—

Dienaangaande wordt betoogd dat verzoekster handelt in het kader van een algemeen recht van de burgers van de Unie op transparantie van de werkzaamheden van de instellingen teneinde de nodige informatie te verkrijgen, zoals dat aan alle burgers van de Unie wordt gewaarborgd door verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie.

—

Kennis van de aanmaningsbrief zou verzoekster ook het concrete voordeel bieden dat zij haar recht op informatie kan uitoefenen doordat zij na meer dan zes jaar zou vernemen waarom de Commissie nog geen met redenen omkleed advies heeft uitgebracht.

—

In dit verband wordt betoogd dat er een algemeen en hoger belang is bij het recht op informatie, namelijk te weten wat de Commissie en de Italiaanse Republiek doen met betrekking tot de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht, een essentiële voorwaarde van de rechtsstaat, zodat de regels die het recht op toegang uitsluiten, restrictief moeten worden uitgelegd.

—

Het Hof van Justitie van de EU heeft in zijn arresten van 16 juli 2020 en 7 april 2022 reeds vastgesteld dat het gehele stelsel van regels voor de honoraire rechterlijke macht in Italië, en in het bijzonder de honoraire vrederechters, absoluut ongeschikt is en het conditionaliteitsbeginsel schendt.

—

Het is in strijd met de regels inzake transparantie en verspreiding van documenten van de EU-instellingen om te ontkennen dat er een hoger algemeen belang is om, niet de vertrouwelijke handelingen en de uitwisseling van gesprekken tussen de Italiaanse Republiek en de Commissie te kennen, maar de bezwaren die zijn uiteengezet in de aanmaningsbrief van 15 juli 2022, waaraan in de nationale pers aandacht is besteed en waarover de Europese Commissie zelf een beknopte mededeling heeft gedaan.

—

In dit verband wordt betoogd dat alle belanghebbenden door het onderzoek van de motivering van de handelingen in staat kunnen worden gesteld te weten en te begrijpen hoe de instellingen het Verdrag uitvoeren, aangezien de motiveringsplicht zowel een controlerende als een participerende functie heeft, in die zin dat zij, door de beoordelingen die aan de vaststelling van de handelingen van de instellingen ten grondslag liggen begrijpelijk te maken, het vaak bekritiseerde democratisch tekort in de Unie helpt te verzachten.

—

De beginselen inzake de motiveringsplicht zijn geschonden, aangezien de Commissie slechts volstrekt algemene en stereotiepe aanwijzingen heeft geformuleerd over de redenen waarom de openbaarmaking van de aanvullende aanmaningsbrief van 15 juli 2022 het voornoemde “klimaat van vertrouwen” zou ondermijnen, en heeft geantwoord met een formulier waarin weinig en magere aanwijzingen zijn opgenomen om verzoekster en het Gerecht in staat te stellen de rechtmatigheid van de gronden voor de weigering, die ontoereikend gemotiveerd is, daadwerkelijk te toetsen, met name wat betreft de redenen die zouden hebben verhinderd dat het document, dat reeds gedeeltelijk met het inbreukpakket van 15 juli 2022 was verspreid, zij het op zodanige wijze dat de inhoud en de redenen van de aanvullende bezwaren tegen Italië niet konden worden begrepen, ten minste gedeeltelijk openbaar werd gemaakt.

—

De bestreden weigering van toegang vermeldt niet duidelijk de gronden waarop zij is gebaseerd, de rechtsgrondslag ervan, de feitelijke veronderstellingen en de wijze waarop de verschillende relevante belangen in aanmerking zijn genomen, omdat de weigering de uitoefening van de in de artikelen 17 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de EU neergelegde rechten aantast, zodat, aangezien de vastgestelde handeling een beperking inhoudt van een door het Verdrag erkend recht van verzoekster, bestaande in een inbreuk op die rechten, de motivering strikter, nauwkeuriger en gedetailleerder moet zijn om de gemaakte keuzen duidelijk begrijpelijk te maken.