—

in Kigali (Rwanda) van 19 tot 22 november 2007 bijeen,

—

gelet op artikel 17, lid 1 van haar Reglement,

—

gelet op de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (de „Overeenkomst van Cotonou”) (2), zoals gewijzigd in Luxemburg op 25 juni 2005 (3), in het bijzonder de artikelen 8, 17 (lid 2), 20, 31, 33, 96 en 97,

—

benadrukkend dat een „politiek klimaat dat vrede, veiligheid en stabiliteit, eerbiediging van de mensenrechten, de democratische beginselen en de rechtsstaat en goed bestuur waarborgt, een integrerend onderdeel van de ontwikkeling op lange termijn dient te zijn” (preambule van de Overeenkomst van Cotonou),

—

benadrukkend dat volgens artikel 9 van de Partnerschapsovereenkomst ACS-EU „[e]erbiediging van alle mensenrechten en fundamentele vrijheden, onder meer inhoudende eerbiediging van de fundamentele sociale rechten, op de rechtsstaat berustende democratie en transparant en verantwoordelijk bestuur, […] een integrerend aspect van duurzame ontwikkeling [is]”,

—

benadrukkend dat overeenkomstig artikel 11 van de Partnerschapsovereenkomst ACS-EU de betrokken partijen „een actief, veelomvattend en geïntegreerd beleid inzake vredesopbouw, conflictpreventie en conflictoplossing” moeten voeren op basis van het beginsel van eigen inbreng, en dat dit beleid zich in het bijzonder moet richten op de opbouw van capaciteiten op regionaal vlak,

—

onder verwijzing naar haar resolutie over de politieke dialoog tussen ACS- en EU-landen (artikel 8 van de Overeenkomst van Cotonou), aangenomen tijdens haar achtste zitting in Den Haag op 25 november 2004,

—

onder verwijzing naar haar resolutie over rehabilitatie in postconflictsituaties in ACS-landen, aangenomen tijdens haar negende zitting in Bamako op 21 april 2005,

—

onder verwijzing naar haar resolutie over de rol van nationale parlementen bij de uitvoering van de Partnerschapsovereenkomst van Cotonou, aangenomen tijdens haar tiende zitting in Edinburgh op 24 november 2005,

—

onder verwijzing naar haar resolutie over de rol van regionale integratie bij de bevordering van vrede en veiligheid, aangenomen tijdens haar elfde zitting in Wenen op 22 juni 2006,

—

onder verwijzing naar de Resolutie over de samenwerking en deelname van de ACS-EU aan het verkiezingsproces in de ACS-staten alsmede de rol van de Paritaire Vergadering (ACS-EU 2748/99/def.),

—

gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over verkiezingsondersteuning en verkiezingswaarneming door de EU (COM(2000) 0191),

—

gelet op de resolutie van het Europees Parlement van 25 april 2002 over de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de rol van de Europese Unie bij de bevordering van de mensenrechten en de democratisering in derde landen (4),

—

gelet op de resolutie van het Europees Parlement van 15 maart 2001 over de mededeling van de Commissie over verkiezingsondersteuning en verkiezingswaarneming door de EU (5),

—

gelet op de resoluties van het Europees Parlement van 31 maart 2004 over bestuur in het ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie (6) en van 6 april 2006 over de doeltreffendheid van hulp en de corruptie in ontwikkelingslanden (7),

—

gezien de beginselverklaring inzake internationale verkiezingswaarneming en de gedragscode voor internationale waarnemers van 24 oktober 2005, onderschreven door het Europees Parlement op 16 mei 2007,

—

gezien het VN-Handvest, de Constituerende Akte van de Afrikaanse Unie, de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en alle relevante internationale en regionale rechtsinstrumenten,

—

gezien het Nieuw Partnerschap voor de ontwikkeling van Afrika (NEPAD), dat een mechanisme (Africa Peer Review Mechanism (APRM)) in het leven heeft geroepen voor de beoordeling van de prestaties van Afrikaanse regeringen in alle sectoren,

—

gezien de rechtsinstrumenten van de VN en andere internationale rechtinstrumenten waarmee wordt opgeroepen tot weloverwogen, onmiddellijke en duurzame actiemechanismen voor het opheffen van onevenwichtigheden die het gevolg zijn van een geschiedenis, traditie of gewoonten die vrouwen uitsluiten van deelname aan het openbare leven,

—

gelet op artikel 21, lid 3 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en de toezeggingen van de OVSE, overeengekomen in Kopenhagen in 1990,

—

gelet op het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, afgekondigd in Nice op 7 december 2000,

—

gezien het Voorstel voor een verordening van de Raad tot oprichting van een Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten,

—

gezien alle verdragen tussen de Europese Unie en derde landen,

—

gezien het verslag van de Commissie politieke zaken (ACS-EU 100.123/07/def.),

A.

overwegende dat de ontwikkeling en consolidatie van democratie en de rechtsstaat, alsmede de eerbiediging van de rechten en fundamentele vrijheden van de mens een mondiale doelstelling vormen van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) en een integraal onderdeel zijn van het externe beleid van de Europese Unie,

B.

overwegende dat inspanningen ter bevordering van de eerbiediging van de rechten van de mens en de democratie als fundamentele doelstellingen van het externe beleid van de EU zullen mislukken indien aan de intrinsieke beginselen onvoldoende prioriteit wordt verleend ten opzichte van economische, politieke en veiligheidsbelangen,

C.

overwegende dat voor armoedevermindering, het hoofddoel van het ontwikkelingsbeleid van de EU, werkelijke participerende democratie en verantwoordelijke, niet-corrupte regeringen een vereiste zijn,

D.

overwegende dat de Paritaire Vergadering als vertegenwoordiger van de bevolking van de ACS- en EU-landen een belangrijke rol speelt in de betrekkingen tussen de ACS-staten en de lidstaten van de EU en een wezenlijke bijdrage kan leveren aan verdieping van de politieke dimensie van toekomstige samenwerking in de ACS-EU,

E.

overwegende dat de Overeenkomst van Cotonou de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU het mandaat verleent om democratische processen te bevorderen door middel van dialoog en overleg,

F.

overwegende dat de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU een uniek forum voor de dialoog tussen ACS- en EU-parlementariërs vormt, ook over zaken op het gebied van mensenrechten en democratie,

G.

overwegende dat politieke democratie veel meer inhoudt dan alleen de periodieke gang naar de stembus en zich uitstrekt over het gehele proces van deelname door burgers aan de besluitvorming,

H.

overwegende dat het recht van burgers om deel te nemen aan de uitvoering van openbare zaken kan worden bereikt door zeer uiteenlopende democratische politieke mechanismen,

I.

in overweging van de noodzaak de capaciteit van de parlementen in ontwikkelingslanden te versterken opdat zij hun toezichthoudende en budgettaire bevoegdheden doeltreffen kunnen uitoefenen,

J.

overwegende dat de deelname van niet-overheidsactoren en maatschappelijke organisaties van levensbelang is voor het functioneren van een democratie en dat ook kerken en godsdienstige gemeenschappen of organisaties, traditionele gemeenschapsleiders en maatschappelijke organisaties, in de vorm van nationale NGO's en fora, een rol kunnen spelen bij de bevordering van vrede of doordat zij bemiddelend mogelijkheden scheppen voor debat en het overbruggen van meningsverschillen,

K.

overwegende dat de mediavrijheid een van de wezenlijke elementen van democratische verkiezingen is, omdat burgers het recht hebben te worden ingelicht over verschillende politieke zienswijzen, waarbij alle democratische politieke krachten en verkiezingskandidaten vrije toegang tot de media moeten hebben,

L.

overwegende dat krachtens de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens alle burgers het recht dienen te hebben bij geheime, vrije, periodiek gehouden, echte verkiezingen vertegenwoordigers aan te wijzen op basis van universeel en voor allen gelijk kiesrecht en dat dit een wezenlijk element van de democratie en de rechtsstaat is, waaraan de EU- en ACS-staten gebonden zijn krachtens verschillende verdragsverplichtingen,

M.

overwegende dat de Europese Unie een belangrijke rol behoort te spelen bij de ondersteuning van ACS-staten, bij de handhaving van de rechten van de mens en de democratie, door de aanmoediging van de bevordering van deze rechten via externe actie en door snel en doeltreffend te reageren in geval van ernstige en aanhoudende mensenrechtenschendingen,

N.

overwegende dat gelijkheid tussen mannen en vrouwen en deelname van vrouwen aan besluitvormingsprocessen, zowel op wetgevend als op uitvoerend niveau, wezenlijke elementen van goed bestuur op staats- en regeringsniveau zijn,

O.

overwegende dat de universaliteit, individualiteit en ondeelbaarheid van de rechten van de mens, niet alleen van burgerlijke en politieke maar ook van economische, sociale en culturele rechten, moeten worden gewaarborgd en versterkt,

P.

overwegende dat politiek pluralisme, vrijheid van meningsuiting, gelijke toegang tot de media tijdens campagnes, geheime stemmingen en eerbiediging van de grondrechten van kandidaten wezenlijke elementen van democratische, vrije en eerlijke verkiezingen zijn,

Q.

overwegende dat de verkiezingsprocedure van cruciaal belang is voor de vaststelling van de mate waarin de belangrijkste aspecten van politiek pluralisme worden geëerbiedigd, wat betekent dat staten verkiezingen in overeenstemming met internationaal en regionaal erkende normen moeten organiseren,

R.

overwegende dat verkiezingswaarneming en verkiezingsondersteuning sleutelelementen zijn in de mondiale strategie van de EU voor de eerbiediging van de rechten van de mens, versterking van de democratie en de rechtsstaat en de bevordering van ontwikkeling in haar betrekkingen met ontwikkelingslanden,

S.

overwegende dat de bevordering van democratie door verkiezingsondersteuning gebaseerd moet zijn op voorafgaande waarneming van de politieke omstandigheden in het betrokken land en dat toezicht op verkiezingen deel moet uitmaken van een permanent proces van waarneming en ondersteuning ten behoeve van democratisering,

T.

overwegende dat toezicht op verkiezingen, in het bijzonder door democratisch gekozen parlementariërs, van levensbelang is voor de versterking van de legitimiteit van de verkiezingsprocedure, de vergroting van het publieke vertrouwen in de verkiezingen, de vermijding van verkiezingsfraude, betere bescherming van de mensenrechten en een bijdrage aan de conflictoplossing,

U.

overwegende dat paritaire samengestelde verkiezingswaarnemingsdelegaties en -missies van ACS- en EU-landen een belangrijke bijdrage kunnen leveren aan de verlichting van kritieke situaties in de landen in kwestie,

V.

overwegende dat het Europees Parlement, gegeven zijn democratische legitimatie en specifieke deskundigheid, een vooraanstaande rol behoort te spelen in het toezicht van de EU op verkiezingen en dat het daardoor het politieke gewicht van de toezichtmissies verhoogt,

W.

diep bezorgd over het feit dat veel instabiele ACS-staten, op weg van conflictsituaties naar democratie met beperkte institutionele mogelijkheden om vrije, eerlijke en veilige verkiezingen te houden, gemakkelijk kunnen terugvallen in conflictsituaties als zij niet worden gesteund door electorale vredeshandhavers die verkiezingen en verkiezingsprocedures bewaken,

X.

eveneens bezorgd over het feit dat gewapende veiligheidsmensen voor de stemlokalen, de verspreiding van handvuurwapens en lichte wapens en de militarisering van de burgerbevolking in een aantal ACS-landen het gevaar van intimidatie, pesterijen en geweldsuitbarstingen tijdens verkiezingen vergroten en het daardoor voor velen moeilijk maken hun stem uit te brengen,

Y.

overwegende dat de participatie van vrouwen, als spelers in democratiseringsprocessen, in de besluitvorming in het kader van de samenwerking tussen de ACS- en EU landen onbevredigend is en dat er speciale maatregelen nodig zijn om deze onevenwichtigheid op te heffen,

Z.

zich ervan bewust dat in ACS- en EU-staten zoals onder andere Rwanda, Zweden, Zuid-Afrika en Oeganda, waar vrouwen 30 % van de afgevaardigden in het nationale parlement uitmaken, deze situatie is bereikt door de instelling van uiteenlopende vormen van positieve actie jegens vrouwen,

AA.

ervan overtuigd dat er een grote behoefte bestaat aan institutionalisering van burgerschapsvorming, training en bewustmaking van kandidaten, kiezers en verkiezingsbeambten,

AB.

overwegende dat het noodzakelijk is dat nationale regeringen openbare financiering van politieke partijen mogelijk maken om te vermijden dat deze afhankelijk worden van externe invloeden en dat externe geldschieters invloed kunnen uitoefenen ten gunste van hun specifieke belangen in die landen en corruptie kunnen bevorderen,

AC.

overwegende dat de opbouw en ondersteuning van institutionele kaders ter bevordering van democratie, goed bestuur, vrede en veiligheid, verantwoordingsplicht en mensenrechten van cruciaal belang zijn voor de bevordering van vrije en eerlijke verkiezingen en verkiezingsprocedures,

