14.4.2014 |
NL |
Publicatieblad van de Europese Unie |
C 112/3 |
Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Cataluña — Spanje) — Transportes Jordi Besora SL/Generalitat de Catalunya
(Zaak C-82/12) (1)
((Indirecte belastingen - Accijns - Richtlijn 92/12/EEG - Artikel 3, lid 2 - Minerale oliën - Belasting op detailverkoop - Begrip „specifiek doeleinde” - Overdracht van bevoegdheden aan autonome regio’s - Financiering - Vooraf vastgestelde besteding - Uitgaven voor gezondheidszorg en milieu))
2014/C 112/03
Procestaal: Spaans
Verwijzende rechter
Tribunal Superior de Justicia de Cataluña
Partijen in het hoofdgeding
Verzoekende partij: Transportes Jordi Besora SL
Verwerende partij: Generalitat de Catalunya
Voorwerp
Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Superior de Justicia de Cataluña — Uitlegging van artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB L 76, blz. 1) — Minerale oliën — Accijns op bepaalde minerale oliën bij verkoop aan particulieren — Andere indirecte belastingen dan accijnzen die specifieke doeleinden hebben — Belasting die een doel nastreeft dat door middel van een andere, geharmoniseerde belasting kan worden bereikt — Belasting die is ingevoerd op hetzelfde tijdstip als waarop een aantal bevoegdheden aan de regio’s is overgedragen, en die is bedoeld om hun kosten voor de uitvoering van de nieuwe, overgedragen bevoegdheden gedeeltelijk te dekken — Zuiver begrotingstechnisch doel
Dictum
Artikel 3, lid 2, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling tot invoering van een belasting op de detailverkoop van minerale oliën, zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde belasting op de detailverkoop van bepaalde minerale oliën (Impuesto sobre las Ventas Minoristas de Determinados Hidrocarburos), aangezien niet kan worden aangenomen dat een dergelijke belasting een specifiek doeleinde in de zin van deze bepaling nastreeft daar deze belasting, die is bestemd voor de financiering van de uitoefening, door de betrokken territoriale overheden, van hun bevoegdheden op het gebied van gezondheidszorg en milieu, uit zichzelf niet beoogt de bescherming van de gezondheid en het milieu te waarborgen.