15.9.2017   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 305/1

—

op de website Concurrentie van de Commissie, afdeling Fusies (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Deze website biedt verschillende hulpmiddelen om individuele concentratiebesluiten op te zoeken, onder meer op: naam van de onderneming, nummer van de zaak, datum en sector;

—

in elektronische vorm op de EUR-Lex-website (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=nl) onder document nr. 32017M8570. EUR-Lex biedt onlinetoegang tot de communautaire wetgeving.

15.9.2017   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 305/2

Raad van de Europese Unie

Secretariaat-generaal

DG C 1C

Wetstraat 175

1048 Brussel

BELGIË

E-mail: sanctions@consilium.europa.eu

15.9.2017   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 305/3

Raad van de Europese Unie

Secretariaat-generaal

DG C 1C

Wetstraat 175

1048 Brussel

BELGIË

E-mail: sanctions@consilium.europa.eu

15.9.2017   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 305/4

15.9.2017   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 305/5

15.9.2017   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 305/7

1.

Het Adviescomité is het met de Commissie eens dat de mededingingsbeperkende gedraging waarop het ontwerpbesluit betrekking heeft overeenkomsten en/of onderling afgestemde feitelijke gedragingen tussen de betrokken ondernemingen vormt in de zin van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst.

2.

Het Adviescomité is het eens met de beoordeling die de Commissie in het ontwerpbesluit heeft gegeven van de omvang van de product- en de geografische markt waarop de overeenkomsten en/of onderling afgestemde feitelijke gedragingen betrekking hebben.

3.

Het Adviescomité is het met de Commissie eens dat de ondernemingen waarop het ontwerpbesluit betrekking heeft, hebben deelgenomen aan één of meer van de zeven betrokken afzonderlijke en voortdurende inbreuken op artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst.

4.

Het Adviescomité is het met de Commissie eens dat de overeenkomsten en/of onderling afgestemde feitelijke gedragingen tot doel hadden de mededinging te beperken in de zin van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst.

5.

Het Adviescomité is het met de Commissie eens dat de overeenkomsten en/of onderling afgestemde feitelijke gedragingen de handel tussen de EU-lidstaten en de partijen bij de EER-overeenkomst merkbaar konden beïnvloeden.

6.

Het Adviescomité is het eens met de beoordeling van de Commissie wat betreft de duur van de inbreuken.

7.

Het Adviescomité is het met het ontwerpbesluit van de Commissie eens wat de adressaten betreft.

8.

Het Adviescomité is het met de Commissie eens dat aan de adressaten van het ontwerpbesluit geldboeten moeten worden opgelegd.

9.

Het Adviescomité is het met de Commissie eens wat betreft de toepassing van de richtsnoeren van 2006 met betrekking tot de methode van vaststelling van geldboeten die ingevolge artikel 23, lid 2, onder a), van Verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd.

10.

Het Adviescomité is het met de Commissie eens wat de basisbedragen van de geldboeten betreft.

11.

Het Adviescomité is het eens met de vastgestelde duur van de inbreuk met het oog op de berekening van het bedrag van de geldboeten.

12.

Het Adviescomité is het met de Commissie eens dat er in deze zaak geen verzwarende omstandigheden van toepassing zijn.

13.

Het Adviescomité is het met de Commissie eens wat de toepassing van de clementieregeling van 2006 betreft.

14.

Het Adviescomité is het eens met de door de Commissie vastgestelde definitieve bedragen van de geldboeten.

15.

Het Adviescomité beveelt aan dat zijn advies wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

15.9.2017   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 305/8

2.1.

Op 12 februari 2013 heeft de Europese Commissie (hierna „de Commissie” genoemd) de procedure van artikel 11, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1/2003 (3) ingeleid tegen UBS AG, UBS Securities Japan Co., Ltd, The Royal Bank of Scotland Group plc, The Royal Bank of Scotland plc, Deutsche Bank Aktiengesellschaft, Citigroup Inc., Citigroup Global Markets Japan Inc., JPMorgan Chase & Co, JPMorgan Chase Bank, National Association, J.P. Morgan Europe Limited, R.P. Martin Holdings Ltd en Martin Brokers (UK) Ltd (hierna samen „de schikkende partijen” genoemd).

2.2.

Op 29 oktober 2013 heeft de Commissie de procedure van artikel 11, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1/2003 ingeleid tegen ICAP plc, ICAP Management Services Ltd en ICAP New Zealand Ltd (hierna „ICAP” genoemd).

3.1.

Nadat schikkingsgesprekken waren gevoerd en verklaringen met het oog op een schikking waren ingediend overeenkomstig artikel 10 bis, lid 2, van Verordening (EG) nr. 773/2004 (4), stelde de Commissie op 29 oktober 2013 een tot de schikkende partijen gerichte mededeling van punten van bezwaar vast.

De schikkende partijen zouden tussen 2007 en 2010 afzonderlijk en onafhankelijk van elkaar hebben deelgenomen aan een of meer van zeven bilaterale inbreuken op artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 53 van de EER-overeenkomst. Deze inbreuken hebben betrekking op rentederivaten in Japanse yen (hierna „YIRD’s” genoemd) met als referentie de LIBOR voor de Japanse yen en in het geval van één inbreuk ook op YIRD’s met als referentie de Euroyen TIBOR. De partijen hebben getracht de hoogte van de Yen LIBOR en/of Euroyen TIBOR te beïnvloeden om de handelsposities van de banken positief te beïnvloeden voor derivaten die deze tarieven in hun afwikkelingsvoorwaarden gebruiken.

3.2.

Na bevestiging door de schikkende partijen dat de bezwaren in de mededeling van punten van bezwaar de inhoud van hun verklaringen met het oog op een schikking correct weergaven, nam de Commissie op 4 december 2013 een tot alle schikkende partijen gericht schikkingsbesluit aan en legde zij Citigroup, DB, JPMorgan, RBS en RP Martin geldboeten op.