AD.

overwegende dat op verschillende manieren wordt verhinderd dat oppositiepartijen in een aantal ACS-landen vrijelijk leden kunnen werven en gebruik kunnen maken van hun recht van vergadering, vereniging en vrije meningsuiting,

1.

doet een beroep op alle staten om het belang te erkennen van vrije, gelijke en geheime verkiezingen als een van de bases voor de borging van democratie en in te zien dat vrije en eerlijke verkiezingen en legitieme nationale instellingen een voorwaarde zijn voor democratie;

2.

verklaart dat er universele democratische beginselen en normen bestaan die zijn vervat in internationale en regionale rechtsinstrumenten die als leidend beginsel moeten dienen waaraan staten moeten voldoen wanneer zij democratische instellingen en kaders tot stand brengen;

3.

verzoekt zittende regeringen een eerlijke strijd tussen politieke partijen en groepen te waarborgen zodat verkiezingen kunnen voldoen aan internationale normen; benadrukt daarbij dat moet vermeden dat het verkiezingsstelsel op het laatste moment wordt gewijzigd, bijvoorbeeld door een aanpassing van de verkiezingsprocedure of het schrappen van kiezers uit de kiesregisters;

4.

roept de staten op een politiek stelsel — ongeacht of dat een pluraliteits-/meerderheidsstelsel, een stelsel van evenredige vertegenwoordiging of een gemengd stelsel betreft — te hanteren dat hun historische en culturele achtergrond weerspiegelt en dat voldoet aan de fundamentele beginselen van participatie van alle burgers in het democratisch bestuur;

5.

roept de staten op een verkiezingsorganisatiestelsel toe te passen dat gebaseerd is op een onafhankelijk model dat rekening houdt met de historische en culturele ontwikkeling van de betrokken staat en dat vrije en eerlijke verkiezingen waarborgt; benadrukt daarbij dat de instantie die de verkiezingen leidt onafhankelijk van de regering moet opereren en gebruik moet maken van onafhankelijke en neutrale medewerkers;

6.

benadrukt dat in alle verkiezingsvoorbereidingen het voorkomen van oneigenlijk gebruik van het kiesrecht en verkiezingsfraude centraal staat en daarnaast de dienstverlening om, zonder al te veel administratieve rompslomp, de registratie van elke kiesgerechtigde op de kiezerslijst te waarborgen middels een zo eenvoudig en begrijpelijk mogelijke procedure met een minimum aan administratieve lasten;

7.

benadrukt dat bij het organiseren van verkiezingen het waarborgen dat er ongehinderd en vrij gestemd kan worden centraal staat, en daarnaast de plicht om ervoor te zorgen dat er bij de telling van de stemmen niet wordt geknoeid en dat het bepalen van de uitslag in elke fase transparant en publiekelijk controleerbaar plaatsvindt;

8.

benadrukt dat overheidsmaatregelen en maatregelen van derden, bedoeld om te proberen de voorbereiding, uitvoering of follow-up van verkiezingen te beïnvloeden of met de uitslag te knoeien, met passende strafrechtelijke sancties moeten worden beantwoord;

9.

verzoekt alle staten de rol van vrouwen als kiezers en als kandidaten in het politieke strijdperk verder te versterken door vrijwillige of grondwettelijke quota per geslacht in te stellen, en vrouwen te stimuleren zich kandidaat te stellen;

10.

verzoekt regeringen een wettelijk regime tot stand te brengen dat onafhankelijke vrije en evenwichtige media toelaat door te waarborgen dat de staat geen monopolistische of overheersende positie inneemt en het bestaan van zeer uiteenlopende particuliere media, niet overheerst door één groep of persoon, aan te moedigen;

11.

dringt er bij de beleidsmakers op aan te zorgen voor zakelijke verkiezingsinformatie, bijvoorbeeld over de registratieprocedure, kiesstelsels, openingstijden van de stemlokalen, concurrerende partijen of kandidaten enz., in de massamedia, in het bijzonder via de televisie en vooral via de radio, omdat via de radio ook de analfabete bevolking en de bewoners van afgelegen gebieden kunnen worden bereikt; is van oordeel dat het eveneens belangrijk is dat deze informatie ook in de lokale en regionale talen wordt verspreidt;

12.

doet een beroep op alle regeringen om internationale mensenrechtennormen te erkennen, met name het recht op vrije meningsuiting en van vergadering en de rechten van oppositiepartijen om op betekenisvolle wijze deel te nemen aan verkiezingen;

13.

verzoekt alle staten te voorzien in gelijkwaardige behandeling en politieke gelijkheid van de burgers (in het bijzonder van groepen die van oudsher worden gemarginaliseerd of die een minderheid vormen) en volkomen begrijpelijke en universele voorlichting en training over het verkiezingsproces te geven;

14.

verzoekt alle staten wettelijke mechanismen tot stand te brengen die zinvolle en veilige deelname van de oppositie mogelijk maken en die haar de vrijheid geven zich te mobiliseren en haar beleidsalternatieven over het voetlicht te brengen om de politieke concurrentie te bevorderen;

15.

verzoekt de ACS- en EU-staten een nationaal beleid uit te voeren op basis van eerbiediging van de waarden, beginselen en normen van democratie en mensenrechten, gericht op opbouw van de rechtsstaat, borging van de transparantie van verkiezingsprocedures, versterking van de doelmatigheid van wettelijke en veiligheidsdiensten en bestrijding van discriminatie in de vorm van uitsluiting en geweld tijdens verkiezingen;

16.

doet een beroep op de ACS- en EU-staten om de evenwichtige vertegenwoordiging van de geslachten in de nationale politiek te bevorderen door de invoering van wettelijke bepalingen die voorzien in positieve actie ten gunste van (quota voor) vrouwen en te waarborgen dat zulke mechanismen voor positieve actie ertoe leiden dat minimaal 30 % van de vertegenwoordigers in beslissende functies uit vrouwen bestaat;

17.

doet een beroep op de staten om te waarborgen dat wetgeving betreffende politieke partijen de gelijkberechtigde opname van vrouwen in kieslijsten mogelijk maakt en de interne democratie in de partijen door duidelijke bepalingen bevordert en dat aan materieel behoeftige vrouwen bijzondere steun wordt gegeven in de verkiezingsstrijd, opdat zij evenzeer campagne kunnen voeren als de vaak beter gesitueerde mannelijke kandidaten;

18.

moedigt staten aan een grondwettelijk onafhankelijk verkiezingsorgaan in het leven te roepen, dat niet onderworpen is aan de leiding en controle van enige autoriteit en dat onder meer verantwoordelijk is voor de organisatie, uitvoering en supervisie van verkiezingen, de afbakening van kiesdistricten, het aanleggen, onderhouden, herzien en actualiseren van kiesregisters, het verzamelen en beoordelen van klachten over zaken die zich voordoen voor en tijdens verkiezingen, en het opstellen en uitvoeren van voorlichtingsprogramma's voor kiesgerechtigden;

19.

dringt er bij de ACS-staten op aan doeltreffende straffen te stellen op misbruik van verkiezingsgelden, oneerlijke beloftes en reclamegeschenken met het doel verkiezingen massaal te beïnvloeden, op het kopen van stemmen, op de bedreiging van kiezers die op een tegenkandidaat willen stemmen en op verkiezingsfraude;

20.

doet een beroep op de ACS-landen om een nationaal kader te scheppen voor de financiering van alle politieke partijen naar rato van hun vertegenwoordiging in het nationale parlement, zoals het geval is in Zuid-Afrika, Namibië en de Seychellen, en moedigt de ACS-staten aan externe financiering van politieke partijen te verbieden;

21.

benadrukt dat verkiezingen niet kunnen slagen zonder dat voldoende aandacht wordt besteed aan alle drie fasen van het verkiezingsproces — de pre-electorale periode, de verkiezingsperiode en de postelectorale periode — aangezien elke fase op eigen wijze cruciaal is en als zodanig erkend moet worden;

22.

verzoekt alle staten verkiezingen grondig te laten voorbereiden door een verkiezingsorgaan dat niet alleen de verkiezingen leidt maar ook de vrijheid van meningsuiting versterkt, alsmede de vrijheid van partijen om leden te mobiliseren en te werven;

23.

pleit voor de registratie van kiezers op een wijze die transparant is, alle burgers bij het proces betrekt en voorziet in grootschalige voorlichting aan kiesgerechtigden; pleit ook voor tijdige voorbereiding van de kiesregisters zodat alle burgers zich bewust zijn van hun registratie en er voldoende tijd is om registraties te betwisten voordat er gestemd wordt;

24.

doet een beroep op de verkiezingsorganen om alles te doen wat in hun vermogen ligt om een eerlijk verlopende en veilige verkiezingsdag te waarborgen met goed bereikbare stembureaus en een doorzichtige telling en presentatie van de stembusuitslag;

25.

verzoekt kandidaten en partijen alles te doen wat in hun vermogen ligt om verkiezingsgeweld en -intimidatie te voorkomen;

26.

benadrukt de noodzaak dat verkiezingswaarnemers zich houden aan de gedragscode voor internationale verkiezingswaarnemers (ondertekend bij de VN in oktober 2005) en dat hun aanbevelingen ten sterkste worden overwogen door staten die waarnemers uitnodigen;

27.

roept alle staten op het verkiezingsproces te onderwerpen aan regels voor de grootst mogelijke transparantie en de participatie van neutrale binnenlandse waarnemers van maatschappelijke organisaties te bevorderen, die via een accreditatieprocedure het recht krijgen alle stemlokalen te betreden en het stemproces vanaf de opening van de stemlokalen tot aan het einde van de telling bij te wonen en hun oordeel over het verloop te geven, waarbij zij zich tot strikte politieke neutraliteit moeten verplichten;

28.

roept de staten op het mogelijk te maken dat ook geaccrediteerde partijvertegenwoordigers vrije toegang tot de stemlokalen hebben vanaf de opening tot aan de sluiting en de telling van de stemmen, waarbij dezen naar buiten toe neutraal dienen op te treden en op geen enkele manier reclame mogen maken voor hun partij; bevestigt de constatering dat kritische waarneming door concurrerende politieke krachten het gevaar voor misbruik en fraude wezenlijk inperkt;

29.

benadrukt de noodzaak om uit het midden van de PPV verkiezingswaarnemers aan te stellen met een paritaire vertegenwoordiging vanuit de ACS- en de EU-landen en deze naar alle ACS-staten te zenden waar de Europese Unie zich wil inzetten voor ondersteuning van het democratiseringsproces en onderstreept dat het belangrijk is deze afvaardigingen van verkiezingswaarnemers decentraal in verschillende stads- en plattelandsregio's in te zetten, om een zo gedifferentieerd mogelijk beeld van het gebeuren te krijgen;

30.

acht het dringend noodzakelijk dat verkiezingswaarnemers gebrieft worden over het betreffende land en zijn politieke en sociale situatie en tijdig genoeg daarheen vertrekken om zich ter plekke over het land te kunnen informeren en hun werkgebied te kunnen verkennen, en het pas weer verlaten wanneer het resultaat van de verkiezingen duidelijk is; alleen dan is een betrouwbaar oordeel mogelijk;

31.

pleit ervoor dat alle nationale kieswetten voorzien in beroeps- en klachtenprocedures bij verkiezingen met doeltreffende mechanismen via onafhankelijke rechtspraak en dat het belang wordt erkend van de postelectorale periode;

32.

pleit voor het verlenen van postelectorale steun aan regeringen die het gevolg zijn van legitieme verkiezingen die voldoen aan internationale en regionale normen, en voor een krachtige opstelling tegen regeringen die niet het gevolg zijn van vrije en eerlijke verkiezingen;

33.

doet een beroep op de internationale donorgemeenschap en in het bijzonder de Europese Commissie om postelectorale steun te organiseren ter versterking van de nieuw gekozen democratische instellingen, maatschappelijke organisaties en vooral niet-overheidsactoren, zodat zij de uitvoering van de democratie in het land kunnen bewaken;

34.

doet een beroep op de ACS- en EU-staten om te waarborgen dat ontwapening, demobilisatie en herintegratie van oud-strijders en militieleden de hoogste prioriteit heeft in alle wederopbouwprogramma's na conflicten om ervoor te zorgen dat de periode voorafgaande aan democratische hervormingen ten behoeve van de organisatie van verkiezingen veilig en vrij van geweld is;

35.

doet een beroep op alle staten, in het bijzonder de ACS- en EU-staten, om de uitvoering en bewaking van het Protocol van Nairobi inzake handvuurwapens en lichte wapens te steunen en te versterken om te waarborgen dat deze wapens niet worden gebruikt om tegenstanders en kiezers te intimideren tijdens de verkiezingsperiode;

36.

verzoekt de ACS-staten en de lidstaten van de EU mechanismen tot stand te brengen om te waarborgen dat staten die uit een conflictsituatie komen, zoals de Democratische Republiek Congo, Rwanda, Sierra Leone en Liberia, worden gesteund door de inzet van vredeshandhavers in de aanloop naar verkiezingen en daarna, zodat vrede en veiligheid worden geconsolideerd terwijl de democratische hervormingen in deze landen hun beslag krijgen;

