Levensmiddelenaroma’s

KERNPUNTEN

• Aroma’s mogen volgens de beschikbare wetenschappelijke gegevens geen gevaar opleveren voor de gezondheid van de consument en mogen niet misleidend zijn.
• De verordening stelt vast wat bijvoorbeeld aroma’s, aromatiserende preparaten, rookaroma’s, via een thermisch procedé verkregen aroma’s, aromaprecursoren en levensmiddeleningrediënten met aromatiserende eigenschappen zijn.
• De wetgeving is niet van toepassing op aroma’s die uitsluitend een zoete (bijv. suiker), zure of zoute smaak (bijv. zout) hebben, noch op onbewerkte levensmiddelen en niet-samengestelde levensmiddelen en mengsels, zoals van verse, gedroogde of diepgevroren specerijen en/of kruiden, theemengsels en mengsels voor kruidenthee. Aroma’s met een zoete smaak zijn zoetstoffen die binnen een aparte categorie levensmiddelenadditieven vallen.
• Ze stelt ook vast welke soorten aroma’s een evaluatie of goedkeuringsprocedure moeten ondergaan en welke niet.
• De EU heeft op 1 oktober 2012 een lijst met toegestane aroma’s aangenomen. Alleen die aroma’s mogen in de EU worden gebruikt en verkocht. De lijst wordt regelmatig bijgewerkt.
• De verordening bevat tevens een lijst van 15 stoffen die van nature toxicologisch gevaarlijk zijn. Dit zijn onder andere estragol, menthofuran, methyleugenol, waterstofcyanide en coumarine. Deze mogen niet zonder meer aan levensmiddelen worden toegevoegd. Er worden maximumgehalten vastgesteld voor bepaalde stoffen die van nature aanwezig zijn in aroma’s. Deze kunnen in bepaalde traditionele levensmiddelen of alcoholische en niet-alcoholische dranken voorkomen.

• Aroma’s die aan bedrijven of consumenten worden verkocht, moeten voldoen aan specifieke etiketteringsvoorschriften en de voorschriften van Verordening (EU) nr. 1169/2011 aangaande de verstrekking van voedselinformatie aan consumenten door middel van levensmiddelenetikettering. De specifieke etiketteringsvoorschriften voor aroma’s voor gebruik in en op levensmiddelen zijn afkomstig van beide verordeningen als het gaat om de verkoop aan zowel consumenten als bedrijven.
• De term „natuurlijk” mag alleen ter aanduiding van een aroma worden gebruikt indien de aromatiserende component van directe plantaardige of dierlijke oorsprong is.
• Exploitanten van levensmiddelenbedrijven (aromaproducenten, importeurs of gebruikers van aroma’s, zoals de levensmiddelenindustrie) moeten, indien gevraagd, verslag uitbrengen aan de Europese Commissie over de hoeveelheden die ze in de laatste twaalf maanden aan levensmiddelen hebben toegevoegd.
• Een producent of gebruiker van een aroma moet de Commissie op de hoogte brengen van alle hem bekende en voor hem beschikbare wetenschappelijke of technische informatie die van invloed zou kunnen zijn op de beoordeling van de veiligheid van het aroma.