3.3.

Op 12 november 2013, na één bijeenkomst met het caseteam van het Directoraat-generaal Concurrentie (hierna „DG Concurrentie” genoemd), trok ICAP zich uit de schikkingsprocedure terug. Het onderzoek tegen ICAP werd derhalve voortgezet volgens de standaardprocedure (zie hierna).

4.1.

Op 6 juni 2014 stelde de Commissie een mededeling van punten van bezwaar tegen ICAP vast. De Commissie beweert dat ICAP als tussenpersoon deelnam aan zes afzonderlijke inbreuken op artikel 101 VWEU met betrekking tot de YIRD-sector.

4.2.

DG Concurrentie had ICAP aanvankelijk vier weken gegeven om te antwoorden op de mededeling van punten van bezwaar, maar verlengde die termijn met twee weken op verzoek van ICAP. Op verzoek van ICAP heb ik de termijn om op de mededeling van punten van bezwaar te antwoorden met nog twee weken verlengd tot 14 augustus 2014.

4.3.

In haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar diende ICAP een aantal klachten in waarin zij beweerde dat de Commissie het vermoeden van onschuld, ICAP’s recht op verdediging en de beginselen van goed bestuur had geschonden. Al deze beweringen zijn in het ontwerpbesluit naar behoren behandeld.

4.4.

De hoorzitting vond plaats op 12 september 2014.

4.5.

Na de hoorzitting vroeg en kreeg ICAP toegang tot het schikkingsbesluit. DG Concurrentie gaf ICAP een korte termijn om verdere schriftelijke opmerkingen in te dienen. In antwoord op het verzoek van ICAP om verlenging van de termijn heb ik ICAP ervan op de hoogte gebracht dat de door DG Concurrentie toegestane termijn volstond om ICAP toe te laten het schikkingsbesluit te bestuderen, in het bijzonder met betrekking tot de geldboetemethode die de Commissie toepaste op RP Martin als tussenpersoon, en in dit verband verdere opmerkingen in te dienen.

4.6.

Op 9 oktober 2014 diende ICAP bij DG Concurrentie een laat verzoek in om verdere toegang te krijgen tot een niet-gespecificeerd aantal documenten betreffende bepaalde omzetgerelateerde informatie die de schikkende banken bij de Commissie hadden ingediend. DG Concurrentie wees dit verzoek af, waarna ICAP de kwestie op 17 oktober 2014 aan mij voorlegde.

4.7.

Op 5 november 2014 wees ik het verzoek van ICAP af, met name op grond van het feit dat een partij geen algemeen recht heeft om tijdens de administratieve fase toegang te krijgen tot de omzetgegevens van de andere partijen, ook al kunnen die gegevens, nadat in een besluit een boete is opgelegd, indirect relevant worden geacht voor de berekening van de boete van de verzoekende partij. Bovendien was ik in het onderhavige geval van mening dat de informatie in de mededeling van punten van bezwaar de noodzaak om op grond van ICAP’s rechten van verdediging toegang te krijgen tot de omzetgegevens van de andere partijen niet rechtvaardigde.

4.8.

Ten slotte diende ICAP op 8, 9 en 16 oktober 2014 opmerkingen in die specifiek betrekking hadden op de bezwaren van de Commissie in de mededeling van punten van bezwaar. DG Concurrentie heeft in zijn ontwerpbesluit rekening gehouden met al deze aanvullende opmerkingen.

5.1.

Overeenkomstig artikel 16 van Besluit 2011/695/EU heb ik onderzocht of het tot ICAP gerichte ontwerpbesluit enkel bezwaren behandelt ten aanzien waarvan ICAP in de gelegenheid is gesteld haar opmerkingen kenbaar te maken. Ik ben tot de conclusie gekomen dat dit inderdaad het geval was.

5.2.

Gezien het bovenstaande ben ik van oordeel dat ICAP haar procedurele rechten in deze zaak daadwerkelijk heeft kunnen uitoefenen.

15.9.2017   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 305/10

(1)

Het besluit heeft betrekking op zes afzonderlijke gevallen van bilateraal mededingingsbeperkend gedrag met betrekking tot rentederivaten in Japanse yen (hierna „rentederivaten in yen” of „YIRD’s” genoemd), met als referentie de LIBOR voor de Japanse yen (hierna „JPY LIBOR” genoemd), waaraan de adressaten van dit besluit als tussenpersonen deelnamen.

(2)

Het mededingingsbeperkend gedrag van de betrokken banken bestond uit besprekingen met betrekking tot het niveau van door te geven JPY LIBOR-tarieven, waarin ze hun voorkeuren kenbaar maakten voor de richting van toekomstige JPY LIBOR-bewegingen, en uit uitwisselingen van commercieel gevoelige informatie (2). De makelaar ICAP werkte mee aan het desbetreffende gedrag door te fungeren als een kanaal voor heimelijke communicatie (in één van de gevallen) en door contact op te nemen met andere banken van het JPY LIBOR-panel of informatie te verspreiden via gemanipuleerde dagelijkse „Run Thrus” (3) teneinde hun door te geven JPY LIBOR-tarieven te beïnvloeden in de door de deelnemers aan het betreffende gedrag gewenste richtingen (in de overige vijf gevallen).

