SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0343/02

van Eija-Riitta Korhola (PPE-DE) aan de Raad

(12 februari 2002)

Betreft: Vervoer van overledenen binnen de EU

Steeds meer Europese burgers wonen in een ander EU-land dan hun thuisland: velen zijn in een ander EU-land tewerkgesteld, het toerisme neemt voortdurend toe en steeds meer gepensioneerden uit Noord-Europa verhuizen definitief naar Zuid-Europa. De toenemende migratie en het toenemende toerisme hebben onvermijdelijk ook als gevolg dat steeds meer EU-burgers elders in de Unie overlijden dan in hun thuisland.

Hoewel de interne markt steeds beter functioneert, blijken er absurde moeilijkheden te bestaan wanneer men een overledene wil overbrengen van het ene EU-land naar het andere. Hierdoor ontstaan voor de verwanten van de overledene onnodige kosten en een ondraaglijke vertraging.

De overbrenging van overledenen van de ene staat naar de andere is geregeld door de overeenkomst van Berlijn (1937) en de overeenkomst van de Raad van Europa over het vervoer van lijken (Straatsburg 1973). Deze overeenkomsten zijn niet meer aangepast aan de tijd, aangezien zij zijn gebaseerd op grenscontroles die niet meer bestaan. Zo is bijvoorbeeld een zinken lijkkist niet nodig als men een overledene vervoert (over de weg) van Ivalo naar Helsinki (1120 km) of van Straatsburg naar Lyon (460 km), maar wel als men een overledene vervoert van Straatsburg naar Baden Baden (50 km). Er kunnen geen zinnige hygiëne- of veiligheidsredenen worden opgegeven waarom deze verplichting zou zijn verantwoord.

Verplicht het EG-Verdrag de Europese Unie ertoe de vrije overbrenging van overledenen binnen de EU te bevorderen, als geval van EU-burgers?

Is de actualisering van de desbetreffende regelgeving in de EU of internationaal aan de gang?

Is het mogelijk om over de overbrenging van lijken binnen de EU regelgeving op te stellen die de overbrenging van de ene lidstaat naar de andere even simpel maakt als de overbrenging binnen een lidstaat?

Welk tijdschema kan met betrekking tot deze kwestie worden gevolgd?

Gecombineerd Antwoordop de schritftelijke vragen E-0209/02 en E-0343/02

(21 mei 2002)

Noch het Verdrag betreffende de Europese Unie zelf, noch het afgeleid Gemeenschapsrecht bevatten bepalingen over het onderwerp van de vragen van de geachte parlementsleden.

De Raad kan deze vraag dus niet beantwoorden.