(1 bis)

Het pakket “Btw in het digitale tijdperk”, waarvan deze richtlijn deel uitmaakt, heeft tot doel het evenredigheidsbeginsel te eerbiedigen wat betreft enerzijds de doelstelling van fraudebestrijding en anderzijds de moeilijkheden voor ondernemingen, met name voor kmo’s en micro-ondernemingen, die zich bij de toepassing van de voorgestelde regels kunnen voordoen bij de dagelijkse bedrijfsvoering, alsook voor nationale autoriteiten. De nieuwe btw-verplichtingen die uit de hervorming voortvloeien, moeten eenvoudig, duidelijk, doeltreffend en evenwichtig zijn voor alle betrokken partijen, zodat het bedrijfsleven en de administratieve autoriteiten de regels in praktijk kunnen brengen.

(1 ter)

Het pakket “Btw in het digitale tijdperk” heeft tot doel de volledige eerbiediging van de grondrechten op privacy en bescherming van persoonsgegevens te waarborgen, alsmede de toepasselijkheid van Verordeningen (EU) 2016/679 (1a) en (EU) 2018/1725 (1b) van het Europees Parlement en de Raad op de verwerking van persoonsgegevens. De verzamelde informatie mag alleen worden verwerkt met het oog op fraudebestrijding door de bevoegde belastingautoriteiten.

(1 quater)

De Commissie moet ervoor zorgen dat de rechten van belastingbetalers worden geëerbiedigd, aangezien de belastingautoriteiten toegang zullen hebben tot grote hoeveelheden gegevens, onder meer uit systemen voor algoritmische gegevensanalyse. Bij het gebruik van nieuwe technologieën moeten de waarden van de Unie, de mensenrechten en het primaire recht worden geëerbiedigd.

(1 quinquies)

Het verzamelen van persoonsgegevens van individuen mag in geen geval inbreuk maken op hun recht op privacy. Anders zou het worden beschouwd als gelijkwaardig aan onwettig toezicht. Informatie op facturen kan gevoelige informatie onthullen over specifieke natuurlijke personen, zoals informatie over gekochte goederen (met inbegrip van producten van persoonlijke aard), reisarrangementen of juridische diensten.

(2)

De btw-rapportageverplichtingen moeten worden aangepast om de uitdagingen van de platformeconomie aan te pakken en de noodzaak van meerdere btw-registraties in de Unie te verminderen.

(2)

De btw-rapportageverplichtingen moeten worden aangepast om de uitdagingen van de platformeconomie aan te pakken , de noodzaak van meerdere btw-registraties in de Unie te verminderen en de nalevingskosten voor belastingbetalers, met name kmo’s, aanzienlijk te verlagen, om een gelijk speelveld en de goede werking van de interne markt te waarborgen .

(3)

Het verlies aan btw-inkomsten, bekend als de “btw-kloof”, werd in 2020 in de Unie geraamd op 93 miljard EUR (61), waarvan een aanzienlijk deel is toe te schrijven aan fraude, met name intracommunautaire ploffraude (62), die op 40-60 miljard EUR (63) wordt geraamd. In het eindverslag van de Conferentie over de toekomst van Europa roepen de burgers op tot “het harmoniseren en coördineren van het belastingbeleid in de EU-lidstaten om belastingontduiking en -ontwijking te voorkomen” en “het bevorderen van de samenwerking tussen de EU-lidstaten om ervoor te zorgen dat alle bedrijven in de EU billijke belastingen betalen”. Het initiatief inzake btw in het digitale tijdperk is in overeenstemming met deze doelstellingen.

(3)

Het verlies aan btw-inkomsten, bekend als de “btw-kloof”, werd in 2020 in de Unie geraamd op 93 miljard EUR (61), waarvan een aanzienlijk deel is toe te schrijven aan fraude, met name intracommunautaire ploffraude (62), die op 40-60 miljard EUR (63) wordt geraamd. De huidige btw-kloof toont aan dat grensoverschrijdende btw-fraude en carrouselfraude moeten worden aangepakt door middel van doeltreffende mechanismen voor informatie-uitwisseling en passende middelen voor een dergelijke uitwisseling, waaronder menselijke, financiële, technische en technologische middelen. Bovendien verschilt de omvang van de btw-kloof aanzienlijk tussen de lidstaten en daarom is het belangrijk om de samenwerking en coördinatie op Unieniveau te verbeteren.

(3 bis)

De btw-kloof voedt het gebrek aan vertrouwen tussen de belastingautoriteiten van de Unie en heeft betrekking op veel meer dan alleen intracommunautaire ploffraude (MTIC-fraude). De beste manier om MTIC-fraude, met inbegrip van carrouselfraude, te bestrijden, zou zijn om de btw-vrijstelling op intracommunautaire leveringen van goederen en diensten af ​te schaffen, aangezien dit soort fraude vooral te wijten is aan de versnipperde inning van de btw. Teneinde de strijd tegen btw-fraude beter af te bakenen, moet de Commissie verder analyseren hoe de uitvoering van deze richtlijn de basis zou kunnen vormen voor de afschaffing van de btw-vrijstelling op intracommunautaire leveringen van goederen en diensten (d.w.z. het “definitieve btw-stelsel”).

(3 ter)

Het verzamelen van gegevens voor internationale handelsstatistieken (Intrastat) in het kader van intracommunautaire transacties is een essentieel instrument voor de belastingdiensten van de lidstaten in de strijd tegen btw-fraude en moet worden gehandhaafd.

(3 quater)

De btw-vrijstelling op de intracommunautaire levering van goederen en diensten zou de kans op fraude kunnen vergroten, met name op het niveau van de detailhandel.

(4)

Om de belastinginning bij grensoverschrijdende transacties te verbeteren en een einde te maken aan de bestaande versnippering als gevolg van de toepassing van uiteenlopende rapportagesystemen door de lidstaten, moeten regels voor digitale rapportagevereisten van de Unie worden vastgesteld. Dergelijke regels moeten de belastingdiensten informatie op transactiebasis verstrekken om kruiscontroles van gegevens mogelijk te maken, de controlecapaciteit van de belastingdiensten te vergroten en een afschrikkend effect in geval van niet-naleving te creëren, alsook om de nalevingskosten voor bedrijven die in verschillende lidstaten actief zijn, te verlagen en belemmeringen op de interne markt weg te nemen.

