—

Artikel 24, lid 2, van verordening 2015/1589 bepaalt dat de belanghebbenden (die een klacht hebben ingediend) reeds tijdens het eerste onderzoek opmerkingen kunnen indienen. Dit is een nieuw gegeven ten opzichte van de oorspronkelijke tekst van artikel 20, lid 2, van verordening nr. 659/1999. Artikel 24, lid 2, van verordening 2015/1589 is een specifieke toepassing van het in artikel 41 van het Handvest verankerde grondrecht en het algemeen beginsel van hoor en wederhoor.

—

In casu zijn de rechten die Marinvest en Porting aan artikel 24, lid 2, van verordening 2015/1589 ontlenen, ernstig geschonden. Het klopt dat de Commissie de partijen die een klacht hadden ingediend, bij brief van 14 februari 2017 had uitgenodigd om hun opmerkingen in te dienen en dat Marinvest en Porting hun standpunt hebben geformuleerd over de in die brief vervatte eerste beoordeling. Vervolgens heeft de Commissie echter het bestreden definitieve besluit geheel gebaseerd op gegevens die in de brief van 14 februari 2017 niet eens waren vermeld en ten aanzien waarvan de klagers geen standpunt hebben kunnen innemen.

—

De klagers hebben verzocht om toegang tot de documenten die de Sloveense autoriteiten aan de Commissie hebben doen toekomen en om een ontmoeting met de diensten van de Commissie om de nodige verduidelijkingen te verstrekken, in het bijzonder met betrekking tot de invloed die de bestreden maatregelen op de mededinging en op het handelsverkeer tussen de staten hebben. De Commissie heeft de bestreden maatregel vastgesteld zonder vooraf de gevraagde documenten te sturen of de klagers te ontmoeten. Daardoor heeft zij artikel 24, lid 2, van verordening 2015/1589 geschonden, uitgelegd in het licht van artikel 41 van het Handvest en het algemeen beginsel van hoor en wederhoor.

—

De mogelijkheid voor de klagers om overeenkomstig artikel 24, lid 2, van verordening 2015/1589 opmerkingen in te dienen over de eerste beoordeling van de Commissie veronderstelt noodzakelijkerwijze dat zij recht hebben op toegang tot het dossier en zij de Commissie om een ontmoeting mogen verzoeken. Die rechten zijn namelijk de onderling nauw samenhangende uitvloeisels van hetzelfde grondrecht. In casu is de weigering om die rechten toe te kennen niet gemotiveerd.

—

Volgens de rechtspraak van het Hof en de mededeling van de Commissie inzake staatssteun, sluit de omstandigheid dat de begunstigde onderneming vrij klein is, niet a priori de mogelijkheid uit dat het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig wordt beïnvloed. Een overheidssubsidie die wordt verleend aan een onderneming die alleen lokale of regionale diensten verricht en geen diensten verricht buiten de staat van vestiging, kan niettemin gevolgen hebben voor het handelsverkeer tussen de lidstaten wanneer ondernemingen uit andere lidstaten deze diensten kunnen verrichten (mede via het recht van vestiging) en die mogelijkheid niet louter hypothetisch is.

—

De Commissie is volledig voorbij gegaan aan het feit dat Marinvest en Porting voor 100 % onder toezicht staan van een onderneming met zetel in Italië, Altan Prefabbricati. Die onderneming heeft aanzienlijke bedragen geïnvesteerd in de bouw van de Marina d’Isola, die thans op grond van de in artikel 49 VWEU verankerde vrijheid van vestiging wordt beheerd door haar dochterondernemingen.

—

In het bestreden besluit heeft de Commissie uitgesloten dat het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig is beïnvloed, voornamelijk op grond van het feit dat de door Marina di Komunala Izola aangeboden diensten niet van die aard zijn dat zij potentiële klanten van de door verzoeksters aangeboden diensten aantrekken.

—

De Commissie heeft de feiten onjuist weergegeven. Naast de toeristische haven van Marinvest en Porting bevindt zich een andere structuur die wordt beheerd door een onderneming die steun ontvangt (Komunala Izola), soortgelijke diensten verstrekt met een potentieel aanbod van 505 plaatsen voor boten, en die reclame maakt — ook in het Italiaans — via een internetsite die zich tot alle mogelijke belangstellenden richt.