DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA (1),

Overwegende hetgeen volgt:

1.   Feiten

Op 11 oktober 2007 (feit nr. 446496) ontving de Autoriteit een klacht over mogelijke staatssteun ten behoeve van de Noorse rendierslachtindustrie. Volgens deze klacht is er aan de rendierslachterij Boalvvir BA tussen juli 2004 en november 2006 staatssteun ten belope van circa 7,3 miljoen NOK (circa 910 000 EUR) verleend uit het „Reindriftens Utviklingfond”  (4). De subsidies werden verleend met goedkeuring van het Ministerie van Landbouw en Voeding. De klager heeft geen informatie ingediend waaruit blijkt dat Boalvvir BA betrokken is bij andere activiteiten dan het slachten van rendieren.

Bij brief van 16 oktober 2007 (feit nr. 447285) heeft de Autoriteit de ontvangst van de klacht bevestigd.

Bij brief van 6 december 2007 (feit nr. 456147) deelde de Autoriteit de klager mee dat het directoraat Mededinging en staatssteun van de Autoriteit (5) tot de voorlopige conclusie was gekomen dat de klacht betrekking had op producten die buiten de werkingssfeer van de EER-overeenkomst vallen, en dat de Autoriteit derhalve niet bevoegd was in dezen op te treden. De klager is meegedeeld dat het directoraat het College van de Autoriteit zou voorstellen de zaak zonder nadere actie te sluiten — tenzij de klager het directoraat er binnen twee maanden na ontvangst van de brief met meer informatie van zou kunnen overtuigen dat de betwiste maatregel binnen de werkingssfeer van de EER-overeenkomst viel.

De klager reageerde niet op de brief van de Autoriteit van 6 december 2007.

2.   Beoordeling

De Autoriteit stelt vast dat de bepalingen inzake staatssteun in de artikelen 61 tot en met 63 van de EER-overeenkomst uitsluitend van toepassing zijn als de staatssteun wordt verleend aan ondernemingen die betrokken zijn bij de productie van producten die onder de EER-overeenkomst vallen.

In artikel 8, lid 3, van de EER-overeenkomst staat:

De materiële werkingssfeer van de EER-overeenkomst is krachtens artikel 8, lid 3, beperkt tot bovenstaande producten, tenzij anders bepaald in de overeenkomst. Voor zover rendieren en producten waarin rendieren zijn verwerkt niet onder de hoofdstukken 25 tot en met 97 van de het geharmoniseerde systeem inzake de omschrijving en de codering van goederen (GS) vallen of worden genoemd in Protocol nr. 3 bij de EER-overeenkomst, is de overeenkomst hierop niet van toepassing.

De onderneming die steun zou hebben ontvangen, houdt zich bezig met de slacht van rendieren. De producten van rendierslachthuizen vallen onder de hoofdstukken 2, 5, 15, 16 en 23 van het GS, en de EER-overeenkomst is hier dus niet op van toepassing. De producten vallen evenmin onder Protocol nr. 3 van de EER-overeenkomst.

De klacht heeft derhalve betrekking op vermeende staatssteun aan bedrijven die betrokken zijn bij de productie van producten die onder de EER-overeenkomst vallen, zoals omschreven in artikel 8, lid 3, van de EER-overeenkomst.

Op basis van het bovenstaande is de Autoriteit tot de conclusie gekomen dat de klacht inhoudelijk buiten de werkingssfeer van de EER-overeenkomst valt, en dat de Autoriteit derhalve niet bevoegd is om te beoordelen of er sprake is van staatssteun (6).

3.   Conclusie

De Autoriteit is derhalve tot de conclusie gekomen dat er klaarblijkelijk geen gronden zijn om deze zaak verder te onderzoeken.

De Autoriteit heeft dan ook besloten deze zaak te sluiten,

HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: