5.9.2022 |
NL |
Publicatieblad van de Europese Unie |
C 340/50 |
Beroep ingesteld op 11 juli 2022 — D’Agostino e Dafin / ECB
(Zaak T-424/22)
(2022/C 340/69)
Procestaal: Italiaans
Partijen
Verzoekende partij: Vincenzo D’Agostino (Napels, Italië), Dafin Srl (Casandrino, Italië) (vertegenwoordigers: M. De Siena, advocaat)
Verwerende partij: Europese Centrale Bank
Conclusies
De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:
— |
vast te stellen dat de Europese Centrale Bank (ECB), vertegenwoordigd door haar president, Christine Lagarde, niet-contractueel aansprakelijk is:
|
— |
de BCE, in de persoon van haar president te veroordelen tot:
|
— |
verweerster verwijzen in de kosten. |
Middelen en voornaamste argumenten
Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.
1. |
Eerste middel, ontleend aan de aansprakelijkheid van de ECB krachtens artikel 340, lid 3, VWEU en artikel 2043 van het Italiaanse burgerlijk wetboek voor de materiële en immateriële schade die verzoeker als natuurlijke persoon en als aandeelhouder van Dafin Srl heeft geleden. |
2. |
Tweede middel, ontleend aan de beginselen die zijn neergelegd in de rechtspraak van de Unie, met name in de arresten van 28 oktober 2021, Vialto Consulting/Commissie, C-650/19 P, 9 februari 2022, QI e.a./Commissie en ECB, T-868/16, en 21 januari 2014, Klein/Commissie, T-309/10). De voorwaarden voor niet-contractuele aansprakelijkheid van een Europese instelling jegens een burger van de Europese Unie worden uiteengezet en er wordt aangevoerd dat die voorwaarden zijn vervuld. |
3. |
Derde middel, ontleend aan schending door de ECB van primair en afgeleid Unierecht en misbruik van bevoegdheid door de president. Er wordt aangevoerd dat de ECB, in de persoon van haar president, op 12 maart 2020 inbreuk heeft gemaakt op artikel 127, VWEU, hoofdstuk 1, getiteld “Monetair beleid”, de artikelen 3, 10, 11, 12, 13 en 38 van de Statuten van het Europees Stelsel van Centrale Banken en van de Europese Centrale Bank, alsmede op de artikelen 17.2 en 17.3 van het reglement van orde dat bij het besluit van de ECB van 19 februari 2004 (1) is vastgesteld. |
4. |
Het vierde middel kwantificeert, motiveert en bewijst de door verzoeker geleden geldelijke schade (werkelijke schade en gederfde winst). |
(1) Besluit 2004/257/EG van de Europese Centrale Bank van 19 februari 2004 houdende goedkeuring van het reglement van orde van de Europese Centrale Bank (ECB/2004/2) (PB 2004, L 80, blz. 33), zoals gewijzigd bij besluit BCE/2014/1 van de Europese Centrale Bank van 22 januari 2014 (GU 2014, L 95, blz. 56).