(3)

De JPY LIBOR en Euroyen TIBOR zijn belangrijke referentierentevoeten (ook wel „benchmarks” genoemd) voor veel in Japanse yen luidende financiële instrumenten. De JPY LIBOR werd door de British Bankers Association (BBA) vastgesteld en de Euroyen TIBOR door de Japanese Bankers Association (JBA). De rentevoeten werden dagelijks voor verschillende looptijden (looptijden van leningen) vastgesteld op basis van de rentevoeten die werden doorgegeven door banken die lid waren van het JPY LIBOR- en het Euroyen TIBOR-panel. Deze banken werd verzocht om elke werkdag vóór een bepaald uur schattingen door te geven van de rentevoeten waartegen zij meenden een redelijke hoeveelheid geldmiddelen ongedekt te kunnen lenen op de Londense interbancaire geldmarkt (in het geval van de JPY LIBOR) of schattingen van wat volgens hen geldende markttarieven waren voor transacties tussen primaire banken op de Japanse offshoremarkt (in het geval van de Euroyen TIBOR), en dat voor verschillende looptijden. De BBA en de JBA berekenden vervolgens, op basis van een gemiddelde van deze doorgegeven rentevoeten, met uitsluiting van de vier (in het geval van de BBA) of de twee (in het geval van de JBA) hoogste en laagste doorgegeven rentevoeten, de dagelijkse JPY LIBOR- en Euroyen TIBOR-tarieven voor elke looptijd. De resulterende tarieven werden elke werkdag onmiddellijk gepubliceerd en ter beschikking gesteld van het publiek.

(4)

JPY LIBOR- en Euroyen TIBOR-tarieven komen onder meer tot uiting in de prijsstelling van YIRD’s. YIRD’s zijn wereldwijd verhandelde financiële producten die door kapitaalvennootschappen, financiële instellingen, hefboomfondsen en andere ondernemingen worden gebruikt om hun renterisico te beheersen (hedging, voor zowel kredietnemers als beleggers) of voor speculatiedoeleinden.

(5)

De meest voorkomende YIRD’s zijn: i) rentetermijncontracten, ii) renteswaps, iii) renteopties en iv) rentefutures. YIRD’s kunnen onderhands (otc) of, ingeval van rentefutures, op de beurs verhandeld worden. Al deze producten hebben gewoonlijk een variabele rente (de referentierente van het contract) en een vaste rente. De vaste tarieven weerspiegelen de marktverwachtingen met betrekking tot toekomstige referentierentevoeten en worden normaal door de financiële instellingen die aan de YIRD-handel deelnemen berekend op basis van de zogenoemde rentecurven.

(6)

Dit besluit is gericht tot de volgende rechtspersonen die behoren tot de onderneming ICAP (hierna „de adressaten” genoemd):

(7)

De zaak is ingeleid op basis van een verzoek om immuniteit van UBS op 17 december 2010. Op 20 april 2011 heeft de Commissie verzoeken om inlichtingen gezonden aan een aantal ondernemingen die in de YIRD-sector actief zijn. Op […] heeft Citigroup een verzoek om immuniteit en/of clementie ingediend. Op […] heeft Deutsche Bank om een vermindering van geldboeten verzocht. Op […] heeft RP Martin om een vermindering van geldboeten verzocht. Op […] heeft RBS om een vermindering van geldboeten verzocht.

(8)

Op 12 februari 2013 leidde de Commissie de procedure van artikel 11, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1/2003 in tegen UBS AG en UBS Securities Japan Co., Ltd, The Royal Bank of Scotland Group plc en The Royal Bank of Scotland plc, Deutsche Bank Aktiengesellschaft, Citigroup Inc. en Citigroup Global Markets Japan Inc., JPMorgan Chase & Co. en JPMorgan Chase Bank, National Association en J.P. Morgan Europe Limited, en R.P. Martin Holdings Ltd en Martin Brokers (UK) Ltd Op 29 oktober 2013 stelde de Commissie een tot deze ondernemingen gerichte mededeling van punten van bezwaar vast, met referentie C(2013)7395.

(9)

Op 29 oktober 2013 leidde de Commissie de procedure van artikel 11, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1/2003 in tegen ICAP plc, ICAP Management Services Ltd en ICAP New Zealand Limited.

(10)

Op 31 oktober 2013 vond een schikkingsgesprek met ICAP plaats. Op 12 november 2013 stelde ICAP de Commissie op de hoogte van het feit dat het de schikkingsgesprekken wenste stop te zetten.

(11)

Op 4 december 2013 nam de Commissie een verbods- en boetebesluit aan, met referentie C(2013) 8602/7 (hierna „het schikkingsbesluit” genoemd), gericht tot de in punt (8) vermelde ondernemingen.

(12)

Op 6 juni 2014 stelde de Commissie een mededeling van punten van bezwaar vast die gericht was tot ICAP plc, ICAP Management Services Ltd en ICAP New Zealand Limited, met referentie C(2014) 3768 final. ICAP heeft aan de Commissie haar opmerkingen meegedeeld met betrekking tot de bezwaren die op 14 augustus 2014 schriftelijk en op 12 september 2014 mondeling, tijdens een hoorzitting, tegen ICAP werden geuit.

(13)

Het Adviescomité voor mededingingsregelingen en machtsposities bracht op 30 januari 2015 een gunstig advies uit, waarna de Commissie op 4 februari 2015 het besluit heeft vastgesteld.

(14)

In deze zaak heeft de Commissie de hieronder opgesomde zes bilaterale inbreuken (4) vastgesteld. De duur van de betrokkenheid van de onderneming bij elk van de inbreuken is de volgende:

(15)

De partijen (banken) bij de respectieve inbreuken waren betrokken bij de volgende mededingingsbeperkende praktijken:

(16)

[Niet-adressaat] werkte in de periode van 29 juni 2009 tot 10 augustus 2009 mee aan de inbreuk van [niet-adressaat]/[niet-adressaat] in 2008-2009, waarbij [niet-adressaat] op verzoek van [niet-adressaat] beloofde om contact op te nemen, en bij ten minste enkele gelegenheden ook daadwerkelijk contact opnam, met een aantal banken van het JPY LIBOR-panel die niet aan de inbreuk deelnamen, met als doel hun door te geven JPY LIBOR-tarieven te beïnvloeden. [Niet-adressaat] was hiervan niet op de hoogte.

