15.6.2012   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 169/25


Bekendmaking van een aanvraag overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen

2012/C 169/09

Deze bekendmaking verleent het recht om op grond van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad (1) bezwaar aan te tekenen tegen de aanvraag. Bezwaarschriften moeten de Commissie bereiken binnen zes maanden te rekenen vanaf de datum van deze bekendmaking.

ENIG DOCUMENT

VERORDENING (EG) Nr. 510/2006 VAN DE RAAD

STORNOWAY BLACK PUDDING

EG-nummer: UK-PGI-0005-0876-03.05.2011

BGA ( X ) BOB ( )

1.   Naam:

„Stornoway Black Pudding”

2.   Lidstaat of derde land:

Verenigd Koninkrijk

3.   Beschrijving van het landbouwproduct of levensmiddel:

3.1.   Productcategorie:

Categorie 1.2.:

Vleesproducten (verhit, gepekeld, gerookt, enz.)

3.2.   Beschrijving van het product waarvoor de in punt 1 vermelde naam van toepassing is:

Stornoway Black Puddings zijn bloedworsten die uniek zijn voor Stornoway, de hoofdstad van het eiland Lewis in de Buiten-Hebriden van Schotland. Naargelang welk plaatselijk recept wordt gebruikt, varieert de kleur van de ongekookte bloedworst van rijk, diep roodbruin tot donkerbruin.

Voor de bereiding van Stornoway Black Pudding wordt van de volgende ingrediënten gebruik gemaakt:

niervet van runderen,

havermeel,

uien,

schapen-, koeien- of varkensbloed,

water, wanneer van gedroogd bloed gebruik wordt gemaakt,

zout,

peper,

kunstmatig of natuurlijk worstvel.

Andere specerijen zijn niet toegestaan en Stornoway Black Puddings moeten vrij zijn van zowel artificiële kleur-, smaak- en vulstoffen als bewaarmiddelen.

De originele vorm van de bloedworst is een in een worstvel gestopte cilindrische „worst” met een diameter van 52 mm tot 72 mm, een lengte van 150 mm tot 500 mm en een gewicht van 0,5 kg tot 1,36 kg. Andere afmetingen en vormen, bijv. een lusvorm of plakken, zijn toegestaan om aan de wensen van de afnemer tegemoet te komen.

Ze zijn sappig en vast van textuur, met weliswaar kleine, maar toch zichtbare vetbrokjes. Het Schotse havermeel dat in Stornoway Black Puddings wordt gebruikt, zorgt voor de goede, ruwe textuur.

Stornoway Black Puddings behouden hun vorm bij het koken. Wanneer ze gekookt zijn, zien de bloedworsten er haast zwart uit en geven ze zeer gemakkelijk mee wanneer ze worden gesneden, zonder evenwel sterk te verkruimelen. Het vlees is sappig en heeft een rijke, volle, hartige en kruidige, maar niet pikante smaak, met een niet-vette, aangename, zuivere nasmaak.

3.3.   Grondstoffen (alleen voor verwerkte producten):

Afhankelijk van de traditie kunnen de gebruikte recepten verschillen. Volgens sommige recepten moeten de ingrediënten tot fijne brokjes worden gehakt; volgens andere recepten mogen de brokjes wat groter zijn. Dat leidt al naargelang het recept van de desbetreffende producent tot lichte variaties in het uiterlijk en in de textuur van de worst. De recepten van de bloedworsten vertonen ook kleine verschillen wat het percentage van elk te gebruiken ingrediënt betreft.

De percentages van de in een Stornoway Black Pudding gebruikte ingrediënten moeten binnen de volgende marges vallen:

runderniervet — minimaal 37 % tot maximaal 50 %,

havermeel — minimaal 16 % tot maximaal 20 %,

uien — minimaal 15 % tot maximaal 18 %,

schapen-, koeien- of varkensbloed — minimaal 12 % tot maximaal 26 %,

water, wanneer van gedroogd bloed gebruik wordt gemaakt,

zout — minimaal 0,6 % tot maximaal 2 %,

peper — minimaal 0,4 % tot maximaal 2 %,

kunstmatig of natuurlijk worstvel — diameter: 52 mm-72 mm; lengte: 150 mm-500 mm.