37.

doet een beroep op de EU om een centraal punt in het leven te roepen vanwaar de steun voor democratisering en verkiezingsondersteuning/-waarneming kan worden gecoördineerd; doet verder een beroep op de EU om met één stem te spreken over democratische en verkiezingsaangelegenheden;

38.

doet de aanbeveling alle drie EU-instellingen complementaire, gezamenlijk afgebakende rollen te laten vervullen op het terrein van democratie en verkiezingsondersteuning/-waarneming, waardoor de doelmatigheid en de capaciteit van de EU kunnen worden geoptimaliseerd;

39.

erkent het belang van democratie voor de preventie van gewelddadige conflicten en voor succesvolle economische ontwikkeling op lange termijn;

40.

waardeert het werk dat door de Europese Commissie is verzet op het gebied van verkiezingswaarneming, onderstreept de belangrijke rol die door leden van het EP is gespeeld in waarnemingsdelegaties van de EU naar verkiezingen en spreekt de bereidheid uit de bestaande goede samenwerking voort te zetten;

41.

benadrukt het belang van een heldere samenhang tussen het Gemeenschapsbeleid ten aanzien van de verkiezingsprocedure en de continuïteit en harmonisatie van waarneming en ondersteuning om eerbiediging van het verkiezingsproces te waarborgen;

42.

doet een beroep op de EU- en ACS-staten om samen te werken en de samenwerking uit te breiden op het gebied van democratische ontwikkeling en verkiezingsprocedures; beveelt aan meer gezamenlijke ACS-EU-missies te organiseren, in het bijzonder op het gebied van democratisering;

43.

verzoekt de EU- en ACS-staten samenwerking met andere internationale organisaties, niet-overheidsactoren, non-gouvernementele organisaties, maatschappelijke organisaties, lokale autoriteiten en basisbewegingen te steunen om de steun voor democratisch bestuur te verbeteren en te versterken;

44.

doet een beroep op de staten om zich bezig te houden met capaciteitsopbouw en opleidingen voor verkiezings- en parlementsfunctionarissen, evenals met de ondersteuning en versterking van politieke partijen;

45.

roept ertoe op de gelijke politieke en burgerrechten van minder bevoorrechte en gemarginaliseerde groepen zoals gehandicapten, etnische en andere minderheden en ontheemden te eerbiedigen en te waarborgen;

46.

doet de aanbeveling initiatieven te ontplooien voor opleidingen op hoog niveau, gericht op maatschappelijke organisaties, nationale parlementen, het Pan-Afrikaans Parlement en verkiezingsfunctionarissen, die op permanente basis moeten worden aangeboden, ruimschoots voor de verkiezingen en niet pas vlak voor de verkiezingsperiode;

47.

verzoekt de staten een duurzame benadering te steunen ter versterking van de binnenlandse capaciteit om verkiezingsprocessen te beheren en democratisering te consolideren;

48.

verzoekt de staten verkiezingsprocessen waar te nemen telkens wanneer de voorwaarden aanwezig zijn voor het houden van democratische verkiezingen en de betrokken landen om waarneming vragen als middel om het vrije en eerlijke karakter van hun verkiezingen te garanderen en initiatieven voor verkiezingsondersteuning te bevorderen door activiteiten beter voor te bereiden en uit te voeren;

49.

verzoekt haar Covoorzitters deze resolutie te doen toekomen aan de Raad van Ministers van ACS-EU, de Commissie van de Afrikaanse Unie, het Pan-Afrikaans Parlement en de nationale en regionale parlementen, de Europese Commissie, het Voorzitterschap van de Raad en de Afrikaanse Unie.

—

van 19 t/m 22 november 2007 in vergadering bijeen te Kigali (Rwanda),

—

gelet op artikel 17, lid 1 van haar Reglement,

—

gezien de doelstellingen van de op 23 juni 2000 in Cotonou ondertekende ACS-EU-partnerschapsovereenkomst (2) inzake investeringen, de ontwikkeling van de particuliere sector en handel,

—

gezien de verslagen van de VN-Conferentie over handel en ontwikkeling (UNCTAD) over mondiale investeringen („World Investment Reports”) (2005/2006) en over „Economische ontwikkeling in Afrika: de rol van investeringen herbekeken” („Economic Development in Africa: Rethinking of the Role of Investment”) (2006),

—

gezien het verslag van de VN-Organisatie voor industriële ontwikkeling (UNIDO) over buitenlandse investeringen in Afrika („Africa Foreign Investor Survey”) (2005/2006),

—

onder verwijzing naar haar Verklaring van Kaapstad van 21 maart 2002 over toekomstige onderhandelingen over nieuwe handelsovereenkomsten,

—

gezien de Verklaring van de Verenigde Naties over de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling (2000) en de verplichting om armoede uit te bannen,

—

gezien de verplichtingen die de internationale gemeenschap is aangegaan op de Conferentie van de Verenigde Naties over financiering voor ontwikkeling (Monterrey, 2002), met name met betrekking tot de terbeschikkingstelling van internationale middelen en de bevordering van de nettostroom van financiële middelen en van de technische samenwerking voor ontwikkeling, onder meer om de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling te verwezenlijken,

—

gezien het verslag van de Commissie economische ontwikkeling, financiën en handel (ACS-EU 100.126/07/def.),

A.

overwegende dat buitenlandse directe investeringen (FDI) een belangrijke rol spelen in het ontwikkelingsproces van de ontvangende landen, in het bijzonder doordat hiermee zowel kapitaal als technologie worden geleverd en aldus vaardigheden, knowhow en markttoegang worden verstrekt, die bijdragen tot meer efficiëntie bij het gebruik van de middelen en tot grotere productiviteit,

B.

overwegende dat de stroom van privé-kapitaal naar de ontwikkelingslanden de laatste jaren is toegenomen, van steeds groter belang wordt als financieringsbron en vergelijkbaar is met officiële ontwikkelingshulp,

C.

overwegende dat FDI de groei bevorderen door nieuwe input en technologie te integreren in het productieproces van het ontvangende land, en dat FDI de toeleveringscapaciteit in de ACS-landen kunnen vergroten en kunnen bijdragen tot de totstandbrenging van een dynamische investerings-exportlink die deze landen kan helpen hun doelstellingen op het gebied van economische groei en ontwikkeling, met inbegrip van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling, te verwezenlijken,

D.

overtuigd dat buitenlandse directe investeringen (FDI) een belangrijke rol kunnen spelen bij de herstructurering van de Afrikaanse economieën, doch dat de impact ervan zowel van de kwaliteit als van de kwantiteit afhangt; benadrukkend dat de uitdaging voor de betrekkingen tussen de EU en Afrika erin bestaat kritisch na te denken over de wijze waarop FDI kunnen worden aangetrokken en gereguleerd teneinde bij te dragen tot rechtvaardige groei door het creëren van werkgelegenheid en de ondersteuning en bevordering van de plaatselijke industrie,

E.

zich bewust van de belemmeringen voor de stromen van FDI, die zeer verschillend zijn naar gelang van de ACS-regio's en binnen die regio's, waaronder fundamentele governancekwesties, het rechtskader en het ondernemingsklimaat, de sterkte van de instellingen en de mate van financiële bemiddeling, alsmede plaatsgebonden factoren, zoals transport en infrastructuur, onderwijs, beschikbaarheid van geschoolde arbeid en gezondheid,

F.

overwegende dat voor de economie in de meeste ACS-landen regelgeving geldt die buitenlandse investeerders een breed spectrum aan garanties en mogelijkheden biedt, inclusief minder beperkingen met betrekking tot het bezit van grond en vastgoed en minder wisselbeperkingen, waardoor het recht van buitenlandse investeerders om kapitaal en winsten te repatriëren, is gegarandeerd,

G.

overwegende dat in talrijke ACS-landen economische regelgeving is ingesteld die het buitenlandse investeerders mogelijkheid maakt deel te nemen aan privatiseringsprogramma's en royale fiscale stimulansen biedt,

H.

overwegende dat de ACS-landen 210 bilaterale investeringsverdragen met EU-lidstaten hebben gesloten en dit in toenemende mate ook met andere ontwikkelingslanden doen,

I.

overwegende dat de beschikbaarheid van extra financiële middelen, inclusief een grotere instroom van FDI, en van handelsmogelijkheden, van groot belang is voor de economische en sociale stabiliteit en de duurzame ontwikkeling van de ACS-landen,

1.

is van mening dat, nu de middelen voor de financiering van langetermijnontwikkeling ontoereikend blijken en de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling uiterlijk in 2015 steeds moeilijker lijkt, het aantrekken van buitenlandse directe investeringen (FDI) een zeer belangrijke rol bij de strategieën inzake economische vernieuwing speelt;

2.

onderstreept dat de ACS-landen moeten worden gesteund in hun pogingen om grotere stromen FDI aan te trekken en adequate technologie overgedragen te krijgen teneinde hun ontwikkeling en concurrentievermogen te verbeteren;

3.

is van oordeel dat het beleid gericht op het aantrekken van FDI moet worden herzien en het kosten-batenperspectief daarbij serieus in aanmerking moet worden genomen, met name door de achteruitgang van het milieu en de sociale problemen enerzijds en de bijdrage aan de duurzame ontwikkelingsdoelstellingen van de nationale economie anderzijds hierin te betrekken;

4.

bevestigt opnieuw de primaire verantwoordelijkheid van de ACS-landen voor hun ontwikkeling en het cruciale belang van nationale zeggenschap over de ontwikkelingsinspanning, inclusief duurzame macro-economische stabiliteit en een duurzaam bedrijfseconomisch kader;

5.

benadrukt dat plaatsgebonden factoren zoals de economische en sociale infrastructuur, het zakelijke klimaat, de lokale marktvoorwaarden, de beschikbaarheid van grondstoffen, proactieve initiatieven ter bevordering van investeringen en de beschikbaarheid van activa van doorslaggevend belang zijn bij besluiten om in een land te investeren;

6.

is verheugd over het feit dat steeds meer aandacht wordt besteed aan de versterking van governance en transparantie, teneinde te garanderen dat de winsten ook ten goede komen aan de armen;

7.

benadrukt dat in talrijke ACS-landen nog steeds een grote financiële injectie in de overheidsinvesteringen nodig is om iets te doen aan de hoge vervoerskosten in de regio, de gewoonlijk kleine markten, de lage productiviteit in de landbouw, de slechte agro-klimatologische omstandigheden, de hoge lasten als gevolg van ziekten en de trage verspreiding van buitenlandse technologie;

8.

erkent dat de omstandigheden in de ontvangende landen — i.e. de pull-factoren — en regionale samenwerking kunnen leiden tot meer financiële stabiliteit, betere beleidscoördinatie, betere infrastructuurplanning en een dynamischer patroon van industriële ontwikkeling, hetgeen kan bijdragen tot een gunstiger investeringsklimaat, zowel voor binnenlandse als voor buitenlandse bedrijven;

9.

verzoekt de ACS-landen hun respectieve initiatieven voor regionale integratie en arbeidsverdeling geleidelijk te verdiepen;

10.

onderstreept dat de omstandigheden in de thuislanden — de push-factoren — waaronder markt- en handelsvoorwaarden, de economische conjunctuur en het regeringsbeleid in het thuisland, van doorslaggevend belang zijn;

11.

verzoekt de EU-lidstaten en de Europese Commissie een hoog niveau aan te houden voor het toezicht en de controle op Europese transnationale ondernemingen, met name in gevoelige sectoren, door hen strengere normen voor verantwoord ondernemerschap op te leggen, vergaarde informatie met de beleidsmakers van het gastland te delen en disciplinaire maatregelen en vergoedingsregelingen uit te werken voor gevallen waarin duidelijk is gebleken dat schade aan de gasteconomie is berokkend;

12.

verzoekt de EU-lidstaten overeenstemming te bereiken over een gemeenschappelijk kader voor de marketing van investeringsmogelijkheden in de ACS-landen alsook een uitbreiding van bilaterale investeringsverdragen tot buiten de huidige concentratie op Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, België, Frankrijk en Nederland te bevorderen;

13.

verzoekt de EU-lidstaten het zo spoedig mogelijk eens te worden over een gemeenschappelijk kader met innoverende maatregelen ter bevordering van investeringen, inclusief, o.a., het instellen van tastbare financiële en andere stimulansen voor hun bedrijven en instellingen voor technologieoverdracht aan ACS-landen en het verlenen van fiscale tegemoetkomingen aan bedrijven die in ACS-landen investeren; onderstreept dat een en ander niet in de plaats mag treden van een op het ontwikkelingsbeleid gerichte financiering noch van meer voorzienbare ontwikkelingshulp van overheidswege;

14.

