1)

Staat richtlijn 2000/78/EG (1), gelet op het feit dat de overheid het niet nodig heeft geacht om militairen voor de specifieke arbeidsbetrekking een vaccinatieverplichting op te leggen op grond van artikel 206-bis van decreto legislativo (wetsbesluit) nr. 66/10, waarbij zij de aansprakelijkheid voor de gevolgen van het vaccin op zich neemt, in de weg aan een omzetting daarvan in nationaal recht die decreto-legge (voorlopig wetsbesluit) nr. 172/21 mogelijk maakt, voor zover dat decreto-legge nr. 44/21 wijzigt door [artikel] 4-ter, lid 2, [onder] b), toe te voegen, op grond waarvan de militair verplicht is om zich, in strijd met zijn principes, te laten vaccineren, omdat die regeling hem verplicht om zich op eigen risico vrijwillig aan die – nog experimentele – medische behandeling te onderwerpen als aanvullende voorwaarde om te kunnen werken in een werkomgeving waarin tevens civiele werknemers aanwezig zijn voor wie die vaccinatie niet vereist is, hoewel zij functies vervullen die wat het besmettingsrisico voor zichzelf en voor anderen betreft, vergelijkbaar zijn met de door militairen vervulde functies.

2)

Staat artikel 2, [lid 2, onder] b), van richtlijn 2000/78/EG, gelet op het feit dat volgens de Italiaanse regeling op het gebied van toegang tot de werkplek, ook in drukke omgevingen zoals het openbaar vervoer, stadia en restaurants, een vaccinatiecertificaat en een minder dan 48 uur oud negatief testresultaat voor niet in decreto-legge nr. 172/21 genoemde werknemers gelijkwaardig worden geacht, in de weg aan een maatregel als decreto-legge nr. 172/21, voor zover dat decreto-legge nr. 44/21 wijzigt door [artikel] 4-ter, lid 1, [onder] b), toe te voegen, op grond waarvan de militair verplicht is om zich, in strijd met zijn principes, te laten vaccineren, als noodzakelijke voorwaarde om te kunnen werken in een werkomgeving waarin tevens militairen aanwezig zijn die zich, in overeenstemming met hun principes, ook zonder daartoe verplicht te zijn hebben laten vaccineren, hoewel de niet-gevaccineerde militair bereid, en hoe dan ook reeds verplicht is om met tussenpozen van minder dan 48 uur een negatief testresultaat over te leggen.

3)

Is de maatregel bedoeld in decreto-legge nr. 172/21, tot aanvulling van decreto-legge nr. 44/21, die de wegens niet-nakoming van de vaccinatieverplichting geschorste werknemer door artikel 4-ter, lid 3, verhindert om op wettige wijze te voorzien in het levensonderhoud van zijn gezin en de bescherming en de zorg die noodzakelijk zijn voor het welzijn van zijn minderjarige dochters, in strijd met de artikelen 1 en 24 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie overeenkomstig artikel 24 van het Handvest.