(4)

Om de belastinginning bij grensoverschrijdende transacties te verbeteren en een einde te maken aan de bestaande versnippering als gevolg van de toepassing van uiteenlopende rapportagesystemen door de lidstaten, die leiden tot een aanzienlijke last voor bedrijven en ineffectieve grensoverschrijdende controles, moeten regels voor digitale rapportagevereisten van de Unie worden vastgesteld. Dergelijke regels moeten de belastingdiensten informatie op transactiebasis verstrekken om kruiscontroles van gegevens mogelijk te maken, de controlecapaciteit van de belastingdiensten te vergroten en een afschrikkend effect in geval van niet-naleving te creëren, alsook om de nalevingskosten voor bedrijven die in verschillende lidstaten actief zijn, te verlagen en belemmeringen op de interne markt weg te nemen.

(4 bis)

Btw-fraude is vaak gekoppeld aan georganiseerde misdaad en een zeer klein aantal van die georganiseerde netwerken kan verantwoordelijk zijn voor miljarden euro’s aan grensoverschrijdende btw-fraude, hetgeen niet alleen gevolgen heeft voor de inning van opbrengsten in de lidstaten maar ook een negatieve impact heeft op de eigen middelen van de Unie. De lidstaten hebben derhalve een gedeelde verantwoordelijkheid om de btw-opbrengsten van alle lidstaten te beschermen.

(4 ter)

De Europese Commissie zal ervoor zorgen dat in de digitale rapportagevereisten rekening wordt gehouden met de opgedane ervaring in bepaalde lidstaten die al hebben geïnvesteerd in digitale facturering en rapportage, zodanig dat bestaande investeringen in deze lidstaten niet verloren gaan en alle belanghebbenden er baat bij kunnen hebben.

(4 quater)

Vereisten voor digitale rapportage die gericht zijn op het verstrekken van informatie aan belastingautoriteiten op transactiebasis moeten eerlijk, haalbaar en evenwichtig zijn, in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel. De betrouwbaarheid van technologische oplossingen voor het opsporen van fraude moet leiden tot meer rechtszekerheid voor belastingplichtigen.

(5)

Om de automatisering van het rapportageproces voor de belastingplichtigen en de belastingdiensten te vergemakkelijken, moeten de aan de belastingdiensten te rapporteren transacties elektronisch worden gedocumenteerd. Elektronische facturering moet de standaard voor de uitreiking van facturen worden. Het moet de lidstaten evenwel worden toegestaan voor binnenlandse prestaties andere middelen te aanvaarden. De uitreiking van elektronische facturen door de leverancier of dienstverlener en de toezending ervan aan de afnemer mogen niet afhankelijk worden gesteld van voorafgaande toestemming of controle door de belastingdienst.

(5)

Om de automatisering van het rapportageproces voor de belastingplichtigen en de belastingdiensten te vergemakkelijken, moeten de aan de belastingdiensten te rapporteren transacties elektronisch worden gedocumenteerd. Elektronische facturering zou de standaard voor de uitreiking van facturen kunnen worden. Het moet de lidstaten evenwel worden toegestaan voor binnenlandse prestaties andere middelen te aanvaarden. Met ingang van 1 januari 2028 mogen de uitreiking van elektronische facturen door de leverancier of dienstverlener en de toezending ervan aan de afnemer niet afhankelijk worden gesteld van voorafgaande toestemming of controle door de belastingdienst.

(6)

De definitie van een elektronische factuur moet worden afgestemd op die van Richtlijn 2014/55/EU van het Europees Parlement en de Raad (64) om tot standaardisering te komen op het gebied van btw-rapportage.

(6)

Aan het einde van de overgangsperiode moet de definitie van een elektronische factuur worden afgestemd op die van Richtlijn 2014/55/EU van het Europees Parlement en de Raad (64) om tot standaardisering te komen op het gebied van btw-rapportage. Bedrijven, met name micro- en kleine ondernemingen als gedefinieerd in Richtlijn 2013/34/EU (64a) en organisaties zonder winstoogmerk, moet het echter vrij blijven staan om andere normen vast te stellen in overeenstemming met artikel 217 van Richtlijn 2006/112/EG.

(6 bis)

Om bedrijven en belastingdiensten te helpen, moet de inhoud van de Europese norm voor elektronische facturering toegankelijk, eenvoudig en duidelijk worden gemaakt, met name door op de website van de Commissie alle relevante informatie met betrekking tot die norm te publiceren. Aangezien echter de Europese norm voor elektronische facturering waarnaar in Richtlijn 2014/55/EU wordt verwezen is aangepast aan een “business to government” (b2g)-context, moet bij de ontwikkeling ervan rekening worden gehouden met “business to business” (b2b)-behoeften.

(7)

Met het oog op een efficiënte uitvoering van het btw-rapportagesysteem is het noodzakelijk dat de belastingdienst de informatie onverwijld ontvangt. Daarom moet de termijn voor de uitreiking van facturen bij grensoverschrijdende transacties worden vastgesteld op twee werkdagen nadat het belastbare feit heeft plaatsgevonden.

(7)

Met het oog op een efficiënte uitvoering van het btw-rapportagesysteem is het noodzakelijk dat de belastingdienst de informatie onverwijld ontvangt. Daarom moet de termijn voor de uitreiking van facturen bij grensoverschrijdende transacties worden vastgesteld op acht werkdagen nadat het belastbare feit heeft plaatsgevonden. De verjaringstermijnen voor de vervolging van btw-fraude moeten dienovereenkomstig worden aangepast.

(9)

Elektronische facturering kan niet worden geïmplementeerd als standaardmethode voor het documenteren van transacties voor btw-doeleinden als het gebruik van elektronische facturen afhankelijk blijft van aanvaarding door de afnemer. Daarom mag een dergelijke aanvaarding niet langer vereist zijn voor de uitreiking van elektronische facturen .