(17)

ICAP werkte in de periode van 14 augustus 2007 tot 1 november 2007 mee aan de inbreuk van [niet-adressaat]/[niet-adressaat] in 2007, waarbij ICAP op vraag van [niet-adressaat] trachtte om bepaalde banken van het JPY LIBOR-panel die niet aan de inbreuk deelnamen te beïnvloeden om JPY LIBOR-tarieven door te geven die in overeenstemming waren met de verzoeken van [niet-adressaat] door i) misleidende informatie onder hen te verspreiden via de zogenaamde „Run Thrus” en/of door ii) direct contact met hen op te nemen. [Niet-adressaat] was hiervan niet op de hoogte.

(18)

ICAP werkte in de periode van 28 augustus 2008 tot 3 november 2008 mee aan de inbreuk van [niet-adressaat]/[niet-adressaat] in 2008, waarbij ICAP op vraag van [niet-adressaat] trachtte om bepaalde banken van het JPY LIBOR-panel die niet aan de inbreuk deelnamen te beïnvloeden om JPY LIBOR-tarieven door te geven die in overeenstemming waren met de verzoeken van [niet-adressaat] door i) misleidende informatie onder hen te verspreiden via de zogenaamde „Run Thrus” en/of door ii) direct contact met hen op te nemen. [Niet-adressaat] was hiervan niet op de hoogte.

(19)

ICAP werkte in de periode van 22 mei 2009 tot 10 augustus 2009 mee aan de inbreuk van [niet-adressaat]/[niet-adressaat] in 2008-2009, waarbij ICAP op vraag van [niet-adressaat] trachtte om bepaalde banken van het JPY LIBOR-panel die niet aan de inbreuk deelnamen te beïnvloeden om JPY LIBOR-tarieven door te geven die in overeenstemming waren met de verzoeken van [niet-adressaat] door i) misleidende informatie onder hen te verspreiden via de zogenaamde „Run Thrus” en/of door ii) direct contact met hen op te nemen. [Niet-adressaat] was hiervan niet op de hoogte.

(20)

ICAP werkte in de periode van 3 maart 2010 tot 22 juni 2010 mee aan de inbreuk van [niet-adressaat]/[niet-adressaat] in 2010 door als communicatiekanaal tussen een handelaar van [niet-adressaat] en een handelaar van [niet-adressaat] te fungeren en zo de mededingingsbeperkende praktijken tussen hen mogelijk te maken.

(21)

ICAP werkte in de periode van 7 april 2010 tot 7 juni 2010 mee aan de inbreuk van [niet-adressaat]/[niet-adressaat] in 2010, waarbij ICAP op vraag van [niet-adressaat] trachtte om bepaalde banken van het JPY LIBOR-panel die niet aan de inbreuk deelnamen te beïnvloeden om JPY LIBOR-tarieven door te geven die in overeenstemming waren met de verzoeken van [niet-adressaat] door i) misleidende informatie onder hen te verspreiden via de zogenaamde „Run Thrus” en/of door ii) direct contact met hen op te nemen. [Niet-adressaat] was hiervan niet op de hoogte.

(22)

ICAP werkte in de periode van 28 april 2010 tot 2 juni 2010 mee aan de inbreuk van [niet-adressaat]/[niet-adressaat] in 2010 met betrekking tot YIRD’s met als referentie de JPY LIBOR (5), waarbij ICAP op vraag van [niet-adressaat] trachtte om bepaalde banken van het JPY LIBOR-panel die niet aan de inbreuk deelnamen te beïnvloeden om JPY LIBOR-tarieven door te geven die in overeenstemming waren met de verzoeken van [niet-adressaat] door i) misleidende informatie onder hen te verspreiden via de zogenaamde „Run Thrus” en/of door ii) direct contact met hen op te nemen. [Niet-adressaat] was hiervan niet op de hoogte.

(23)

De geografische omvang van elk van de zes inbreuken was voor alle respectieve deelnemers de hele EER.

(24)

In dit besluit worden de Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten van 2006 toegepast (6). De Commissie legt geldboeten op aan de ondernemingen waaraan dit besluit is gericht.

(25)

De Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten bevatten slechts beperkte leidraden voor de berekening van de geldboeten die kunnen worden opgelegd aan tussenpersonen als ICAP, die niet rechtstreeks actief was in de door het kartel bestreken sector, d.w.z. rentederivaten, voor de toepassing van de inbreuken. Daarom wordt ICAP’s basisbedrag voor elk van de inbreuken bepaald in overeenstemming met de voorschriften van Verordening (EG) nr. 1/2003, de jurisprudentie en punt 37 van de Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten van 2006, rekening houdend met de ernst, de duur en de aard van zijn betrokkenheid en met de noodzaak om ervoor te zorgen dat het afschrikkende effect van de boeten groot genoeg is.

(26)

Bij de beoordeling van de ernst van de inbreuken houdt de Commissie rekening met het feit dat elk van de inbreuken naar zijn aard tot de ernstigste mededingingsbeperkingen behoort, het feit dat elk van de inbreuken de hele EER bestreek en het feit dat de heimelijke activiteiten verband hielden met financiële benchmarks.

(27)

Bij de berekening van de aan de adressaten van dit besluit op te leggen geldboeten houdt de Commissie ook rekening met de duur van ICAP’s deelname aan elk van de zes inbreuken.