onderstreept dat moet worden nagegaan hoe FDI aansluiten bij plaatselijke investeringen en dat een gestructureerd debat op gang moet worden gebracht over een betere koppeling tussen transnationale ondernemingen en plaatselijke firma's, met name door een publieke respectievelijk particuliere dialoog op gang te brengen om de belangrijkste belemmeringen voor investeringen weg te nemen;

15.

is verontrust over het gebrek aan informatie over de nationale en regionale gevolgen van de opname van investeringsbepalingen in economische partnerschapsovereenkomsten;

16.

verzoekt de Europese Commissie de Paritaire Parlementaire Vergadering eens per jaar te informeren over het aandeel van de FDI uit de Europese Unie in vergelijking met de FDI uit andere delen van de wereld;

17.

dringt er bij de Europese Investeringsbank op aan om de Investeringsfaciliteit te versterken en de werking ervan te verbeteren, teneinde er een nuttig instrument voor de particuliere sector in de ACS-landen van te maken;

18.

dringt er bij de partijen bij de Overeenkomst van Cotonou op aan om de Investeringsfaciliteit te voorzien van een mandaat inzake investeringsbevordering, met name door er, in aanvulling op het huidige mandaat, een instrument van te maken voor de bevordering van joint ventures;

19.

dringt er bij de Europese Commissie en de partijen bij de Overeenkomst van Cotonou op aan om binnen het tiende EOF een naar behoren gefinancierde ACS-agentschap in te stellen, overeenkomstig artikel 77, lid 4 van de Overeenkomst van Cotonou;

20.

onderstreept dat de rol en taken van de paritaire ACS-EU-instellingen — het Centrum voor de ontwikkeling van bedrijven (Center for Development of Enterprises) en het Technisch Centrum voor landbouw en samenwerking in plattelandszaken (Technical Center for Agriculture and Rural Cooperation) — dringend moeten worden geherdefinieerd teneinde deze te belasten met doelgerichte opdrachten ter bevordering van investeringen, met adequate bijbehorende financiering;

21.

verzoekt de Europese Commissie en de EU-lidstaten om de financiële en technische steun aan nationale en regionale investeringsbevorderende agentschappen in ACS-landen op te voeren, onder meer door hen een expliciet mandaat voor buitenlandse investeringen te verlenen;

22.

onderstreept de noodzaak om, met name in het kader van de ACS-EU-samenwerking, de structurele tekorten van ACS-landen aan te pakken middels het aantrekken en behouden van FDI; dringt er bij alle partijen bij de Overeenkomst van Cotonou op aan met name het accent te leggen op de inzet van middelen voor de ontwikkeling van infrastructuur, sociale en economische investeringen en good governance;

23.

onderstreept dat ervoor moet worden gezorgd dat de verwachte toename van FDI in de ACS-landen, met name in natuurlijke hulpbronnen, dankzij adequaat beleid en adequate instellingen, tot een evenwichtig ontwikkelingsimpact leidt; verzoekt de ACS-landen om hun ontwikkelingsverplichtingen in dezen na te komen en verzoekt de internationale gemeenschap dit proces te steunen;

24.

verzoekt haar Covoorzitters deze resolutie te doen toekomen aan de Raad ACS-EU, de Europese Commissie, de Wereldbank, de Europese Investeringsbank en de Afrikaanse Ontwikkelingsbank.

—

in vergadering bijeen in Kigali (Rwanda) van 19 tot en met 22 november 2007,

—

gelet op artikel 17, lid 1 van haar Reglement,

—

gelet op artikel 177 t/m 181 A van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

—

gezien de gemeenschappelijke doelstellingen van de Europese Unie zoals deze zijn gedefinieerd in de „De Europese consensus inzake ontwikkeling” (2),

—

gelet op de Partnerschapsovereenkomst tussen de staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan enerzijds en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou (Benin) op 23 juni 2000 („Overeenkomst van Cotonou”) (3), zoals gewijzigd te Luxemburg op 25 juni 2005 (4),

—

gezien de mededeling van de Europese Commissie getiteld „Sneller vorderingen boeken om de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling te bereiken — De bijdrage van de Europese Unie” (5),

—

gezien de groeiende rol van publiek-private partnerschappen bij de voorziening in mondiale collectieve goederen, zoals gedefinieerd in de mededeling van de Europese Commissie getiteld „Gezondheid en armoedebestrijding in ontwikkelingslanden” (6),

—

gezien de mededeling van de Europese Commissie „EU-strategie voor de aanpak van het tekort aan gezondheidswerkers in ontwikkelingslanden” (7),

—

gezien het World Health Report 2006 van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) getiteld „Working together for health” (8),

—

gezien de resolutie van de 59e Wereldgezondheidsvergadering (WHA) over volksgezondheid, innovatie, noodzakelijk gezondheidsonderzoek en intellectueel eigendom: op weg naar een wereldwijde strategie en actieplan (9) van 27 mei 2006,

—

gezien het Partnerschap voor klinische proeven tussen Europese en ontwikkelingslanden (EDCTP),

—

gezien het zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) (10), aangenomen op 18 december 2006,

—

onder verwijzing naar haar resolutie van 19 februari 2004 inzake armoedeziekten en reproductieve gezondheid in de ACS-landen (ACS-EU 3640/04/def.) (11),

—

onder verwijzing naar haar resolutie van 25 november 2004 inzake voedselhulp en voedselveiligheid (ACS-EU 3692/04/def.) (12),

—

onder verwijzing naar de resolutie van het Europese Parlement van 8 september 2005 over belangrijke en verwaarloosde ziekten in ontwikkelingslanden (13),

—

gezien het verslag van de Commissie sociale zaken en milieu (ACS-EU/100.083/07/def.),

A.

overwegende dat gezondheid een fundamenteel recht is en een voorwaarde voor ontwikkeling en economische welvaart, en toegang tot gezondheidszorg en geneesmiddelen dus aan de basis van ontwikkelingsbeleid zou moeten staan,

B.

overwegende dat toegang tot gezondheidszorg een wereldwijde veiligheids- en mensenrechtenkwestie is sinds de opkomst en heropleving van overdraagbare ziekten, welke wijdverbreide armoede, invaliditeit, sterfte en instabiliteit kunnen veroorzaken en zich snel over de hele wereld kunnen verspreiden,

C.

overwegende dat er onvoldoende voortgang heeft plaatsgevonden om de Millennium Doelstellingen uiterlijk in 2015 te kunnen verwezenlijken, wat duidelijk laat zien dat er om deze te verwezenlijken een grotere inzet nodig is,

D.

overwegende dat dagelijks 27 000 mensen sterven wegens een gebrek aan essentiële geneesmiddelen,

E.

overwegende dat 25 % van de 10 miljoen gevallen van kindersterfte per jaar wordt veroorzaakt door ziekten die door vaccinatie kunnen worden voorkomen,

F.

overwegende dat jaarlijks meer dan 28 miljoen kinderen tijdens hun eerste levensjaar niet worden ingeënt,

G.

overwegende dat er naast de drie belangrijkste dodelijke ziekten HIV/AIDS, malaria en tuberculose (TB) nog vele andere ziekten zijn waar ongeveer 1 miljard mensen, een zesde van de wereldbevolking, onder lijden,

H.

overwegende dat deze verwaarloosde ziekten Afrikaanse trypanosomiasis (slaapziekte), Buruli-zweer, ziekte van Ghagas, knokkelkoorts, maag-darm helminten, zuigelingendiarree, leishmaniasis (kala azar), lepra, filariasis (elephantiasis), onchocerciasis (rivierblindheid), schistosomiasis (bilharziose), trachoma, evenals diabetes, geestelijke gezondheidsproblemen en epilepsie omvatten,

I.

overwegende dat verwaarloosde ziekten, wegens beperkingen van bestaande therapieën, een enorm probleem van invaliditeit en armoede met zich meebrengen, maar er relatief gezien weinig geld beschikbaar wordt gesteld voor onderzoek, onder andere op EU-niveau,

J.

overwegende dat onderzoek naar de ontwikkeling van geneesmiddelen vooral is bedoeld voor de verkoop van geneesmiddelen in de ontwikkelde landen en ter bestrijding van ziekten aldaar,

K.

overwegende dat er behoefte bestaat aan meer „translationeel” onderzoek en ontwikkeling om de bestaande wetenschappelijke kennis te vergroten en onderzoek te doen naar klinische proeven en registraties van nieuwe producten,

L.

overwegende dat gelijktijdige besmetting met TB en HIV een enorme bedreiging vormt — terwijl slechts 0,5 % van de HIV-patiënten op TB en 7 % van de TB-patiënten op HIV wordt getest, wat aantoont dat er behoefte is aan meer financiële steun en middelen en dat er meer moet worden samengewerkt tussen programma's en diensten gericht op specifieke ziekten,

M.

overwegende dat multidrug resistente TB (MDR-TB) zeer lastig te diagnosticeren en behandelen is,

N.

overwegende dat 6-10 % van de geneesmiddelen ter wereld namaakgeneesmiddelen zijn en dat naar schatting 25 % van de geneesmiddelen die in Afrika worden gebruikt namaak zijn,

O.

overwegende dat preventie de beste manier is om seksueel overdraagbare aandoeningen te bestrijden en toegang tot informatie en diensten op het gebied van gezinsplanning, de gezondheid van moeders en reproductieve gezondheidszorg een belangrijke rol speelt bij de bestrijding van armoede en HIV/AIDS, en vice versa,

P.

overwegende dat er wereldwijd een gebrek is aan ongeveer 4,3 miljoen gezondheidswerkers, inclusief een tekort aan 2,4 miljoen artsen, verpleegsters en vroedvrouwen in 57 van de armste landen ter wereld, en dat dit tekort in plattelandsgebieden nog nijpender is,

Q.

overwegende dat een betere toegang voor vrouwen en meisjes tot onderwijs en een hoger aandeel van vrouwelijke gezondheidswerkers twee factoren zijn waardoor vrouwen worden aangemoedigd om gebruik te maken van gezondheidsdiensten,

R.

overwegende dat hulp vaak te zeer op de korte termijn gericht en te onvoorspelbaar is geweest om de terugkerende kosten op de lange termijn te dekken, hulp complex kan zijn vanwege het grote aantal internationale organisaties dat erbij betrokken is en niet altijd overeenkomt met de prioriteiten van overheden en de inspanningen die worden geleverd om capaciteit op te bouwen,

S.

overwegende dat het beleid van het IMF en de Wereldbank voor arme landen een enorme belemmering vormt omdat het voor overheidsuitgaven te starre regelingen oplegt die niet verenigbaar zijn met de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor gezondheid, water en hygiëne,

1.

dringt er bij de ACS-landen op aan 15 % van de jaarlijkse overheidsuitgaven te besteden aan gezondheidszorg (verklaring van Abuja (14)) en bij de EU om aan de doelstelling van het Europees Parlement te voldoen om 20 % van de financiële hulp te besteden aan gezondheidszorg en onderwijs;

2.

benadrukt dat de lidstaten zich aan hun beloften dienen te houden door 0,7 % van hun nationaal inkomen aan ontwikkelingshulp te geven en ervoor te zorgen dat dergelijke hulp wordt gecoördineerd, voorspelbaar en langdurig is;

3.

roept de EU, het IMF en de Wereldbank op geen starre regelingen voor overheidsuitgaven op te leggen en met hun voorwaarden voor hulpverlening, technische adviezen en handelsovereenkomsten geen averechtse markthervormingen bij overheidsdiensten in de hand te werken;

4.

is van mening dat gezondheidszorg in de landenstrategiedocumenten (voor het 10e Europees Ontwikkelingsfonds), het strategiedocument voor armoedebestrijding en de middellange-termijnkaders voor de uitgaven, inclusief de bijbehorende begrotingen, prominenter naar voren zou moeten komen en dat de informatie in de genoemde documenten van invloed is op waar bij het werk in de gezondheidssector de nadruk op wordt gelegd;

5.

benadrukt het belang van nationaal politiek leiderschap en een verantwoordingsplicht en roept de overheden van de ACS-landen en de Commissie op ervoor te zorgen dat het maatschappelijk middenveld en de getroffen en gemarginaliseerde gemeenschappen betrokken worden bij het formuleren en het implementeren van beleid;

6.

is van mening dat hulptoezeggingen de algemene gezondheidstoestand en de behaalde resultaten in de landen dienen te weerspiegelen, en niet alleen op HIV/AIDS, TB en malaria gericht dienen te zijn;

7.

steunt de aanbeveling van het World Health Report 2006 om 50 % van de voor gezondheid bestemde internationale ontwikkelingshulp te besteden aan de versterking van gezondheidsstelsels en de resterende 50 % van dit bedrag te besteden aan het versterken van het personeelsbestand;

8.

steunt de behoefte aan verbetering van de gezondheidsstelsels in ACS landen, bijvoorbeeld door verbetering van de toegang tot essentiële en generieke geneesmiddelen, vermindering van bureaucratie door het management te stroomlijnen, verhoging van de rentabiliteit, verbetering van de effectiviteit door het reorganiseren van diensten en decentralisatie van gezondheidsstelsels, en door bij de toewijzing van middelen beter te kijken naar de behoefte van de bevolking;

