Door de Varbergs Tingsrätt bij beschikking van 2 maart 1995 ingediend verzoek om een advies in de zaak Samuelsson tegen het Koninkrijk Zweden (Zaak E-1/95) (95/C 142/08)

Bij het EVA-Hof werd, bij beschikking van 2 maart 1995 van de Varbergs Tingsrätt (Rechtbank van Varberg), een verzoek om een advies ingediend in de zaak Ulf Samuelsson v. het Koninkrijk Zweden: Het verzoek is op 6 maart 1995 ter Griffie ontvangen en luidt als volgt:

Dient artikel 10, onder a), van Richtlijn (80/987/EEG) van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (1) aldus te worden uitgelegd dat artikel 9, onder a), van de Zweedse Loongarantiewet, waarin wordt bepaald dat een werknemer geen recht heeft op een loon indien hij binnen twee jaar vóór de faillietverklaring, op basis van de loongarantie naar aanleiding van aanspraken die in hoofdzaak voortvloeien uit dezelfde werkzaamheid, een loon heeft ontvangen, gezien de algemene strekking van dat artikel, het in artikel 10, onder a), van de richtlijn verleende recht om afwijkende regels vast te stellen, kennelijk overschrijdt?

(1) PB nr. L 283 van 20. 10. 1980, blz. 23.