 114 VWEU en bij de noodzaak van een alomvattende aanpak van de al lang bestaande tekortkomingen op de eengemaakte markt voor elektronische communicatie.

2.11.

Maatregelen met betrekking tot aanmerkelijke marktmacht hebben de concurrentie op het gebied van infrastructuur bevorderd, met name via alternatieve exploitanten; het Comité wijst erop dat deze instrumenten van kracht moeten blijven, in ieder geval totdat de overgang naar glasvezel en de uitschakeling van kopernetwerken zijn voltooid. Elke versoepeling of intrekking moet gebaseerd zijn op een grondige marktanalyse waaruit blijkt dat er sprake is van daadwerkelijke concurrentie, en moet in overeenstemming zijn met de beginselen van evenredigheid en non-discriminatie, zoals vereist door het regelgevingskader en het mededingingsrecht van de EU.

2.12.

Het EESC wijst erop dat het nieuwe kader niet de facto alleen grote, verticaal geïntegreerde spelers mag bevoordelen. Het dringt derhalve aan op effectbeoordelingen voor verschillende bedrijfsmodellen en, waar nodig, specifieke maatregelen zoals niet-discriminerende toegangsvoorwaarden en eerlijke en redelijke prijsstelling, in overeenstemming met het mededingingsrecht en de beginselen inzake essentiële voorzieningen. Dit geldt met name voor exploitanten die uitsluitend op wholesaleniveau actief zijn en die de uitrol van FTTH-netwerken (fibre-to-the-home) in belangrijke mate ondersteunen.

Argumenten ter ondersteuning van aanbeveling VI

2.13.

De bevoegdheden van de afzonderlijke nationale regelgevende instanties om toegang tot dark fibre en civieltechnische infrastructuur verplicht te stellen, zijn noodzakelijk om nieuwkomers en alternatieve exploitanten in staat te stellen op efficiënte wijze netwerken met hoge capaciteit aan te leggen, en zo bij te dragen aan de ontwikkeling van de eengemaakte markt. Juridisch gezien passen dergelijke maatregelen binnen de gevestigde EU-benadering, die het mogelijk maakt om toegang tot knelpuntfaciliteiten op te leggen wanneer dat nodig is om effectieve concurrentie te waarborgen, en zijn zij in overeenstemming met de evenredigheidsvereisten van het EU-recht.

Argumenten ter ondersteuning van aanbeveling VII

2.14.

Het EESC erkent dat de langere, en in sommige gevallen onbeperkte, geldigheidsduur van vergunningen bevorderlijk kan zijn langetermijnplanning en -investeringen, maar dringt aan op regelmatige evaluaties en mechanismen van het type “gebruik-het-of-deel-het”. Deze waarborgen zijn noodzakelijk om het hamsteren van spectrum te voorkomen, een efficiënt gebruik van een schaars publiek goed te waarborgen en te voorkomen dat dominante posities op lange termijn worden geconsolideerd, hetgeen in strijd is met de beginselen van het mededingings- en spectrumbeleid van de EU. Het EESC dringt ook aan op transparante procedures, duidelijke beoordelingscriteria en redelijke termijnen voor de toetsing op EU-niveau van nationale spectrumbesluiten, in overeenstemming met het beginsel van loyale samenwerking krachtens artikel 4, lid 3, VEU. Zo wordt bijgedragen aan de afstemming van nationale besluiten op gemeenschappelijke EU-doelstellingen, terwijl de legitieme rol van de lidstaten bij het spectrumbeheer behouden blijft. Overgangsregelingen mogen de regelgevingsonzekerheid voor bestaande vergunninghouders niet onnodig verlengen, en de nieuwe regels inzake de duur en verlenging van vergunningen moeten zodanig worden toegepast dat zij tijdige en voorspelbare prikkels bieden voor duurzame investeringen in 5G- en toekomstige 6G-netwerken.

Argumenten ter ondersteuning van aanbeveling VIII

2.15.

Het EESC merkt op dat een ordelijke uitschakeling van kopernetwerken, in combinatie met passende aanpassingen van de regelgeving in een omgeving met uitsluitend glasvezelnetwerken, de uitrol van geavanceerde diensten zoals edge- en kwantumcomputing, slimme netten, telegeneeskunde en slimme landbouw kan ondersteunen. Dit zal op zijn beurt bijdragen aan het dichten van de innovatiekloof met mondiale concurrenten en sluit aan bij de doelstellingen van het industriële en digitale beleid van de EU.

2.16.

De aanzienlijke investeringen die nodig zijn voor de uitrol van glasvezel en de buitengebruikstelling van koper mogen niet uitsluitend ten laste komen van de exploitanten, met name in minder winstgevende gebieden. Het EESC verzoekt de Commissie dan ook om het gebruik van EU- en nationale financieringsinstrumenten te verduidelijken en te bevorderen, met inachtneming van de staatssteunregels, teneinde deze strategische transitie te ondersteunen en ervoor te zorgen dat de doelstellingen op het gebied van connectiviteit in alle regio’s worden gehaald.

2.17.

Het Comité wijst erop dat de verplichtingen inzake de buitengebruikstelling van koper moeten worden gekoppeld aan minimumdrempels voor glasvezeldekking en aan specifieke waarborgen voor plattelands- en afgelegen gebieden en gebieden met een ontwikkelingsachterstand, alsook voor kwetsbare gebruikers. Dit is noodzakelijk om te zorgen voor samenhang met de doelstellingen van de Verdragen inzake economische, sociale en territoriale samenhang en met de ontwikkeling van de universele-dienstverplichtingen in de richting van effectieve, betaalbare connectiviteit voor iedereen.

