Gegevensbescherming in de sector elektronische communicatie

Informatie wordt uitgewisseld via openbare elektronischecommunicatiediensten zoals het internet en mobiele en vaste telefonie en de bijhorende netwerken. Voor die diensten en netwerken zijn specifieke regels en waarborgen vereist om het recht van de gebruiker op privacy en vertrouwelijkheid te verzekeren.

BESLUIT

Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie).

SAMENVATTING

WAT DOET DEZE RICHTLIJN?

De richtlijn stelt de regels vast voor het verzekeren van veiligheid bij het verwerken van persoonsgegevens, de kennisgeving van inbreuken op de persoonsgegevens, en het vertrouwelijke karakter van het communicatieverkeer. De richtlijn verbiedt ook ongewenste communicatie, d.w.z. communicatie waarvoor de gebruiker zijn toestemming niet heeft gegeven.

KERNPUNTEN

Aanbieders van elektronischecommunicatiediensten moeten hun diensten beveiligen door ten minste:

De dienstenaanbieder moet de nationale autoriteit binnen 24 uur op de hoogte stellen van iedere inbreuk op persoonsgegevens. Als te verwachten valt dat de persoonsgegevens of de privacy van een gebruiker zullen worden geschonden, dan moet de gebruiker ook op de hoogte worden gebracht, tenzij specifiek vastgestelde technologische maatregelen zijn genomen om de gegevens te beschermen.

EU-landen moeten het vertrouwelijke karakter van communicaties over openbare netwerken waarborgen, en in het bijzonder moeten ze:

Wanneer verkeersgegevens niet langer nodig zijn voor communicatie of facturering, moeten ze worden gewist of anoniem gemaakt. Dienstenaanbieders kunnen die gegevens wel verwerken voor marketingdoeleinden zolang de betrokken gebruiker daarvoor toestemming geeft. Die toestemming kan op elk moment worden ingetrokken.

Toestemming van de gebruiker is ook vereist in een aantal andere situaties, waaronder:

EU-landen moeten een systeem van sancties hebben met inbegrip van wettelijke sancties voor inbreuken op de richtlijn.

De reikwijdte van de rechten en plichten kan alleen worden beperkt door nationale wetgevingsmaatregelen wanneer dergelijke beperkingen noodzakelijk en proportioneel zijn ter waarborging van specifieke openbare belangen, zoals het mogelijk maken van strafrechtelijke onderzoeken of het garanderen van de nationale veiligheid, de landsverdediging of de openbare veiligheid.

VANAF WANNEER IS DE RICHTLIJN VAN TOEPASSING?

Vanaf 31 juli 2002.

ACHTERGROND

Deze richtlijn is een van de vijf richtlijnen die samen het telecompakket vormen, een wettelijk kader dat de sector van de elektronische communicatie regelt. De andere richtlijnen betreffen het algemeen kader, toegang en interconnectie, machtigingen en vergunningen en de universele dienst.

Het pakket werd in 2009 gewijzigd door twee richtlijnen over beter wetgeven en de rechten van de burgers, en door een verordening tot instelling van het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie.

Voor meer informatie, zie de website over de e-privacyrichtlijn van de Europese Commissie.

REFERENTIES

Besluit

Datum van inwerkingtreding

Uiterste datum voor omzetting in nationaal recht

Publicatieblad van de Europese Unie

Richtlijn 2002/58/EG

31.7.2002

30.10.2003

PB L 201 van 31.07.2002, blz. 37-47

Wijzigingsbesluit(en)

Datum van inwerkingtreding

Uiterste datum voor omzetting in nationaal recht

Publicatieblad van de Europese Unie

Richtlijn 2009/136/EG

19.12.2009

25.5.2011

PB L 337 van 18.12.2009, blz. 11-36

GERELATEERDE BESLUITEN

Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281 van 23.11.95, blz. 31-50).

Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 8 van 12.1.2001, blz. 1-22).

Richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van Richtlijn 2002/58/EG (PB L 105 van 13.4.2006, blz. 54-63). (ongeldig verklaard door een arrest van het Hof van Justitie, zie hieronder).

Verordening (EU) nr. 611/2013 van de Commissie van 24 juni 2013 betreffende maatregelen voor het melden van inbreuken in verband met persoonsgegevens op grond van Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende privacy en elektronische communicatie (PB L 173 van 26.6.2013, blz. 2-8).

Gevoegde zaken C-293/12 en C-594/12: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 april 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland (Ierland) en het Verfassungsgerichtshof (Oostenrijk)) - Digital Rights Ireland Ltd (C-293/12) v. Minister for Communications, Marine and Natural Resources, Minister for Justice, Equality and Law Reform, The Commissioner of the Garda Síochána, Ierland en de Attorney General, en Kärntner Landesregierung, Michael Seitlinger, Christof Tschohl e.a. (C-594/12) (Elektronische communicatie - Richtlijn 2006/24/EG - Openbaar beschikbare elektronischecommunicatiediensten of openbare communicatienetwerken - Bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in het kader van aanbieding van dergelijke diensten - Geldigheid - Artikelen 7, 8 en 11 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie) (PB C 175 van 10.6.2014, blz. 6-7).

Laatste bijwerking 27.05.2014