(28)

Wat elk van de inbreuken betreft, houdt de Commissie er rekening mee dat ICAP deelnam aan de inbreuken als tussenpersoon, een rol die niet van dezelfde aard is als die van de banken die aan de betrokken inbreuken deelnamen. Daarom past de Commissie bij de bepaling van ICAP’s basisbedrag voor elke inbreuk een passende verminderingscoëfficiënt toe.

(29)

Wat de adressaten van dit besluit betreft, zijn er geen verzwarende of verzachtende omstandigheden in verband met een van de inbreuken.

(30)

Krachtens artikel 23, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1/2003 mag de voor elke inbreuk opgelegde geldboete niet hoger zijn dan 10 % van de totale omzet die ICAP in het aan het besluit van de Commissie voorafgaande boekjaar heeft behaald.

(31)

In dit geval bedraagt geen van de geldboeten meer dan 10 % van de totale omzet van ICAP in het aan de datum van dit besluit voorafgaande boekjaar.

(32)

Overeenkomstig artikel 23, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1/2003 worden de volgende geldboeten opgelegd:

15.9.2017   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 305/15

15.9.2017   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 305/16

1.

Op 8 september 2017 heeft de Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen.

Deze aanmelding betreft de volgende ondernemingen:

Cambourne Life Investment Pte. Ltd („Cambourne”) en Massachusetts Mutual Life Insurance Company („MassMutual”) verkrijgen gezamenlijke zeggenschap in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), en artikel 3, lid 4, van de concentratieverordening over Rothesay HoldCo UK Ltd (Verenigd Koninkrijk) („Rothesay”), waarbij Blackstone Group L.P. reeds een controlerende aandeelhouder is. De concentratie komt tot stand door de verwerving van aandelen.

2.

De activiteiten van de betrokken ondernemingen zijn:

—   Blackstone: beheer van activa,

—   Cambourne: onderneming die uiteindelijk onder de zeggenschap staat van GIC Pte. Ltd, een globale investeringsmaatschappij,

—   MassMutual: levensverzekering-, pensioen- en investeringsproducten, voornamelijk actief in de Verenigde Staten,

—   Rothesay: verzekering, voornamelijk gericht op risico-overdracht van beschikbare-uitkeringsstelsels (definedbenefitpensioenplannen) in het Verenigd Koninkrijk. Rothesay biedt een scala van producten aan, waaronder i) oplossingen voor buy-out, ii) oplossingen voor buy-in, en iii) longevity swaps.

3.

Op grond van een voorlopig onderzoek is de Commissie van oordeel dat de aangemelde transactie binnen het toepassingsgebied van de concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden.

Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking komt voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (2).

4.

De Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.

Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na de datum van deze bekendmaking hebben bereikt. De volgende referentie moet altijd worden vermeld:

M.8630 — Blackstone/MassMutual/Cambourne/Rothesay

Opmerkingen kunnen aan de Commissie worden toegezonden per e-mail, per fax of per post. Gelieve de onderstaande contactgegevens te gebruiken:

15.9.2017   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 305/18

1.

Op 7 september 2017 heeft de Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen. Hierin is meegedeeld dat de onderneming Valeo Holding GmbH (Duitsland) die onder de zeggenschap staat van Valeo S.A. („Valeo”, Frankrijk) in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de concentratieverordening de volledige zeggenschap verkrijgt over FTE Group Holding GmbH („FTE”, Duitsland) door de verwerving van aandelen.

Dezelfde concentratie werd al bij de Commissie aangemeld op 10 oktober 2016, maar de aanmelding werd vervolgens ingetrokken op 29 november 2016.

2.

De activiteiten van de betrokken ondernemingen zijn:

—   Valeo: ontwerp, vervaardiging en verkoop van auto-uitrusting, met name thermische systemen, aandrijflijnsystemen, comfort- en rijhulpsystemen en zichtverbeterende systemen,

—   FTE: ontwerp, vervaardiging en verkoop van i) koppelingsbedieningsproducten; ii) rembedieningsproducten; iii) elektrisch gestuurde oliepompen en andere onderdelen voor versnellingsbakken en aandrijflijnen gebaseerd op elektrohydraulische technologie. FTE is ook actief in de revisie van remklauwen.

3.

Op grond van een voorlopig onderzoek is de Commissie van oordeel dat de aangemelde transactie binnen het toepassingsgebied van de concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden.

4.

De Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.

Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na de datum van deze bekendmaking hebben bereikt. Zij kunnen, met vermelding van zaaknummer M.8102 — Valeo/FTE Group worden toegezonden per fax (+32 22964301), per e-mail (COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu) of per post aan onderstaand adres:

15.9.2017   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 305/19

1.

Op 8 september 2017 heeft de Commissie een aanmelding van een voorgenomen concentratie in de zin van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1) ontvangen.

Deze aanmelding betreft de volgende ondernemingen:

Shell Midstream verkrijgt gezamenlijke zeggenschap in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van de concentratieverordening over Crestwood Permian Basin. De concentratie komt tot stand door de verwerving van aandelen.

2.

De activiteiten van de betrokken ondernemingen zijn:

3.

Op grond van een voorlopig onderzoek is de Commissie van oordeel dat de aangemelde transactie binnen het toepassingsgebied van de concentratieverordening kan vallen. Ten aanzien van dit punt wordt de definitieve beslissing echter aangehouden.

Er zij op gewezen dat deze zaak in aanmerking komt voor de vereenvoudigde procedure zoals uiteengezet in de mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde concentraties krachtens Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (2).

4.

De Commissie verzoekt belanghebbenden haar hun eventuele opmerkingen over de voorgenomen concentratie kenbaar te maken.