9.

steunt iedere tussenkomst die gericht is op het verbeteren van de toegang tot essentiële geneesmiddelen voor armen en kwetsbare groepen in ACS-landen;

10.

moedigt het opstellen en verbeteren aan van nationale regelgevingskaders voor de volksgezondheid en van kwaliteitsborgingssystemen voor het stroomlijnen van de planning van en het toezicht op de activiteiten van particuliere en overheidsaanbieders van geneesmiddelen voor gezondheidsdiensten;

11.

benadrukt dat publiek-private partnerschappen, publieke ontwikkelingspartnerschappen alsmede Noord-Zuid- en Zuid-Zuid-partnerschappen een positieve rol kunnen spelen bij het versterken van de gezondheidssector, met name in onderontwikkelde en ontwikkelingslanden;

12.

benadrukt dat de preventie van ziekten de kern van overheidsbeleid moet vormen, door middel van vaccinatiecampagnes, voedselzekerheid (voeding) en het voorzien in schoon drinkwater en goede sanitaire voorzieningen, antirookprogramma's en programma's ter beperking van de alcoholconsumptie, evenals hygiëne, veilige seks, het bevorderen van een gezonde leefwijze en andere voorlichtingsprogramma's;

13.

benadrukt dat voorlichting en vaccineren de meest kosteneffectieve manieren zijn om besmettelijke ziekten te voorkomen en te beheersen en dat er in de ontwikkelingslanden ruimte is voor meer inentingen met bestaande vaccins, voor de invoering van nieuwe en te weinig gebruikte vaccins en voor de ontwikkeling van betere vaccins die geschikt zijn voor de ontwikkelingslanden;

14.

roept op tot preventieve maatregelen, inclusief vergoeding op ruime schaal van duurzame, met insecticide behandelde klamboes tegen malaria, het verwijderen van bronnen van stilstaand water, cursussen om symptomen te herkennen, het testen op TB van HIV-patiënten en vice versa, seksuele en reproductieve gezondheidsprogramma's en HIV/AIDS programma's, inclusief de benodigde medicijnen;

15.

moedigt farmaceutische bedrijven aan die proberen de toegang tot essentiële en betaalbare geneesmiddelen, met name gericht op verwaarloosde ziekten, in ACS landen te verbeteren;

16.

is van mening dat een goede gezondheidsinfrastructuur en logistieke ketens van essentieel belang zijn om de gezondheidszorg te verbeteren, inclusief personeel, klinieken en ziekenhuizen en voldoende toevoer- en distributiekanalen van geneesmiddelen en vaccins;

17.

roept op tot nieuwe pogingen om de gezondheidsstelsels te herstellen, op te bouwen en te versterken door hogere jaarlijkse begrotingen en steun van de EU, zodat de toegang tot kwalitatieve zorg, juiste diagnoses, vaccins en geneesmiddelen verbetert, vooral voor armen en risicogroepen;

18.

is verheugd over de inspanningen van mondiale gezondheidspartnerschappen als de Wereldalliantie voor vaccins en immunisering (Global Alliance for Vaccines and Immunisation, GAVI) en het Wereldfonds voor de bestrijding van aids, tuberculose en malaria (Global Fund to fight AIDS, TB and Malaria, GFATM) ter ondersteuning van de versterking van de gezondheidsstelsels in de ontwikkelingslanden;

19.

roept op tot initiatieven om sneller op lokaal niveau te zorgen voor toegang tot een goede diagnostiek, veilige, toegankelijke en voldoende medicijnen, veilige methodes voor bloeddonaties en bloedvoorziening, inclusief de daarvoor benodigde opleidingen, technische ondersteuning en infrastructuur, onder andere in plattelandsgebieden, en benadrukt het belang om hergebruik van medische technologie bij alle inentingsprogramma's te voorkomen;

20.

merkt op dat het verzamelen van betrouwbare gegevens en de controle op belangrijke gezondheidsnormen het mogelijk maakt goed onderbouwd beleid te ontwikkelen dat efficiënter kan worden toegepast;

21.

steunt het werk van het voorselectieprogramma van de WHO voor de beoordeling en het beschikbaar stellen van nieuwe essentiële geneesmiddelen en het vergroten van de capaciteitsopbouw;

22.

is verheugd over de mededeling van de Commissie getiteld „EU-strategie voor de aanpak van het tekort aan gezondheidswerkers in ontwikkelingslanden” en vraagt om krachtiger maatregelen op dit terrein; herhaalt de noodzaak betere arbeidsomstandigheden en opleidings- en carrièremogelijkheden te ontwikkelen voor medisch personeel, evenals prikkels voor personeelsbehoud, samenwerkingsverbanden en uitwisselingsprogramma's;

23.

dringt er bij de regeringen van de ACS-landen op aan de samenleving rechtvaardiger te maken door de gendergelijkheid in de gezondheidszorg en het onderwijs en op de arbeidsmarkt te bevorderen, en de sociale positie en de autonomie van vrouwen te verbeteren, door bij de ontwikkeling van het personeelsbestand en van loopbaanperspectieven in de gezondheidszorg vooral rekening te houden met vrouwen;

24.

moedigt de EU aan een Europese gedragscode te ontwikkelen en te implementeren voor het op ethische wijze aanwerven van gezondheidswerkers en een wereldwijde code te ondersteunen teneinde een „braindrain” van de ontwikkelingslanden naar de ontwikkelde landen te voorkomen; is van mening dat Europese en internationale steun zou moeten zorgen voor financiering van personeel op de lange termijn, als een investering in het gezondheidsstelsel;

25.

is van mening dat investeren in watertoevoer, sanitaire voorzieningen en infrastructuur evenals het onder de aandacht brengen van het verband tussen gezondheid, schoon water, sanitaire voorzieningen en hygiëne van essentieel belang zijn bij het bestrijden van via water overgebrachte ziekten en het opzetten van gezondheidsstelsels;

26.

is verheugd over de goedkeuring van de resolutie van de Wereldgezondheidsvergadering over volksgezondheid, innovatie, noodzakelijk gezondheidsonderzoek en intellectueel eigendom, aangezien deze resolutie het pad effent om de behoeftes van gezondheidsonderzoek en de prioriteiten voor ontwikkelingslanden te bepalen;

27.

is verheugd over de opname van verwaarloosde ziekten in en de nadruk op translationeel onderzoek in het zevende kaderprogramma van de EU voor activiteiten op het gebied van onderzoek; verzoekt de Commissie instellingen te steunen die bereid zijn mee te werken aan initiatieven voor de volksgezondheid in deze sectoren en te waarborgen dat nieuwe geneesmiddelen die zijn ontwikkeld dankzij openbaar gefinancierd onderzoek toegankelijk zullen blijven voor iedereen;

28.

wijst erop dat grotere politieke betrokkenheid op Europees en internationaal niveau nu moet worden verbonden aan langdurige financiële steun en meer samenwerking tussen partnerlanden, academies en de industrie, om resultaten te boeken bij de ontwikkeling van nieuwe diagnoseapparatuur en veilige, effectieve geneesmiddelen;

29.

erkent de rol van het EDCTP bij het organiseren van klinische proeven voor nieuwe geneesmiddelen en vaccins die passen bij de plaatselijke klinische, ethische en sociale omstandigheden in endemische landen en roept het EDCTP op ook verwaarloosde ziekten en andere fases van klinische ontwikkeling (fase I en IV) in zijn werkzaamheden op te nemen;

30.

roept op tot het vaker uitvoeren van genderspecifieke klinische proeven met geneesmiddelen; benadrukt de behoefte om het bewustzijn onder medisch onderzoekers voor verschillende levenswijzen en leefomstandigheden van mannen en vrouwen te verhogen, zodat daar bij de ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen en vaccins rekening mee wordt gehouden;

31.

is een voorstander van het verbeteren van plaatselijk onderzoek, klinische proeven en productiecapaciteiten, met name de ontwikkeling van regionale en nationale industrieën voor generieke geneesmiddelen in getroffen gebieden en de ontwikkeling van geïntegreerde projecten, van het in kaart brengen van nieuwe ziekten tot aan de ontwikkeling en fabricage van nieuwe medicijnen, en roept op tot onderzoek dat operationeel onderzoek en onderzoek naar gezondheidsstelsels omvat en dat gericht is op een effectievere toepassing van maatregelen, rekening houdend met culturele kwesties inzake het voorschrijven, het gebruik, de betaalbaarheid en de verspreiding van geneesmiddelen;

32.

roept op tot het bevorderen van een serie maatregelen om de toegang tot en de betaalbaarheid van geneesmiddelen te verbeteren, waaronder gestaffelde prijzen, donaties en kortingen, innovatieprijzen, belastingvoordelen, prikkels, vroegtijdige aankoopverbintenissen en vroegtijdige marktverbintenissen voor vaccins waarbij donoren een specifieke verbintenis aangaan om vaccins te financieren die voldoen aan vooraf overeengekomen normen; roept tevens op tot het verplaatsen van productietechnologie en expertise naar landen waar de desbetreffende ziekten endemisch zijn;

33.

is verheugd over innovatieve benaderingen als vroegtijdige marktverbintenissen die erop gericht zijn de ontwikkeling van medicijnen en vaccins voor de ontwikkelingslanden te versnellen en de productie ervan op te voeren;

34.

is van mening dat de beoordeling en registratie van geneesmiddelen aan de hand van speciale procedures voor een betere evaluatie van de verhouding tussen risico en baten van geneesmiddelen voor verwaarloosde ziekten één van de prioriteiten moet zijn van landen met endemische ziekten;

35.

is van mening dat publiek-private ontwikkelingspartnerschappen een succesvol model bieden om tot een samenwerking te komen tussen farmaceutische bedrijven en openbaar onderzoek om innovatieve therapieën te ontwikkelen en capaciteitsopbouw te verbeteren;

36.

brengt in herinnering dat ontwikkelingslanden het recht hebben gebruik te maken van een zekere soepelheid, zoals vastgelegd in de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (OIE), met name in niet-winstgevende gebieden die buiten de door de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) gecoördineerde markt vallen, maar dat bepaalde prikkels wel behouden dienen te worden, door intellectueel eigendom te beschermen en problemen met regelgeving inzake de registratie en marketing van medicijnen op te lossen; is van mening dat dergelijke rechten nuttig kunnen zijn in geschillen met de farmaceutische industrie over licenties voor nieuwe medicijnen en intellectuele-eigendomsrechten waarbij gezondheidszaken van uitzonderlijk groot algemeen belang op het spel staan;

37.

vestigt de aandacht op het recente voorbeeld van Brazilië, dat alle mogelijkheden heeft aangegrepen die de TRIPS-overeenkomst biedt ten aanzien van dwanglicenties voor medicijnen en andere aspecten van de intellectuele eigendom;

38.

is zeer bezorgd dat bepaalde overheden van ACS-landen invoerrechten en belastingen heffen op actieve farmaceutische ingrediënten, farmaceutische eindproducten en vaccins, waardoor de medicijnen vervolgens onbetaalbaar worden voor arme gemeenschappen; dringt er bij de Commissie op aan deze kwestie te onderzoeken en overheden aan te moedigen dergelijke belastingen op te heffen;

39.

benadrukt het belang om voorgeschreven medicatie op te volgen teneinde resistentie te voorkomen, en om waar mogelijk kortere medicatieperioden, combinatiedoses en vaste doses in te voeren;

40.

roept de ACS-landen en de EU op meer inspanningen te leveren om namaakgeneesmiddelen tegen te gaan door doeltreffende kwaliteitscontrole van medische producten en materialen te steunen, samenwerking tussen douane en politie te versterken en een internationaal verdrag te bevorderen gericht op het criminaliseren van de productie en verkoop van namaakgeneesmiddelen;

41.

roept de ACS-landen op zich te verbinden aan de (versnelde) introductie van een combinatietherapie op basis van artemisinin (ACT), welke wordt erkend als de meest effectieve behandeling van malaria; roept donoren op ACT-medicijnen te financieren en de aankoop, voorselectie en productie ervan te ondersteunen;

42.

onderstreept het gezamenlijk belang van ontwikkelde en ontwikkelingslanden in het beheersen van anti-microbiële resistentie en het vinden van betere antiviralen en vaccins voor bijvoorbeeld griep; merkt op dat onderzoek naar verwaarloosde ziekten een positief effect kan hebben op het begrip van andere ziekten: onderzoek naar vaccins en immuniteit bijvoorbeeld kan de kennis vergroten over allergische reacties waar steeds meer mensen in Europa last van hebben;

43.

dringt aan op toepassing van het „Wereldplan Stop TB” en is van mening dat er een dringende behoefte bestaat aan nieuwe, snelle diagnostische tests voor TB, inclusief MDR-TB, die bruikbaar zijn in gebieden met beperkte middelen, en dringt erop aan de nodige stappen te nemen om ervoor te zorgen dat alle tuberculosemedicijnen in de ontwikkelingsfase worden getest op MDR-patiënten;

44.

