Bilaterale investeringsverdragen tussen EU- en niet-EU-landen

KERNPUNTEN

Wat zijn bilaterale investeringsverdragen?

Daarin worden de voorwaarden vastgelegd voor private investeringen door onderdanen en bedrijven uit het ene land in een ander land.

BIT’s tussen een EU-land en een niet-EU-land:

• BIT’s die zijn gesloten voor 1 december 2009 kunnen, na machtiging door de Commissie:
  • van kracht blijven of worden onder de voorwaarden van de verordening, tot er een BIT tussen de EU en een niet-EU-land van kracht wordt;
  • worden gewijzigd (ook om eventuele strijdigheid tussen de BIT en EU-recht weg te nemen) of er kan een nieuwe overeenkomst worden gesloten onder de voorwaarden van de verordening;
• BIT’s gesloten tussen 1 december 2009 en 9 januari 2013 kunnen van kracht blijven of worden indien deze, volgens de Commissie, niet in strijd zijn met ander EU-recht, stroken met de beginselen van de EU en niet overbodig worden geacht vanwege onderhandelingen van de Commissie met dat niet-EU-land;
• indien aan de voorwaarden van de verordening wordt voldaan, kan de Commissie een EU-land machtigen om te onderhandelen met een niet-EU-land over een nieuwe BIT of om een nieuwe BIT te sluiten indien het resultaat van de onderhandelingen in lijn is met de vereisten van de verordening.

Overzicht

Aan de Commissie zijn uitvoeringsbevoegdheden toegekend om te waarborgen dat de verordening uniform wordt uitgevoerd. De Commissie wordt bijgestaan door het Comité voor investeringsbeschermingsovereenkomsten.

De Commissie moet uiterlijk 10 januari 2020 een verslag indienen over de toepassing van deze verordening.