3.4.   Diervoeders (alleen voor producten van dierlijke oorsprong):

Niet van toepassing.

3.5.   Specifieke onderdelen van het productieproces die in het afgebakende geografische gebied moeten plaatsvinden:

Alle fasen van de voorbereiding en de productie van Stornoway Black Pudding moeten in het afgebakende geografische gebied worden doorlopen:

de voorbereiding van het niervet,

het mengen van de ingrediënten,

het vullen van het kunstmatige worstvel,

het koken en afkoelen van de bloedworsten.

3.6.   Specifieke voorschriften betreffende het in plakken snijden, het raspen, het verpakken, enz.:

Niet van toepassing.

3.7.   Specifieke voorschriften betreffende de etikettering:

Niet van toepassing.

4.   Beknopte beschrijving van het afgebakende geografische gebied:

De stad Stornoway op het eiland Lewis en de districten in het gebied van de „Stornoway Trust”.

5.   Verband met het geografische gebied:

5.1.   Specificiteit van het geografische gebied:

„Crofts”, voor Schotland unieke pachtboerderijtjes, vormen op het eiland Lewis al honderden jaren de pijlers van het bestaan. Slechts de laatste veertig jaar zijn de „crofters” (onderpachters) zich gaan toeleggen op bezigheden buiten de boerderij en zijn zij „parttime crofters” geworden. „Crofting” was in de eerste plaats een overlevingseconomie. De crofters van Stornoway hielden een aantal schapen en/of varkens en koeien en moesten ervoor zorgen dat van deze dieren absoluut niets verloren ging. Wanneer de dieren geslacht moesten worden, verdeelden de crofters de taken onder elkaar en aangezien er nog geen koelkasten bestonden, deelden zij het vlees met de buren die dan later, als hun dier geslacht werd, hetzelfde deden, zodat voor de lange winter een voorraad vlees gegarandeerd was.

Voor de bereiding van de „Marag Dubh” — Schots Gaelic voor „bloedworst”, waarbij „dubh”„zwart” betekent — werd het bloed van het geslachte dier opgevangen en bewaard. De ingewanden werden verwijderd en schoongemaakt met het zoute zeewater. In de pachtboerderij werden de ingewanden dan binnenstebuiten gedraaid en in koud water ondergedompeld. Zeewater en zout werden toegevoegd waarna het geheel 24 uur afgedekt werd weggezet. Daarna werden de ingewanden eerst met koud en nadien met heet water gespoeld. Dit lange proces maakte het binnenste van de maag zachter zodat de pachters de ingewanden konden schrapen tot ze schoon en mooi wit waren. Een volledige darm leverde het worstvel voor ten minste vijf Marag Dubhs: de Deasainn (met worstvel van de pensmaag), de Brog (of Boot = Engels voor „laars”), de Curachd an Righ (King’s Crown = Engels voor koningskroon) en twee lange bloedworsten, waarvoor het worstvel uit de kronkeldarm werd gesneden, die werden dichtgebonden.

Crofters konden het zich niet permitteren om vlees te verspillen. Ze aten dus dagelijks hetzelfde vlees tot de voorraad op was. De bloedworsten waren een dankbare bron van ijzer en vormden een zeer belangrijk onderdeel van het dieet van de crofters. Voor de bevolking van Stornoway geldt dat nog steeds. Het Schotse havermeel dat in Stornoway Black Puddings wordt gebruikt, zorgt voor de goede, ruwe textuur. In koude klimaatgebieden zoals de Hebriden is het niervet dankzij de caloriewaarde ervan, een ideaal voedingsmiddel voor de winter.

De productie van Stornoway Black Pudding vereist vele zuiver manuele vaardigheden zoals:

de voorbereiding van het runderniervet en het hakken van het vet tot brokjes met de vereiste afmetingen;

het mengen van de droge ingrediënten vereist dat deze zorgvuldig worden gewogen zodat het mengsel overal dezelfde dikke consistentie heeft. Dit is een proces dat vakkundigheid vereist van de slager, die dit met het blote oog moet inschatten en dus over veel ervaring moet beschikken;

het vullen van het worstvel gebeurt machinaal, evenwel met manuele hulp; sommige worsten worden dan met de hand dichtgebonden;

het koken en afkoelen van de bloedworst — na het koken wordt iedere bloedworst afzonderlijk opgehangen om af te koelen.