(9)

Elektronische facturering kan niet worden geïmplementeerd als standaardmethode voor het documenteren van transacties voor btw-doeleinden als het gebruik van elektronische facturen afhankelijk blijft van aanvaarding door de afnemer. Daarom mag de aanvaarding door de ontvanger met ingang van 1 januari 2028 niet langer vereist zijn .

(10 bis)

Periodieke facturen besparen tijd en kosten en verminderen de administratieve lasten met betrekking tot factureren. Bovendien verminderen ze de kans op fouten en vereenvoudigen ze het werk voor leveranciers en klanten dankzij vereenvoudigde administratie. Ze kunnen echter ook worden misbruikt voor fraude. Daarom moeten periodieke facturen slechts voor b2b-transacties blijven bestaan en slechts een beperkte periode bestrijken.

(12)

Om het voor belastingplichtigen gemakkelijker te maken de factuurgegevens door te zenden, moeten de lidstaten hen daarvoor de nodige middelen ter beschikking stellen, zodat de gegevens door de belastingplichtige zelf of door een derde voor zijn rekening kunnen worden verzonden.

(12)

De groeiende stroom van informatie die dagelijks wordt uitgewisseld, vereist krachtige computersoftware die in staat is om de informatie continu en op een veilige manier door te geven aan de nationale overheidsdiensten. Om het voor belastingplichtigen , en met name micro- en kleine ondernemingen als gedefinieerd in Richtlijn 2013/34/EU en organisaties zonder winstoogmerk, gemakkelijker te maken de factuurgegevens door te zenden, moeten de lidstaten hen daarvoor de nodige middelen ter beschikking stellen, zodat de gegevens door de belastingplichtige zelf of door een derde voor zijn rekening kunnen worden verzonden.

(13)

Hoewel de informatie die op grond van de digitale rapportagevereisten voor intracommunautaire transacties moet worden doorgegeven, vergelijkbaar moet zijn met die welke via de lijsten werd doorgegeven, moet de belastingplichtigen worden verzocht aanvullende gegevens te verstrekken, waaronder bankgegevens en betalingsbedragen, zodat de belastingdiensten niet alleen de goederen, maar ook de geldstromen kunnen volgen.

(13)

Hoewel de informatie die op grond van de digitale rapportagevereisten voor intracommunautaire transacties moet worden doorgegeven, vergelijkbaar moet zijn met die welke via de lijsten werd doorgegeven, moet de belastingplichtigen worden verzocht aanvullende gegevens te verstrekken, waaronder bankgegevens en betalingsbedragen, zodat de belastingdiensten niet alleen de goederen, maar ook de geldstromen kunnen volgen en de juiste informatie kunnen verkrijgen over die stromen .

(14)

Onnodige administratieve lasten voor belastingplichtigen die in verschillende lidstaten actief zijn, moeten worden vermeden. Daarom moeten dergelijke belastingplichtigen de mogelijkheid hebben om hun belastingdienst de vereiste gegevens te verstrekken volgens de in Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/1870 (65) van de Commissie vastgestelde Europese norm, die voldoet aan het in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 2014/55/EU vastgestelde verzoek om een Europese norm voor het semantische gegevensmodel van de kernelementen van een elektronische factuur vast te stellen. Het moet de lidstaten worden toegestaan aanvullende methoden voor de rapportage van de gegevens vast te stellen, die bepaalde belastingplichtigen eventueel gemakkelijker in acht kunnen nemen.

(14)

Onnodige administratieve lasten voor belastingplichtigen die in verschillende lidstaten actief zijn, moeten worden vermeden. Daarom moeten dergelijke belastingplichtigen de mogelijkheid hebben om hun belastingdienst de nodige gegevens te verstrekken volgens de in Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/1870 (65) van de Commissie vastgestelde Europese norm, die voldoet aan het in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 2014/55/EU vastgestelde verzoek om een Europese norm voor het semantische gegevensmodel van de kernelementen van een elektronische factuur vast te stellen. Het moet de lidstaten worden toegestaan andere methoden voor de rapportage van de gegevens vast te stellen, die bepaalde belastingplichtigen eventueel gemakkelijker in acht kunnen nemen en die kunnen leiden tot een vermindering van onnodige lasten .

(15)

Met het oog op de noodzakelijke harmonisatie van de rapportage van gegevens over intracommunautaire transacties moeten de te verstrekken gegevens in alle lidstaten dezelfde zijn, zonder dat de lidstaten om aanvullende gegevens kunnen verzoeken.

(15)

Met het oog op de noodzakelijke harmonisatie van de rapportage van gegevens over intracommunautaire transacties moeten de te verstrekken gegevens in alle lidstaten dezelfde zijn, zonder dat de lidstaten om aanvullende gegevens kunnen verzoeken. Door het verzamelen van deze gegevens moeten ook betere statistieken over de omvang van de btw-fraude kunnen worden opgesteld om deze fraude terug te dringen.

(16 bis)

Digitalisering maakt ondernemingen steeds kwetsbaarder voor cybercriminaliteit en aanvallen van hackers. De Commissie en de lidstaten moeten ieder voor zover mogelijk tijdens de verzending van gegevens, per transactie en tijdens opslag ervan door de belastingautoriteiten zorgen voor bescherming tegen cyberaanvallen en aanvallen door hackers of zappers.

(16 ter)

De regels voor elektronische facturering en digitale rapportage zijn niet van toepassing op defensiegerelateerde aankopen die zijn vrijgesteld op grond van de artikelen 143 en 151 van Richtlijn 2006/112/EG.

(16 quater)

Met het oog op de beveiliging van de toegezonden gegevens moet een uitputtende lijst worden opgesteld van de autoriteiten die bevoegd zijn om de gegevens te onderzoeken, en moet een procedure worden vastgesteld voor de verwerking van de gegevens. EPPO, OLAF en Europol moeten op die lijst staan.