is van mening dat de HIV/AIDS-plaag dient te worden opgelost door te voorzien in de universele toegang tot preventie, behandeling en zorg, waaronder toegang tot antivirale geneesmiddelen, vrijwillige counseling en hiv-tests, en door verhoogde inspanningen om microbiciden en vaccins te ontwikkelen;

45.

roept de internationale donorgemeenschap op de WHO en haar strategie voor preventieve chemotherapie te steunen om de toegang tot adequate en betrouwbare voorraden van hoogwaardige anthelmintica (albendazol, ivermectine, praziquantel) te bevorderen, om parasitaire worminfecties te voorkomen en te behandelen, en roept op tot het oprichten van een wereldwijde instelling die medicijnen verstrekt;

46.

verzoekt de ACS-landen en de EU zich ertoe te verbinden de zorg voor personen met mentale en neurologische aandoeningen en letsel te verbeteren door enerzijds de eerste hulp te verbeteren en herstel in de gemeenschap te bevorderen en anderzijds de bewustmaking van het publiek en de betrokken beroepsgroepen te vergroten en stigmavorming en discriminatie te bestrijden;

47.

is van mening dat diensten die in staat zijn aandoeningen als diabetes te diagnosticeren, te beheersen en te behandelen vele levens zouden kunnen redden en invaliditeit zouden verminderen; vooral de toegang tot insuline en medicijnen zou groter moeten zijn en bovendien zouden specialistennetwerken en specialistenopleidingen opgezet moeten worden;

48.

roept de overheden van de ACS-landen en de Commissie op programma's gericht op het voorkomen en behandelen van vaginale fistels te ondersteunen, wetten ten uitvoer te leggen inzake de wettelijke huwbare leeftijd en de universele toegang tot verloskundige hulp, voorlichting over reproductieve gezondheid en maatschappelijke rehabilitatie van meisjes en vrouwen na een behandeling te bevorderen;

49.

verzoekt haar Covoorzitters deze resolutie te doen toekomen aan de Raad ACS-EU, de WHO, de Europese Commissie, de Afrikaanse Unie, de Wereldbank en het IMF.

—

van 19 t/m 22 november 2007 in vergadering bijeen te Kigali (Rwanda),

—

gelet op artikel 17, lid 2 van haar Reglement,

—

gelet op de Overeenkomst van Cotonou, met name de artikelen 30 (regionale samenwerking) en 32 (milieu en natuurlijke hulpbronnen) daarvan,

—

gezien het milieu-initiatief van het Nieuw Partnerschap voor de ontwikkeling van Afrika (NEPAD),

—

gezien het besluit inzake klimaatverandering en ontwikkeling en het besluit inzake de uitvoering van het initiatief „Een groene muur voor de Sahara”, genomen door de Vergadering van de Afrikaanse Unie op haar zitting van 29-30 januari 2007,

—

gelet op besluit nr. 3, genomen tijdens de 79e vergadering van de ACS-Raad van Ministers in Gaborone (Botswana) op 4 en 5 mei 2004, waarin deze nogmaals wees op de noodzaak om beleid inzake verwoestijning en droogtegebieden in alle beleidsterreinen te integreren teneinde cruciale vraagstukken met betrekking tot duurzaam beheer, zoals droogte, ontbossing en watervoorraden, aan te kunnen pakken,

—

gelet op besluit nr. 3/LXXIX/04, genomen tijdens de 4e Top van staatshoofden en regeringsleiders van ACS-landen in Maputo (Mozambique) op 23-24 juni 2004, waarin deze onderstreepten dat vele ACS-staten en hun regio's en bevolkingen uiterst kwetsbaar zijn voor natuurrampen en de daarmee verband houdende milieuproblemen, en ertoe opriepen proactieve initiatieven ter bestrijding van deze problemen te ondersteunen,

—

gezien de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van 8 en 9 maart 2007, waarin werd gewezen op het belang van de verwezenlijking van de strategische doelstelling om de opwarming van de aarde te beperken tot een maximum van 2 °C boven het temperatuurpeil van voor de industrialisering,

—

gelet op de door de EU, Canada en Japan op de G8-top in Heiligendamm in 2007 gemaakte afspraak om de globale uitstoot van CO2 ten minste te halveren tegen 2050,

—

gezien de verslagen van de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering (IPCC), die in 2007 werd onderscheiden met de Nobelprijs voor de vrede, en met name het vierde evaluatieverslag van werkgroep II van de IPCC, getiteld „Impacts, Adaptation and Vulnerability”,

—

gezien het millenniumrapport over de evaluatie van het ecosysteem van 2005, waarin het gebruik en het verval van natuurlijke rijkdommen van de aarde onder de loep worden genomen,

—

gelet op het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC) en het daaraan gehechte Protocol van Kyoto,

—

gezien Agenda 21, de Verklaring van Rio inzake milieu en ontwikkeling, en de Verklaring inzake de beginselen van duurzaam bosbeheer, aangenomen door meer dan 178 regeringen tijdens de Conferentie van de Verenigde Naties over Milieu en Ontwikkeling UNCED, gehouden te Rio de Janeiro (Brazilië) van 3 t/m 14 juni 1992, waarvan de beginselen werden bekrachtigd op de Wereldtop over duurzame ontwikkeling (WSSD) in Johannesburg (Zuid-Afrika) van 26 augustus t/m 4 september 2002,

—

gezien het Verdrag van de Verenigde Naties ter bestrijding van woestijnvorming (UNCCD), dat op 17 juni 1994 in Parijs werd goedgekeurd en op 26 december 1996 in werking is getreden,

—

gezien het eindverslag van de Wereldconferentie inzake rampenpreventie door risicobeperking (Disaster Risk Reduction — DRR) van 18 t/m 22 januari 2005 en met name Actiekader van Hyogo 2005-2015 voor het opbouwen van de herstelcapaciteit van landen en gemeenschappen na rampen,

—

onder verwijzing naar resolutie 57/256 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van 20 december 2002 over de herziening van de strategie van Yokohama en het Actieplan voor een veiliger wereld — Richtlijnen voor de voorkoming van, voorbereiding op en vermindering van de gevolgen van natuurrampen, evenals naar de VN-conferentie gespreksronde „Barbados + 10” over kleine eilandstaten in ontwikkeling, gehouden te Mauritius in januari 2005,

—

onder verwijzing naar haar eerdere resoluties over klimaatverandering en kleine eilandstaten in het kader van de samenwerking ACS-EU, aangenomen op 1 april 1999 in Straatsburg (2), over de orkaanschade in de Stille en Indische Oceaan en het Caribisch gebied en de noodzaak van snel ingrijpen bij natuurrampen (3), goedgekeurd op 19 februari 2004 in Addis Abeba, over de schade door de wervelstormen in het Caraïbisch gebied (4), goedgekeurd op 25 november 2004 in Den Haag, en over de oorzaken en gevolgen van natuurrampen (5), aangenomen op 24 november 2005 in Edinburgh,

—

gezien het verslag van de Commissie sociale zaken en milieu (APP/3802/05),

A.

overwegende dat natuurrampen en de uitputting van natuurlijke hulpbronnen een ernstige bedreiging vormen voor de armoedebestrijding en de verwezenlijking van de millenniumontwikkelingsdoelstellingen (MOD's),

B.

overwegende dat de mate waarin de ACS-landen tot klimaatverandering bijdragen te verwaarlozen is, terwijl zij ernstig onder de gevolgen daarvan lijden; in overweging van het feit dat klimaatverandering de vorderingen op weg naar duurzame ontwikkeling kan vertragen, zij het rechtstreeks door een grotere blootstelling aan negatieve invloeden of indirect door de afname van het aanpassingsvermogen,

C.

overwegende dat natuurrampen bijzonder schadelijke gevolgen hebben voor ontwikkelingslanden, waar zij de positieve effecten van ontwikkelingssamenwerking tenietdoen, een belemmering vormen voor verdere groei en armoedebestrijding en een ernstig verlies aan biodiversiteit veroorzaken,

D.

overwegende dat de ACS-staten voor de centrale uitdaging staan de langetermijneffecten van klimaatverandering het hoofd te bieden door de ontwikkeling en versterking van nationale en regionale activiteiten op het gebied van rampenpreventie door risicobeperking, herstel na rampen en rampenbeheersing,

E.

overwegende dat de ACS-landen ten bate van de rest van de wereld tal van ecosysteemdiensten verrichten, zonder hiervoor een gepaste tegenprestatie te ontvangen,

F.

overwegende dat nieuw studies bevestigen dat Afrika vanwege meervoudige belastingen en een laag aanpassingsvermogen een van de meest gevoelige continenten is waar het gaat om klimaatschommelingen; overwegende dat in 2020 naar verwachting tussen de 75 en de 250 miljoen Afrikanen te kampen zullen hebben met een toenemend watertekort als gevolg van klimaatverandering; overwegende dat de landbouwproductie, de visserij en de toegang tot voedsel naar verwachting eveneens ernstig in het gedrang zullen komen,

G.

overwegende dat de watervoorraad als gevolg van klimaatverandering naar verwachting in 2050 dusdanig zal zijn teruggelopen dat in vele kleine eilandstaten, b.v. in het Caribisch gebied, de Indische en de Stille Oceaan, die bijzonder kwetsbaar zijn voor een stijging van de zeespiegel en natuurrampen, niet aan de vraag naar water zal kunnen worden voldaan,

H.

overwegende dat de stijging van de zeespiegel zich naar verwachting tegen het eind van de 21e eeuw in laaggelegen kustgebieden zal doen gevoelen en tot een verergering van overstromingen, stormvloeden, erosie en andere gevaren voor de kust zal leiden, waardoor lokale hulpbronnen en het toerisme schade zullen oplopen en woongebieden, faciliteiten en vitale infrastructuur zullen worden bedreigd,

I.

overwegende dat belastingen die niet van het klimaat uitgaan een vermindering van het herstellingsvermogen tot gevolg kunnen hebben en daardoor de kwetsbaarheid voor klimaatverandering en natuurrampen kunnen verhogen en tevens het aanpassingsvermogen en het effect van preventief en bestrijdingsbeleid kunnen verminderen, omdat middelen voor andere dringende taken moeten worden uitgetrokken,

J.

overwegende dat tot dusver weinig plannen ter bevordering van duurzaamheid en ter vermindering van de kwetsbaarheid voor klimaatverandering en natuurrampen maatregelen omvatten ter bevordering van het aanpassingsvermogen,

K.

overwegende dat rampenpreventie door risicobeperking in de eerste plaats een nationale verantwoordelijkheid is en overwegende dat er behoefte bestaat aan nauwere samenwerking en sterker partnerschap op regionaal en internationaal niveau,

L.

overwegende dat milieuoverwegingen, rampenparaatheid en de preventie en beperking van klimaatverandering ondanks hun belang voor alle landen geen integraal onderdeel vormen van alle hulpprogramma's en aanverwante instrumenten van de EG,

M.

overwegende dat beleid ter bevordering van de energiezekerheid en andere maatregelen inspanningen ter beperking van de klimaatverandering in de komende decennia van groot belang zullen zijn voor de mogelijkheid om een lager stabilisatieniveau van broeikasgasemissies te bereiken,

N.

overwegende dat de toestroom van financiële middelen naar de ontwikkelingslanden in het kader van het mechanisme voor schone ontwikkeling (CDM), de mondiale milieufaciliteit (GEF) en ontwikkelingshulp voor technologietransfer tot dusver beperkt is en geografisch gezien ongelijk is verdeeld,

O.

overwegende dat de keuze voor een duurzamere ontwikkeling door de bijstelling van ontwikkelingstrajecten een belangrijke bijdrage kan leveren tot de beperking van klimaatverandering, maar dat voor de uitvoering daarvan extra middelen nodig kunnen zijn om meerdere hindernissen uit de weg te kunnen ruimen,

1.

wijst met klem op het feit dat natuurrampen en klimaatverandering een bedreiging vormen voor duurzame ontwikkeling, armoedebestrijding en de verwezenlijking van de MOD's; benadrukt tevens het belang van MOD 7 inzake de waarborging van een duurzaam milieu;

2.

constateert dat natuurrampen in aantal en frequentie toenemen, dat hun gevolgen vernietigend zijn en dat armen in deze situaties bijzonder kwetsbaar zijn; onderstreept dat het in toenemende mate moeilijk is om natuurrampen te onderscheiden van door de mens veroorzaakte rampen; voor zover risico's niet alleen door natuurlijke gevaren, maar ook door menselijke activiteiten en gebrek aan planning worden bepaald;

3.

benadrukt dat een doeltreffende mondiale reactie nodig is op het probleem van natuurrampen in de ACS-landen en dat de geïndustrialiseerde landen hierbij hun verantwoordelijkheid dienen te nemen en het voortouw moeten nemen bij de bestrijding van de gevolgen van broeikasgassen, die hebben bijgedragen tot de klimaatverandering;

4.