Deze opmerkingen moeten de Commissie uiterlijk tien dagen na de datum van deze bekendmaking hebben bereikt. De volgende referentie moet altijd worden vermeld:

M.8638 — Shell Midstream Partners/Crestwood Permian Basin Holdings/Crestwood Permian Basin

Opmerkingen kunnen per e-mail, per fax of per post aan de Commissie worden toegezonden. Gelieve de onderstaande contactgegevens te gebruiken:

15.9.2017   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 305/20

Consorzio di Tutela del Pane di Matera IGP

Via De Amicis, 54

75100 Matera

ITALIË

—

☐

Naam van het product

—

☒

Beschrijving van het product

—

☐

Geografisch gebied

—

☐

Bewijs van oorsprong

—

☒

Werkwijze voor het verkrijgen van het product

—

☐

Verband

—

☐

Etikettering

—

☒

Overige: verpakking, controlestructuur; geografisch gebied

—

☒

Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 niet als minimaal kan worden beschouwd.

—

☐

Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA waarvoor geen enig document (of gelijkwaardig document) is bekendgemaakt, die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 niet als minimaal kan worden beschouwd.

—

De volgende zin in artikel 2 van het huidige productdossier:

wordt vervangen door het volgende artikel 2 van het gewijzigde productdossier:

Er wordt, op verzoek van de producenten, gespecificeerd dat durumtarwemeel en/of -griesmeel mag worden gebruikt voor de productie van „Pane di Matera”. De gebruikte grondstof voor de productie van „Pane di Matera” wordt op die manier nauwkeuriger omschreven. Het gebruik van griesmeel van durumtarwe in de productie van bakkerijproducten is, voornamelijk in het zuiden van Italië en in de provincie Matera, een wijdverspreide praktijk. Er is dan ook geen reden om het gebruik van griesmeel van durumtarwe voor de productie van „Pane di Matera” BGA niet toe te laten.

Daarnaast worden de chemische parameters van het meel en het griesmeel nauwkeuriger omschreven en bijgewerkt. Met name de volgende aanpassingen zijn aangebracht:

De voorgestelde chemische parameters van het meel en het griesmeel in de wijziging zijn bijgewerkt om het productdossier in overeenstemming te brengen met de werkelijke eigenschappen van de grondstoffen die worden gebruikt om „Pane di Matera” BGA te produceren.

—

De volgende tabellen:

worden als volgt gewijzigd:

De tabel met de samenstelling van „Pane di Matera” dient te worden gewijzigd als gevolg van de door de bakkers geconstateerde wijzigende eigenschappen van de grondstoffen die op de markt beschikbaar zijn. Naast het verplichte gebruik van minstens 20 % durumtarwemeel en/of -griesmeel van lokale ecotypen en variëteiten, mogen de producenten hogere gehalten aan eiwitten, koolhydraten, vet en as aanhouden. Hierdoor kunnen ze nieuwe variëteiten van durumtarwe die in de handel beschikbaar zijn, gebruiken en hebben ze een ruimere keuze voor de resterende 80 % aan meel en griesmeel die nodig is om „Pane di Matera” te produceren.

Het interval van de waarden van de zintuiglijke beoordelingsaspecten van „Pane di Matera” is uitgebreid op basis van de productie-ervaringen van de bakkers. De officiële methoden voor het bepalen van het zintuiglijk profiel van „Pane di Matera” worden in het productdossier opgenomen om redenen van nauwkeurigheid.

—

De volgende tabel is geschrapt:

De tabel wordt geschrapt omdat deze analyses voor de producenten een last vormen en ook financiële kosten met zich brengen, en anderzijds om in overeenstemming te zijn met de voorgestelde wijzigingen, voornamelijk met betrekking tot het verhogen van het gewicht. De waarden in de tabel zijn niet in overeenstemming met de wijzigingen en zijn bijgevolg niet juist. Daarom is het passend de tabel te schrappen en de producenten zelf te laten beslissen over de houdbaarheid van „Pane di Matera” op basis van het gewicht van het brood en in overeenstemming met het aantal dagen dat in artikel 6 van het productdossier is bepaald.

De beschrijving van „Pane di Matera” wanneer het ten verkoop wordt aangeboden, is gewijzigd. De volgende alinea van artikel 7 van het productdossier en het overeenstemmende punt 3.2 van het enig document:

„„Pane di Matera” moet met de volgende kenmerken ten verkoop worden aangeboden:

vochtgehalte van maximaal 33 %.”

wordt als volgt gewijzigd:

„„Pane di Matera” moet met de volgende kenmerken ten verkoop worden aangeboden:

De parameters van het vochtgehalte zijn vastgelegd in de desbetreffende wetgeving.

Met name het gewichtsinterval van de broden is uitgebreid van 1-2 kg tot 500 g-10 kg om tegemoet te komen aan de nieuwe behoeften van de consumenten en cateraars. Deze wijziging houdt rekening met zowel de behoeften van de kleine huishoudens, die kleine broden willen om afval te vermijden, als die van de cateringsector, die grote broden wil die langer houdbaar zijn en gemakkelijker kunnen worden gesneden.

De parameter van een vochtgehalte van maximaal 33 % is geschrapt en er wordt verwezen naar de desbetreffende wetgeving (wet nr. 580 van 4 juli 1967, artikel 16).

Daarnaast is aan de productkenmerken het vereiste toegevoegd om de merkinitialen „MT” aan te brengen op de broden, zodat de broden beter herkenbaar zijn. De initialen „MT” worden vóór het bakken in het brooddeeg op de bovenzijde van het brood aangebracht.

—

Om ervoor te zorgen dat andere recipiënten die meer in overeenstemming zijn met de hygiënevoorschriften kunnen worden gebruikt om het deeg te laten gisten, is de term „lange, smalle ronde juten zak” vervangen door „voedselrecipiënt met maataanduiding”.

—

De hoeveelheid water die in het mengsel wordt gebruikt, is verhoogd van 40 % naar 50 % van het gewicht van het deeg. Dit is het gevolg van het lagere vochtgehalte van het durumtarwemeel en/of -griesmeel.

