(1)

Richtlijn (EU) 2019/771 van het Europees Parlement en de Raad (12) heeft tot doel de werking van de interne markt te verbeteren en tegelijkertijd een hoog niveau van consumentenbescherming te bieden. In het kader van de groene transitie streeft deze richtlijn naar een betere werking van de interne markt en de bevordering van een duurzamere consumptie; deze richtlijn vormt dus een aanvulling op de doelstelling van Richtlijn (EU) 2019/771.

(1)

Richtlijn (EU) 2019/771 van het Europees Parlement en de Raad (12) heeft tot doel de werking van de interne markt te verbeteren en tegelijkertijd een hoog niveau van consumentenbescherming te bieden en een hogere mate van circulariteit in de economie te bereiken . In het kader van de groene transitie streeft deze richtlijn naar een betere werking van de interne markt en de bevordering van een duurzamere consumptie; deze richtlijn vormt dus een aanvulling op de doelstelling van Richtlijn (EU) 2019/771.

(3)

Om het voortijdig weggooien van levensvatbare goederen die door consumenten zijn gekocht tegen te gaan en om consumenten aan te moedigen hun goederen langer te gebruiken, is het noodzakelijk regels vast te stellen voor de reparatie van dergelijke goederen . Reparatie zou moeten leiden tot een duurzamere consumptie, aangezien reparatie waarschijnlijk leidt tot minder afval veroorzaakt door weggegooide goederen, minder vraag naar grondstoffen, waaronder energie, veroorzaakt door het fabricageproces en de verkoop van nieuwe goederen die defecte goederen vervangen, en minder uitstoot van broeikasgassen. Deze richtlijn bevordert duurzame consumptie met het oog op het behalen van voordelen voor het milieu en levert tegelijkertijd voordelen op voor de consument, door kosten in verband met nieuwe aankopen op korte termijn te vermijden.

(3)

Om het voortijdig weggooien van levensvatbare goederen die door consumenten zijn gekocht tegen te gaan en om consumenten aan te moedigen hun goederen langer te gebruiken, is het noodzakelijk het recht van de consument op reparatie steviger te verankeren, zodat consumenten voor kwaliteitsvolle en betaalbare reparatie terechtkunnen bij de aanbieder van hun keuze . Reparatie zou moeten leiden tot een duurzame consumptie, met inachtneming van de grenzen van de planeet, aangezien reparatie waarschijnlijk leidt tot minder afval veroorzaakt door weggegooide goederen, minder vraag naar grondstoffen, waaronder energie, veroorzaakt door het fabricageproces en de verkoop van nieuwe goederen die defecte goederen vervangen, en minder uitstoot van broeikasgassen. Deze richtlijn bevordert duurzame consumptie met het oog op het behalen van voordelen voor het milieu , door een levenscyclus van producten te bevorderen waaronder hergebruik, reparatie en opgeknapte goederen vallen, en levert tegelijkertijd voordelen op voor de consument, door kosten in verband met nieuwe aankopen op korte termijn te vermijden.

(4 bis)

Consumentengedrag bestaat uit veel verschillende aspecten. Bij de keuze tussen reparatie en aankoop van een nieuw product spelen beslissingscriteria als economisch gemak, duurzaamheid, beschikbaarheid en nabijheid van een reparatiedienst en de benodigde tijd voor een reparatie een belangrijke rol. Ook kunnen er verschillende belemmeringen zijn die consumenten beletten om te kiezen voor reparatie, zoals het ontbreken van informatie over de repareerbaarheid van een product op het moment van aankoop van het product, ontoereikende verkrijgbaarheid van reserveonderdelen, het ontbreken van informatie over reparatiediensten en de kosten van een reparatie. Naast de bepalingen van deze richtlijn is er behoefte aan bewustmakingsmaatregelen ter bevordering van een reparatiementaliteit, het vergroten van de kennis bij consumenten over het juiste onderhoud van en een juiste omgang met producten, alsook kennis over de geldende consumentenrechten, ook wat betreft wettelijke garantie, evenals financiële stimulansen voor consumenten, producenten en reparateurs; al deze zaken moeten in gelijke mate worden bevorderd en aangemoedigd.

(6)

De repareerbaarheidsvereisten moeten alle vereisten uit hoofde van de rechtshandelingen van de Unie omvatten die ervoor zorgen dat goederen kunnen worden gerepareerd, met inbegrip van maar niet beperkt tot de vereisten uit hoofde van het kader voor ecologisch ontwerp waarnaar wordt verwezen in Verordening [inzake het ecologisch ontwerp voor duurzame producten], teneinde ook een breed scala van producten te dekken, alsook toekomstige ontwikkelingen op elk ander gebied van het recht van de Unie .

(6)

De repareerbaarheidsvereisten moeten alle vereisten uit hoofde van de rechtshandelingen van de Unie omvatten die ervoor zorgen dat goederen kunnen worden gerepareerd, met inbegrip van maar niet beperkt tot de vereisten uit hoofde van het kader voor ecologisch ontwerp waarnaar wordt verwezen in Verordening [inzake het ecologisch ontwerp voor duurzame producten], teneinde ook een breed scala van producten te dekken, alsook toekomstige ontwikkelingen.

(7)

Om consumenten te helpen bij het identificeren en kiezen van geschikte reparatiediensten, moet hen essentiële informatie over reparatiediensten worden verstrekt. Op het Europees reparatie-informatieformulier moeten de belangrijkste parameters worden vastgelegd die van invloed zijn op de beslissingen die consumenten nemen wanneer zij overwegen defecte goederen te laten repareren. In deze richtlijn moet een standaardformulier worden vastgesteld. Een standaardformulier voor het presenteren van reparatiediensten moet consumenten in staat stellen reparatiediensten te beoordelen en gemakkelijk onderling te vergelijken. Een dergelijk standaardformulier moet ook het proces van het verstrekken van informatie over reparatiediensten vergemakkelijken, met name voor micro-, kleine en middelgrote ondernemingen die reparatiediensten aanbieden. Om extra lasten als gevolg van overlappende precontractuele informatievereisten te voorkomen, moet een reparateur worden geacht te hebben voldaan aan de overeenkomstige informatievereisten van de relevante Unierechtshandelingen, indien van toepassing, als het Europees reparatie-informatieformulier correct is ingevuld en aan de klant is verstrekt. De informatie in het Europees reparatie-informatieformulier moet op duidelijke en begrijpelijke wijze en in overeenstemming met de toegankelijkheidsvoorschriften van Richtlijn (EU) 2019/882 (14) aan consumenten worden verstrekt.

(7)

Om consumenten te helpen bij het identificeren en kiezen van geschikte reparatiediensten, moet hen essentiële informatie over reparatiediensten worden verstrekt. Op het Europees reparatie-informatieformulier moeten de belangrijkste parameters worden vastgelegd die van invloed zijn op de beslissingen die consumenten nemen wanneer zij overwegen defecte goederen te laten repareren. In deze richtlijn moet een standaardformulier worden vastgesteld. Een standaardformulier voor het presenteren van reparatiediensten moet consumenten in staat stellen reparatiediensten te beoordelen en gemakkelijk onderling te vergelijken. Een dergelijk standaardformulier moet ook het proces van het verstrekken van informatie over reparatiediensten vergemakkelijken, met name voor micro-, kleine en middelgrote ondernemingen die reparatiediensten aanbieden. De informatie in het Europees reparatie-informatieformulier moet op duidelijke en begrijpelijke wijze en in overeenstemming met de toegankelijkheidsvoorschriften van Richtlijn (EU) 2019/882 (14) aan consumenten worden verstrekt.