(17)

Verschillende lidstaten hebben uiteenlopende rapportagevereisten voor transacties op hun grondgebied ingevoerd , wat heeft geleid tot aanzienlijke administratieve lasten voor belastingplichtigen die in verschillende lidstaten actief zijn, aangezien zij hun boekhoudsystemen moeten aanpassen om aan die vereisten te voldoen . Om de kosten als gevolg van dergelijke verschillen te vermijden, moeten de in de lidstaten geïmplementeerde systemen voor de rapportage van leveringen van goederen en diensten onder bezwarende titel tussen belastingplichtigen op hun grondgebied dezelfde kenmerken hebben als het voor intracommunautaire transacties geïmplementeerde systeem. De lidstaten moeten voorzien in de elektronische middelen voor de doorzending van de informatie en belastingplichtigen moeten, zoals het geval is voor intracommunautaire transacties, de gegevens kunnen indienen overeenkomstig de bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/1870 vastgestelde Europese norm, ook al kan de betrokken lidstaat voorzien in aanvullende middelen voor de doorzending van de gegevens. De gegevens moeten door de belastingplichtige zelf of door een derde voor zijn rekening kunnen worden doorgezonden.

(17)

Verschillende lidstaten hebben overeenkomstig artikel 273 van Richtlijn 2006/112/EG uiteenlopende rapportagevereisten voor transacties op hun grondgebied ingevoerd. Die uiteenlopende rapportagevereisten schaden de werking van de interne markt . Om de kosten als gevolg van de versnippering van het regelgevend kader te vermijden, zouden de in de lidstaten geïmplementeerde systemen voor de rapportage van leveringen van goederen en diensten onder bezwarende titel tussen belastingplichtigen op hun grondgebied dezelfde kenmerken kunnen hebben als het voor intracommunautaire transacties geïmplementeerde systeem. De lidstaten moeten voorzien in de elektronische middelen voor de doorzending van de informatie en belastingplichtigen moeten, zoals het geval is voor intracommunautaire transacties, de gegevens kunnen indienen overeenkomstig de bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/1870 vastgestelde Europese norm, tenzij de betrokken lidstaat kan voorzien in andere, even doeltreffende middelen voor de doorzending van de gegevens. De gegevens moeten door de belastingplichtige zelf of door een derde voor zijn rekening kunnen worden doorgezonden.

(18)

De lidstaten mogen niet worden verplicht een digitale rapportagevereiste in te voeren voor leveringen van goederen en diensten onder bezwarende titel tussen belastingplichtigen op hun grondgebied. Als zij evenwel een dergelijke vereiste in de toekomst zouden invoeren, moeten zij deze afstemmen op de digitale rapportagevereisten voor intracommunautaire transacties. Lidstaten die reeds over een rapportagesysteem voor die transacties beschikken, moeten dat aanpassen om ervoor te zorgen dat de gegevens worden gerapporteerd overeenkomstig de digitale rapportagevereisten voor intracommunautaire transacties.

(18)

De lidstaten mogen niet worden verplicht een digitale rapportagevereiste in te voeren voor leveringen van goederen en diensten onder bezwarende titel tussen belastingplichtigen op hun grondgebied. Aan het einde van de overgangsperiode kunnen de lidstaten nog andere normen invoeren, waarbij zij echter wel elektronische facturen op basis van de Europese norm moeten accepteren.

(18 bis)

Het verzamelen van persoonsgegevens van individuen mag in geen geval inbreuk maken op hun recht op privacy.

(19)

Om de doeltreffendheid van de digitale rapportagevereisten te beoordelen, moet de Commissie een evaluatieverslag opstellen waarin het effect van de digitale rapportagevereisten op de verkleining van de btw-kloof en op de uitvoerings- en nalevingskosten voor belastingplichtigen en belastingdiensten wordt beoordeeld, teneinde na te gaan of het systeem zijn doel heeft bereikt dan wel verdere aanpassingen vereist.

(19)

Om de doeltreffendheid van de intracommunautaire digitale rapportagevereisten te beoordelen, moet de Commissie een evaluatieverslag opstellen waarin het effect van de intracommunautaire digitale rapportagevereisten op de verkleining van de btw-kloof en op de uitvoerings- en nalevingskosten voor belastingplichtigen en belastingdiensten wordt beoordeeld, teneinde na te gaan of het systeem zijn doel heeft bereikt dan wel verdere aanpassingen of uitbreiding van binnenlandse transacties vereist. Daarnaast moet de Commissie opdracht geven tot een onafhankelijk onderzoek in het kader waarvan een alomvattende analyse van ploffraude, een bijzondere categorie van btw-fraude, wordt opgesteld, en met name van de doeltreffendheid van de digitale rapportagevereiste bij de bestrijding van dergelijke fraude. De Commissie moet ook opdracht geven tot een onafhankelijk onderzoek om een grondige beoordeling uit te voeren van de voor- en nadelen van het verplicht stellen van het éénloketsysteem voor invoer (IOSS).

(20)

De lidstaten moeten andere maatregelen kunnen blijven toepassen om de correcte inning van de btw te waarborgen en ontduiking te voorkomen. Zij mogen echter niet de mogelijkheid hebben om aanvullende rapportageverplichtingen op te leggen voor de transacties die onder de digitale rapportagevereisten vallen.

(20)

De lidstaten moeten andere maatregelen kunnen blijven toepassen om de correcte inning van de btw te waarborgen en ontduiking te voorkomen.

(20 bis)

Om het juridische risico te verminderen waaraan bedrijven, met name kmo’s en micro-ondernemingen, worden blootgesteld als gevolg van de complexiteit van btw-tarieven binnen de Unie, moeten de databanken van de Commissie worden uitgebreid tot een actueel instrument dat gemakkelijk toegankelijk is voor bedrijven, met bijna-real time informatie over btw-tarieven in de Unie en antwoorden op belastingvragen.

(22)

De platformeconomie heeft geleid tot een ongerechtvaardigde verstoring van de concurrentie tussen prestaties die via onlineplatforms worden verricht en aan btw-heffing ontsnappen, en prestaties die in de traditionele economie worden verricht en aan de btw zijn onderworpen. De verstoring was zeer sterk in de twee grootste sectoren van de platformeconomie na de e-commerce, namelijk de kortetermijnverhuur van accommodatie en het personenvervoer.

(22)

Er bestaat een risico op verstoring van de concurrentie tussen prestaties die via onlineplatforms worden verricht en aan btw-heffing ontsnappen, en prestaties die in de traditionele economie worden verricht en aan de btw zijn onderworpen.