Argumenten ter ondersteuning van aanbeveling IX

2.18.

Het EESC dringt aan op regelgeving inzake verkeersbeheer, gespecialiseerde diensten en handelspraktijken waarin een duidelijk verbod wordt gehandhaafd op ongerechtvaardigde discriminatie en praktijken die de mediapluriformiteit, vrijheid van meningsuiting en toegang tot informatie ondermijnen. Dit is noodzakelijk om de bestaande EU-normen inzake netneutraliteit en de in het Handvest van de grondrechten verankerde rechten te handhaven. Het EESC benadrukt tevens dat er voor business-to-businessconnectiviteit en beheerde diensten, die gebaseerd zijn op onderhandelde contracten tussen professionele partijen, sprake moet zijn van voldoende flexibiliteit, mits daarmee de waarborgen inzake netneutraliteit voor particuliere eindgebruikers niet worden ondermijnd.

2.19.

Uitzonderingen in verband met veiligheid, congestiebeheer of naleving van de wetgeving moeten uitputtend worden opgesomd en aan objectieve criteria worden onderworpen, met duidelijke verplichtingen inzake het informeren van gebruikers. Daardoor wordt het risico verkleind dat brede begrippen als “efficiëntie” of “duurzaamheid” worden gebruikt als algemene rechtvaardiging voor praktijken op het gebied van verkeersbeheer die de facto de netneutraliteit ondermijnen en de concurrentie verstoren. Wat fraude en ongewenste communicatie betreft, is het EESC voorstander van nauwere samenwerking en informatie-uitwisseling tussen exploitanten en autoriteiten, mogelijk via gestructureerde multistakeholderplatforms. Het waarschuwt ook voor al te prescriptieve technische vereisten in de verordening digitale netwerken, die snel achterhaald kunnen raken. Exploitanten moeten voldoende flexibiliteit behouden om de meest doeltreffende technische en organisatorische maatregelen te kunnen nemen tegen veranderende fraudeconstructies, met gebruikmaking van een duidelijke rechtsgrondslag voor gegevensverwerking in het kader van de AVG.

Argumenten ter ondersteuning van aanbeveling X

2.20.

Het EESC vreest dat “fair share”-regelingen, waarbij grote aanbieders van inhoud verplicht worden tot betalingen op basis van verkeersvolumes of herkomst, in strijd kunnen zijn met de beginselen van netneutraliteit, tot discriminerende behandeling tussen exploitanten kunnen leiden en het gevestigde, op contracten gebaseerde interconnectie-ecosysteem kunnen verstoren. Het pleit er derhalve voor het huidige model van via onderhandelingen tot stand gekomen interconnectie en peering, dat onder het algemene mededingingsrecht valt, te handhaven, in plaats van quasi-belasting- of heffingachtige verplichtingen in te voeren voor “traffic generators”.

Argumenten ter ondersteuning van aanbeveling XI

2.21.

Eventuele bemiddelings- of begeleidingsmechanismen, waaronder die waarbij Berec betrokken is, moeten zo worden opgezet dat onderhandelde afspraken niet leiden tot een gedifferentieerde behandeling van verkeer of gevolgen voor gebruikers die onverenigbaar zijn met de regels inzake een open internet. In de verordening moet duidelijk worden gemaakt dat dergelijke onderhandelingen de rechten van eindgebruikers niet mogen ondermijnen en niet mogen leiden tot de facto-regelingen waarbij voor prioriteit wordt betaald, zodat de samenhang met de wetgeving inzake netneutraliteit en het bredere EU-kader voor digitale rechten wordt gewaarborgd. Een meer consistente, technologieneutrale en op functies gebaseerde aanpak, waarbij functioneel gelijkwaardige diensten onderworpen zijn aan consistente en evenredige verplichtingen, zou eerlijke concurrentie en duurzame investeringen in de hele waardeketen ondersteunen.

2.22.

Het EESC is ingenomen met de aangescherpte regels inzake contracten, transparantie, overstappen, overdraagbaarheid en toegankelijkheid voor personen met een handicap, en benadrukt dat deze waarborgen niet mogen worden afgezwakt ten opzichte van de huidige regeling. Het beveelt tevens aan om indicatoren voor de minimale kwaliteit van diensten in te voeren, om ervoor te zorgen dat de rechten van eindgebruikers niet louter op papier bestaan, maar ook in de praktijk afdwingbaar zijn, waardoor een evenwicht wordt gevonden tussen vereenvoudiging van de regelgeving voor exploitanten en effectieve consumentenbescherming.

Argumenten ter ondersteuning van aanbeveling XII

2.23.

Het EESC dringt aan op een nauwe afstemming tussen de verordening digitale netwerken, de NIS 2-richtlijn, de cyberbeveiligingsverordening en de richtlijn betreffende de weerbaarheid van kritieke entiteiten, teneinde dubbele verplichtingen, conflicterende bevoegdheden en lacunes in het incidentenbeheer te voorkomen. Het beveelt ook aan dat het EU-paraatheidsplan voor digitale infrastructuur wordt ontwikkeld en geactualiseerd door middel van systematisch overleg met exploitanten, de sociale partners en het maatschappelijk middenveld, met publicatie van niet-vertrouwelijke versies, om zowel juridische duidelijkheid als democratische legitimiteit te waarborgen voor verstrekkende veiligheids- en weerbaarheidsmaatregelen.

Brussel, 17 juni 2026.

De voorzitter

van het Europees Economisch en Sociaal Comité

Séamus BOLAND


ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2026/4657/oj

ISSN 1977-0995 (electronic edition)