(8)

De vrije keuze van de consument om te bepalen door wie hij zijn goederen wil laten repareren, moet worden vergemakkelijkt door hem de mogelijkheid te bieden het Europees reparatie-informatieformulier niet alleen bij de producent op te vragen , maar ook bij de verkoper van de betrokken goederen of, indien van toepassing, bij onafhankelijke reparateurs. Reparateurs dienen het Europees reparatie-informatieformulier alleen te verstrekken als de consument daarom verzoekt en de reparateur van plan is de reparatiedienst te verlenen of verplicht is tot reparatie . Een consument kan er ook voor kiezen om het Europees reparatie-informatieformulier niet op te vragen en om een overeenkomst voor het verlenen van reparatiediensten met een reparateur te sluiten op basis van precontractuele informatie die op een andere wijze wordt verstrekt in overeenstemming met Richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad (15).

(8)

De vrije keuze van de consument om te bepalen door wie hij zijn goederen wil laten repareren, moet worden vergemakkelijkt door middel van vrijwillige verstrekking van het Europees reparatie-informatieformulier niet alleen door de producent, maar ook bij de verkoper van de betrokken goederen of, indien van toepassing, bij onafhankelijke reparateurs. Reparateurs hoeven het Europees reparatie-informatieformulier alleen vrijwillig te verstrekken . Een consument kan er ook voor kiezen om een overeenkomst voor het verlenen van reparatiediensten met een reparateur te sluiten op basis van precontractuele informatie die op een andere wijze wordt verstrekt in overeenstemming met Richtlijn 2011/83/EU van het Europees Parlement en de Raad (15).

(9)

Er zijn situaties waarin een reparateur de kosten maakt die nodig zijn voor het verstrekken van de informatie over de reparatie en de prijs zoals opgenomen in het Europees reparatie-informatieformulier. Het kan bijvoorbeeld nodig zijn dat de reparateur de goederen onderzoekt om het defect of het soort reparatie dat nodig is vast te stellen, inclusief de benodigde reserveonderdelen, en om een schatting te maken van de prijs voor reparatie. In deze gevallen mag een reparateur een consument alleen verzoeken om de kosten te betalen die nodig zijn voor het verstrekken van de informatie zoals opgenomen in het Europees reparatie-informatieformulier. In overeenstemming met de precontractuele informatie en andere vereisten als bedoeld in Richtlijn 2011/83/EU, moet de reparateur de consument informeren over dergelijke kosten voordat de consument om verstrekking van het Europees reparatie-informatieformulier verzoekt. Consumenten kunnen afzien van het opvragen van het Europees reparatie-informatieformulier wanneer zij van mening zijn dat de kosten voor het verkrijgen van dat formulier te hoog zijn.

(9)

Er zijn situaties waarin een reparateur de kosten maakt die nodig zijn voor het verstrekken van de informatie over de reparatie en de prijs zoals opgenomen in het Europees reparatie-informatieformulier. Het in rekening brengen van die kosten moet beperkt blijven tot gevallen waarin het nodig kan zijn dat de reparateur de goederen onderzoekt om het defect of het soort reparatie dat nodig is vast te stellen, inclusief de benodigde reserveonderdelen, en om een schatting te maken van de prijs voor reparatie. In deze gevallen mag een reparateur een consument alleen verzoeken om de kosten te betalen die nodig zijn voor het verstrekken van deze informatie zoals opgenomen in het Europees reparatie-informatieformulier. Deze kosten mogen op geen enkele wijze een belemmering vormen voor de rest van het reparatieproces en mogen evenmin een ontmoedigend effect hebben op de reparatie in het algemeen. In overeenstemming met de precontractuele informatie en andere vereisten als bedoeld in Richtlijn 2011/83/EU, moet de reparateur de consument informeren over dergelijke kosten voordat de consument om verstrekking van het Europees reparatie-informatieformulier verzoekt. Consumenten kunnen afzien van het ontvangen van het Europees reparatie-informatieformulier wanneer zij van mening zijn dat de kosten voor het verkrijgen van dat formulier te hoog zijn.

(11)

Richtlijn (EU) 2019/771 legt verkopers de verplichting op om goederen te repareren in het geval van een conformiteitsgebrek dat bestond op het moment dat de goederen werden geleverd en dat binnen de aansprakelijkheidstermijn aan het licht komt. Krachtens die richtlijn hebben consumenten geen recht op reparatie van gebreken die buiten die verplichting vallen. Als gevolg hiervan wordt een groot aantal defecte, maar verder levensvatbare goederen voortijdig weggegooid. Om consumenten aan te moedigen hun goederen in dergelijke situaties te laten repareren, moet deze richtlijn producenten verplichten goederen te repareren waarop de repareerbaarheidsvereisten van de rechtshandelingen van de Unie van toepassing zijn . Die reparatieverplichting moet op verzoek van de consument worden opgelegd aan de producenten van dergelijke goederen, aangezien zij de adressaten zijn van die repareerbaarheidsvereisten. Die verplichting moet gelden voor zowel binnen als buiten de Unie gevestigde producenten met betrekking tot goederen die in de Unie in de handel worden gebracht.

(11)

Richtlijn (EU) 2019/771 legt verkopers de verplichting op om goederen te repareren in het geval van een conformiteitsgebrek dat bestond op het moment dat de goederen werden geleverd en dat binnen de aansprakelijkheidstermijn aan het licht komt. Krachtens die richtlijn hebben consumenten geen recht op reparatie van gebreken die buiten die verplichting vallen. Als gevolg hiervan wordt een groot aantal defecte, maar verder levensvatbare goederen voortijdig weggegooid. Om consumenten aan te moedigen hun goederen in dergelijke situaties te laten repareren, moet deze richtlijn producenten verplichten goederen te repareren die in bijlage II bij deze richtlijn zijn opgenomen. Die reparatieverplichting moet op verzoek van de consument worden opgelegd aan de producenten van dergelijke goederen, aangezien zij de adressaten zijn van die repareerbaarheidsvereisten. Die verplichting moet gelden voor zowel binnen als buiten de Unie gevestigde producenten met betrekking tot goederen die in de Unie in de handel worden gebracht. De reparatieverplichting moet echter evenredig zijn en rekening houden met de beschikbaarheid van reserveonderdelen gedurende de levensduur van het product. Reserveonderdelen moeten ten minste gedurende de in de handelingen van de Unie vastgestelde termijn beschikbaar worden gemaakt. Bovendien mag deze richtlijn geen afbreuk doen aan de economische keuzevrijheid van producenten om de productie van een product stop te zetten.