—

De volgende alinea is geschrapt en vervangen door een duidelijkere omschrijving die de producenten gemakkelijker kunnen volgen:

Wordt vervangen door:

—

De in het productieproces te gebruiken minimumhoeveelheid zout is verlaagd van 2,5 tot 2 kg in overeenstemming met de geldende voedingsadviezen.

—

Het werd passend geacht om de verwijzing naar het gebruik van katoenen of wollen doeken om het deeg te bedekken, te schrappen. Door deze wijziging kunnen producenten ook doeken van ander materialen gebruiken die veelzijdiger en ook hygiënischer/gezonder zijn. De zin:

is als volgt gewijzigd:

—

Het gewichtsinterval van de broden is uitgebreid om tegemoet te komen aan de behoeften van zowel de gezinnen die kleinere broden wensen als de cateringsector die grotere broden wil. De zin:

is als volgt gewijzigd:

—

Het werd wenselijk geacht om de volgende zin opnieuw te formuleren zodat de producenten ook andere instrumenten en materialen (recipiënten en doeken) in het productieproces kunnen gebruiken in plaats van houten planken, ongeacht of dit om technische redenen is of om te voldoen aan de hygiënenormen. Voortaan mogen ook houten recipiënten of recipiënten uit roestvrij staal en doeken uit om het even welk materiaal dat geschikt is om in contact te komen met levensmiddelen worden gebruikt. De zin:

is bijgevolg als volgt gewijzigd:

—

Om het product herkenbaarder te maken, is in het productdossier de fase van het aanbrengen van de initialen „MT” op de broden opgenomen met de volgende zin:

—

De volgende zin, die niet echt duidelijk is, is geschrapt: „Na een eindgisting van 30 minuten worden de broden gebakken in een houtoven of gasoven.” De zin verwijst eigenlijk naar een fase vóór het aanbrengen van de initialen. Na het modelleren hoeven de broden niet meer te gisten. De fase na het aanbrengen van de initialen is het bakken.

—

Om de soorten ovens die voor het bakken van het brood mogen worden gebruikt, uit te breiden, zijn de verwijzingen naar gasovens vervangen door „een indirect verwarmde oven”. Bijgevolg mogen de producenten zowel gasovens als andere soorten ovens gebruiken. Daarnaast zijn de baktijden herzien en afgestemd op de verschillende gewichten van het brood.

De tekst:

wordt als volgt gewijzigd:

—

De verwijzing naar de poriën van het kruim die een diameter hebben van „variërend van 2-3 tot 60 mm” is geschrapt. Deze informatie heeft geen enkel nut, aangezien de luchtbellen die bij het rijzen van het brood ontstaan, sterk kunnen variëren. Bijgevolg is de zin:

als volgt gewijzigd:

—

De houdbaarheid van het brood is aangepast aan de nieuwe toegestane gewichten van het brood.

Met name de zin:

is als volgt gewijzigd:

„De houdbaarheid van het op die manier verkregen brood bedraagt tot zeven dagen voor broden van 1 kg en tot 14 dagen voor broden van 10 kg.” De bakker bepaalt op basis van deze perioden de houdbaarheid van de broden met een gemiddeld gewicht.

—

Om het gebruik van verschillende verpakkingsmaterialen toe te laten, wordt de verwijzing naar het brood dat wordt „verpakt in microgaatjesfolie dat deels gekleurd en deels doorzichtig is zodat het product zichtbaar blijft, of in meerlagig papier”

als volgt gewijzigd:

De details over de eigenschappen van de microgaatjesfolie zijn geschrapt zodat de producenten meer flexibiliteit hebben voor wat het presenteren van het verpakte product betreft.

—

De vermelding „pane cotto in forno a legna” (in een houtoven gebakken brood) was op grond van het productdossier al toegestaan, maar de volgende zin is toegevoegd om het gebruik ervan te regelen:

—

Er is gespecificeerd dat voor producten die bestemd zijn voor internationale markten, het opschrift „indicazione geografica protetta” (beschermde geografische aanduiding) in de taal van het betreffende land mag worden aangebracht. Dit wordt in het productdossier als volgt geformuleerd:

—

Artikel 3 van het productdossier is gewijzigd om het in overeenstemming te brengen met Verordening (EU) nr. 1151/2012. De tweede alinea over de verpakking en de etikettering is nu een onderdeel van artikel 6 van het productdossier.

Aan het geografische productiegebied van „Pane di Matera” in de huidige versie van het productdossier zijn geen wijzigingen aangebracht.

—

hoornvormige of hoge broden;

—

broden met een gewicht van 500 g tot 10 kg;

—

een korst van ten minste 3 mm dik;

—

kruim met strogele kleur en een karakteristieke honingraatstructuur;

—

de initialen „MT” in drukletters aangebracht op de bovenzijde van het brood vóór het bakken.

15.9.2017   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 305/30

Associazione Produttori Marroni della Marca Trevigiana

Piazza Case Rosse 14

31040 Onigo di Pederobba (TV)

ITALIË

—

☒

Beschrijving van het product

—

☐

Bewijs van oorsprong

—

☐

Werkwijze voor het verkrijgen van het product

—

☐

Verband

—

☒

Etikettering

—

☒

Overige (verpakking)

—

☐

Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 als minimaal wordt beschouwd en waarvoor geen wijziging van het bekendgemaakte enig document is vereist.

—

☒

Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 als minimaal wordt beschouwd, waarvoor een wijziging van het bekendgemaakte enig document is vereist.

—

☐

Wijziging van een productdossier van een geregistreerde BOB of BGA die overeenkomstig artikel 53, lid 2, derde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 als minimaal wordt beschouwd en waarvoor geen enig document (of geen gelijkwaardig document) is bekendgemaakt.

