Beroep ingesteld op 11 juli 2024 – Opera Norway / Commissie

(Zaak T-357/24)

(C/2024/5640)

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partij: Opera Norway AS (Oslo, Noorwegen) (vertegenwoordigers: A. Lamadrid de Pablo en M. English, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

—	het besluit van de Commissie van 12 februari 2024 in zaak DMA.100028 – Microsoft – Web Browsers nietig te verklaren;

—	de Commissie te verwijzen in verzoeksters kosten in verband met de procedure.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij één middel aan waarmee zij betoogt dat het bestreden besluit artikel 3, leden 1, 4 en 5, van de digitalemarktenverordening schendt door Microsoft niet aan te wijzen als poortwachter met betrekking tot Edge, haar kernplatformdienst van het type webbrowser, gebaseerd op de bevinding dat Edge voor zakelijke gebruikers geen belangrijke toegangspoort tot eindgebruikers vormt. Dit middel bestaat uit vier onderdelen:

—	Het bestreden besluit baseert zich ten onrechte op het marktaandeel van Edge van de bekeken webpagina’s als factor om het vermoeden dat Edge voor zakelijke gebruikers een belangrijke toegangspoort tot eindgebruikers vormt te weerleggen.

—	Het bestreden besluit baseert zich ten onrechte op het beweerde gebrek aan controle van Microsoft over de relevante webbrowserarchitectuur om het vermoeden dat Edge voor zakelijke gebruikers een belangrijke toegangspoort tot eindgebruikers vormt te weerleggen.

—	Het bestreden besluit stelt ten onrechte vast dat het Microsoftplatformecosysteem en de praktijken van Microsoft niet voldoende bijdragen om van Edge een belangrijke toegangspoort te maken voor zakelijke gebruikers om eindgebruikers te bereiken.

—

Het bestreden besluit stelt ten onrechte vast dat het beweerde kleinschalig gebruik van Edge, het gebrek aan controle over de relevante webbrowserarchitectuur en het onvermogen het gebruik van Edge toe te laten nemen duidelijk volstaan om het uit artikel 3, lid 2 van de digitalemarktenverordening voortvloeiende vermoeden te weerleggen en de niet-aanwijzing van Edge te rechtvaardigen.