(12)

Aangezien de op grond van deze richtlijn aan producenten opgelegde reparatieverplichting betrekking heeft op gebreken die niet te wijten zijn aan de niet-conformiteit van de goederen met een verkoopovereenkomst, kunnen producenten reparaties tegen betaling van een prijs, tegen een andere tegenprestatie of kosteloos uitvoeren. Het aan klanten in rekening brengen van een prijs moet producenten stimuleren om duurzame bedrijfsmodellen te ontwikkelen, waaronder het aanbieden van reparatiediensten. Bij een dergelijke prijs kan er bijvoorbeeld rekening worden gehouden met arbeidskosten, kosten voor reserveonderdelen, kosten voor het exploiteren van de reparatiefaciliteit en een gebruikelijke marge. De prijs en de voorwaarden van de reparatie moeten worden overeengekomen in een overeenkomst tussen de consument en de producent, en de consument moet de vrijheid hebben om te beslissen of die kosten en voorwaarden acceptabel zijn. De noodzaak van een dergelijke overeenkomst en de concurrentiedruk van andere reparateurs moeten producenten die een reparatieverplichting hebben ertoe aanzetten om de prijs voor de consument acceptabel te houden. De reparatieverplichting kan ook kosteloos worden uitgevoerd wanneer het defect wordt gedekt door een commerciële garantie, bijvoorbeeld met betrekking tot gegarandeerde duurzaamheid van goederen.

(12)

Aangezien de op grond van deze richtlijn aan producenten opgelegde reparatieverplichting betrekking heeft op gebreken die niet te wijten zijn aan de niet-conformiteit van de goederen met een verkoopovereenkomst, kunnen producenten reparaties tegen betaling van een prijs, tegen een andere tegenprestatie of kosteloos uitvoeren. Het aan klanten in rekening brengen van een prijs moet producenten stimuleren om duurzame bedrijfsmodellen te ontwikkelen, waaronder het aanbieden van reparatiediensten. Bij een dergelijke prijs kan er bijvoorbeeld rekening worden gehouden met arbeidskosten, kosten voor reserveonderdelen, kosten voor het exploiteren van de reparatiefaciliteit en een gebruikelijke marge. In gevallen waarin het niet mogelijk is vóór de reparatie een schatting te maken van deze kosten, moet de consument worden ingelicht over de verwachte maximale prijs. De prijs en de voorwaarden van de reparatie moeten worden overeengekomen in een overeenkomst tussen de consument en de producent, en de consument moet de vrijheid hebben om te beslissen of die kosten en voorwaarden acceptabel zijn. De noodzaak van een dergelijke overeenkomst en de concurrentiedruk van andere reparateurs moeten producenten die een reparatieverplichting hebben ertoe aanzetten om de prijs voor de consument acceptabel te houden. De reparatieverplichting kan ook kosteloos worden uitgevoerd wanneer het defect wordt gedekt door een commerciële garantie, bijvoorbeeld met betrekking tot gegarandeerde duurzaamheid van goederen. Om consumenten te stimuleren hun product buiten de wettelijke garantie te laten repareren, kan een producent gedurende de reparatie een vervangend of opgeknapt goed te leen aanbieden, dat teruggegeven moet worden zodra de consument het gerepareerde goed ontvangt.

(13)

Producenten kunnen aan hun reparatieverplichting voldoen door de reparatie uit te besteden, bijvoorbeeld als de producent niet over de reparatie-infrastructuur beschikt of als de reparatie kan worden uitgevoerd door een reparateur die zich dichter bij de consument bevindt, onder meer wanneer de producent buiten de Unie is gevestigd.

(13)

Producenten kunnen aan hun reparatieverplichting voldoen door de reparatie uit te besteden, bijvoorbeeld als de producent niet over de reparatie-infrastructuur beschikt . Om onnodige verzendkosten en emissies te voorkomen, moet de reparatie zo dicht mogelijk bij de consument worden uitgevoerd. De reparatie kan dus worden uitgevoerd door een reparateur die zich dichter bij de consument bevindt, met name in gevallen waarin de producent buiten de Unie is gevestigd.

(14)

De vereisten die zijn vastgesteld in gedelegeerde handelingen die zijn vastgesteld op grond van Verordening [inzake het ecologisch ontwerp voor duurzame producten] of de uitvoeringsmaatregelen die zijn vastgesteld op grond van Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad (16), volgens welke producenten toegang moeten bieden tot reserveonderdelen, reparatie- en onderhoudsinformatie of reparatiegerelateerde softwaretools, firmware of vergelijkbare hulpmiddelen, zijn van toepassing. Deze vereisten zorgen ervoor dat de reparatie technisch haalbaar is, niet alleen door de producent, maar ook door andere reparateurs. Hierdoor kan de consument een reparateur naar keuze kiezen .

(14)

De vereisten die zijn vastgesteld in gedelegeerde handelingen die zijn vastgesteld op grond van Verordening [inzake het ecologisch ontwerp voor duurzame producten] of de uitvoeringsmaatregelen die zijn vastgesteld op grond van Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad (16), volgens welke producenten toegang moeten bieden tot reserveonderdelen, reparatie- en onderhoudsinformatie of reparatiegerelateerde softwaretools, firmware of vergelijkbare hulpmiddelen, zijn van toepassing. Deze vereisten zorgen ervoor dat de reparatie technisch haalbaar is, niet alleen door de producent, maar ook door andere reparateurs. Ter aanvulling van deze maatregelen moeten onafhankelijke reparateurs, bedrijven voor herproductie en refurbishers tegen redelijke kosten en op niet-discriminerende wijze toegang krijgen tot alle reserveonderdelen, alle bijbehorende informatie en instrumenten, waaronder diagnostische instrumenten, gedurende een periode die ten minste overeenkomt met de verwachte levensduur van het product. Dit zal normaal gezien voor concurrentie zorgen en voordelen opleveren voor de consument in de vorm van betere dienstverlening en lagere prijzen bij het selecteren van een reparateur naar keuze of, indien de consument daartoe vaardig is, de reparatie zelf uit te voeren. De complexiteit en veiligheid van de reparatie houden verband met het soort apparaat. Indien redelijkerwijs kan worden verwacht dat de uitvoering van de reparatie door de gemiddelde consument tot veiligheidsrisico’s kan leiden of geavanceerde instrumenten vereist, moeten producenten de consument uitdrukkelijk waarschuwen.

(15)

De reparatieverplichting moet ook van kracht zijn in gevallen waarin de producent buiten de Unie is gevestigd. Om consumenten in staat te stellen zich tot een in de Unie gevestigde marktdeelnemer te wenden om aan deze verplichting te voldoen, voorziet deze richtlijn in een reeks alternatieve marktdeelnemers die in dergelijke gevallen de reparatieverplichting van de producent overnemen. Dit moet producenten buiten de Unie in staat stellen hun reparatieverplichting binnen de Unie te organiseren en na te komen .

(15)

De reparatieverplichting moet ook van kracht zijn in gevallen waarin de producent buiten de Unie is gevestigd. Om consumenten in staat te stellen zich tot een in de Unie gevestigde marktdeelnemer te wenden om aan deze verplichting te voldoen, voorziet deze richtlijn in een reeks alternatieve marktdeelnemers die in dergelijke gevallen de reparatieverplichting van de producent overnemen. Gezien hun rol in de toeleveringsketen van consumptiegoederen moeten ook fulfilmentdienstverleners onder deze richtlijn vallen. Zo wordt verhinderd dat zich situaties voordoen waarbij er geen binnen de Unie gevestigde marktdeelnemer is om aan de reparatieverplichting te voldoen. Buiten de Unie gevestigde producenten moeten hun reparatieverplichting binnen de Unie organiseren en nakomen .

