Terbeschikkingstelling van personeel van buiten de EU

Multinationals moeten af en toe personeel van een land overplaatsen naar een ander land. Dit geeft een individu meer ervaring en kan zorgen voor waardevolle expertise voor het gastbedrijf. Als onderdeel van het gemeenschappelijk immigratiebeleid heeft de Europese Unie (EU) uniforme regels gesteld om overdrachtsaanvragen te verwerken en ervoor te zorgen dat de betrokken personen eerlijk worden behandeld wanneer ze aankomen en werken in de EU.

BESLUIT

Richtlijn 2014/66/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de voorwaarden voor toegang en verblijf van onderdanen van derde landen in het kader van een overplaatsing binnen een onderneming.

SAMENVATTING

WAT HOUDT DEZE RICHTLIJN IN?

Deze wetgeving stelt de voorwaarden vast die gelden voor niet-EU-burgers (onderdanen van derde landen) en hun familie wanneer ze door hun bedrijf worden overgeplaatst in een of meer centra in de EU voor een periode van langer dan 90 dagen. Ze is niet van toepassing op zelfstandigen, studenten of personen die door een agentschap voor uitzendarbeid ter beschikking worden gesteld.

KERNPUNTEN

• De richtlijn voorziet in een mechanisme waarmee de overgeplaatste persoon zijn of haar toewijzing in meerdere EU-landen zonder onderbreking kan uitvoeren zonder opnieuw een aanvraag te hoeven indienen wanneer hij of zij naar een ander land verhuist.
• Familieleden van de overgeplaatste persoon mogen deze laatste vergezellen en ofwel op zelfstandige basis of als werknemer aan de slag gaan.
• Overgeplaatste personen moeten al een bepaalde tijd voor hun werknemer hebben gewerkt alvorens ze worden overgeplaatst. Ze moeten over een arbeidscontract beschikken en bewijs kunnen voorleggen dat ze weer buiten de EU kunnen worden overgebracht zodra hun EU-opdracht is beëindigd. Stagiairs moeten een universiteitsdiploma bezitten en kan worden gevraagd om een stage-overeenkomst voor te leggen.
• Het loon van een overgeplaatste persoon mag niet lager liggen dan dat van een EU-burger die een gelijkaardige functie uitoefent.
• De maximale duur van een overplaatsing is drie jaar voor managers en specialisten en één jaar voor stagiairs.
• Nationale autoriteiten kunnen erop aandringen dat de overgeplaatste persoon over genoeg financiële middelen voor zichzelf en zijn of haar familie beschikt en geen beroep hoeft te doen op het lokale systeem van sociale bijstand.
• Een ieder die een dreiging kan vormen voor het openbaar beleid, de openbare veiligheid of de volksgezondheid kan de toegang tot de EU geweigerd worden.
• Een aanvraag kan tevens worden geweigerd wanneer de werknemer of het gastbedrijf er bijvoorbeeld niet in is geslaagd om zijn wettelijke en fiscale verplichtingen na te komen of in liquidatie is.

WANNEER IS DE RICHTLIJN VAN TOEPASSING?

Sinds 28 mei 2014.

Laatste bijwerking 15.12.2014