(23)

Daarom moeten regels worden vastgesteld om de concurrentieverstoringen in de kortetermijnverhuur van accommodatie en het personenvervoer aan te pakken door platforms bij de inning van de btw een andere rol (namelijk die van “gelijkgestelde dienstverlener”) te geven. Volgens dit concept moeten platforms worden verplicht btw in rekening te brengen wanneer btw verschuldigd is, maar de onderliggende dienstverlener deze niet in rekening brengt omdat hij bijvoorbeeld een natuurlijke persoon is of een belastingplichtige die gebruikmaakt van de bijzondere regeling voor kleine ondernemingen.

(23)

Daarom moeten er duidelijke, evenwichtige en evenredige regels worden vastgesteld om potentiële concurrentieverstoringen in de kortetermijnverhuur van accommodatie en het personenvervoer aan te pakken door de invoering van de fictie van de gelijkgestelde dienstverlener. Volgens dit concept zijn platforms verplicht de btw op de onderliggende prestatie in rekening te brengen en te verantwoorden wanneer de leverancier geen btw in rekening brengt, en kunnen zij aan rapportageverplichtingen worden onderworpen. Hoewel het beginsel van btw-neutraliteit essentieel is voor het btw-stelsel en zoveel mogelijk in acht moet worden genomen, vereisen de kenmerken van de sectoren kortetermijnverhuur van accommodatie en personenvervoer een specifieke aanpak via de fictie van de gelijkgestelde dienstverlener.

(23 bis)

Aangezien de invoering van de fictie van de gelijkgestelde dienstverlener extra kosten met zich meebrengt voor kleine platforms, moeten er stimulansen worden gegeven om hen aan te moedigen hieraan zo snel mogelijk te voldoen, teneinde een gelijk speelveld en gelijke voorwaarden voor een eerlijke concurrentie op die markten te waarborgen.

(23 ter)

De regeling gelijkgestelde dienstverleners mag niet van toepassing zijn op platforms die kleine en middelgrote ondernemingen zijn als gedefinieerd in Richtlijn 2013/34/EU, dat wil zeggen kleine aanbieders van accommodatie voor kortetermijnverhuur (STR) (verhuurders of van btw vrijgestelde bedrijven) die bijdragen aan duurzaam toerisme in de Unie en reizen naar minder bezochte plaatsen. Bovendien moet de regeling gelijkgestelde dienstverleners en gelijk speelveld waarborgen en mag deze geen concurrentievoordeel opleveren voor grote platforms, die meerkosten beter kunnen dragen.

(24)

In het geval van faciliteringsdiensten die door platforms aan niet-belastingplichtigen worden verleend, wordt de regel inzake de plaats van dienst door de lidstaten verschillend geïnterpreteerd. Daarom moet deze regel worden verduidelijkt.

(24)

In het geval van faciliteringsdiensten die door platforms aan niet-belastingplichtigen worden verleend, wordt de regel inzake de plaats van dienst door de lidstaten verschillend geïnterpreteerd. Deze regel moet worden verduidelijkt , zodat het gebruik van een faciliteringsplatform op geen enkele manier een concurrentievoordeel voor een aanbieder creëert. Ter wille van de duidelijkheid en de rechtszekerheid is het ook noodzakelijk om een uniforme definitie van het begrip “platformtussenpersoon” vast te stellen.

(31 bis)

De uitvoering van verschillende éénloketsysteemregelingen van de Unie (Unie-OSS) in de lidstaten vereist dat ondernemingen voldoende technische specificaties krijgen om ervoor te zorgen dat de éénloketsysteem (OSS)-verklaringen niet van land tot land verschillen en tevens dat ondernemingen de optie wordt geboden om een bestand te downloaden om een éénloketsysteem (OSS)-aangifte in te dienen.

(31 ter)

Om de dagelijkse bedrijfsvoering te vereenvoudigen, zou de Commissie kunnen overwegen de huidige drie registraties (het éénloketsysteem voor invoer (IOSS), het éénloketsysteem van de Unie (Unie-OSS) en het éénloketsysteem voor buiten de Unie (niet-Unie-OSS)) te consolideren, zodat alle leveringen (namelijk geïmporteerde goederen, diensten en binnenlandse verkopen) via één portaal kunnen worden aangegeven.

(32)

Bij Richtlijn (EU) 2017/2455 is onder meer het toepassingsgebied van het mini-éénloketsysteem uitgebreid tot een breder éénloketsysteem (OSS) dat alle grensoverschrijdende diensten aan niet-belastingplichtigen in de Unie en alle intracommunautaire afstandsverkopen van goederen omvat. Bij wijze van uitzondering kunnen elektronische interfaces, zoals marktplaatsen en platforms, die voor bepaalde leveringen van goederen binnen de Unie als gelijkgestelde leverancier worden aangemerkt, ook bepaalde binnenlandse leveringen van goederen aangeven in het kader van het Unie-OSS. Om de doelstelling van één btw-registratie in de Unie te ondersteunen, moet het toepassingsgebied van het Unie-OSS verder worden uitgebreid tot andere leveringen van goederen, waaronder binnenlandse b2c-leveringen van goederen in de Unie door belastingplichtigen die niet voor btw-doeleinden in de lidstaat van verbruik zijn geïdentificeerd, zodat bedrijven zich niet voor btw-doeleinden hoeven te registreren in elke lidstaat waar zij dergelijke goederen aan consumenten leveren. Daarnaast moet het toepassingsgebied van het Unie-OSS ook worden uitgebreid tot binnenlandse leveringen van onder de winstmargeregeling vallende goederen aan alle soorten personen, wanneer die goederen worden geleverd door een belastingplichtige (belastingplichtige wederverkoper) die niet in de lidstaat is geïdentificeerd waar hij dergelijke goederen levert. Door deze wijziging kunnen belastingplichtige wederverkopers gebruikmaken van de OSS-vereenvoudigingen en kan de over die leveringen verschuldigde btw in één lidstaat van identificatie worden aangegeven en betaald via het uitgebreide Unie-OSS.