(16)

Om te voorkomen dat producenten te zwaar worden belast en om ervoor te zorgen dat zij hun reparatieverplichting kunnen nakomen, moet die verplichting worden beperkt tot de producten waarvoor in de rechtshandelingen van de Unie repareerbaarheidsvereisten zijn vastgesteld en zulks binnen de grenzen van die vereisten. De repareerbaarheidsvereisten verplichten producenten niet om defecte goederen te repareren, maar zorgen ervoor dat goederen repareerbaar zijn. Dergelijke repareerbaarheidsvereisten kunnen zijn vastgelegd in relevante rechtshandelingen van de Unie. Voorbeelden zijn de gedelegeerde handelingen die zijn aangenomen op grond van de verordening [inzake het ecologisch ontwerp voor duurzame producten] of de uitvoeringsmaatregelen die zijn vastgesteld op grond van Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad (17), die een kader creëren om de ecologische duurzaamheid van producten te verbeteren. Deze beperking van de reparatieverplichting zorgt ervoor dat alleen goederen met een repareerbaar ontwerp aan een dergelijke verplichting zijn onderworpen. De relevante repareerbaarheidsvereisten hebben onder meer betrekking op ontwerpvereisten die de mogelijkheid vergroten om de goederen te demonteren en op een reeks reserveonderdelen die gedurende een minimumperiode beschikbaar moeten worden gesteld. De reparatieverplichting stemt overeen met het toepassingsgebied van de repareerbaarheidsvereisten; de vereisten inzake ecologisch ontwerp kunnen bijvoorbeeld alleen van toepassing zijn op bepaalde onderdelen van de goederen of er kan een specifieke periode worden vastgesteld waarin reserveonderdelen beschikbaar moeten worden gesteld. De reparatieverplichting uit hoofde van deze richtlijn, die consumenten in staat stelt om in de fase na de verkoop rechtstreeks bij de producent een reparatie te claimen, vormt een aanvulling op de gerelateerde repareerbaarheidsvereisten aan de aanbodzijde zoals vastgesteld in Verordening [inzake het ecologisch ontwerp voor duurzame producten], waardoor de vraag van de consument naar reparatie wordt gestimuleerd.

(16)

Om te voorkomen dat producenten te zwaar worden belast en om ervoor te zorgen dat zij hun reparatieverplichting kunnen nakomen, moet die verplichting worden ingevoerd voor de producten waarvoor in de rechtshandelingen van de Unie repareerbaarheidsvereisten zijn vastgesteld en zulks binnen de grenzen van die vereisten , en voor overige repareerbare goederen, waaronder fietsen . De repareerbaarheidsvereisten verplichten producenten niet om defecte goederen te repareren, maar zorgen ervoor dat goederen repareerbaar zijn. Dergelijke repareerbaarheidsvereisten kunnen zijn vastgelegd in relevante rechtshandelingen van de Unie. Voorbeelden zijn de gedelegeerde handelingen die zijn aangenomen op grond van de verordening [inzake het ecologisch ontwerp voor duurzame producten] of de uitvoeringsmaatregelen die zijn vastgesteld op grond van Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad (17), die een kader creëren om de ecologische duurzaamheid van producten te verbeteren. Deze beperking van de reparatieverplichting zorgt ervoor dat alleen goederen met een repareerbaar ontwerp aan een dergelijke verplichting zijn onderworpen. De relevante repareerbaarheidsvereisten hebben onder meer betrekking op ontwerpvereisten die de mogelijkheid vergroten om de goederen te demonteren en op een reeks reserveonderdelen die gedurende een minimumperiode beschikbaar moeten worden gesteld. De reparatieverplichting stemt overeen met het toepassingsgebied van de repareerbaarheidsvereisten; de vereisten inzake ecologisch ontwerp kunnen bijvoorbeeld alleen van toepassing zijn op bepaalde onderdelen van de goederen of er kan een specifieke periode worden vastgesteld waarin reserveonderdelen beschikbaar moeten worden gesteld. De reparatieverplichting uit hoofde van deze richtlijn, die consumenten in staat stelt om in de fase na de verkoop rechtstreeks bij de producent een reparatie te claimen, vormt een aanvulling op de gerelateerde repareerbaarheidsvereisten aan de aanbodzijde zoals vastgesteld in Verordening [inzake het ecologisch ontwerp voor duurzame producten], waardoor de vraag van de consument naar reparatie wordt gestimuleerd.

(16 bis)

Uiterlijk vijf jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn moet de Commissie een evaluatie van deze richtlijn verrichten en beoordelen in hoeverre de richtlijn, en dan met name de artikelen 5, 9 bis en 12, bijdraagt aan de goede werking van de interne markt en een hoog niveau van consumentenbescherming en een grotere ecologische duurzaamheid van producten oplevert, en wat de gevolgen zijn voor bedrijven, en met name micro-, kleine en middelgrote ondernemingen. Wat betreft artikel 7, moet door de Commissie op basis van gegevens van de individuele lidstaten worden beoordeeld wat de doeltreffendheid is van onlineplatforms ten aanzien van reparatie, waarbij het gaat om gegevens over het aantal actieve verleners van reparatiediensten, consumenten en het aantal uitgevoerde transacties. De Commissie moet een verslag opstellen met de belangrijkste bevindingen en doet dit verslag toekomen aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s. De lidstaten moeten de Commissie de nodige informatie verstrekken voor het opstellen van dit verslag. Zo nodig moet het verslag vergezeld gaan van een wetgevingsvoorstel.

(17)

Met het oog op de rechtszekerheid bevat deze richtlijn in bijlage II een lijst van relevante productgroepen die onder dergelijke repareerbaarheidsvereisten op grond van de rechtshandelingen van de Unie vallen. Om te zorgen voor samenhang met toekomstige repareerbaarheidsvereisten op grond van de rechtshandelingen van de Unie, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden gedelegeerd om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen, met name met betrekking tot de toevoeging van nieuwe productgroepen aan bijlage II wanneer er nieuwe repareerbaarheidsvereisten worden vastgesteld. Het is van bijzonder belang dat de Commissie tijdens haar voorbereidende werkzaamheden het nodige overleg pleegt, ook op deskundigenniveau, en dat dit overleg plaatsvindt overeenkomstig de beginselen die zijn vastgesteld in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (18). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen, moeten het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip ontvangen als de deskundigen van de lidstaten en moeten hun deskundigen systematisch toegang hebben tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van gedelegeerde handelingen.

(17)

Met het oog op de rechtszekerheid bevat deze richtlijn in bijlage II een lijst van relevante productgroepen voor de reparatieverplichting uit hoofde van deze richtlijn of die onder repareerbaarheidsvereisten op grond van de rechtshandelingen van de Unie vallen , alsook overige repareerbare goederen, waaronder fietsen . Om te zorgen voor samenhang met toekomstige markt- en wetgevingsontwikkelingen , moet aan de Commissie de bevoegdheid worden gedelegeerd om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen, met name met betrekking tot de toevoeging van nieuwe productgroepen aan bijlage II , bijvoorbeeld wanneer er nieuwe repareerbaarheidsvereisten worden vastgesteld . Wanneer zij nieuwe productgroepen aan bijlage II toevoegt, moet de Commissie een effectbeoordeling uitvoeren, met name wanneer de toevoeging wordt gedaan buiten het kader van andere handelingen uit hoofde van het Unierecht . Het is van bijzonder belang dat de Commissie tijdens haar voorbereidende werkzaamheden het nodige overleg pleegt, ook op deskundigenniveau, en dat dit overleg plaatsvindt overeenkomstig de beginselen die zijn vastgesteld in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (18). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen, moeten het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip ontvangen als de deskundigen van de lidstaten en moeten hun deskundigen systematisch toegang hebben tot de vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van gedelegeerde handelingen.

