Jaarstukken van buitenlandse bijkantoren van kredietinstellingen en financiële instellingen

KERNPUNTEN

• De richtlijn is van toepassing op alle bijkantoren van banken en andere financiële instellingen in de EU waarvan het hoofdkantoor zich buiten het EU-land van vestiging van het bijkantoor bevindt.
• Door de richtlijn wordt de noodzaak voorkomen om afzonderlijke jaarrekeningen voor bijkantoren openbaar te maken. De documenten die bijkantoren van kredietinstellingen en financiële instellingen met een hoofdkantoor in een ander EU-land openbaar moeten maken, bestaan onder meer uit hun jaarrekeningen, geconsolideerde jaarrekeningen, jaarverslagen, enz. Deze moeten worden opgesteld en gecontroleerd overeenkomstig de wetgeving van het EU-land waar het hoofdkantoor is gevestigd. In afwachting van verdere coördinatie kunnen EU-landen van bijkantoren verlangen dat zij aanvullende informatie openbaar maken, zoals baten en lasten en de totale vorderingen en schulden van het bijkantoor.
• Documenten die bijkantoren van kredietinstellingen en financiële instellingen met hoofdkantoor in een derde land openbaar moeten maken zijn dezelfde documenten als voor bijkantoren met hoofdkantoor in een EU-land. Zij moeten overeenkomstig de wetgeving van het derde land worden opgesteld en gecontroleerd. Indien de betrokken regels echter niet in overeenstemming zijn met de boekhoudkundige vereisten van de EU, kunnen EU-landen van bijkantoren verlangen dat zij jaarrekeningen over hun eigen activiteiten openbaar maken.
• EU-landen kunnen eisen dat er gelegaliseerde vertalingen van de documenten in hun officiële taal/talen openbaar worden gemaakt.