De benodigde vakkundigheid werd ter plekke ontwikkeld en van generatie op generatie overgeleverd, waardoor de traditionele kenmerken van Stornoway Black Pudding behouden konden blijven.

5.2.   Specificiteit van het product:

De Stornoway Black Pudding is uniek doordat slechts van de volgende ingrediënten — gerangschikt naar hoeveelheid — gebruik wordt gemaakt; runderniervet, havermeel, uien, bloed (water wordt toegevoegd wanneer gedroogd bloed wordt gebruikt), zout en peper. De bloedworst is vrij van zowel artificiële kleur-, smaak- en vulstoffen als bewaarmiddelen. Wanneer ze rauw zijn, hebben de worsten een rijke diep-roodbruine tot donkerbruine kleur.

In tegenstelling tot andere regionale bloedworsten, hebben de Stornoway Black Puddings runderniervet als hoofdbestanddeel. Niervet is het vet dat zich bij runderen rond de nieren en lendenen bevindt. Dit vet heeft een laag smeltpunt, namelijk 45-50 graden Celsius, hetgeen betekent dat het gemakkelijk te gebruiken is in zijn vaste vorm wanneer de worst wordt bereid, maar smelt wanneer ze wordt gestoomd of gekookt. Hoewel zelf haast smaakloos, versterkt runderniervet de smaak van toegevoegde ingrediënten en bezorgt het de bloedworst een luchtigere textuur. In koude klimaatgebieden zoals de Hebriden is het niervet dankzij de caloriewaarde ervan, een ideaal voedingsmiddel voor de winter. Het soort havermeel dat in Schotland wordt geteeld, verleent de Stornoway Black Pudding een goede ruwe textuur.

Het basisrecept voor de Stornoway Black Puddings is gedurende de jaren ongewijzigd gebleven. De bloedworsten bevatten nog steeds alleen maar runderniervet, havermeel, uien, bloed, zout en peper maar de productiemethoden ondergingen enkele wijzigingen doordat strengere hygiënenormen in werking zijn getreden en de vraag naar de puddings is gestegen. Het productieproces om Stornoway Black Pudding te maken, vereist heel wat vakkundigheid. Het runderniervet moet manueel worden voorbereid zodat is gewaarborgd dat het in gelijke, fijne brokjes worden gehakt. Bovendien worden de droge ingrediënten eerst handmatig of machinaal gemengd alvorens water wordt toegevoegd en ze nogmaals worden gemengd. Alle ingrediënten worden in het proces zorgvuldig gewogen zodat het product steeds dezelfde, vrij grove, met porridge vergelijkbare consistentie heeft en het mengsel, zij het met enige moeite, nog steeds kan worden omgeroerd. Het mengsel wordt vervolgens overgebracht in een vulmachine waarmee het worstvel kan worden gevuld. Het worstvel wordt met de hand op de spuitmond van de machine geplaatst. Het debiet van het worstvlees wordt eveneens handmatig geregeld. De uiteinden van de worst worden vervolgens handmatig dichtgeknoopt of machinaal dichtgeniet. Iedere bloedworst wordt na het koken afzonderlijk aan een rek gehangen om af te koelen.

Stornoway Black Puddings kunnen zonder of met worstvel worden gekookt. Zij blijven tijdens het koken goed in vorm. Wanneer ze gekookt zijn, zien de bloedworsten er haast zwart uit en geven ze zeer gemakkelijk mee wanneer ze worden gesneden, zonder evenwel sterk te verkruimelen. Het vlees is sappig en heeft een rijke, volle, hartige en kruidige, maar niet pikante smaak, met een niet-vette, aangename, zuivere nasmaak.