(20)

Om consumenten meer bewust te maken van de beschikbaarheid van reparaties en dus de kans op reparatie te vergroten, moeten producenten consumenten op de hoogte brengen van het bestaan van die verplichting. In deze informatie moet worden vermeld welke relevante goederen onder deze verplichting vallen, samen met een uitleg over de reparatie en in welke mate reparatie voor die goederen wordt aangeboden, bijvoorbeeld via onderaannemers. Die informatie moet gemakkelijk toegankelijk zijn voor de consument en op een duidelijke en begrijpelijke wijze worden verstrekt, zonder dat de consument erom hoeft te vragen en in overeenstemming met de toegankelijkheidsvoorschriften van Richtlijn (EU) 2019/882. Het staat de producent vrij om te bepalen op welke wijze hij de consument informeert.

(20)

Om consumenten meer bewust te maken van de beschikbaarheid van reparaties en dus de kans op reparatie te vergroten, moeten producenten of verkopers consumenten op de hoogte brengen van het bestaan van die verplichting. In deze informatie moet worden vermeld welke relevante goederen onder deze verplichting vallen, samen met een uitleg over de reparatie en in welke mate reparatie voor die goederen wordt aangeboden, bijvoorbeeld via onderaannemers. Die informatie moet gemakkelijk toegankelijk zijn voor de consument en op een duidelijke en begrijpelijke wijze worden verstrekt, zonder dat de consument erom hoeft te vragen en in overeenstemming met de toegankelijkheidsvoorschriften van Richtlijn (EU) 2019/882. Het staat de producent , of in voorkomend geval de verkoper, vrij om te bepalen op welke wijze hij de consument informeert , bijvoorbeeld op het verkooppunt, met behulp van middelen die zichtbaar en prominent aanwezig zijn .

(21)

Om reparatie te stimuleren, moeten de lidstaten ervoor zorgen dat er voor hun grondgebied ten minste één onlineplatform bestaat waarop consumenten naar geschikte reparateurs kunnen zoeken. Dat platform kan een bestaand of particulier beheerd platform zijn, mits het voldoet aan de voorwaarden van deze richtlijn. Dat platform moet gebruiksvriendelijke en onafhankelijke vergelijkingsinstrumenten bevatten die consumenten helpen bij het beoordelen en vergelijken van de verschillende aanbieders van reparatiediensten, waardoor consumenten worden gestimuleerd om te kiezen voor reparatie in plaats van nieuwe goederen te kopen. Hoewel dat platform bedoeld is om te zoeken naar reparatiediensten in het kader van relaties tussen ondernemingen en consumenten, staat het de lidstaten vrij om het toepassingsgebied ook uit te breiden naar reparatiediensten in het kader van relaties tussen ondernemingen en naar vanuit de gemeenschap geleide reparatie-initiatieven.

(21)

Om reparatie te stimuleren, moeten de lidstaten ervoor zorgen dat er voor hun grondgebied ten minste één onlineplatform bestaat waarop consumenten naar geschikte reparateurs kunnen zoeken. Dat platform kan een bestaand of particulier beheerd platform zijn, mits het voldoet aan de voorwaarden van deze richtlijn. Indien een dergelijk onlineplatform niet bestaat, moeten de lidstaten ernaar streven in samenwerking met de betrokken marktdeelnemers zo’n platform op te richten. Dat platform moet gebruiksvriendelijke en onafhankelijke vergelijkingsinstrumenten bevatten die consumenten helpen bij het beoordelen en vergelijken van de verschillende aanbieders van reparatiediensten, waardoor consumenten worden gestimuleerd om te kiezen voor reparatie in plaats van nieuwe goederen te kopen. Hoewel dat platform bedoeld is om te zoeken naar reparatiediensten in het kader van relaties tussen ondernemingen en consumenten, staat het de lidstaten vrij om het toepassingsgebied ook uit te breiden naar reparatiediensten in het kader van relaties tussen ondernemingen en naar vanuit de gemeenschap geleide reparatie-initiatieven.

(25)

Om het verkrijgen van het Europees reparatie-informatieformulier te vergemakkelijken, moet het onlineplatform consumenten de mogelijkheid bieden om dat formulier via het onlineplatform rechtstreeks bij de reparateur op te vragen. Deze mogelijkheid moet op een in het oog springende manier op het onlineplatform worden vermeld. Om nationale onlinereparatieplatforms onder de aandacht te brengen en de toegang tot dergelijke platforms in de hele Unie te vergemakkelijken, moeten de lidstaten ervoor zorgen dat hun onlineplatforms toegankelijk zijn via relevante nationale webpagina’s die verbonden zijn met de ene digitale toegangspoort die is opgericht bij Verordening (EU) 2018/1724 van het Europees Parlement en de Raad (20). Om het bewustzijn van de consumenten over het onlineplatform te vergroten, moeten de lidstaten passende maatregelen nemen, bijvoorbeeld door op gerelateerde nationale websites naar het onlineplatform te verwijzen of communicatiecampagnes op te zetten .

(25)

Om het verkrijgen van het Europees reparatie-informatieformulier te vergemakkelijken, moet het onlineplatform consumenten de mogelijkheid bieden om dat formulier via het onlineplatform rechtstreeks bij de reparateur op te vragen. Deze mogelijkheid moet op een in het oog springende manier op het onlineplatform worden vermeld. Om nationale onlinereparatieplatforms onder de aandacht te brengen en de toegang tot dergelijke platforms in de hele Unie te vergemakkelijken, moeten de lidstaten ervoor zorgen dat hun onlineplatforms toegankelijk zijn via relevante nationale webpagina’s die verbonden zijn met de ene digitale toegangspoort die is opgericht bij Verordening (EU) 2018/1724 van het Europees Parlement en de Raad (20). De lidstaten moeten de Commissie binnen twaalf maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn de hyperlink meedelen voor bestaande onlineplatforms voor reparatie op hun grondgebied, evenals de hyperlink voor elk nieuw onlineplatform voor reparatie binnen veertien werkdagen na de lancering ervan. De Commissie moet een openbare, gemakkelijk toegankelijke en machineleesbare databank bijhouden van de onlineplatforms voor reparatie die binnen de lidstaten zijn geregistreerd.

(25 bis)

Om het bewustzijn van de consumenten over het onlineplatform voor reparatie te vergroten, moeten de lidstaten passende maatregelen nemen, bijvoorbeeld door op gerelateerde nationale websites naar het onlineplatform te verwijzen of communicatiecampagnes op te zetten. Marktdeelnemers of onlineplatforms die overeenkomsten op lange afstand toestaan, moeten ook passende maatregelen nemen om consumenten te informeren over het onlineplatform voor reparatie, bijvoorbeeld door de consument de hyperlink naar dit platform te sturen of er reclame voor te maken. Bewustmakingsmethoden moeten rekening houden met en toegankelijk zijn voor consumenten met geringe geletterdheid en digitale vaardigheden.

