Sinds 2006 biedt het .eu-topniveaudomein (.eu-TLD) gebruikers de mogelijkheid een Europa-brede internetidentiteit voor hun websites en emailadressen creëren. Elke in de Europese Unie (EU) of de Europese Economische Ruimte (EER) gevestigde onderneming of organisatie en elke ingezeten burger kan het gebruiken, met inbegrip van niet-EU-burgers die in een EU-lidstaat verblijven of EU- en EER-burgers die buiten de EU verblijven. Het .eu-TLD vormt een aanvulling op de reeds binnen de EU bestaande domeinen en vervangt deze niet. Het geeft gebruikers de mogelijkheid om te beschikken over een Europa-brede internetidentiteit.
Voor burgers is het .eu-TLD een plaats in cyberspace waar hun rechten als consumenten en individuen worden geregeld door EU-regels en -normen.
Voor ondernemingen of andere organisaties biedt een .eu-website zichtbaarheid op het internet binnen de EU en buiten de EU-grenzen, waardoor hun Europese status wordt uitgedragen. Dit draagt bij tot een grotere aanwezigheid in de elektronische handel.
De Europese Commissie wijst een register aan. Dit organiseert, bestuurt en beheert het .eu-TLD in het algemeen belang en is verantwoordelijk voor de hoge kwaliteit, transparantie, veiligheid, stabiliteit, voorspelbaarheid, betrouwbaarheid, toegankelijkheid, efficiëntie en non-discriminatie ervan. Het zorgt ook voor een gelijk speelveld en consumentenbescherming en waarborgt dat onrechtmatige registraties van domeinnamen snel worden getraceerd. Het werkt nauw samen met de bevoegde autoriteiten en andere overheidsinstanties die verantwoordelijk zijn voor cyberveiligheid en informatieveiligheid, zoals nationale computercrisisteams.
De oorspronkelijke regels voor het .eu-TLD werden in 2002 vastgesteld. Deze zijn sindsdien herzien en vervangen door Verordening (EU) 2019/517, die van toepassing is met ingang van .