28.5.2011   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

C 160/25

Beroep ingesteld op 4 april 2011 — Aeroporia Aigaiou Aeroporiki en Marfin Investment Group Symmetochon/Commissie

(Zaak T-202/11)

2011/C 160/40

Procestaal: Engels

Partijen

Verzoekende partijen: Aeroporia Aigaiou Aeroporiki AE (Athene, Griekenland) en Marfin Investment Group Symmetochon AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: A. Ryan, Solicitor, G. Bushell, Solicitor, P. Stamou en I. Dryllerakis, advocaten)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies

—

nietig verklaren beschikking nr. C(2011) 316 van de Europese Commissie van 26 januari 2011 in zaak COMP/M.5830 betreffende de voorgenomen fusie van Aegean Airlines SA en Olympic Air SA, Olympic Handling SA en Olympic Engineering SA op grond van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (1); en

—

verweerder verwijzen in de kosten.

Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters zes middelen aan:

1)

Schending van fundamentele procedurele vereisten en/of kennelijke beoordelingsfout, door een markt voor alleen tijdgevoelige luchtvaartpassagiers af te bakenen, aangezien:

—

de Commissie op basis van opbrengst- of inkomstenbeheer een markt voor tijdgevoelige passagiers afbakent, die tijdens de administratieve procedure nooit ter sprake was gekomen; en

—

de beschikking niet kan worden gebaseerd op een markt die slechts tijdgevoelige passagiers omvat, aangezien dit geen steun vindt in het heersende economische denken en in strijd is met het dossier van de Commissie zelf.

2)

Kennelijke beoordelingsfout, door te concluderen dat veerdiensten slechts een „beperkte concurrentiedruk” uitoefenen op luchtvervoerdiensten op acht routes, aangezien:

—

de Commissie erg selectief is in het bewijs dat zij ter ondersteuning van haar conclusies aanvoert en dit bewijs in strijd is met alle bewijsregels en geen empirisch of onderzoekswerk bevat. Bovendien staaft dit bewijs, indien het objectief wordt gelezen, eigenlijk de tegenovergestelde conclusie, namelijk dat veerdiensten wel een daadwerkelijke concurrentiedruk uitoefenen voor niet-tijdgevoelige en/of alle passagiers op deze acht routes.

3)

Motiveringsgebrek en/of onjuiste rechtsopvatting en/of kennelijke beoordelingsfout, door te concluderen dat de daadwerkelijke mededinging aanzienlijk wordt beperkt doordat de nauwe concurrentieverhouding tussen Aegean en Olympic verdwijnt, aangezien:

—

de beschikking nalaat te preciseren waarin de schade precies bestaat; en

—

de Commissie nalaat samenhangend en overtuigend bewijs aan te voeren waaruit blijkt dat passagiers van één van beide verzoeksters niet zouden overschakelen op veerdiensten indien de vliegtuigtickets 5-10 % duurder zouden worden, hetgeen hier de relevante vraag is.

4)

Kennelijke beoordelingsfout en/of onjuiste rechtsopvatting, door te concluderen dat er toetredingsdrempels bestaan, waardoor toetreding na de fusie onwaarschijnlijk is, aangezien:

—

de Commissie een onjuist juridisch criterium heeft toegepast, waarbij zij vereiste dat vóór de fusie duidelijke en uitvoerige toetredingsplannen bestonden, terwijl aan dit criterium onmogelijk kan worden voldaan; en

—

de feitelijke beoordeling door de Commissie gebrekkig is, gebaseerd is op zeer selectief bewijsmateriaal en volledig nalaat de zaak zorgvuldig te onderzoeken.

5)

Schending van fundamentele procedurele vereisten en/of kennelijke beoordelingsfout bij de analyse van de door verzoekende partijen aangebrachte feiten, aangezien:

—

wat de door Aegean aangebrachte feiten betreft, de conclusies van de beschikking volledig op een schending van verzoeksters’ recht van verdediging steunen. Ondanks de vele opmerkingen van verzoeksters, liet de Commissie na om de door Aegean aangebrachte feiten tijdens de administratieve procedure te bespreken en zette zij haar standpunt eerst in de beschikking uiteen. Bovendien is de beoordeling door de Commissie onjuist, aangezien zij louter op een analyse ex post is gebaseerd; en

—

wat de door Olympic aangebrachte feiten betreft, de Commissie in haar beoordeling enkel kritiek uitoefent op het model van Marfin, zonder een behoorlijke beoordeling ex ante uit te voeren, voornamelijk omdat niet verder wordt gegaan dan het zomerseizoen van 2011 van de IATA. Bovendien zijn de conclusies ervan slechts beweringen, die niet op gegevens zijn gesteund.

6)

Schending van verzoeksters’ grondrechten, aangezien:

—

de administratieve procedure bij de Commissie niet voldeed aan de normen van eerlijkheid van het bestuur, in de zin van het recht van verweer, neergelegd in artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens, en van de verplichting tot behoorlijk bestuur, neergelegd in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten. De Commissie heeft haar verplichting tot zorgvuldig onderzoek geschonden en aldus de bewijslast op verzoeksters gelegd.

(1)  Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB 2004, L 24, blz. 1).