(26 bis)

Aangezien een duidelijke meerderheid van de burgers van de Unie er de voorkeur aan geeft een goed te laten repareren in plaats van een nieuw goed te kopen (1a), moeten alle consumenten over de mogelijkheid beschikken om goederen ook buiten de wettelijke garantieperiode te laten repareren. Dit zou niet alleen de groene transitie ten goede komen, maar ook Europese bedrijven ondersteunen. In deze context moeten de lidstaten financiële stimulansen ontwikkelen om reparatie te bevorderen. In veel lidstaten bestaan dergelijke maatregelen al, in de vorm van nationale herstelfondsen of reparatiebonnen. Om de lidstaten verder te ondersteunen bij het bevorderen van reparatie, moet de Commissie overwegen een wijziging voor te stellen aan de Raad om het toepassingsgebied van punt 19 van bijlage III bij Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde uit te breiden tot andere productcategorieën, ten minste tot die welke in bijlage II bij deze richtlijn zijn vermeld. Dit kan zorgen voor meer samenhang tussen de productcategorieën in bijlage II bij deze richtlijn en bijlage III bij Richtlijn 2006/112/EG van de Raad. Zo zouden alle consumenten hun goederen kunnen laten repareren in plaats van ze te moeten vervangen. Daarnaast moeten de lidstaten bijzondere aandacht besteden aan micro-, kleine en middelgrote ondernemingen, aangezien hun activiteiten een essentieel onderdeel van de reparatieketen vormen. De lidstaten moeten aan de Commissie verslag uitbrengen over de genomen maatregelen en de Commissie moet die maatregelen openbaar maken.

(26 ter)

Het is noodzakelijk dat de lidstaten sancties vaststellen voor inbreuken op deze richtlijn en erop toezien dat deze worden toegepast. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en ontmoedigend zijn.

(27)

De Commissie moet de ontwikkeling mogelijk maken van een vrijwillige Europese kwaliteitsnorm voor reparatiediensten, bijvoorbeeld door vrijwillige samenwerking aan normen tussen ondernemingen, overheidsinstanties en andere belanghebbenden aan te moedigen en te vergemakkelijken of door een normalisatieverzoek in te dienen bij de Europese normalisatieorganisaties. Een Europese norm voor reparatiediensten zou het vertrouwen van consumenten in reparatiediensten in de hele Unie kunnen vergroten. Een dergelijke norm kan aspecten omvatten die van invloed zijn op de beslissingen van consumenten over reparaties, zoals de tijd die nodig is om de reparatie te voltooien, de beschikbaarheid van tijdelijke vervangende goederen, kwaliteitsgaranties zoals een commerciële garantie op reparatie en de beschikbaarheid van aanvullende diensten zoals verwijdering, installatie en transport die door reparateurs worden aangeboden.

(27)

De Commissie moet de ontwikkeling mogelijk maken van een vrijwillige Europese kwaliteitsnorm voor reparatiediensten, bijvoorbeeld door vrijwillige samenwerking aan normen tussen ondernemingen, overheidsinstanties en andere belanghebbenden zoals onafhankelijke reparateurs en vanuit de gemeenschap geleide reparatie-initiatieven, aan te moedigen en te vergemakkelijken of door een normalisatieverzoek in te dienen bij de Europese normalisatieorganisaties. Een Europese norm voor reparatiediensten zou het vertrouwen van consumenten in reparatiediensten in de hele Unie kunnen vergroten. Een dergelijke norm kan aspecten omvatten die van invloed zijn op de beslissingen van consumenten over reparaties, zoals de tijd die nodig is om de reparatie te voltooien, de beschikbaarheid van tijdelijke vervangende goederen, kwaliteitsgaranties zoals een commerciële garantie op reparatie en de beschikbaarheid van aanvullende diensten zoals verwijdering, installatie en transport die door reparateurs worden aangeboden.

(28)

Om reparatie binnen de aansprakelijkheid van de verkoper zoals vastgelegd in Richtlijn (EU) 2019/771 te bevorderen, moeten de geharmoniseerde voorwaarden waaronder kan worden gekozen tussen de remedies reparatie en vervanging, worden aangepast. Het in Richtlijn (EU) 2019/771 vastgelegde beginsel om mee te laten wegen of de gekozen remedie voor de verkoper kosten met zich meebrengt die onevenredig zijn ten opzichte van de andere remedie, moet worden gehandhaafd als een van de criteria om te bepalen welke remedie van toepassing is. De consument behoudt het recht om reparatie te verkiezen boven vervanging, tenzij reparatie onmogelijk zou zijn of voor de verkoper onevenredige kosten met zich mee zou brengen in vergelijking met vervanging . Als de kosten voor vervanging echter hoger zijn dan of gelijk zijn aan de kosten voor reparatie, moet de verkoper de goederen altijd repareren. Daarom heeft de consument alleen het recht om voor vervanging te kiezen als dit goedkoper is dan reparatie. Richtlijn (EU) 2019/771 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(28)

Om reparatie binnen de aansprakelijkheid van de verkoper zoals vastgelegd in Richtlijn (EU) 2019/771 te bevorderen, moeten de geharmoniseerde voorwaarden waaronder kan worden gekozen tussen de remedies reparatie en vervanging, worden aangepast. Het in Richtlijn (EU) 2019/771 vastgelegde beginsel om mee te laten wegen of de gekozen remedie voor de verkoper kosten met zich meebrengt die onevenredig zijn ten opzichte van de andere remedie, moet worden gehandhaafd als een van de criteria om te bepalen welke remedie van toepassing is. De consument behoudt het recht om reparatie te verkiezen boven vervanging, tenzij reparatie feitelijk of juridisch onmogelijk zou zijn. Als de kosten voor vervanging echter hoger zijn dan of gelijk zijn aan de kosten voor reparatie, moet de verkoper de goederen altijd repareren , tenzij reparatie een aanzienlijk ongemak voor de consument zou opleveren. Situaties waar reparatie de consument aanzienlijk ongemak zou opleveren moeten per geval in overweging worden genomen, rekening houdend met de aard van goed en het doel waarvoor de consument het product heeft gekocht. In dit verband heeft het Hof van Justitie van de Europese Unie geoordeeld dat een aanzienlijk ongemak voor de consument kan worden opgevat als een last die de gemiddelde consument er waarschijnlijk van zou weerhouden zijn rechten uit te oefenen. In deze context, is dit met name het geval wanneer de consument een geldig belang heeft bij een niet-onderbroken gebruik van de goederen en een tijdelijke vervanging niet kan worden verstrekt, niet tijdig kan worden verstrekt of niet toereikend zou zijn voor de behoeften van de consument, waardoor de consument wordt ontmoedigd de goederen te laten repareren. Tevens kan worden aangenomen dat sprake is van aanzienlijk ongemak wanneer de goederen reeds zijn gerepareerd om aan de conformiteitsnormen te voldoen en de goederen vervolgens na korte tijd opnieuw moeten worden gerepareerd omdat ze niet conform zijn, waardoor het vertrouwen in de repareerbaarheid van de goederen wordt aangetast en de consument wordt ontmoedigd zijn recht op reparatie uit te oefenen. Bovendien geldt dat in situaties waarin een reparatie niet leidt tot conformiteit van het goed, de beginselen van Richtlijn (EU) 2019/771 van toepassing zijn. Dit moet situaties voorkomen waarin een consument eenzelfde goed wegens hetzelfde gebrek meermaals moet laten repareren . Richtlijn (EU) 2019/771 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(28 bis)

Om consumenten te helpen en reparatie te stimuleren, moet de verkoper, afhankelijk van de specifieke kenmerken van de desbetreffende productcategorie, de consument een vervangend product uitlenen indien de reparatie niet binnen een redelijke termijn is voltooid. Hierbij kan het ook om een opgeknapt product gaan, maar het vervangend product moet tijdelijk en kosteloos aan de consument worden uitgeleend. Bovendien moet de verkoper de reparatie binnen een redelijke termijn voltooien.