verzoekt de regeringen en parlementen van de ACS- en EU-landen ervoor te zorgen dat de exploitatie van de natuurlijke hulpbronnen niet tot grotere verstoringen van het ecologisch evenwicht leiden; is in dit verband bang dat het buitensporig kappen van bomen en illegale houtkap kunnen leiden tot woestijnvorming en andere klimaatveranderingen, die tegengegaan moeten worden door middel van een verantwoord en doeltreffend bosbouwbeleid, geschikte herbebossingspraktijken en duurzame landbouwpraktijken; verzoekt de ondernemingen die de natuurlijke rijkdommen exploiteren, zich te houden aan de milieunormen en -voorschriften;

5.

wijst op de gevolgen en uitdagingen van klimaatverandering, met name in de vorm van extreme weersomstandigheden en de achteruitgang van de natuurlijke rijkdommen, met ernstige gevolgen voor de ontwikkeling en de veiligheid van dien, zoals een grotere kwetsbaarheid, conflicten over natuurlijke hulpbronnen en migratie als gevolg van natuurrampen; onderstreept derhalve dat rampenpreventie door risicobeperking ook gericht moet zijn op de beperking van en aanpassing aan klimaatverandering;

6.

merkt op dat natuurrampen tot grootschalige bevolkingsbewegingen kunnen leiden en benadrukt dat rampenpreventie door risicobeperking weliswaar vooral een nationale verantwoordelijkheid is, maar dat de ACS- en de EU-landen zich solidair behoren te betonen met de betroffen volkeren;

7.

vestigt de aandacht op de waarschuwingen van de Wereldgezondheidsorganisatie over het extreem hoge risico dat de opwarming van de aarde voor de volksgezondheid in de zuidelijke landen met zich meebrengt, met name wat betreft malaria en het gezichtsvermogen, en dringt erop aan maatregelen te bevorderen die erop zijn gericht deze verergerde gezondheidsproblemen te voorkomen, te verlichten en te beheersen;

8.

pleit voor een omvattende, tijdgebonden strategie om rampenpreventie door risicobeperking, rampenparaatheid en strategieën ter beperking van klimaatverandering in alle nationale ontwikkelingsplannen en in het ontwikkelingsbeleid en de humanitaire hulpverlening van de EU te integreren; benadrukt dat in het kader van deze strategieën acties van het maatschappelijk middenveld, lokale gemeenschappen en de overheid moeten worden gesteund als onderdeel van een langetermijnaanpak ter vermindering van de kwetsbaarheid voor natuurrampen;

9.

roept de lidstaten van de EU op de ACS-landen te ondersteunen bij het opstellen van mensgerichte plannen inzake rampenpreventie door risicobeperking, klimaatverandering en voorbereiding op eventuele crises, die mede voorzien in beperkings- en aanpassingsstrategieën, systemen voor vroegtijdige waarschuwing, strategieën voor rampenparaatheid en evacuaties, veiligheidszones voor noodsituaties, verzekeringsregelingen en financiering voor humanitaire goederen die snel kunnen worden uitgedeeld; roept de ACS-landen op ervoor te zorgen dat op nationaal en lokaal niveau prioriteit wordt gegeven aan deze maatregelen, dat een sterke institutionele basis voor de uitvoering daarvan wordt gelegd en dat daarbij rekening wordt gehouden met de behoeften van kwetsbare groepen;

10.

doet een beroep op de EU om ten minste 10 % meer middelen toe te wijzen aan humanitaire hulpbudgetten voor de bestrijding van de risico's van rampen en om de middelen voor rampenpreventie door risicobeperking en voor de beperking van en aanpassing aan klimaatverandering binnen de begroting voor ontwikkelingshulp aanzienlijk te verruimen, zonder hierdoor andere inspanningen, met name op het gebied van basisvoorzieningen in de gezondheidszorg en het onderwijs, in gevaar te brengen;

11.

onderstreept dat de ACS-staten en -regio's de internationale gemeenschap om de nodige hulp verzoeken om hun nationale en regionale capaciteiten voor rampenbestrijding, -paraatheid en vroegtijdige waarschuwing te kunnen verbeteren, om het publiek over rampenbestrijding en de voorspelling van natuurrampen voor te kunnen lichten en om op noodsituaties te kunnen reageren

12.

betreurt dat voor de natuurrampenfaciliteit van de ACS-EU zeer weinig middelen zijn uitgetrokken, ondanks de toenemende behoeften; is evenwel verheugd over de oprichting van deze faciliteit; roept de EU op in het kader van het 10e EOF en andere begrotingslijnen van de EU meer middelen toe te wijzen aan de faciliteit; teneinde de ACS-staten en regio's adequaat te ondersteunen op het gebied van rampenpreventie door risicobeperking, de opbouw van capaciteiten voor noodhulp, herstel en ontwikkeling (LRRD) en de financiering van betere systemen voor vroegtijdige waarschuwing en snelle reactie;

13.

dringt er derhalve bij de Europese Commissie op aan om haar ondersteuning van de natuurrampenfaciliteit van de ACS-EU in het kader van het 10e EOF voort te zetten en de armslag van deze faciliteit te vergroten door hiervoor ten minste 250 miljoen euro van de voor intra-ACS-samenwerking bestemde middelen uit te trekken, mede onder gebruikmaking van een deel van de voorgestelde „reserve”, teneinde de ACS-regio's en -staten, met name de kleine eilandstaten van de ACS, te ondersteunen bij de omvattende tenuitvoerlegging van een algemeen rampenparaatheids- en beheersingsprogramma voor alle ACS-landen en langetermijnplanherstel na rampen;

14.

is van mening dat het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) van voldoende middelen dient te worden voorzien teneinde de ontwikkelingslanden te steunen bij de aanpassing aan en beperking van de gevolgen van klimaatverandering; beklemtoont in dit verband het belang van de opbouw van capaciteiten, rampenpreventie, onderwijs, functionerende infrastructuur en toegang tot medicijnen, en wijst op de noodzaak om capaciteiten op te bouwen op het gebied van wetenschap, de evaluatie van de gevolgen van klimaatverandering en de nodige aanpassingen daaraan, risicobeoordeling en de voorbereiding van CDM-projecten;

15.

benadrukt de noodzaak om meer gelden uit te trekken voor de ontwikkeling van de nodige personele middelen voor rampenpreventie en -paraatheid, rampenbestrijding en -beheersing, voor aanpassingen aan de klimaatverandering alsmede de versterking van de Zuid-Zuid-samenwerking op deze gebieden;

16.

roept de Europese Commissie en de lidstaten van de EU op alle nodige maatregelen te treffen om zo snel mogelijk voldoende financiële steun voor noodhulp en humanitaire bijstand te mobiliseren;

17.

benadrukt de noodzaak van een permanente bijwerking van de milieuprofielen van de ACS-landen en van de integratie van milieuoverwegingen in de landenstrategiedocumenten, regionale strategiedocumenten en thematische programma's; onderstreept dat het van belang is de nationale parlementen en het maatschappelijk middenveld bij dit proces te betrekken;

18.

is van mening dat het ontwikkelingsbeleid niet los kan worden gezien van het milieubeleid en andere beleidsgebieden en pleit voor een holistische aanpak van het duurzame-ontwikkelingsbeleid waarbij de milieudimensie wordt geïntegreerd in de landen- en regionale strategiedocumenten van de ACS-groep, evenals in alle ontwikkelingsprogramma's en -projecten;

19.

pleit ervoor dat het Wereldwijd bondgenootschap tegen klimaatverandering (Global Climate Change Alliance — GCCA) uitgroeit tot een centraal instrument voor rampenpreventie en -paraatheid en voor de beperking van en aanpassing aan klimaatverandering;

20.

dringt er bij de regeringen van de ACS-staten op aan nood- en rampenplannen voor eventuele crises op te stellen, met inbegrip van evacuatiestrategieën, veiligheidszones voor noodsituaties, verzekeringsregelingen en financiering voor humanitaire goederen die snel kunnen worden uitgedeeld;

21.

benadrukt de noodzaak van een werkelijk wereldwijde aanpak inzake natuurrampen en klimaatverandering en roept de internationale gemeenschap op zich in te zetten voor internationale, op de toekomst gerichte oplossingen; pleit er derhalve voor om op de internationale klimaatconferentie van de VN onderhandelingen te openen over een wereldwijde en omvattende overeenkomst voor de periode na 2012 die het Protocol van Kyoto als basis moet nemen en moet uitbreiden;

22.

dringt er bij de ontwikkelde landen op aan meer middelen ter beschikking te stellen voor de bestaande financieringsmechanismen in het kader van het Protocol van Kyoto en ernaar te streven met betrekking tot deze bijdragen bindende verplichtingen aan te gaan;

23.

roept op tot de uitwisseling van beste praktijken, technologieoverdracht en bewustmaking, met name wat betreft de ruimtelijke ordening, het bouwen in risicogebieden, veilige bouwtechnieken en bescherming van kritieke voorzieningen;

24.

roept op tot een betere regionale en internationale samenwerking teneinde het delen van informatie- en communicatietechnologie (ICT) te bevorderen en ervoor te zorgen dat low tech-oplossingen zoals radio op het platteland en in afgelegen gebieden ook in de toekomst worden gefinancierd;

25.

roept de ACS-landen op om op regionaal niveau tot afspraken te komen over het beheer van stroomgebieden van rivieren en gecoördineerde maatregelen te nemen op het gebied van de watervoorraad en visserijhulpbronnen;

26.

merkt op dat het gebruik van hernieuwbare energie, zoals zonne-energie, windkracht en biomassa, de ACS-landen minder afhankelijk zou maken van aardolie; roept de EU en haar lidstaten op om in dit verband voor de overdracht van de nodige technologie te zorgen en voldoende middelen ter beschikking te stellen en dringt er bij de Europese Commissie op aan haar criteria te herzien en milieuvriendelijkheid, kwetsbaarheid en insulaire status in te voeren als criteria bij de beslissing over de toegang tot middelen van de energie- en waterfaciliteiten van het 10e EOF;

27.

roept de ACS- en EU-landen op zich een specifiek streefdoel te stellen voor het gebruik van hernieuwbare energie, en is van oordeel dat hernieuwbare energie een centraal onderdeel dient te vormen van programma's voor ontwikkelingssamenwerking tussen de ACS en de EU in het kader van de Overeenkomst van Cotonou;

28.

verzoekt haar Covoorzitters deze resolutie te doen toekomen aan de Raad ACS-EU, de Europese Commissie, de Afrikaanse Unie en de secretaris-generaal van de Verenigde Naties.

—

in Kigali (Rwanda) van 19 tot 22 november 2007 bijeen,

—

gelet op artikel 17, lid 2 van haar Reglement,

—

onder verwijzing naar haar eerdere resoluties over de Democratische Republiek Congo (DRC) en het Grote-Merengebied,

—

gezien de resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties over de situatie in de Democratische Republiek Congo en de maandelijkse berichten van de secretaris-generaal van de VN hierover,

—

onder verwijzing naar de resolutie van het Europees Parlement van 15 december 2004 over de toestand in de Democratische Republiek Congo (2),

—

gezien het pact voor veiligheid, stabiliteit en ontwikkeling in het Grote-Merengebied dat op 16 december 2006 in Nairobi (Kenia) werd ondertekend door de staatshoofden en regeringsleiders van de landen in het Grote-Merengebied,

—

gelet op het VN-Verdrag inzake de rechten van het kind van 20 november 1989, dat een verbod inhoudt op het betrekken van kinderen bij gewapende conflicten,

—

gezien het verslag van de waarnemingsmissie van de Paritaire Parlementaire Vergadering naar de presidents- en parlementsverkiezingen in de DRC op 30 juli, resp. op 29 oktober 2006,

—

betreffende de adviserende en bijstandverlenende missie van de Europese Unie op het gebied van hervorming van de veiligheidssector in de Democratische Republiek Congo,

—

gezien het proces van Kimberley dat er uiteindelijk op is gericht de handel in bloeddiamanten te beëindigen en het bestuur in landen die rijk zijn aan natuurlijke hulpbronnen te verbeteren, door middel van de verificatie en volledige publicatie van alle betalingen door bedrijven en alle overheidsinkomsten uit olie, gas en mijnbouwproducten,

A.

overwegende dat het jarenlange gewapende conflict direct en indirect heeft geresulteerd in 4 miljoen slachtoffers, in de ontheemding van minstens 1,5 miljoen mensen, voornamelijk vrouwen en kinderen, en in de vernietiging van de sociaal-economische infrastructuur van de DRC,

B.

met bezorgdheid herinnerend aan het feit dat sinds het eind van 2006 naar schatting 300 000 personen uit de provincie Noord-Kivu vanwege gevechten tussen de reguliere strijdkrachten van de DRC en de rebellentroepen van de afgezette generaal Laurent Nkunda en andere gewapende groeperingen huis en haard hebben moeten ontvluchten, waardoor het aantal ontheemden is gestegen tot 800 000;

C.

uiterst bezorgd over het toenemende geweld, de talrijke mensenrechtenschendingen, verkrachtingen en andere vormen van seksueel geweld tegen vrouwen uit de oostelijke provincies Noord-Kivu en Zuid-Kivu,

