Niet-nalevingsprocedures in geval van niet-naleving van statistische rapportageverplichtingen

SAMENVATTING VAN:

Verordening (EU) 2022/1917 van de Europese Centrale Bank betreffende niet-nalevingsprocedures in geval van niet-naleving van statistische rapportageverplichtingen

Besluit (EU) 2022/1921 van de Europese Centrale Bank of the European Central Bank betreffende de methode voor de berekening van sancties in gevallen van vermeende niet-naleving van statistische rapportageverplichtingen

WAT IS HET DOEL VAN DE VERORDENING EN HET BESLUIT?

KERNPUNTEN

Verordening (EU) nr. 2022/1917 (de verordening)

Met de verordening wordt een geharmoniseerde aanpak ingevoerd voor de elementen die in aanmerking moeten worden genomen bij het toezicht op naleving van statistische rapportageverplichtingen en bij de beoordeling van vermeende niet-naleving, de niet-nalevingsprocedure zelf, en voor de berekening en oplegging van sancties wegens niet-naleving van rapportageverplichtingen. De verordening bevat daartoe vijf procedures:

Onder de monitoring- en registratieprocedure:

Krachtens de rapportageprocedure moeten NCB’s aan de ECB verslag uitbrengen over:

Elk verzuim om effectief samen te werken of een redelijke mate van zorgvuldigheid toe te passen, moet altijd aan de ECB worden gemeld.

In het kader van de kennisgevingsprocedure moet de bevoegde centrale bank van het Eurosysteem3 de informatieplichtige een schriftelijke waarschuwing geven zodra de vermeende niet-naleving voor het eerst bekend werd bij die centrale bank, met ten minste de volgende elementen:

In geval van ernstig wangedrag moet een soortgelijke kennisgeving worden verstrekt aan de betreffende informatieplichtige. Het belangrijkste verschil is dat wanneer een niet-nalevingsprocedure wordt ingeleid, het ernstige wangedrag door de informatieplichtige moet worden gecorrigeerd en de informatieplichtige onmiddellijk moet zorgen voor een doeltreffende samenwerking met de bevoegde centrale bank van het Eurosysteem.

Na de waarschuwing in verband met de vermeende niet-naleving en zodra de drempels voor een cumulatieve vermeende niet-naleving, zoals hieronder genoemd, zijn bereikt, krijgt de informatieplichtige de mogelijkheid om een herstelplan in te dienen met daarin:

Nadat het herstelplan binnen de uiterste termijn is ingediend, moet de bevoegde centrale bank van het Eurosysteem dit beoordelen en het standpunt van de ECB over het plan opvragen, waarna zij het plan ofwel kan goedkeuren en een definitieve uiterste termijn voor de tenuitvoerlegging van dat plan kan vaststellen, ofwel het kan verwerpen en om een herzien herstelplan kan vragen.

Indien de bevoegde centrale bank van het Eurosysteem ook een herzien herstelplan afwijst, of wanneer een informatieplichtige de definitieve uiterste termijn niet nakomt of de vermeende niet-naleving niet wil verhelpen, moet een niet-nalevingsprocedure in gang worden gezet.

Om ervoor te zorgen dat niet meer dan één inbreukprocedure wordt ingeleid tegen dezelfde informatieplichtige op basis van dezelfde feiten, mag de ECB of de bevoegde NCB geen besluit nemen over het al dan niet instellen van een niet-nalevingsprocedure voordat zij elkaar hebben geïnformeerd en geraadpleegd.

In de niet-nalevingsprocedure wordt bepaald dat de NCB’s en de ECB:

Tenzij in geval van ernstig wangedrag mag een bevoegde NCB of de ECB geen inbreukprocedure starten wanneer zij van oordeel is dat de vermeende inbreuk buiten de controle van de rapporterende informatieplichtige is gepleegd, of indien het mogelijke bedrag van de geldboete niet meer bedraagt dan:

In algemene regels is bepaald dat:

Besluit (EU) 2022/1921 (het besluit)

In het besluit wordt de methode uiteengezet om het passende voorgestelde bedrag van een sanctie te bepalen die door de ECB moet worden opgelegd aan een informatieplichtige die onderworpen is aan statistische rapportageverplichtingen en die niet aan de verplichtingen voldoet.

Het besluit introduceert verschillende berekeningsprocedures voor gevallen van cumulatieve vermeende niet-naleving en voor gevallen van ernstig wangedrag. In beide gevallen:

De sancties mogen niet meer bedragen dan de maximale geldboete die is vastgesteld voor het niet rapporteren van statistische gegevens en de onjuiste, onvolledige of niet-genormaliseerde rapportage van statistische gegevens.

In algemene regels is bepaald dat het besluit niet van toepassing is op niet-naleving die vóór plaatsvindt, waarop Besluit ECB/2010/10 van toepassing blijft.

VANAF WANNEER ZIJN DE VERORDENING EN HET BESLUIT VAN TOEPASSING?

De verordening en het besluit zijn beide vanaf van toepassing. Ze zijn van toepassing vanaf met betrekking tot niet-naleving van statistische rapportage over de geldmarkt.

ACHTERGROND

KERNBEGRIPPEN

  1. Informatieplichtige. Een rechts- of natuurlijke persoon die onderworpen is aan de statistische rapportageverplichtingen van de ECB.
  2. Lokale samenwerkingsregeling. Een regeling volgens welke een informatieplichtige via een NBA statistische gegevens aan de bevoegde NCB verstrekt.
  3. Bevoegde centrale bank van het Eurosysteem. De bevoegde NCB of, in geval van rechtstreekse rapportage, de ECB.

BELANGRIJKSTE DOCUMENTEN

Verordening (EU) 2022/1917 van de Europese Centrale Bank van betreffende niet-nalevingsprocedures in geval van niet-naleving van statistische rapportageverplichtingen en tot intrekking van Besluit ECB/2010/10 (ECB/2022/31) (PB L 263 van , blz. 6-16)

Besluit (EU) 2022/1921 van de Europese Centrale Bank van betreffende de methode voor de berekening van sancties in gevallen van vermeende niet-naleving van statistische rapportageverplichtingen (ECB/2022/32) (PB L 263 van , blz. 59-64)

laatste bijwerking