Europese Arbeidsautoriteit

KERNPUNTEN

Met de verordening wordt de Europese Arbeidsautoriteit opgericht en worden Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van socialezekerheidsstelsels, Verordening (EU) nr. 492/2011 betreffende het vrije verkeer van werknemers en Verordening (EU) 2016/589 betreffende een Europees netwerk van diensten voor arbeidsvoorziening (Eures) gewijzigd. Besluit (EU) 2016/344 betreffende het aanpakken van zwartwerk wordt ermee ingetrokken.

De technische en operationele taken van verschillende bestaande EU-organen worden ermee samengebracht:

• het Europees coördinatiebureau Eures;
• het Technisch Comité voor het vrije verkeer van werknemers;
• het Comité van deskundigen inzake de detachering van werknemers¹, en
• het Europees platform tegen zwartwerk.

De Europese Arbeidsautoriteit maakt deel uit van de uitrol van de Europese pijler van sociale rechten.

Doelstellingen en taken

De doelstellingen van de ELA zijn:

• het bevorderen van de toegang tot informatie over rechten, plichten en diensten met betrekking tot arbeidsmobiliteit in de hele EU;
• het verbeteren van de samenwerking tussen de landen bij het handhaven van het toepasselijke recht in de hele EU, onder meer door middel van gezamenlijke inspecties;
• het bemiddelen in en bijdragen tot oplossingen voor geschillen tussen landen, en
• het ondersteunen van de samenwerking tussen de EU-landen bij het aanpakken van zwartwerk.

De ELA is verantwoordelijk voor:

• verbetering van de beschikbaarheid, de kwaliteit en de toegankelijkheid van informatie van de aan personen, werkgevers en organisaties van de sociale partners verstrekte informatie van algemene aard over hun rechten en verplichtingen in verband met arbeidsmobiliteit;
• ondersteuning van de EU-landen bij het verlenen van diensten aan personen en werkgevers door middel van Eures, zoals de grensoverschrijdende matching van jobs, opleidingsstages en assistentschapplaatsen met cv’s;
• het vergemakkelijken van de samenwerking en de snelle uitwisseling van informatie tussen landen;
• de coördinatie en ondersteuning van onderling afgestemde² en gezamenlijke³ inspecties;
• samenwerking met de EU-landen om de risico’s te beoordelen en analyses uit te voeren met betrekking tot arbeidsmobiliteit en coördinatie van de sociale zekerheid;
• ondersteuning van de EU-landen bij de capaciteitsopbouw voor een consequente handhaving van toepasselijk EU-recht, bijvoorbeeld door middel van wederzijdse bijstand en opleiding, met inbegrip van de ontwikkeling van gemeenschappelijke richtsnoeren;
• versterking van de werkzaamheden van het Europees platform voor de intensivering van de samenwerking bij de aanpak van zwartwerk, om beste praktijken uit te wisselen, expertise en analyse te ontwikkelen en innovatieve benaderingen aan te moedigen;
• bemiddeling in en bijdrage aan oplossingen voor geschillen tussen EU-landen om verschillende standpunten met elkaar te verzoenen.

Organisatie

De administratieve en beheerstructuur van de ELA bestaat uit een raad van bestuur, een uitvoerend directeur en een stakeholdergroep.

De raad van bestuur bestaat uit:

• één lid van elk EU-land;
• twee leden die de Europese Commissie vertegenwoordigen;
• één door het Europees Parlement benoemde onafhankelijke deskundige (zonder stemrecht);
• vier leden die de sectoroverschrijdende organisaties van de sociale partners vertegenwoordigen (zonder stemrecht), die in gelijke mate de vakbonden en de werkgeversorganisaties vertegenwoordigen.

Vertegenwoordigers van landen die het EU-recht binnen de werkingssfeer van de ELA toepassen, de EU-agentschappen Eurofound, EU-OSHA, Cedefop of de Europese Stichting voor opleiding kunnen worden uitgenodigd om als waarnemer deel te nemen aan de vergaderingen van de raad van bestuur.

Grondrechten

De verordening doet geen afbreuk aan de uitoefening van de grondrechten zoals die op EU-niveau en nationaal niveau zijn erkend, met inbegrip van het stakingsrecht of de stakingsvrijheid dan wel het recht of de vrijheid om conform de in de EU-landen bestaande specifieke stelsels van arbeidsverhoudingen andere acties te voeren, overeenkomstig het nationale recht of de nationale praktijk.