—

☐

Wijziging van een productdossier van een geregistreerde GTS die overeenkomstig artikel 53, lid 2, vierde alinea, van Verordening (EU) nr. 1151/2012 als minimaal wordt beschouwd.

1.

„vrucht: in het algemeen ovale vorm met weinig uitgesproken apex en met één vlakke en één bolle zijkant; aantal vruchten per kg minder dan of gelijk aan 90.” […]

„De BGA geldt voor vruchten van de categorie Extra (grootte van de vrucht meer dan 3 cm; maximaal 4 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan het endocarpium is aangetast door insecten; maximaal 3 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan de vruchtwand is aangetast) en voor vruchten van categorie I (grootte van de vrucht tussen 2,8 en 3 cm; maximaal 6 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan het endocarpium is aangetast door insecten; maximaal 5 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan de vruchtwand is aangetast).”,

en punt 3.2 van het enig document:

2.

„vrucht: ovale vorm met weinig uitgesproken apex en met één vlakke en één bolle zijkant; aantal vruchten per kg minder dan of gelijk aan 90.” […]

„De BGA geldt voor vruchten van de categorie Extra (grootte van de vrucht meer dan 3 cm; maximaal 4 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan het endocarpium is aangetast door insecten; maximaal 3 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan de vruchtwand is aangetast) en voor vruchten van categorie I (grootte van de vrucht tussen 2,8 en 3 cm; maximaal 6 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan het endocarpium is aangetast door insecten; maximaal 5 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan de vruchtwand is aangetast).”

worden als volgt gewijzigd:

„vrucht: in het algemeen ovale vorm met weinig uitgesproken apex en met één vlakke en één bolle zijkant; aantal vruchten per kg minder dan of gelijk aan 120.” […]

„De BGA geldt voor vruchten van de categorie Extra (grootte van de vrucht meer dan 3 cm; maximaal 4 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan het endocarpium is aangetast door insecten; maximaal 3 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan de vruchtwand is aangetast), vruchten van categorie I (grootte van de vrucht tussen 2,8 en 3 cm; maximaal 6 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan het endocarpium is aangetast door insecten; maximaal 5 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan de vruchtwand is aangetast) en vruchten van categorie II (grootte van de vrucht tussen 2,6 en 2,8 cm; maximaal 6 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan het endocarpium is aangetast door insecten; maximaal 5 % van het gewicht mag vruchten bevatten waarvan de vruchtwand is aangetast).”.

Motivering:

Punten 1 en 2 dienen te worden gewijzigd omdat de vrucht kleiner is geworden, waardoor 1 kg product nu meer vruchten bevat. De oorzaak van de kleinere vrucht zijn de bijzonder droge zomers van de voorbije jaren. Het is bijgevolg noodzakelijk geworden om ook kleinere kastanjes onder de beschermde geografische aanduiding op de markt te brengen.

Daarnaast is ook een afwijking tussen de beschrijving van de vorm van de vrucht in het enig document en die in het productdossier rechtgezet. Aangezien de kastanje een natuurlijk product is, kan er geen absolute garantie worden gegeven voor de regelmatigheid van de vorm. Bijgevolg wordt de formulering in het productdossier „vrucht: in het algemeen ovale vorm” overgenomen in het enig document.

De andere specifieke kwaliteitseigenschappen die in artikel 2 en onder punt 3.2 van het enig document zijn opgesomd, worden niet gewijzigd, aangezien ze geen betrekking hebben op de vorm of de omvang van de vrucht. Bijgevolg wordt de wijziging als „minimaal” beschouwd op grond van punten a) tot en met e) van artikel 53, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1151/2012.

3.

„Het product moet worden verpakt in speciale netzakjes voor levensmiddelen, die bovenaan worden gesloten door een sluitsysteem met warme lijm of die worden dichtgenaaid.”

worden als volgt gewijzigd:

„Het product moet worden verpakt in speciale netzakjes voor levensmiddelen of in recipiënten die geschikt zijn voor levensmiddelen en die uit divers materiaal en met verschillende afmetingen kunnen zijn vervaardigd. Alle soorten verpakkingen worden verzegeld zodat geen vruchten uit de verpakking kunnen worden gehaald zonder dat het zegel wordt verbroken.”.

4.

„Het product wordt verkocht in netzakjes voor levensmiddelen met een gewicht van 1 kg, 2 kg, 3 kg (met warme lijm verzegeld), 5 kg of 10 kg (dichtgenaaid).”

wordt als volgt gewijzigd:

„Het gewicht van de verpakkingen mag 0,5 kg, 1 kg, 2 kg, 3 kg, 5 kg, 10 kg of 25 kg bedragen.”.

Motivering:

Wijzigingen 3 en 4 maken duidelijk dat er geen beperking hoeft te gelden voor de soorten verpakkingen die mogen worden gebruikt. De beschikbaarheid van verpakkingsmateriaal kan immers wijzigen (zo zijn sluitsystemen met warme lijm niet meer verkrijgbaar op de Italiaanse markt) en in de toekomst kunnen ook andere, bijvoorbeeld meer milieuvriendelijke soorten verpakkingsmateriaal beschikbaar worden. Aangezien de wijziging uitsluitend van invloed is op de verpakking en het gewicht van het product, kan de wijziging als „minimaal” beschouwd op grond van punten a) tot en met e) van artikel 53, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1151/2012.

5.

Het punt:

wordt als volgt gewijzigd:

Een verwijzing naar categorie II is toegevoegd. Aangezien deze wijziging is bedoeld om de samenhang met de wijzigingen in punten 1 en 2 te verzekeren en uitsluitend uitwerking heeft op de etikettering van het product, kan de wijziging als „minimaal” beschouwd op grond van punten a) tot en met e) van artikel 53, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1151/2012.