(32)

Bij Richtlijn (EU) 2017/2455 is onder meer het toepassingsgebied van het mini-éénloketsysteem uitgebreid tot een breder éénloketsysteem (OSS) dat alle grensoverschrijdende diensten aan niet-belastingplichtigen in de Unie en alle intracommunautaire afstandsverkopen van goederen omvat. Bij wijze van uitzondering kunnen elektronische interfaces, zoals marktplaatsen en platforms, die voor bepaalde leveringen van goederen binnen de Unie als gelijkgestelde leverancier worden aangemerkt, ook bepaalde binnenlandse leveringen van goederen aangeven in het kader van het Unie-OSS. Om de doelstelling van één btw-registratie in de Unie te ondersteunen, moet het toepassingsgebied van het Unie-OSS verder worden uitgebreid tot andere leveringen van goederen, waaronder binnenlandse b2c-leveringen van goederen in de Unie door belastingplichtigen die niet voor btw-doeleinden in de lidstaat van verbruik zijn geïdentificeerd, zodat bedrijven zich niet voor btw-doeleinden hoeven te registreren in elke lidstaat waar zij dergelijke goederen aan consumenten leveren. Daarnaast moet het toepassingsgebied van het Unie-OSS ook worden uitgebreid tot binnenlandse leveringen van onder de winstmargeregeling vallende goederen aan alle soorten personen, wanneer die goederen worden geleverd door een belastingplichtige (belastingplichtige wederverkoper) die niet in de lidstaat is geïdentificeerd waar hij dergelijke goederen levert. Door deze wijziging kunnen belastingplichtige wederverkopers gebruikmaken van de OSS-vereenvoudigingen en kan de over die leveringen verschuldigde btw in één lidstaat van identificatie worden aangegeven en betaald via het uitgebreide Unie-OSS. Elke uitbreiding van het Unie-OSS tot leveringen van goederen en diensten door een belastingplichtige aan een andere belastingplichtige moet echter worden vermeden. De vrijheid voor belastingplichtigen met vaste inrichtingen in verschillende lidstaten om de lidstaat van identificatie voor OSS-doeleinden te kiezen, draagt bij aan een groeivriendelijke interne markt.

(33)

In de regel wordt de btw in rekening gebracht en voldaan door de leverancier van de goederen of de dienstverlener. In bepaalde omstandigheden kunnen de lidstaten echter bepalen dat in het kader van de verleggingsregeling de afnemer en niet de leverancier of dienstverlener de verschuldigde btw moet voldoen. Om de doelstelling van één btw-registratie in de Unie verder te ondersteunen, moeten regels worden vastgesteld voor de verplichte toepassing van de verleggingsregeling door de lidstaten in situaties waarin een leverancier of dienstverlener niet voor btw-doeleinden is gevestigd in de lidstaat waar de btw verschuldigd is. Een leverancier die goederen levert of een dienstverlener die diensten verleent aan een persoon die voor btw-doeleinden is geïdentificeerd in de lidstaat waar de goederenlevering of dienst belastbaar is, moet het recht hebben de verleggingsregeling toe te passen. Voor controledoeleinden moeten dergelijke goederenleveringen en diensten in de lijst worden opgegeven.

(33)

In de regel wordt de btw in rekening gebracht en voldaan door de leverancier van de goederen of de dienstverlener. In bepaalde omstandigheden kunnen de lidstaten echter bepalen dat in het kader van de verleggingsregeling de afnemer en niet de leverancier of dienstverlener de verschuldigde btw moet voldoen. Om de doelstelling van één btw-registratie in de Unie verder te ondersteunen, moeten regels worden vastgesteld voor de verplichte toepassing van de verleggingsregeling door de lidstaten in situaties waarin een leverancier of dienstverlener niet voor btw-doeleinden is gevestigd in de lidstaat waar de btw verschuldigd is. Voor controledoeleinden moeten dergelijke goederenleveringen en diensten in de lijst worden opgegeven.

(35 bis)

IOSS’en moeten transparant en veilig werken. Een uniforme aanpak tussen het IOSS enerzijds en de douanewetgeving en -praktijk anderzijds zou bijdragen aan het verhelpen van inconsistenties, fouten en dubbele belasting.

(36)

Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van Richtlijn 2006/112/EG te waarborgen, moeten aan de Commissie bevoegdheden worden toegekend om sterkere garanties te bieden voor het correcte gebruik en voor het controleproces van IOSS-btw-identificatienummers in het kader van de vrijstelling waarin die richtlijn voorziet. Dit moet de Commissie in staat stellen een uitvoeringshandeling vast te stellen om bijzondere maatregelen in te voeren om bepaalde vormen van belastingontduiking of -ontwijking te voorkomen. Onder dergelijke bijzondere maatregelen valt onder andere de koppeling van het unieke verzendingsnummer aan het IOSS-btw-identificatienummer. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend overeenkomstig de in artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (71) bedoelde onderzoeksprocedure en het comité te dien einde is het bij artikel 58 van Verordening (EU) nr. 904/2010 van het Europees Parlement en de Raad (72) ingestelde comité.

(36)

Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van Richtlijn 2006/112/EG te waarborgen, moeten aan de Commissie bevoegdheden worden toegekend om sterkere garanties te bieden voor het correcte gebruik en voor het controleproces van IOSS-btw-identificatienummers in het kader van de vrijstelling waarin die richtlijn voorziet. Dit moet de Commissie in staat stellen een uitvoeringshandeling vast te stellen om bijzondere maatregelen in te voeren om bepaalde vormen van belastingontduiking of -ontwijking te voorkomen. Onder dergelijke bijzondere maatregelen valt onder andere de koppeling van het unieke verzendingsnummer aan het IOSS-btw-identificatienummer. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend overeenkomstig de in artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (71) bedoelde onderzoeksprocedure en het comité te dien einde is het bij artikel 58 van Verordening (EU) nr. 904/2010 van het Europees Parlement en de Raad (72) ingestelde comité. Wat de bevoegdheden van de Commissie betreft, moet rekening worden gehouden met het recht van de belastingbetaler op vertrouwelijkheid. Elk ontwerp van uitvoeringshandeling moet ter informatie aan het Europees Parlement worden toegezonden, zodat het zijn rechten kan uitoefenen.