(28 ter)

Richtlijn (EU) 2019/771 legt verkopers de verplichting op om goederen te repareren in het geval van een conformiteitsgebrek dat bestond op het moment dat de goederen werden geleverd en dat binnen de aansprakelijkheidstermijn aan het licht komt. Om reparatie binnen de aansprakelijkheidstermijn te faciliteren, moeten consumenten die met het oog op het conform maken van een goed voor reparatie kiezen, kunnen profiteren van een verlengde aansprakelijkheidsperiode van een jaar vanaf het moment waarop zij het goed gerepareerd terugkrijgen, mits door lidstaten termijnen zijn gehandhaafd of ingevoerd voor de conformiteit van het originele goed overeenkomstig artikel 10, de leden 1, 2 of 3 van die richtlijn. Deze verlenging van de wettelijke garantieperiode geldt alleen voor de eerste reparatie uit hoofde van Richtlijn (EU) 2019/771. Richtlijn (EU) 2019/771 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(28 quater)

Consumenten die kiezen voor reparatie als remedie om de goederen in conformiteit te brengen, moeten hiertoe de keuze hebben tussen de verkoper of de producent van de goederen. Indien consumenten ervoor kiezen dat het product door de producent in conformiteit moet worden gebracht, moet een rechtstreekse producentenaansprakelijkheid voor de reparatie van producten worden ingesteld. In een dergelijk geval moet de producent het niet-conforme product repareren om het weer in conformiteit te brengen. Producenten moeten proberen snel met een beoordeling te komen of het product al dan niet kan worden gerepareerd. Als reparatie onmogelijk is, moet de producent de situatie beoordelen en deze op een consumentvriendelijke manier oplossen, bijvoorbeeld door contact op te nemen met de oorspronkelijke verkoper en de consument. Om te voorkomen dat de verkoper in een dergelijk geval meermaals hetzelfde gebrek moet repareren, moet de verkoper van zijn aansprakelijkheid voor dat gebrek worden ontheven en moet het goed, zodra het met succes door de producent is hersteld, als conform worden beschouwd. Deze aansprakelijkheid van de producent in het geval van reparatie ter verhelping van niet-conformiteit mag geen afbreuk doen aan andere consumentenrechten uit hoofde van Richtlijn (EU) 2019/771.

(28 quinquies)

Om consumenten aan te moedigen voor reparatie te kiezen, mag de commerciële garantie geen voorwaarden bevatten die consumenten ervan zouden weerhouden gebruik te maken van zijn recht op reparatie van een goed dat niet conform is.

(30)

Om de marktdeelnemers in staat te stellen zich aan te passen, moeten er overgangsbepalingen betreffende de toepassing van een aantal artikelen van deze richtlijn worden geïntroduceerd. Daarom moeten de reparatieverplichting en de verplichting om daarover informatie te verstrekken van toepassing worden op overeenkomsten voor het verlenen van reparatiediensten die worden gesloten na [ 24  maanden na de inwerkingtreding]. De wijziging van Richtlijn (EU) 2019/771 moet slechts van toepassing worden op verkoopovereenkomsten die worden gesloten na [ 24  maanden na de inwerkingtreding], teneinde de rechtszekerheid te waarborgen en verkopers voldoende tijd te geven om zich aan te passen aan de gewijzigde remedies reparatie en vervanging.

(30)

Om de marktdeelnemers in staat te stellen zich aan te passen, moeten er overgangsbepalingen betreffende de toepassing van een aantal artikelen van deze richtlijn worden geïntroduceerd. Daarom moeten de reparatieverplichting en de verplichting om daarover informatie te verstrekken van toepassing worden op overeenkomsten voor het verlenen van reparatiediensten die worden gesloten na [ 18  maanden na de inwerkingtreding]. De wijziging van Richtlijn (EU) 2019/771 moet slechts van toepassing worden op verkoopovereenkomsten die worden gesloten na [ 18  maanden na de inwerkingtreding], teneinde de rechtszekerheid te waarborgen en verkopers voldoende tijd te geven om zich aan te passen aan de gewijzigde remedies reparatie en vervanging.

1 bis.

“reparatie”: een gebrekkig product of afval terugbrengen in een staat waarin het geschikt is voor het beoogde gebruik ervan;

2.

“reparateur”: elke natuurlijke of rechtspersoon die, in verband met zijn handels-, bedrijfs-, ambachts- of beroepsactiviteit, een reparatiedienst verleent, met inbegrip van producenten en verkopers die reparatiediensten verlenen en verleners van reparatiediensten, ongeacht of ze onafhankelijk dan wel verbonden zijn met dergelijke producenten of verkopers;

2.

“reparateur”: elke natuurlijke of rechtspersoon die, in verband met zijn handels-, bedrijfs-, ambachts- of beroepsactiviteit, een reparatiedienst verleent, met inbegrip van producenten en verkopers die reparatiediensten verlenen en verleners van reparatiediensten, ongeacht of ze onafhankelijk of professioneel reparateur zijn dan wel verbonden zijn met dergelijke producenten of verkopers;

2 bis.

“onafhankelijke marktdeelnemer”: een natuurlijke of rechtspersoon, met uitzondering van een erkende vertegenwoordiger, verkoper of reparateur, die direct of indirect bij de reparatie en het onderhoud van het goed betrokken is, waaronder reparateurs, fabrikanten of distributeurs van reparatieapparatuur, -gereedschap of reserveonderdelen, alsmede uitgevers van technische informatie, bedrijven die bijstand verlenen, bedrijven die keurings- en controlediensten aanbieden, en bedrijven die opleidingen aanbieden voor installateurs en dienstverleners op afstand;

6 bis.

“fulfilmentdienstverlener”: een natuurlijke persoon of rechtspersoon die in het kader van een handelsactiviteit ten minste twee van de volgende diensten aanbiedt: opslag, verpakking, adressering en verzending van een product, zonder eigenaar daarvan te zijn, met uitzondering van postdiensten in de zin van artikel 2, punt 1, van Richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad (1a), van pakketbezorgdiensten in de zin van artikel 2, punt 2, van Verordening (EU) 2018/644 van het Europees Parlement en de Raad (1b) en van andere postdiensten of vrachtvervoersdiensten;

e)

de prijs of, indien de prijs redelijkerwijs niet vooraf kan worden berekend, de wijze waarop de prijs moet worden berekend en de maximale prijs voor de reparatie ;

e)

de verwachte maximale prijs voor de reparatie, inclusief maar niet beperkt tot kosten voor reserveonderdelen, arbeidskosten, kosten voor vrachtvervoer, levering of postbezorging, of, indien de totaalprijs of bepaalde componenten ervan redelijkerwijs niet vooraf kunnen worden berekend, de wijze waarop de prijs moet worden berekend;

i bis)

extra informatie die vrijwillig door de reparateur wordt verstrekt.

1 bis.

