SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1921/99

van Chris Davies (ELDR) aan de Commissie

(4 november 1999)

Betreft: Chemische stoffen die verstoringen van de hormoonhuishouding veroorzaken

Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen naar aanleiding van de aanbevelingen van het Parlement van oktober 1998 in zijn verslag A4-0281/98(1)?

(1) PB C 341 van 9.11.1998, blz. 37.

Antwoord van mevrouw Wallström namens de Commissie

(7 december 1999)

De Commissie legt momenteel de laatste hand aan een communautaire strategie voor hormoonontregelaars, die oorspronkelijk in maart 1999 had moeten worden vastgesteld maar door het aftreden van de Commissie vertraging heeft opgelopen. De strategie heeft als doelstellingen de specificatie van de problemen die hormoonontregeling oplevert, de bepaling van de oorzaken en de gevolgen ervan en de signalering van adequate beleidsmaatregelen op basis van het voorzorgbeginsel om snel en effectief op dit probleem te kunnen reageren.

In de strategie ligt de nadruk op synthetische chemicaliën en komen de essentiële behoeften aan de orde inzake nader onderzoek, internationale samenwerking, voorlichting van het publiek en adequate beleidsmaatregelen, die alle in de resolutie van het Parlement van oktober 1998 worden genoemd. Er worden aanbevelingen gedaan voor maatregelen op korte, middellange en lange termijn teneinde in deze behoeften te voorzien.

Van de maatregelen op korte termijn, die een periode van 1-2 jaar bestrijken, kunnen worden genoemd: de samenstelling van een lijst van stoffen waarvan de rol bij hormoonontregeling nader moet worden bekeken, het gebruik van bestaande wetgeving, de opstelling van monitoringprogramma's, de specificatie van bepaalde gevallen waarin het gebruik door de consument speciale maatregelen vereist, uitwisseling van informatie en internationale samenwerking, voorlichting van het publiek en raadpleging van de betrokkenen.

Maatregelen op middellange termijn bestrijken een periode van 2-4 jaar en behelzen de ontwikkeling vooral in het kader van de Organisatie voor economische samenwerking en ontwikkeling (OESO) van erkende testmethoden, de verzameling van de resultaten van lopende onderzoekprojecten, het opstarten van nader onderzoek om in nieuwe behoeften te voorzien en de specificatie van vervangingsproducten en vrijwillige initiatieven.

Maatregelen op lange termijn vergen meer dan 4 jaar en hierbij gaat het om de wijziging van bestaande en voorgestelde wetgeving om specifiek rekening te houden met hormoonontregelaars.

Voor deze strategie is een uitgebreide raadplegingsprocedure gevolgd.