(38)

Richtlijn 2006/112/EG voorziet in een vereenvoudigde btw-behandeling van goederen die in het kader van de regeling inzake voorraad op afroep worden overgebracht, indien aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Aangezien de OSS-vereenvoudigingsregeling voor overbrengingen van eigen goederen alomvattend is en ook grensoverschrijdende goederenbewegingen omvat die momenteel onder de regeling inzake voorraad op afroep vallen uit hoofde van artikel 17 bis van die richtlijn, is het noodzakelijk laatstgenoemde regeling geleidelijk af te schaffen door een einddatum ervoor vast te stellen, voordat de bepalingen inzake voorraad op afroep in Richtlijn 2006/112/EG volledig worden geschrapt. Als einddatum wordt daarom 31 december 2024 vastgesteld, waarna het niet langer mogelijk zal zijn een nieuwe regeling inzake voorraad op afroep op te zetten. Voor regelingen inzake voorraad op afroep die op of vóór 31 december 2024 van start gaan, moeten de desbetreffende voorwaarden, waaronder de termijn van twaalf maanden voor de overdracht van de eigendom van die goederen aan de beoogde koper, blijven gelden. Samen met de vaststelling van deze nieuwe einddatum moet in de bepalingen betreffende de regeling inzake voorraad op afroep een nieuw lid worden ingevoegd dat de toepassing van die regeling op 31 december 2025 beëindigt, aangezien zij na die datum overbodig zal zijn.

(38)

Richtlijn 2006/112/EG voorziet in een vereenvoudigde btw-behandeling van goederen die in het kader van de regeling inzake voorraad op afroep worden overgebracht, indien aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Aangezien de OSS-vereenvoudigingsregeling voor overbrengingen van eigen goederen alomvattend is en ook grensoverschrijdende goederenbewegingen omvat die momenteel onder de regeling inzake voorraad op afroep vallen uit hoofde van artikel 17 bis van die richtlijn, is het noodzakelijk laatstgenoemde regeling geleidelijk af te schaffen door een einddatum ervoor vast te stellen, voordat de bepalingen inzake voorraad op afroep in Richtlijn 2006/112/EG volledig worden geschrapt. Als einddatum wordt daarom 31 december 2025 vastgesteld, waarna het niet langer mogelijk zal zijn een nieuwe regeling inzake voorraad op afroep op te zetten. Voor regelingen inzake voorraad op afroep die op of vóór 31 december 2025 van start gaan, moeten de desbetreffende voorwaarden, waaronder de termijn van twaalf maanden voor de overdracht van de eigendom van die goederen aan de beoogde koper, blijven gelden. Samen met de vaststelling van deze nieuwe einddatum moet in de bepalingen betreffende de regeling inzake voorraad op afroep een nieuw lid worden ingevoegd dat de toepassing van die regeling op 31 december 2026 beëindigt, aangezien zij na die datum overbodig zal zijn.

(39)

Onder de winstmargeregeling kunnen belastingplichtige wederverkopers btw betalen over het verschil tussen de aankoop- en verkoopprijs van onder de regeling vallende goederen, namelijk gebruikte goederen, kunstvoorwerpen, voorwerpen voor verzamelingen en antiquiteiten. Om ervoor te zorgen dat die specifieke leveringen worden belast in de lidstaat waar de afnemer is gevestigd dan wel zijn woonplaats of gebruikelijke verblijfplaats heeft, moet Richtlijn 2006/112/EG worden gewijzigd om een nieuwe regel inzake de plaats van levering in te voeren. Voorts moet Richtlijn 2006/112/EG worden gewijzigd om leveringen van onder de winstmargeregeling vallende goederen specifiek uit te sluiten van de verplichte toepassing van de verleggingsregeling. Om de doelstelling van één btw-registratie in de Unie te ondersteunen en de nalevingslasten tot een minimum te beperken, kunnen belastingplichtige wederverkopers die de winstmargeregeling toepassen, ervoor kiezen zich te registreren om gebruik te maken van het Unie-OSS voor het aangeven en betalen van de btw die verschuldigd is voor bepaalde leveringen van onder de winstmargeregeling vallende goederen via die regeling, zonder dat zij zich in meerdere lidstaten hoeven te registreren.

(39)

Onder de winstmargeregeling kunnen belastingplichtige wederverkopers btw betalen over het verschil tussen de aankoop- en verkoopprijs van onder de regeling vallende goederen, namelijk gebruikte goederen, met inbegrip van kapitaalgoederen zoals gebouwen, machines, gereedschap en uitrusting, kunstvoorwerpen, voorwerpen voor verzamelingen en antiquiteiten. Om ervoor te zorgen dat die specifieke leveringen worden belast in de lidstaat waar de afnemer is gevestigd dan wel zijn woonplaats of gebruikelijke verblijfplaats heeft, moet Richtlijn 2006/112/EG worden gewijzigd om een nieuwe regel inzake de plaats van levering in te voeren. Voorts moet Richtlijn 2006/112/EG worden gewijzigd om leveringen van onder de winstmargeregeling vallende goederen specifiek uit te sluiten van de verplichte toepassing van de verleggingsregeling. Om de doelstelling van één btw-registratie in de Unie te ondersteunen en de nalevingslasten tot een minimum te beperken, kunnen belastingplichtige wederverkopers die de winstmargeregeling toepassen, ervoor kiezen zich te registreren om gebruik te maken van het Unie-OSS voor het aangeven en betalen van de btw die verschuldigd is voor bepaalde leveringen van onder de winstmargeregeling vallende goederen via die regeling, zonder dat zij zich in meerdere lidstaten hoeven te registreren.

(39 bis)

Gezien het belang van duurzame praktijken is het belangrijk ervoor te zorgen dat de methode voor de berekening van de btw op de winstmarge voor de verkoop van gebruikte en verzamelgoederen eenvoudig en duidelijk is. De Unie moet overwegen of er andere berekeningsmethoden (bijvoorbeeld een gemiddeld marginaal btw-tarief verstrekt door de verkoper en per categorie objecten) nodig zijn om de toepassing en werking van de btw-margeregeling voor gebruikte goederen te verbeteren.

