—

Op grond van artikel 41, lid 1 en lid 2, onder a), van het Handvest heeft iedere (natuurlijke en rechts-)persoon recht op een eerlijke administratieve procedure alsook op het recht te worden gehoord voordat jegens hem een nadelige maatregel wordt genomen.

—

De Commissie heeft dit wezenlijke vormvoorschrift geschonden doordat zij verzoekster niet heeft geïnformeerd noch haar op enig tijdstip mondeling of schriftelijk heeft geraadpleegd of de mogelijkheid heeft geboden om haar opmerkingen te maken.

—

Verweerster heeft inbreuk gemaakt op de bepalingen en de werkingssfeer van artikel 5 van verordening nr. 2271/96, alsook Unierecht van hogere rang geschonden doordat zij bij het bestreden besluit de litigieuze toestemming met terugwerkende kracht voor vroegere feiten aan aanvraagster heeft verleend.

—

Een dergelijke terugwerkende kracht of goedkeuring achteraf is in strijd met het Unierecht, met name met de processuele en de procedurele beginselen ter waarborging van transparantie, rechtszekerheid en bescherming van het gewettigd vertrouwen.

—

In de verordening noch in de daarop gebaseerde uitvoeringsverordening (EU) 2018/1101 is er sprake van een dergelijke terugwerkende kracht. Het Unierecht voorziet niet in een toestemming met terugwerkende kracht.

—

Verweerster heeft haar motiveringsplicht geschonden alsook het transparantie- en nauwkeurigheidsbeginsel zoals neergelegd in de procedurele en de processuele grondrechten.

—

De werkingssfeer van artikel 1 van het bestreden uitvoeringsbesluit is volledig onbepaald wat tijd en inhoud betreft. Volgens de bewoordingen ervan kan het met terugwerkende kracht voor onbepaalde tijd van toepassing zijn.

—

Artikel 1 ervan is vaag geformuleerd, met name wat “gegronde verdenking” en “diensten” betreft. Het is voor de betrokkenen onduidelijk onder welke voorwaarden aanvraagster handelingen kan verrichten die nadelig voor hen zijn, in welke periode en hoe deze verband houden met de “diensten”. Er wordt niet gespecificeerd wat onder “diensten” moet worden verstaan en of deze ook betrekking kunnen hebben op handelingen van derden.

—

Verweerster heeft haar discretionaire bevoegdheid onjuist uitgeoefend door in het geheel geen rekening te houden met de positie en de gevolgen van het besluit voor verzoekster.

—

Verzoekster heeft niet de gelegenheid gekregen opmerkingen te maken over de redenen van de verdenking en zal blijkens artikel 1 van het besluit ook niet worden gehoord op een later tijdstip, zodat zij niet kan opkomen tegen de beslissingen van aanvraagster.

—

Het feit dat verzoekster gebruik heeft gemaakt van haar door het constitutionele recht en het Unierecht beschermde procedurele grondrecht om bij de nationale rechter een beroepsprocedure tegen aanvraagster in te stellen, mag niet in aanmerking worden genomen bij de uitoefening van de discretionaire bevoegdheid. Door aldus te handelen heeft verweerster haar beoordelingsmarge overschreden.

—

Verweerster heeft niet overwogen minder verregaande of compenserende maatregelen te nemen, hoewel dit absoluut noodzakelijk was voor een geschikte afweging en toereikende beoordeling.