De reparatie overeenkomstig lid 1 wordt uitgevoerd onder de volgende voorwaarden:

a)

de reparatie wordt kosteloos of tegen een tegenprestatie verricht;

b)

de reparatie wordt uitgevoerd binnen een redelijke termijn die ingaat vanaf het moment waarop de producent het goed fysiek in bezit heeft, het goed heeft ontvangen of via de consument toegang tot het goed heeft gekregen;

c)

de producent kan de consument gedurende de reparatie kosteloos of tegen een redelijke vergoeding een vervangproduct uitlenen; en

d)

in gevallen waarin de reparatie feitelijk of juridisch onmogelijk is, kan de producent de consument een opgeknapt product ter beschikking stellen dat na aanvaarding door de consument de producent van de reparatieverplichting uit hoofde van dit artikel ontslaat.

a)

omvat functies om te zoeken op goederen, de plaats van de reparatiedienst, de reparatievoorwaarden, waaronder de tijd die nodig is om de reparatie te voltooien, de beschikbaarheid van tijdelijke vervangende goederen en de plaats waar de consument de goederen ter reparatie kan inleveren, de beschikbaarheid van en de voorwaarden voor door reparateurs aangeboden aanvullende diensten, waaronder verwijdering, installatie en transport, en de toepasselijke Europese of nationale kwaliteitsnormen;

a)

omvat functies om te zoeken op goederen, de plaats van de reparatiedienst (die ook op een kaart kan worden opgezocht), de mogelijkheid diensten aan te bieden over landsgrenzen heen , de reparatievoorwaarden, waaronder de tijd die nodig is om de reparatie te voltooien, de beschikbaarheid van tijdelijke vervangende goederen en de plaats waar de consument de goederen ter reparatie kan inleveren, de beschikbaarheid van en de voorwaarden voor door reparateurs aangeboden aanvullende diensten, waaronder verwijdering, installatie en transport, en de toepasselijke Europese of nationale kwaliteitsnormen;

c bis)

informeert consumenten over toepasselijke financiële en fiscale stimulansen om de reparatiekosten te verlagen;

d bis)

stelt consumenten in staat een beoordeling of waardering achter te laten die een maatstaf vormt voor de kwaliteit van het werk van reparateurs;

a)

richtsnoeren of vergelijkbare maatregelen om bewustzijn te creëren over hoe aan de vereisten en verplichtingen in deze richtlijn kan worden voldaan;

b)

opleidingen op maat voor ondernemers en hun werknemers.

a)

het verbieden van praktijken waarmee consumenten zodanig worden beïnvloed dat zij geloven dat als gevolg van een eerdere reparatie of inspectie door een onafhankelijke reparateur, niet-professionele reparateur of eindgebruiker, hun goed niet kan worden gerepareerd of dat dit tot veiligheidsrisico’s zou kunnen leiden;

b)

het verbieden van contractuele, hardware- of softwaremethoden die reparatie onmogelijk maken of slechts beperkt mogelijk maken, en een verbod op weigering om een goed te repareren dat al eens eerder is gerepareerd door een onafhankelijke reparateur, niet-professionele reparateur of eindgebruiker.

a)

de aard, de ernst, de omvang en de duur van de inbreuk;

b)

de financiële draagkracht en de omvang van de betrokken onderneming;

c)

door de verkoper of producent genomen maatregelen om de door de consumenten geleden schade te beperken of te verhelpen;

d)

eerdere door de verkoper of producent begane inbreuken;

e)

de door de verkoper of producent als gevolg van de inbreuk behaalde financiële voordelen of vermeden verliezen, als daarover relevante informatie beschikbaar is;

f)

sancties die in grensoverschrijdende zaken in andere lidstaten aan de verkoper of producent zijn opgelegd voor dezelfde inbreuk, wanneer informatie over dergelijke sancties beschikbaar is via het bij Verordening (EU) 2017/2394 van het Europees Parlement en de Raad opgericht mechanisme;

g)

andere verzwarende of verzachtende factoren die van toepassing zijn op de omstandigheden van de zaak.

-1)

in artikel 7, lid 1, wordt punt d) vervangen door:

d )

de hoeveelheid hebben en de kwaliteiten en andere kenmerken bezitten, onder meer met betrekking tot duurzaamheid, functionaliteit, compatibiliteit en beveiliging die voor hetzelfde type goederen normaal zijn en die de consument redelijkerwijs mag verwachten, gelet op de aard van de goederen en rekening houdend met publieke mededelingen die zijn gedaan door of namens de verkoper of andere personen in eerdere schakels van de transactieketen, waaronder de producent, in het bijzonder in reclameboodschappen of op de etikettering.

“d )

de hoeveelheid hebben en de kwaliteiten en andere kenmerken bezitten, onder meer met betrekking tot duurzaamheid , repareerbaarheid , functionaliteit, compatibiliteit en beveiliging die voor hetzelfde type goederen normaal zijn en die de consument redelijkerwijs mag verwachten, gelet op de aard van de goederen en rekening houdend met publieke mededelingen die zijn gedaan door of namens de verkoper of andere personen in eerdere schakels van de transactieketen, waaronder de producent, in het bijzonder in reclameboodschappen of op de etikettering. ”

1)

Artikel 13 wordt als volgt gewijzigd:

a)

Aan lid 2 wordt de volgende alinea toegevoegd:

b)

het volgende lid wordt ingevoegd:

c)

het volgende lid wordt ingevoegd:

1 bis)

artikel 14 wordt als volgt gewijzigd:

a)

lid 1 wordt vervangen door:

a)

kosteloos;

a)

kosteloos;

b)

binnen een redelijke termijn vanaf het tijdstip waarop de verkoper door de consument in kennis is gesteld van het conformiteitsgebrek ; en

b)

binnen een redelijke termijn vanaf het tijdstip waarop de verkoper door de consument in kennis is gesteld van de reparatie ;

c)

zonder ernstige overlast voor de consument, rekening houdend met de aard van de goederen en het doel waarvoor de consument de goederen heeft gekocht.

c)

zonder ernstige overlast voor de consument, rekening houdend met de aard van de goederen en het doel waarvoor de consument de goederen heeft gekocht ; en

c bis)

afhankelijk van de specifieke kenmerken van de betrokken productcategorie, met name de permanente beschikbaarheid ervan voor de consument, geeft de verkoper de consument kosteloos een vervangend goed te leen, welke ook een opgeknapt goed kan zijn, indien de reparatie niet kan worden voltooid binnen de onder b) bedoelde periode.

b)

het volgende lid wordt ingevoegd:

a)

kosteloos;

b)

binnen een redelijke termijn vanaf het tijdstip waarop de verkoper door de consument in kennis is gesteld van het conformiteitsgebrek;

c)

zonder aanzienlijk ongemak te veroorzaken voor de consument, rekening houdend met de aard van de goederen en het doel waarvoor de consument de goederen heeft gekocht;

d)

op uitdrukkelijk verzoek van de consument, door een opgeknapt goed aan te bieden.”

c)

het volgende lid wordt ingevoegd:

1 ter)

in artikel 17 wordt het volgende lid ingevoegd:

9.

[Mobiele telefoons, draadloze telefoons en tablets overeenkomstig Verordening (EU) .../... van de Commissie (29)]

9.

Mobiele telefoons, draadloze telefoons en tablets overeenkomstig Verordening (EU) .../... van de Commissie (29)

9 bis.

Fietsen