(39 ter)

Sommige lidstaten stellen schenkingen in natura niet vrij van btw, hoewel een dergelijke vrijstelling mogelijk is op grond van de bestaande btw-richtlijn, wat ertoe leidt dat bedrijven consumptiegoederen vernietigen, met name retourzendingen, in plaats van ze aan liefdadigheidsdoelen te doneren. De Commissie moet richtsnoeren verstrekken aan de lidstaten, waarin wordt verduidelijkt dat btw-vrijstellingen voor donaties in natura verenigbaar zijn met de bestaande btw-wetgeving van de Unie.

(41 bis)

De gelijktijdige invoering van de digitale rapportagevereisten op de markten van alle lidstaten in 2028 is een enorme uitdaging. Een geleidelijke invoering van de digitale rapportagevereisten zou waarborgen dat er voldoende gekwalificeerd personeel inzetbaar is voor de aanpassing van alle zakelijke software. Vóór de uitvoering van deze richtlijn moet de Commissie aan bedrijven praktische oplossingen voorstellen om de uitvoeringskosten te beperken.

(41 ter)

Het pakket “Btw in het digitale tijdperk” moet vanaf 1 januari 2025 geleidelijk worden ingevoerd.

(41 quater)

Overeenkomstig artikel 42, lid 1, van Verordening (EU) 2018/1725 (1a) is de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming geraadpleegd, en op 3 maart 2023 heeft hij een advies uitgebracht (1b).

(41 quinquies)

De uitbreiding, als gevolg van digitale rapportagevereisten, van clouddiensten kan leiden tot een toename van de uitstoot van broeikasgassen. De Commissie moet maatregelen nemen en prikkels geven om de “vergroening” van de digitale sector te waarborgen, bijvoorbeeld door datacentra te centraliseren om hun werking te optimaliseren, door bedrijven te helpen hernieuwbare energie in plaats van fossiele brandstoffen te gebruiken voor de energievoorziening van hun datacentra en door artificiële intelligentie te gebruiken om hun vervuiling te verminderen.

(41 sexies)

Deze richtlijn omvat verschillende wijzigingen in de manier waarop de btw-inkomsten moeten worden aangegeven. Dit kan aanzienlijke gevolgen hebben voor de aard van het werk van werknemers die bij de belastingdiensten werkzaam zijn. De belastingdiensten moeten er daarom voor zorgen dat hun werknemers vóór de inwerkingtreding van deze richtlijn de nodige opleiding hebben kunnen volgen.

9)

Artikel 232 wordt geschrapt.

9)

Artikel 232 wordt vervangen door:

f)

een belastingplichtige die onder de bijzondere regeling voor kleine ondernemingen valt.

4)

Artikel 35 wordt geschrapt.

4)

Artikel 35 wordt vervangen door:

6)

Het volgende artikel 46 bis wordt ingevoegd:

a)

de ononderbroken verhuur van accommodatie gedurende maximaal 31 dagen, al dan niet met andere daarmee samenhangende diensten;

b)

de verstrekking van drie of meer belangrijke samenhangende diensten tijdens de verhuur van de accommodatie.

1)

“overbrenging van eigen goederen”: de overbrenging van goederen naar een andere lidstaat overeenkomstig artikel 17, lid 1, met inbegrip van overbrengingen overeenkomstig artikel 14 bis, lid 3 , en met uitzondering van overbrengingen van investeringsgoederen zoals omschreven door de lidstaat waarnaar de goederen worden verzonden of vervoerd overeenkomstig artikel 189, punt a), of goederen waarvoor in die lidstaat geen volledig recht op aftrek bestaat ;

1)

“overbrenging van eigen goederen”: de overbrenging van goederen naar een andere lidstaat overeenkomstig artikel 17, lid 1, met inbegrip van overbrengingen overeenkomstig artikel 14 bis, lid 3;

b)

er kan anderszins worden aangenomen dat de belastbare activiteiten van de onder deze bijzondere regeling vallende belastingplichtige beëindigd zijn;

2)

In artikel 138 wordt lid 1 bis vervangen door:

5)

Artikel 223 wordt geschrapt;

16)

in geval van een corrigerende factuur, het in punt 2) bedoelde volgnummer waardoor de gecorrigeerde factuur wordt geïdentificeerd;

16)

in geval van een corrigerende factuur, het in punt 2) bedoelde volgnummer waardoor de gecorrigeerde factuur wordt geïdentificeerd , of het serienummer van de gecorrigeerde factuur, of het nummer of een ander soortgelijk identificatiemiddel van de overeenkomst waaruit de correctie voortvloeit, als bedoeld in lid 2) ;

17)

het IBAN-nummer van de bankrekening van de leverancier of dienstverlener waarop de betaling van de factuur zal worden gecrediteerd. Indien het IBAN-nummer niet beschikbaar is, een andere identificatiecode waardoor de bankrekening waarop de factuur zal worden gecrediteerd, ondubbelzinnig wordt geïdentificeerd;

18)

De datum waarop de betaling van de goederenlevering of de dienst verschuldigd is of, indien gedeeltelijke betalingen zijn overeengekomen, de datum en het bedrag van elke betaling.

18 bis)

de kernelementen van een elektronische factuur als bedoeld in artikel 6 van Richtlijn 2014/55/EU, met uitzondering van de punten a), b), i) en k), die niet noodzakelijk zijn voor de btw-logica;

a)

de doeltreffendheid van het éénloketsysteem voor de btw geanalyseerd en een overzicht gegeven van de resterende tekortkomingen;

b)

nagegaan of het éénloketsysteem voor btw verder moet worden uitgebreid naar de resterende gebieden van nog niet onder deze regeling vallende transacties tussen ondernemingen en consumenten;

c)

nagegaan of het toepassingsgebied van het éénloketsysteem kan worden uitgebreid tot transacties tussen ondernemingen;

d)

gekeken naar mogelijkheden om de procedures voor kleine en middelgrote ondernemingen verder te vereenvoudigen en zo de integratie van de eengemaakte markt te bevorderen.