D.

zeer bezorgd over de aanhoudende en toenemende rekrutering van kindsoldaten in het oosten van de DRC door gewapende milities,

E.

bezorgd over de vrijwel permanente onveilige situatie in het oosten van de DRC, die het humanitaire organisaties onmogelijk maakt om onder de burgerbevolking levensmiddelen en basisbenodigdheden zoals medicijnen te verdelen,

F.

gezien de aanwezigheid van buitenlandse gewapende groeperingen, waaronder de voormalige Rwandese strijdkrachten (ex-FAR)/Interahamwe (Democratische Strijdkrachten voor de bevrijding van Rwanda), die nog steeds straffeloos gruweldaden begaan zoals moorden, verkrachtingen, folteringen en plunderingen, waardoor burgers gedwongen worden naar het oosten van de DRC en naar buurlanden te vluchten, waarvan een bedreiging uitgaat voor de veiligheid, de stabiliteit en de ontwikkeling van het land,

G.

overwegende dat de voorzetting van gewapende conflicten en de blijvende aanwezigheid van afvallige gewapende groeperingen in het Grote-Merengebied een ernstige bedreiging vormt voor de vrede, de veiligheid, de democratie en de ontwikkeling van de regio; overwegende dat de samenwerking tussen de staten van de regio hierdoor in gevaar wordt gebracht en de inspanningen van de internationale gemeenschap tenietdoet om bij te dragen tot de ontwikkeling van florerende en welvarende democratische staten en de verbetering van de levensomstandigheden van de hun bevolkingen,

H.

overwegende dat daarom absoluut noodzakelijk is alle nodige maatregelen te treffen om een eind te maken aan de conflicten, om de gewapende groeperingen te ontbinden en toekomstige conflicten te voorkomen, teneinde de vrede en de democratie te consolideren, de stabiliteit en de ontwikkeling in de regio ten behoeve van alle volkeren in het Grote-Merengebied te bevorderen en de legitieme instellingen van de DRC in staat te stellen hun krachten te concentreren op de wederopbouw van hun land, dat door een niet aflatende reeks oorlogen is verwoest,

I.

overwegende dat vrede en veiligheid, zowel in de DRC als in het Grote-Merengebied, alleen kunnen worden gerealiseerd door een eind te maken aan de bedreiging door buitenlandse en nationale gewapende groeperingen en bijbehorende politieke organisaties in de DRC, evenals door een volledige ontwapening van alle paramilitaire groepen die de regio teisteren,

J.

overwegende dat het Internationaal Strafhof (ICC) een onderzoek heeft ingesteld naar misdaden die vermoedelijk in de DRC zijn gepleegd sedert 2004,

K.

gezien de verplichtingen die op 28 augustus 2007 in Kigali zijn aangegaan door de deelnemers aan de „Tripartite Plus” top, namelijk de legerleiders van de DRC, Rwanda, Uganda en Burundi, en de door de ministers van Buitenlandse Zaken van die landen op 16 september 2007 gedane toezeggingen, die ten doel hebben de vrede te herstellen door de gewapende rebellengroepen op het grondgebied van de betrokken landen te neutraliseren; gezien de gezamenlijke verklaring van de ministers van Buitenlandse Zaken van de DRC en Rwanda die zij aan het eind van hun in Kinshasa op 3 en 4 september 2007 gehouden bijeenkomst hebben afgegeven;

L.

overwegende dat het gezamenlijk communiqué van de regeringen van de DRC en Rwanda over een gemeenschappelijk plan ter beëindiging van de bedreiging van de vrede en de stabiliteit in beide landen en het Grote-Merengebied, dat op 9 november 2007 door de ministers van Buitenlandse Zaken van de twee landen is ondertekend, na bemiddeling door de VN en in aanwezigheid van vertegenwoordigers van de Verenigde Staten en de EU, nieuwe vooruitzichten biedt voor vrede en samenwerking tussen de landen van de regio,

M.

overwegende dat de president van de DRC, Joseph Kabila, en zijn Ugandese ambtsgenoot, Yoweri Museveni, in september 2007 in Tanzania bijeen zijn gekomen om enerzijds, met ondersteuning van de VN, een gezamenlijke strijdmacht op te zetten om de rebellen van de Lord's Resistance Army (LRA) rebels te verdrijven, die voor instabiliteit in de regio zorgen, en anderzijds om de grondslag te leggen voor de gezamenlijke exploratie van olievelden,

N.

overwegende dat de DRC onder andere over grote rijkdommen aan mineralen en uigestrekte bosbestanden beschikt, die zorgvuldig en doeltreffend moeten worden beheerd om de economische en sociale ontwikkeling van het land te waarborgen,

O.

gezien het Initiatief voor transparantie in de winningindustrieën (EITI), waartoe de DRC is toegetreden,

P.

gezien het besluit van de regering van de DRC om de mijn- en bosbouwovereenkomsten te herzien die tijdens de oorlog en in de overgangsperiode daarna zijn gesloten,

Q.

overwegende dat de op 18 december 2005 door het Congolese volk aangenomen nieuwe grondwet de nodige grondslag levert voor de opbouw van een rechtsstaat en een echt democratische samenleving,

R.

overwegende dat de op 30 juli en 29 oktober 2006 in de DRC gehouden pluralistische presidents- en parlementsverkiezingen de bevolking na jarenlange dictatuur en oorlogen nieuwe hoop hebben gegeven op een tijdperk van vrede, stabiliteit en welvarendheid; in overweging van het feit dat thans gemeenteraadsverkiezingen worden georganiseerd,

S.

overwegende dat alle Congolese burgers het recht op gelijke bescherming door de overheidsinstanties hebben, met name wat betreft de veiligheid en de bescherming van personen en eigendom,

T.

overwegende dat het Congolese parlement onlangs een wet heeft goedgekeurd betreffende de rechten van de politieke oppositie in de DRC, teneinde de democratie en de rol van de politieke oppositie in het bestuur van het land te versterken,

1.

roept alle bij conflicten in het oosten van de DRC betrokken partijen op de mensenrechten en het internationale humanitaire recht in acht te nemen, alle aanvallen op de burgerbevolking te staken en humanitaire organisaties toe te staan de burgerbevolking te hulp te komen;

2.

dringt erop aan de verantwoordelijken voor mensenrechtenschendingen, oorlogsmisdaden, misdaden tegen de menselijkheid, seksueel geweld tegen vrouwen en de rekrutering van kindsoldaten in overeenstemming met het nationaal en internationaal strafrecht aan te geven, te identificeren, te vervolgen en te straffen;

3.

verzoekt de regering van de DRC en de VN-missie in de Democratische Republiek Congo (MONUC) om het personeel van de humanitaire organisaties van voldoende bescherming te verzekeren;

4.

verzoekt de regeringen van de EU-lidstaten en de ACS-landen, de Raad van de EU, de Europese Unie, de VN en de Afrikaanse Unie (AU) om alles te doen wat in hun macht ligt om de bevolking in het oosten van de DRC doeltreffende en adequate hulp te verlenen en bij te dragen en een humanitaire ramp af te wenden;

5.

geeft uiting aan zijn ernstige bezorgdheid over de bestaande toestand en het grote aantal intern ontheemden en vluchtelingen die zich nog steeds in de buurlanden bevinden, en verzoekt de autoriteiten van de DRC en de gastlanden alles te doen wat in hun macht ligt om tot de veilige terugkeer van de Congolese vluchtelingen bij te dragen, met name door volledig samen te werken met partners als het Wereldvoedselprogramma van de VN (WFP) en het Hoog Commissariaat van de Verenigde Naties voor Vluchtelingen (UNHCR);

6.

verzoekt de Europese Commissie en de Raad om in samenwerking met non-gouvernementele organisaties (NGO's) en de regering van de DRC een humanitair programma voor de DRC te ontwikkelen dat erop is gericht meer en betere medische hulp te verlenen aan de Congolese bevolking;

7.

verzoekt de Europese Commissie ondersteuning, met inbegrip van financiële bijstand, te verlenen aan de organisatie van een vredesconferentie in Kivu, teneinde de bevolking in staat te stellen te participeren in het zoeken naar duurzame oplossingen;

8.

neemt kennis van de wederzijdse verplichtingen die zijn aangegaan door Burundi, de DRC, Uganda en Rwanda, en met name van het 9 november 2007 in Nairobi door de regeringen van Rwanda en de DRC ondertekende communiqué, gericht op het vinden van een geconcerteerde en duurzame oplossing van de veiligheidsproblemen in de regio, en feliciteert de partijen met hun inspanningen;

9.

dringt er bij alle partijen op aan zich strikt aan de gedane toezeggingen te houden, en verzoekt de VN, de EU en de AU, de partners van de betrokken staten en de Vrienden van het Grote-Merengebied om krachtdadige en actieve steun te verlenen aan de inspanningen om deze toezeggingen gestand te doen en het pact voor veiligheid, stabiliteit en ontwikkeling in het Grote-Merengebied ten uitvoer te leggen;

10.

dringt er bij de regering van de DRC op aan om, met ondersteuning van de MONUC-missie — die van meer middelen moet worden voorzien — en in overeenstemming met paragraaf 9, punt b) van het gezamenlijk communiqué van 9 november 2007, „met spoed militaire operaties uit te voeren om de genocidale militaire organisatie van de ex-FAR/Interahamwe te in de DRC ontbinden” en deze operaties „gelijktijdig uit te voeren met operaties gericht op de ontbinding van illegale gewapende groeperingen in Noord- en Zuid-Kivu”;

11.

is verheugd over het feit dat Rwanda en de DRC tijdens de bijeenkomst van hun ministers van Buitenlandse Zaken in Kinshasa op 3 en 4 september 2007 de wil hebben uitgesproken om de betrekkingen tussen beide landen te normaliseren, en moedigt hen hierbij aan;

12.

verzoekt alle staten die het pact voor veiligheid, stabiliteit en ontwikkeling in het Grote-Merengebied hebben ondertekend, dit ook te ratificeren en volledig ten uitvoer te leggen;

13.

roept op tot inspanningen op nationaal en internationaal niveau om de rechtsstaat in de DRC te versterken, met name op het gebied van bestuur en veiligheid;

14.

pleit voor het herstel en de eerbiediging van de autoriteit van de staat in het gehele land, wat onder meer de ontwapening van alle milities inhoudt;

15.

roept de internationale gemeenschap, met inbegrip van de EU-lidstaten en de ACS-staten, op hun beloften wat betreft samenwerking met de DRC na te komen en mede voor stabiliteit in het oosten van het land te zorgen;

16.

roept de VN, de EU, de AU en de andere partners van de DRC op steun te blijven verlenen aan de inspanningen van de nationale autoriteiten om het leger, de politie, de veiligheidsdiensten en het rechtswezen te hervormen, teneinde de staat en zijn autoriteit in ere te herstellen, aangezien dit allemaal essentiële elementen zijn voor de consolidering van vrede en veiligheid in het land én het Grote-Merengebied;

17.

spreekt zijn tevredenheid uit over de oprichting van democratische instellingen in de DRC en roept de leiders van het land op alle nodige initiatieven te nemen om de democratie te consolideren en ervoor te zorgen dat alle actieve stromingen van de Congolese natie worden betrokken bij het bestuur van het land op basis van grondwettelijke regels;

18.

is verheugd over het feit dat het parlement van de DRC een wet heeft aangenomen waarin de rechten van de politieke oppositie worden erkend en roept ertoe op deze wet spoedig af te kondigen en doeltreffend ten uitvoer te leggen;

19.

verzoekt de EU en de internationale gemeenschap om steun bij de organisatie van de oorspronkelijk voor 2007 geplande lokale en gemeentelijke verkiezingen, die de afronding moeten gaan vormen van het Congolese verkiezingsproces;

20.

neemt kennis van het besluit om de tijdens de oorlog en de daarop volgende overgangsfase ondertekende exploitatiecontracten op het gebied van mijn- en bosbouw te herzien teneinde deze te wijzigen, en verzoekt de regering van de DRC transparante mechanismen voor het beheer van de natuurlijke rijkdommen van het land in te voeren om het parlement, evenals het maatschappelijk middenveld, in staat te stellen voorstellen in te dienen die in het belang zijn van de Congolese bevolking;

21.

is van oordeel dat de toegang tot alsmede de democratische controle op en rechtvaardige herverdeling van de natuurlijke rijkdommen ten bate van de bevolking als geheel noodzakelijke voorwaarden zijn voor de duurzame ontwikkeling van het land;

22.

verzoekt de Europese Commissie en de Raad van de EU hun huidige samenwerkingsverbanden met de regering van de DRC op het gebied van toezicht op de exploitatie van de nationale natuurlijke rijkdommen te versterken;

23.

verzoekt haar Covoorzitters deze resolutie te doen toekomen aan de Raad ACS-EU, de Europese Commissie, de regeringen van de Democratische Republiek Congo en van de landen van het Grote-Merengebied, de secretaris-generaal van de VN en de Commissie van de AU.