De slagers produceren dit typische lokale product nog steeds aan de hand van recepten die van generatie op generatie werden overgeleverd en hebben de traditionele kenmerken die de worst dankt aan de specifieke ingrediënten en de textuur, weten te behouden.

5.3.   Causaal verband tussen het geografische gebied en de kwaliteit of de kenmerken van het product (voor een BOB) dan wel een bepaalde hoedanigheid, de faam of een ander kenmerk van het product (voor een BGA):

„Crofts”, voor Schotland unieke pachtboerderijtjes, vormen op het eiland Lewis al honderden jaren de pijlers van het bestaan. Crofters konden het zich niet permitteren om vlees te verspillen. Ze aten dus dagelijks hetzelfde vlees tot de voorraad op was. De bloedworsten waren een dankbare bron van ijzer en vormden een zeer belangrijk onderdeel van het dieet van de crofters. Voor de bevolking van Stornoway geldt dat nog steeds.

De Stornoway Black Pudding is uniek doordat slechts van de volgende ingrediënten — gerangschikt naar hoeveelheid — gebruik wordt gemaakt; runderniervet, havermeel, uien, bloed, zout en peper, en eventueel water. De bloedworst is vrij van zowel artificiële kleur-, smaak- en vulstoffen als bewaarmiddelen.

In tegenstelling tot andere regionale bloedworsten, hebben de Stornoway Black Puddings runderniervet als hoofdbestanddeel. Niervet is het vet dat zich bij runderen rond de nieren en lendenen bevindt. Dit vet heeft een laag smeltpunt, namelijk 45-50 graden Celsius, hetgeen betekent dat het gemakkelijk te gebruiken is in zijn vaste vorm wanneer de worst wordt bereid, maar smelt wanneer ze wordt gestoomd of gekookt. Hoewel zelf haast smaakloos, versterkt runderniervet de smaak van toegevoegde ingrediënten en bezorgt het de bloedworst een luchtigere textuur. Voor de meeste regionale bloedworsten wordt gebruik gemaakt van varkensbloed. Voor Stornoway Black Puddings wordt evenwel gebruik gemaakt van schapen-, koeien- of varkensbloed dat de slagers indien mogelijk betrekken bij het plaatselijke slachthuis.

Sommige slagers van Stornoway die de Stornoway Black Pudding Producers’ Association (producentenorganisatie) vormen, produceren en verkopen hun puddings sedert 1931. De Stornoway Black Puddings worden sedert die periode onder die naam verkocht. De slagers hebben op coöperatieve grondslag gebruik gemaakt van de naam Stornoway Black Pudding en hebben ernaar gestreefd hoge productienormen te handhaven en de banden met het erfgoed van de Hebriden niet te verbreken. Dat heeft ertoe geleid dat de bloedworst dankzij haar smaak en kwaliteit een steeds grotere internationale faam heeft verworven en bekend staat als de fijnproeversbloedworst bij uitstek van het Verenigd Koninkrijk. De bloedworst is uitgegroeid van een product dat traditioneel bekend stond als een belangrijk „gerecht van de crofter” tot een delicatesse met wereldfaam.

De Stornoway Black Pudding is intrinsiek met het toerisme in de regio verweven en wordt door bezoekers vaak als souvenir of als product in de categorie „smaken van de eilanden” meegenomen. Het merk en de link met Stornoway als regio genieten wereldwijd bekendheid. De meeste reisgidsen over Schotland linken Marag Dubh aan Lewis. Google geeft ook honderden hits die melding maken van deze link. De Hebriden verwelkomen nu een groter aantal bezoekers en het toerisme in het gebied kreeg een flinke stimulans dankzij het succes van televisieprogramma's zoals „Great Hebridean Escape” van Monty Hall. De bloedworst kreeg aandacht in het januari-nummer van National Geographic en was een essentieel onderdeel van de „Homecoming Campaign” van 2010 van Visit Scotland.

Verwijzing naar de bekendmaking van het productdossier:

(artikel 5, lid 7, van Verordening (EG) nr. 510/2006)

http://www.archive.defra.gov.uk/foodfarm/food/industry/regional/foodname/products/documents/stornoway-black-pudding-pgi.pdf


(1)  PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12.